장음표시 사용
51쪽
ibi ab lanio cultro arrepto: hoc te uno, quo POSSum. ait, modo, filia in
libertatem vindico . 4Ν. I. se clamore ad tam atrox 1 einus orto . . . illo sorro quacumque ibat viam sacere . . doncte . . Rd Portam perrexit. ou. 4. sequnereiitibus, quid rei esset, flens diu vocem non inlisit; tandem, ut iam ex tropidatione concurrentium turba constitit . . ordine Cun ta, ut gestu erant, EXPOSuis . . . 50. 3. -Rtrietum etium telum respersusque ipSe cruore . 10. 7. hillis quoque enim filias, sorores coniugeSque eSSe, nee cum
filia sua libidinem Appi Claudi Oxtinetam esse, sed quo impunitior sit, eo effrenatiorem soro. 10. 10. sehase Verginio vociferanti sueclamabat multitudo, nec illius dolori nec suas libertati se do fu
51. 10. hibi coniuncti ultori exercitui viginti tribunis militum negotium desderunt, ut ΘX Suo numero duos crearent, qui Summae rerum Practo SSΘnt.
ετο κλαίων και ὀιασηαχίνων τοῖς j ομ οσε χωρουσιν ακολουθEi P . . . ἐπεὶ δε εἰς του αναπεπτα αένου τοὐπιρατοπέδου τοπον η λθεν . . . .l δι, γεῖτο γας καταλαβούσας αυτον
t 40. 22.8. -αὶ ματι πεφυραένος ἄπας καὶ riv ααγειρικνυ σφαγαδα δια41. 2263. ,, χλλα και υμλ εἰσι πολλοῖς τοις θυγατέρες, τοῖς δε γαμεταί, τοις δὲ νεανίαι παῖδες ευπρεπεῖς, ους τί κωλυσει πρὸς αλ-λου τινὸς - δέκα τυραννων ἡ καὶ j προρ αυτου του 'ππίου ταυτα πα- 42. 2264. -hτι δὲ χυτου λέγοντος l αγεβοησαν οἱ πολλοὶ Nuωρησειν l υπuγχνούαSνοι .D. 2270. ,, ἐπεὶ ὀὲ συνέαιξαναλλγηλοις. - τοις εἴκοσι χιλιαρχοις l ἐπέτρεψαν απαντα υπερ του κοι- νου . ., ἔκ δὲ τῶν εἴκοσι τους ἐπιφανεστάτους απέδειξαν δυο προβου- λους .
52쪽
Hie subsistamus: nam quao secuntur maximam quidem partem aliud Dionysium puri runt noquo quae rostant Cum Livio congruunt, ita ut Dionysium indo a L. Valerio M. Horatio consulibus ad novum au torona transisse Statuendum ΘSSe
orodam, in hac quoque ru eum Nit Chio consontions. Ea adlimo rostant capita, quibus pontinoratur quae decem-Viros oroandos proximo ante 'odunt quaoquo dueemvirorum
anno priore sunt Rosta Dion. X. 48 - b8, Liv. III. 31.5 35) No lineo quidem o Valerio osso hausta maximae do sentinior Livium et Dionysium disorsepantiao, quas uberius oXPOnere post Nitgschii egregiam disputationem ) cum sit sup0rVacauO-um, Summatim attigisso sum iot: antecedentis anni consulibus ab aliis aecusatoribus ut ob divorsum orimen dies dicitur Liv. 3l. 5 - Dion. 48) - Livius enim aut a logsem agrariam, Si ocium legis guasorom, insidius a consulibus sei saetas no verbo quidem toti gerat - 'i, novi consules collegis damnatis diversum prorsus in modum assueti sunt Liv. 31. 6 - Dion. 50. 2124) ''J, soquontis doniquo anni consulum alter id0mquo decemvir , Curiatius* audit apud unum, , Horatiusμ apud alterum in.
Alia Mononii ac Sostii consulum do lego Mi patres referenda est sententia sLiv. 33. 4 - Dion. 54. 2l37; b5. 2139j; alia etiam temporum ratio: apud Liv. 33. 1, 4) d comviri oroantur Mononio P. Sustio consulatu dufunctis, apud Dionys. b6. 2141ὶ his ipsis consulibus. 'i Omittit doindo Livius legem Αteria iam Tarpeiam D. h0.21 24 , Romilium legum suadontems D. 50. 212b-b2ὶ, Spurium Furium consulsem susscctum D. 53. 21 333, neque deniquo tradit, ploboios quoquo hominos fuisse in novorum docemvirorum numero D. 58. 2148); Dionysius contra
53쪽
nihil habot de tribunorum priorO lege mutata L. 31. T '), do QOnimvsersia adminis orsenturnes ploboi decemviris ortis L. 31.3; 32. T ' in, dersa serdotii, iis morbo absumptis L. 32.3), do logo Icilia aliis- quo legibus Saoratis consorvandis mi V. 32. Tin, de Aplito antea plebis insectatoro L. 33. T), do C. Iulii docemviri moderationis exemplo L. 33. 10 , nihil deniquo do eis. quas do ΑΡ- pio decemviratum iterum putente uborrime enarrat Livius 35. 3 - 10).
Magnas profecto sesso et multas diseropantias, quaeque ut divorsos auctor s sumamus flagitent, cone dos: neque tamon in his flosunt, cluae maximam prae so ferunt simillitudinem. non dico rorum, Verum etiam verborum. Hos Satis est mira Dionysius enim eum colora uberrimo Omnia Onarret longo a
Livio dicrodions, ubi lirimum ad legatos Athon res missos Vonit, eisdem utitur paucis Ot brevibus sontentilis, quibus illo, eisdem pro Pomodum Verbis'); cumque utriusque Darrationes aliquomodo Cohaorore apparseat, utrum Dionysiana o Vatorio originsem dueat, an contra Valserius e Dionysii auctore hausorit, dubitari potest. Quam tamen dubitation om loci ipsi tollent, quos iam RPPODO Dion. 52. 2130.
ἡπρέσβες ἀπεδείχθησαν οι τοῖς παρα τῶν 'Ελλη νων νοαους λη- ikouενοι, Σποριος Ποστομιος καὶ
Σερουίλιος' , Σολπίκιος καὶ Aυλος
Mάλλιοr Oh τριήρες τε παρεσκευ ασθησαν του δημοσι ου καὶαλλος κόσμος εἰς ἐπμειξιν τῆς /γε- μιονίας αποχρῶν. vide quae do liis post Niobulir. R. G. II. mi, sq. st Schwegior. II. 571. sqq. egregie disputavit Nitκscli. l. l. pag. 4b sqq; 100 Sqq:1 36 Sqq. Nitetsch. l. l. pag. 133 Sq. 'i est. Nitas h. l. l. pag. 14 3. p) non fugit hoc Stoinhauson. l. l. pag. 21. Sqq.; neque Vero ne- curatius reni persecutus ost: quod idem Licinium sumit nuctoram, Nitκ- schium sequi videt tu, ipso nihil probat. γ' b Livium hoc loco Sulpicii nomen recto tradidisso probant loci III. 33. 3, 50. 15, 70. 2, 4. ubi idem affertur, Lyd. d. m . I. M. ASeon.
.missi legati Athenas Spurius stumius Athus, A. Manlius. P. Sulpicius Camorinus iussique inclitas leges Solonis describere et tiliarum Grasciae civitatium instituta mores
54쪽
Cum quo Dionysii loco alt0r illo est coniungondus, qui Oxstat in Romilii consulis oratione 51. 2128:
l κρατίστους νόμους και μ αλιστατοις η μετέροις αρα ττοντας βίοις οἴσουσι δειρο. 'nam quae Romilium de legatis mittendis dicenteni facit, e mors suo hausit oX ois, quae Postea tradita inveniobat. Liv. 32. 6.-iam redierant legati cum isti eis logibus; eo intontius itistabant tribuni, ui tandem scribendarum legum initium fieret. Liv. 33. 3.-decemviri creati Appius Claudius, T. Genucius, P. Sestius, L. ) Veturius, C. Julius, A. Manlius, P. Sulpicius, P. Curiatius, T. Romilius, Sp. Postumius. Claudio et Gonucio,
hcυ δὲ γε αὐτω καιρω παρεγένοντο ob τ' 'AΘηνων καὶ τῶν ἐν 'Ιταλοῖς Ελληνίδων -πόλεων οἱ πρέσβεις
τὸ ψηφισμα τῆς βουλῆς τοῖς νομοθέτας.
ἡκαὶ α πεδείχθησαν ἐναρχαιρεσίαις υπο της ἐκκλησίας 'Aππιος αἶν Κλαυδιος καὶ Tiso: v)l ενυκιος. ους εδει τουπιον ad Cic. Cornel. frg. 49. - DiversuS igitur Videtur a consulo anni 461, qui apud Livium l0. 5), cui assentit Diod. XI. 84 Serrius vocatur. Dio-nusii eodi ess tor illum nominant Σερουίλιον I aut igitur Dionys. oosdem esse ratus nomen mutQVit, aut quod forma pariter corrupta sacit probabito, scriba aliquis unum locum alteri accommodavit. Nequs omnino his nominum discrepuntiis qui quam est tribuendum: cis. Virch. l. l. pag. 11. II sydenreicii l. l. Png. 20. ὶ sic odd.; non dubito quin cum Dionysio scribondum sit P; idomesse videtur utquo consul anni 402, qui et a Livio III. 8. 2, sit a Dionysio IX. 69. 1936 nominatur Titus. Tiso: Aευκιος Γεγυπιος cdd; item o4. 2136: Tίτον Δευκαῖ , scilieot Aευκιον prioro loco se . I ενυκιον eorruptum, in altariun tranSta
55쪽
quia designati consulos in eum annum fuerant, pro honoro honos redditus et Sestio, alteri consulum prioris anni. quod eam rem collega invito ad patres rottulerat; his Proximi habiti logati tros, qui Athenas ierant, simul ut pro legati Ono tam longinqua praemio esset honOS, Simul peritos legum peregrinarum ad condonda nova iura usui sors credebant: supplevere cetdri nu
Nulla mihi vidotur osso posso dubitatio, quin hacte novissimes ullata qui scripserit, Vatorii illum locium anto ocidos habitorit: omnia senim esse Valerii o Livio apparot, ita famon mutata, ut Dionysii narrationi, quum divorsam fuisse a Valeriana Vidimus, CoDV uiant. Noquo enim Dionysius Valerianis into is uti potuit; immo eum consul ,m anni 453 suum auetorem SoPutus appollasSot II uti /n , oidoni docemviro id omn3 . so rio nomen Orat tribuendum i porro cum tomporis ratio-nsem so lueretur divorsam a LiViana, D quo igitur Sestius do-Oemvir oreatus nominari posset Prioris anni consul, mutavit: ό του ἐλαυτὸν ἐκε ω ὐπατευων, simul quam arte Valerium secutus sit, declaratis: apud illum enim cum Consulem prioris anni inter do omviros fuisse invoni Mot, Rostium v diro, quem illo significavorat, iam nominassos, alium huic substituendum PSse Credobat. por ori orom aut fui in Romilium incidit. Noquo alium ad finem ducit locus, qui antecedit: advorbum paeno Dionysius cum Livio congruit, nisi quod grau-oas in Italia urbos additas videmus, cum Livius atticus tantum
in in his nominom octondisse valde miror: minime enim anno antecedonto τον παρελ όντα ἐνιαυτοH consul fuerat Romilius, sed tertius iam erat annus, o quo munors orat defunctus. Liv. 31. 2; sasti Capit; Diod; ipso Dionus . - Dionysium igitur memoria errasse statuendum BSt. Qui error quomodo possit explicari post videbimus.
56쪽
leges conamomorol. Prior an tamen sormam iterum servasse
Livium olueos: Dionysius onim ubi primum italicas urbes ad- stillit, steteris quoquo locis, quibus apud Livium Athenarum tantum iit montio, mutare iis osso habuit; sed Do hac quidem in ro prospsero versatus est; ili Entem on in facit Romilium logoni suadentem 51. 2128): παραινω πρέσβεις ἐλέσθαι τοῖς μὲν . . . τοὐς δέ, quasi do duabus legationibus divorsis sit sermo, de quibus no ipsum qui dona cogitasso Cotora docent. Causam vero, cur addiderit, e primo loeo cognoscunus: Livio enim si fidom liaboro possumus, Valerius legatos Athenas isso tradiderat. addito tamon, aliarum quoquo G raocino urbium moros iura instituta uos ere Os sesso iussos, - IURO urbes, quae fui Ssent, dofinire Oum volt et Dionysius, addidit. quod orat Pro imum, graeotis in Italia uri, s, rem haud probabili Oroinreddons: nam togatos Athonas missos aliarum simul Graeciare Civitatum iura cognoscoro osse iussos cogitari poteSt, minus cosdem tres primum Magnae Grapolao adisso urbes . tum demum Vonisso Athenas. Quao praet0roa habot des triremibus singulis lonatis tributiis. ita sκpiunt Dionysium, ut facilius Cro-dam haseo illum de suo addidisse, sui tomporis morem respiCientem j, qurem oX auetoro communi omisisse Livium. Quao eum ita sint, haec d togatis ad Valerium rediro, mihi quido 1 oortum videtur. Sed alii loci accedunt: quo propius enim ad altorum de emviratum a Cedimus, eo minor inter Livium ut Dionysium fit dissimilitudo, uo maior similitudo: rursus inVeniuntur, tuae Paeno ad Vorbum congruant; conferas imaeso Liv. 34. 1 - Dion. 57. 2144; Liv. 34. 7 - Dion. 58. 2146;Liv. 35. 1 - Dion. 58. 2146; Liv. 35. 4 - Dion. 58. 2147. Ne do hiis quidem locis aliud potust statui, uoque Porro, utrum Dionysius Ox ipso Valerio haec hausorit, an Ox tortio intor- posito poteris dubitar , si illum indo ab ultero docomviratu Valerio ipso usum esso oonsi lorauseris: Statuo igitur Dionysium, priusquam novo auctori totum so de terit, pruosumpsissu quaedam - noscimus adhuc, qua do Causa, - atque inSeruiNSO is, qua ' hausorat o priore; os ita osso factum, ut in maximis a Livio dissontii ut, in aliis ait vorbum consentiret. - Con Ceilo ) Niobulir. R. G. II. 343. 697.
57쪽
famon, ite hac ro posso dubitari, dummodo maneat illud, quac do togatis tradita habomus, ad unum redire Valerium. Dicos nimirum, Dionysius et Livius an Valorius, hoc rem non mutat: antiquitus haec orant tra lita; Valerius quoque ad alium redit.
Vidsendum igitur erit, ecquid do antiquioribus liceat
Multa ex eis, quac antea disputavimus, huc quoque 1aciunt: prirnum, gravi SSimum quod est, supra iam vidimus, Cicoronem in libro do ropublica secundo nequo logum tranStatarum nseque togationis missao ullam habuisso cognitionem neque voro, quae libri esset ratio. si in fonto quicquam dologatis invenisset omissurum fuisse, hausi se autem, quae do Romanorum historia antiquissima larofert, e Polybio. Itaqueno Polybium quidem legationis fecisse mentionem nostro iure colligimus, quamqvrem libri Sexti pars ea. qua historia continebatur, deperiit, neque ex eis, quae Supersunt, talo quid Concludore licet. Noque Onim assentiemur Stoinhauseno, nonanti l Polybium, si Atheniensium et colororum Graudorum loges aliquid ad condendum ius romanuni contulisso Cognitum habuis- sol, in Romanorum republiea Cum ceteris comparanda Athenionsium civitatem ita potuisse neglegero VI. 43 aut Lycurgum solum eum Romanis conforro VI. l0ὶ - agitur onim his locis de univorsas reipublicae Constitutione, quae non pendet a singularum logum similitudino, et omittuntur Athonisensos
αόνους τας μεταβολαρ ἐνηλλαχέναι μετρίως. Neque porro
idem ost audi ondus, ciun dicit '), alios secutus ), Polybium ipsum disorio nihil se do illa logationo traditum invenisse do- clararΘ, argumonti loco asserens, quas illo uili lit narrationi de Oxpoditi no a. 229 in Illyricos saeta II. 12ὶ: η μὲν ουν πρωτη
58쪽
αετὰ πρεσβείας qitulum Polybius signi fient, cuini decemvirorum togations nihil haboro committio RPPar t. Unus autem Ciesero suffieis tostis. Quod si cone dis, do Polybio omnia valoni eadem, iusto de Ciperone statuimus ne hic quidem pra 3 formisissset silontio si missos esse togatos traditum invenisset. Quae umquo enim do Romanorum institutis eum Graecorum comparandis ot ex illis dorivandis apud Ciceronem invonimus, eadem Oxstans in Polybio: illa senim aut ad hunc ipsum aut ad Panautium, quo ot ipso Polybius ut obatur, rudire, supra iam Commemoravimus. Quod, quamvis magna libri suxti pars sit dopordita, tamen quae Servata habemus, satis Ostondunt. Ut uberius comparat Crotorum otLacodRemoniorum respublieas 4o), Romanorum et Lycurgi 50 sq. , ut multus est des Romanorum set Carthaginiensium institutis set moribus conserondis, ita libuitidem quoque rΡspi
ταλαντου αόνον - . . . ου δυνανται τηρεῖν τὴν πιστιν. παρα
η nequo ii an ad Polybium re tertiit. quao itu Tarquiniorum aetate apud alterum tradita VideIIIuS.
59쪽
Quao cum ita sint, ile Polybio idem tuod do Cio0rono coniectura augurati, po his porduoimur, ut No auetorΡm qui- dona Polybii l. o. Fabium do tonatis quicquain tradidi SSO, Ne- quo Polybii aetate quoinquam, cuius quidem notionem haboro potuerit, de legibus translatis cogitasse statuamus - ita ut recte nos supra iudicasse appareat, anto Stilonem loges com
Hoc tamen de Polybio no dubium osse possit, alterum accedit, quod per se minus fortasse haberet momonti, cum illo aurem ubi est coniunctum, haud parvi faciendum: No Diodorus quidom, quom oundem antiquioro et sinceriore annalium scriptoro usum esse Scimus, si vo Fabio in latinum vorso sivo alio, i gationis insentiOnom facit, non, ut diesemus, quia afferro noluit, verum quia traditum de Oa nihil invenit. Nequo aliter de Dionysii auctore iudicabimus: nam Dionysium ob eam ipsam pausam e Valerio illa do togatis sump-viisso di semus, quia ab auctore, quem in ceteris Soquebatur,
Novum d inde arguntimium os satis quid in firmum dii ero possumus OX Ois, unde Supra profecti sumus: Sex. Aolium ouim et Acilium togatos quidem Athenas esse missos scisse, noquo tamon logum Atheni sustum habui esse rationsem cogitari potest, quippo liuibus legi es Solonis vix fuerint notas. Do Aolio Stilone contra Oiusdem tuo tompori S viris do tis hano quidem eXCusationem non aeeipiemus: si Oxstitissot illa narratio. quin ipsas leges quoque Compararent, faeore non potuis- soni. N0quo onim Aelius. modo voluisset. legos Solonis Ἐγgnoscere non potuit: Aolius, eorum temporum do tissimus raseois litteris non minus quam latiniis, qui utriusque gentis antiistitatibus in vostigandiis ipso dodit Op ram, quem fugore non potvorunt libri volui Dinnetrii τεοὶ τῆς 'Αθηνησι νοαοθεσίας, o quo Posidonium hausisse vidimus, aut Theophrasti e q/ιο Ci prono ut utar omnium fere civitatum non Graeci solum sed etiam barbariae leges mynovimus. qui adire potuit Graocorum ipNorum doetissimos, Romae florentes πολύ γαρ δη τι
60쪽
. ρωπων iam a. l66 Polybius j ille ro potuit Scipioni ait illos- contulo), a quibus d 3 Solonis legibus facito doceri potuissot
No illo minus doniquo Ci oro, cui annalium scriptoros non fuissu incognitos infra vid0bimus, Cum logos osse translatas Dosuit, no do togatis quidsm itute luam se ae opisse demonstrat: congruunt igitur omnia' , ut de togatione antiquitus nihil subsso traditiun statuamus.
Qiiodsi totum narration in roeotiti aro demum notato Ortam sess con odimus: nisi postquam logos duode uia tabularum Cum Solono comparaverunt si utilosque esse in Venerunt, non
est composita: nam ob oum ipsam causam illam fictam osso dicemus, ut mira illa cum sexti rnae contis l0gibus similitudo quodammodo possot oxpli Cari. Sio enim rimi cogita: imi logos quasdam decomvirorum paeno ad Vorbum Cum Solone con- cruor 3 videbat fuisso aut in illas destimao tabulao do funorum Sumptu luctui suo minu uilo, admodum videtur probabilo - temporis ut orat indol si '' i illas ox hoc esso translatas
Suo iuro statuebat, quocum no ossario erat Col iun Ctum , ut in Polyb. XXXII. 10. T. ' Recto quoque monet IIel big ssopi a te relaxioni eommere tali deglistent i coli' Italia, Rendirenti H A e. d. Lineei 1889 pag. 82 , si illis temporibus, Daucis annis ante Thuriiun conditam, talis ex Italia advenisset legatio Athenas, 1ieri non potuisso, quin omnium in so convertoret oculos et statim esset commemorata sit ab Herodoto et Thucydido et comicis
atticis. - Nihil nimirum ost, quod IIo1 tκ. Iahrbb. f. Phil. 123. pag. 287Sq. de Romanorum togatione a Thucydido in Poriolis illa oratione II. 37)significata invenisse sibi visus est, quod idem iam antea protulerat Κοκκινοψ': περὶ 'Pωμπικῆς δωδεκα δέλτου Hei deib. 1836. Png. b. D. locos supra o Polybio Posidonio Cicerono allatos; adde
Sall. de cov. Cat. 51. 38: maiores nostri neque consilii neque audaciae tιmquam eguere, neque illis stiperbia obstabat, quominus aliena instituta, si modo proba erant, imitarentur: arma atque tela militaria ab Samnitibus, insisnia magistratuum ab Tuscis pleraque sumpserunt: postremo quod ubique repuit socios aut hostes idoneum ridebatur, cum suma a studio domi dequebantur; imitari quam inridere bonis malebunt. Sed eodem illo tem pore Graeciae morem imitati rerberibus anima Dertebant in eires, de eou-demnatis summum supplicium sumebant quo uin loco conserra quaeso Ara ian. ars tact. XXXIII. 2. Sqq.