장음표시 사용
61쪽
docomviros Atlioniensium loges anto oculos habuisse ponoret, illasque quomodo Romao cognose re potui Ssent expliearol. Itaque Athonis Solonis o patria pas osso translataS, Ob PRII quo cauSam missam legationsem fingobat, d0 qua togatione ubi primum cogitavit, cum nocessitate fluadam SP luebantur cetera. ' Tros senim ut mittorsentur iugati cum usu ot consuθtudino Pss treceptum - exompla collogis Mommsonus es. - R. II. i. pag. 646 Anm. 5. - ad logos otiam transfersendas elogit tr s. quibus tum ex aetatis moro nomina tribuit, Ot Oa qui dona o de-CemVirorum numero dθsumpta ); quo factum ost ut Ot Sp.
Postumius ot A. Manlius ot P. Sulpicius togati sint idoniquo dccomviri; quoil cur secorit Olueot, nec Valerius Oxprsessis verbis hoc addoro omisit: OD. Liv. 3:ι. 5: his proa in i habiti legati tres, qui Athenas ierant, sim hil ut pro legatione lain longin ta praemio esset honos, simul quod peritos legum peregrinarum Iucondenda no a iura usui fore credebant, et Dion. X. 56. 214 I:
Adiuvit hanc sontentiam. quod alii quoque logislatores ex aliorum populorum iuribus multa hausisse dicuntur; cir. Diod. XII. 11 do Charonda: ουτος δε- τας ἁπάντων νοαοθεσίας
εατο τὰ κράταττα καὶ κατέταεεν εἰς τοὐς νομου , Strabo. VI. 260do Zaloueo: ἡ δὲ τῶν Λοκρῶν γοαογραφίας - Εφορος. ην Ζάλευκος συνέταξεν ἔκ τε των Κρητικῶν νοum ων καὶ Αακωνικῶν καὶ ἐκ τῶν 'Aρεοπαγι τι κων . . . cfr. Plato leg. III pag. 6Ν1 o.; neque ad aliud Spectant, quae de itineribus a Solono et Lucumo susceptis traduntur; cis. Mitteis: Reietareret und Tollareehi pag. 78 . Neque magis est mirum, quod posterioris aetatis homines a Lycurgo quoquo loges esse desumptas addunt Amm. Marc. XVI. 5. Synam. epist. III. 11 - at cir. Aug. d. civ. loi II. 163. I Reedaemorii rum legos non minore auctoritate utebantur quam Solonis: itaquΘ.Romanos ens neglexisse videbatur improhabile. Idem est, quod Lyd. domag. I. 42 Romanos logom περὶ Γέταρτίας cura prodigi 3 V. 7 Sch a Corinthiis sumpsisse scribit. Similis igitur lex Corinthi suisse videtur unde Romanos, qui legatos in Graeciam miserunt. hanc quoquΘ trnnStulisso colligebRtur. Similius tumon ost veri Lydum, quem Tarquinii et decemvirorum legationem confudisse vidimus. decemvirorum quoque logomeum Servii Tullii illa a Corinthiis desumpta consuidisse Cic. d. r. p. II. 363. ' Miror, quod viri docti his nominibus tantam tribuerunt auctoritatem; otiam si revora missi essent legati. nomina tam n POStoriore dΘmum tempore addita ossct conserem: exempla prorsus Similia praebet
62쪽
Λαι . . . τρεῖς δε οἱ κοαίσαντες παρα τῶν 'Ελληνων τους
Quamquam cur lios potissimum elegerit si quaeris, neque potius Veturium aut Julium - lii enim uni qui togati fuisse potuerint se decemviris restant ') - nescio: dicondum tamen set Sp. Postumium et P. Sulpicium Valerio Horatio consulibus legatos nailitum misso sLiv. 70. 2), et A. Manlium quondam anno 394 legatum Delphos osso missum. LiV. V.
28. 23. Talibus cnim rebus, quae parvae Videntur, magnis Saepe, praesertim cum do nominibus agatur est, tribuenda auctoritas. Est qu MDie proponi poteSi quaeStio, cur hoc potissimum aratio legatos esse missos sit traditum - quamquam no ad hane quidom rospondore est difficito. Nam cum anno 4Ald Oeemviros magiStratum inisse oonstaret, si anno proximo 4b0)profectos esse togatoS enarrasssent, tempus non SuffeciSSet legationi tam longinquae, cui cur ne in antecedente qa idem anno fuerit locus, cum e Livio tum e Dionysio apparet: duo enim ingentia mala famem postiisentiumque invasisso in urbum atquon iuid seo anno domi bellique ageretur effecime, ieXpressiS quidem vorbis tradit Dionysius X. 53. 2l34.: μεν δη τουτων
apud Livium, quamquam hic aliis Cum CauSa ConiunCtum, qURO silontium tribunorum ad ipsam l0gationem refert 32. li . . perpetrio Silentio tribunorum, quod primo legatorum . qui Athenas ierunt, legumque perostrinarum e pectutio praebuit, dein duosividit mala ingentia e .rorta . . DionySius Vero quin Sinceriorem servaverit rei memoriam, non vid Otur dubium. .- Itaque i S, qui legatos misSOS OSSO Onarrare Voluit, usque ad Sp. Tarpeium A. Aternium consules redire CORCtus erat.
Fortasso aliqua do his oriri posset dubitatio, si legatio
illa artius esset coniuncta Cum reliqua decemvirorum historia,
Appius Claudius si T. Genucius anno antecedente conSuleRorant designati, quo oodem anno SeStius consul 1uerat. Romilius eo ipSo anno, quo profecti Sunt legati, a plebe erat damnatus; ita tuo nolmnc quidem fuisse in togatorum numero erat probabile.
63쪽
si omissa illa turba rotur rerum sorios: sed contra e senit. Sino ulla dimouitate ha o possunt so 'orni; noque enim quie- quam legatione missa mutatur, inimo post et ante prorsus Pandom rerum osse condicion 'in se Livio apparet: poStquam
per octo annos legi de imporio consulari a Terentilio promulcatae PatreS restiterunt, nono oodunt tribuni; priorsem illam lensem mittentos, ut communiter legum latores et ex plebe et ex patribus, qui utrisque utilia torrent, quaeque aequandae libertatis ossent, sinerent oreari petebant sLiv. 31. Tin. Concedunt hoc patres,
neminom vero nisi e suila laturum essu loges tonent; Chunque do hac tantum ro disereparet, interim legati Athoum sunt missi. Absunt hi anno proximo, quo urbs morbo ViXretur, redeunt anno tertio. - Frustra vero ut statim i locomviri Creentur Oxspectamus: rursus pnim existunt dissicultatos, quas
Livius perstringit magis quam enarrat domi motus orti; iam redierant legati cum nitieis Dyibus, eo inten ius instabant tribuni, ut tandem seribendarum lestum initium fieret 32. 6 , et denuo illa oritur controvorsia, adminis panturno ploboi doo ni viris 32. Ti. Nihil igitur his tribus annis sumus Conseeuti. - Jam si addis, probasse Nitκschium illa de tribunorum priore lege abiecta novaque forma prolata ad Livii auctorem redire, ciui tuas traditionos inter se diversas conglutinaro studuorit, ) roSabsolvitur: haseo et legation m si omittimus, una r stat ot continua narratio; por docum illos post rogationum Terentilium
annos eaedem do loco controversiae Orant Onarratae, donoe
Monsenio tandona set Sostio consulibus ad sexitum aliquem roserat perducenda, siquidem proximo anno traditi orant d
Dionysium contra, quae do togatis profert, ipsum alio
ox auctoro insorvisSe iam Vidimus, nctque, Credo, PrrRVimus Cum auctorom, quem in Cotoris sequebatur, totam narration inpraotormiSi me statuor mus. Ipsi vuro, cum do tribunorum
Quaeri potest, cur hoc anno illud factum osso tradidorit, et nescio an haec sint di conda: Tarpeio Aternio consulibus logem do multis esse latam Valerius traditum invonit; ipsum vero talem legem iam Va-lorio Publicolae tribuisse videri, itaquo hane novam asterre Opω non habuisse iam diximus. No vorci loge sua annum cousessesque fraudaret. cum his consulibus, quae de lege mutata ei erant dicorida, coniunxit.
64쪽
priore lege mutata agere non poss0t, quippe qui eam irentum nosset legem, acl quam - Livium si sequimur - tum demum transierunt tribuni, alio modo legatio cum coloris orat coniungonda. Incidit orgo in illa do Romilio X. 50. sqq. , illumque
a tribunis quidom damnatum tamon tribunorum legem sua-Sisse enarrat, - cuius mutati consilii ipse longa Dionysiana orations dat rationem, - si no frustra hoc focisset, Siccium ei posenum condonaro volui o adiungit, quod munus illo nimirum non accipit, sed deis consuerat - quae Omnia quam inopto sint excogitata nemo non videt. Et rursus, haseo si omittimus, omnia sibi constant: nono illo anno collegis damnatis novi consulos porterriti φανερῶς τα του πολι ευο -
μενοι διετέλουν s . 2124ὶ, ot populum ut conciliarent, legem de multis rogarunt; anno proximo fames postilentiaquo tribuni ut sileront om iebant, anno sequente denuo do lege ortaΘsunt turbae, donec tribuni Appium adiro coguntur et illo
Itaquo illa ipsa, qua o do locatis sunt tradita, ad eundem perducunt finem, ad quem reliqua: fossicot rocontiissimo demum
tempore Iinoe ceterarum rorum narrationi Psso inseris.
Id unum rostat, ut quo fomporo a quo haec de legatis
narratio sit inventa, a curatius dufiniamus, in universum postquam istud statuimus, ea demum aetate eam emo ortam, qua utriusque gentis legibus comparatis similitudo illa apparuerat. Quod quoniam Aelii tempore nondum factum esso demonStra-Vimus, terminum. post quom narratio illa sit composita, invenimus. Nimirum quod supra, rem ut explicarem, fingebam, scilicet tui legos compara set earumquo similitudinem invenissos, eundum simili legationem quoque sibi effinxisso - re Vora ita factum osso sumi noqisit: immo divorsis utrumque esse ortum temporibus ost probabilius. Unus, antiquitatum sino dubio investigator, qui legibus operam dedit, romanas Cum Soloneis congruero vidit, atque illas ox his esso translatas collegit, quomodo tamen hoc esset factum non curaVit, haud aliter atquo Cicoro, quem Posidonium Ascutum logos translatas
quidem Commemorare, legationis vero mentionem non lacero vidimus. Alius tum sequObatur, rerum corte Scriptor, qui
65쪽
prioris studia excipiens, translationis rationem ut rod dorsi legation in addidit, atquc qu0madmodum oxposuimus instruxit. NOque temporis ratio hoc non patitur: ot primum do Aolii stolato corti nihil comperimus, nisi cum Q. Motollium Numidicum anno 1i in exilium osse comitatum; qui eum anno 109 consulatu sit functus, liost annum 155 natus sesso ViX potessi. Jam Stilonom, siquid in patria pulsum sequebatur, illi amicitia coniunctum set seiusdsem soro aetatis fuissu dilomus. Prastoroa familistritor utebatur Cuselio Antipatro, quom historias suas ad illum misisse docet auctor ait Herennium 4. 18: orgo hos quoque aetate fuisse coniunctos videtur probabile. Caelium autem aequat m fuisse Fannii, anno 17b nati, anno 122
consulatu functi') Cicoro tradit do log. I. 6), si in historia
onarranda usque ad annum 12l sesso progroessum fragmenta locent. - Utrumque si coniungimus, Aelium Circiter anno 1iI0 natum esse conicere possumus. Quo anno sit defunctus non minus est dubium: Cicero so aduloscentoni Anno s0 cum
audisso testatur Brut 2Uij, nsequo ita multo post mortuus esse videtur; usequalis onim fuit ut vidimus caulii, quom
votustiorem fuisse Sisenna ill9lGT) Volloius 'i tradit, ita utilo Αὐlio idom statu nilum vidoatur. Eiusdem Sisennae, qui ipso igitur minor natu orat Aolio, auqualis fuit Valorius, set quidem si ordini, quo singuli a Volt Pio enumorantur, quicquam tribuendum est, minor natu orat Rutilio, qui post annnm ii mortuus est, ot Claudio Quadrigario, post quos nominatur. Et quoniam, qui primo loco assurtur, Rutilius, quamquam quadriuginta fore annos maior orat vivim Sisonna, famon eius dicitur fuisse ae lualis, nihil obstat, quominus Valerium
Sissennae otiam superfuisso eXistimemus. Scripsisses senim Antiat om anto Sisennam minimo c'Oncludi potust o Frontonis opistula ad Vser. I. 1 ubi legimus haese historiam quoque scripsere Nallustius structe, Pictor incondite, Claudius lepide, Calerius invenuste, Sise ma longinque, verbis Cato mulliit D , Caelius singulis. Enum rari enim vidos sori Ρ- TouMI R. L. G. g 137. 4.
Voll. II. s. iI: retustior Sisenna mit Caelius, aeqtialia Sisenuae tit us Claudiusque Quadrigarius et Valerius Anti . Sane no=ι ignoremus eadem ueta e misse Pomponium.
66쪽
toros non aetatis rations habita, nisi forto Sallustius anto Pictorsem floruit. sod stili. Itaque Valorium circiter inter annum 75 ot 60 scripsisse videtur probabile, pra sertim cum hune fuisse, qui noVissimus priorum annalos coniunxerit atquo historiam romanam, qualom nos legimus, offinxerit, cum alia reddant verisimilo, tum vel inde eluceat, quod Livius hunc potissimum Sumebat, quo suis iii hiAtoriis auctore uteretur. )Sed utut ros so habui, satis inter Vatorium et Aolium in torcodit temporis, ut hunc quid in neque legum translatarumnoque legationis missae ullam habuisse cognitionam, illius autem aetate non modo legum similitudinem reportam, Verum etiam togationem fictam annalibusque insertam fuisse, mirum
Accedit autom, quod OX ois, quae disputavimus, sequi mihi quidem videtur, ut ipsum Valerium fuisso oum dicamus, qui primus si non do legatis cogitavorit at corte totam narrationem historiase inseruerit. Coniunctam enim esse vidimus togationem emi seis, quas proferuntur do tribunorum priore logo abiocta: his enim ipsis togatos ut mittant adduci patres, tribuni postquam QSSerunt, ipsos luoque aliquantulum plebi morem gesturos, neque illis omissis ullum legationi rostaro locum. Iam quoniam illa a VHOrio osso invonta Nitrachium secuti statuimus, nihil aliud rolinqui viilotur de legatis. Noque ost quis luam, quem talia finxisse sit probabilius quam Valerium, illum, quem rerum romanarum historia fit leni omni veritato posthabita Obscurasso, hiistoriamquo fabulis quam maxime exornasso et amplifieasso inde a Livio omnses clamant. Sed sunt alia, quae id om si non comprobant at certo confirmant: Primum si unus Valserius do legationo verba fecit, Dionysii auctorem illam ignorasse
Par erat nequo ost Cur Ostendamus: qua tamen de re, Si narratio illa apud tortium Oxstitissset, of Valerio quid om VetustiOrom, o quo ut illo sic hic quoquo haurire potuisset, nostro iuro miraremur. Tum quod probavimus Ciceronem anto libros dolegibus nequo translationis nequo togationis habuisso notitiam,
uni uno Valerio narrationis Ru toro Convonit. Nam Cum ) Nisson. l. l. P . 46.
67쪽
Cicero, si quis Scriptorum, quos noverat, legatior OIn ΡnarrRNSOt, ipso quoquo eam nossu si non dubuissos, at corto potuisso
lain ubi do uno Valerio quaseritur, ros plane OSt alia: neque senim Cloeronom Vulserit ullam liabuisse cognitionom, scriptasius satis nobis ostondunt, in quibus nulla Vatorii fit montio. Quod ne casu factum osso statuas, obstat locus in libro dolegibus primo, quo scriptores sibi cognitos Cicoro roconsol g 6): num post auriales pontificum =namimorum . . . Si aut ad
Fabium aut . . . iaci Culonem aut ad Pisonem aut ad Fannium aut ad Vennonium Neritas . . . Fannio a tem aetate coniunctus Antipater . . . ecce autem successere huic belli Clodius, Asellio
. . . Nam quid Macrum nominem y Sisenna eiuS amicuS . . .
Quod hoc loco no vorbo quidom dignum putat Valerium, multo nimirum est gravius, quam quod Asconius dicit ad Ciceronis Cornelianam pag. iuel si m. 25 M.: et videtur in hac quidem oratione hunc auctorem Vatorium) secutus Cicero
dixisse, passum esse Scipionem, secerni a cetero consessti Spectacula Senatorum; han nim moram OSSO CODiecturalia, quilo nihil
probet, ex ipsis Asconii verbis elucot, set in antiquiorum qui-dom temporum historia se Valerio non sse usum, θis quae in cadom illa oratione de decemviris profert, satis Cicoro demonstrat. ASCOn. pag. 67. segm. 49. Quae omnia si comprohondimus, Valorium ut logum illam similitudinum paullo anto inuoniam, quae o cupabat Di mirum Virorum doctorum animos, expliearos, illam de legatis narrationem offinxisse, simile Videtur Veri.
Illud nimirum diiudicari noquit, quis l0gum illam similitudinem primus animadvertorit: oorto cum non fuisse Posidonium tomporum ratio do ot; votustior enim est Valorius, quam ut illius involatiis uti poluserit. Rolinquitur ergo, ut utrum tuo fortius aliquis antocessorit, totius traditionis voro auctor, qui cum Valerio tum Posidonio, utriusque ut orat ingenium, materiam praebvorit. Haec POStquam 13Xl osuimus. vix oris opus ut rom haud
68쪽
quoquo ex parto rocto nos do togationis origino iudieasso probemus. Unum tamen et gravissimum astorum: non iginosivit Valerius, nequo quaesi Verunt, qui Valurium Sueuti sutit, num omnino illa notato a Romanis l0gatio Athenas missa osse ΡΟ-tuorit; quod si fecissent, illis quidem temporibus Romanis ot Atheniensibus nullum fuisso commor tum inVenissent. Noquo senim Athoni onsos ipsi ad I alii aut Etruriae oras appulisse post Holbinii ogrogiam disputationem ') di eundi sunt, nequo Romanos ipsam Graociam et Atticam adisse ullum Oxstat vestigium; multa quidem deboni Graecis, sed Graecis Italiam otSi odiam incolontibus. in Quarto domum suoculo ) cum Volstitibus ' ' ) et Samnitibus ') bolla geruntes a doO D0lphico Oracula expetisse Videntur' ): cetera vostigia, quae ad Atticam aut roliquam Gras iam ducunt, posterioris domum sunt aetatis; intor qilao illud sest primum, quod anno 291 Epidauro Αosculapium transtulorunt.' 'ὶ - Commoretum igitur oum Athonis non orat: sinu quo tamen legatio illa cogitari Doquit; nam togatos i nota via ignotam ad urbem, ignotorum hominum logos ut transferrent osso missos, quis crodi tySunt otiam alia, quase hoc loco dici possint: sed mollius postea, ubi do ipsis legibus agemus, perstringentur; of luid
Omnino opus insuper refutare, quae tradita non fuisse dimi on- Stravimus 3 Ad novam igitur transimus quaeStiouem.
, sura te relati ,ni eommeretrali dili Alanissi eoli' Italia l. l. in v. quas contulorunt Saul sold, hamyraeea, Hannov. l882. ling. 29 sq, et O. Woiso: Ieh. M. 38. pag. .561 Sq. Mi Tarquiniorum enim illa Delphos ad Apollinom togatio sCic. dor. p. II. 24. 44; cir. Sehwegler E. G. I. 2, 775 sqil.) 1 abulis vi lotur osso adnumeranda. cir. Niobulir: Tortr. itf. R. G. I. ΡU. 200. otis. Schwogler P. G. III. pag. 212 sq., 228 sqq. 'in Plin. n. b. XXXIV. 12. 26. ''ὶ auctoribus scilicet Italiae Graecis aut Massiliensibus, quorum in thesauro cratorum Apollini dedicatam deponebant. '', aber die Ursaehen disses Sehrates trarem in dem resten Verishrmit den stellisehen, dem sesculap huldigetideu militen beyriindet; Woisol. l. pag. 562.
69쪽
Aliud ost enim, in tuo offendamus: similitudinom illam, quam inter XII fabulas Graecorumquo logos intoresso animad- Vertorunt, quomodo ossot orta si explicare studuorunt: quid omnino serat Oausae, ut de legatione illa cogitaroni: nonno quae illam explicaret, alia sexstabat narratio, antiquitus, ut dicunt, tradita 3 iusto Graecos aliquid ad condondum ius romanum contulisse di sorte dicebat 3 non opus fuit logibus Ox' Graecia per legatos translatis: in ipsa urbe praesto fuisse ferunt Graecum, qui documviris in logibus scribundis consilio adfuerit, Horino lorum Ephesium. Cur hoc au toro Rriseca illa in XII tabulas pomonisso, sumoro dubitabant Vides esse, ii uod do hae quoquo re dubitantes nos faciaι, certo ut in hanc quoque diligentius inquiramus, postulet. ', Et primum quis fuserit illo Hermodorus satis quid om
Constat. Ηami raro enim commemoratur Iumquam, Si unus altorvo auctorum deficeret, ad illum nil faceret. Nam unamtRntum eandonuiuo omnes de eo Dorunt hi Atoriam, quam redire
apparet ad unum dictum Hora liti philosophi. Horacliti enim illo suorat amicus, ab Ephssiis propter virtutum praestantiam
patria pulsus; do luo civium ingrato animo acerbis Verbis in libro suo cum Ephesiis conquosius orat philosophus, cuius cum dicto noto ae porVulgato coniunctum Hermodori quoque nomen fatumque POAtoris tradebatur. Commemorant Eum nos loquos auctoros se uti: CicorO Tuscul. disp. V. 105): est apud Heraclitum physicum de principe Ephesiorum Hermodoro: unia versos ait Ephesios esse morte multandos, quod cum cisitate G- pellerent Hermodorum, ita locuti sint: Nemo de nobis unus eae- cellat; 8in quis e literit, ali in loco et apud alios sit, - Diogenes Laortius sIX. 1. 2ὶ: καθαπτεται δὲ και τῶν 'Εφεσίων so. O 'Hρακλειτορ) επὶ τω τὸν ἐταῖρον ἐκβαλειν 'Ερμόδωρον, ἐν οις
ἄξιον η Ex δον αποθανειν πασι, καὶ τορ ανηβοις την πόλιν csr. Gratama: 9ratio de Hermodoro Ephesis rem XII tMul. auctore. Groningon 1817, Zeller: δε Hermodoro Ephesio et Hermodoro Platonico Maa burg 1819. Stoinhausen. l. l. pag. 10 sq. 15 sqq. a quo in Summa rorum non dissentio scis. Hilsclior: Homin. litterat. Graec. in urb. Rom. commorat r. hist. erit .ssit L annal. philol. IS91. pag. 356.
70쪽
αλλον τε καὶ ριετ' αλλων' Opistulas Horaeliti qua o dicuntur, hocli eo pra tormitto. Huc igitur accedunt, qui eundem Horii Odor uni exulantem Romam quo fio Vonisse atque ad deComvirorum logos aliquid contulisso tradunt. Quorum in numerO - temporum Ordinum si se stimur -- primuμ tru tundus ost Strabo. Idomost lo iis, cuius part 'in priorOm Supra attulimuS: uam post Horaoliti illud dic tum, satis quidum, ut Vidimus, porVulgatum. additum sest: δοκεῖ δὲ οὐτορ ὀ ανγηρ νομους τινας ' P. ααίοις συγγρα ναι
os additum quid om ut vi lotur ab ipso Strabone, qui quod
nescio quo loco in Venorat - ipse hi Storino Romanorum onarranda o dodorat oporam hoc loco inseruit. - No tuo voro
quac profert ita profori, quasi nulli dubitationi sint subioota: immo pro Oserto nihil affirmat, nuque vult amrmar : ipse dosido narrationis admodum vi lotur dubitasso, neque enim συγγρα- αναι νεαουοῦ Horanodorus dioitur, Verum: δοκεῖ. .. νόαους τινας συγγρα-Quaonam illae leges fuerint, Oxpro is quid om verbis non dioitur; temtiorum Voro ratio coloror uni suo testimonia Strabo nomquoquo do XII tabuliis cogitas o domonstrant. Hoc loco si uae dosidoramus invonimus apud Plinium n. h. XXXIV. 11.21j, qui ubi de statuis agit earuinquo Variis generibus et formis, atque quilo priuino a Vetoribus Romanis Sint positae, enumerat, fuit, in Hiit, et Her nodori Ephesii se. Statua) in comitio, legu/n, uis decemviri scribebant, inter 'retis, publice dieata. Statuam ipsam illis quidem temporibus noniain Oxstitisso haco ipsa verba saties Ostondunt: fuit onim, Dei tuo HOS OrraturoΝ omo crodo, si illum aut Rullao dicitatoris Diuilired by Corale