Apologia cardinalis Bellarmini pro iure principum. Aduersùs suas ipsius rationes pro auctoritate papali principes seculares in ordine ad bonum spirituale deponendi. Authore Rogero Widdringtono catholico Anglo. ..

21쪽

testes esse pessunt. Neque sane vitam inretposui, quin omi qua potui,celeritate usus sim,ut eam benε transcAptam idoneam praelo redderem. Sed inter transeribem

dpui doctissinius ille G uillelmi Bara laij liber de potestate Papae in Priv soras prodijt, qui negotium il-

ud, quod in me suscipere docreu .. i. ram , exquisitε admodum persecit, atque adeo uniue sis sere Cardin, Iis Bellarmini argumentis pro pote state Papali principes deponemdi, tam clarE, tam oritatε, tamque rem dite satisfecit, ut nihil amplius dderari posse meo quidem iudicio videretur. Igitur gauisus sum plurumum, & certe prae gaudio exultaui, quod de improuiso tam graui one e l leuatus, ac tam magna curallicaudine liberatus essem , Noli p multo

22쪽

Multo citi', quam fmabam, gau-kium istud evanust. Etenim tum portunae amici cuiusdam preera, H cuius notitiam haec mea scripta

venerunt,tum rationes, quas crebro

inculcabat non omnino dissimiles ijs, quas Illustrissimus Cardinalis

Belluminus ' ex S. Augurino ' as pruni

a tione ad suas

ducit tam magni apua me moreontroue

menti erant, ut illis tandem persi 'id: c.,.sus ea etiam diuulgari permiti rem. Vt enim taceam doctissimum. Barciatum morte praeuentum, lubrum suum non plenE absolvisse,n que ad omnia Cardinalis Bellarmini argumenta, illud praesertim de . Romani Imperij translatione, r spondisse qu* res alijs quoque eandem causam prosequendi sufficiens argumentumpribere .poterat non

δε non obeest sereri censeo

23쪽

Mah a scribre facultat risdis, de hae coiitri uersa frauissima, qui tantas .in, Ecclesia tempestates excitauit,

dioe potissimlim tempore scrib--d etiam alijs verbisse , fita: N-pryisquam quod ex

uis in ahq m saltem scit , incurrere .pos , tapeti etiam , i Christiani -omnes intestigant, eastris Cara με coram et snum aut alterum esse, sed 'mulmi quicquid in latebris aliqui. Obmurmurent 'quh Deo S Caesari, quae sua sunt, reddentes, non selum 'supremain Summi Ponti&is auctoritatem spiritualem tueri, & pro ea fortiter dimicare ri , remur, verum etiam ius Regiu defendere, at

24쪽

pN seprema Principum Sec Mum potestate temporali totis ubribus decertare paratissimi existunt. Alterum,quod te stire velim, eshme; dum in hac Apologia quaedain Cardinalis Bellarmini dicta refero, illud potissimum,quo Sumos Pontinfices imperatoribus Ethnicis, in , bus temporalibus de iure subiecto,

esse ait, non postremam operum si orum recognition sed priores taditi es, Venetam nimirum ab ir mei Bella ino auctam,&cas Lgatam secutum esse, tum quoniam non nouum aliquod opusculum a me recens confectum, sed antea, num de hac ultima sitorum Operum recognitione quidquam audirieram, paucissimis auctoritatibus duntaxat adiunctis a irae composi-

25쪽

quia satis instituto meo esse putes si ex doctrina a Cardinale Bellar vel concessa,vel ut improbabili non

Ietractata, eius argumenta dissolum rem. Audeo autem confidenter asserere, doctissimum Bellarminum, quantumuissententia suam de subiectione Pontificii Principibus Etrunicis iam retractauerit bure, an im merito aliorum sit iudi tum,& alibi forsan a nobis examinabitur comtrariam tamen Alberii Fighij opunionem, quam ipse paucis abhinc annis ut probabiliorem amplexatus nequaquam improbabilitatis

condemnaturum.

. Scias denique tertio,Responsi nem Cardinalis Bellarmini ad Guialielmi Barciaij librum, quam in ore omnium audio versari,me hactenus non vidisse,tametsi in eo perquire

26쪽

Odiligentissimus fuerim a Si, pom

quam perlegerim, in aliquo me errasse deprehendero, statimnae codirigam, atque errorem palam fateri non erubescam. Sin minus, dabit mihi, viisperinveniam Illustrissimus Bella inus, ut, si in hoc suo contra Barciatum libro, aliquid momenti aduersus ea quae in hac Apologia pro Iure Principum a me dicta sun

de nouo attulerit, cum Omni, qua par est, reuerentia Responsionem illi reddam.

His igitur praemissis ad rem irsam accedamus.

28쪽

APOLOGIA

PRO IURE

PRINCIPUM. .

Iu,ac multum agitata est controuersia, An penes Romanu Pontificem sit dominium -- li

rerum omnium tem delitaris i ta

poralium, &potestas stando lata est

de illis disponendi Ela ' φ

num spirituale, adeoque Reges, & Princi-pta supr mos ob crimen haeresis, alia ite Ita sit, enornata stagitia suis Regnis , atque domi-nῆς temporalibus priuandi. Sed nuperrime in Anglia baec quaesti' de integro in

diiceptationem vocari coepit occasione cu--i Π tDU

iusdam Iurisiurandi, quo Catholici An ii. N 'I' ex vi publici Edicti in generali ordinum is futuri conuentu sanciti ad debitam suam erila

n Regem dendanti

29쪽

cap 7.& 8. Auctores primae tententiae sunt ipse Bel. Iarminus 3cplaerique ex illis Theolriin

a APOLOGIA PRO

Regem in rcbus ciuilibus obedientiam, ac fidelitatem, ut in ipse Decreti initio praesertur, ostendendam deuinciri solent. a Quam plurimi enim Angli Catholici in ea sunt sententia, ut existiment, Papa, ut Papam quamuis non habeat ullum d minium, seu potestatem mere temporalem iure diuino, habere tamen in ordine ad bonum spirituale, supremum dominium t porale,seu potestatem disponendi de rebus temporalibus omnium, praesertim Christianorum, & consequenter Regna, atque Imperia transferendi, & Reges, ac Principes supremos Principatu priuandi .Et hanc

sententiam tam mordicus tenent , ut contrariam non tam sententiam, quam haer

sim esse arbitrentur. Potissima huius sententiae fundamenta sunt rationes, atq; exempla, quae ex Cardinale Bellarmino h , tuna doctrina, tum dignitate Illustrissimo pro hac sua sententia , quae etiam recenti rum Theologorum communis est , confirmanda, inferius adducemus.

3 Veruntamen permulti alij Angli Catholici , qui praedictum Iuramentum licitum esse assirmant, de plures alij,qui,quantumuis niuent, praefatum Iusiurandum,

30쪽

IvRE PRINCIPUM. 3

ob quasdam clausulas in eo inserias, posse ab ullo Catholico tuta conscientia praestari; asserunt nihilominus, non posse siufficienter demonstrari, vel Scripturarum resti- monio, vel Apostolica traditione, vel sanctorum Patrum auctoritate, vel ipsis rationibus Theologicis, Summum Pontificem ullum prorsius habere ex Chrilii instituti. . . ne rerum temporalium dominium,aut po- . testatem siue directe, siue indirecte, siue - absblute siue respective ad bonum spiri- . tuale, Principes supremos ob quantumuis crimen suis dominijs temporalibus dispo liandi. x Hanc sententiam, ut refert Ioannes Agorius Societatis Iesu Theologus, se- d Tom.LInquuntur Guillelmus Occamus , Ioannes stit lib. cap. Parisiensis, Dantes Aligerius, Iacobus Almainus in tractatu de suprema potestate . . . Laica .q.3. & Ioannes Maior in A. dist. et . q. 3. concl. 3. Et idem AZorius ς in hanc e-ς tiam sententiam citat Hugonem relatum a

Glossa in cap. Causamquςa .Extra.qui filij sint legitimi, in verbo Ad Regem, & Michaelem Vulcurunum in Regimine mundi parte a. q.II. principali, atque Albericula Dictionario in verbo Electio,vbi csteris. B a paulo