장음표시 사용
11쪽
De argumentandi consonantia pauca asseremuS, quia non tant historiae medicinali quam philologiae damus
Operam commune Sunt illis Scriptis luaedam morborum descriptione svelut p. m. c. 19. 22.4-6. et . . . . . 45 19-21 do p. m. c. 16 18 204 sq. et n. a. l. c. S. 44. 15 Sqq. p. m. c. 19. 22 64qq. et praen. e. 23. 103 4 Sst l.), quae interdum ad verbum identur X pr0SSae, Continiani Setiam acuta atque Severa et homini et naturae ObSerVntio. Unum tantum necesse est nec uratiuS Xponam, quia me in
hac re a uehi 0W0inio dissidere sateor sunt enim, ut loco certissimo egrediar, in libro do a. a. l. loci nonnulli, quibus haud ambigue auctor disputat contra illos, pii quemcumque morbum di Vina causa natum esse contendunt. Sunt autem loci, qui verbolenus excerpendi sunt, hi
τε καὶ σθματα καὶ 4 0ltl NI τ 0HOν ποπιν καὶ εὐγην νουσον εἶναι ' h. l. Sine ulla vituperatione do illo morbo loquitur tamen e verbo, quod St Oluζουσι satis auctori Silo credulis hominibus iudicium cognoscitur. Sed longe aliter duobus aliis locis disputat 2 c. 22 64 12-18. 3 c. 22.65. 20. priore loco loquitur de eo morbo virorum Scythi- eorum, tu Secundum Homericum illud λ 246 φιλοτ, σι αεογα impediuntur: ἱ ιεν υν πιλωθιοι λὶν uisDὶν π90G-
γίνεται - altero Oe disserit de mirifico illo, quod sempor
cf. Erotiani scholion Vocum Hippocraticarum Collecti ed. Icle in pg. 8, quod haec Verba immutuit ovilibet οἱ ἐν ἐπιλ qit
divites, quamvis dei inserviant sacrisque eos adorent, illo gravi 0rbo laborant; et quasi subridens adnectit ho non iuStum Sso honestius esset, Si omnes Seythae simili modo paupere Sque magi quam divites hoc malo aegrotarent cuius argumentationi finem faciunt haec verba pg. 66 8Sqq.):
dum meam sententiam illud iudicium, quo coninuiuis Opinio, resutatur deos conferre posse ad hominum vel valetudinem vel aegritudinem etiam in duobus ceteris scriptis latet: nam in toto libello de p. m. conseripi Du Stra quaeraS divini totus commemorationem, quamquam ille auctor Varia morborum morbOSOrumque genera attulit est igitur in hoc silentio si non omnibus, qui librum legebant, per- Spicua, at certe periti iiSque, qui Subaudire Sontiunt manifesta illius stultitiae repudiatio. Quomodo autem auctor libri de praen de haero iudicavit si uelite o inium ' et Hae Serum' quaeras, longe aliter illi enim viri docti autumant Scriptori persuasum suisse deos alicuius momenti esse in morbis propterea me digii totum librum Hippocrati abnegavit, philologus audacter illud enuntiatum, in quo offendit, eiecit tamen non ego ut rationi SSentior. neque enim nisi graviSsimae causa praesto Sunt, id quod nostro loco non accidit, ita ager licet. Sed quaenam est ista via, totum enuntiatum cancellis circumscribere, quod ab omnibus codicibus pariter tradatur immo
i es in prae satione prognostici vOl. I g. 75ὶ: Sive St HippocratOS, SiV aliuS, prorsu abhorrent hase a doctrina hoc libollo explicata, ubi ne oculi quido divinum illud olet, praetor haec Verba, quae quam leviter Sini interpOS ita in promptu maniseestumquΘ At, praeSertim cum in extremo libro, ubi ex initio verba re-Petuntur, de divino nihil it. VI. l. I g. 121: Das Prognostilion erscheint nicht On Hipp., mei de Versasser ubernati irlicho rankhelten gulaSSt .
12쪽
id tempus do h. l. egerunt, satis milii illud εἰ videtur por- pendiSSe, iam inane obliti sunt auctori. Si coriis verbis prositori voluisset se causam divinam in morbis cognovisse aliter scribendum suisse. seres in hunc modum si ια δε καὶ τ υν θειων - . . προνοιαν ἐκ/ι ille autem in enuntiatin condicionali verba tam cauto posuit, ut nemo neque medicus collega ne tu homo popularis, qui libellum in manu habebat, cognoseoret ali luid dubii at pie ancipitis in 'is verbis inusso: nam homini tred ut extra Omnem dubitationem irat deos hominibus omnium rerum, ergo
etiam morborum, auctore eSSo. quod Si conceditUr Opus
est nobis neque aenuntiatum putum lurum ab omnibus libris traditum eicere neque putare hunc medicum a ceterorum doctrina praeceptis tuo abhorrere. accedit quod in toto prognostico praeter unum hoc enuntiatum credulorum hominum otii de consulto insertum, nusquam similem Sententiam invenies, id quod mero casu accidisse nullo modo potest perstamus igitur in sententia horum librorum scriptores planes inter se consentires in divina
caput II. Pri0re capite egi de cogitationibus praeceptisque quibuS-dam consonantibus nunc transeam ad nonnulla quaestiun illas artem grammaticam Spectantes, e quibu Spra 'ter uetorum in quibusdam voculis adhibendis consensu hoc statim pellucebit sesso illa scripta nata uno
Saeculo hoc praemonere mihi liceat me interdum, cum de rebus grammatici Sermo erit, cogi. Si non omnia, inti sontontiao mea adminiculo assoram me cum Pagello, historias medicinali Aprosossore Horolinensi de illo loco collocutum ess :ot concessit ori DORSO, ut non ieri oram iudicarem idem alio loco Einstilli ingrandie GoSeh. . Me a. 'DI'. 04-6O tria illa scripta Ilippocrati attribuit o non Ossondit in loco supra allato.
in quibusdam scriptoribu Ionicis, imprimis in iis, qui fuere et quinto Saeculo et quinti quartique Saeculorum cardine Significat idem atque in scriptoribus Atticis αἰτια Semper autem hoc respicia non plane deesse hane voculam in scriptoribus Ionicis itaque legitur interdum in his quoque, quae mihi Selegi, Scriptis tamen multum delectationis fit ei, qui in illius verbi usum in singulis libris corporis Hippocratei obvium accuratius inquiSi verit primum enim cognoscet id quod adhuc nussu eorum virorum doctorum, qui in Studia grammatica ad Hippocratem pertinentia incubuerent intellexit libros hac vocula observata dividi posse in maioris
atque minori aetatis nam quo diutius totum iam transmigraveriS e Saeptu inVenie VOci 1τ90φασις usum Vinci a Voce αἰτια, qua re mihi demonstrari videtur in compluribus
scriptis Hippocraticis componendi multum ponderis habuisse dialectum Atticam. Sane multa Scripta ob ean cauSam huc non pertinent, quia in ii Sive προφάσιος Sive aisίης ullum
vestigium frustra quaeres Sunt autem libri hi: Epid. I. III, de cap. Vuln. de Ois., de Salubri victu de humoribus deliquidorum usu de assectionibus de vulneribus de haemorrhoidibus de fistulis, deictimestri partu de genitura; de morbis virginum de morbi mulierum . II de embryonis excisione de anatomia de glandulis do dentitiono; de musculis de visu. Saeptu atque iterum Vocem orsi 0φασιν invenies in il de p. m. de a. a. l. de praen. denique in il de fractis, de articuliS. quo autem longiu progreSSus es, eo rarium illam Vocem indagabis. Immo sunt multa
hoc monoam, Semper et hic et aliis locis in sinolis libris Hippocraticis citandi Secutum SS HaeSorum et indemannum, quorum ille in singuli paragraphis inscriptione Latinas librorum commemoravit, hi in Scriptorum Hipp. indico iuxta inscriptiones
13쪽
libris, qui inscribuntur vectiarius, de arte, de atibus, de
morbis l. I-II, de locis in homine, de morbo Sacro, de diaeta, de internis assectionibus. de septimestri partu, de natura mulieriS, de natura pueri. de morbis muli aeum I. I, de Sterilibus, de supermetatione, de alimento, de habitu decente: quibus Scripti opponi possunt nonnulla ubi Sola V00ul πρύφασις locum obtinet, velut ii l. de victu in acuti et in prognostico sed etiam in fine editionis Littrsianae
extant nonnulla Scripta, ubi, quamquam ex aliis rebus intullegitur ea minori aetatis eSSe π90φασις antiquior SenSulocum habet, velut in libro secundo praedictorum, in . de corde. in '. in medico. quantopere autem illi clibri in vocula adhibenda disserant, numeris optime illustratur sed
obsertandum Si me, quia ad id plurima Scripta e vasto Litti si thesauro nobis expromelida Sunt, pagina Secundum illius viri docti Francogallici editionem afferre. continentur Sexaginta ex pagini liber de p. m. Octoginta l. de praen. , octoginta l. de . . . inveniuntur autem Oet alo φασις tria exempla in . de p. m. Septem in . de . . ., tria in . de praen. longe aliter autem alibi res se habet in I. Secundo praedictorum, qui Septuaginta pagina complectitur, unum, in il praed. II, de corde, de medico, qui coniuncti nonaginta septem pagina efficiunt, tria leguntur eXempla invenitur igitur in his scriptis quae finem sagiunt editionis Littr6anae, quamquam omnibus paginis computatis illi tres libri septendecim paginis ampliores sunt quam liber de a. a. l. SoluS, quattuor Xemplorum minor numerus. 40 modo calculis subductis clarius quam aliis dem0nstrandi rationibus ostenditur primum, quantopere et dissideant librorum singulorum auctores in oculis eligendis et quantopere distent tem
qualis fuerit illorum vocabulorum in his libris, do quibus
peculiarem quaeStionem in StituimuS, USUS, Xponere, quae sint diversae eorum notioneS. primum Ordiar ab iis locis,
que, ut mox apparebit, maiori momenti est, usurpatur coniunctum cum praepOSitionibus ιd 41το εκ εστι aliiS, Simili modo atque apud Atticos Scriptores διο, διὰ τουτω . . , ταυτα), διοτι. quid autem proprii interSit inter aliιαν et π00φασιν leviter tantum per StringamuS notum enim St, quantopere laboremuS, cum certiores nos sacere velimus de Graecae
linguae verbis cognominatis; si elimidi ii, quo de eiusmodi rebus agitur, librum con Sulueris, parvum vel OtiuS nullum Duetum percipies; nam quod de illorum verborum disserentia protulit nobis ne minimum quidem prodeSt tamen XceritSimuS, ut 8Set ab hac parte pleni0 atque
rotundior commentatio. Sunt autem haecce Vocem po Oφασιν
non novit nisi cum significat einen in Wand de manvorschulgi, una aduret de Walire Saelivortiali u ver-decken', quam definitionem nimis angustam artamque SSenulloque modo illius vocabuli latae variaeque significationi Sumcere, nemo non ignorabit aliquanto incertius circumscripsit notionem αἰρίας Wissensehasiliche Zuri lcksuhrungaustine bestimuit Sache'. multo accuratius de illorum Voc, bulorum discrimine egit eberus tamen is quoque, cum nimis vacillet neque distincte notione deseribat, non multum lucis rei attulit postquam enim satis acuminis impendit προφασιν definiens ut VorWand AUSrede, VeraniaSSung, Ursache, Grund , quibus notionibus Suppositis longius procedit dicens προφασιν e Sse etiam; orbringen einerAUSSage', ἡ de auS UmStanden Verhalinisse sic ergebendeantass',
αἰρίαν significare VerantWortlichkeit, Urheberschast', denique dauernde Abhangigkeit iner Erscheinun Ioneine duret ili Uese Wirhenden Person de Sache', pSetam parvum lucrum ex istis definitionibus sibi assumpsit,
ut lateretur interdum et προφασιν et ista eodem SenSU
14쪽
- 16 adhiberi poss0. si ipsi aliquid sentimus non opus est eiuS-m0di spinosis intricatisque definitionibus, cum omnibus locis, ubi legitur tale aliquid velut ταυτνης τῆς νουσου προφασις, διὰ ταυτας τὰς π00φύσιας eodem iure scribi poSSit αἰτία neque enim, in Hippocrate quidem, seri
potest, ut clare et distincte desiniatur, quid inter duo illa
verba proprii intersit. Est autem voculae τρύφασις, nam de hae Sola agemUS, is uia ex voce αἰτία nihil ad rem cognoscitur. in his quoque Scripti duplex SuS primum coniungitur cum nomine cuiusvis morbi, deinde ponitur cum certis praepositionibus conexa in omnibus tribus libris ista quam modo attuli significatio latius patet, nam tam crebro in Venitur, Ut tum, cuni in libris manuscripti extat lectionum discrepantia
inter r00φασιν et αἰτίαν, 'emper proponsi et sumus et eSSe debemu alo φασιν Voculae ἐτι anteponere. quin etiam aliquanto audaciore Sumus otiam 4 codices invocabulo αἰτla tradendo OnSentiunt, tum, cum αἰτία cum praepositi0ne copulata legitur, praeserenda Storsio φασις. hoc asseram Xemplum: in . de p. m. ut e testimonii collectis irevi apparebit nullo alio loco atque in c. 20.pg. 24. 18 d. 0 ς αἰτίας uno ire traditur; hic iure ac
dam me Semper in re critica factitanda fulciri sola illius Scriptoris, cuius locum Singulum correcturi sumus, dicendi con Suetudine: nam errant, qui ex aliis scriptis exempla asserunt iisque sententiam Stabilire velint his adminiculis cautissime tantum utendum St. quia plane alius ScriptoreSSe poteS atque S, quam in manibus habemus. sed tum demum unicuique liberum iudicium patet, si collectis omnibus
quam inveniuntur locis Singulorum librorum hac reconSen Sum plane perSpicitur: qua in re exempla ita dis-9USDam, Ut primum eaque non multa, asseram illa, ubi προφασις cum genetiV quorundam morborum vel alio modo
i l. i. g. 234. velut in p. m. c. 16. I8.10. ubi odori αἰτιας, M προφάσιας
- 17 cum morborum nomine coniungitur, deinde illa, ubi cum praepositionibus coniunctum in Venitur haec sunt quae in promptu habeo: P. s. a nullum extat Xemplum.
2 c. 15 57. 10. ι ταυτας . . . τὰς ποοφύσιας idem legitur duobus aliis loci S, velut c. 16. 58. 12 et c. 22. 66. 17.
2 c. 2 80 2 ὁι ταυτας τὰς προφύσιας. c. 24. 104 21. δι προφασιν ἀλλ ην. His exemplis perspectis iam aliquid discriminis inter illos libros cognoScitur: nam primum προφασις aliquo modo
cum morbi coniunctum Saeptu legitur in . de . . . perrar in . de praen, nuSquam in . de p. m. deinde πρόφασις coniunctum cum praepositione dato proprium est l. de . . . in ceteri Seripti semper ι adhibetur.'
genetivus erraro egitur mihi quidem non contigit, ut praeter unum SemPlum de artio. c. 41. g. 165.12. - Κ. Vol. IIJ ἡ πρόφασις του κυφωματος aliud inVenirem. in 1. do p. m. c. 3. 4. 16. hae leguntur in codicibus Marciano M o Parisino A) Α διὰ ταυτην τὴν ἐτίον, Μ διὰ T. T. χρείην. h. I. Praeser cod. Marciani Scripturam, quia αἰτια eum διἁ Opulata non inVenitur; cum χρείην, id quod haud dubio signiscat sigWingendo Grund ' Optime comparatur alius eiusdem libri locus
o. 2. 2. 17. ιας di ἀνάγκας ἀδυνατον. f. etiam a. a. 1. Q. 19 62. 10.M. -υως τὰς ἀνάγκας.
quae propOSitio, quantum Video in Omnibus reliqui libris semel inVenitur de artio. . II. e. 50. 187 20. σφακεώσμοὶ ἀπῖτοιουτων προφασίων.
quae forma alibi quoquo persaeli 3 legitur, rariu aliae Prao-
15쪽
Non mihi videbatur inutile illi expositioni addere, quo
modo Aretaeus Cappadox, quem linguae Hippocrateae iniit at0rem suisse nemo est luin sciat, eiusmodi loco tractare soleret Sed ne nimis accresceret haec puSculi par Sonmibus illius medici peribus perlectis exempliSque XcUSSiSSatis habui, ecquattuor commentationibus, qua compOSuit quae quo omnes e binis libri constant, unum, modo primum, modo Secundum, Sine ullo certo delectu librum perSpicere. haec Sunt quae inveni nullum iam exemplum legitur, ubi Aretaeus groo pasti aliquo modo cum morbi componit sit alia inveniuntur, et exstant haud rara Xempla, Semper
areta' Surpatur. Sed altera quoque OnStructioni S Orma, Vocula ποοφασις eum praepositionibu coneXa, perraro
legitur.' qua ex disquisitione luce clarius apparet, nihil
positio nos volui ἐπέ de fractis c. 33. Ῥg. 8. 12. . II. υ πο deartie. c. 10. 126 12.), ἐξ de praedicti Li. IX. c. 24. g. 3. 13. .
3 si in autem hao de causi et Signi aeutorum morborum; do curation ue morb. de Q. et Sign. diuturnorum morb. de curatione diui morb. I. de . et . a . morb. I. I. . . . b. φυξις γίνεται αἰει Sic salso accentu uelinius med. gr. Opera Vol. XXIV); nam recta Orma At φυξις hoc etiam contra obeckium Valet, qui in Paralip.
esse docet, utrum v longa in breVem mutari possit necne. Sed stiam uoti loweiniu uno loco sal Sum accentum OSuit de P. . e. 16 19. 23 φυξις νενικωGaq; Simili modo ξυσι Scribendum est in 1. de Cas. Vuln. e. 14. 19 19 K. H. ubi Κ. ξυσι Scripsit c. 6. 7. 13. uiro γαρ ψυξις II de Cur ae morb. l. II. c. b. 271.12. η φλὲγμα
τῆν γονορροιαν Πάντων κακιον ουσαν αἰτίον.
somo inveni in l. de . et s. diut morb. c. 4. 73. 4. δι αλλας
lubricius illecebrosiusque esse quam illa de singulorum auctorum dicendi ratione iudicia, quae in usitatis istis libris hist0riam Graecorum litterariam tractantibus pervulgantur. quam non in hac quidem re Hippocratem inii tetur, X empla docent hoc tantum veri in illa sententia inest imitari Aretaeum Hippocraticorum librorum inlectum nani quominus significetur severus dictionis Hippostraticae imitator temporum Spatio impeditur eo enim tempore suit, ubi in tota Graecia regnabat illa dialectorum set Ionicae t Attieno
commixti O, quam Voce κοινὴ appellare OnSue VimuS, i. e. Secundo p. Chr. n. Saeculo.
Vidimus ex his quae modo traeta vi tria illa opuseula conspirare in Vocabulo, quod Si roo νασις, largiter adhibendo tamen propterea non desunt logi, ubi etiam dio, d ιὰ Ουτ similia leguntur quia hae quaestio aliquomodo cum ea, quam IbSol VimuS, On Sonat e ro Videtur esse quam brevi SSime Singulorum Scriptorum in hae reconSuetudinem Stendere nece SSarium enim est ad diluendam illani opinionem, in quam perfacile S, qui numquam Hippocratem legit, incidere potest, Voce r9υφασις oXStingui alia Vocabula, quae cauSalem vim habent simul iuvat in hane rem inquirere propterea, quia fluuον sit illi, qui necopinatu huc accessit nam primum aliquid dissimillitudinis repperimus in illis tribus opusculis, cum in . de Praen Semel in ceteri Saeptu legatur, qua differentia fortasse postea ad alias adducimur; nam si Sola maneret, non multum ponderi haberet; deinde algulis Subductis denuo demonStrari potest, quantum diStent haec opuscula ab aliis immensa catervae libris quantopereque illis aetate antecedant nam haud dubie illa scripta maioris aetatis sunt, in quibus illae sormulae rariore Sunt quam που νασις cum praepositione ιd coniungium sussistiat hie luani brevissime finem disquisitioni iudieare, ne nimi S XSpatiemur nudi numeri aptiu quam longa disputationi ostendi poteSt, quam non usurpetur in his libris praepositio fucum pronominibus coniuncta, Si 0 confera cum iis, qui sinem aciunt editioni Littreanae.
16쪽
III. Praen. διὰ τουτο c. 22. 102. 18. vide quam rara exempla sed si comparandi causa librum de carnibus Li. VIII. gg. 584-614 inspexisti, mirum quantum rem se mutasse cognosces hie enim διὰ τουτο decies, διὰ od bis legitur itaque, si hi quattuor libri componuntur, ratione subducta in tribus illis, quoStructaturus sum, non tot Xempla leguntur, quot in uno
illo libro de carnibus nam hic habemus duodecim, illic
Sex Xempla quae comparatio aliquanto gravior sit, cum singulorum librorum circuitum respicimus G de . . Onti notur in editione iitreana sexaginta eX l. de . . . Octoginta l. de praen octoginta l. de carnibus triginta paginis en habes in triginta paginulis dimidio maiorem eXemplorum numerum quam in illis omnibus ducentis viginti Sex quivis autem his siccis numeris perceptis intelleget, quantopere in nonnullis libris Hippocrateis linguae Atticaesormae priscas illas Ionicas superaverint quae demonstratio confirmatur ea re, quod i de carn inest in numero eorum Scriptorum, ubi Ocem προφασιν hoc modo Surpatam
B. Venio nunc ad aliam quaestionem, quae ad illustrandam illorum scriptorum dicendi consuetudinem non minoris momenti est quam illa, quam modo absolvimus agam enim de vocabuli γνῶμη et significatione
γνῶ im multas habet notiones significat enim sententiam, opinionem, notitiam, OnSilium, animum, ingenium, mentem. Sed prisci linguae Graecae temporibus et apud Atticos et apud Ionicos Scriptore Vocabulum γνῶμη Saepius eo enSu Surpatur, ut Secundum I. Berna ysium
maxime die von emandem gehegie Ansichi und Gesinnung . notum est h. Gompergium huius usus cognitione Ommotum eSSe, ut librum, qui de arte π τεχνης inscribitur quique inest in corpore Hippocratico Hippocrate cuidam medico abrogaret attribueretque Protagorae Sophistae, qua re simul contenditur, hunc librum confectum Sse quinto a Chr. n. Saeculo quomodocumque haec re Se habeat diiudicare nostrum non est. Sed multum ponderiS habet voeabulum γνῶ imi eadem notione atque Bernay8iuS primum definivit Gompergiusque longius exposuit Scriptum inveniri in il de p. m. et de a. a. l. in prognOStico deeSt, sortasse ob eam causam, quia nusquam occasio erat illius vocabuli usurpandi Sed hac re non angimur, qu0d hunc librum in vocula τρύφασις adhibenda cum ceteri conSO- nare Supra intelleximus his expositis omnia quae collegi exempla huius notionis asseram non Sunt ea multa, Sed sufficiunt ad demonstrandum aliquid concinni inesse in his quae elegimus, scriptis: I. . . c. 1. 1. 19. o δηριιουργοὶ πολλον λλι λωε
Si quae his duabus disquisitionibus essecta sunt paucis
comprehendamuS, hae erit Summa auctores librorum de p. m. de R. R. l. de praen. Simili modo duo voca
17쪽
bula o qui est Graecitatis antiquioris propriUSSeΠSU Surpa Vere, Iri fas ιν et νωιιχὶν hi Simul refutatur sententia quam Selino id erui in sine omnientationi Suae posuit: nil l l. d a. a. l. tanta non Sollini argumenti sed etiam dicendi generis Sse proprietate, ut vix ullum ex tota collectione Hippocrate Scriptum cum eo comparari possit 8. Si hoc addidimus Oeem αὐοταοις Odem Sensu et apud Herodotum, voeabulum γνῶ Otitem a scriptoribus historicis velut a Thucydide, et
philosophicis velut ab Heraclato adhiburi, non nimi Saudaces videbimur, si tria it in scripta concepta SSe quinton Chr. natum Saeculo contendimus huic sententiae adminiquio afferam iudicium virorum quaestionis Hippocraticae peritissimorum audiamus et medicum et philologum: Hae SP rus' conceSSit plurimo congerie Hippocraten libro Scripto HSS temporibus Hippodratis ipsius, a sectatoribus illius senis Coi : Gompergius iudicavit nullam partem collectionis Hippocraticae, Xeeptis perpaucis libri S aliis temporibus concelitam esse luam quinto aequi ad quartum Vergente itas lue, cum nobis e nonnulli similitudii ii buS, quae inveniuntur in quibusdam oeabulis ei Sque gravissimi. usurpandi S contigit, ut qua aetate illa Scripta
Antequam ad aliam tuae Sti0ni partem tran Seum nucis mihi ligeat adumbrare . quomodo alia corpori Hippocratei scripta se habeant. si Vocabulum γνωμην SpectaS. quamquam onim talis disquisitio non phine mihi ad ea quae demonStranda Sunt, nece SSarin St, tamen eum legenti aliquid ueri praebituram esSe Spero. ad hum S OGUhae usum illustrandum ierlegi quindecim Scripta in ull0 delectu exprompta: exempla ipSa, ne nimi accri S Curet commentatio, asser res desii. haec 'unt quae repperi: iri a sextaro videbit librorum genera siquis illius Oculae Sum disquisiverit primum est illud, ubi utramque Ollonem tinentem et Sententiam ' XpreSSam invenleS, velut l. do
c p do victu in incutis de articulis ulterum illud ibi sola antiquior illa significati regnat, quae eSt
mens, Saepius - id quod etiam Supra pg. 2 l)commemoravimuS graviter praedicata Vocabulo σομα Opposito velut l.
do si actis de arte de morbis, Me assectionibus, de m0ibo sacro de praedictis I et II, de corde; tertium illud, ubi
recentior vis sola uSurpatur Velut ii de capiti vulneribus, de musculis, de natura hominiS tamen Semper in SuS90MSOrelinquendum est, utrum o sortuit ali de industria sactum sit. praeterea. Si hoc Solum St, Si V π9οφαοις IVO 'ν sum, antiquo Sensu Surpata, Unicuique RVendum SSeputes no audacia atque temeritate impulsus librum quendam ei saeculo attribuat, quo pr0pter alia dicendi 10rmaSi Gr. iii Goseh. g. 76. fortaAso nescioqui ea re adducitur, ut uitari OCula diversa notiones, OStquam certum temporum Spalium certori ait eauctores sibi sologii, singillari OpuScul iractet: nam lma inlispui ii sunt in Honriei tophani Thesauro lingua graecae Ol. I. In lea pH 674 ad 680 odit. nov. Paris. 1833 non iam Suissciunt.
18쪽
cioquis, qui quaecumque eripta corporis Hippocratici praus habebat imitandi studio incitatus vel hoc vel illud ad
Verbum XpreSSum Suo Stil immiscere potuit tamen, Si
hoc Venit Semper aliquo modo cognosces librum minoris aetati eSSe, quia Semper medico recentiori regentior luO-que loquendi usus propior est quam illae priscae Ormae, quae quasi calce oblitae primo impetu abstergi 0SSunt. exempli causa hoc asseram si quis in aliquo scripto unum alterumve illorum priscorum verborum vigero intelloXit, contra idem libellus formulis vehit ια τουτο Sim. qua Si redundat tum certissimo signo perSpictur puSculum SSerecentius quam primo Obtutu Videbatur. Sicut antea p. 18Sq.)Aretaeum longe abhorrere ab Hippocrati eorum medicorum dicendi consuetudine commemoravimus, qui nihil OmmUS γνῶμνην antis lui0re en Si saepius adhibuit, ut duceni exemplis infra collectis ostenditur. c. Huius capitis finem faciat dicendi quaedam tiroprietaS, quae accurata contemplatione est dignissima, dico Verborum repetitionem est enim antiquiori Graecitanti pr0prium, id quod o Herodoto et Thucydido 'imprimi cognOScitur, Verba, quae modo allata Sunt quaeque ob eam rem nemo non in memoria tenet, denuo repetere qua in re hominum antiquorum eloquii vehementer
abhorro a recontiorum Scriptorum Scribendi genere: OS enim luani diligentissime Studemus ut eiusdem verbi repetitionem non solum in eodem enuntiato, Sed etiam in O- doni capite, si ullo modo fieri potest neque eiusmodi te ratio numero Oratorio, quem Oeam US 1l3gitatur, item uS.
cui stili severitati nos indulgere sopitistis, imprimi autem Isocrati, rhetorum principi debetur.' quae dicendi proprietas in omnibus his scriptis simili modo eademque crebritate invenitur sunt autem repetitione eiu generi S, Ut in turdum substantivum iteretur, ubi scriptor satis habuisset, si pronominibus id excepisset manifestum est eo locos
non asserendo eSS ubi, quia unum Vocabulum Xtat, cum
pluribus alternandi potestas non datur a quibus ii rursus loci segregandi sunt, ubi idem vocabulum repetitum sine ullo impedimento abeSse potuit Sed piget referre omnia
os qua Rador macherii disputavit in enSura, quam de
cul Scripta sua technica numquam calamistri inussisse docet Aenea o Tactici exemplar, cuiuii poliorcetie Saeptu idem Verbum in una paragrapho in ulla necessitate repetitur, Velut in c. 22. pg. 52 Hercher): φυλάσσειν καὶ ἄμα πολλους ει γάρ co
λεμ lov . . . irro τ' ἄν πνος εγγίγνοιτο διὰ βραχέος φυλασσοντων, rio τε πολ λους ἄμα φυλάσσειν μὰλλον ἄν δυναετο εκφερομυθεῖσθαί τε . . . ἐὰν δε λέγοι . . . φυλάσσωσιν . . . et in o. 37. DI pg. 106 . . . . χρῆ τάφρον ουσσεσθαι, πως εἰς την τάφρον ο Πορυγμα ἀφίκη-rat . . . Sed posteri quoque temporibus non omne illi legi, quae stilo politiori inserviebat, o Subiecerunt; nam illi auctoreS, qui utcumque in artibus versabantur, saepius ab omni dicendi lactea ubertat so abstinuerunt et Sicce Sobrieque diSputaVerunt. Suggessit nobis exemplum Claudii Ptolomaei memoria, qui fuit ea aetate, quae Summa locutionis elegantia inter cetera eminet, Alexandrinorum dico: cf. geogr. l. I. c. 22 Obbe Vol. I. g. 45,1-2 VOl. I. I. g. 5. 23-26 uollor επὶ ἐν ον ἀωθι ν περιέχουσαν του ἰσομιερι νου τομῆν τῆν δε κατὰ το Πλὰμ ἀπο του σομε
19쪽
hic varia sanitatis voeabula atque ea ab eadem stirpe originem dueentia Suppeditabant elut γιης, γων0ς,
fuisset si pro triplici illo συμφερειν alia verba VSurpaSSet,
Cum igitur tria illii scripta in hac tuo lue re On-Sonent, rursus aliquid adminiculi illi sent0ntia nobis comparavi nHIS, qua illo Scriptore antiquo quodam gu Stu SSe contendimu S.
Proximis duobus capitibus egimus primum de Sententiarum praeceptionumque similitudine, deinde de quibusdam in vocabulis, quae Sunt pri Scae Graecitatis propria, adhibendis consonantiis, tum de verborum repetitione nunc breviter perstringam interpellationem, qua OS perturbare DOSSet, qui contenderet, haec tria opuscula disquisitionibus non indigere, quia ei, qui illa uno tenore perlegiSSet, Statim manis eStum SSet auctores SSe diVerSOS propter argumenta dissiunctisSima. Sed Ostendi potest, Opinor, ex hac quidem re tale aliquid minime concludendum 8Se imm0 brevi, Si quid SentimuS, apparebit, Omnia illa Scripta propterea, nisi graviSsimo inter se in quibusdam rebus ad artem grammaticam pertinentibus dissiderent, de qua re statim quam plurima disquisitiones instituemus, sine ulla dis figultate ab uno eodemque auctore concepta OSSO OSSU. Primum
scripta varii argumenti esse haud abnuerim, Siquidem ea tota contemplaris brevissimis formulis singulorum librorum argumenta Sic OrtaSS deSeribuntur auctor l. de . m. ipse antiquioris et demonstrandi et perscrutandi rationis, quae complurium et aegrot0rum et a noruni conditionibus quam curati SSi me inspectis certam curandi regulam Sibi formabat, Sectator acerrimus, inseStissimis verbis concertat contra illos medicos, qui vanis pinionibus sulti secundum philosophorum dogmata sanandi viam eligendam SSe Rutumant in . de a. a. l. ingeniosum admiramur medicum,
Optime hoe o rnoscitur ex cap. 20 initi g. 24 5, ubi contra σοφισra disputat Sed non ei res est cum ii SophiStis, quos nos illo nomine appellar consuevimus, Sed cum ii mediciS qui
20쪽
qui primus fundamento variarum peregrinationum poSito praeclara illas doctrina construere auSuS St, quibuSnOStrate nomina, quae sunt Volkerpsychologie et medi-ginis homo graphie indere solent: nam docetur, quanti momenti in corporis humani Seu sanam Seu morbOSam constitutionem sit et caeli aerisque statu et loci cuiusvis natura is denique, qui librum de praenot. Scripsit, id imprimi Spectavit, ut Singulorum morborum indiciis expositis adderet nonnullas medendi rationes en habes illorum librorum summam tenuibus lineis adumbratam num
videntur ab hominibus plane diversis conscripti immo
hoc quemquam Virum praeSumere neceSSe non St. poteSt SSe Scriptor unuS, quamui Varient argumenta
Sume alios auctore velut onem Chium, qui simul et poesis et soluta orationis sui peritissimus, cum et carminibus picis lyricisque et trag0ediis non minus quam opusculis ad patriae historiam et ipsius vita descriptionem pertinentibus excelleret, Sume Xenophontem, qui hi Storiam, narrationem poeticam Cyropaediam dico), rem militarem,
Oeconomiam, philosophiam, paene omnia litterarum genera
permultis libris tractavit, sume denique Aristotelem, qui
non Solum phil0Sophiae, Sed etiam rei naturalis historiaeque parteS, Omnium artium paene infinitam materiam mente comprehendebat his exemplis notissimis ognoscitur, quam levi bracchio illi rem tetigerint, qui propter
argumenti varietatem solam nullis aliis causis accedentibus complures libros ab uno Scriptore concepto eSSe ne-
σοφίζονrset id quod Dorcipi potos o primo capito I. do Iractis K. II. g. 6.9): οι δὲ ἰητροὶ σοφιζο ιιενοι δῆδεν sera o αριαρμένουσι. haec Verba perverso interpretatus est Erotianus in Vocum Hippocraticarum collectione ed. I. lei LipS. 1865. Ρg. 9: σοφιζομενοι. πε νέεργαζύ34ενοι ἐν δ Π Πεο α νθρων τεχναζόμ ενοι. s. VarSiculum Timonis Phliasii, quo contendit contra philoSopho dogmaticos,
qui vorsus traditus est a Laertio Diogono IX. 112 cf. Corpusculum Possis Epicas Ludibunda Fasc. II. d. C. WachSmuth g. 89).
gant sane aliquid interest inter ista exempla et illa, quae supra pg. 28 attuli, scripta agitur hic de medicis variam materiam tractantibus. Sed medicus quoque libros varii argumenti concipere potuit et statim argumenti varietatem variis libris commendare et diversis temporibus diversa Scripta edere poteSt. quod hac ratione actum esse attractis illissimilitudinum indiciis, quae iam exposuimuS, Veri Brimo Obtutu non videbitur dissimile medicus quidam, qui nonnullos ex collegi valde philosophiae seu deditis seu confidentibus salsam curandi viam ingressos esse intellexit, ne nimis hae ratio disseminaretur l. de p. m. Velut ντίδοτον On- Scripsit, in quo componendo, utut in libellis fieri solet Saeptu iustae cautaeque argumentationi termino excessit omnem illius rationis utilitatem praefracte pernegans qui ubicumque sensit non inutile esse medico, Si aptam et astrologiae et cosmologiae scientiam ibi acquireret eaque uteretur ad homines in diversis regionibus habitantes variis modi curandos in . de a. a. l. hanc doctrinam proseSsus est postrem in . de praen comp0Suit nonnullas ObServationeS, qua permultis aegrotis disquisitis sibi comparavit quasque aliis medicis non impertire noluit hoc modo etiam Varia illa Scripta uni eidemque viro deberi possunt denique hoc addam si in libro de p. m. nullum ullius itineris ab auctore saeti nec Vola nec VeStigium eX-ta in prognostico enim tale aliquid legitur idque cum
l. de a. a. L OBSOnum hac re nemo concludet
illius libri auctorem semper domi mansisSe: nam eo tempore, quo haec Scripta consecta SSe evicimus, dico Saecu-1 1. o. 25. 108 3, ubi praetor Dolum o Libyam torra Scythica commemoratur, qua etiam in I de a. a. l. aeeuratius tractatur: aliquanto melius SSet, Si Fuchsi, cf. Νeuburge et Paget, I dbch. dor Gosch. d. Med. en 1902. g. 234 fidos habenda SSet, qui, seu ipse hoc repperit, Seu ab alio homine erudit depromPSit, On- tondit in 1. de a. a. I. in c. 19. laeunam Statuendam SS eo loco, ubi de discriminibus ageretur, quae XStarent inter Sia EurOpaequo incolas qua lacuna illi se Libya Sermonem misso Verisimile St.