De Cypriani quae ferunter metris in Heptateuchum ..

11쪽

nolum est peculiarem quandam Iuvenci 3' eSSe propri0- talum miram illam set paeno ineredibilem diligentiam, qua Sacraescripturae fidus interpres verbum verbo exhibeat, ut Veterum vorsionum latinarum lexlus non minus in illius carmine quam in Soluta celerorum patrum oratione reseratur. ha0c diligentia ut proprietas Juvenci in libro in g0nosin omnino desideratur. Cyprianus res geStaS quas biblia Sacra commemorant, minuta quadam subtilitate brevissime deinceps evolvit. atque cum ipsius ingunti rationem non haboret lolum sero carmen subricali quadam versificatione compositum est. lantiam abest ut hoc opus speciem carminiS Simplicis et unius praebeat, ut nobis vix nomino carminis dignum eSSe videatur. de re metrica ui agamus Iuveneus lamquam exemplar boni poetae apparet. exempla illegitimae illius productionis sub vitetuS et caeSurae, quam CyprianUS toties uSurpavit, in historia evangelica inveniuntur haec: ai productio sub vi caesurae Semiquinariae: pr. 25 sanctificus adsit , pr. 27 Iordanis ut.

conserantur ea quae de libro in genesin congeSSimVS pag. 22 Sq.

regulas prosodiacas in universum a Iuvenco salis Observatas inVenimUS. pauca tantum monenda Sunt. contra bonorum poetarUm USum 1) ediderunt C. Marold, Lipsiae 1886 in off. Teubneri, et Huenter in

corp. Seripi. eccles. latin. vol. XXIV. Vindobonae MDCCCLXXXXI. 2) exemplum quod Maroldius affert in indicis pag. l 14 col. 2. Iohannem hunc I 26 emendationis indigere ratus Birtius Iohannen hunc

scribit. optimo sane iure. nam cum deletur hiatus, tum exempla huius accusativi graeci a Iuvenco aliena non sunt. vide I 451: Iordanen

12쪽

I. Produxit: initio versus: professi II 349 profu9ιte II 471 un ΙΙΙ 326. IV 528 Qui rinus I 147. celeris metri locis: profanent II 576 - lubui II 435. III 373.

udolusio I 702 pro volgato adulatio positum) - clamor III 646. 648. IV 391, sempor quinto vorsus pede, celeris locis recle velut I 310. III 639 - muferans II 385 - fueundiu J V 595 - ludibrium IV 643 sod ludibrium IV 650 - ibidem II 602. III 80

latra us IV 14, Sed salva re prosodiaca circumlatro IV 535'). syllabarum sinalium quam maxime rationem habuit Iuvencus. semel corripuit us smalum quae est in accusativo quartae declinationis: IV 585 . . ploratus habebat amaros. suopius imminuitur o sinalis in gurundii ablativo ac semper in

quinto hexametri pede: I 93 dignundo loquetur, 491 sudendo docebit, 582 ducendo fatistant, II 586 temptund0 d0l0sis, 721 glomerando furores, 797 insidiando sopori, III 20 insinuando doeebat, IV 282 miserundo laboreS.

Celeris metri locis o produela 0Xstat. lalis usus oXempla in libro in genesin non exstant. contra aliarum Syllabarum lon-

l) praeterea apud Maroldium loco citato leguntur lepra I 274, metris II 140, i tro IV 601. 610. 6l2. 667. sed perverse; nam sola productio brevis vocalis in his exemplis non exstat, sed positione syllabae auctae Sunt. tum neque obeae neque duo hic adnotandum est. obeae obieae, duo so . Iuvencus principalem quantitatem Observavit. 2) laedo errore Maroldius i. c. vocem res ens Ι 744 contra rem pro80diacum correpta prima legi adnotat. non derivandum est hoc participium a Verbo quod est repo graece ερπιυ) sed cohaeret cum graeco ἡεmo. eundem significationem atque repentinus praebet, quale exstat apud Livium XXII 8 repens alia nuntiatur clades, XXII T quae repens clades allatae88et. Ov. Fast. I 96 Ianus repens obtulit. 3) consulto contibium non assero, quod eadem prosodia apud Omnes fere p0etas legitur.

13쪽

garum eorreptio SaepiSSime in illo legitur. singula assorro hic supersedeo, in pag. 21 Seq. Ubi Omnia congeSSi ieetorem relego. noe minor diversitas inter historiam evangolicam si librum in g0nosin in perlustrando genere dicendi apparet. ac primum quidem videamus quem admodum uterque poeta linguam talinam dilaverit. Omnibus enim temporibus poetis lie0ntia orat salis magna Verborum laciendorum ubi se linguae latinae copiadostitutos viderunt. eaque licentia christiani praesertim auetores usi sunt. noStri quoque nova protulerunt sed ita ut ingonium

varium cognosci debeat. en vocabula a IuVenco novata: I. Substantiva:

doletio IV 121. 154.

miseramen IV 289. Sinuumen Ι 8T. III 56. II. adiectiva: altithronus pr. 24. II 62. III 409. decuplatus III 436. praebian itis I 702.

pruefulgidus III 330.

praegratus I 604. praesolidus I 422. praestupidus IV 199. flammiromus pr. 23.

Unicolorus IV 155. 559. praepulcher I 427. II 139. praemitis III 635. auricolor I 356. flammicomans IV 201. flammipes II 546. glauciconians III 623.

14쪽

III. Verba: circumcomplecti IV 82. correptare II 191. Superincrepitare II 161.

transvolnere III 378 Prud. Cath. XΙ 30). calvare IV 302. IV. adverbia: silenter III 640. talenter IV 468. mensatim III 214. seerelim III 420 Hu0mur in sedition0 sua hoc loco sexhibui secretum).inSequuntur vocabula a Cypriano ficta: fraudiger 114. celsiiugus 291. lentigradus 1064. Scatebrosus 843. procubus 704. promptim 98. 227. 944. mir0 accidit ut in libro in genosin no unum quidem exstet

Vocabulum a Iuvenco novatum. diversus licentiae illius usus, qualis in carminibus apparet, certe non ad unum eundem auctorem reserenduS QSt. non praetereundum eSSe puto IuVeneum magis quam auctorem geneseos veluStae q. d. dictionis indulgere. Obiter

asseram talia, in quibus tamen nonnulla potiUS ad Vulgarem, quam ad vetustam dictionem rettuleris: duellum bellum II 620. perpes perpetuus II 508. III 510. duum - duorum III 431. reclaudere recludere I 593. contempnere contemnere IV 191.3mergier mergi I 349. Sonarit sonuerit IV 569. praeteriet praeteribit IV 159y3.1) praeterea hanc formam admiserunt ex classicis Tibullus I 4. 27 transiet, Seneca ep. 17. 7 eaetet, benef. II 12 iniet, nat. quaest. ΙΙΙ 10. 3

15쪽

satius - satietus I 637. plebes plebs Saepissimo; duobus tantum locis certo

legitur plebs I 13. IV 614. perminimus III 583. iuturus I 58. hauriturus II 251. redimibit IV 189. vestibat III 331. scibum IV 241.

quaesunt I 249. ex libro in gonesin haec notanda sunt: mandier mandi 1303. munibat 294. fuaeunt 342.

Sanguem sanguinem 695. mercem mercedem 989.

ut cetera omittamus, de duobus volustalis documentis pauca Verba laciamus. eum optimi auctores sormas quae Sunt iter et itiner sic distinguersent ut illud nominativo hoe eeturis casibus omnibus Oblineret, Iuveneus plerumque hane normam invertit: nom. Sing. itiner II 23. 433. IV 71.gen. Sing. iteris I 243. 290. 318. 557. II 184. IV 766. liber in genusin huius usus exempla non praebet. maioriS momenti est hoc. Iuvoneus bis habet ecce iteris medio I 243. IV 766. scriptor gonsesseos hoc homisitellium mutuatus legit ecce

viae medio 1011. 0Xspectabas vero Iuvencum si utrumque ear men ConScripSisSel Semper eadem vocabula positurum suiSSe. Sed

transiet. saepisHime leguntur tales formase apud scriptores ecclesiasticos velut apud Tertullianum adv. Marc. IV 39, de resurr. 37, adv. Iud. III 13.1) eadem forma legitur in carmine ad senatorem v. 35 rediol.

16쪽

ad alteram proprietatem accedamus. frequentissime exstant apud iuvencum vetustae pronominiS mrmae olli et ollis. sic l0gimus:

dat. sing. olli Ι 27. 399. 423. II 14. 134. 252. 265. III 110. 659. IV 525. dat. plur. ollis II 410. III 6TT. IV 29. et quod rarissimo sit apud bonos auetoreS nom. plur. olli II 412. III T03. in libro in g0nosin il serum no s0mul quidsem olli vel ollis

legunti P. longum est totum utriuSque poetae genus dicendi perlustrare et singula quaeque discrimina hie afferre. salis erit Singularia quaedam quae et ad constructionem et ad vocum significationem pertinent adnotare, quae pro certo amrmant Scriptorem carminiS in geneSin non esse eundem atque poetam historiae evangeli Re. de raris vocum significalionibus ut agamus, Saepissime apud Iuvencum Occiarrit pronomen q. e. qui8que pro quisquis Vel quicunque POSillam. Sic I. 715 quisque meis monitis auresque et facta dicabit

hunc aequabo viro.

ΙΙ. 202 quisque igitur iustae repetit primordia ritae

hunc similem sancti flatus revirescere certum e8t. Sed eXempla accumulare nolumus. praeterea idem legitur

II 6 19. 621. 776. III 186. 400. 490. 614. IV 179. hic usus latius

palens omnino abest a Seriploro libri in gen0sin. idom ossicitur hoc: moae pro ubi primum iuvencuS quater usurpat . in conStructione ipsa discrepantia notanda est. tribus senim locis ab mor pondus sicut ab tibi primum indicativus persecti temporis: I. 383 moae inferre pedem sensit nis livida Christum culmine marmoreo fecit consistere templi. I. 397 rursus in abrupti montis consistere celsis moX furibunda iugis cernit fuliueia Christum ostendens olli fulgentia regna per orbem

17쪽

IV 21 . . . sed maior prim S moae vincula nuptaesumpsit praeceleri cecidit Sub acumine mortis. in eX0mplo quod praeterea OXStat, futurum eXaelum legitur sic: II 816 . . . ut iusti moX incrementa viroris sumpserit erecto transcendit vertice cunetas agrorum frugeS . . hanc Structuram Iuvencus 0X saero textu transtulit qui Matth. XIII 32 pra0bet: cum autem erexerit, maius est omnibus oleribuS et in Versione graeca: οζαν αυξληθῆ μεῖζον των λαχάνων

nonnulla addamus de rarioribus constructionibus. graVior divorsitas apparet in constructione conivnelionis γPOStquam Q. normae constitulae Iuv0neus in his salisDeit:

Ι 247 postquam nidere, II 27 postquam tenuit, II 397 postquam perventum est, IV 92 postquam nidere, IV 657 postquam

qualer vero indicativus praesentiS temporis sequitur: III 451 postquam incipit, IV 398 postquam cernunt, IV 611 postquam incendit, IV 626 postquam cernit. Cyprianus omnino fere regulam neglexil. recte posuit indicativum perlaeti temporis: 32 postqvum nidit, 261 postquam despezit, 357 postquam cognovit, 719 postquam remota est, 850 postquam fregit, 884

quinquies exstat indicativus plusquamqersecti:197 postquam complerat, 472 postquam fecerat, 780 postquam transcenderat, 1145 postquam cognonerat, 1491 postquam

trii erat.

semul etiam indicativus impersecti usurpatur: 299 postquam fluitabat. unum deniqu0 diversitatis documentum addere liceat. pro accusativo cum insinitivo Iuvencus in multis locis posuit coniunctionem quod cum Verbo sinito, ac bis adeo quoniam. haec constructio non abest a scriptoribus latinis, maxime apud auctores christianos in quaque fere pagina invenitur. auctor 2

18쪽

v0ro libri in genesin ne unum quidem eX0mplum exhibet. in historia evangeliea leguntur haec: Ι 168 dicum puerum quod cernere vobis iam licet. 192 sirtus prodiderat, quod . . . videret. 238 manifestatur quod maneat. pra0torsea Ι 300. 505. 731. II 291. 32T. 389. III 85. 38. 125. 245. 248. 262. IV 90.356.468. 546. 664. 757. quoniam et pOSilum eSt: I 379 num memini scriptum quoniam non Sola tenebit vitam credentis facilis substrentia punis; IV 731 nune meminisse decet quoniam planus ille solebat vulgari semper luctans promittere plebi. sed sinem laetamus. OX documentis quae protuli cognoscitur optimo iure insulsiSSimam eorum opinionem nominari, qui librum in genesin et celera carmina iuvenco adSeripSerint.

19쪽

De arte metri ea heptateuehi.

B00kerus quidem de hae re in qua sessione Sua observationeSinstituit. sed quase congessit non magni prolii sunt quod textu puro plenoque lectionum apparatu non utebatur et minime exempla ipsa diligentor collegit. sic alia mentione digna Omnino omisit, alia mendosa, sicut in editione inveniebat, ad- Scripsit, quamquam iudicio salis prudenti nec sine veri sensu

ad rem accessisse videtur. eandem rem accuratius tractare certe operae prelium eSt. atque eum perSUB Sum habeamus

non eundem auelorem et librum in genesin et cetera illa carmina conScripSisse, rem ita instituemus, ut primum librum in geneSin perlustremus. de Exodo tum et de Iosue - longum enim est de omnium grandis voluminis carminum arte metrica

hie agere - Observationes Succedent. non palaea asserenda eSSequae abhorreant a claSSicorum poetarum regulis non mirabimur,

si temporis rationem habemus. poetae ferreae illius aetatis, quae dicitur, sono vulgari oboediverunt, quantitates Vossum neglexerunt et grammatico accentui atque pedestri pronuntiationi carmina accommodaverunt. huic vilio etiam nostri in pangendis Versibus salis indulgebant. sed plura de hac re infra colloea laSunt. alia quae nobis Oecurrit proprietas, est hiatus frequentia notis illis do licuntia legibus omnino non ObServatis. eXempla asserre omitto, ipsi haec cognos ero licet, si vel paveos carminUm VerSUS perlegeriS. permagnum hic valet elisionis usus qualis apud nostros apparet, id quod iam Beekerus recto adnotavit. poetae enim sequioris aevi cavebant ne in eodem VerSUduas elisiones continuas admilloroni. alterius loco pleriSque exemplis hiatum posuerunt. sic tales sexstilorunt Versus Velial:

20쪽

gen. 326 atque memor et oti adolet dum riseria flammis.183 quarum primu fuit Ada atque altera Sella. 0X. 702 utque alii aliique gradus quos ordine miles.

nec lamen versus desunt ubi duae elisiones continuae leguntur: g0n. 365 dumque operi instantes certatim moenia condunt. 706 ipse etiam insuetis postrema in tempora votis. sex. 323 ecce iterum insano rigidantur pectora SenSu. 606 quare vite et primo redeuntis lumine solis. ios. 256 ipse quoque eaesultan8 ausu8que erumpere in aequum. magnum prosecto diSerimen hunc USum respicientibus constituendum est inter artem metrorum in h0ptatouehum et intor artem aureae aetatis. etiam maius apparet eX exemplis immutatae genuinae Vociam prosodiae. plerumque in huiusmodi locis vis aeconius Vel caesurae auctoritas Valet. hac ratione Observata

singula asseremus exemplis iis, quae Peipserus in indico seditionis praetermisit, Stellulae Signum adpingentes. in libro in genesin, quem Seorsum a ceteriS mel riS perlu- StramUS, RUctor Syllaba S, quae non ad flexionem pertinent, contra

I. produxit: 13 sub vi accentUS: a) per Vim primae olationis: τ ritim 43 - operiens 133 - sfmilibus 343 - bitumen 394- quoternaeque 476 - quod 485 - columbas 529 - muribus

589 - femine 103T futurum 1408. b) celeris motri locis: altero pede: herilem 1203, quinto dcltuque 1373; post primum ictum productum est pudendu 90 ').1) praeterea Peiperus in indice assert exempla productionis spuriae: platea 639. eoos 1246, decorat 145 l. sed in prioribus exemplis Cyprianus

genuinam vocum prosodiam, qualis cernitur in graecis πλατεια et ἐωος sive εωος). servavit. quod attinet ad istud decorat mihi exploratum non Videtur, utrum haec vox derivanda sit a substantivo decus-oris, an potiusta nomine decor-bris. nihil obstat, quin novam hic verbi formam ab hoc vocabulo denominatam constituamuS.