Diui Aurelij Augustini Hipponensis episcopi Meditationes Soliloquia, et Manuale

발행: 1672년

분량: 363페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

341쪽

tatem Deum diligimus, Deum eligimus, ac Deum curtimus, ad Deum peruenimus,in eum possidemus. ναχ O bona voluntas , per quam ad Dei si- trii litudinem reformamur, Mei similes emcimur. Ita amabilis est Deo bona voluntas, ut ipse in corde habitare non velit, in quo bona voluntas non uerit. Bona voluntas, illius summae maiestatis Trinitatem ad se inclinat. Sapientia namque ad cognitionem veritatiqillam illuminat: Charitas ad desidEri uti sonitatis inflammat Paternitas in ea custodit quod creauit, ne pereat.

CAPUT XXVI.

Euid sis cenitio meritatis. Vid est cognitio veritatis Primo, cognoscere teipsum;&quod el-

se debes, esse studeas; quod a

tem corrigendum est, corrigas. Deinde, cognoscere famare creatorem tuum . Hoc enim est totum hominis bonum. Vide ergo,

342쪽

quam ineffabilis est diuinae charitatis

nos dilectio. De nihilo nos creauit , ''icquid habemus donatui Sed quia plus dileximus datum, quam datorem 'creaturat quam creatorem, cecidimus in laqueum diaboli,sfacti sumus eius serui . Deus vero misericordia motus, misit Filium suum quo redimeret seruos; misit etiam Spiritum sanctum,

quo seruos adoptaret in filios: Filium dedit in pretium redemptionis , Spiritum sanctum in priuilegium amoris , se denique totus

seruat inhaereditatem adoptionis. a rata Deus ut pijssimus misericordissimus, prae desiderio vel amore hominis, non selum sui, verum etiam & seipsum impendit; ut hominem recuperaret, non tam sibi,quam homini ipsi. Vt homines ex Deo nascerentur, primo ex ipso natus est Deus inais est tam durus, quem non emolliat amor Dei ichominem praeueniens tam inquam Velie men amor, quod homo propter hominem

clignatus est fieria Quis potest odisse hominem, cuiusnaturamvisimilitudinem videt inhumanitate Dei Θ Reueram odit illum,odie Deum p

343쪽

Detimus ita perdit, quicquid facit.

3. Deus namque propter hominem factus est homo, ut esset redemptor, qui est creator, ut de suo redimeretur homo. Et ut familiarius diligeretur ab homine,Deus in similitudine hominis apparuit;& Vt terque sensus hominis in ipso beatificaretur,vi reficeretur oculus cordis in eius diuinitate', oculus corporis in eius humanitate ut, siue ingrediens, siue egrediens, in ipso pascua inueniret natura humana condita ab ipse.

i. Aluator namque noster natus est no- et bis, crucifixus,in mortuus est pro

nobis, ut morte sua mortem nostram destrueret. Et quia botrus carnis portatus fuerat ad torcular crucis expressione facta fluere coeperat mustum diuinitatis; missus est Spiritus sanctus, quo vasa cordium praeparentur,&vinum nouu in vires nouos poneretur pri

344쪽

S. AUGUSTINI. armum ut corda mundarentur, ne insusum pol. lueretur: postea ligarentur, ne insusui amitteretur Mundarentura gaudio iniquitatis, ligarentur contra gaudium vanitatis.

Non enim quod bonum est venire potuit,nisi prius recederet, quod malum est. Gaudium iniquitatis polluit, laudium vanitatis e fundit Gaudium iniquitatis reddit vas sordidum , gaudium vanitatis facit rimosum. a. Gaudium iniquitatis est, cum peccatum diligitur: gaudium vanitatis est, cum transitoria amantur. Eijce ergo quod malum est, ut quod bonum est, percipere postis. Effunde amaritudinem, ut dulcedine impleri postis Spiritus sanctus gaudium est,& amor. Eijce spiritum diabola, spiritum n undi huius,ut accipias spiritum Dei . Spiritus diaboli operatur gaudium iniquitatis,4 spiritus mundi gaudium vanitatis. En, haec gaudia

mala sunt, quoniam alterum habet culpam, alterum occasionem cui pae. Veniet autenta spiritus Dei, cum eiecti fuerint spiritus mali: intrabit tabernaculum cordis, Moperabibitur gaudium bonum Mamorem bonuri ,

345쪽

raram exdellitur amor mundi,& amor peccati.

Dolluit is ad mortem adducit Amor Dei

: uminat, conicientiam. mundat

animam tincat,&Deum demonstrat.

De operatione eius, diligit De .

loiquo amor Dei est, semper cogitat quando ad Deum perueniat, quanta

m dum derelinqv x, ita

ruptionem euadat,ut Veram pacemnueniat. Omber habet cor sium uesiderautro lumema eleuatum. Quando sedet,quando arm

ta uuando requiescit, vel quando aliquid hulat,quan ad am

ccirde ore &opere omnibus demonstrat.

ἴ d. huiupisculi gloriam, arguit

selicitudinem: cquamstultum sit ini)s quae transeunt fiduciam habere, ostendit. ra-

346쪽

S AUGUSTINI. 323tur caecitatem hominum , qui haec diligunt. Miratur etiam quomodo uniuersa haec trantitoria & caduca omnes non derelinquunt.

Omnibus existimat dulce, quod sibi sapit omnibus placere,quod diligit; omnibus quidem eis manifestum, quod cognoscit. Frequenter Deum suum contemplatur,& in eius contemplatione suauiter reficitur, tanto selicius , quanto frequentius. Dulce est enit semper ad considerandum, quod adaman- dumis laudandum semper est suave. , , octa nu br v L amla :M; untatim: x

De mera cordis requie .

1 Fuera ha:c est vera cordis requies, I cum totum in amorem Dei per de . siderium figitur; nec quidquam aliud appetit, sed in eo quod tenet, scilici quadam dulcedine delectatur, delectando iucundatur Si vero vana aliqua cogitatione, Vel rerum occupatione inde aliquantulum abstractum suerit, summa cum festinatione illuc redire se. stinat nexilium reputans, alibi quam ibi mo-. et ram

347쪽

ram facere. Nam sicut nullum est momen tuni,quo homo non fruatur velitatur pietate diuina sic nullum debet eis momentur , quo eum taesentem non habeat in me-

Idcirco non leui crimine tenetur astrictus, quisquis in oratione cum Deo loquitur,&subito abstrahitur ab eius conspectu, quasi ab oculis non videntis, nec audientis. HOC autem fit, quando cogitationes suas malas importunas sequitur; aliquam vilissimam creaturam, ad quam mentis intuitus faciis distrahitur , ei praesert illam videlicet incogitatione sepius reuoluendo vel cogitando quam Deum , quem assidue debet recolere

Creatorem, adorare Redemptorem, expectare Saluatorem, timere Iudicem

348쪽

S AUGUSTINI. 32sCAPUT XXX.

Euidquid mentis aspectum a Deo retrahit om - nmofugiendum est, atque execrandum.

Fuge igitur, o homo, paululum occupationes tuas i&absconde te modicum a tumultuosis cogitationibus tuis. Abihce nunc onerosas suras, postpone laboriosas disiensiones, va ca aliquantulum Deo & paululum requiesce in eo. Intra in cubiculum mentis tuae; ex clude omnia prieter Deum, sua valent ad quaerendum cum classe ostio quaere eum Dic nunc totum, Cor meum, dic nunc Deo: Quςro vultum tuum, vultum tuum, Domine, requiro. Eia nunc ergo, Domine Deus meuS, tu doce cor meum, bivi quomodo te quaerat , ubi quomodo te inueniat Domine,

si hic non es , ubi te quaeram absentem Si X autem

349쪽

- autem ubique es, cur te non video praesentem Sed certae habitas lucem inaccessibilem Sed quomodo accedam ad lucem inaccessibilem DAut quis me deducet Minducet in illam , ut videam te in illa Deinde, quibus signis, qua facie te quaeram e Nunquam te vidi, Domine Deus meus, nunquam noui faciem tuam. Quid faciet, altissime Domine, quid faciet iste longinquus exul tuus Quid faciet seruus tuus anxius amore tui, longe proiectus a facie tua Ean anhelat videre te, -& nimis illi abest facies tua Accedere ad te, desiderat,ianacessibilis est habitatio tua Inuenire te cupitis nescit locum tuum. Quae. xere te affectat, ignorat vultum tuum

Quodnvisio Dei perdita stpropter peccatum , miseria inuenta si

secuti, &refecisti Momnia bona tua mihi co tulisti;&honost vidi te, nequem oci Deniq;ad

350쪽

S AUGUSTINI. 31

te videndum factus sum, nondum feci id, propter quod factiis sum . O misera sors ho minis cum hoc perdidit, ad quod factus est lo dirus, ac durus casus ille Heu, quid perdidit, quid inuenites id abscessit, quid remansita Perdidit beatitudinem, ad quanti factus est; & inuenit miseriam ad quam factus non est. Abstesiit fine quo nihildhelix est;

remansit, quod per se non nisi miserum est. Manducabat tunc homo panem Angeloru,

quem nunc esurit manducat nunc pane dolorem, quem tunc nesciebat.

O tu Domines, Vsquequo usquequo

Domine obliuisceris nostisqueuo auertis faciem tuam nobis' inando respicies&exaudies nos Quando illuminabis oculos nostros, Mostedes nobis faciem tuam Θ quando restitues te nobis inespice Domine exaudi &illumina nos, ostende nobis teipsum. Restitue te nobis, ut bene sit nobis,

sine quo tam male est nobis . Miserare labores conatus nostros ad te, qui nihil valemus sine te. Invita nos, adiuva nos. Obsecro,

Domine, ne desperem suspirando, sed respi-X A rem

SEARCH

MENU NAVIGATION