장음표시 사용
31쪽
dio Ni P RiNCIPI S. v 1. Senex quidam male sobrius Regi
obviam factus, cum dixisset, lac senis vinum esse Parvo igitur, inquit, tuum tibi constat alimentum Parvo , ut video, Bacchi laetitia. Verum haec seni: ad comites autem conVersus, Regum inquit, cibus est gloria, quam nobis non pecunia, sed sudoribus D i vende
re consueverunt Panorm l. I. c. I.
a. Amico C samiliari cuidam Repi uadent, ut tranquille: voluptuose, dum poliet, vitam ageret, nec corpus tot, tantisque periculis objectaret, respondisne dicitur: Non temere a RO manis illis quidem sapientioribus Honoris templo Virtutis templum conjunctum, in quod nisi per Virtutis tem plum introire liceret nemini ut intelli gerent mortales, ad honoris fastigiuim non voluptatum via quae deliciis atque illecebris affluens esset sed virtutis, ill a quidem asper, salebrosa eniten
r. Si delectamini sedibus se sceptris populi, diligite pientiam, ut
perpetuum regnetis. v. cap. 6 22
2 demum beata erunt respublica,
32쪽
tiam, aut docti 'sapientes homines eas regere coeperino aut qui regunt, omne suum sudium in do Irina ac sapientia collocarint Plato, te iacic. i. Epi I ad Fratrem.
ἰοn pote ij publica cons Here, ni i is, qui imperitat, habeat, colatque sapientis sudium coni En lib. .
I. Clim quidam ab Alphonso scaeci taretur quomodo in tot divitiis pauperessici poli et assici posse respondit, si
sapientia venditaretur. Quo ex dicto utique planum fecit, pluris se rerum cognitionem,quam regna aut divitias a stimares Alexandrum Macedonem in hoc, ut in plerisque, quodammodo amitatus, qui laudem ex sapientia portus, quam ex armis quaerere concupiverit. His accedit, quod sapientiam filiam Dei appellare blitus fuit eamque solam rerum fere omnium esse immor talem , atque e omni genere animantium soli homini esse concessam. Qua potissimum ex re ut ego arbitror Iohanncm Esernitanum tum omni virtute praestantissimum, tum acerrimi
judicii virum, de rege solitum dicere
33쪽
accepimus Alphon sum, si rex non sui . se , philosophum d quidem eximi iij, futurum fuisse. Ad sapientiam enim unice natum sibi videri. Neque enim inter ardua , ut sunt plerumque regum negotia, unqua in sapientiae studium intermittere, quotidieque poetas, philosophos, theologos aut gentes, aut dili utantes , aut orantes audire, atque ad eb in divinis maxime disci plinis doctum' clarum evasse, ut ita rege aliquid etiam praeter regem ineste videretur, quod demirari posctes, tum ad felicitatem dc veri cognitionem tibi eXcerpere. Ego praeterea ita explanasse dissicillima pleraque regem scio , ut
quae viderentur, aut haberentur obscura , luce, ut a junt, meridiana clariora edderet. Ideoque Hispanos conterrancos suos amasse de respexisse, quod epistolas Senecae ex latino in patri unI rmonem verterunt, ub divini illius libri cognitio, etiam literarum rudes non lateret. Sed Jc, quod dictum csaepius dicendum est, sapientes viros incredibili benevolenti observantia coluit Panorm in procem in lib. .
a. Regna, quae plurima quidem habet et possideret, malle se perdere,
34쪽
s palmam Metiam ci ancte assii mabat, quam lite ras, quas Ipermodicas scire dicebat, ne
Poenituisse quam plures adepti regni compertum est; at qui literas didicissent, eininem. Est enim doctrina sapientiae similis quam omnis anima concupi cit, nulli onerosa. Regni modestiae multos oppresseres, quamvis BO-noniensium insania, cuncta regno posthabens, cupiat cum capitis periculo vel diem regnare an SylV. . . c. 6O. Cum audisset, unum aliquem ex Hispaniae regibus solitum dicere, non decere generosem, nobilem virum esse iteratum, exclamasse fertur Uocem hanc non regis, sed bovis esse.
Cum Alphon sum ego ex Bajis Puteolos usque se tu rer, essetque illi ad me sermo de literis, ait se legis. librum Augustini de civitate Dei, eae latino sermone a Gallicam uaguam translatum in cujus prooemio scriptum csi et Regem illite latum nihil aliud nisi asinum coronatum esse. Atque ita sibi
viderias irmavit. n. Sylv. l. I. c. 6.
Alphonsus divites sine cultu literarum aureum vellus appellare solitus suit.
35쪽
IONI PRINCIPI s. 3t Pan. . . . . Quemadmodum Caesar Iunium Silianum , pronepo-
ditem Augusti, quia seonis esset, desdo- uminationibus aliis fastiditus, pecudem 'auream appellavit teste Tacito Annal.
lib. i 3. Et Socrates praedivitem, sed indoctum videns, Ecce, inquit, aureum mancipium ripi egelius ad . . Ladisiaus rex cingaria ac Bohe-Imiae, quamvis adhuc puer, cum esset Romae, non videri sibi ait homines, qui literas ignorarent. An Sylv. l. 3.
8 Hispanos vero quingentis atque amplius annis a studiis humanita- , ktis usque a de abhorrentes , ut qui li- 'teris operam impenderent, ignominia propeinodum notarentur, ad iterarum cultum summa opes diligentia sic revocavit, ut rudes propeque efferatos homines doctrina quodam- modo reformaverit Panorm lib. I. c. S.
Si Gothis ac Longobardis tales reges fuissent, neque uti Latum Livium, neque amissorum alior ulti detrimenta autorum deploraremus. En .sylv. l. I. C. S. z. :brisint magisTri,p Sceptore regum Ssieg. ad P . l. o G i.
36쪽
simae uam M' Alphonsus optimos consiliarios esse mortuos, dicebat libros videsic et designans, a quibus sine metu, sine gratia , quae nocte cuperet, fideliter audi
Librum,dceum quidem apertum, pro insigni gestavit quod bonarum artium cognitionem maxime regibus convenire intelligeret, quae videlicet, ex librorum tractatione atque evolutione perdisceretur atque ideo Platonem inprimis laudare solitus erat, quod reges diceret, aut iteratos esse opor
tere, aut certe iteratorum hominiana amatores Pan. l. 2 c. I .
Qus jubet hernatim Plato , Alphonsus copulate implet, qui cliteratus est, de homines amat literatos. At rara interris avis. Nam seculo nostro omnes ei me reges Nursini videntur qui Lecto rutos sic enim literatos vocant e consilio procul arcent. Fia. Sylv. l. 2 c. 4. Cum aliqliando de actura rerum preciosarum sermo haberetur, per sancte assirmasse Regem audivimus, malle se gemmas, uniones, margaritas suas, quae quidem essent in orbem omnem terrarum dissamatissimae, quam libros quales-
37쪽
2ONI PRINCIPI s. Squalescunque perditum ire Pan lib. . c. 3 . s. 7.
4 Quatorii pus , qui apud Moravos
ultimus regnavit, cum se absente, regiam conflagrasse didicisset, interroga vit nuncium an cella vinaria salva esset' eoque respondente , absumtis caeteris 1llam intactam igni superfuisse se at nos, inquit, igitur, salvi ac laeti sumus. En Sylv. lib. . c. 4. s. 6. In urbium direptione, quicunque ex militibus librum offendisset, confestim certatimque illum ad Regem quasi suo quodam jure perferebat. Siquidem fama vulgaverat, eum libris maxime delectari solitum. Itaque nulla alia in re magis sese Regi gratificari diagnius aut facilius posse arbitrabantur, quam in libris exhibendis atque tradendis Pan. l. 2. c. I S. men cenaum Bohemia regem ter purpuratos suos crebro sermone usurpare solitum fetunt. Ego sit mediripiendis urbibus Italiae fors praesentem dederit, caeterarum rerum praedam militibus impartiar, vini tantummodo apud me spolia reservabo. Si quis autem in cellam vinariam injussu meos uelit ingressus, gladio serietur. Hunc
38쪽
SΡECuturi Praticipes Electores velut inertem atque se cordem imperio dejecerunt, Ruperto Bajoario in locum ejus suffecto , ad quem Civitates Teutoniae omnes defecere, demtis Nor inbergensibus, qui mencesta jurassent. Hi cum hinc juris jurandi religionem vererentur, inde vim Bajoarii timerent , legatos ad encesta una mittunt qui se juramento solvi petunt, ac, si necesse sit, auri viginti millia nummii in in eam rem Osserunt. Re , auditis legatis, liberos Nor inbergenses dicit, si currus quatuor tradant otaustos vino , quod Bacchara cense vocant hoc est , inter Rhenensia Vina, ut putant, optimum an Sylv.
7 grotabat Rex Capuae, multimuli a pio suo quisque ingenio ac studio, oblectamenta, muneraque aegro Regi cum excogitarent ; ego quoque a Caieta accelsitus statim advolavi, deferens S ipse mecum fomenta medelas meas, hoc est, libellos quos ego in te igebam illi quam maxime placituros , in quibus litium bonis, ut ajunt, auspiciis legendum exhibui ille res aestas Alexandri, a disertis imo viro perscriptas, ea hilaritate, ea a Viditate, ea deui-
39쪽
2ONI PRINCIPI s. II denique selicua te coepit audire, ut, lubdi Medici obstupescerent, eodem ipso die,
quo legere coeperamus, aegra omni a letudine levatus ac pene confirmatus - aserit. Itaq; posthabui caeteris omniabus animi laxamentis, singulis diebus ternas facere lectiones perreXimus, bre-lvique librum absolvimus. Exque eo diei frequenter in Medicos ex ocatus, Avicennam velut parabolanum parvii facere , Curtium laudibus cumulare.
Haud mirum, si lecto Curtio Rex aegra valc tudine levatus est. Nam dum legit apud illum Alexandi facinora,
t majorem sese orbis domitore cogno scit, qui neque iracundia, neque vino vincitur, quibus Alexander ipse succubuit. En SylV. l. I. c. 43. Diem illam, in qua nilii legeret, i perdidisse dicebat Pan. l. a. c. I 6. io Ad lectionem vel usque adeo Regem intentum aliqClando id inuis ut neque tibias sonantes, neques liantium strepitum audire omnino videretur Pan. l. . c. I S.
ii Clim aliquando Rex interroga
retur, utrum- ne imis, an libris,naa-
jorem gratiam deberet, respondit:
40쪽
s prcu tu sex libris se arma, at morum jura di 'dicisse Panorm lib. . c. 9.
et Cum libris sub sponda solitum dormire Regein scimus, experrectuna illos cum lumine poscere ac lectitare. Ab his quid ibi quid civibus conveniret, edoceri potissimum jebat Pan.
a Studiosum esse Alphon sum, librisque deditum, nemo dubitat, qui cum eo versetur. Neque eum sermo ullus ejus est, qui non doctrinam redoleat. Nuper rogabamus eum, ne Tusciam bello perire sineret, qui se pacis regem inscriberet. Tum ille, Callandram, inquit, divinandi arte dc cognitione futuri donaverat Apollo. Id factum in concilio eorum damnatum est, qui futura providere mortalibus inhibitum assererent. At cum revocare divinum donum nefas ducerent, statutum est, ne quis Cassandrae prophetanti fidem haberet. Eodem modo, quam- pacificum me regem appellem, mihi credit nemo. En Sylv. l. . c. 3I ML 3 3.14 Lectioni T. Livii, qua vel maxime Rex demulcebatur, cum aliquando tubicines obst reperent, abigi eos