장음표시 사용
41쪽
so, quoniam non horum temporum est , sed posteriorum , abiis erit petenda qui de ea uberrime scripserunt. His solum ad demus , naturae etiam instinctum homines edocere , ut Deum sibi propitient , ct commissiorum peccatorum Poenas deprecenis tur , vindictam aliquam de corpore , quod veluti scelerum minister fuit, repetere oportere ι quod quidem externarum etiam
gentium exempla persuadent. Nam ex Jonae libro si constat , terribili illa suturi excidii denuntiatione perculsos Ninivitas, praedie ejejunium , ita ut homines , & iumenta , ct boves , crpecora non gustarent quicquam , nec pascerentur I aquam non hiberent . De 1 acco quoque & cilicino amietu testimonia, & anti quissima sunt, & passam occurrunt in Hebraeorum historia &Divinis libris. Quare etiam a moribus Hebraeorum petere ista possemus . Nolim tamen , quod saepius diximus de ritibus Christianis ab Hebraeorum ritibus derivatis, videri quibusdam , non satis evertere opinionem quam refellimus , de falsa veterum Christianorum origine a ritibus Ethnicorum; nisi etiam hoc Probetur, Iudaeos ipsos , quod nonnulli senserunt , ab Ethnicis non desumpsisse ritus suos . Atqui istud nos satis constare credimus i & Spenceri argumenta omnia a viris doctis, praesertim vero a Natali Alexandro a , refutata . Quare inanis futurus esset noster omnis labor si de hoc argumento diceremus omistis igitur istis concludimus, nullum esse ritum, cuius causa sive origo , multo melius S commodius repeti aliunde Possit, quam ab Ethnicorum ritibus ι
. 26. Tertiam nunc partem eamque potissimam aggredimur disceptationis nostrae ; spectata Patrum antiquissimorum doctrina, & veteri primis saeculis Ecclesiae disciplina , nulli Christianae ceremoniae passim in Ecclesiis ustatae& approbatae , ori. ginem istam quam multi volunt , ab Ethnicis ritibus , posse assiis gnari. Et profecto si quis sedulo oculos animumque advertat ad vetustissimos Christianorum mores & instituta , illud continuo videbit; fieri nequaquam potuisse , ut in fanstistimam Ee-elesiam induceretur aliquid , quod non longissime a moribus & disciplina Ethnicorum abesset . Inssidebat videlicet Majorum noristrorum animis , tanta Gentilium rerum execratio , odium tantum 3 metus etiam, ne, ullus unquam pestis veluti illius affatu, L bem aliquam contraheret , ut sicuti mortuum tangere,
42쪽
oculis quoque usurpare, sacris personis erat olim Interdictum alta etiam nefas putabatur, aliquid vel leviter eorum attingere , qui Deo & Ecclesiae mortuorum loco habebantur. Multa sunt quae planum id facere cuivis etiam minus oculato possunt . Nam primo quidem, nemo paullo eruditior ignorat, veteres Christia nos Scriptores, obiicientibus Paganis , nos nec templa habuisse, neque aras , neque imagines ullas , a thure etiam ad
lendo abstinuisse ; palam assensos esse . Quod Origenes Celso nar-Yanti id de Christianis , Gentilibus aliis quoque, Clemens Alexandrinus , Athenagoras , Minutius Felix , Arnobius , Lactaniatius concessere . Loca eorum facile , si necesse esset, nec vulgo e Gsent notiora , producere facile possemus . Quid ergo est Nihil. ne eiusmodi Christianos habuisse dicimus An vero habebant, causasque negandi unde unde expiscabantur Sunt qui prius illud affirmare non verentur , S cum Tillemontio ca) pronuncia re ; ante annum circiter CCXXX. apud Christianos fuisse , non constare. Quod de imaginibus, Desiderius Hera Idus , Petavius, Natalis Alexander, aliique asseverant. Si hoc existimes ; quaeiaro cur non habuerint quae ad Dei cultum nunc maxime facere censentur, & facta sunt postea frequentissima λ Nonne illa sastatim ratio quaerenti prodet g noluisse id facere eos , ne eum
Ethnicorum institutis qui templa , aras , imagines maxi. me sculptas, omnibus in locis habebant, Viderentur ulla ex paria te convenire; ut agnosterent omnes, se Procul abesse a Pagaianorum moribus in veri Dei cultu , rebusque religiosis 3 ut omne . recens conversis,rerum in speciem affinitate,periculum eriperent ad superstitiones redeundi Egregia sunt in hanc rem Petavit veriaba a); Cum plenis adhuc velis Gentilium superstitio ferretur ; muLta primis iliis Gelestiae temporibus, vel non inutilia per sese , vel etiam commoda, supprimi omittique , fatiui zisum es; dum p
aieulum erat, me offensionis aliquid iraheret externa quorumdam rituum species, eum iis quae ab Ethnicis celebrantur, Amilitudine ipsa congruens. Ecquis igitur existimet, ritus interea Ethnicos adoptasse , & in sacro religiosoque cultu adhibuiste Eeώclesiala p. α . Sed fae habuisse illos ista omnia , quaesita tamen ratione aliqua pernegasse . Id quidem mihi magis arridet 3 quod de templis uberrime probavit Medus, ct ex eo Binghamus 3 ; dearia ex ipso Eucharistiae Sacrificio constare debet. De Imaginiis
43쪽
bus vero, eum Petavio ceteri sque Theologis I eonvenio, is eorum per se genere esse, quae ἀδιαφορα nominantur, hoc est ad se. Iutem neutiquam necessaria , nec ad substantiam ipsam Religi nis attinent, sed in potestate sunt Ecclesiae , ut ea vel adhibeat. vel ableget, pro eo atque satius esse decreverit: itaque usum &actualem venerationem non esse lege Dei praeceptam , & ad disciplinam dumtaxat pertinere , quae mutari potest, & subinde justis de causis, pro rerum & temporum conditione mutata est in Ecclesia r dogma esse solum , imaginum usum, Dei lege non esse vetitum, & utilem esse Christianis; earumdem cultum &venerationem recte permitti & approbari posse, nec habere aliis quid eum Idolatria commune 3 unde confringere aut dehoneo stare imagines, nefas est, ubi est usus receptus, qui etiam abseque veneratione stare Potest . Quamquam haec ego fateor ; sen tio tamen antiquissimis quoque temporibus , in plurimis Eccle sis imaginum fuisse usum , & licet rariorem , sculptarum quoque imaginum et quem Edessena illa imago Christi atque hemorrhoissae, quae ab Eusebio a) aliisque refertur, probat. Iterum ergo quaero ; cur se imagines habere nullas, templa quoque, atque aras, Gentilibus exprobrantibus nostri consentiebant pNovi Cardinalem Bona 3 id eos secisse existimare, quod sacra illorum aedes non ea essent magnificentia constructae, qua Paganorum , quibusque putaverint, Divinam naturam concludi. Novi Petavium ) velle, aras eos negasse , quod temporarias eas haberent, non perpetuast Natalem Alexandrum ue) de imaginibus repugnasse Christianos , censere 3 quod procul de imaginibus suis Christiani abessent ab opinione Gentilium, qui existimabant consecratione & dedicatione, vel fieri substantiae ipsarum commutationem c quae erat rudiorum persuasio ) , veIdivinitatis infusionem in Idola,quamdam, alligationem, & substantialem praesentiam ; in quo eruditiores conveniebant . Haec quidem non ego improbo ; imo video Patrum testimoniis cominprobari. Est enim illud Minutii Felicis interrogantis c6 Cum
homo latius maneam , intra unam aediculam vim tantae majestatis in-
eludam 8 Item de Idolo ; Ecce funditur , fabrieatur, sca Giur : non um Deus ess. Ecce plambatur , construitur, erigitvr Anec adhuc Deus est . Ecce ornatur , consecratur, oratur 3 tunc postrem.
44쪽
stremo Deus si Tertulliani pariter ci) Arabiae aliquid Arendo ,
Ied non eodem ritu, nec eodem habitu, nec eodem apparatu, quo agitur apud Idola . Verum haec omnia nequaquam Video esse huiusmodi , ut contra affirmare vere non possent , se imagines habere, nec templis arisque destitui; atque ipsos quoque thus Deo adolere. Cur ergo ad illas quasi conquisitas interpretationes confugiebant, ut negarent λ Magis etiam urget, quod inti minibus ludere quodammodo videbantur. Negabant se templa habere , quod saeras sedes suas templa non appellarent, se
Ecclesias et quae quidem satis conquisita distinctio quam apua Zenonem Ueronensem a habemus, de Christiano Se Gentili
scribentem, quando in unum conveniat diversiae religionis diem;
se H mansit adhuc aetate Hieronymi; qui Iulianum narrat 3 Basilicas seu Ecelesias Christianorum evertim , aut iurempla convertisse. Quin etiam templi nomen in appellandis Chri- stianorum Ecclesiis, primum occurrere apud S. Ambrosum Gothostedus adnotavit ue , probantque Balterinil 6 . Nam umetustius quod proferri solet S. Hilarii testimonium bene inspicienti apparebit , de Salomonis templo eum ibi instituisse seris monem . Quid haec tam exquisita cura , & in verbis labor significat λ nonne ipsos veteres Christianos a sacris rebus suis similitudinem omnem Ethniearum procul amovere Voluisse λ Et quis.)uam credat, in sanctioribus Religionis mysteriis tractandis, adiaciscendis eorum ritibus, similes ac pene germanOS 3PParere vOluisse a 8. Est aliud , quod mihi quidem plurimum momenti in
hane causam afferre videtur; laborasse summopere veteres Ecclein fae Vagistros , ut docerent, quaecumque magna , quaecumque eximia, scituque digna, apud Ethnicorum sapientes Occurrant, .mnia ex Iudaeorum , qui Christianos praesignabant, deprompta
esse libris . Sie enim S. Iustinus loquitur 8), fluaecumqας opud Omnes recte dicta sunt, nostra Christianorum sunt. Idem a l ibi sp), quae Plato , quae Homerus , id est summi Ethnicorum Magistri ,
extulere δ ea ex Mose accepisse, fuse contendit. Hoc ceteri idem Patres multis verbis, & sententiarum prolatis sententiis, pugnante i) De eomn. mil. cap.IO a Lib. I. Tract. V. n. 8.
45쪽
gnant: & Theophilus ad Autolycum si , generatim Poetas
Philosophosque Ethnicos omnes , Prophetarum quasi expilatores furesque traducit . ' , 29. Atque hinc illa de Moysis antiquitate supra Orpheum, Homerum, ceterosque Paganorum sapientes tam diligenter ex-Posita, accurateque ex temporum supputatione probata, & t ties repetita oratio et quod Theophilus idem a) , Tatianus 3) , aliique passim antiqui scriptores faciunt, atque ex veteribus suRexpromens Caesariensis Eusebius in opere , Praeparationis Esau licae, ut ipse vocat, huic rei integrum ferme librum ) impendit; in eum scilicet sinem, quem alibi ue) ipse aperit; ut constaret, Platonicam Philosophiam, quae aliis aliarum sectarum Praestare omnibus putabatur, nihil esse aliud, quam Mosis,&Sacrorum apud Hebraeos oraculorum s Puram putamque in Graecam linguam conversionem. Neque hoc illi solum , sed ut Graecorum , idest Ethnicorum Sapientum auctoritatem eIevR-rent, nihilque illis quod precii alicujus effet, relinquerent, id Eusebius praesertim agunt, ut demonstrent, praeter di cendi elegantiam quamdam , idest verborum copiam , nihil domi natum habuisse ; sed barbaris , maxime AEgyptiis , qui cum Hebraeis olim diversati longo intervallo fuerant , esse suffuratos . Et palam quidem ipsos, & diserte κλώτας , idest fures vocat, furtique 6 reos agit. Quid ergo dicamus Qui nihil habere Ethnicos honae frugis, qui nihil extulisse per se laudandum Pr bandumque arbitrabantur, sed hujusmodi omnia a veri Dei cultoribus , Hebraeorum gente,desumpsisse sentiebant: qui Praeterea nam hoc etiam scriptis suis demonstrarunt in Heroibus ipsis suis, Diisque essingendis ornandisque, expressisse Hebraeorum Ducum facta historiasque dicebant; hos ritus, hos ceremo.niaS , a Gentilibus quos omni ope deprimebant , & despectui habebant, existimabimus voluisse mutuari 3o. Atqui quod tertio loco animadvertendum nobis estividetur ita illa ipsorum aversabantur omnia, ut eorum libros ut tingere vererentur, negligerent eorum studia ac distiplinas , hasque profiteri, si didicissent, postquam ad Ecclesiam Venerant , recusarent. Sunt haec uberrime virorum doctorum explicata libris, Auctoris praesertim illius, qui Christianos PP. R
46쪽
Platonismi eriminatione defendit i) . Idem ex Origenis epistolai
illa constat quam ad Gregorium Neocaesariensem scripsit, ut ιEcclesiae bono , tantam hanc ab Ethnicorum studiis alienationem temperaret, ubi exemplo utitur Hebraeorum qui ab ILgyptiis eorum hostibus aurea argenteaque vasa avertere jussi sunt , quae Deo postea , in Tabernaculi constructione consecrarent. Nec vero damnanda & reprehendenda erat hujusmodi discipli. na primis illis natae Ecclesiae quasi incunabulis, quando superstitionibus ealebant omnia, & Idolorum cultoribus, pravisque ceremoniis circumfundebantur undique Christianir immo institutum hocce inductum puto exemplo Divini illius praecepti Hebraeis dati, quo cum gentibus quaecumque illis societas interdicebatur . Imperatum etiam iisdem legimus de gentibus a
Cape ne imiteris eas . . . er requirao ceremoniuI earum . . . non facias
Amiliter Deo tuo l 1. Denique ut Institutum sermonem In quo longius provectus sum, aliquando concludam ), Veteres Patres, si qua n. do in hane rituum Christianorum atque Ethnicorum similitudinem incurrerunt, tantum abfuit, ut Ethnicorum etsi antiqui rum, Christianos imitatores facerent, ut eo potius delapsi sint , ad dicendum , Ethnicos, per quamdam quae in daemonibus ineia set, futurorum Nysteriorum ex Prophetarum libris praesensio. nem, accepisse a Christianis. Atque ita S. Iustinus de lavacro
Christianorum sermone instituto 3 ; Porro, inquit, hoc Iapa-erum Daemones, cum per Prophetam praedicatum audissent, perfecerunt , ut qui templa eorum ingrediuntur, linque flupplicaturi hunt, o libamina ae nidores delaturi , se i os aquae aspersione lustrarent . Redeo igitur illo , ut dicam ; spectata antiquorum Patrum primorum sareulorum doctrina , & disciplina Christianorum ,
fleri omnino non potuisse, ut ceremoniam ullam sacrumque ritum Christiani, superstitione licet omni mundatum, de penu Ethnicorum depromerent, ct in Ecclesiiam transferrent.