장음표시 사용
691쪽
6 8 Lib. III ritulus inm. phyleuticationi mansi vel praedii parochiesis , si ad Parochum , & non ad Ecclesiam pertineat. D. Collega Herman. Anton. de Chlim
gensperg iu differentiis inter Ius Ba r. is
Dico s. Conductor rerum econtra obligatur locatori I. re conducta uti, ut bonus pater familias , nec ad alium adhibere usium, quam qui conventus est; id enim natura negotii exigit, rem conductam non deserere ante finitum conductionis tempus, nisi justa subsit camia V. g. Periculum ruiturae domus conductae, si
ingruat bellum vel pestis.&c. Et, si sitie justa
causa recedit , tenetur ad totam pensionem , L I s. q. ult. l. 27. I. ys. 1'. h. t. 3. rem conductam convento tempore in specie restituere , I. I s. C. b. t. Item q. damna locatori illata per suam culpam, etiam levem, resarcire, I9. f.q. s. LII. g. 3. st. eod. arg. l. s.cit. ut si domus per culpam inquilini , seu conductoris, aut domesticorum, conflagret , confringantur fornaces, fenestrae &c. Notant tamen DD. eX I. 27. g. '.
g. ad L. Aquii. conductorem ex culpa domesticorum non teneri, si alias sedulos & honos domesticos induxit vel selegit, aut, ut notat Gail. 2. ob rυ. 2I. n. 6. nisi famulus delinquat aut culpam committat circa ossicium sibi commissum, ut si stabularius instabulo negligenter custodiat ignem, & inde comburatur domus, y. integram mercedem solvere, dc quidem tempγTe Per conventionem , aut loci consuetudinem determinato, vel saltem post finitum usum, ita ut, si inculpabili sit mora, etiam teneatur ad γsuras, LI . C. h. t. I. 32. β. 2. θ. de usur. Excipe, nisi ob causam extrinsecam vel casualem annisterilitatem ex re frugifera sbi locata nihil vel parum de fructibus percipere, vel alia recompe-
692쪽
De locuto se eondissio. 6 stenter uti non potuerit; tunc enim juxta proin portioRem poterit de mercede conventa detrahere , non obstante , quod augere mercedem non teneatur ob immodicam anni foecunditatem vel lucrum, Lyas. g. 6. ff. h. t. Ratio disparitatis est , quod conductor certet de damno, locator autem de lucro, ac ideo ob fertilitatem majorem iste non permittitur augere mercedem . Si una merces fuit constituta pro integra locatione ad plures v. g. annOS, demum ea integra finita statuetur, utrum remissio me cedis facienda sit. Dixi, conductor rerum 9 co ductor autem operarum tenetur pariter ad solvendam integram mercedem debito tempore , v. g. post operam praestitam , vel opus consectum , & in casu morae ad usuras, item non recedere a contractu , v. g. famulum non dimittere &c. absque justa causa , ante finitum locationis tempus; fere sicut de conductore rerum est dictum. 8 Dico 6.Ex his mutuis obligationibus nascitur actio locati, & condisi, seu ex Iocato, &conducto I actio locati datur locatori adversus conductorem in ordine ad mercedem & alia praestanda, ad quae diximus obligari conduch rem : actio conducti autem conductori adversus locatorem : ut sibi rem tradat ad liberum usum , exhibeat operas , & alia praestet , ad
quae locatorem obligari vidimus. Communis ex pr. inst. I. IO. I p. 34. sec. C. b. t. Utraque est
personalis, rei persecutoria, directa, perpetua, Ecl nisi sit locatio-conductio operarum) utrimque transitoria ad haeredes utriusque . Restat , ut aliqua dicamus adhuc de contractu locati nis simul& venditionis, ex qua utraque videtur esse conflata, valde affini, eoque usitatissimo , nimirum
693쪽
ipso contractu emphyleutico , quo sub certis conditionibus alteri conceditur res vel fundus colendus , nimirum ut vel ex sterili reddatur fertilis, vel ut melioretur , aut in sua senili. tate conservetur, sective, seu pro jure e Phyleutico, h e. dominio utili, quod transfertur in colonum , dominio directo seu proprie.
late penes concedentem remanente: concedens
appellatur dominus directus, colonus autem a
cipiens dicitur emphrtexta, 3. objecti e , seu prore ipse in emphyleusim concessa . Iuxta pri
io Dico I. Emphyleusis est contractus, quores immobilis cum translatione dominii utilis, retento dominio directo seu proprietate, altencolenda & fruenda conceditur vel in perpetuum , vel ad certum tempus , vel ad vitam unius aut plurium, sub onere laudemii pro ii, vestitura seu admissione, & certae pensionis rea Iis, domino directo, tum in recognitionem dominii directi tum in compensationem fructuum,
Certis temporibus persolvendae . Ita comm is quoad rem ipsam . Dixi I. contractus , nempe consensualis, nec traditionem , nec scripturamesentialiter & per se requirens, item bonae fidei, non stristi Iuris, ut habet verior. originem suam debet Iuri gentium, modernam kr mam Imperatori Zenoni, adeoque Juri civili g.3, inst. de Locatione. Dixi 2. res immobilis, vel jus
aequivalens, t. t. C. de Iure empist. nam res minbiles culturam non recipiunt in ordine ad sertilitatem, sed usu pereunt, vel deteriorantur 13. conceditur, nimirum a tali , qui plenum rei
694쪽
De Arato se conducto. 6 Iimmobilis dominium habet cum libera administratione, ac alienandi facultate: alius proicii constituere emphyleusim non potest per L uis.
phyleuticatio sit species alienationis , 4. aster/' qui nempe contrahere, & contrahendo obligari potest, sive sit privatus , sive communitas, mas aut femina, s. iub onere laudem i , dictia laudatione seu approbatione vel consensu d mini aliquem pro emphyleuta acceptantiS, quod est certa pecunia, & quidem de Iure communi , I. ult. C. de Iure emm . quinquagesima
Pars pretii, quo alias aestimatur res emphyte vica tempore concessionis, vel mutationis, ade
que duo florent pro centum e & exigitur vel
Pro prima investitura, vel pro veteris renovatione, quando mutatur emphyleuta . De Iure
Bavarico & potioris Germaniae praxi solet peti pars vigesima , adeoque s. florent pro Im. s. dc certae pensionis sec. consistentis vel in certa pecunia, vel in frumento aut aliis rebus fungibilibus, ordinarie singulis annis solvendae domino dilecto , sere consuevit esse duplex saltem intra Bavariae limites, una , quae solvitur in recognitionem dominii directi principaliter, Ec plerumque est modica quantitas : consistens In Paucis nummis, altera , quae hodie praest tur pro Luctibus & utilitate concessa princi valiter, consistit in majori quantitate vel pecuniae , vel frumenti dcc. juxta proportionem fructuum, & dicitur proprie Canon annuus. Objic. In I. I. O C. de Jure empist. fit mentio Seripturae se Instrumentorum: ergo ad con tractum emphyleuticum juxta praesintem forinmam 1ubstantialem requiritur scriptura . Resimanter. sit mentio scripturae ex occasione i
695쪽
gri Lib. IIL Titulus XVIII . .
facti , conc. anter. per modum dispolitionis in. ant. se cons. Nam in β. 3. Instit. de locat. ubi exprimit Imperator formam emphyleus eos, Omittit mentionem scripturae . Unde haec non ad formam, sed ad probationem meliorem re quiritur, nisi statuta particularia , uti in Ba- varia, aliud ordinent. D Dico et . Emphyleusis dividitur T. in e etesiasticam, quando res ad Ecclesiam pertinens conceditur alteri , sive clerico sive laico , colenda fruenda: & in laicalem, quando res ad laicos, non ad locum vel causam piam , Pe
tinens sic conceditur, Σ. in perpetuam vel BriredItariam , quando res conceditur sine praefi-xione certi temporis, &ita, ut ad quosvis lia redes emphyleutae transferatur Ius emphyteuticum : in haereditariam ex pacto se providemtia , quae etiam familiaris , vel gentilitia dicitur , quae nimirum non transit simpliciter ad omnes haeredes, etiam extraneos, sed solum ad liberos, descendentes, licet forte reliquam ha reditatem repudiarent: & in temporalem, quae solum ad certum tempus conceditur , v. g. ad duas, tres &c. generationes : si conceditur ad dies vitae, unius vel plurium , vocatur vitalitia , vel vitalitium . De emphyleusi perpetua& simpliciter haereditaria adhuc observa, quod in ea succedant haeredes tam ab intestato quam ex testamento , & quidem eo modo , quo in aliis bonis, sine discrimine inter mares & D- minas , nisi statutum vel consuetudo excludat feminas, quamdiu adsunt masculi r neque a suciscessione excluditur Monasterium vel Religio , succestionis in bonis temporalibus alias capaX, per Autb. digres C. de SS. Eccles tenetur tamen Monasterium post obitum Religiosi eam vendere, ne domino directo praecidatur omnia
696쪽
spes accipiendi deinceps omnis laudemii, cum Monasterium numquam moriatur sicut aliae
communitates nisi per pactum , uti subinde
fit, statuatur certum tempus pro solutione novi Iaudemii, v. g. quilibet annus vigesimus. Si tamen plures sint haeredes , v. g. filii, & filiae, omnes quidem aequale succedendi jus habent ,
plerumque tamen solent, vel etiam debent, uni relinquere totam emphyleusim, accepta suae portionis aestimatione . Potest quoque pater uni ex liberis eamdem praelegare, vel dare in dotem, modo reliquis relinquat legitimam. De temporali autem adverte, quod exacto tempore praefinito, vel vita aut generationibus, ad quas fuit restricta , finitis redeat ad dominum, consolidato iterum dominio utili cum directo. Id quod etiam .evenit in haereditaria , si nullus defuncto emphyleuta superest haeres , & in gentilatia , quando nullus amplius ex liberis vel descendentibus, atque iis, qui in prima concessione vocati sunt ad successionem , est superstes . Casu quo autem redierit ad dominum , non tenetur iste aliis emphyleutae defuncti consanguineis, quibus non debetur vi primae concessionis emphyleusin concedere prae extraneis,
quamvis dictante aequitate id fieri soleat , si
adsint idonei ex consanguineis. I 2 Dico 3. Ex contractu emphyleutico obligatur dominus directus I. possessionem rei emphyleuticae cum dominio utili per investitu
ram transferre in accipientem , a. post translationem liberum illius usum concede: e, 3. damna , quae eae vitio rei non manifestato passus est emphyleuta , compensare, q. non augere
Iaudemium in emphyleusi haereditaria, quando sit mutatio emphyleutae, nisi aestimatio rei interea , sit aucta, 1. non augere canonem & prae-
697쪽
stationes annuas , etsi bonum emphyleuticum sit notabiliter melioratum, etiam in emphyleusialterata. Si tamen emphyleusis redierit ad dominum , & alteri de novo concedatur , Potest exigi major canon, & majus laudemium juxta Proportionem fructuum , quos Proseri Pra
dium; Sumuntur haec ex g. g. instit. de locat. I. 2 s. g. 6. ff. eod. I. a. C. de Iure empist. 13 Dico . Emphyleuta obligatur I. in sui
admissione & ingressu selvere laudemium, sed
de Iure communi solum tunc , quando mutatio fit per actum inter vivos, v. g. Permuta tionis, donationis, veuditionis &c. vel quando extraneus succedit ex testamento , & quidem a solo accipiente unicum debetur , text.
Te Bavarico autem tit. 2I. GL 2I. solvitur laudemium toties , quoties mutatur emPhyleuta , 'sive per actum inter vivos , sive per successio- ιnem haeredis ab intestato, sive extranei ex testamento ; quod & alibi forsan receptum est. Dein idem Articulus permittit, ut aliquid accipi possit titulo discessus, ab emigrante em Phyleuta per actum inter vivos, ut si vendat, Permutet praedium emphyleuticum filio aut filiae tradat , at in iis tantum lacis , ubi ante publicatum Ius provinciale id notoria praxi fuit observatum . Vi consuetudinis hoc duplex laudemium viget quoque in set multis locis ,
nunc etiam in casu , quo mutatio fit per obitum, ut nempe unum exigatur titulo discessus,& quasi mortuarii , alterum titulo accestis . Quo tamen aliqui domini necdum sunt contenti , sed insuper , postquam exegerunt alterum titulo accessus ab haeredibus defuncti , si plures sint, conjunctim , aliud , adeoque ter- Ilum, exigunt rursus titulo discessus a iisdem,
698쪽
qui uni ex medio suo relinquunt praedium, cum non omnes collective investiantur , imo& quartum rursus titulo accessus ab illo , cui relictum est, qui investitur, licet non totum, sed solum ex illis portionibus, quae per cessionem in illum unum a reliquis haeredibus trania latae sunt, nam pro sua portione jam solvit in collectione cum reliquis. Quae ratio emunge di pauperculam gentem rusticam mihi plane periniqua videtur , dissicilem aliquando rati nem coram justo Dei tribunali paritura, et . singulis annis pendere canonem annuum, & quidem tam rigorose, ut, si habens emphyleusim ecclesiasticam per. biennium, aut habens laicalem per triennium continuum non solverit, e iam non monitus, ea amittatur, & redeat ad dominum, L 2. C. eod. tatb. qui rem C. de SS.
Eces. ω c. n. de locat. Nisi emphyleuta celeri satisfactione purgaverit moram, h. e. intra breve tempus vel paucos dies post lapsum tempus omisias pensiones exhibuerit : quod quidem in
ecclesiastica permissum est c. n. cit. non tamen in laicali, licet etiam in hac ex aequitate videatur admittenda haec purgatio morae, 3. fundum vel rem sibi concessam meliorare, vel saltem in priori statu conservare , eaque uti ac frui, sicut decet bonum virum, . damna per culpam, etiam levem domino illata resarcire, s. rem emphyleuticam, ut & melioramenta oris dinaria, quae vi contractus facere debuit & Ω- Cit , v. g. in reparandis horreis, stabulis, stercoratione agrorum , item accessiones, quando emphyleusis expirat , vel revertitur ad dominum, huic restituere sine expensarum refusione, ut habet communis. Si tamen meliorationes suissent extraordinariae , ad quas vi contractus emphyleuta non obligabatur, ac insuper n tablis
699쪽
tabiles , has ver earum a stimationem repetere posset. Vid. Cancellar. Schm d ad tit. 2I. Jur Ba r. art. s. id enim fundatur in aequitate naturali , 6. eamdem rem, meliorationeS, aut jus emphyleuticum non alienare irrequisito domino, & non consentiente, in novum emphyte tam, L sn. de Jure emphneum. Praesertim non vendere; si enim vendere vellet, deberet non
tantum domino id significare , sed etiam , si cum alio jam prius tractavit de pretio , istud
fideliter aperire, atque post hanc denuntiatimnem per duos menses expectare domini responium &resolutionem, an non ipse velit emere; s citius abselute assereret dominus, se nolle emere , saltem pro tanto pretio, statim alteri potest vendere, I. n. O c. f n. citi. de Iure tamen BD
Varico tit. IO. art. I. I s. etiam post vendutionem alteri factam datur domino ius Tetractus, & quidam ante consanguineos emphyteutae; item prohibetur non tamen de jure communi alienatio non proprie S stricte talis, nempe oppignoratio seu hypothecatio absque consensu domini sub poena caducitatis; quamvis de jure communi etiam constitutio census, ususfructus , vel alterius servitutis, elocatio ad modicum tempus, itaui finita emphyleusi duret ser- visus dic. sine consensu domini facta prohibeatur, at non sub poena caducitatis. Ceterum licet emphyleuta ad omnem alienationem proprie dictam requirere debeat consensum domini, hunc tamen dominus negare nequit , nisi novus emphyleuta esset inidoneus valde potens, valde pauper, luridus oeconomus, Persona prulegiata quoad serum &c. 14 Dico s. Ex his mutuis obligationibus nascitur actio emn muticaria personalis , & quidem domino contra emphyleutam , ut praestet
700쪽
De Arato se conducto. 63 ea, ad quae ipsissim obli tum esse vidimus: &emphyleutae contra dominum ad ea praestanda, ad quae hunc diximus ex hoc codtractu oblia gari. Praeter hanc actionem datur utrique e iam actio realis adversus quemcumque, & quiadem domino rei vindicatio directa, emphyteutae autem rei vindicatio utilis, ratione dominii, quod quilibet habet in re emphyleutica . Atque in ordine ad possessionem illius concessa iunt utrique remedia possessoria. Is Dico 6. Εmphyleuss finitur tribus modis
I. rei emphyleuticae interitu: si res perit tota, finitur totaliter, si ex parte partialiter, a. lapsu temporis, vel eStincta generatione , vita, aut limredibus deficientibus, ad quos est restricta, 3. exculpa emphyleutae, & tunc dicitur committi, vel cadere in commissum, seu feri caduca, itaui r deat plene ad dominum directum. Igitur . 16 Dico . Emphyleusis fit caduca I. si e phyleuta per biennium , si sit ecclesiastica, &per triennium continuum, si sit Iaica, non solvat annuum eanonem integrum culpabiliter , etiam non monitus, La. aut . qui rem, bc n. de Iocat. cit. nod. 7. c. 3. g. 3. nisi nimirum
emphyleutam justa causa excuset, vel dominus expresse remittat caducitatem , aut tacite, si nempe sciens omissionem solutionis vel non declaret , se rem velle pro commisia habere , vel post declarationem caducitatis recipiat c nonem praeteriti , aut futuri temporis, quod quidem probabilius verum est non obstante , quod protestetur , se per receptionem canonis nolle caducitatem remittere; quia recipiens ea-nonem, etiam sub tali protestatione, facit actum contrarium suo juri quaesito ad colonum expetilendum, & sibi per protestationem plus vid tur arrogare , quam Ius ipsi concedit ; quia Pictor Omp. Pars I. G g - La.