M. Tullii Ciceronis De divinatione libri

16쪽

Vetus opinio est iam usque ab heroicis ducta temporibus, eaque et populi Romani et omnium gentium

et populi R. et . . . ibade R. o irae hele aget . . . saleses II. 14 33 g onere. f. religionique 4. . ut alia nos melius

17쪽

LIB. I. 1. 1-1. 2.

fimata consensu, versari quandam inter homines divinationem, quam Graeci μανοκη appellant, id est praesensionem et scientiam rerum futurarum. agnifica quaedam re et salutaris, si modo est ulla, quaque proxime ad deorum vim natura mortalis possit accedere. Itaque ut alia ' melius multa um Graeci, sic huic praestantissimae rei nomen nostri a divis, Graeci, ut Ρlato interpretatur, a furore duxerunt. Gentem quidem nullam video neque tam humanam atque doctam neque tam inmanem tamque barbaram, quae non ignificari futura et a quibusdam intellegi praedicique posse censeat. Ρrincipi Assyrii, ut ab ultumis auctoritatem repetam, pr0pter planitiam magnitudinemque regionum, quas incolebant, cum caelum ex omni parte paten atque apertum intuerentur, traiectiones motusque tellarum observitaverunt, quibus notatis, quid cuique significaretur, memoriae prodiderunt. Qua in natione Chaldaei non ex artis, sed ex gentis vocabulo nominati diuturna observatione siderum scientiam putantur effecisse, ut

nati m. 23. 3. quid cuique significaretur Hottinger forestar,ret sandsynlio, quoque Chaldaei Oprindeli et Babylonis solaenam Babylonien o Assyrien a tit i sit for Romem - menpa Cicero's id et appellativ astrologer. . ed de lalgende ord ud- tryhhes, Hidi horreri, de tanke: hvilhet nam prindeli er et

18쪽

6 CICERONIS DE DIVINATIO praedici posset, quid cuique eventurum et quo quisque fato natu esset. Eandem artem etiam Aegyptii longinquitate temporum innumerabilibus paene saeculi consecuti putant; Cilicum autem et isidarum gens et his finituma amphylia, quibus nationibus praefuimus ipsi, volatibus avium cantibusque ut uertissimis signis declarari res futuras putant. Quam vero Graecia coloniam misit in Aeoliam, Ioniam, Asiam, Siciliam Italiam sine ythi aut Dodonae aut Hammonis oraculo aut quod bellum susceptum ab ea sine consilio deorum est 3Nec unum genus est divinationis publice privatimque

celebratum. Nam, ut omittam ceteros popul08, 08terquam multa genera conplexus est i rincipio huius urbi parens Bomulus non solum auspicato urbem condidisse, sed ipse etiam optumus augur fuisse traditur. Deinde auguribus et reliqui reges usi, et exactis regibus nihil publice in auspiciis nec domi nec militiae gerebatur. Cumque magna vis videretur esse et inpetriendis consulendisque rebus et monstris interpretandi ac procurandis in haruspicum disciplina, omnem hanc ex

19쪽

Etruria scientiam adhibebant, ne genus esset ullum di- inationis, quod neglectum ab iis videretur. Et cum duobus modis animi sine rati0ns et scientia motu ipsi suo soluto et libero incitarentur, uno furentes, altero 80mniantes, furoris divinationem Sibyllinis maxime versibus contineri arbitrati eorum decem interpreis delect08 e civitate esse voluerunt. Ex quo genere aepe hariolorum tiam et vatum furibundas praedictiones, ut Octaviano bello Corn0lii Culleoli, audienda putaverunt.

Nec Vero omnia graviora si quae ad rem publicam pertinere Visa sunt, a summo consilio neglecta Sunt.

Quin etiam memoria nostra templum Iunonis Sospitae

m0dsseising titharuspices Octaviano bello o Digenar87 mellem k0nsulen Octavius a den ne side, Cinna ginarius 1 de anden. C0rn Culleoli ubehendi sumnio consilio o senatet Iunonis

20쪽

8 CICER0NIS DE DIVINATIO L. Iulius, qui cum . utili consul fuit, de senatus sententia refecit ex Caeciliae, Baliarici filiae, somnio

5 Atque haec, ut ego arbitror, veteres rerum magis eventis moniti quam ratione docti probaverunt Phil0sophorum vero exquisita quaedam argumenta, cur esset vera divinatio, collecta sunt e quibus, ut de antiquissumis loquar, Colophonius Xenophane unus, qui deos esse diceret, divinationem funditus sustulit reliqui v0ro omnes praeter Epicurum balbutientem de natura deorum divinationem probaverunt, sed non uno modo. Nam cum Socrate omnesque Socratici Zenoque et ii, qui ab eo essent profecti, manerent in antiquorum philosophorum sententia vetere Academia et Ρeripateticis con-ogae. Rutilius Lupus, honsule is M. Caeciliae mosh de samme, soni er minit 46. 104, o rimeti is de Samme der semes med

Xenophanes Om de her o irae lalgende naevnte filosoffer hen- vise i det helestillitterat historien unus, qui deos esse diceretJ

unu eorum, qui deo e e diserunt, restringerende relatissaeising

Davisius' reuelse veteri Academiae P. c. liver ed de angivne