장음표시 사용
271쪽
Episeopum Monaseriensem laudat, quod Pontificiam authoritatem in collatione 'B neficiorum adetersus Imperialis Preces renue defenderit, utque eadem animi fortitudine , atque constantia attentatis ob at cujusdam Precisae Provisum Apostolia cum expellere conantis ab eo postulat.
Venerabili Fratri, Francisco Arno Ido Episcopo
V Enerabilis Frater, salutem Sc. Cum plurimum intersit, ut Eccle
siasti ea libertas, ct Pontificia nostra authoritas integra permaneat,& illaesa prorsus servetur, praesertim in collatione Beneficiorum adversus eos omnes, qui Laica potestate freti, Ssignanter obtentu Imperialium Precum in hujusmodi Beneficia se intrudere, eademque temerh occupare conantur; Nos, qui de praestanti Fraternitatis Tuae Zelo, ct singulari in Nos,&in Apostolicam Sedem devotione admodum confisi, Te alias hortati magnopere suimus, ut praelatam libertatem, & authoritatem omni studio, & constantia tuereris, a Venerabili Fratre Joanne Baptista Archiepiscopo Tarsensi non semel admoniti Te similibus ausibus in tua Dioecesi aliquando attentatis, ea, qua par erat, animi sortitudine obstitisse, post debitas in Domino laudes, quas pro tua egregia Voluntate in asserendis Ecclesiae juribus Tibi merito tribuimus, novos etiam stimulos Tibi ceteroquin parato, S ut dicitur, currenti addere decrevimus, quatenus in ea etiam, quae in Praesens emergit, occasione, nullo modo patiaris Precistam, ut Vocant, Imperialem violenter attentantem expellere Provisum Apostolicum Resignatarium Canonicatus Ecclesiae Collegiatae Verdensis istius tuae Dioecesis, voti sui compotem fieri, si- vh potius violenti, ac injusti sui propositi finem assequi. Sane hujusmodi conatus tua authoritate in irritum casuros confidimus , cumulatumque iri hoc etiam nomine tuum meritum, non sine incremento in Nobis ejus henevolentiae, qua prosequimur Fraternitatem Tuam , cui Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur. Datum Romae apud Sanctam Mariam Majorem
sub Annulo Piscatoris die decima septima Augusti a Io9. Pontificatus Nostri
273쪽
telligatis quomodo oporteat Vos ambulare, ut abundetis magis, ct assequamuni fructum Fidei vestrae, salutem animarum, quod ut Vobis, dante Domino, contingat, Apostolicam Benedictionem Vobis, Dilecti Filii, peramanterim- pertimur. Datum Romae Sc. die decima septima Augusti 17o9. Pontificatus Nostri Anno Nono.
Cum Archiepiscopis, o Episcopis Hispaniarum ejectionem Nuntii Tontificii ab Aula
Matritensi, interdictum cum Romana Curia commercium, pluresque alias Sedi Apostolicae siluras insignes injurias gravisssime exposulat. Deinde eos ut Regem Giholicum ad salubriora consilia revocare omni opeJatagant, proprioque mun ritu tauta rerum perturbatioue nequaquam defint, enixe hortatur. Poremo ipsis, ne sub quoetis praetextu ea attentare audeant, quae zela urisdictionem Nuntii Ap
solici pertinent, mel Summo Pontifici, ct Mosolicae Sedi re strvara sunt, sub nullitatis, aliisquegraetioribus poenis districte Cerat, ae inhibet.
Venerabilibus Fratribus Archiepiscopis, & Episcopis
V Enerabiles Fratres, salutem, S Apostolicam Benedictionem. Nisi
eo jam devenissent res in conspectu totius Christiani Populi nuper in istis Partibus actae, ut aequo animo, ac sine onere conscientiae nostrae praeteriri silentio, aut serri diutius a Nobis non poset gravis adeo, ac publicus non tam Dignitatis, quam Pontificiae nostrae authoritatis contemptus , ct injuria: sustineremus utique, ac dum maledicimur, benedicenteS, haritati nostrae indulgere pergeremus, confisi sane quod, quae praevalentibus pravis consiliis adversus nostra, & Apostolicae Sedis, i pliusque Ecclesiae jura, ac majestatem isthic ad milia luerunt, debita tandem actorum rescissione, &congrua tantorum graVaminum reparatione essent sarcienda. Atque ita sane Nos sperare faciebant tum singularis illa, ac nedum Nobis, sed universo prope terrarum Orbi perspecta inclytae Nationis Hispanicae pietas, tum comstans , ac perpetua illius, ejusque Regum in Sanctam Romanam Ecclesiam o servantia, studio potissimum, ac vigilantia Fraternitatum Vesrarum solerter eXculta. Verum cum non modo, quae perperam acta sunt, minime , ut par erat , hactenus emendari, sed potius novorum accessione facinorum magis,magisque in dies confirmari acceperimus , Vobiscum injuriam hanc nostram .ititidem, atque Vestram, graViter expostulare decrevimus. Et sane post publicum scandalum expulsionis ab istis Regnis quod Nos pudet, ac piget commemorare Venerabilis Fratris Antonii Felicis Archiepiscopi Damasceni nostri. &Apostolicae Sedis Nuncii, post custodiam ipsi ita in itinere adhibitam,ut a Fraternitatum Vestrarum colloquio, nedum obsequiis, quae certe pro pietate Vel stra, ac veteri in hanc S. Sedem, S Pontificium nomen cultu, ei minime dei fuissent , penitus arceretur, post Hectos ejus Curiae Μinistros, Tribunal abo-l litum, occupata Tabularia, quid tandem iniquius excogitari potuit Mandato
illo Regii nominis authoritate , seu potius abusu, ad singulos Episcopalis Or- l' clinis vestri directo,quo perinde ac si visibile Caput Ecclesis, quod Nos, licet l
274쪽
EpIsTOLAE, ET BREVIA SELECTIORA. limmerentes, sumus, ct quamdiu Deus tulerit, constanter erimus, desiis let, laut quasi munus ipsum Apostolici Nuncii, eique a Nobis attributae facultates non alia ratione,nisi quia Seculi potestas sic jussit, cessassent, quodcunque cum Romana Curia, hoc est cum ipsa verae Religionis Arce commercium interdu lcitur, atque interim in rebus Sacris, S Ecclesiasti eis ad Apostolicam Sedem, ejusque Nuncium unich pertinentibus, injuste non minus , quam nulliter, VO-bis, qui Christi Domini estis, agendi se a praescribitur. Quis audiVit umquam a Seculo taliat praesertim apud Hispanos, qui Catholico non tam nomia lne, quam servore gloriantur t Quis unquam credet haec raus nomine prodiisse, quem paterno semper amore prosequi, praecipuisque ossiciis, ac beneficiis domereri non praetermisimus t Quid porro ad Nos, si inter Charissimos Filios Nostros Reges orthodoxos, invitis, ac maerentibus Νobis, de Regnis, & Principatibus diuturno nimis, ac pertinaci bello certatur Numquid ut Paceml inter eos aliquando conciliaremus, quemadmodum communem decebat omnium Parentem, desuimus, fusis primum cum privatis, tum publicis ad Deumi precibus, deinde ossiciis, opera, Legationibus t Numquid studia Partium so-Vimus t aut alicujus juribus, aut dignitati invidimus t Quid tandem pro universi Populi Christiani quiete, salute , selicitate potuimus facere, & non secimus t Nihil certε hac in ire Nobis Apostoli ea verba usurpare liceat conscii
sumus , neminem laesimus, neminem circumvenimus, omnibus aequa semper
paternae charitatis opera praesto fuimus. Unde vero gratiam sperabamus,injurias reportavimus , & dolentes clamare compellimur: Principes pejecurisum me gratis, o retribuebant mihi mala pro bonis. Quamobrhm cum jam attingi summa jura Ecclesiae 1 seculari potestate, ct profanas manus ad Arcam Dei videamus sere admoveri,e suprema Beati Petri Cathedra insurgimus,& praesenti periculo denunciato,admonemus ossicii sui Fraternitates Vestras; Ac primum quidem enixe Vos hortamur, ut non minus Pastorali zelo, quam humilitate Sacerdotali Sanctae Dei Ecclesiae causam viriliter agentes re Vocare studeatis Regium animum ab audiendis, admittendisque eorum consiliis, qui ut Magni Augustini verbis utamur inique, inordinate, perverse zolaut levare aquam super oleum: Demergetur quippe aqua, oleum supereminebit; ponere τοlunt sub tenebris lucem: fugabuntur vero tenebrae, lux manebit: stiper Caelum Terram molunt collocare: pondere autem suo cadet Terra in locum suum . Ostendite consilia. hujusmodi, ut minime consona raus, qui illis utitur, famae, ac saluti, ita prorsus aliena esse a proposito confovendi studium Religionis, ac tranquillitatis apud Populos, a quibus, utpote syncera, ac perpetua reverentia Romanae E clesiae semper addictis, credere est nova haec, ct inaudita exempla sine intemno quodam horrore exaudiri non posse . Revocate in memoriam, quae olim conterraneus ille vester osius Episcopus Cordubensis, Constantium Imperat torem admonens . praeclare scripta reliquit: Define quaeso te, o memento re momralem hominem e se: time Iudicii diem, teque ipse innoxium ad eam diem custodias: Ne te rebus misceas Ecclesiasticis, nec Nobis his de rebuspraesta mandes, sed d Nobis potius haec ediscas. Agite ergo, Venerabiles Fratres, arguite, obsecrate, increpate in omni patientia, ct doctrina, ut fidentius in posterum dicere possitis ad Deum: Loquebar de resimoniis tuis in conspectu Regum, 9 non confundebar. Dabit.Vobis Dominus in illa hora quid loquamini: Dahit voci Vestrae vocem Virtutis: Dabit Regi cor docile, quo vestris consiliis acquiescat, ac celeri ma- leagestorum retractatione suae non minus famae, quam conscientiae consulat. Agite potissimum, ut Ille ope vestra intelligat, quanti sua intersit esse grato,
275쪽
l obsequentique animo in Apostolicam Sedem, cujus ut de reliquis modo tit lis sileamus o beneficio, ac liberalitate, indultis 1ibi ad tempus eX proventul l Ecclesiae subsidiis pro tuenda adversus Barbaros, ac Insideles re Christiana, i l ct amplissima ista Ditione perfruitur. Quo quidem fructu Apostolicae conces-l sionis prosecto non expedit,ut per quemcunque recessum a Filiali erga eandem Sedem observantia Eum caruisle aliquando dici contingat. Ceterum quod ad Vos attinet, scitis quantopere ad Onicium Episcopale pertineat Ecclesii astica Jura, ct Apostolicae Sed is dignitatem, authoritatemque tueri; quae sicuti Violari absque ingenti nominis vestri dedecore, atque injuria non potest, ita ve- lli strum quoque est, ut a quocunque incommodo, & periculis vindicetur . Porroli deploranda res esset, univcrsaeque Catholicae Ecclesiae plane acerbissima. si tot , ac tanti nominis, ct virtutis Antistites, quales Vos esse novimus, ct gaudemus, quasi neglecta fide, atque obedientia, posthabitoque jura, honores, privilegia , ct aut boritatem Sanctae Romanae Ecclesiae, & nostram conserva di, defendendi, augendi, promovendique onere, quod sponth , atque alacri- l ter in solemni vestra ad Episcopalem ordinem inauguratione jurejurando assumpsistis, in tam aperta Ecclesiasticae libertatis , ac jurisdictionis oppugnatione , abjectis justitiae armis, S gladio Spiritus, quod est verbum Dei, turpit ter fugeretis, vel praesentes calamitates, majoraque Vobis, ac dignitati vestrael imminentia mala non satis aestimantes , inerti quodam veluti somno torpescet re videremini. Videte Filios hujus Seculi quomodo non dormiunt, sed arr l pta perturbatae Reipublicae occasione, prudentia carnis, quae stultitia est apudi Deum, innixi, Principis menti pravis, dolosisque consiliis illudere, atque ita per manifestam Sacrorum Canonum infractionem in haereditatem Domini palam irrumpere non verentur. Nolite ergo Vos, qui Pastores estis in Israel, i muneri vestro deesse: nolite Nobis pudori, pusillis scandalo, domesticis fidei ostensioni, iis vero , qui foris sunt, exultationi esse, ne sorte Vohis , ut parum de Ecclesiis, ac Dignitate vestra, deque commissi Vobis Gregis incolumitate solicitis, exprobari aliquando possit propheticum illud: Non ahendistis Gai Cerso, neque onquistis murum pro Domo Iprael , aut terribilius illud: quod io mum fuit, non consolidastis, o quod aegrotum, non1aua is, quod confractum est, non alligasis, o quod abjectum est, non reduxistis; Dispes1unt Greges mei, o non erat qui requireret Ceterum illud in primis ossicii nostri esse duximus, ut Fraternitatibus Vestris indiceremus, ae denunciaremus, quemadmodum per prae- isentes literas tradita Nobis ab Omnipotenti Deo authoritate indicimus, ac denunciamus, abstinendum Vobis prorsus esse ab attrectandis iis rebus, quae supremae nostrae authoritati reservata, aut Apostolico Nostro Nuncio tantum a Nobis commissa , ac specialiter demandata esse non ignoratis . Ne vero a sentiae illius obtentu, aut alio quoVis titulo, ac quaesito colore dissicultatis temporum , sive intervalli locorum contingat dubitari pro eventu occasionum,
quid factu opus sit, scire Vos volumus, ipsum Antonium Felicem Archiepuscopum, ac Nuncium in Civitate Nostra Aventonensi, mandantibus Nobis, constitisse, ibique actu degere, ac paratum sere, utpote eisdem, quibus antea, i facultatibus instructum,Spiritualibus istorum fidelium necessitatibus, ac com- modis, quemadmodum res exposcet, adesse . Etsi autem pro certo habeamus il l Vos probe conscios quibus finibus potestas vestra contineatur scientibusl l enim legem loquimur ultra quam Vobis fas sit,non esse praetergressuros δε absi Te tamen non esse ducimus , quo id ipsum magis ceteris omnibus innotelam. vobis injungere, ne illis Beneficiorum collationibus, dispensationibus etiam
276쪽
Epis ToLAE, ET BREVIA SELECTIORA. 367 Matrimonialibus, recursibus , appellationibus, aliisque similibus , quae ab Apostolico tantum Nuncio cognosci, eXpediri, atque agi consueverunt, manum ullo modo apponatis; nullam enim in hujusmodi rebus facultatem Vobis, utcunque Episcopis, sive Archiepiscopis, sive Primatibus, sive etiam Cardinalitia Dignitate praefulgentibus, competere, aut per hujusmodi absentiam Nuncii Nostri devolutam suisse, aut accrevisse declaramus; ct nihilominus , ne ullus supersit dubitandi, aut interpretandi Iocus,& ad uberiorem cautelam, omnem Vobis circa praemissa potestatem prorsus adimimus, irritum, ac inane declarantes quidquid secus super his a quoquam quaVis authoritate scienter, Vel ignoranter attentati contigerit; Atque ita districte praecipimus, ct mandamus in virtute Sanctae obedientiae,ac sub obtestatione Divini judicii, ct linterminatione maledictionis aeternae, necnon quoad Vos, Venerabiles Fratres, ceterosque Pontificali Dignitate insignitos sub Suspensionis ab exercitio Pontificalium,S Interdicti ab ingressu Ecclesiae: quoad alios vero sub Excommunicationis majoris,& quoad omnes sub privationis fructuum Beneficiorum
Ecclesiasticorum quorumcumque per eOS respective obtentorum, aliorumque quorumvis reddituum Ecclesiasticorum ipso facto absque alia declaratione incurrendis poenis : praeter omnium actorum,&agendorum nullitatem superi is enunciatam . Nullae itaque erunt dispensationes etiam matrimoniale S, nullae praefatorum Beneficiorum collationes . nullae sententiae, nulla itidem , ac nullius roboris cetera omnia, quae simili modo peragi contigerit, cum omnibus , ct singulis inde secutis, ac quomodolibet secuturis; itaut matrimonia sic contracta nulla, & invalida, ac sic contrahentes, tanquam in concubinatu Viventes, haberi, proles etiam illorum illegitimae, & successioni inhabiles censeri debeant. Eos vero , qui similes Beneficiorum collationes ausi fuerint acceptare. Occupatores, invasores, ac intrusos esse, S sore declaramus, qui propterea nunquam facient frumis suos. Quod si aliqui Poenitentiarii, aut Parochi munus pari modo consecuti fuerint, sciant Fideles de quorum aeterna salute soliciti esse debemus) eos ligandi, atque solvendi potestatem eXercere minime posse. Ad haec nemo earumdem Collationum vigore legitime considere , aut Vocem habere poterit in Capitulo, imo eodem nullitatis vitio labor,hunt Electiones horum interventu factae, absque eo quod ipsis suffragari V, leat bona fides , titulus putati Mus , aut coloratus , regula possessionis triennalis , vel decennalis, sive etiam majoris, diuturnioris, aut cujuscunque demum
temporis lapsus; quos proinde omnes eX nunc, prout eX tunc, in Vera, ac reali mala fide constituimus, ac constitutos esse denunciamus. Sciant igitur Praesules,si qui sorte quod Deus avertat) Apostolici Nuncti,aut nostram,& hujus Sanctae Sed is jurisdictionem usurpare praesumpserint, se Deo debitores fore
cujuscunque damni, scandali, ac spiritualis detrimenti, quod inclh emerserit. Quin etiam sub eisdem poenis caveant, ne manus apponant ad spolia Praelatorum, ad fructus vacantium Ecclesiarum, ad eXactionem Quindenniorum, neque ad alia occupanda jura Apostolicae Sedi pro tuenda Pontificia Dignitate, rebusque sacris administrandis, aliisque multiplicibus Christianae Reipublicae, & Catholicae Religionis negotiis expediendis, vel necessitatibus reparandis debita, etiamsi id facere intenderent ad effectum ea deponendi, qui nimo nedum ab his abstineant, sed quoscunque sive Laicos, sive etiam Ecclesiasticos, qui ea usurpare, occupare, sive etiam administrare sine nostra, atque hujus Sanctae Sedis facultate . quoque modo praesumpserint, Censuris Ecclesiasticis coerceant, innodatosque esse denuncient poena majoris EXcommuni-
277쪽
l cationis per Apostolicas Constitutiones, ut notum est, adversus talia perpe-l trantes inflicta. Quod superest, Deum Optimum Maximum enixe precamur, i ut gelum, quo pro Divini nominis honore, ct Ecclesiae libertate , ac juribus , proque Suprema Nostra, ct Apostolicae Sed is authoritate servere Vos credimus, ita roboret, atque communiat, ut antiqua Vobis, ac per Vos fidelibus istis verae pietatis laus constet, ct Nos gratulari quamprimum possimus ab electa ista Dominici Αgri Parte evulsa fuisse, quae inibi non ita pridem ab inimico homine immissa fuerunt, Et gania , ac restitutam fuisse bonae frugis integritatem ope potissimum Fraternitatum Vestrarum, quibus Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur. Volumus demum, ut earumdem praesentium Literarum transumptis,seu eXemplis,etiam impressis,manu alicujus Νο-
tarii publici subscriptis, & sigillo Personae in Ecclesiastica Dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides in judicio, ct extra illud habeatur, quae haberetur ipsis praesentibus, si fuissent exhibitae, Vel ostensae . Datum Romae apud Sanctam Μariam Majorem sub annulo Piscatoris die a . Augusti IIo9. Pontificatus Nostri Anno Νono.
Dilectis Filiis, Universe Clero Seculari Hispaniarum. CLEΜENS P. P. XI.
DIlecti Filii, salutem, S Apostolicam Benedictionem. Quantum ornamenti , ac praesidii semper accesserit Romanae Ecclesar ex insigni pietate, ac filiali obedientia erga Summos Pontifices, ct Apostolicam Sectem inclytae Nationis Hispanicae, eatenus referre modo supersedemus, quatenus eX hac ipsa commemoratione solicitudinem, qua in praesens assicimur , in immensum augeri percipimus . Satis sit in tanta animi nostri pertur-hatione advertere hanc ipsam insitae pietatis laudem Universae Nationi merito attributam, partam potissimum fuisse studio, ac opera Ecclesiastici Vestri ordinis, qui sicut spectatae virtutis exempla populis praebere nunquam Praetermisit, ita Viros vitae sanctimonia praestantes, insignes Sacrarum Literarum Interpretes, eximios Theologicae facultatis Μagistros indesinenter protulit, quod Sacri Ecclesiae Annales, & edita in lucem volumina, & celebres per Unuversum Orbem istarum Partium Academiae, etiam reticentibus Nobis, diserte testantur. Neque tamen arbitramur deserbuisse nunc demum in cordibus Vestris servorem charitatis, aut Zeli, propter gravissimum in istis Partibus scandalum nuper admissum, quando Vos ejus scandali adeo non Authores , neque participes, neque conscios fuisse credimus, ut imo persuasum Nobis sit indoluisse Vos vehementer, imo inhorruisse ad tam manifestum nostrae Dignitatis , atque authoritatis contemptum. Quis enim pie, ac recte in Domino sentiens aequo animo ferre possit ea omnia, quae adversus Venerabilem Fratrem
Antonium Felicem Archiepiscopum Damascenum nostrum, & Apostolicae Sedis Nuncium, adversus sanctiora quaevis Ecclesiae jura, ct libertates, adversus nostram, & ejusdem Sedis dignitatem, & jurisdictionem per seculi Po-tC statem publice perpetrata fuerunt. Quare Nos ne muneri nostro in tanta Ecclesiasticorum jurium eversione deesse videremur, per alias nostras in sim, ii forma Brevis ad Venerabiles Fratres Archiepiscopos, ct Episcopos Hispa-
278쪽
EpisToLAE, ET BREVIA SELECTIORA.
niarum, hac ipsa die datas literas, illos commonere, eaque, suprema authoritate nostra, statuere, atque sancire coacti fuimus, quae tantae rei gravitati congruere judicavimus. Ceterum quamvis de iisdem Vos omnes certiores abunde suturos, praescriptaque a Nobis, quod ad Vos pertinet, exacth, ac strenue impleturos esse non ambigamus, ea est nihilominus nostra in Vos, vestrumque ordinem paterna charitas, & firma Filialis obsequii vestri fiducia, ut gravissimi doloris nostri sensus Vobiscum etiam communicare opportunum duxerimus, non levamen modo, ac solatium, sed S opem ex orationibus vestris, atque alacrem in tuendis Ecclesiae juribus operam experturi. Agite
igitur, Dilecti Filii, ministerium vestrum honorificate, Vosque dignos religi sissimi Hispanici Cleri Alumnos, a Majoribus vestris in colenda prccipue Ap stolida Beati Petri Cathedra minime degeneres, ostendite, verosque libertatis
Ecclesiasticae zelatores. Vestrum porro esse non ignoratis, nedum ab attrectandis iis omnibus, quae praefatis literis nostris vetita sunt, abstinere, & te minos stationis vestrae nullo modo praetergredi, sed pro zelo, ac pietate Vestra asserere omni studio Immunitatem, S Jurisdictionem Ecclesiasticam, ac cuicumque eam invadere molienti constanter obsistere, ea demum praestare, quae Sacerdotalem libertatem, & vestri ordinis dignitatem, vestramque Vi
tutem, ac famam maXime deceant, nec tamen parcere ossiciis charitatis, quatenus per salutaria Vestra monita evertantur consilia eorum, qui Ecclesiae tranquillitatem perturbare contendunt. Pignus interim Paternae nostrae benevolentiae Apostolicam Benedictionem Vobis . Dilecti Filii, peramanter impertimur . Volumus autem, ut praesentium literarum transumptis, seu eXemplis . etiam impressis, manu alicujus Notarii publici subscriptis, ct sigillo Pe sonae in Ecclesiastica Dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides in judicio, & extra illud habeatur, quae haberetur ipsis praesentibus, si fuissent exhibitae, vel ostensae. Datum Romae apud Sanctam Μariam Majorem sub Annulo Piscatoris die M. Augusti IIo9. Pontificatus Nostri Anno Nono.
IDEM ARGUMENTUM Dilectis Filiis, Religiosis Viris , Universo Ciero Regulari Hispaniarum.
DIlecti Filii, salutem, S Apostolicam Benedictionem. Mirum pro
secto, & incredibile est eo plane tempore, quo Christiani Principes
gravissimis curis implicantur, acerrime inter se conflictantes, P l rumque commoti nostris vocibus, ac monitis, quibus ea, quae Pacis sunt, assit duo, etsi irrito hactenus labore hortari, ct rogare non praetermittimuS, non deesse, qui improbis consiliis ipsorum Principum animos adversus communem eorum Parentem urgere, eosdemque ad oppugnanda Sacra Ecclesiae j ra incendere non vereantur. Quod etsi non una ex parte in hoc perturbatissimo Universae Christianae Reipublicae statu contra jus, ac fas omne quotidiet attentari dolentes conspicimus, fateri tamen cogimur longe acerbissimum NO-bis esse in ipsis etiam Regnis, in quibus constans in Deum Religio, servens in Sanctam Matrem Ecclesiam cultus, ac indeficiens in Romanos Pontifices, &in Apostolicam Sedem obedientia semper viguit, ea modo contemni, ac Par C c c c Vipen-
279쪽
vipendi, qua summo ibi honore, ac reverentia perpetuo sunt habita. Non ignorare Vos arbitramur referri haec ad publicum,ac gravissimum scandalum in istis Partibus non ita pridem admissum, cum Venerabilis Frater Antonius Felix Archiepiscopus Damascenus noster, & Apostolicae Sedis Nuncius e R gnis istis excedere jussus, atque inde non tam honorifice, quam cauth per mulitarem custodiam deductus novum in se exemplum, sive potius invisum hactenus spectaculum Populis istis exhibuit contempti Apostolici Muneris . ac parum reverenter habitae ejus, quam gerebat, Personae. Accessit justitium quoddam ejus Tribunali indictum cum expulsione ossicialium, ac Tabulariorum Occupatione, quasi omnis ibi Iurisdictio, ac Ecclesiastici Judicii administrandi potestas adempta fuisset. Constat porro hac ipsa occasione, ac iiD idem pravi consilii Authoribus impellentibus , indicatam suisse Episcopis. aliisque locorum ordinariis novam quamdam agendi methodum in causis Ec- lesesiasti eis ad Apostolicum Nuncium juxta facultates ipsi tantum a Nobis a tributas privativh pertinentibus, in quibus explorati juris est nemini fas esse
absque authoritate nostra quidquam constituere. Quin etiam ad conflandam majorem Regio nomini invidiam eb usque progressum fuit, ut omne commercium cum hac alma Urbe . ubi Nos universae Ecclesiae regimini, nullis licet meritis nostris, praesidemus, & und8 Catholicae Religionis oracula in Univem sum Orbem diffunduntur, penitus interdiceretur, praeterea inter alia multa utrique Clem nulli ter, ac perperam injuncta, quae nostris, ct Apostolicae Sedis juribus adver santur, vetitum fuit, non minori ausu universo Regulari ordini vestro, ne Superioribus Generalibus hic commorantibus, non secus ac si apud hostes degerent, ullum cultum, ullamve obedientiam hoc tempore eXhibeat . Utrum haec Ecelesiasticae disciplinae, ac libertati adeo adversa, ac in-Juriosa pertineant ad propitiandum Deum, atque ad ejus opem in tantis Populorum calamitatibus conciliandam, Vos, qui spirituales estis, quique ad
curandam Vestram, ac proximorum salutem, ad explicandam Veritatem, ad
annunciandas Fidelibus justitias Dei viventis charitatis ossiciis incumbere proposuistis, expendite. Praestat interim, ut sciatis Apostolicum Nuncium eisdem facultatibus instructum in Civitate nostra Aventonensi , quo propius adesse possit spiritualibus istorum Fidelium necessitatibus, justa nostro constitisse . Non itaque licere sibi quisquam putet adire quovis obtentu Ordinarios Iudi-lces quacumque demum, sive Episcopali, vel Archiepiscopali, aut Primatiali, lsive etiam Cardinalitia Dignitate praesulgeant, in his, quae a Nobis, ct ab Apostolico Nuntio tantum vigore facultatum, quas, ut praesertur, ipsi tribuimus, cognosci, ac expediri debent, cujusmodi esse nonnullas causas, ac Beneficiorum collationes, itemque Matrimoniales, aliasve dispensationes, absolutiones, recursus, atque appellationes, aliaque similia satis vobis compertum esse non ambigimus; quidquid enim hoc modo fieri, sive obtineri contigerit, cum omnibus, ct singulis inde secutis, ac quomodolibet secuturis, id omne, tametsi nullum, ac invalidum per se sit, Nos etiam authoritate nostra ad tollendum omnem ambigendi, aut interpretandi locum irritum, S inane, ac nullius roboris esse, ac sore declaramus . Quod si qui sorth praesumpserint vi eorundem secularium mandatorum ad Spolia Praelatorum, ad fructus vacantium Eccle-l sarum, ad exactionem Quindenniorum, sive ad alia Apostolicae Sedis jura
occupanda, etiam ad effectum ea deponenti, temerε manum apponere,
I sciant se Ecclesiasticis censuris , ac majoris excommunicationis poena Per l ApUstolicas Constitutiones, ut notum est, adversus talia perpetrantes iust, l
280쪽
Epis Totas, ET BREVIA SE LECTIORA. Icta fore irretitos . Haec omnia, licet Vobis satis explorata, praesentibus innui Lla sussiciat, ut pro eo, quo in Dei cultum, Ecclesiae disciplinam, atque Apostolicae Sedis, quae Mater Vestra est, honorem Zelo servetis, quique apud praeclarissimos religiosae Vitae per Hispaniam cultores quam maxime eXcellere com lsuevit, eniXis primum ad Deum precibus, ac gemitibus, tanta a Vestris populis arcere crimina, majoraque ab istiusmodi Regnis imminentis irae Dei pericula avertere: salutaribus deinde monitis, sanisque consiliis deceptos instruere, arguere improbos, errantes in Viam veritatis adducere studeatis. Novimus quanta sit, praesertim apud Hispanos, erga Religiosos Viros, qui terrenis omnibus abdicatis Coelestem quamdam vitam in terris instituunt, assiduoque orationum, ac literarum studio praeclaram sibi pietatis, doctrinaeque famam pariunt, eXistimatio, ac benevolentia; ut propterea nemo VObi Sem cacius, aut fructuosius ea, quae Dei sunt, ipsis libertate Evangelica edicere, Ecclesiasticas Censuras, & poenas, quibus tam iniqua perpetrantes, aut ΓS sese quoquomodo immiscentes obnoxii fiunt, paterna charitate explicare, ill rum demum, quae Nobis apprime cordi est , animarum saluti consulere possit, quemadmodum non paucos ex Vobis summa cum laude id praestitisse non sine maximo intimi doloris nostri lenimento accepimus . Quod vero ad Vos praecipue attinet, minime dubitamus, quin professionis vestrae memores, atque obedientiae, qua solemni voti religione Praepositis vestris obstricti estis, satis intellecturi sitis, quo demum jure, quave authoritate niti possint ea omnia, quae revocandis Vobis ab exequendo divino hoc erga Superiores Generales vestros debito per seculi potestates promulgata suerunt. Deus boni consilii author religiosas mentes vestras spiritu supernae claritatis illuminet, ut quaecumque sunt Vera, quaecumque justa, quaecumque sancta, ipsi perficere, eademque alios, qui sorth nimis terrena sapiunt, ipsomet Deo dante Vobis os, i,
ct sapientiam, opportunh docere valeatis i Et Vobis, Dilecti Filii, Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur. Volumus autem, ut Praesentium Literarum transumptis, seu exemplis etiam impressis manu,alicujus NO-tarii publici subscriptis, & sigillo Personae in Ecclesiastica Dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides in judicio, & extra illud habeatur, quae ha- lberetur ipsis praesentibus , si fuissent exhibitae , vel ostensae . Datum Romae t
apud Sanctam Mariam injorem sub Annulo Piscatoris die M. Augustii To9. Pontificatus Nostri Anno Nono.