Simonis Simonii ... De vera nobilitate

161쪽

τοπα του : quod alioquin cum praecedente sententia non cohaeret) vel sic est accipiendus, quasi ex opinione aliorum proleratur. Fidem huius rei faciunt ea, quae paulo post ipse de suo addit. Neq; collatio etiam huic nostrae similis est, si recte quae praecedunt & quae sequun

rum respondent nobiles: cilutin pnm nimiiq; reddi sciere posteros. ut quasi ea contenti , in ea manere, neq; vltra pergere uelint,quam excitari. Nouis autem hominibus verius accessisse stimulum: qui cuantea carerent honoribus, atque in obscuro iacerent. non tam sponte, quam prae nimio pudore coacti ad vi tutes atq; honores omni studio contenderunt. Nec t

suis haeredibus largiuntur.

An Nobilis possit ignobilis fieri .' Artes

. mechanicae an Nobilitati derogent : Seo 'lius: Seruilia ministeria r Scientiae etiam mechanicar: Humanae vitae imago: quatenus Principi liceat mech tinicis studiis operam

dare. R Tertia

162쪽

T Ertia dubitatio minus adhuc dissicultatis habet Non potest nobilis ipse ignobilis fieri : suersit enim

maiores ipsius illustres. Hoc factum infectum reddi ulla ratione nequit. Fama poterit, quod apud quasdamnationes moris est,) ait honore si meritus sit priuari, non autem nobilitate. Sic isti ad qtuestionem dicunt:& recte dicunt. Alius tamen in hunc modum occurre . Honoratur nobilis propter opinionem virtutisa opinantur enim omnes ex bonis nasci bonum. Non potest

igitur illi denegari honos, quin simul auferatur nobis opinio illai hoe ipsum nobilitas est. Male habuit murutos hic scrupulus: qui tamen facilὰ tollitur. Dextre a cipiendum est quod dicitur, Nobilem priuari fama &honore posse: simpliciter atm ex toto, reuera non potest i semper enim vis illa & eis dicitas naturae a parentiabus accepta, non paruam sui spem nobis facit, di prae- conceptam opinionem perire non sinit. Leges alit persuadere volunt & merito.Cupiunt enim magnitudine poenae, homines a vitiis q'ibusdam turpioribus, ct humanae socieruti m Wis noxiis deterrere: Huc potius

Legislatores quam rem ipsam plerunt spectant. Simi-lMuippian est, quod a Aristoteles de lege Pittaci Mia. ' . t γlenei in Politicis dixit. Huius se. stiri proprii lex, ut ebrii si quem puJRssetquiori p*rra , qui mi sobrii plecterentur nam quia Mitvlei et vino abundabant, & eorum plurese ij ima sobrij eo fitumeliam in serre solebant,nortadveniam,sipectauit . quae danda magis CD c. brio sagit Gnim quodammodo e ignorantia sed ad utilitatem. Principium quidem ut ad propositum reuertamur

ignobilitatis esse posteris qui iam poterit, ipse tam eis

163쪽

semper nobilis, alm isto nomine honore dignus erit. . Tunc vere amittetur nobilitas, cum Pater, filius, nepos ac pronepos degeneres fuerint. Paulatim enim deficie opinio illa, donec in totum extinguatur:in cuius locumduccedit altera, ex malis malos nasci. Platonis eandem videri sententiam,supra ex libro nono de legibus annotatum est. Supine autem loquuntur qui dicunt, quemadmodum summa senectus, mentis vim ali consilium debilitat, & affert interitum dignitatis, sic etiam splenia dorem nobilitatis mediocri vetustate augeri, extrema vero senecta consei. Vt similitudo non quadrat; ita n5 recite concludit: quo vetustas generis maior, eo plus authoritatis nobilitas habet: crescit enim id inanimis hominum cuius caussa in admiratione atq; honore coeapit haberi. Vitiis itam nostris, uel ipsi fortunae, senii vel potius morbi atq; interitus ipsius culpa tribuenda,non vetustati. Restat nunc ultima dubitatio, ad quam sic dicet Aristoteles, Ingenui hominis esse nullam operosam artem exercere, Mesalteri a vivere, Mura μου εμἴ

. - MI μη σύ- ω πNobiles autem & ingenuos inter se finitimos esse alibi b dixerati quasi nobilis sit liberaliter vivere,ati extra, . . sordidasti necessarias artes. Vt ''d 3, pq p seruus vocetur, no modo mancipium ipsum, sed & is qui sordidam exercet artem, est enim quasi seruus publicus. Quapropter libertas, quae viri in seruituti opponitur, honesta suaedam hominis conditio est. A t leo lenomine, nobiles & ingenui alio loco unae colunguntur,m o τι ἡ d απλως tuγεν A scd 3.lol. cu'. q. e. v. Ingenuo siue libero op-

. . R a ponitur'

164쪽

Histi est,quia nobilitimsinos,

ut satis antea dixinaus. sa vi tus. At qui vitam in arte sordida mercenaria is degit, is non ς potest in ea quae virtutis sunt curam & Operam

'. a. gerere uaagistratum lege vetat, Mur,& artifices eodem modo,nis certotempore cesita.

sent ab arte sordida, Reipublicae praeesse non poterant. Antiquioribus vero temporibus, &-δ π γενi uriusquamdeprauatissima illa Rei: et idoronidest, pri 'i-- - blicae popularis species Ο quae etiam postremo inurina

esset inducta , opificibus imperium nunquam communicabatur , at' erant omnes et serui vel peregrini. Verba magni Philosophi haec sunt, s si ιάν τε ἄπιr,1Atam τα τῆς γροτῆς, γντια βίον βαναυ- η ΘητικοM Atque e alibi aiberorum educandorum . . Praecepta tradens, non conuenius re testabatur, ut mentem sumi

di corpus laboribus fatigemus, quoniam ipsi labores

165쪽

contrariarum rerum simi essicientes. Vt enim mentis hia

dem faccipiture Disputat Aristoteles an Multitudinia da ozn vel plebeis hominibus honores Concludito Solonis

deligendi ει corrigendi. itemconsultandiari i

u mixtis cum melioribus concedendum: sic enimn tm poti 'Ρb esensus,& Respitiaicae c5. . -ll iiis suo posse mestum opitularii lii sincerotemperitus .etorum alumentum reddit utilius pauco. Tum o currit sit i. quO-

reddere in arte illa possit. Multitudo vero est ciuilis o nanis administrationis imperitat ut hac ratione; mari stratuum nec electio nec correctio eius arbitrio fieri mittenda videatur . Sententiam itam suam his ve bis vinuat, api is πλήθω μὰ λ αδμ-ta . Servilium aute ministeriorum genus,ea omnia studia eascii complectitur artes , g quae in labore potius corporis sita 1 Gatissuas . . i. i di, quam quod ratione ani- - ω. 6. m0 P tr cietur: ' γαπια vocati

, tur ab ι Aristotele: tuorumpat, ἡ in tenent ii qui χεροερος di cuniatu I ast manum opere rimmagentes: Est auten o

cadulum ea manibus nandol compositum, eleganti

166쪽

*;q . DTE UTRA etaphora illis accommodatum. Vnde optimὰ huma- - ῆitae imago surposset exprimi. Sit vita fluuius, uisistiter transit: hom6qatans pauper qui cimba traiicit, diues. iSed ad rem . iis priore autem libro i Politic ini: .: .s:J cap. , se rumi επασius, id est. opificia, mi, i uitius adhuc diuiduntur: quaedam enim artificiosa magis:dicuntum,quaedam nimius: illa sunt in quibus sorti cx patum .ars multum loci habed: contra,haeci opponiis tur arti fortuna, quoa ista temere sertur atin inambiguos cultus spectu, ars autem, consilio demitti mi sibus gubernatur, quos certa consequi opera solent: item quaedam inrdida magis, ut in quibus corpus maxime foedatur: tertio quaedam seruilia magis, in quibus Hurimus requiritur corporis usus: Postremo quaedam nobilia, uel generosa magis, ut quae multum virtutis

IU : parandae destinata sunt, nihil ii

terim aut parum in communis societatis usum consit Ientia: ex quo merito sunt odiosae: talibus adnumerat Calenus Athletarum i artem, Alibi etiam ut quarto

2 l . i. libro m Politicorum,artium tria tu In fadari. cap. 'genera enumerantur, Z να- , Mechanicum: αγκαῖον, ωrense I 4. lib. pol. cap. I κτικορ, mercenarium. Mecha- ii . .. nicum vero, diuiditur in id quod

ad usus hecessarios,& id quod ad luci indam liberalem

vitam pertinet: in quo numero continebuntur quom agricolae: quamuis Aristoteli eo in loco partes Reipi bucae distincte enumeranti,eos segregare liquerit. Facile

autem est videre,eiusmodi artium species ita se habere,

167쪽

NOBILITATE.

Huna in alteram incidat, & plures earum simul eidem possint adesse. Omnia itaq3 talia studia quod ad felici . tatem non pertineant, nobilitati derogabunt, ut tanto minus possint parere nobilitatem. Sic loquitur Aristoteles, o ιηρομενων δε των βίω , - των μεν αμφικητουπων

sinu a numero artium ingenuarum explodi, non omnem tamen. Est enim aliqua naturae conueniens S oeconomo politicoq; necessaria ut priore libro politicorum ab eodem Magistro isi uinitus monstratum fuit. Minus autem pertinent stu)ia eiusmodi ad felicitatem, quia partes illas animae spectant, quae hominis propriae non censentur, vegetantem inquam & sentientem b δ a s δ'

ω - ετο του ero μου οροκτικου , OG ωπου. Sunt enim omnes eiusmodi ar-'U 4 α Eud m. cap a. tes , et ad alimcntorum vita necessitatem e vel hominum delim .ρα. cap . ' cias ad voluptatem excogitatae.. - Quo tam eii loco duo ii olandal

hi Primum erit, NobiIesti & ipsum qu6q; Principem hi Republica virum,pqs sine ulla dignifatis inadula in nonnullis etiani ex istis artibus, disnibribus nempe Ptempti; & operaui ponere: sita nen sui diintaxat ulus xt voluptatis atqi anthii gratia id faciant , non alterius. Tulit enim sibi , non alteri semiiunt: quapropter non

168쪽

debent ob eam caussam serui artificum n mre appellarI: Sie rem decidit d Aristotel es, ουν εργα των

. αυτον. Imo vero qui tam acuto DC y pq 3' - 41: sunt ingenio , tantam maiaris de

xteritate ualent, honora di magis de celebrandi sunt. Alterum adhuc generalius est: Ex operibus utilibus, neces laria quaedam disci debere, quae tamen habentem non reddant e sordidum, & cuiusmodi reputatur quaeri cunm liberorum hominum com pφι p pus uel animum,uel intelligentiam,inutiles ad virtutis actiones atq; usus reddunt: Haec enim mercenaria & sordida uocantur : quia mentem

impediunt abiectam* reddunt. I Adde his scientiasssa I id. quom alias elegantiores, si alio. rum caussa, id est, lucri di quaestus gratia exerceantur:

διεω αναπαύω. Qvqd tamen sc est intelligendum: Inscientiis communicandis non ut ex eis quastum, quasi per commutationem faciamus, sed ut possimus humanae societati multμm ac diu consulere, mutuum beneficium potiust, quit mi mercedem & praemium expectare: accipere nos debere. Qua in re dupliciter hodie peccant homines,Vt ipsi simu g Galenus quodam loco

Lib. quod opt. med. conqueritur , Nam & quaestus

, suorumlhii, gratia per i unt artes, non auis

169쪽

tem vi de hominibus bene mereantur, & in quaestu faciendo nullum terminum statutum habent: quotus e nim quis p nunc est ex Philosophis, Iureconsultis, M dicis,qui tantum habere pecuniarum cupiat, quantum ad necessarium vitae usum sit satis λ Quot reperias, quii non solum verbis tales nant multi sunt sed reipsa do-i ceant,diuitiis esse a natura impositum modum,ne ultrai Progrediantur, quam ut ne psamenetsi tinet algore corpus at sciatur λ At alios tamen spectamus dicet . quis una vetimur disciplinis ad bene de hominibus mearcndum: Praeposterus igitur & seruilis eodem etiaminodo, ipsarum usus erit. Non sic est: nam homo ea ratione qua est homo , sociabilis est, & pars quaedam hi manae communitatis: Cum ergo salutem dat hominibus, &ciuilem societatem tuetur, si biipsi seruire, suum ipsius bonum proprium perfectionemi sibi compara-ί recensetur. Tunc seruit alijs, cum artem exercet, non vi ipsis prosit, sed ut pecuniam ex ipsis emungat: hoc renim proprium hominis bonum, atq; hic proprius scientiarum usus non est. Seruile est, inquit a A ristoteleς.

quod οὐκ αυταρκες : quo etiam

m μ' probabat, ciuitatem natura seniuam, non posse dici ciuitatem : 4uro sκM: γ- ου πολις. Qui ergo disciplinas ad lucrum non ad ipsasmet res earunt hi seruiles & moechanicas eas reddunt. Hisce paucis quae generatim nunc attigimus, quasi funibus f gantur omnes illae dubitationes, quae de agricolis, me dicis, mercatoribus, procuratoribus, aduocatis, iudicibus, furiosis, quatenus nempe dici uel non dici no i biles debeant, maiore cum apparatu allatae& longe coa oiosius quam rei natura postularet ab aliis. summae ta

170쪽

men authoritatis hominibus, pertractatae sunt.' Atque hqc iam tandem receptui canemus: Gmnia enim quae ad quaestionem de vera Nobilitate explicandam facie- bant, persecuti sumus: Illius naturam deii itione eu*uimus: a quibus caussis penderet ostendimus : nonnulla de speciebus eius diximus: Postremo dubitationum quarundam, quael maioris momenti uidebantur

esse, nubes omnes disiecimus. i lEos autem qui haec legent, vehementer orato Sue

lim periti modo sint rerum de quibus agitur, nam car- teros facile contemno visi cui rei occurrant quam n5 probent, eam amico animo & placidis verbis pro veritate corrigere atq; emendare, vel etiam quod deest,ipsi suptere dignentur: & faueant nihilominus si tantulae- cuiam industriae diIigentiaeq; nostrae, quae no longo terna poris spatio huic tractationi, petentibus id, imo vero

ei flagitantibus nobilibus ac doctis amicis quibusdam, fuit adhibita. Hi omnino tamen studuinius si b Aristotelis verba

t J i. pol. cap. r. i usurpare nobis liceat) ut aliquid - pol. cap. r. : i rectius commodiusq; de his r bim praeciperemus, τῶν rim Uzτολαμύανομιναν. l