Nicolai Parthenii Giannettasii Neapolitani Societatis Jesu. Ver Herculanum

발행: 1704년

분량: 306페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

121쪽

deterisum empimus,ut nihil supra, lepidεque AEthi OisPum ignavia carpsimus: dc ut fit, rem ad iocos transdu. ximus. Hie Sextus: Iuvat seria hilaritate conspergerervi curis eam premimur, libenter animum ad jueucidagon vertimus At illud tum vobis celsisse emolumen tu puto , ut maturε nimirum viam earperetis. Cui ego: Ita factum est, ut dieis . Bene manὶ onerandis camelis plurimum teporis insumptam, quod vitium Arabibus

vectoribus natura insitum, ut nec minis, nee verberibus quidquam proficias. Mox per eandem solitudinem tertio jam die ire Oeecepimus.Oua dum vagamur, illud ego mecum animo reputabam: Essetne tellus alia,quet Italiae comparari potui siet. nam eum viderem AEgyp . si tantis laudibus e elebratam, universique horreum ha bitam: proximamque Arabiam, cui ipsa faelieitas eo-gnomen secit,tantis horrere solitudinibus, tam incultas, nee seris habitatas, statim sie animum inducebam: nullam esse terram , quae I taliae , & praecipue Campa

striae nostrae. praeferenda videretur . Ita, Mecmaas, i

quit. Tui mihi versieuli jue undissimi ad unum omnes: at illi, quibus Campaniae laudes exsequeris, mea mul sa ἔ ut numquam diuel Iete e manu possim . Ut& illi mi

hi summopere plaeent , quibus totius Italiae Iaudes Maro complexus est:quem tu non in fel re iter imitatus es. Sed de his alias, nune ad iter eniamus. Tum ego

Ioel inante se iam die, adventantes quosdam e long conspieati sumus et & quoniam in ei lato ad nos cursa

festinabant, statim arma expedivimus, eos Arahes ense arbitrati. nee fan nostra nos opinio fefellit . Sexerant armati: Qui ut nos Europa os esse ,& plures numero igneisque telis munitos conspexerunt. sibi meisllito, timentes. si vim intulissent, quasi socios amisissent, nos rogant, num per desertum eos vidissemus Tum

uauet extam elariis: Pergite hac recta , inquit; nono

in a a enim

122쪽

enim longε absunt; medae loque mendaeium elusit Ea quippe ita natura eomparatum, ut deeeptores iisdem dolis ea piantur, quos in alios tetenderunt. nee magis decipiatur , quam qui alios de ei pere meditatur. seeuto mox die , nullos homines, nullas seras obviam Misbuimus, sed immensos eampos squalidos,ae solos. quos ego videns illud Virgilii ad rem ae eo modatum idenistidem repetebam, Coelum undique,& undiquε Campi. Tandem vergente ad vesperam die, in ea strum quoddam pervenimus, quod Argi rudum Tureae, a quibus ad fraenandas praedonum in eursiones , viatorum quo perfugium, extructum est , appellant. Hie iuxta mu ros tabernaeulum conspicati, aeeedimus, & qui mortalium essent . interrogamus Responsum quatuor Europaeos esse, qui voti eaussa, in Sinam profieistebantur. Ego statim homines eonvenio et eumque ex oristio ea mentis Italos esse agnovissem et ex qua provineia fore at, inquiro. Et illi venera, inquiun r.eu q*ego multa

de illis: multa illi de me rogitassent,illi eo amicitia inivimus. Ita enim hominu genius est,ut si qui populares sibi obviam apud exteras gentes , alienoque in sol Oeeurrant, facile in familiaritatem coeant:& ejusdem lioguae eommere tum , maximum societatis vinculum est . Quibus eum dum de itinere mentionem facimus, opportunius , inquiunt, si prius ad Sinam Montem ea, mus, rebusque sacris ex voto peractis, Arsi noen deinde, subrumque mare destendamus. Quod ego consilium. eum ad Rehmetidem detulissem, probavit ille: proba vere etiam AEthiopes qui etiam ex voto in Sinam pro perabant. At reliqui, qui negotiorum eaussa Arsinoen

Petebant, neutiquam probavere. Quoeirea ita tandem inter nos eonstitutum, ut ipsi Arsinoen iter eontinuam rent, nos in Sinam deflecteremus. quo lustrato , eos Arsinoae nos conventator; uti una, ut coeperamus Ba

bylo

123쪽

yloniam rediremus. vix dum haec enerra eram, eum adfati ephebus e monuitque prandium moram nompati, iremus illi eo, ni euncta eorrumpi vellemus . quo audito, Surgamus, inquit, Meecenas: a prandio quod superest recitabis. nee mora, ad mensam itum est. CAPUT II.

. . . . t

SE eundis postquam mensis modus factus est, loti sis

que manibus, mantilia famuli extulerunt, Age., inquit, Meecenas, & licet pasto tibi verba neere grave futurum sit; quia tamen nobis omni prandio tuas sermo suavior, ea nobis edissere, quae tibi mox ae ei deingunt. atque istam gratiam nobis totam faeies. Cui tum egor Fae iam libentissime.&iue undissimum mihi erir, quoiu tibi placitum. verum ossietis praetermissis, ad reveni . Postquam una eum Venetis,atque AEthiopibus antiquis laetis, in Sinam ire eo stitui, ad ea strum visen. di gratia una cum Aehmeti de me consero. Ob ios confestim duos milites Tureas habemusr qui nos per

humaniter quod ne 1 nostris quidem expectassem,ex Ceperunt, atque intra uallum admiserunt . eaeterum castrum pro eo loco Mad praedonum e Teutfi nes prohibendas, satis validum: apud nos ne ratio quidem illius haberetur. in eo pauet admodum praesidiarii . &male incincti r quibus ministrorum, ut plerumque cadit, avaritia, vix ne eessaria suppeditantur . quae ob deserti sterilitatem Babylonia mittuntur . vix satis aquae habebant: & narrabant plerique, qui multa e loei stipendia meruerant, nunquam se pluviam vidi se. quae quidem potior sterilitatis caussa est. eum eae in

124쪽

LIBER II. Ios

teroqui tellus non omnino inepta ad serendas fruges videatur. non enim arena, non tophus, argilla ver sed talis, qualem nostris in regionibus habemus. Tandem gratiis praefecto habitis, & Nie otiana herba , de quae nos rogaverat, donato, datoque militibus praemio, in

tabernaeulum redivimuS.

Manε tardiuscule ob intolerabiles Arabum moras, qui onerandis, atque exonerandis Camelis totum pene diem in sum ut iter aggressi sumus. Ne vero cogere mur bestiis onerandis reliquu diei perdere, iter etiam post meridiem eontinuae imus. quod mihi propter nimios aestus magni plenum fastidii, taediique erat. At que hune in modum iter facientes, Moysis fotes, extabescente jam die, salutavimus. Sunt autem hi fontes ad Mare rubrum, milleq; ab litore passus absunt. eum que esse loeum perhibent, in quem primum e mari

egressi, secum Hebrati tenuerunt. Hie ego loeum tonProdigiorum ferae em veneratus , diu animo, ne uli' complexus sunt: praesentemque eam tanti populi mul mtitudinem, eumque ijs ecilloqui, eorum gaudiis intexessie, nobile audire epinietum, quo relatam de Pharaone victoriam telebrabant, non sine voluptate fingebam. tandem vix ab ea cogitatione divulsus ad eu randa corpora me contulit quibus proe uratis, vigilias lolito more partiti, indormivimus ut vero prima ferrugine tingi coelum ine cepit, Athmetidem ex ei I , ut ea melorum eustodes ipse excitaret, moneretq; ut

ad iter se eito ae eingerent. interea pedes ipse ire per go, ut illius vecturae tςdium , quo magnopere assi eiebar, excuterem . Dum si e solus progredior , miram

oppido voluptatem eapiebam at pectu illius eampi, qui fruticibus quibusdam mihi ineognitis , resertus

erat: ex quibus pule herrimi flores erumpebant; ut noiam Arabiae desertum, sed stellatos Capuae eampo

Is mihi

125쪽

Abissinorumque regi parent, di areu , & patrici ae iis

vate plςciecti, quo paratu ipse etiam At hmetides fui. gebat . ego syphunculum tum pugione a Britanno aeisceptum, ferebam Arabes camelarii majoribus e ultris,glavibusque baculis non minus bestiis, quam homibus terribiles. Hic Sextus Niger, cui ad j eos promptum ingenium erat, Satis, inquit, armorum , ut justus exercitus videri posset sed nescio an tantum etiam animorum Cui ego ι Animosissimus quisque erat, Ses res postulasset, pugnaturus egregiε. & eerte nemo nobis, aperto Marte , iniuriam intulisset . ab insidiis

timebamus , quibus Arabes praedones viatores ad intiuntur. Postea vero quam in unum,ut eon dictum erat. eon venimus, illico in viam nos dedimus, ut vero res be-

oh flueret, a Superis exorsi sumus, precesque. quas reeitari mos est, letti decantavimus . Vix M passus ab

urbe eoniae eramus, eum nos concitatissimo equo,quo

ferebatur, Turea quidam assecutus est: rogatque , ut in foetetatem admittereturi neque id nobis, nisi com modo futurum. se Europaeorum quibustum plurimos annos Alexandriae vixerat , esse amantissimum . hoe autem Gallis. Gallico sermone, signifieabat. eum his enim hominibus versatum se dicebat.& quorum tum dinguae commercio, ut saepe fit, benevolentiam eon' ei liavit . quocirca admitti hominem Galli censebant, inque eorum sententiam reliqui descendebant. aiebantque suturum viae praesidium . eum enim Turea rum , penes quos impe rum , multum apud gentes illas aut horitas valeat, tutos nos sub illius ductu forent bitrabantur. At ego. quasi divinus mihi animus, ne gabam expedire . idque mecum Achmetides e ense. hat. Praevaluit tamen reliquorum sententia; inque societatem viae ascitur est. imo & dux itineris constituis

126쪽

que etiam Aelim et me eui anceps animus, exceptis, iter eorripimus. Ad meai diem properante jam Sol α, in dirutas quasdam aedes perventum est . Hie morari tantisper,& brevi prandio tum hominu , tum lumentorum re fiet vires vis in est. Dum autem e teri quieriseerent, ego in vicinum tumulum conscendo, ut omnem ei rea regionem perlustrarem , eumque oculos circum verto, video Tuream equo instenso, quasi explorare viam vellet: quod Gallis , ut omnem ab is suspie lonem amoliretur, facturum spoponderat; ad D. passus pro eurrisse. eamque more ursum inhibuisset, vinis mihi eum duobus aliis equitibus miseere eollo quium r&quasi tessela data, ad nos redire Id ego non boni eonsulens Aehmetidem aecelso, illique rem ad aures committo. qui mox ad cet ter os retulit. At illi, sive fato, sive nimia fidueia, in suspieionem ad duei minime potuerunt, ut subesse fraudem intelligerent. Sedeon se ensis illi eo ea melis, iter aggredimur . eum au tem ad dexteram ire Camelarii oeeupassent , ex ela inat, Turea ν Ad sinistram , qua parte ipse prς eurrerat: tutius illae, ae brevius iter fore . quod quidem mani infestissimum mihi fraudis in die tum fui e . At quia reliis qui fidendum homini a jebant, Tuream sequi piae uitrinque sinistram eonvertimur , reclamantibus identidem Came Iariis. Tandem inclinante se d e, in v si Iam quandam devenimus . hie Turea in diruta quadam taberna, quae ictu selopi aberat a villa, eonsistere jus- fit. idque suadebat tum putei commoditate. tum eon suetudinec terorum viatorum: qui in ea subsister solitabant. haud mora interpo fita, in tabernam caricti

succedimus. .

Tum me Achmetides v eans, Eamus. inquit, in prom imam villam. nam n n laetam suturam hane noctem,

127쪽

mens augurat. Eamus, tum ego: Salutemque in tuto collocemus: nam de mihi pariter non hilaris est antis

mus: qui praesagus saepe mali, nescio qua sati specio

bumbratur . cum vero nos caeteri discedere an iis

maduerterent, quo rogant f Qui bas ego: Visuri illam, in qua nescio, quae rudera antiquitatis ι quibus Iustratis, redibimus illico . Ut venimus in AEgyptium hominem ex antiquissimis terrae incolis , quos Corios dicunt, ex corrupta voce Cuptios, qua olim AEgyptus appellabatur, incidi mys. illu vero bonus quida genius nostri miseratus obvia misit. hic Achmetide roget,quo itemus Et illet Arsinoen Cui tum AEgyptiua: At non haee Arsinoen via dueit. Soline Cui Aehmetides. Mi ni me, sed plures alii in comitatu , qui proaim j in taberna consederunt. Tum AEgyptius: Proxima inesta, herna. nimirum in latronum spelunea, timen vobis ne quid struatur mali . Nam Tarpa quidam non maι- tis ab hine diebus, eum quibusdam Armenis, ae Per sis seducem praebuisset, omnes Moctu spoliavit, plagis etiam inflicts . Quod eum mihi Achmetides fignifi, caret i nam uterque Arabice loquebantura Divinavi, inquam ego . Haud equidem in infamem illam mospecu ni reducam. non frustra turbata nobis meas erat; ut quae imminentem iam iam calamitatet piae videbat. non faciam, ut nos frustra ad incinuisse Superi videa a intur. Verum initae in ei etatis lex petit; ut illos quae pendeant pericula , doceamus ; nescitie et nostra culpas p*reant .& Opem conferre tuam cum possis, ut aliorum incolumitati eonsulas, divinum est. Ita vero. tum Rehmetides. verum hane ego provinciam suseipiam. mox hune eum Diae,si fidem mihi neutiquam habituri sunt. illi eo revertar. nos autem, ut ad se diverteremus, AEgyptius rogat. in villa plures esse, qui nos ab injuria vindicare potuissent Dum igitur Achmetides

128쪽

ad laetos pergit, ego AEgyptium secutus, in proximam

casam me confero. ancepique animi plurima me eum volutabm, re quam in partem penderet animus , Observabam: ut eam tutius sequere r. sunt enim in nobis

quaedam divinitatis semina , quibus quid magis con ve aiat, quidque futurum sit, praesentimus. Solida post hora se nostra eum fasce Aelim et id es reduxit: quem statim quid egisset interrogo. Et ille : Risere, inquir, simplieitatem nostra mi illudq: .Hgyptii,eommentum esse , ut si e pro loeato hospitio a nobis pecuniam e X- torqueret. imo ab hoe potius, quam ab illo fraudem timendam esse. sine eros Tureas, AEgyptios vero, atq; Arabes bilinques , atque infidos semper habitos : ae proinde rebus uostris mature tonsuleremus. Hic ego sursus versare animo, ne Carybdim, ut dieitur, vitarce iens in scyllam in eiderem in t eum in .AEgyptium penderet animust minusque ab illo perieulum futurum habitato in loco , quam a Turea in deserto : in squo ex furtivo eolloquio suspicio inerat ,& urbanas aude instructus uidebatur: id ei reo insistere iam capto eoasilio visum est. Verum ille me serupulus I r oquebar, ne Turea , quem in suspicionem laetis adduinxeram, non minus vindictae, quam auri eupidus , insvillam, in qua paucissimae admodum ea sae, sive potius

tuguria erant , irrumperet , nosque eo crudelius perderet , quo ira, cupiditateque impotentius aggrede retur . quapropter meum hanc timorem ad aEgyptia defero. Et ille. Quiescite,' inquit; ego vos isto timore, sol ieitudine q eximam . est hie in altero villae Ree IIa turris pervetusta , in quam solemus eum praedones suis perveniunt, confugere. in illam nos viam re ei piemus subductoque ponte tam securi erimus, quam qui ma

xim E. quod mihi optimum factu visum est Postquam igitur frugi equula corpora entavimus, clanculum in

129쪽

turrim se eedimus, subducto aue ponte , cataractaquυ demissa, quieti nos dedimus. EiquamvisAEgyptius pro tunde indormiret, Achmetides dormitaret, ego vix conciliare oeulis somnum quivi. Nam magna animi perturbatio, magnus timor non e edit somnoloeumrnec quiestere mens potest, quam magni aestus exagitant. illi nihil habebant,quod perderent, inque patrio solo erant: ego in barbaro,& omnia cum salute amisissurus. Credo equidem, tum Meeoenas, sed quid de sociis iactum Cui ego: Istue ibam. Prima vigilia, cum

omnes gravissimo somno eorrepti jacerent , praeter Tuream, qui praedones praestolabatur; adsuere ex eo

dicto sex Arabes ex iis, qui praeda tu victitant. statima Turea admissi, in dormientes manusini ieiunt, de tractisque armis, quidquid praetiosi erat, vectari quo

poterat, subripiunt Quia vero duo ex Galliε praeea teris animosiores nudo ea se resistere eo nati sunt, mul titudine oppressi, ae duobus ictibus vulnerati ceder praedonibus eo acti. qui statim ad villam veniunt, iumque Egyptii domum irrumpunt, quam cum vacuam ceperissent, tota villa discurrunt de nobis quaeritante 4 interim magnus exortus clamor, eunctique pagani ad

.rma concurrunt , inque Arabes impetum faciunt Duo capti, reliqui eum Turea relictis armis, quςque abstulerant, autia gere. Quid tu interea inquit Sextus.

num prodi isti eum tuo illo syphuneulo Prodiit AEgy-.ptius eum Achmetide, re iam eonfecta. ego ad fasces substiti. Consulto tu quidem , Sextus. ego certὶ pro di issem eum illo syphuneulo . Cui ego: extra aciem

Omnes sumus Hercules, eum vero periculum in eumbit, quisque se subdueit ita est tum Mec cena si multi gloriosi in urbe milites, ut Plautinus ille e qui mox ii conflictu ignavi sunt. verum Sextus,eui lepidissimum ingenium, iocatur. clteroqui idem praemium ceἶ- P in Iante ,

130쪽

tantes, & ad eertantium vasa subsistentes manet. Sed quid tum postea nam mirum oppido tuum istud iter, ae paradoxo simile. Cui ego: Accipe: primum ad socios ire plaeuit, ut quid de illis factum esset, intelliis

geremus.& primos obviam eam elarios habuimusi ex quibus omnem traga diam psueis cognovimus dei de tabernam ingressi, destitatos tum eonsilio. tum viribus foetos invenimus. ex quibus senior Etruseorum Divinus certe tibi erat animus t utinam illius instinuctum se e uti essemus omnes, haud equidem i. praesen tem calamitatem voleqtes in ei dissemus . verum ita sato hominum eomparatum est ut non nisi sero sapia atr& tune eos facti pamiteat,eum nullus paenitentiae seu eius existit. Tum ego: Bono eoa animo esse iubeor eRpraedonibus duos captos, reeepta arma, quibus se insposterum defendant i saluum viati eum ι camelos, quibus saltem redire Babyloniam quiremus . At ii ipecuniam, aliaque pretiosa,quibus nullum praesenti viati eum, deflebant. & sociorum etiam vulnera nonale Wis dolor luctusque erant. Quae dum in sphei η.

atque attrectamus, non ea lethania esse deprendimu P.

quo ei rea resum pris animis, balsamo quodam illim a ligavimus: mox ad ea pessendum de re consilium eon vertimur . Cuncti redeundum Babyloniam e ensebant . haud tutum sine pecunia iter , & duobus et gris ex vulnere. AEgype us, ut insequeremur praedo nes, hortabatur. se cum e X peditis paganotum in auxi .lium suturum. quod quidem consilium eum spem reciperandae pecuniae ostentaret, amplexum statis ab univerfia fuit. nullum quippe perieulum, in quod auri spes non irrumpat Quibus ego. Et si optimum mi ..deretur , praedones Illico Uestigare . illa tamque ini iratiam forti animo vindieare; verum qua parte-aunge H

SEARCH

MENU NAVIGATION