장음표시 사용
81쪽
Nulla igitur his narrationibus inosi auctoritas: itaquens illis quillom siclom habondam osso sequitur, qui ut Cicero et Gaius cortas quasdam logos o Solono dorivant: illius Onim auetor legos translatas osso sex similitudino collegis, hic ipsa illa falsa do togatis narratiotio ut logum suntlitudinum Obsor
aridit, addu tus est. Iam quoniam cetera fabulis adnum randa PSSo VidImub,
unum illud rolinquitur, quod ausam dedit ad sabulas illas inveniendas: fuisso qua dam in tabularum logo Soloni similia. Hinc initur ut a cortis et nostro quoquo iudicio subi octies est proficiscendum: dubium onim adhuc est, quanta fuserit illa similitudo et qualis, et quomodo sit explicanda - an nobis
quoque ad Solonum et Allienas sit rodeundum. Quas ratio inter Graocorum logos de omVirorumque tabuliis intorcussorit quaesituri ea nimirum re quam maximo impedimur, qliod, c um Posidonii aotato integrao exstaronit bulae, inlograe quoquo Solonis loges, nobis tomporum iniquitato pauea tantum ne suo sompor Corta Suporsunt fragmenta,
ita ut quanta illa fuserit similitudo corto uuinquam poSsit tofiniri. Sufficios igitur sex eis, quas servata habemus, Coni Oe- turani fecisse de dop 3rdities. Neque enim ex eis, quae Romanorum scriptores supra ullati do univorsa ratione inter utrasque logos intereedonte proferunt, quicquam nos proficere, nisi ut Cicero ot Gaius do cortis quibusdam logibus agant, Sponteoluost: Livio qui dona togatos Athonas a de omviris missos Solonisquo legess doscriptas Romamquo translatas esso onarrantifidom habebant, ipsas autem logos ignorabant; quid igitur
mirum, quod invenimus, qui XII tabulas aut totas aut maximam quidem partem o Solone tranestatas esse pronuntient γmodo us nobis cum his sit disputandum; ot por so illud absurdum est, noque ita ab antiquioribus traditum. Non desutit nimirum, qui minus inopia proforant, Sod Do his quidem, quippo qui non ex ipsarum logum cognitione liaues mini, plustribuemus auctoritatis. Ad primarios igitur auctoros ut redeamus, admodum mihi quid om dignum videtur commemoratione, Livium, qui togationum fusius Onarrat, qui in XII tabularum ti gislation o
82쪽
pluribus verbis commoratur, do Graecorum legibus a decem viris re optis ne vorbum quidem saecro: enarrat, ut Vidimus, togatos ad log s Solonis describondas aliarumque Graecino civitatium instituta moros iura lue noscenda AthΘnas Q omissos, rodisso cum atticis logibus, in decemvirorum nurnorum so ro optos simul ut pro legatione tam longin ta praemio e et honos, simul quod peritos legum peregrinarum ad condenda nova iura usui fore credebant - usos autem esse documVirOSalionis illis locibus, o Livii quid om vorbis non apparet. In-Venimus, quod desideramus, apud Dionysium, et mirum sane Set, Si hio, qui omnia romana ad Graocos ruforat, ) qui Romanos ipsos Graecos fuisso credat, ) leges a Graecis translatas silentio praetoriisset. Quam maXime tameti abest aposteriorum erroribus; noque Onim ignorat in fabularum logo inesse multa plano diversa a Graecis M. 44: ἀλλ' υπὲρ
των 'Pωαρεικαν νοιχων, Οἴς ἐν ταῖς δωδεκα δέλτοις ἀναγεγραμμένους ευρομεν, ουτε μ ηξένα ποιήσασθαι λόγον ηρμο σεν, οἴ, σε αναν ἔντων καὶ τοσαύτην διαφοραν παρα ταις Ελληνικας νομοθεσίας, οιτε O. q. S.),
multa a decemviris o maiorum consuetudine inoribusque desvinpta: duas igitur, ubicumque XII commemorat, ilistinguit parteΗ, Veteres leges a decemviris probatas, novas Athonis arcessitas: II. 27: ors
πρωτον ἐφανη 'Pωααίοιοῦ, παντας τους πατρικους ἐθαναούς τε και νοαους ααα τοῖς ἐπεισα κτοις ἐν αγορα Θειναι φανερους. . ; X. 5b: τουτους δὲ τοὐς ανδρας ἔκ τε τῶν πατρίων ἐθων και ἐκ ταν 'Ελληνικων νομων, οῖς ἐκομισαν οἱ πρέσβεις, ἐκλεξαμένους τα κρατι τ'α καὶ τy 'Pωααίων πολει προσφορα νομολτήσεσθαι; X. bi: ουτοι οἰ δέκα ανδρες συγ- γραψαντες νοιtους Eκ τε ταν 'Ελληνικων νοαων καὶ τῶν παρα σφίσιν
αγραφων ἐθισμῶν προύθηκαν ἐγ δέκα δέλτοις. Cavondhun tamen est, ne his quoquo locis nimium Ponderis tribuamus: logos illum comparasse ut invenisso quae viderentur similia conuodomus, quod translata illa osso dicit, non asSentiemur. Neque enim hae Diidem in ro nostrae
83쪽
aotatis iurisponsultis vi lotur dissimilis: no illi qui dona, nisi salsa illa do togatis traditions ossoni do opti, umquam dolegibus translatis cogitassent; illa cum exstaret nequo de fido
Dius dubitari poses consserent, similitudinom reporiro studuerunt, otiam ubi nulla erat, neque si ia apparuit, ad Solonis sexemplum rovoearo destiterunt.'ὶ Notimo Oos doterrobas. Diod, quamvis multi logibus comparandis operam d0derint. ne unus quidem invonit logos, iliano Plano Consentirent, quod omnibus Romanos logos non inti grues transtulisso sod suum in
usum mutasse oras Coneodendum.
Atqui inter omnes omnium tomporum gentiumque leges inveniuntur similitudinos ot maioros otiam quam quas inter XII tabulas Solonisquo lo Des interosso Volunt, qua S tismen translatas ossu nomo dicit. 'i Cur tandona alitor iudic aut doGraocis et Romanis, qui tam arta coniunCti sunt cognation 3, qui tantam naturne vitae linguas prae se ferunt similitudinom γ' ')Nisi sorto Romani - pauca ut afferam Oxompla - Cum inde sem monsibus gigni hominem seriberunt distinguorons intor surtum manifestum et nee manifestum, gravius Consulerent in furom nocturnum quam in diurnum,' iudicem pocuniam a popi SAO ConviCtum Putiisendum cons 'ront ) - a Graocis haec
plora tuo collegit Hostiiunn l. l. pag. 19 sqq; addo quas profert Berelii 1t: Zeuschr. f. remi. Rechisu. I. pag 28 Sq.; Siaat ti. I ehi d. mu . K lysaeis, pag. 229 do sacramento, de vindications in libortatem, doactione in iure et in iudicio) et Momnisen R. s. I. 433 de poena furti
84쪽
In fresqu0ntimsimo illo Romanorum cum Gracteis ocim- mercio pauon persegrina in luges quoquo irrepsisse oogitari potest, et irrepsisse qua 'dam postea vidobimus: maiorem legum partom do industria translatam osso cogitari nequit. ) Hoc qui sumunt, id unum demonstrant, so quid do semviris in locibus seribundis fuerit propositum, non respexisse. Plseboienim, cum docemviri ut crearentur flagitarunt, non nOV legos cupiebant, sed certas: noque Onim quorebantur, quod logos, quibus utebantur, Ossunt iniustac, s ut quod ipsis ignotae; oroati igitur sunt d comviri, ut logibus littoris mandatis, quid singulis in causis ius oeses At appareret, ut legibus ae luati Soc diuti iuro omnΡΗ utorontur; Momitiseni ') ut utar verbis: das Gesela der et wbis di 'in must at s einem Compromias de Purtei hervor und kanu sebon darum si gressende, uber neben --αliche wid blasse Meestinitas istisitabini, Mιὸ ungei hinativehende Aenderamgeu des beslehendeu Lechis itisht wohi eut lien haben;
ut venam rocopit pag. 280j. Noque ipsos Romanos hoc fugit;
nam Si excipimus quao in uniVomum a Dionysio tiroseruntur, haud paucae sunt logos, quae iam anto dεcemviros valuisse
vel a rogibus ipsis latae sesso dicuntur ''): quibus testimoniis
303 sq.; Schwegior III. Pag. 1 sqq.
Et Sch6ll l. l. pag. o I. quibus ad las: ad tab. VIII. 24 25 de parricidio :Plut. Rom. 22; Fest. pag. 221 M.: Serv. i. Verg. georg. III. 387, o log. 4. 43; - ad IX. 1 do privilegiis noli irrogiundis): Cic. pro. SeSt. 30; ad IX. 5 do proditione : Dionys. III. 30. - Nuina quoque lamentationi-
85쪽
quamvis nulla insit auctoritas, j nulla tamon ad votustioroma fatem lex rofertur, de qua hoc non videatur probabile. Eriro quia decemviri, si quid mutarunt, pavea tantum noque
quae ad summam legis pertinerent mutarunt, ne a Graecis quid om multa aut magna ro episse POSSunt. Nimirum denuo singularum legum reliquias ComparRrctet ne unam quidem - quam quidem Volunt recentiores translatam osso ostendore, non est huius loci: neque enim quom-
quam qui leges legerit, fugere potest, et in eo plerique foro et philologi sit historici ot voteros iurisconsulti consentiunt,' insi Romani in tabularum logo quicquam debuerint Graecis, pauca tantum fuisse 'ot parva, velut illa, quas translata a Cicerono ut Gaio sint tradita; satis igitur haboo rovocasse ad priorOs, ' ) ad Stoinhaustinum ' ') potissimum, qui singulas ad loges quae ad opinionom illam romtandam sum iunt, diligentissime adnotavit.
Nos, quibus id potisSimum est propositum, ut quae RN-tiqui tradunt roconseamus atque ad fontem quasi redueamus,
recentiorum errores mittamus set ad veteres auetores rodeamnes.
Cavondum Onim ost, no dum illos rofutare Studeamus, neglegamus ea, quae ab his recto sunt Obsorvata; et rostant adhuc logos tabulae docimao, quas foro omnes esse Solonis Cicero testatur, noquo minus illae, quas Gaius Cum Solone Comparat. His enim, quicumque traditionem ut Voram tenent, quaesi Certissimo argviii onto nituntur, noque qui illam mittunt, do litis
Cosman l. I. p . 37 sq.; Lelie e l. l. pag. 137 sqq. l. l. pag. 28 sqq.
86쪽
OOnsontiunt, ita ut in his Oxplicandis disputationis cari in omvorti appareat. Ιpsas vero priusquam a rodiantur, iiserum illud ut iunximuiti ost tenendum nihil nisi logum quandam similitudinem illos probare, quao do Solono proferant, addidisse O QOn
Et Cieeronis qui leni verba de leg. II. 59 sqq.) supra
Cum de Rucitore eius quaeroremus in rerum Continuations iam
tractavimus; ita quo quao ad hane quaestionem fac iant, pauci Sin memoriam redonisso sumet t. Postquam igitur in illa dod comvirorum tabula ducima disputationu primam legum tractavit, iam ceterre, inquit, in duodecim minuendi sumptus sunt lament uimisque funebris, trunslula de Solonis fere legibus , deinde paucis, ut vidimus, porstringit logos do rogo noti poli ondo, do sumptu tribus riciniis, uno Clavo Purpurauido om tibicinibus extonuando, do muliorum doniquo lamontations tot Ioiada: qua in logo, ubi do filossiμ voce interpretanda agit, rursus Solonis mention uti fui it quod L. Aolii intui protatiOnom) eo mastis iudi vemim esse, finire leae Solonis id
ot nova instituitur qua suo, lita in g 64 Solonis numtiouo facta ad ea quae anton P0rstrinxurat rollucitur: posterequam, Hiscribit Phalereus, sumptuosa Feri funera et lumen trabilia comissent, limis lege sublata sunt, quam legem eisdem prope verbis nostri decemviri tu decimam tabulum coniecerunt ; num de tribus risiniis et pleraque illa Solanis sunt, do lamentia Dem ea re a
verbis sunt: mulieres genus ne rudunto, neve lessum funeris eryohubento. Est sane cur dolerentus, Ciceronem non accurati HS quae
leges eum Solone congruerent expli asso, cum Solonis reliquiae hae in re nos deficiant: nunc ut res osti luoniam Ciceroniana ad optimum auctorum rudire vidimus, ut lexum de tribus riciniis et lamontatione tollonita, Si r cutera quoque, quae situ dem ad sumptum luctumque minuendum pertineant,' maximam partum Solonis legibus similia fuisse, alogari non debet; lirao-
omittendiis igitur sunt leges do mortuo in urbe non sepeliendo X. I), do rogo alienas aedes non adiciendo X. 9 , de soro bustovo non usucapiendo X. I0 .
87쪽
Sertim cum pauca, quae o Solonis lanerali lege servata habo-mus, fidem Ciceroni addant. Haec enim tradit Plutarchus
Sol. cap. 21): ἐπέστησε δὲ και ταὶ. ποδας των γυναικῶν και τοις
δίζειν. χα)ρὶς ἐκκοαιδῆς; quibus addore possumus titulum quendam, in Coa insula reportum. quo Julidos urbis lex funsebris contino-tur,' ad Solonis logis exemplum, ut recte Eoohiems ') monuit, conscripta; Z. 1-6: ομε νοαοι περὶ τωγ καταφθιαένων' καταταδε Θαπτεν rὸν θανόντα, ἐν ἐαατίοις τρισὶ λευκοῖς στραματι και ἐνδυματι καὶ ἐπιβλέματι, ἐσεναι καὶ ἐν ἐλασσοσι αὲ πλέονος αειος
τοῖς τρι νι ἐκατὸν δραχαέων. Z. 8-10: φέρεν δὲ οἶνον ἐ τι το πῆααμὲ πλέον τριων καὶ Ελαιον μὲ πλέον ἐνος. τα δὲ αγγεῖα αποφέρεσθαι. Quase si coniungimus, habemuS quae roSpondoant Romanorum de tribus riciniis lamentationo sumptuosa respersione legibus. Neque iniuria haec translata esse sumebat Posidonius, si vo qui sum ante essit: si una lex cum Solone congrueret, Volui illa apud Ornii 3s populos pervulgata do lamentatione tollenda, non alitur sto hac iudicaremus, ac de illis, quas nostra o notatis homines translatas osse dicunt; sed insunt loges eum cortis quibusdam numeris stria rioinia, decem tibicineS etc.), agitur do uniuου tabulae legibus continuis: quod
haec cum Solonis lege congruunt. casu factum ΘSse nequit; aliquo modo haoc inter se colla rore OOnCedendum eSt, neque
tamen deo inviros haec transtulisse Athonis, ex ipsius Solonis logibuS. Primum enim est tonem tum, decemvirorum tabulam non int0gram Solonis locum continuisso: dosunt quae addit Plutarchus, deost tota illa lex de mortuo compouondo προθεσιχ)et efforondo lDomosth. adv. Macrari. pag. 1071ὶ, tum ne in pisquidem, quae liabet. plane cum Solono consonsime: translata sunt de Solonis fere legibus - eisdem prope verbis - plaraque Solonis sunt. Ipsis verbis sociandum Ciooron in una illa lox de muliorum lamentationibus exprossa osse dicitur, illa igitur
88쪽
lox. quae ab omnibus fore togislatoribus simili modo si lata: lianc ipsam Solonis logona Plutarolius Epimenidi Cretensi
adsoribit Sol. cap. I 2: ουτω δὲ αετχπεαπτος αὐτοῖς ηκεν ἐκ Κρη- της ο και τω Σολωνι χρησα αενος πολλα προσυπειργ&σατο καὶ προωδοποασεν αυτῶ τῆς νομοθεσίας. Καὶ γαρ ευσταλεις ἐπάησε ταῖς ἱερουργίας καὶ περὶ τα πένθη πραοτέρους, θυσίας τιγγς ευ 'υς ανααίξας προς τα κηδη, καὶ το σκληρὸν αφελων καὶ το βαρβαρικον, ω συνεί cοκτο πρότερον αἱ πλεισται γυναῖκες;
similia igitur in Crota valuisso dicondum orit; Ι ycurgus luetuου finem constituit, Plus. Lyc. cap. 27: χρονον δε πένθους λίγον προσωρισεν. ηαερας ενδεκα; Consurri possunt quae Plato praecipit log. XII. 9. Pag. 9 30: δακρυειν tata του τετελευ κοτα ἐπιταττειν ἡ μη ααορφον, θρηγεῖ, δὲ κχι Εἴω τῆς οἰκίας cyωνην έεαγγέλλειν α παγορευειν . . .): Charondao similis tox tribuitur, Stob. XLII. pan. 289. Xαρώνδα Καταναιου προοίαια νόαων' . . χρη
.Iuda os idem valuit. LOV. 19. 27, 28; Lov. 21. b.; Deutor. l4.1ὶ - Huic igitur legi non multum si tribuondum Ru toritatis, ot si Plutarchus ipsa logis vortia sorvavit, αριυχας δὲ
φαις ἐτέρων αφειλεγ) ne verbolonus quid in Oonspirasso POSSUnt. Ad cetera ut uoniamus, omnibus soro antiquitatis populis minus cultis prolii iuui fuisse videtur, ut in honoribus mortuo tribuendis modum ex roderunt; neque potost oredi qui more' Athonis Solonis temporo fuerint, quique Roma do emvirorum lege sublati sint, eos aliis in urbibus non valuisse; ergo aliis quoquo locis ad eundum luctum et sumptum minuendum Oisdem foro lenibus orat opus. Quid quod otiam in Lacedaemoniorum sevora illa ot Romanorum riupubliciae simili Oivitate prohibitoria o illa o lenses ut ita dicam - vel Lycurgo erant serendae 3 quae quamvis in singulis discrepent, cosdem tamUnr SPiciunt moros, quos decemvirorum tabula; Ρlui. Lyo. Cap2T: και μήν και τα περὶ τας ταφας αριστα διεκοσαησεν αυτοῖς. πράδ- τον μὲι γαρ αγελων δεισιδαιαονίαν απασαν. τη πολει θαπτειν τοῖς νεκρους . . . Oυκ ἐκωλυσεν . . Eπειτα συν. απτειν οὐδὲ, εἴασεν, αλλα ἐν φοινικμι καὶ φυλλος ἐλαίας θέντες το σῶμα περιέστελλοπι ἐπιγρα - δε ιυγοαα Θα ναι τας ουκ ἐξῆν του νεκρου ... χρe νον-πένθους ὀλίγον
89쪽
προσαρισεν. - Et si Plutarcho teste Chaoronoue Padom sero quae Athenis valobant Sol. cap. 21. l. l. ων τα πλεῖστα καὶ τοῖς γαετέροις νομος α ηγορευται), si d uti tos logislatores Solonis ex inplumsoquobantur: in Italia quoque grao ac orant urbos, Romanis artissimo continoreio antiquitus coniuncta ; absurilumno Viilo-bitur, si has quoquo ait simit in luctum sumptumqtu3 tollen- . dum Solonis oXomplo ursas osse dicemus, ab his tum didicisso Romanos 3 Romanis senim indo ab antiquissimis temporibus cum grai cis in Italia set Sicilia urbibus frequontissi nuuti fuisso oommoretum, neque ullum foro vita r iligionis sciolatiarum artium D Me ΡΛrtem, ad quam exemplum Graecorum non Contulerit, intor omnos constat uoquo exomplis probari Opus est.') Itaque si logos transtulorunt, indo transtulerunt, unde Ce-tOra Omnia a coperunt, non ox ipsis Graecia, quaCum nullum seis fuisso commercium iam vidimus. Sod cum lo-RUS, quas a Graecis necoperunt, Soloni ossent similes, Oxionica urbo illas translatas osso ilicemus: soquitur igitur, ut a Chalcitii eis quae dicuntur Italiae coloniis illas accoporint. Inter quaes omnes longe ominent Cumae, unde iam Tarquini-ortuit aetate influxit non tenuis quidam rivulus sed abundanti rinus a unis illarum discis,linar v et artium s Cio. de rop. II. 19. 34), qua cum urbo inde ab illa aetato artissinio vinculo Coniunctos fuisse Romanos res ipsa lamant ' : a Cumanis seri-hondi usum littorarum tuo formas didicorunt, a Cumantes Sibyllao oracula, Sibylla suadento gra cos deos ot cultus transtulerunt, a Cumanis vasa fictilia acceperunt, a Cumanis,
ut viilotur, olivi Oh sci usum, insignia magistratuum, ludos,
90쪽
varii gonoris moros set instituta: a Cumanis etiam legos illas osse desumptas admodum videtur probabilo. )Nequo mirum Romanos, cum domi uanil in luxuriam quam graecis in urbibus in rebulisse animadvorteront, ut illam reprunorunt, loges alibi contra oundona sumptum perlatas recepisse: similos moros ut similos log0ν surrentur, efficiebant. Illud nimirum nescimus alituo Sompor nesCiemus, numhao logos documvirorum domum tempore re optae Sint, an iam antecedonio aetate viguerint, ', id certum ust non pori gatos eas osso translatas, ni si forto littorarum quoquo notas legationse missa transportasso trutandi sunt.' Opus orat ut his de l0gibus, quarum similitudo' primum animadVersa eme Videtur, quae tuo omnibus maXimas praebebant disii ultatos, primum quaereremus: cetera iam nulla Opora possunt confici. Illas igitur suporsunt loges, quas Gaius ad Solonem refori, quarum una est illa de rectione finium rogundorum, altera de sodaliciis.
τειχίον, ποδα απολείπειν, οικημα, δυο ποδας ἐαν ταφρον
πειν ἐαν δε φρέαρ. οργυιαιν ἐλαίαν δε καὶ συκῆν ἐννέα ποδας -ο τοῖγλλοτρίου φυτευειν' τα δὲ αλλα δένδρα πέντε ποδας; quam pandΘm Solonis logem Plutarchus sorvavit. SOl. cap. 23: ωρισε καὶ φυτειῶν μέτρα ααλ' ἐμπειρα p, τοὐς μὲν αλλο τι φυτευοντας ἐν αγρω πέντε ποδας απέχειν τού γείτονος κελευσας, τοῖς δε συκην ῆ ελαίαν ) idem sibi pereuasit Volgi: XLI Iasem, I. pag. 15.
ὶ lex illa de sumptuosa respersiono iam a Numa lata osso dici tur a Plinio n. h. XII 12. 8Η: δε ιιιae . . regia leae Gi risio myum Nerespamito; quod id unum docet, Plinii auctorem non fuisso inter sos quilinne legem a Graecis esse translatam crederent; idem Numa de luctu minusndo legem tulisse fertur: Plui. Num. cap. 12. Puchia: Inst. I. g 54, post Verba supra allata: . . ala in ser' aehe, ron der noch niemandem in deu Siun se ommeu is , et ι bellarepten, sis sei durch Gesandsehaften geholt rcorden.