장음표시 사용
71쪽
Elum, vel ejus inopiam de paupertatem, vel externum vitium. Caloris inopiam dicimus , quod flatus qui excitantur necessario imbecillitatem caloris designant: quum enim vel validus calor est , vel impendio imbecillus, fiatus non excitantur; Galenus 3. de B tom. causis. Et suspicio est inflationis stomachi quam vulgus colicam stomachicam appellat. Quod si non solum intra ventriculum dolores consistant, sed infra, suprave, id per consensum fit. Unde Archigenes apud Aetium dicebat Μedicos decipi si pe ratos doloris causam aut in praecordiis essu, aut in pectore, quum eorum causa a ventriculo repetenda sit.
Alter Medicus rem paullo altius repetivit. Affectio haec ait videri possit stomachi, quod haec pars maxime affici cernitur : sed an tantum ejussit: & si sit, an per se , an pex consensum afficiatur; hoc demum quaeri
potest: Omnis assectio quae ventriculum eXercet, ea aut intemperies est , aut morbus instrumenti. Si intemperies , aut in ore ejus est, aut in ipsius capacitate afficitur ventriculus , aut in fundo in quo chyloseos officina vera. Si os esset, ejus affecti aliquot essent argumenta , leipothymia, aut dejecta appetentia a calore, aut intensa , a frigore, aut nausea aliqua:
nil horum aegra resert. . Si medium corpus esset, aut depravate coqueret,
ructus essent acidi, aut nidorulenti , sed acidi praesertim si imminute:
si non coqueret, aut diminute, fluctuationes essent, quas vocant, nausea impacta materia, vomitio, Vagante fluctuanteque eadem. a. Si fluctuatio effet, & eb ea inflatio dum ventriculus non retineret, nec probe conficeret, oporteret mecessario Coeliacas esse dejectiones , corruptas, liquidas , chylosas , quod tamen non apsaret, & nil eorum quae supra dic-ta sunt. Ergo credibile in fundo mali causam esse , in quo coctio minume fit. Et quum superiores partes bene habeant nam si male habuissent, majora sese promisissent affecti ventriculi argumenta, multoque i
aius malum emanasset credibile quoque sendum e natura habere, .sed impediri ejus actiones a remissa aliqua re praeter naturam , unde dolor e
citatur, & praesertim quum a pytoro distribuitur ad inferiores partes alimentum. Conjecturam facit catarrhus quo jampridem assecta est , & rejectio pituitae liquidae & 3. limpidissimae per Os a Ventriculo , ut hinc colu ligamus perpendiculariter a capite ad fundum ventriculi delabi illud phlegma , quod aegre quidem corrumpitur , crudumque manet, aut paullum immutatum cum eXcrementis remiXtum rejicitur. Item dolor qui sub
quartam pomeridianam repetit, indicat messeraei Venas obstructas, & spe ciem quamdam melancholiae hypochondriacae constituit. Hinc annotavit Femelius cap. de ventriculi f mptomatis , y Vr j cris , lienis aut me nuru mitia sel Edimpathia integre fani ventriculi concoctionem perturbare : μή m Iocholicis, hepaticisque O lienosiis v triculus male concoquit , s visio , qualitate Iac 1 itur , &c. Ergo dum chylus aliqua ratione mitifidatus rapiatur a venis mesenterii, pars tenuior a calido jecore refugitur: cum crassiori parte phlegma illud mixtum subiens angusta viarum & eleborati nem vix recipiens dolores eXcitat: & nisi aliqua ratione domaretur , iliacas passiones excitaret. Itaque bene affectuS est ventriculus, quod e crementa quae ipsam ideam partis a qua manant reserunt, laudabilia satis
72쪽
snt. Nam quum ventriculus probe officium non praestat, liquida, aut chylosa, aut coeliaca excrementa sunt et S. Dum tantum pituita liquida vitium facit, illa remista apparet eXcrementis , quae spiratodea vocantur. Unde vero haec pituita a cerebro. Hoc enim veluti medulla es. Hippo-erates libro de glandidis: Ab hoc finxiones sunt foras, intro : foras per oculos , nares, aures; intro per passatum : aut in pulmones , aut in ventrem.
Si in ventrem, vel suores sunt , vel non. Si non sunt, volvulose sunt affectiones, cto. Locus ille praeclarus admodum. 6. Et lib. q. de morbis idem sere explicat dum docet, caput fontem pituitae, ct eam a ventriculo calefacto accipere. Lienem apris fontem , folliculum fellis, bilis fontem , cor sanguinis et quod diligenter notandum. It que non mirum si descensu pituitae frigidae putredinem vix recipientis illa mulier dolorem sentiat, & si postea volvulis sit obnoxia , A melancholiae
hypochondriacete: quae duplex est, una Vera per adustionem humoris m
lancholici , aut congestionem ; altera improprie dicta, ob pituitam illam quae obstruit venas mesarescas. Nec hic necesse est tumere hypochondicta: nam sepe vitium est in visceribus , melancholiaque hypochondriaci sevit, sed in corporibus ipsorum viscerum, & vasis eorum obstructio delitescit sine ullo perspicuo hypochondriorum tumore. Et dum crudum aliquid continetur, facile in flatus digeritur. Quo teter vapor sertur , ibi vitium communicatur: si in cerebrum, mania, aut melancholia: si in ventriculum , coctionis error; si in cor , palpitationes. Μaxime autem ejusmodi aD sectionibus corpus Patitur , quum hepar praecalidum. Ρorro calidum bifariam, vel ut ferrum'& plumbum, id est divisum calorem retinens: vel ut palea. Unde in plerisque serosus sanguis quaquaversum irrumpens,& rubores facietque maculas inferens; est enim veluti calor :nam rapit tenuiorem chyli sanguinisque partem , & in halitum vertit. Sic plerisque ventriculus frigidus & hepar calidum calore halituoso : hic omnia exurit, & in ichores Vertit: & talis calor non potest temperare frigiditatem ventriculi; nam fixum stabilemque esse calorem oporteret. -- ratio illius affectus in diaeta & pharmacia continetur : diaeta qtiae ad siccitatem vergat potius, ut pituita illa consumatur quae dolores citat : pham macia ut blande deturbetur pituita , quae in angustas vias rapitur saepe ,& a capite descendit. Item habenda ratio capitis mittentis. In corrigendo ventriculo non ita occupatos esse vortet, quod in vitio per se non
sit. Abstineat a justulis multis , a generoso & crasta vino : saepe cibum
capiat, ne ventriculus Vacuus aliunde humores evocet. Ab iis quae ca- cochymiam promoverent abstineto. In ore semper contineat coriandrum
conditum, passulas, cinnamomum, mastichom & alia id genus. Casminativis saepe clysteribus utatur , ut & a lienis corpore humores crassi evocentur. Syrupus hic singularis. 2 . Succorum maenthae, ab nihil pontici, scariola depuratorMm, ana , mete.
tu: expresionem , unc. ij rha barbari forsim macerati, Doctari albi, quari. θ: fat drupus: capiat semel in hebdomatae aut bis. Item in hoc assectu commendatur plurimum ad liberandos inserctus usus dejectionis sequentis. Badionii Oper. Tom. II. Iτ . Ra-
73쪽
Radiois cichorii Blaesris , acetHae ct Vaminis, ana , unc. j: incoque in lib. j aquae ad tertias ; in quibus infundantur uno. θ: Gei taleolatim secti :de hac laifusione coepiat unc. m. sngulis matutinis tepiti. V. Pulveris hierae picrae quae in ejusnodi affectibus ab Archigene plurimum commendoetur B. θ: pitularum me quibus , B. j: Gei, scr. θ: Drupi de me λι- ha, q. s. fiat massa : capiat scr. 6: saepe una hora ante cibum. Pulveris aromatici sati Gabrielis, A. j: pulveris electuarii tria nimion , sor. θ: rasurae eboris , dr. g: cum saccharo disoluto fant tabellae. Fotus fiant ad regionem ventriculi, ex iis quae usurpari solent ad confirmotionem ejus : ct a foetu Iimatur oleo de mentha, ab sinthii, O masichino. 6 dirupi δε sccis, unc. id: utatur sero cum granis masiches aut olibani. Paretum optata ex conservis rosarum, beth si, anthos , violarum, cortice citrii O theriaca pavea. citatur sero dum componit se ad somnum. Observata legitima victus ratione , & usurpatis leviusculis illis remedita primae sanitas poterit recuperari.
I. Aetius cap. 68. serm. q. Tetrabit. 2. docet quomodo, O qui crudit tibus abundent fani pleuritici, non quod si pleuritis, sed imaginaria est .
a. Hippocrates lib. a. de morbis, de morbo quem ructuosum Ῥocant, huic
assectui quem hoc loco describimus finitimo , disputat : sed illum at humore praesertim biliosio nasci demonstrar. Caput illud commemoratione dignum est :saepe smiles Uectus dissutandi proponuntur.3. Tamen sputatio sa fallax esse potes Agnum: nam ct denotare potes prolapsum pituitosis materiae a captite , item ct melancholiam hypochondriacam , qua mulier haec noi ira divexatur. De melancholia dum disputat Galenus eχ sententia Dioclis, proponit Jutum humidum nullum consequi, praesertini injecto cibo in iis qui laborant melancholia hypochondriaca. Quod diligenter notandum es , ne rei ambiguitate descipiamur. q. Cap. Iq. sermonis I. tetrabit. 3. Aetius notat affectus se quosdam malos quum a capite in ventrem humores feruntur. Nam acit frigidi humores in ventrem caliduna feruntur, aut contra : ait di cilius curationem institui quum frigidi humores in calidum ventrem riseruntur : Item gravia inde θmpinnata edi. Tale quid mulier ea de qua hoc in loco pertulisse 1 hassa es. s. Et nos in ea muliere observavimus excrementa sp rasod mucosa pituita veluti oblita. Vocat autem Hippocrates in Coacis τα---ε πῆιος- g) , eliquationem mucosam. 6. Ad hune Iocum pminet O alius lib. I. de morbis. In morbis catarthosis fluxum maxime caput exhibet , utpote quod cavum est de si er- ne situm Quum ab alvo fuerit calefactum , pituitam tenuissimam doecorpore in seipsum trahit: ubi vero in eo collecta suerit, rursiis reddit
g) Spirisermia eum eliguauone mucosa haccis caprini stercoris similia
74쪽
aeervatam & crassam, &c. Et tunc remittit vel in superum ventrem , id est thoracem, Vel inferum. Et cons. 11. hujus lib. de i=Asbia prob ium est longorum esui profluviorum , d senteria um coeusam cerebro acceptam
ferendam ese, ex libro Hippocrasisse h).
De Febre continua cum destillatione in pulmones.
I. Elchior de Fresiaoy annos quatuor natus febre corripitur conti-L A nua, sed quae exasperationes haberet vesperi. Catarrhus erat: tussis sicca : nec prae tenella aetate quicquam eXcernere poterat : tamen inanis semper erat tussis , & tenuis humor eludebat spiritum : vomitiones frequentes : alvus albicantia dejecit, deinde substitit: urinae tenues, crudae , decolores pro febris vehementia : medicamentulo alvus sollicitata
reddidit multa biliosa. Tussis perseverabat : dolores ad sinistrum hypochondrium , sed vagi, nec eodem modo perseverantes : deinde sinistram lateris partem occupabant. Alvus soluta est : viridia excreta , chylosa et sitis quae expleri non 'poterat. Μagnum in pulmonibus conceptum incendium conjectum est : hinc dolores ad sternum & latus sinistrum : sed qui ad latus sinistrum non perseverabant, ut ante dictum est. Medici put bant vomitiones ab imbecillitate ventriculi oriri : quod in eam suspicionem eos adduxit, est frequens dejectio, multaque rerum Variarum, putrium , viridantium : aliquando animus paullum deficiebat : & nos animi defectiones, & frequentes vomitiones in alio observavimus, cui inflammatio pulmonis a pleuritide , aut fugaci dolore lateris oborta fuerat. Quaestio hoc loco moveri potest , a. an inflammatio pulmonis, sive ea
sit phlegmonodis , sive erysipelatodis habeat haec sibi conjuncta, defectus animi, vomitiones, tussim siccam , alvi fluores , ac si per se primoque
alvus inferior laboraret, fugacem genarum ruborem , tussim inextinguibilem , febrem non ita magnam omni tempore , sed ex intervallis ferocientem prodentem sese Hoc fortasse pauci ante nos animadverterunt , & sic alium morbum pro alio curamus : aut falso vomitiones, Malia accidentia quae narravimus ad alias partes referimus: rati hoc non ad pulmones, quae tamen praecipue affecta pars est, pertinere. Et ut quod sentio obiter dicam ; quum ad puellum adsciti essent tres celebres Medici. , unus solum affectum pulmonem intellexit, & quamdam speciem peripneumoniae suspicatus est , unde sectionem venae suasit. Sed falso sib- esse ulcus cogitavit, nesciens inanem hanc tussim erysipelatis pulmonis pathognomonicum esse. Omnes ignorarunt vomitiones illas frequentes , dejectiones frequentes, ingentem admodum sitim, & opinione majorem, in inflammatione pulmonis solere apparere : quorum ignorantiam ut dete-
75쪽
gam , ne sorte sese excusent quod nullo loco legissent , aut animadver tissent talia symptomata contingere solere inflammato pulmone , citabo Hippocratem , qui illum puelli morbum mihi vere eκpressisse videtur. Ita autem scripsit Hippocrates, lib. I. de morbis in omnibus suis observa tionibus ex monimentis admirandus : pelas in pidmone fit suum pulmo fuerit nimium- refccatus et quod contingit ab ardore, febribus, labore, in temperie. Et quum speresccatus fuerit, plurimum savii inis ad se trahit, maxime ex magnis venis tenuissmum ac debilis um trahit. . 'squam tradiit, febris ex ipso fit acuta , tu sis scoa , repletio in pectore , dolor acutus in an ierioribus ac posiectioribus partibus , maxime circa spinam , magnis venis c fefactis. Homunt subcruentum , aliquando lividum , vomunt pituitam O bilem , animo linquuntur ob sanguinis transmutationem derepente contingentem
'Atque hoc maximum Agnum es in pulmone generati eo petius, . O s Giduae
febris: invasto perseverraverit. Aliquot alia scripta sunt quae huc: non pertinent. Itaque ex contextu Hippocratis apparet haec maxime symptomata erysipelate tentato pulmone contingere solere , 3 dolorem sterni, vomitiones , tussim siccam , deliquium animi quod mirum esse potest '. sed haec contingunt vel majora,
vel minora , Vel plura , Vel pauciora pro humorum varietate. Nos autem observatione trium eo affectu laborantium certo scimus febrem licet sit occupatus pulmo ) non eodem perpetuo tenore amigere ac sevi
re : nam quia erysipelatos, affectioni comes est , & praesertim a tenu1 si ro , fit ut flammeus sit calor, cujusmodi in palea accendi solet & evo lare statim : si autem putris, solida , firmaque esset materia, pars quae inflammatur solida , uti hepar ) perseveraret febris , de calor eodem
modo quo in candente ferro. q. Deliquia animi quae hic contingunt nos admodum perturbarunt , ignorantes tale aliquid contingere posse inflammato pulmone, & triviales Medicos secuti, ad malignam qualitatem jac lationes istas, deliquia animi, & Virium jacturam referebamus , non amtem ad propriam affectionem pulmonis , ut Hippocrates fecit loco prius citato. Movit quoque alvi fluor : sed duabus de causis contingere po test tum quia ventriculus ipse aflicitur: & quemadmodum letpothymiaeum prehendit per consensum pulmonis ratione ichoris a pulmone resudantis , & ratione attractionis. ab ingentie calore pulmonis , ut eruditi sumus Hippocrates annotavit : ita quoque debilitas aliqua in ventriculum cadere potest , a qua ieienteriae aliquid simile contingit: ac revera in puel lo nostro chylosa nulla prodiere. Secunda causa haec esse potest, quod ichor a pulmona refluens ferire possit ventriculum M intestina , hinc albcap. deps vi inferioris fibrae laxantur: hinc fluores. Ferneliris ut in multis accur mφη- mkr tus fuit, ita in pulmonum assectuum Abservatione annotaVit quamdam ino' tham peripneumoniam, cujus ideR apparet in aegro a nobis proposito.
Tenuis , acris , multaque desillatio inquit e cerebro cooertim illapsa in
pulmones. inseruum ardore praeter naturam incenditur, ae mi ac febrem infrirens 9 plerique eam assectionem peri eumonios nomine is signant, in qua
tuis. O spirandi H ulta e lista febre sensim conficitur aeger me ulcere , .
76쪽
is non erat admodum vehemens : destillatio erat magna : eludebat spiritum : s sensim Conficiebatur dc in utis nobis quum cibum appeteret, hiberet avidissime, vicesimo die , item quum de purgando eo co tarent Μedici , sublatus est , magno assidentium moerore : Debuerat mitti sanguis. Aperto cadavere nil praeter naturam in pulmone contentum inve tum est: una pars pulmonis veluti stipula ardente deflagraverat : lobus unius pulmonis livebat. 6 Hepar quoque Veluti deflagraverat. Et quum destillatio est, tussis sicca, febris non ita ad manum mordax , rubor g
narum , dolor sterni quod notandum ) , virium dejectio , sitis ingens ,
perceptio summa caloris in pectore , non est dubium quin inflammatus pulmo sit. Ac notari debet ex locis citatis prius tum ex recentioribus , tum veteribus aliquid erysipelatodes in pulmonibus concipi bifariam , aut cum tusi1, aut sine tussi saltem quae magnam asserat molestiam nam subest tantula ): si cum tussi destillatio est ferina , diluens calorem , unde
febris non ita ferox apparet, illi incauti moriuntur , nil extundunt commemorabile , a capite praesertim manat causa fovens morbum. Si sine lusi
si a venis parvis es magnis refugitur sanguis, qui in pulmonem illabens,& incurrens potius attractis foveat incendium. Et illud est quod volunt
Medici memorandum , veram peripneumoniam oriri excusso tenui & bblioso sanguine e dextro cordis sinu in venam arterialem; hinc totum pus monis corpus occupatur, hinc inflammatio. Quod si verum est in inflammatione pulmonis , sectio venae videtur potius celebranda eκ interiore dextra. Tamen Fernelius ex sententia quorumdam, in inflammatione pubmonis secari vult internam cubiti sinistri. Ratio ejus haec est : quoniam pulmonum venae ex dextroi cordis sinu prodeunt: hic autem in sinistrum parietem Venae cavae inseritur, qui per alam sinistram in cubitum excurrit. Inter morbos qui occurrunt, pulmonum assectus cognitu sunt ditaciles : nec enim signa univoca sunt, sed mmima eX parte aequivoca.
I. In illo rubor erat genarum mwnus. Unus ex Medicis ex eo colligit argumentum per neumoniae aliis cum Agnis alius repugnabat. Ille citavit Ρ gnom1c. Hippocratis , Ur quamvis vertim Acebat, male citavit. Nam ima. Prognosticon me nil quidem ruboris renarum Hippocrages in morbis thoracis , sed loquitur de purulentis , quidus ob calorem pulmonum , ct ob assiduam tussiculam rulent geme, ait Galanus in Comment. pari. ω. lib. I. Prognost. Sed in Coacis peripneumoniae Annum ευποιαν i; dixit , politi modo loquendi , id es , ruborem genarum e iue Aphorismus huic aegro
quadrat. Nam etiam suente svo enat in petentia , sudor; , vomendid rium , rubor faciei, cum febre ct tussi : quae omnia declarant raptum humoris biliose ad partes thoracicas , ct concipi in illis pretibus incendium. Sic Hippocrases ini Coacis ait eos quibus hae accidunt , interire modo per neum
77쪽
ti. Ouum Mesueus is peri eumonia loquitur, illud notas maxime quam-
dum p pneumoniam biliosam esse, aliam pituitosam. Credibilius esse ait pituitosas esse. Porro para quaelibet laborat ab humore vel tamsuam nutrimento, mel tamquam excremento. Si pulmo laboret ab humore tamquam excremento , a pituitoso humore laborat, si tamquam a nutrimento, abilioso , nutritur enim humore bilioso. Vult autem omne excrementum . ex sententia Arisotelis , pariti contra tum esse, praeter illud excrementum quod deferre solet facultatem , ideamque partis , ut es sement squidem ab omnibus benignum dicitur. Si prius verum es, peripneumonia a pituitoso humore tamquaM ab excremento secundum Mesueum , ct tamquam g contrario secundum Arisotelem deterior erit ea peripneumonia quae es a bilioso humore, qui es veluti nutrimentum. Τ amen dubitari potes an verum si quod scribit Aristoteles , excrementum omne parti contrarium os an ea peripneumonia quae fit ara bilioso humore , ab eo mi tamquam a nutrimento; quidem superabundam tumor biliosus, ut
quia partibus inferis per violentam exercitationem rapitur, excrementum v
re dici potes. 3. Ooniam hic de peripneumonia agitur, quae non sepe occurrit , sciem dum an pars dextra pulmonis, an mistra, an superiori, an inferior, aen Abus
unus taritum occupetur, ut inde venemur occasionem usurpandi remedii. Amgumenta omnimm hortim apprime ad artem facientia enarrat doctisinae Hippocrates in Coacis.
q. suberi pollit an deliquia animi in per neumonia laborantem incidant: Nos id observavimus', O praecipitem virium lapsum O sudores subfrigidos. uod primus Hippocrates observavit in Coacis , loquens de quibusdam quibus totus pulmo cum corde infammatur, edi de aliis, in quibus non infammatur : nam resolvuntur illi quibus cum corde pulmo infammatur. Sio Regina Navareae peripneumonica quinto die interiiser tertio vires collapse sunt
s. sui sunt peri eumonici, praesertim quum valde finit imbecilli, si disphoreticis sudoribus dissolvuntur, ct Omptomaticis. De iis Hippocrates q. Acutorum. Idem porro judicium Vio de reliquis morbis acutis. ) mali sunt
sudores circa caput o claviculam apparentes ; suiu enim vincente aegritudine ob aesum, impetum , O violentiam. 6. Paullo ante docuimus auctore Hippocrate, eer hisoria Regiunae Nasa rae peri eumonia Ialorantis pos levem pleuritidem, cui addi potes hisoria Dominae DupuI , quae pos pleuritidem peri neumonica facta quinto die intemsit. Nunc autem monendum es de Aphorismo Hippocratis in Coacis , P ripneumoniae ex pleuritide transmutatae securiores sunt iis quae ab initio fiunt: quod minus verum viritur, quum translatio a pleuritiae in perip immoniam Dialis sit. Nos qtuosdam brevi interiisse vidimus, quibus peripneumonia pleuritidi successi fiet, praesertim in quibus consaret pulmones imbecilles Diff. At absolute peripneumonia pleuritim secuta , non videtur secura, immo resa, tum quod in pytem principem raptus si, tum quod succo D sa momborum posima videatur. Hippocrates enim lib. πα2 in primit, in mo bis quum alter alteri silacedit; plerumque interficit. Quum enim corpore a morbo priore debilitato alius morbus successerit, debilitate perit priusquam
78쪽
mam alius morbus desinat: quod notandum. Deinde locus es Galeni comment. in pari. Ultimam lib. 6. Epid. OAν αἱ νοῦσοι h , quo scribit pleuritia curassionem a ferre peripneumoni*. Ait enim περιπνευμονιαν η πλευριπις
ἰὰτ I). Corura vero eodem loco ait male succedere si pleuritis in peripneammoniam convertoetur, immo funestum esse videtur. Seci hau omnia per compaFasionem intelligi debent.
De doloribus ad Ilern m ct spinalem medullam.
CAuponae Gabrieli dolores atroces ad sternum, spinalem medullam decurrenteS ad scoptula operta, ad mammas, ut nec in hanc, nec in illam partem corpus flecteretur. Quum in latus dextrum decumbebat, omnia exasperabantur. Aliquoties eos dolores perceperat, non tamen aeque crudeles ac eos quos circa mensis Novembris finem ferebat. Nulla tussis erat, aut per igua. Interdiu allevatus videbatur. Aliquando nec rectus, nec decumbens prae dolore absque querela erat. Noctu eXacerbabantur
omnia: insomnes noctes ducebat: e lecto surgebat impatiens caloris: nulla se-bris : cibum capiebat. Negotium nobis exhibuit. Nec seetione venae, nec fotu, nec litibus dolores quiescebant. Ρus congestum suspicabamur, affmoniti oraculo Hippocratis, cui dolores pectoris, nec purgatione , nec sectione venoe sedantur eos necesse es in suppuratum verti. Tamen haec ratio in Contrarium adducebat, quod nulla tussi vexaretur, quae alioqui molesta esset si quid puris in capacitate aut membranis contineretur e necesse enim esset
iesudare aliquid tenue , de horrores adesse si aliquid tale contigisset : si vitium in pulmone esset, aut tuberculum aliquod contineretur, aut pus, ut aliquid aliud simile. Nulla inflammatio est, quum nulla febris. T berculum si esset, inspirandi & expirandi dissicultate teneretur r nulla est. Ut summa fiat, nullus adest tumor qui se aliquo signo proferat: nec si adesset , ii propterea dolores oborirentur, quum pulmones sint α ρητοι ni . Ergo in membranis & circum membranas vitium exsistit, aut inpertostio. Quod consequi oportuit nos & ratione & experientia. Itaque quum quid hic sequeremur non esset in numerato , sciscitati sumus numquidnam litus admisisIet aliquando iis fieri solitos qui in magnis ponunt, &nobilitatis insigne existimant semel lue gallica aut hispanica potius labor re : si modo laborem id eXistimare oportet quod summae voluptati comes esse solet. Respondit subverecunde obortis aliquando phymatis ἀνιατοις n, oblitum suisse hydrargyro. Et ad rem, quoniam redivivi sepe dolores solent renasci, aut saltem aliis affectionibus occasionem dare : praescripse
ἡ) Pro quibus qui morba, tib Peripneumoniam Pleuritis sanata m) Insensiles. no Incurabilibus.
79쪽
mus abstinentiam vini, litus ex anodynis & discutientibus , decoctum sadis ceparillae, tum ut in lecto sudaret, tum loco vini in pastu uteretur, sed dilutiore. EXactis decem aut duodecim diebus cum accurata satis victus ratione, dolores ejusmodi maximam partem sunt lenitia sed circum sternum vestigium semper aliquod remansit. Quod autem superius haec exposita voluimus, eo praesertim consilio factum est, ut quum querelas aegrotantium audimus de morbis interculaneis nobis eXprobrantium, quod nihil aut parum levati videntur quantumvis arte & consilio comparatis remediis , recurramus ad Θειον τι ο) , id est ad occultum aliquod : non quod a caeso repetamus , ut plerique solent, sed ad internas occultasque causas revocamus. Nam quotiescumque de fugacibus morbis aut doloribus potius conqueruntur aegri, aut de fixis circum περιος ιον p), suspicari oportet aut latens venenum, aut reliquias alicujus luis venereae : sive id ab hydrargyri, sive a morbi ipsius maligna vi ortum dicatur : ne temere similitudin, bus decepti male egerceamus aegros , sumtibus minime necessariis oneremus. Id non in hoc solum aegro contigit videre, sed & in aliis quos ste- vi admodum dolores sursum deorsum, in omnemque partem errantes,
De Febre quartana cum averbissino capitis dolore θ li nis asse .
QVartanarius habitu satis laudabili quum ad regionem lienis murmur
quoddam sentiret, & tempore accessionis acerbissimo capitis dolore cruciaretur, leniendo suo atroci dolori a Medicis consultum voluit.
Signis syllogisticis conclusum est a flatu eum dolorem principia maxime
causasque ducere : quo fit ut fugax esset, crudelissimus tum ob membranarum divulsionem. Atque ut una eademque opera, & cause, & symptomati, sed huic maxime occurreretur, his quae sequuntur remediis tent tum est , ut aliquo G parte dolor pelleretur. Horum ista est forma. Bdellii in aqua vitae soluti , A. j: pulveris ceterach, coralliorum anae,scr. j: aloes , scr. is: cum Drupo de pomis formentur pilabe : capiat ser. ij ante pinum die intermissionis.
V. Radicis brIoniae, unc. iv: macerentur in aceto r passentur , passaturae adde pulveris ceteran rutae, ana, A. V: oumeliis simplicis , unc. sit cum oleo de capparibus fat emptisrum pro liene.
V. Diama amisi frigidi, dr. j: pulveris ceterach , scr. θ: corallii , seri j: cum saccharo in aqua bugis si solato fiant tabella. V. Farinae s Quidpiam Divinum. s p Periostion,
80쪽
Farinae orobi, hordei ct fabarism, ana, uno. is: cum Oxymelite mi pulspro capite. Saepe Oxyrrhodinum fronti O temporibus illitum es. In acerbissimo capitis dolore, qui de nocte praesertim repeteret cum s bricula , frigidis quibusdam sudoribus, decoctum est hoc praescriptum. V. Medullae Maiaci, Anc. id: aquae, lib. viij. sem is paeonioe , cardui, ina, unc. si betonicae , scariolos, ana , man. j: sat δε ctio ad lib. 6 in colatura diffise mellis rosati, unc. θ: bulliant ad despumasionem pro iij do fibus ad lib. jsi: capiat hora somni triduo sngulas do sies. Et revera usu talis remedii lenius habuit. Rursus ad hoc idem insti
Rosarum rutrarum, salviae, mae arthritica, primulae veris, pulegii , ama , piet. θ: sorum chamaemesi , summitatum anethi , meliloti, rori arini, ana , pug. j: operi , Deos Florentinae, ana , B. θ: seminis lini , uno. x: cum
ni , Buci , ana , unc. , fiant sacculi pro frictione capitis.
Ad sermes , ct alsi suorem caeliacum ct d sentericum.
JUdith de Mesmes puella annos q. nata, toto autumnali tempore gehyemali ex intervallis sentiebat tormina , & dolorem ad anum qua parte desinit rectum intestinum. Dejectiones aliquando liquidae erant, albquando chylosae, aliquando compadiae, sed quae nonnihil crudi in se ii
herent. Qui dolores oboriebantur , fugaceS erant, nec magnam molestiam afferebant. Ter aut quater terruit, de repente nata teipothymia. Initum consilium est, cujus haec summa est; Dejectiones reserunt ideam partium a quibus manant, & peri quas feruntur, ac generali modo omnia excrementa. Quum alvus e natura habet, figuratae sunt, constantes, eadem hora eXcernuntur qua prius cerni debent : item nec in quantitate, nec in qualitate, nec in eXcretionis modo peccatur. Si quid in aliquo horum peccatur, hoc arguit omnia secundum naturam non habere: Unde muta- tio excrementorum olim inter symptomata haberi solita est : ac necesse est vel morbum esse, vel affectionem quae proxime in morbum sit degeneratura. Affectio illa oeconomiam naturalem non bene affectam significat ; quod vel in partium ipsarum nutritioni ac coctioni dicatarum vitio positum est , vel in extrinsecus adveniente aliquo quod ejusmodi officium immutet M interturbet. Puella haec coeliaca egcrctvit cruda, liquida, foetida admodum; idysenterica quoque ipsa, Cum tenesmo, torminibus fugacibus : raptus est aliquando chylus, aut simile quippiam cum eXcrementis.
Omnis morbus aut corporis conditionem , aut temporis constitutionem , aut utrumque potius sequitur : sic enim constituunt το ποιητικόν και τὰ ἔπι-
δ πικὸν quod quum alias tum in hac puella observati potest. Sensit Baltimi Oper. Tom. ΙΙ. Κ illud et Modum quo fit , & videmicum.