Simonis Simonii ... De vera nobilitate

발행: 1572년

분량: 184페이지

출처: archive.org

분류: 철학

141쪽

Iosmonumentum statuebant,& nos praeclara Dei dona, in homine, qui praestantissima huius uniuersitatis creavitura est, non venerabimur λ De hola ita P non contendunt nisi perfidi & retractarii. Nem de illo quo P: inpo pulo Dei familiam quan is, suas habuisse genealogias, quibus in capita tribuum duodecim filios Israel, suos

maiores referebant : ac proinde e Apostolum nobilita-Gn isa tem uraelitarum quasi celebra

quorum est adoptio , gloria, legislatio , testamentum, cultus, & quorum sunt patres, ex quibus est Christus , qui est super omnia i Haec inquam vera esse fateri opo tet , nisi certos ac distinctos gradus hominia, generum, conditionum, munerum, lignitatum,conuellere plane velimus. Sed & verum est illud quot, Non ex isto coetu hominum, Nobilitatis vocabulum, quale verὰ ac proprie usurpatur, esse natum. Huc enim respicit illuci: in Christo lusu nem seruum esse, neo liberum, neqs Grae cum, neq3 Iudaeum, neq; Barbarum. Hoc si habeam,sat habeo , quo reprehendere iure possim eos, qui eodem genere eadem* definitione utramq; Nobilitatem coma plexi sunt. De Physica diximus antea: Perfectior est sine dubio actio & vita illa quae Dei vitae similior est, ut contemplatior sed non reputatur ab iis qui hominem considerant a natura factum ad colendam ciuilem societatem, ait maximum hominis officium statuunt, hanc unam iuuare. Magna tamen audacia istorum qu rundam est,cum dicunt, Deum quoi non dormire,sed agere, & quidem assidue sine labore, nunquam deses.sum: ac proinde neq; isto nomine, contemplationem,

actioni praestare. Non intelligunt, hanc unam actionemo et : Dei

142쪽

Dei primariam, & qua ita*itam vivit unde qualpe fectam di beatissimam, esse, seipsum& in seipso omnia

intueri: cuius postea c0psequens altera est& secundaria, immensa videlicet at 3 incomprehensa virtutis eius redundantia foecunditate P coelum moueri, Orbem Pterrarum regi gubernari . Et cum etiam, Contemplo tionem actionis gratia esse dicunt, non animaduertunt

speculatiuum & activum; ipsos habitus inter se com- i

ν. - . . . muniter,& cum ii. g. Medicinam

ibi essentiales dii ferentiae. Non esse aute easdem generis ac speciei differentias , ciuidentes nisi fortasse eo modo quo a Galenus dixit, quis ignorat ρ Nihil igitur mirum, si cum Theoria Medica uel Politica referatur ad praxim, in proemio tame metaphysicorum ab Arist. dictum sit, Scientias contemplantes, non alius sed sui gratia esse. Alii itaq; d nobilitatem Politicam in duo genera partia

sda 3. rbct. p, s singularum est familiarum, illa ivitatis uel genss. Pri ta imma tete aciunt sipe cies rinam quae ex se, ad am quae ex maioribus orta est, & imum ex utral conflatam omnium praestants smam. Porro publicam obilitatem sic definit Aristo. teles,ut sit indigenas aut antiquos esse,& primos duces habuisse illustres, atq; ex iis multos ortos praeclaros in iis rebus quas admiramur, omnit honore dignas puαtamus, Eu ινγ Oxp x νs lusa Mu πολs, o Euτοχρονας

143쪽

m G. επιφανος γεγονίνα εἱ am si lari τοῖς NM a Volo a Vbi audimus Indigenas, id est, qui in ciuitate siue re- gione nati sint; & antiquos, id est, qui multis seculi sibi vixerint, nobilitatem urbi & regioni dare. Non tamen ex sola vetustate hoc fit. Paucis contigit hoc, ut sedes in . quibus procreati sint, uel in quas mutatis prioribus concesserint, retinere diu potuerint. ἁυτοχθονας igitur

Ma 4in ε , tantam prudentiam sortitudinem ogentis indicat, ut nullus externorum hominum impe- tus, eos ex patriis sedibus depellere potuerit. Sic totai summa redit ad singulorum nominum virtutem. Quae caussa est, ut quanquam Athenienses omnium scriptorum consensu, laudem istam vetustatis obtinuissent, Sc ipsi reticulo quodam aureis cicadis distincto in testi-t .monium eius rei quasi Mimirum ostenderent se cica darum instar, e terra quam colerent fuisse generatos caput ornare solerent, Plato tamen eorum genus lon- ignobilius Lacedaemoniorum a Persarum , genere rri r ur ι . ' iudicauit. In quo tamen idem Gn Gρ quod supra notandum: Locum

non per se, sed improprid nobilem dici: nem enim in . eo alia successio generationis cerni potest, quam q'' hominum est ipsum incolentium :& extincta nobilitate, priuata, extinguitur etiam publica. Multae sudi urbes, quaeductores primos habuerunt illustres, 'u' pin ob-

'scuro iacentes. Contra tamen non accidit. Conditorem autem praeclarum εοἰνοαρ publica constituere, .non dicit Aristoteles, sed κγ' sta v τους τSωτους ε πισο v0ς. His certe non unus tantum sigii incatur. Dcaucra v rA

144쪽

teles: nee meminisse quoq; potuit, si sibi , imb verb ii

turae rerum constare voluerit: aduersus eam supra satis est dictusn. Non diuidetur igitur priuarn Nobis iras, rela ro ratione maioris, uel min 1s,.v tristioris, ac mi nus vetustae vi mitis. Quanquam enim sola antiquitas

nobilem non faciat, virtuti tamen & nobilitati multum ornamenti ac maiestatis addit. Facilius autem & multori cum odio aliorum inuidia, unusquisl nobilis, propriam dignitatem ad propositas a nobis antea n ollitatis caumas, exigens, ac trutina veritatis ponde, rans , gradus istos ipse per se reperire poterit & consi tuere , quam ut id a quoquam debeat expectare. Haud temere simul & semel dixit Aristoteles, Nobilitatem Ze

disputationis ultimum caput, pergendum mihi esse

ram video.

Proponuntur praecipuae quaestiones quas tuor: An maternum genus nobilitet, Scquantum: Fcemina mare non calidior

Non est monstrum: Habet

suas virtutes.

145쪽

NO BILITAxiniam curam in definiendis rebus adhiberi debere saepe diximus. Ea enim vis est recte constitutae definitionis, ut omnes quaesti' nes dissoluat, atq; ad exitum facild perducat. Id nun in proposita materia verum esse cognoscetur. Multae autem, quanquam ma gna ex parte superuacuae quaestiones huc afferri ab iliis solent: illae vero non contemnendae: An ex materno genere ducatur Nobilitas: An solum nascatur nobilis. non autem fiat. An Nobilitas possit amitti, An mechanicae artes & quaedam aliae istis finitimae,nobilitati dero-sent : ad has multae aliae reuocari facile possunt. Nos itaq; de unaquaq; illarum sigillatim dicere in hunc moadum aggrediemur. Aristoteles citato saepius ex rheto-

virtute aut opibus, aut aliqua re alia quae honoretur, sic etiam in priuata πολλους isτιφωνεις - του γενους, rari M.

A ntea vero dixerat Euripides, sIn Ino. aEt Poeta Latinus idem sentire uidetur, cum de Drance loquens ait, sis XL AEneid. J--- Genin huic materna superbuta

146쪽

MAE DE VERA His tamen his ci Astarit 3 Primo auia carenr virtv bus mentis :d mmorales persectas non habentia qualem igitur generi suo splendorem afferent λ De Primo satis constat: Adulatur enim sexui qui dicit, Nihil prohibere, quo minus foeminae, propterea quod nacte pra ditae sint,iis in organis qui bus intelligendo mens utitur,& ipsae prudentes esse, contemplari, ac scientias comparare sibi queant. Primum, temperies & constitutio

earum inepta est Philosophiae studijs, quae sunt ad par

tus a edendos alendosi natae. Vocatur Foemina mas imo erfectus. atm est inso b Disi 3.Meconom ςV- 3 dior, ae proinde minus habςt Arist. q. de gem ingenii , minusq; ualet facultatiuan. cap. L bus vitalibus animalibus ii, MItem 6. de his. cap. 3 . minus quom obtiner roboris: calen. 3 . de usu pari. indicat illud, cxcretio superta cuOrum,quae non est nisi a cruditate ac defectu caloris . Falluntur enim qui menstruum ipsum aliud putant, quam pituitosio-s J Ari .. F.de gen. an. rem a sanguinem, non persecte elaboratum, sola quantitate inutilem, sola cruditate vitiosum. , Si largius siualia ges

int, v v .. . tudines eueniunt: SMettineatur,

sG s. v ρ' 3'- e &-materia, a menstrursvenis asscendit. Corruptum certὰ quippiam uel Vt istiloquuntur) perniciosum, & veneno proximum, per se non est. Cur enim non statim pereunt quibus supprimitur λ vel saltem cur non ilico granein aliqua noxam Patiuntur ae conceperunt,plurimar,ne veItantillum

incoma

147쪽

incommodi toto tempore gestationis uteri percipi ut: visae vero illi effecta maligna tribuunt medici, non sunt illius: aliam habent caussam: quapropter no nisi in mulieribus intemperie aliqua laborantibus, & no periecte sanis apparent. Verum haec obiter: quae alii non minus vere quam reM: quanquam ii nobis antequam eos le-- gere contigisset, publice multis explicata,dictata b me rint. Nunc ad nostra. Indicat quot frigidiorem se . minae temperationem,mollities pilorum totiusqi habutus :& solet etiam esse pinguior mare. Parmenides ereT 1 λ h ,- his hh, xgmςΠ lansit, quia videtur tam ilia celeriti S c sicere. si non in utero, saltem extra: item salacior est,inconstantior &mutabilior, quae omnia sunt a calore. Afferunt alsi pro Parmenide, mammarum additamentum, item matricis : ut autem desectio a frigore, ita additio, caloris copiam non inopiam indicat. Et Hippocrates in libro priore morborum muliebrium, vocat sceminam Eseti σαρκοτhlis τς ανδρος, & mox san Fuinem foeminae εγιμοτουοὶ , & ipsam foeminam τ ανῖpς-: Nisi di cas, foeminas in genere aeque calidas ac viros: sunt tameetiam in genere, maiore humiditate resertae, quae calia ditatem retundit intercipit b. Hoc erudenter & iustea natura prouisum fuit. Non enim ipsi tantum mulieris corpori alendo, sed etiam conceptui aliquando futuro alimentum praesto ςsse oportuit: quod ex tanta humiditate tantol calore suppeditari commode potuit. Hinc mammarum productio. Et est in mare aliquid alia ud, matricis loco. Ab humido etiam illo inconstantia, mutabilitasq; , item ab inexperientia rerum: salacitas autem in quibusdam ab excrementi copia intelligo P a autem

148쪽

D E VERA

Iis autem non ipsium per se ac solum menstruum, sed cum

excrementis biliosis uel melancholicas confusum quae vellicat & pruritum excitat. Hoc in caussa ci, ut i inmi- na sit aestatc salacior: alioquin hyeme esset, si a callidita- te salacitas: aestate plus superuacuorum inutilium colligit: indicio est, quod si statis temporibus a natura purgetur, iam uidetur egere ni mulis ac solicitatore. De . . Hippocrate alibi diximus. Et Arist. e libro secundo de is e partibus animalium minute satis docet, quot modis & sanguis e unaquael res calidior uel irigidior dici queat. Nunc vereor ne nimis multa de his, quartamen minime sunt a propolito aliena. Iterum igitur ad priora. inique di- Hi d author ille cum de Fortuna loqueretur, o Ps ν-

Iad ψ. degen. an. cap. 3. aberrationem ha turae, ibi πανεκς σεως τι 2ἰλυ γεν Pui O μῖ re o sp, sed si bene intelligas, non tam iniquo animo : idcirco paulo postiens necessarium, esse dicit, αλλ αυτη λμαναγκαια Qv r . est παῖελ σiς respectu seminis ge, nerantis, est ἁναγκαι α finis gratia. Oportet enim serua- ri genus animalium perfectorum, quae non nisi ma-I sculo& foemella ducunt ortus suos. Vtrum 13 igitur hac ratione aeque necessarium fuit in natura sua: de materia idem dici posset respectu formar : utrum p tamen principium est in generatione necessarium. Sed eodem redimus, quo discedere voluimus: iterii ergo ad id quod nunc instat. Et destituuntur quoque foeminae ei ternis commoditatibus, auditione , exercitatione . experien-

149쪽

ca, quae pudicitiam suspectam redderent, eum nihil sit

fama existimatione* seoninarum tenerius, aut magis ita siniuriae obnoxium. Et rara sunt illa quae proserunt ex. empla Theselidis. Hipscradis. Artemisiae, quariunINemoria assionibus besticis illustris est Item Saphi, Le biae, Erinnae ac nostratium Semproniae, Corneliae, Hor- tensiae, Cali umiae, quae omnes ob praestantem discipli- narum cognitionem celebrantur. In tanta igitur rariatate , praeconcepta hominum opinio est, taminas uel nullo modo, uel non multum contemplantes disciplianas tenere: & illas quo P commemoratas, amentatione scriptorum potius, quam proprio merito laudatas dicunt. Sic enim fieri, ut si quidua solitum accidat, quantumuis minimum, admiremur tamen quasi magnum e di si fauor accedat, non modo excipiamus auide, sedi au3eamus quOl. De mmi Sarar m Irum ira geri r scripsit b Aristoteles in hunc modum, cum νοῦ Θ c;ουδαιοτε ωu b ετσι ν νὴ τα, oiop ccv4 Icq a Et e Galenus dixit, Foeminam non

habere mores aeque venerando Ss I i. rbet. cap. 9.

Da ii de usu pari. cap. 1 . ac masculus habet. καὶ ἴχ τῖτο π-ουτωιτεμ μ κθ2 dctor Hoc tolerabile est: illud non feredum: multos scemineum sexum tot maledictis proascindere comparare colubris, leonibus, draconibus. sussexus monstra impietatis omnis & crudelitatis inmnita nostrorum ac superiorum temporum non annotaurunt: unius autem uel alterius foeminae nequitia tantum

apud illos potuit , ut totum genus tam in eum insectariati exagitare voluerint λ Omnino uera est illa Philoso-I 3 sol cap. tr. phi nostris sententia, Neminem

P y recte

150쪽

iacte posse de propriis iudicare, qudd assectionibus te

neamur omnes. A foeminis ita p& quidem expertis, de masculorum conditione, moribus, ac natura, iudicium fuit expectandum, non ab aliis. Si calamo aeque uti vitii sexui licuisset, longissime plura & indigniora de nostro audirentur: viab audiuntur: sed quia nostra sunt, non tam afficimur. Mistoteles uero noster quanquam e dixisset. viros esse natu Ia meliores ac proindei . ipirum virtutes & opera esse

r. may mor Sy tamen nulli bi uniuerse tamine- iam sexum virtute priuat, quod intemperantes isti tam' libenter faciunt. Habet igitur foemina mores variuro sed sua et aliasidam AI virilib. imperfectiores. Non .n.

1 verum estia quod Antisthenes dictitabat, eandem esse viri & mulieris iustitiam,tempe- i 23 pq p y rantiam, fortitudinem: nam vir .pol. cu. -- si fortis esset, vi mrtis mulier, timidus haberetur,&mulier garrula, si sic loquendo modesta esset ut vir probus, Hic praeest, illa subest: viii-- us igitur speciei & quidem praestantioris, viri virtus a que omnino prudentia est, diuersae ato minus praestantis, virtus taminae: alioquin afferri caussa non posset, cur hic praeesse semper debeat, illa subesse. Differunt i -

Ηἰ lim Afro munera inter specie Lundamentum t

tius discriminis est, finis uel opus, ad quod obeundum nati sumus. Viri man parare, vSocis custodire. Ex orna cum Privata tum Publica pertinent ad marem: g foemina si extra limen agere uelit,& rebus publicis se taJ a. oecon. cap. r. immisceat,iam non prudens,sed , mon. cap. s. audax, & quasi asinus ad bram

SEARCH

MENU NAVIGATION