장음표시 사용
21쪽
nil nat expiationem deiunctorum . Io. a Chokier x δc sententiam affert eorum qui musicos concentus ad Sanctorum cultum inductos in Christianorum templa , ab AEgyptiorum usque institutis evocant; quique corpus flagris caedere ad expianda pecocata , fieri dicunt imitatione Lupercorum ; & auctor ipse est a , exequias defunctorum , & faces in iis accensas, agaparum celebrationem ad sepulcra Martyrum, ex consuetudine Ethnicorum descendere . Ita pariter eamdem originem esse lustralis aquae Christianae , appositi thesauri stipi condendae alEcclesiarum januam, votivarum tabularum , putat Martinus de Roa I). Angelus Rocca , praeter ritum in festo Purifica. tionis accensorum cereorum, Paganorum aemulatione fieri as. seruit commemorationem defunctorum omnium . Theophilus Rayna udus ue horum nonnulla ex illo fonte manasse negat ; haec tamen concedit, sestorum pervigilia, morem collincandi aquam lustralem in adita templorum, ferias Rogati num , nuptias interdictas certis diebus . Philippus Bona rota 6 ipse quoque existimat , nonnulla quae in sacris vestibus inaiestatem quamdam & decus praeseserunt, ex similibus Gentilium ornamentis desumpta suime . Denique , ne in sinitus sim in ritibus singulis recensendis, aut in hujus sententiae patronis nominandis ; ex his quidem unum appellabo Jo. Na-rangonium qui librum integrum de hoc argumento scripsit; ritus vero praecipuos qui ex similitudine Ethnicorum rituum atque eorumdem imitatione i 1iducti apud Christianos dicuntur, exhibet Baronius 8 , Cardinalis Bona 9 , atque ex haereticis is, quem superius nominavi, ConiersMid leton io) ι Io. Nunc recensitis, quae ex Ethnicorum institutis, superstitione tamen amota, in Ecclesiam pervenisse dicuntur, assirmare non dubitamus , nihil esse horum, cui non aliam on nino originem multo proximiorem commodioremque assignare possimus r nimirum ex quatuor his unam , vel etiam plures , Naturae, de qua diximus legem t Hebraeorum instituta Effata quaedam divinorum librorum ad quae Auctores horum rituum
22쪽
spectarent: Catholica dogmata , ex quibus per se, & nullo d
rivante, sponte emuerent. Et quoniam nolumus. Producere orationem longius, quam exercitatio haec nostra patitur , pra
cipuos ritus ae quibus controversia moveri potest , ad tria haec capita revocamus i. ad eos qui in Dei & Sanctorum cultu ad libbentur, a. qui ad personas quasdam spectant aut vivas & praecipuo quodam honore dignas , aut mortuas, 3. qui instituta Rei p. Christianae ejusque mores attingunt. Et illa quidem quae ad Dei& Sanctorum cultum faciunt, ut fuere sacra convivia in Mata tyrum aliisque festis diebus, a mutua charitate & dilectione, euis justrant indicia vel argumenta , aga parum nomine donatas Praeterea musici concentus si in veteri Ecclesia ulli fuero, teraque ad hilaritatem laetitiamque illorum dierum explica dam frequentata 3 nemo non videt, naturae Potius lege pro scribi, quam ut ullum aliunde accersiri exemplum debeat, quod veteres Christiani imitarentur. Sunt enim ea quae in die bus omnium natalibus , aut si aliud incidit quod felix prosperumque sit, fieri consuevere . Atque idem dico de aquis in templorum aditu, aut proximo illis loco olim positis . Ut enim recte Baronius si animadvertit, naim adis instinctus docet, nonnisi puros ad Deum accedere debere, mundovique numini supplicare. Quod non modo de animis , quorum praecipue mundities asserenda est , sed de corporibus quoque intelligendum ; sicuti extinrior quoque reverentia , praeter internam , sacris in locis serva da iubetur . Atque id laetum a veteribus, testis est Tertullianus, scribens sa)ictuae ratio est, manibus quidem ablutis, spiria tu vero sordente orationem obire imo de externa quoque mundi. tia membrorum Apostoli illud 3 lepanter puras manus, & Ω'cri Interpretes plures exponunt, atque etiam Baronius . Commoditati ergo Fidelium accedentium ad sacra loca servieta dum erat sontibus illis, phialis, conchis, labris, & ut Anastasius vocat, cantharis in aditu Ecclesiae positis. Quamquam extra septa egredimur , cum de his dicimus . Non enim in illis
sacru In ritum aliquem, aut omnino rem ullam sacram agn
scimus. Novi, virum eruditissimum , & oppido laboriosum , contra quod nunc dicimus, invehere conatum nescio quae I era Christianorum halnea, & sequioribus etiam aetatibus apud MO-nacho1 . Sed vereor ut opinionem hane suam acutis &intelli-
23쪽
tentibus utris probare possit, qui monumenta ab eo allata omnia
Ita explicabunt, ut sacro quidem templorum ambitu & vicinis locis illa continerentur , ideoque sit eis immunitas data ; ceterum idem putabunt de praescripta aut concessa lotione corporis , quod legibus monachorum aliis , de purgandis emundandisque vestibus , ad solemnis res clies decentius celebrandos, ct reve. xentiam quamdam eisdem exhibensam . Atque hoc esse cur bis aut ter maxime in anno ante Natalem Domini, Pascha, Pentecostem, lotiones hujusmodi demanderatur ; quod & monumenta
habent ab ipso allata i), ct quae Marte ne a aliique protulerunt .
' tr. Nec vero satis etiam probo , quod idem docet ) , etsi docuerat ante Baronius ), loco hujus inodi lava 2ἡorum positam eam aquam, quam fene ictam nunc dicimus, dixitque S. Gregorius 3 . Nam & diversi omnino generis est ,&quemadmodum i ple etiam docet, antiquissimus illius usus ; qua quidem priscis temporibus alia non fuisse videtur , quam qua ad baptismum peragendum in Ecclesia, benedi e ione Sacerdotis consecrata die ipso S. Theophaniae , domum a Fide Iibus deis ferebatur, licet postea diebus quoque aliis ejus benedictio pe- racta sit ; quod indicari videtur, non quidem Canonibus Apo- solarum qui dicuntur, quos A. nominavit 6ὶ , sed libris Lecaetate, nec auctoritate aequalibus Constatutionibus Apostolidis . Utcumque sit nolumus enim argumenti nostri .fines egredi ) , Placet, quod laudatus Austor, aquam hanc benedictam, invectam negat aemulatione Ethnicarum ceremoniarum , & con-etra Catholicorum rituum osores , heterodoxos homines , ab
eorum calumniis eamdem vindicat 8 . Ceterum si hujus origo quaeratur, in Promptu sunt Hebraeorum instituta , de quimbus idem agit . Habuerunt enim Hebraei, ipsi quoque ex Dei praescripto lustralem seu sacram aquam . Sed hic quoque magnam partem naturae vox locum habuisse dicenda est. An vero natura ipsa non docet, si animi purgatio, atque interiorem undatio quam certe aliquam in aqua hac Catholici agnoscunt exterius significanda atque indicanda erat, nihil magis congruum aptumque sumi debuisse, quam aquam i, a qua sor des 1 Defcr. Christ. bala. c. 9. in In ReguI. S. Bened. c. 36.
24쪽
des eorporis omnes eluuntur atque purgantur. Notum est Euti.
Mare abluit omnia hominum mala . Hinc in eadem significatione usurpasse aquam, gentes omnes invenimus. De Graecis testis est quem modo laudavimus, Euripides, apud quem a Iphigenia maetandos, ut gratior superis sit eorum immolatio, quupurior, aqua aspergi vult. Romani Consules, narrante Dionysio Halicarnano , sacrificaturi manus lavant ; ; & pura aqua victimam aspergunt. Quod si naturae vis atque afflatus in barbaris gentibus magis apparet ; de Getis , habemus qui idem referat, Ovidium ), de Indorum populis Franciscuin Lainium, testatum 3 , ad peccata expianda nihil communiori usu receptum, qu*m balnea. Sed nihil necesse est externorum Scriptorum a uetoritate uti, quando , Iuculentiorem testem habemus ex nostris Tertullianum; putasse Gentiles in Isidis aut Mithrae mysteriis, per lavacrum expiari; atque etiam subdit 6 et Certe ludis A Ilinaribui,mEleusinis liniuntur; idque se in reten rationem,cr impunitatem pejuriorum suorum ager 'aeiumunt.Ante Tertullianum idem tradiderat Iustinus 7 , postea vero Auetor librorum de Sacram. δ); maxime vero Augustinum 9 audimus
memorantem Paganorum baptismum , quo sua expiari delieta arbitrabantur.Cum igitur in tanta rituum aliorum discrepantia, in tanta morum varietate, summus apud omnes nationes in una eademque re consensus reperiatur , atque ad Peccara, ut credebant abroganda , lavacri sive aspersionis aquae usus 3 nonne manifeste elucet, nequaquam alios ab aliis id esse mutuatos, sed aeque omnibus venisse in mentem , id est naturam ipsam suggessisse omnibus ; ut quod corporibus mundandis est usui , id ad curandam seu significandam animi emundationem adhiberent pChristiani quidem Scriptores in huius rei causam inquirentes, id ab aquae natura repetendum ducunt, inter quos Cyrillus Hierosolymitanus Io) ex Graecis rationea illas adducit, quae sunt etiam Latinis communes Tertulliano si a , Ambrosio si a , Caseliodoro l3 , quos imitatus Petrus Damiani a4 , aquam indu-
25쪽
quibus uteris abluo . ra. Atque hoe in loco animadvertenda est iterum argumenisti infirmitas, a rituum similitudine atque antiquitate ducti . Si enim valeret;sacramentum ipsum baptismi,morum esse Ethni- eorum imitationem quamdam dicere Oporteret. Nam , ut Terintullianus de Diabolo loquens scribit I); Tingit cy υβ quosdam,
utique eredentes, o fideles suos expiatione de lavacro repromittit. Quod latius etiam patet , & ad alia quoque manat quorum est auctor certissimus Jesus Christus ; siquidem , eodem Tertulliano teste ; Diabolus celebrat cy panis oblationem ; habet 7 Virgines , habet Cr continentes . 13. Est ritus alius , ad primum quem diximus caput pertinens , in quo magnum sibi praesidium esse situm , Adversarii no
nil putant; estque mos dimittendi populum in sacra liturgia verbis illis De Missa est. Hunc proserunt praeter Polydorum Virgilium , Laelius Gyraldus a) & Andreas Alciatus 3 , ae Praeterea Iacobus Pontanus ) ι qui ritus , eum Christianorum nunc sit,Ethnicorum fuisse in dimittendo populo a sacris sit, eae Apuleio probant. At quis , quaeso , non videat , nuditae. 44iabus , idest urbanae societatis , dc honestatas id deberi queis
madmodum a viris admissi amplioris cujusdam ac praeὸipuae dignitatis , nunquam discedimus, nisi facta venia , dc missione aceepta i ita etiam in Ecclesiam convenientes , de rei omniam maximae idest Dei sacrificio cum praesentes adstamus Atque hinc nimirum s non in veterum Saeris dumtaxat id fiebat , sed in allis quoque solemnibus conventibus, ct functionibus cete
ris . De iudieiis , testis est Donatus , ad Terentii illa verba ue Hoe nihil est Phedria, ilicet, scribens: Iemper Ilicet finem rei man eat , ut actum est , ilicet perfncopen ι Sic Iudices de eonsilio dimittebamtur , suprema dictu cum praeco pronunciasset , iiDei; quod signifieat , ire licet : quod pariter Brissonius 6 tradit. Senatus
dimittendi sormulam habet Capitolinus , narrans de N. Aure ἀ
IUIsos moramM P. C. 3 cui similem formulam aliam ex Livio Za.
26쪽
fites ; quemadmodum auctoritate Livii probant Bristonius i , ct Casa ubonus sa) . Denique in fulieribus missionem datam, adhibita voce Ilicet, docet Servius ad illud Virgilii 3
Lustrasitque viros , dixitque novissima ferba ι Addo in rem nostram 3 ut missio solemnibus verbis daretur , in causa fuisse necellitatem , ut nimirum vulgares homines nossent, quando abire t piis liceret; aut omnino debere lite non enim toti liturgiae adsistere omnibus dabatur . Hinc quatuor missiones in eo ni itutionidus quae Apostolicae dicuntur, recensentur equarum prima ad Catechumenos spectabat, pronuntiante Di ais cono προελΘετε οι Κατηχλενοι εν ων : altera ue verbis similibus ad energumenos pertinebat: tertia 6 erat poenitentium dimissio
oλυ Θ ε σι εν μετανος κrdemum quarta ) fidelibus omni biis toto sacrificio peracto, dabatur, ιι ολυειξε . Cotelerius minsionem in ordinationibus quoque , usurpato Verbo μιλHis eodem sensu i fieri observavit. Quamobrem Meursus,qui 8
λυMν semper exponit, ultimum uniuscuisque festi diem , ὁ Codini interpretem heprehendit, quod Glarea verba μσά mi; μολυαν verterit soluto conventu , reprehendendus ipse est, ut Goarius quoque 9 animadvertit; qui insuper ostendit, non modo officio toto absoluto, sed parti etiam prolixiori .--πluam assignari . Ceterum etsi dimissio quae sacrificio peracto datur, antiqua est quod sacramentaria apud Martene , & liturgici ΛΑ. ro) d
cent ), originem tamen suam hanc debere volunt dimissionibus aliis, maxime Catechumenorum. Anonymus apud Marte ne ii in explicatione Missae, quam ante nongentos annos scripsssa
putat 3 Missa, inquit proprie tempore facrifieii est, quando Cat
thumeni foras mittuntnr , clamante Lepitat is Si quis reman Catechumenus, exeat forar,, ἐν inde Missa, quia Sacramentiruttaris interesse non possunt qui nondum regenerati noscuntur; quod habet Isidorus sta) quoque; ita ut dimissionis istius verba sonent; Ite , Missa incipit . Nissae quidem nomen ab hac missione prosemctum Pa melius, Cardinales Bellarminus & Bona , Grancolas sBoequillot, Pereus te Brun, veri, aliique docent; &, ut
du Cangius scripst i3 ; Constans ἐν rrrepta ab omnibus viris eru'
27쪽
Dis . . . sententia, scribentium, Misam di Zam a Mima Cutecta. menorum , ea scilicet parte sacrae Liturgi e , in qua fluita conciane,'Epistolae ac Gangelii Iectiove, Carc oumeni exire jubeban-rur , Diacono dicente is De Missa es ,, ideF cxcedite. Quare , ut
tanta res rite & ordine perageretur , nec sorte eorum aliquis reis
maneret , qui interesse non posset, necesse fuit , publice & s Iemniter missionem fieri . Necessitas ergo ceremoniae huic eausam dedit, atque hinc, idest non aliunde quam a rei ipsius natura , origo est repetenda .r . Inter ea quae ad Dei sanetorumque cultum faciunt,sunt Ecclesiasticae Supplicationes , sive, ut magis vulgato vocabulo dieimus Proeepones in feriis praesertim Rogationum. Verum hic multa permiscentur ab Adversariis,quae omnino secernenda sunt. Polydorus Uirgilius qui imitatione Ethnteorum Processionum ritum inductum assirmat, nostras sic describit , ut 2 sacras EG sigies circumlatas praedicet, de ludentem equitum ac peditum Pompam . Estor sit hic populi nunc Christiani alicuius mos, aut multorum etiam. Erantne haec antiquis saeculis λ Σquidem si de veterum nostrorum moribus loquamur , quos solos bio: *ς-ctamus ; illam circumlationem imaginum , ad cultum autem dum , & rudiorum pietatem fovendam , quae posterioriba -- :Poribus facta est, & nune quoque fit, apud veterem aulimem . - . nunquam me reperisse memini. Circumlatas quidem Sancto. 'πrum Reliquias legi, ad colligendas peeunias, quibus Pauper. 'tati Eeelesiarum succurreretur, & ad loca quae Ecclesiis cede- hantur , occupanda e cujus rei testimonia atque exempla mulqta Ducangius a) collegit. In Dedicatione quoque Eeclesiarum, praecipuas Dioeceseos totius Reliquias allatas,Ducangius item cet) docet. Sed haec quoque , etsi non omnino argumento nostro congruunt, procul absunt ab antiquissimorum temporum institutis & moribus . Quod si non ita esset, adhue tamen in his Christianis praeivisse Hebraeos, ostendere facile possemus, ut
quod isti de Area facerent, illi in sacris Imaginibus aut Reli-ἔuiis praestarent. Nam si quam o bellum populo ingrueret, ait. Athanasius 3) , Arca quae Legit volumina eontinebat , omnes praecedebat, id illis aeque ad subsidium I eiebat, ae quaelibet
aciei r qua de re iserorum librorum legendi explanatores, atque in his Cornelius a Lapide . Nihil ergo est, cur huc Ethnb
3 ad Marcellin. de interm foederis Domini
28쪽
eorum ritus Indueantur , tamquam norma ChrIManorum . Praesertim cum ab illis , Publico & solemni more, circumlatas Deorum imagines, non facile sit Veterum a uetoritate atque exemplis tueri r modo excipiamus , quae ad fluvium Almonem Cybeles statua ad lavandum deducebatur 3 aut Gallorum Sacerdotum privata Deae suae ad stipem colligendam circumlatio , quae neque huc pertinent.1 s. Sed ipsas supplicationes , processionesque generatim inspiciamus . Qui nostras ab Ethnicis moribus deducunt, duo tamquam certa ponunt, quae sunt ipsa incertissima . Primum quidem eas fuisse antiquis aetatibus usitatas a Christianis. Obitabat enim ne fieri possent, longe lateque diffusus Ethnicae superstitionis clominatus . Quamobrem earum defensior acerrimus Gret serus , si de antiquillimis temporibus sermo sit I) , Tertulliano ' veterum ΡΡ. locis quae afferuntur animadversis, rem minime iis confici possie concedit. Se rarius quoque , alter, qui de eodem argumento uberrime scripsit a) , vocabulo Proeej num si in vetustiorum scriptis alii luando occurrat, nil aliud venire putat , quam ad Ecclesiam pergere. Atque addit Μena dus 3), Catholicorum hunc ritum, certo ordine & modo simul ad Ecclesiam procedendi, primum occepisse Constantinopoli; inisduetumque a S. Jor Chrylbstomo , ad frangendum Arianorum fastum, qui propagandae haereseos suae causa, ut Sozomenus naris rat ,facere hoe primi instituerant: quod Nicephorus s) pariter indicare videtur.Contra quidem Tertulliani avictoritate contenodit Files aeus 6 . Uerum praeoccupaverat id Gretserus ; & qui Tertulliani aliorumque quae afferuntur loca diligenter expendat, rem 1ibi magis idoneis testibus probatam velit. Alterum, de quo minime constat, est Ethnicorum ritus iste , certo quodam ordine & modo simul procedendi. Nam qui de supplicationibus suis Ethnici Scriptores loquuntur ita eas nobis repraesentant, ut templa Deorum adita, nulla certa lege, &modo , quo tempore libitum unicuique erat, fgnificare videantur.
Sie Livius ) narrat supplicationes in biduum decretas : & δε plicatum iere, inquit, frequentes viri feminaeque s & alibi 8
Iu isti eum conjugibus ac Dberis It plicatum ire . . . omnia delubra inrisplent; stratae passim matres crinibus templa ferrentes Ge. Nihil hic aut usquam alibi de ordine eundi ac modo ; sed, aut quibus Diis
29쪽
Dpplicaretur i , aut ad omnia illorum pulvinaria suppilea. tum isse dicuntur a), aut in compitis omnibus supplicatum 3 , aut quot continuis diebus . Solum apud eumdem Livium legimus ue , edietum , ut omnes qui ex una familia emient pariter
supplicarent: nimirum , ut non divisim , sed simul illi facerent; quod edictum singulare esse, admonet Petrus Tassinus 6). Quam vero Livius idem vagam supplicationem vocat, nihil aliud significat , quam injussam , & propria populi voluntate susceptam ; ut ex eiusmet verbis colligunt viri docti. Ait enim ς --
pulus injussu, ct altero die frequens iit supplicatum t π haec vaga popularisque supplicatis , studiis prope celebratior fuit. Frustra igitur , supplicationum sive Processionum origo ab antiquis moribus petitur, maxime vero Ethnicorum . 36. Nec vero de Rogationibus, quarum causa Processiones Instituuntur, hic ego dicerem ; nisi eas inter ceremonias ab Ethnieis desumptas , doeti viri retulissent , & a Robigalibus repetendas esse dixissent: quo nihil potest esse magis a veritate abhorrens . Quid enim cum ritu hoc nostro , a quo terrae fructuum ubertatem Petimus , precibus in unum simul collatis , &ad plebem excitandam ad orandum, qui sunt Clero adscripti bini per Urbem procedunt ; aut Deus Robigo cui illi supplicabant; aut extorum canis , & ovis quae flammis incendebant sacrificium , aut in Nomentana via pompa procedens r quae omniRnobis ovidius 8) descripsit. Sed, quod caput est, nihil id ad .
quaestionem quam hoc loco versamus . Nemo enim ignorat,
quod Gregorius Turonensis 9), Sidonius Apollinaris ci o), Avitus sis , Aimoinus Ia), aliique uno ferme consensu nobis omnes tradidere; atque ex his Serarius sa3 , Hugo Menardus i ) , Card. Bona i5), Marte ne si6 &c., Mamercum Viennensem Rogationum auctorem & quasi parentem extitisse , dum tirbs illa mutiis terreretur prodigiis , ut Gregorius scribit. Et Mamercum quidem hunc primum inveni e , instituisse , invexime , ut Sidonius loquitur I7 , non, ut Gretserus volebat 18 in
30쪽
saurasse saeras Rogationes,cus , sequioribus aetatibus fuit, saeculo nimirum V., de cuia ius ritibus δc ceremoniis non quaerimus. Nolim equidem negare , antiquioribus etiam temporibus aliquod extitisse Religionis obsequium ad eumdem finem, quem Rogationibus Ecclesia praeis stituit; ut terrae ubertatem , & segetum ac fluctuum maturita istem ac copiam a Deo impetraremus, quaeque haec impedire posis fiant averteremus. Fuerint etiam eadem de causa Robigalia a P aganis instituta . Quid λ Ideo ne ab eis nostra haec accepimus Et a Gentilibus admoneri nos oportuit, ut quae ad victum pertinent a Deo postularemus e cum instituti a Servatore nostro simus, imperatumque sit nobis, ut a Patre qui in coelis est quotidianum Panem Peteremus, id est, ut Augustinus, & Patres alii exponunt , quae sunt ad nos alendos , Vitamque sustinenis dam necessaria Addo etiam , neque hoc ab illis , si unquam id fecerunt, edoceri debuisse, nec praeeuntes habere exemplo suo ; sed maxime obvium fuisse , quodque omnibus omnino succurreret; ea ratione postulare , quae est ad res impetrandas conducens magis, id est ut communiter ; & sacto veluti agmine Deum precibus aggrederemur ; publiceque, & pluribus in locis laudantes colentesque Deum , illius etiam opem implorandam esse demonstraremus . Quantum enim hoc ritu modoque oratio faeta valeat, uberrime exemplis multis, quos modo laudavi Serarius & Gret serus docuerunt1'. Simillima sunt, quae de ritibus aliis dici possunt, quos
Adversarii obtrudunt et Festi Sanctorum omnium; commemorationis omnium Defunctorum . Sunt enim recentioris multo
aetatis instituta, quam hic velimus; & ipsorum praeterea alia causa assignari debet; idest ex iis quas supra recensuimus, quareta ; Catholica dogmata , ex quibus ipsis per se , nullo admonente aut praeeunte sponte dimanant; sunt autem cultus sanctorum, & valor Suffragiorum pro fidelibus deiunetis . Cum enim neque in illis colendis , neque in his adiuvandis praeteriri Ecclesia ullum velit; ideo necesse fuit, ut solemnia ista generatim instituerentur. Sed, quod modo dicebam , de origi. . ne dumtaxat rituum illorum quaerimus , qui primis Eccle-sae saeculis usurpati passim sunt, quoad Ethnica superstitio in Romanum orbem dominata est . Novimus enim altier factum posterioribus temporibus, quibus recens ad Fidem converss nublum , aut minus sane periculum imbibendae rursum superstitionis imminebat . Quare taellito Gregorius ci mandat aliquid , quoa