장음표시 사용
71쪽
tomporibus, curia cum aedificaretur, ut Pythagorae illam ot Aloibiadis. J aut postsea P. Clodii sunsero Euria inconsa, ut Atti Navii j. quaeum Poniuncta Hormodori illa apud Plinium nominatur, deletam osse statuemus. Itaque Plinium haec ox alio Vetustioro sumpsisse colligitur. Et quis illo auctor fuserit ' i cum probabilitate liuadam dicere nos pos se Confido, sano non Oningrossos via, qua Steinhausonias' 'ὶ Varronom illum fuisso iactavit mugis quam probavit - cui practerquam quod Plinium naμ ipsas ros, illiaD ad opera artificia lue Pertinerariat, saepe e Varrone hausimo omnes Consontiunt, illud quoquo Varron insignificat idotur, quod cum do multis aliis artificiis, sum de
iluo Dio Porvoniemus, sod ipso Plinii libro inspocto. Enumoruntur igitur singulao illae apud Plinium statuae
nullo inter se itoniunctae Viuculo, nullo sorvato ordine, noquo locorum, quibus steterint, neque temporum, quibus Posilao no 1 10 Onusarum ob itura di atae reforantur, nequo denique dosunt, quae inter so sint contraria - uudo disputationem tui doni Continuam non subesse, Vorum res undique congestas in Ordinoni quondam redactas OSSO Cognoseimus. Errares autom. si Omnia ad littorarum monum 1ata rediro statuorON: ut quo Onim statuas. quaes Suis Otiam tinnporibus
exstitiss 3 ipeso Plinius testatur, is uas cottidio oculis videro potuerit, e libris Connoso 're opus habuit; ita ut si huius capitis auctores 1Uaorimus, - Duilli,' '' ) Horatii Coelitis, ) Sibyllao, ')ri gum in Capitolio ' ) statuao Ob hanc ipsam causam n glegondae so Videantur. Cetora contra eX auetoribus omninfluxoro, et maximum qui dom partom ad annalium scriptores rodiro viduntur. Sic Domino asseruutur Piso et Antias 8. 14,
72쪽
Piso ot Annius 13. 29 do Cloeliao si vo Valoriae statua). unus Piso 14. 30; in univorsum annalos laudantur 11. 24: ιιon o/ι itfendi m videtur, quod annales at otavere do statuis legatorum a Toutu regina caesorum atque itorum 11. 25: νι eritum ei isi mis ponam annalium verbis do Taracia Gaia sivo Fusotia; i' noque non DX annalibus sunt sumpta, quae profert do Statuis
C. Maonii sit Camilli scis. Liv. VIII. 13. 93, L. Minucii D. Liv. . IV. 16. 2 - Dion. XII. 4), Marci Tromuli fr. Liv. IX. 43. 22), quattuor illorum legatorum fr. Liv. IV. 1 T. G), Cn. Octavit.
Congruit. quod in auctorum indico primo loCO rerum Sc riptor ΝL. Piso ot Antias nominantur. Hostant adhuc Navii set Heranodori statuae, ito quiburi ab annalium scriptoribus, quibus qui dom usus sit, Certior factus Osso nequit: illam onim Ρ. Clodii funoro i. o. anno b2 OOD- flagraSSe Onarrat, quod factum ost multum post Vatorium; do Hermodoro auteni neque Pisonum uoquo Antiatem ii uicquam
tradidisse vel indo sequitur, quod neque LiVius nequo Dionysius ullam illius motitionum faciunt. - Verrium, fortium Plinii auctorem, ad quem prior libri pars redire vidotur, hape non sapiunt: restat igitur, qui quarto loco insertur, Varro, callues vestigia nescio an iam in ante odontibus possint deprehendi; comparari possunt, quac proferuntur de Corintho Capta iiD- primis 3. 7ὶ, de Harmodii set Aristogitonis notato 9. 16; ofr. G di. XVII. 21. Ti, fortasso setiam qua habot do L. Accio po ta 10. 19: notatum ab auctoribus) set do primo simulaoro sex aere facto 9. tib). Itaque his potius frutus o Varrono illud do Hormodoro
haustum osso stilirmaverim: iam otium illa vim suam hab iit, quae in universum asseruntur a Stoinhauseno.Quaeritur Rutem. num in orrupta Varronis Sententia SerVata sit; unum senim osso die mus, quo haseo Pliniana a Strabonis illo loco quam maximo disserant: Plinium cluaesi corta Re firmata proforro, quae illo non si ii 3 aliqua dubitatione toti- gerit. Neque tanton sequitur, Varronom quoque tam cortis Verbis osse usum; non alionum sessot a Plinii ingonio
auctoris Verba ita mutassi , praesertim cum ii 3 in o toris luidem recte auctore suo usus osso vidoatur: nam quid omnino cis. Oeli. I . a. VII. T.
73쪽
. orit Hormodorus sex illo non discimus, lenoΗ oorto i PsaΗ livo i apud Strabon om in v nimus non consoripsit, in Orpros suisso dicitur DLyi D/, quas flaret /riri scribe ut, quae Verba Nullam aliam mihi admittoro viilontur intorprotationem, quamquao Niobuli rio ) pluouit. sollic t aucto rom quillum Plinii dixisso, ΙΙormodorum logos gruo nes Athonis transportatas ad usum doc' unvirorum in latinum transtulisso, Plinium autum ipsum Proporanto stilo ririn obseurnNSU. Xoqite cum hae Plinii uoquo cum Strabonis illa sontentia congruunt, quase Proseri tortius, Ponu onis s Dig. I. 2.2. 4), quom si sequimur, Hormo lorus auotor fuit Romanis, ut novus locos potiserit, 'roni. Num postquam a d comviris legoso iraecia potitas, et prior o is i id om anno doe in tabulas con- se taeR, altoro duas additas osso onarriois, ita porgit: - et ita ex necedenti ulΦ llume sunt leges duo ein fabularu M, tuaru D forensirum a uetore u fuisse de en viris Her nodoru n quenda H hesiuin, eiulante M in Itulia, quida H rcfluDre. Undo haseo sumpsorit, nimirum noscimus; id unum aΡ-liaros, Nihil esso Cur ud Varronom baseo rudiro iii 'amus; ') illud tam ii di Condum, ii iamvis divorsa n 'et oris proforantur, rurSUS invoniri illam dubitationsem: non constat de Hermodoro, sed quiduni rettulare. Ad Strabononi doni tuo roducimur ois, quae ultimo lOCO sunt afforenda , epist/dis Heracliti, quac di untur, Christiano novo pompositis. '''ὶ Hsi modorum Onim IIora oliti amicis stimim Romanis CODSOripsisso locos, rhetori, Hii mnquo opistulas Composuit, compluribus locis largam fingondi dabat maioriam, otadmodum quidem est iu undum spoctaro, quomodo illam tradition ona, quam ubi invenorit, utrum in vita aliqua Heracliti an in libro aliquo περὶ ἐνδοἴων ανδρῶν conscripto, diiudicuro non POSsumus, suum in usum conVortorii. Tota foro opistula octava hac in ro vorsatur: Horaolitus potit ab amico, ut se de tona- 'pore, quo in Italiam sit profooturus, portiorem saeiat: p. 81
74쪽
τοῖς σοῖς νοαοις τα παρὰ ποασης τῆς ο&ουαέικης προσιέναι καὶ κατα το r. Op των In ερσων ἐγκλωμενα ἐπὶ στοαx προσκυνεῖν αυτους. οἱ δὲ σεανῶς πανυ καθειστηκεσαν. προπιι νησουσί σε 'Εφέσιοι αηκέτιοντα, οταν οἰ σοὶ νομοι πασιν ἐπιταττωσι. καὶ τοτε χ ρησοπαι αὐτοῖς
αναγκαζομενοι. pag. 82: Σίβυλλα ἐν πολλοid καὶ τοῖτο ἐφρασθη
των νομων βραχέα εἰπειν. Noquo ad aliud 'ὶ spe tant verba. quibus Hora litus in opistula nona Hermodorum consolaturdo sexilio: Boria. pag. 94: ἔσονται κρείσσους, 'Εραοδοθρε, οἱ πεισθη-
Quas omnia quamvis sint amplis ata set Oxornata, tra-ilitionsem illam soriptori innotuisso elucet, of oandem quidem, quam unus servavit Strabo; ita ut haec ad illum rodire, otiamsi non ex ipso sint hauesta, admodum viiloatur probabit 3. Nimirum quod colori ut dubium tradiderunt, hic res sa ta 13st
Hapo sunt, quao do Hermodoro tradita habOmus: quae Omnia quamvis in seo pongruant, ut Hormodorum cum XII tabularum logislations coniungant. in singulis tam on quam maximo disserunt. Quid tand0m focorit Ephosius illo noscimus: νοαους It νέγραψεν Se 'undum Strabonem, inferi ros legum nominatur a Plinio, auctor doniquo logum fuisse vid tur Pomponio. Accedit, quod . nequo Strabo nseque Pomponius hanc' suam sentcntiam quasi cortam ac firmatam proforro audoi, ita ne ipsum quidem coria tradita invenisse ostondens. Jam vero Romae in comitio statuam fuisso Horanodori Plinio auctore docomur, neque fuisse oam nugari pot0st: illud nonamus, oX statua illa polligere potuisso viros doctos, adiuvisso Hormodorum docemviros, ut illud, quomodo adiuV Arit, omittam. Nam in statua illa praotor nonum Ηὐrmodori aliud quicquam
75쪽
misso inscriptum of Ρ r so parum ost probabile, neque quae supra attulimus hoc admittunt. Illud onim si sumis, cur et Strabo et Pomponius non oorta proforunt 3 aut si hos statuam ipsam non iam vidiss 3 dioes, nonno in hoe eum Congruant, nou iustioros Dii dein Porta scisso domonstrant3 nulla famon do
Hormodoro do omvirorum so io debuit esse dubitatio, si qua orat, ipsius statuae verbis sa illime potuit tolli. Aut quomodo facitum osso dices, ut ot Stratio Ot Vareo ita do Hormodoro discreparent, si quid 10 issset IIormodorus, statua ipsa docebat γItu tuo quod logobatur inscriptum, unum erat, ut dixi, ΙΙormodori nomen.
Ni initur littorsrum montimonia nec edunt, Statuae ViXquio tuam au toritatis tribueri, possumus; sod no haec quidem Oxstitimo fac ito intello itur. Omitto vol ipsa illa auctorum dubitation , ae dissonsi no no in litteris qui lom quicquam fuisso traditum, rod di probabilius: ipsos enim habemus rerum scriptoros, non roContior 'es illos quid sem, a Livio qui pendunt, sod votustioros istos of sin 'Priore fonte usos; nam hos, duePmviros in logibus scribundis adiutos osse ab Heranodoro Graucos natumque illi ob id ipsum docrovisso statuam, quam ipSi videsbant in comitio, silentio Potuisse praoterire, modo QNSOffactum, nemo sa iis clino def. Frinstra voro in hiis requiros Ilermodorum: D quo Polybius, ut docet Cicoro, neque Diodorus,noquo Valorius Antias, uoquo donique Dionysii nuptor verbum do oo faciunt; qui idolii cum ad alios ot diversos quidem auctoreS rod Pant, no coloris quidem Ephesium illum misso Cognitum demonstrant. Quo sex annalium Hilentio quid sit colligondum apparidit, noquo aliis argumentis lacrit opus; sunt
Vero, quaΘ maior m etiam nostrae sentcntiae addunt fidem. Sumamus enim traditum fuisso, Hermodorum adiuvisse de em-
viros: quid suit causao, ut ita momoria pius posteris temporibus oblittoraretur 3 cur usque ad Ciceronis aptatem Graecos aliquid docemvirorum ad lenos contulisso Romani nesciunt Cur tali dPni logum similitudin0m postquam animadvorterunt, logntionsem fin obani3 illam senim qui Oxplicaret, praesto erat Hormodorus, no tuo alio opus fuit invonto; cur donique Cicoro,
ubi montion om Ephosii inicit, vorba fac it quasi do ignotissimo
hominum3 si tantum illum ad condonduin ius romanu1n COU-
76쪽
tulisso spissos. Vorbo quidem illini porstrinxissot, quamvis statuam illam tum quid in non iam Vidorot, quamvis graOCO uteretur Ru toro, noquo locutus sessot ita: est apisi mraelii tin physicum de principe hesiorum Hermodoro . e. q. R. TusC. V. 1053. Quae omnia si Comprishomlimus, nihil aliud traditum sui Sse Plu ot, quam statuam quandam in comitio, Hormodori nomine insori Diam, uoquo voro fuisso quicquam, quod illam Hormodoro Hora liti amico propior operam ad XII tabula Collatam a populo rornano osse dicatam probarol. Quod cofacilius con 'odomus, si quantoporo ista narratio tota Sit contra
Veritatis spocioni consideraverimus. Primum ut liuiaporum rationem haboamus, non parVRO, si Hormodorum Cum dOCemviris coniungore volumus, sexistunt dissicultatos. Heracliti philosophi Heranodorum fuisso amicum iam vidimus, undo OiuΝ- dum utrum tuo fuisse notatis fit Vorisimilo. Horaclitus autem, ut Diogoni Laortio oontra Eus 3bium tost om suspoctum fidem
n quo multum post saeculi initium librum constroiss 3 putandus est. Quo tamon iam in libro do Hormodoro pulso Conquoritur: noque igitur multum a voro aborrabimus, Si illum Optimatium partium 1autorsem set ob hane ipsam causam Perearum alui ouin' ) anno ciretior quingentesimo, cum Joniac urbos a rogo doli 'oront, tyrannos tuo ex oppidis Oieerunt, patria liuisum esse dieOmus; nam quam philosophus nominat unicam exilii fuisso causam nemo facile credet. Neque porro admodum iuvonis tum tuidem fuisso potest, si quidum tanta eius Visa
est 1iopulo potentia, ut patria sei interdicorunt. Id in vero illo Hormodorus Horacliti tomporibus iam intur cives excidionS, limidio suoculi post duoemviros adiuvisso dicitur: admodum
Sonom tum oum fuisse sumen tum est, si duas illas rQs ei n-
iungere volumus. Sod hoc fiori potuisso '') ut concodamus
) os . Zellor l. l. pag. 9. sqq. et Philos. d. Grieeh. I. Pag. 566 Anm. 2. 'ὶ cfr. Berenys. l. l. Png. 19. Sqq. otiam Zellero tam gravis haec ros est visa, ut Romanorum Hermodorum non fuisse eundem atque Heracliti amicum coniceret Iur1λιο r. etc. Pag. 15 , cum Schwenter R. G. LII pag. 20, Anm. 2), Herirannnum de hil. Jon. aetat. Cotting. 1849. pag. 10. 22 Secutus, Eusebio de aetate Heracliti adstipularetur.
77쪽
iloquo Cur Romam barbarorum illam in urbem Vonorit, quaeramuri, atquO OXulom tanta ibi usum osso auctoritate, ut ad logos civitatis condondas adhiboretur, cogitomus: Statuam Publi Co, id ost sonatus auctoritato 'in, oi osso positam, novam assert lubitati Onom. Prima ossot statua publico Romae dicata, de qua quidem sit traditum' ), nisi forto Horati Coclitis aut Cloolino statuas illis ipsis tomporibus, quibus dicuntur, BOSitas
fuisse cens0Η - ot salom honor in homini graOCO, qui, noStrOS RUCtores si sequimur, νοαους τινὰς συνέγραψεv aut intortiros fuit lenum, sium alii scribebant, tributum esse nobis persuadebimus hoc a rep/ιblica tribui solebat in Diris caesis, ut ait Plinius D. h. XXXIV. 11. 24, et haseo iusta satis sest causa ot o more tom portes: Isermodonim autom aut vivum aut mortuum tali honoro dignum osso habitum dimotio ost crodoro. Sod hoe quoquo ut cone dumiles, otiam illud prodomus, statuam illam, quae in comitio stetimo dicitur, anno 39 eum urbs a Gallies capta osset ac dolota, urbis ruinis superfuiss08 Non credo pluribus emo opus: statua illa, quam Cum docomviris coli storore nihil probasso supra lomonStraVin US, omnino cum illis coniuncta fuisse noquit, quamquam Syctisso ibi statuam negaro non possumus noque VolumuS. Sed posteris illis tomporibus, cum Graoelao civitatibus Subiectis, Asia dovicta urbs replerotur et exornaretur omni artificiorum consero, in immensa illa statuarum silva undique congesta Hermodori quoquo cuiusdam Romam es se delatam Νtatuam ibiquo positam, nihil Ost cur miremur: adeo enim, ut
Plinii XXXIV. 15. 32) vorba anseram, set haec quidem fortaSSe o Varrono dosumpta: discrimen omnρ sublatum, ris Hannibalis etiam statuae tribus meis visantur in ea urbe, cuius intra metiros solus hostium emisit hastam. Post rioris tum notatis homines, antiquitatis monumentorum studia eum flororont, seia probant nimirum, quid statua illa sibi vel lot. cum tuo nihil haboroni traditum mirabantur,
78쪽
Riquo Causam, Ctir ossot posita, suo iuro dosidorabant; qua ait in sero notato otiam logos quasdam XII tabularum oum gra0Cis congruoro animadvertorunt, at tuo huius quoqtio rei Onitinim roddoro Stud burit. Iam vorO Romanis alius Hormodorus atquc amicus illo Horacliti fuit imotus, illum autona a Pivibus pulSum, procul a patria Vitam dogisse Solobant: roRigitur ferebat, ut cum hoc statuam illam coniungo rorat. Sed ac codebat aliud, quod Ephosium quondam Vonisso Romam, roditorei probabilitus: placuit scili est Oa aetate hominibus antiquitatum studiis dseditis, ut potoros Graocos sic Ephesios quoquo contulissu qua uiam ad Romanorum instituta: iam Sorvius Tullius Ephosisto Dinnao sanum Asia sequo urbium conventum imitatus, Dianao in Avontino templum condidisse Latinorumque urbes in unum conso lasso dicitur, Liv. I. 45. 2: iam tum erat inelitum Dinnue Ephesiue fu=ιum: id communifer a cinifatibus Asiae factum fama ferebat ἰ eum consensum deosque consociatOS
laudare mire Servius inter proceres Latinorum . . . CD. Di n.
IV. 25; Aures. Vict.) d. vir. ill. i. 9; A codebat, quod deae simula rum in Avontino dodicatum plano respondobat illi, quod Massidionsos colobant, ) Ephosios imitati; Strabo IV. 180:
συντελουσι, στεφαναις κοσαουαεναι τας κεφαλας, οἴαις κοσαεῖται τα
τῆς 'Eφεσίας 'Αρτέπιδος αφιδρυακτα παρ' Ελλησιν. Talia qui animadvortorunt. sino dubio Ephosum set Romam quodammodo fuisse Coniunctas Statuobant, set ita Ephesium quondam venisso Romam, ibique statua osso honOratum, minus fortasso videbatur mirum. Cur vom cum doeomviris Hermodorum coniungorentalino orant causas: oa snim Videtur Oxstitisse sententia. ut Heraclitum, a quo civos, ut leges sibi scriboret, potisso QOD- stabat, ) ita et Hermodorum eius in ro publica sopium logum
79쪽
fuisso poritum: 'in iam suas locos cum Graocis Conspiraro vido-bunt; statuam Grao i iuris poriti in comitio habi)bant; eadem foro late vixit a 3tato, qua illase orant latao: quid igiti ir miramur, hominem qui haec omnia circnunspiceroti lo cum illam similitudinum rettulisse ad Hormodorum 3Nequo nimirum idem illo ignorabat, multas in Graoeia quoque urbos gaudore legibus latis ab hominibus o divorsissima civitato ortis: ') sussiciet revocasso ad Aristot. Politio. B. 12.12T4 a: νομοθέται δὲ ἐγένοντο Ζ, α λευκος τε δεοκροις τοῖς 'Ε'πιζεφυρίοις καὶ Xαρ- δας ἡ Καταναῖος τοιe αυτου πολιταις και ταχ αλλαις ταις Xαλκιδικα id πολεσι ταῖς περὶ 'Ιταλίαν καὶ Σικελίαν .... ἐγένετο δὲ και Φιλολαος ο Κορίνθιος νομοθετης Θηβαιος' . . . I 274. b ἐγένετο δὲ και 'Aνδροδα σαχοῦ 'Pηγῖνος - χαλκιδευσι τοῖς ἐπι Θρακης.
Similitor initur Hormodorum quoque leges Scripsimo Romanis vi dori potuit verisimile; quamquam no totius qui domnarrationis auctor hanc ut certam protulisso putandus est, itis ut - si ad nostros auctores revertimur - unus Strabo, - epi StulaesoXCipimus, - Ρriorem et sine oriorem tradition om servasso videatur: δοκει' Ω ουτος ό ανγ ρ νο μους τινας 'Pωμαίιις συγγρα ναι.
Varro contra, qui Hermodorum decemviris interpretem praesto fuiss dicit, hanc de Hermodoro traditionem iam coniunxiSSO mihi videtur cum altera illa do togationo: sumpsit enim, decemviros legos por locatos potisso a Gras is, Hormodorum tum has esso intorpretatum, quasi tros illi, qui Athenas missi Solonis lenos descripso rant, non ilisi Ovis intellonoro potuissent isod uti dobui sent Graoco, qui in latinum cas transvorter l, Neque minus utramque truditionem coniungere voluit ille, a
80쪽
quo Pomponius ista lia usit do Hormodoro XII tabularum
Revora unum eum altero coniunιri noquit: haec quoque de Hermodoro narratio logum illam similitudinem post Aelium inventam vult explicar 3; eadem fere aetate est Orta, qua altera illa do togatis. Et si illum a Valerio inventam esse nobiS ΡΘrsu imus, linoo OX eius orta osso vi lotur ingenio, qui magis
doctus a Graecis, Graeeorum Sequeretur e empla.
Quis illo fuerit, ne hic quid 'm quaeri potest: Varronem' enim illum fuisso, quod ponebat Stoinhausenus, non iam
erodemus : nam Strabonem eX illo haee hausisso et p u se parumost crodibiles si n0gabit qui hunc sinceriorem traditionem SOTVRSSO CODCOSSOrit. Neque mirum, Si illis temporibus, quibus studia littorarum vigebant ut numquam postea, uniUS traditionies auctorem doprehendere non possumus; et rectius Certe videtur, nocteirse nos confiteri, quam quis illo esse potuerit,
His ad finom doductis omnia quae adhuc disputavimuS, paucis comprehendore erit utile: Grao os igitur contulisse aliquid ad docemvirorum logus antiquitus quidem non erat traditum: usquo ad primi saoculi initium qui illud sciat, nullus ε xstat seriptor. Illis tum temporibus, quibus omnia
romana ad Graecorum oXempla referre studebant, neque ante
Aelium Duquo post Valerium, similitudinem quandam inter XII tabulas Solonisquo leges intoresso viri docti animadverterunt, quam CaSu non eSSO Ortam rati eXpitCaro studuerunt.
Sed cum do ro consontiront, do causa dissontiobant: unus alogatis Athenas missis Solonis leges desacriptas Romamque translatas osso fingebat, alter illam do Hormodoro decemvirorum in ipsa Roma socio fabulam invonit. Illa narratio a rerum scriptore primum prolata et a rerum scriptoribus recepta omnium tum conSonSu accepta est ac pervulgata, huius pauentantum exstant vestigia, posteriorum errore Obseuratis.