장음표시 사용
171쪽
seripturam salsam conscientibus is dicto is ut in falso Teste ri A dto is ut in cudentibus falsam monetam, & α usu is ut in eo qui salsis probationibus utitur α Azzo in summa, Cod. ad Leg. Cornel. de fui s. Uerum ne extra Provinciam vagari videamur, ad opus no trum redeundo, monendum Notarios oportunum ducimus, quod omni conatu studeant, ea facere quae vera sunt, vel saltem ea de quibus falsitas, seu simulatio, vel collusio non innotescit , quia quando scirent machinationes salsa g, vel collu suas, vel smulatas agendo de specie prohibitae simulationis Contrahentium, vel eos docerent quomodo se gerere deberent ad dolose, & illicite aliquid perpetrandum, de fallo teneri pos.sent, in hac tamen materia consulendi sunt rerum criminalium scriptorcs &c. Notae ad Verbum Collusio. Colludere dicuntur, quod in specie ex animo facere videntur, id simulate, & ficte agunt inter se, aliorum sensibus illudentes exemplum Praebet Leg. 7. g. s. ff. de dot mri. Collusio secundum Glossum in cap. audivimus de collusione detegenda, et cap. eum Clarici de censib. α est inter actorem, & reum α latens& fraudolenta conventio per quam aliter in iudicio superari se permittit m vel in fraudem elecutionis, ac iudicialis auctoritatis ut docet Rot. Rom. in dec. 168. num. I 3. & quomodo Probeturnum. II. rec. num. II . et seqq.
T I T. XXVI. TErtia species contractuum consensualium est scietas, qua inter aliquos res, aut opera communicantur Iucri in communem
faciendi gratia . Si in ea secus conventum non fuerit, lucrum,& damnum inter socios debet esse aequale, si vero adsit conVentio, illa attendenda est, veluti si fuerit conventum, ut ad unum duae ex tribus partibus damni, vel lucri, ad alterum vero una portio dumtaxat pertineat. At quoniam quandoque alterius operae praetiosiores sunt Operis alterius, potest contrahi societas ut unus maiorem lucri Partem sentiat, aut maiorem damni, quam alter, quemadmodum
172쪽
ut unus de luero participet nori vero de damno, stili unus pecuniam conserat alter, non, sub conditione tamen ut unus sentiat totum lucrum, alter damnum non valet.
Verum si in contrahenda societate solum super lucro conventum sit, non super damnum, idem determinitum intelligitur de damno quod de lucro, quia quota cspressa in una Caula censetur repetita in altera Leg. si plures st . de vulgar. et pupillar. Solvitur autem societas renunciatione, & quidem non solum mutuo sociorum consensu, sed etiam unius, quia societas est individua nec fas est aliquem ex sociis invitum retinere, ne inter dissentientes discordiae excitentur, & renunciatione secuta lucrum quod renuntians acquisivit debet in communionem conia ferre; si forte renuntiatio callide facta sit, veluti si renuncians certus de aliquo lucro sibi adventitia renuntiavit; hoc esset nota obstante communicandum. Solvitur morte naturali, Vel civili unius ex sociis, adeo ut non valeat pactum, ut haeres in societate persistat: quod si s eii plures fini quam duo, uniuS morte etiam superstitum societas dissolvitur, nisi aliter fuerit conventum Dissolvitur etiam publicatione bonorum unius ex sociis; disi solvitur denique transacto negocio, vel exacto tempore ad quod fecerat, vel si unus ex sociis gravatus aere alieno cesseric bonis N a TSocius iure communi tenetur socio, non tam de dolo, quam de culpa lata, levi, non de levitsima, cum societas utriusque gratia inita sit. Societate contracta. alter alteri ad damnum reficiendum dolo. aut lata culpa illatum, lucrumque distribuendum pro socio actione tenebitur. Socius regulariter non remanet obligatus ex contractu consocii absque versione pecuniae in communem utilitatem aut interesse, iuxta Theor. in Leg. iure societatis 8a
S endum insuper, quod societas inspectis circumstantiis , idem
est, quam communio, quae alia est universialia omni uiri bonorum, omniumque rerum quovia titulis per socios acquisitorulu& dupliciter constituitur, expresidi nempe, vel tacite; Expressam conventione, imita coniecturis Probatur, veluti quando inter fratreS
173쪽
r6ci fratres est communis cohabitatio, nec non lucrorum omnium communicatio, nec expensarum reddita umquam ratio &c. Super dictis requisitis si , alia est particularis, quae talis in dubio semper praesumitur, & quae circa quaedam specialia versatur, estque& haec duplex, tacita, & expressa, quae plerumque datur inter fratres, qui aliquas res haereditarias communiter possident. . vel communiter vivunt quoad mensam, plene de hac materia
agit 1 , ubi quod divisio perpetuo per Testatorem, vel per pactum prohiberi non potest, secus ad certum tempus. Societas particularis alia est simplex, quae contrahitur absque peculiari rerum destinatione, ut in Commune conserantur omnes acquisitiones, & lucra ex labore, & industria sociorum obventura, eaque in dubio praesumitur, alia est de certa re, aut negotio, & dicitur societas singularis, celebraturque ut in commune conserantur eae solae aequisitiones quae ex certis rebus, aut negotiis Provenient, i Vid Gustant. ad Stat. Urb. annot. ΣΙ. art. I. Num. 28. a Constant. ad Stat. Urb. annot. 2I . art. . praecipue n. 69.
Appendix ad scietatem inter fratres.
Quamquam societas inter fratres praesumatur Garlin. contrου. 6 I. num. 3. et seqq. haud tamen praelumuntur contraxisse locietatem omnium honorum post patris obitum, De Lue de credit. disc. 88. num. 3. Calatu de aequit. cap. I7o. num. 7. lib. 2. Etenim maxima disserentia est inter fratres, quoad societatem, seu communionem, cum diversa sit communio, seu societas honorum, a communione universali, seu omnium honorum, nam societas bonorum est dum fratres universam parentum , seu ma torum haereditatem, aut bona pro communi possident, ac etiam Communionem habent mensae, & victus , leu vitae, & habitati Ris, quae alio nomine appellari solet indivisio, seu societas mensae: Verum societas universalis, seu omnium honorum, quae dicitur communio universalis, est dum inter eos nil datur ita privatum, seu particulare, ut aliis non sit commune, sicque cessat meum, S tuum Michalor. de fratr. par. a. cap. 4. num T. Felic. de se
ciet. cap. II. n. 6. De Luc. disi. I 6 I. n. s. de credit.
Societas tamen, seu communio omnium honorum in dubio non est praesumenda , sed plene, & concludenter probanda ab allegante per actus inivocos, & qui eam per necesse inducant, non autem per aequivocos, & ad simplicem participationem, seu comm 'nionem mensae restribiles, De LM. disc. 88. num. 6. de credit.
174쪽
a. diuersor. di est observandum, quod ex communione bonorum Paternorum, maternorum, & avitorum non potest in serri ad illam bonorum omnium, Leg. sifratreι f. pro socio Mauris. de tacit. lib. 6. tis. Io. num. 9 Gratian. disiept. forens cap. 993. De
Lue. disc. I 6 I. num. s. de tredit. π Rot dict. dec. I 29. N. I 6. par. Io. Hinc est quod omnium bonorum societas non censetur inducta, per communicationem fructuum eorumdem , licet ex ea inducatur societas omnium bonorum, ita Alexandr. cons. 2Φ. num. s. lib. pr. ubi loquitur etiam in casu, quo unus omnia gubernaverit , et cons. 48. u. G. vers. pro hoc ulterius neque ex sola
habitatione universalis societas inducitur, in hoc enim Artieulo vidend. Balae in Leg. si patronus 4. n l3. eum seqq. Cor comm.atr. iud. plures casus distinguit, Castrens in Leg. si patruas n 4.
verss. tertium , addit. ad Raν tot in tra. r. de duobur frarribus I. pri- res quaero πum. II. Menoch. lib. 3. praesimpl. 36. Mantis. de tacit. dict. tis. Io. Rot. dec. I 69. n. 3. O S. Hr. 2. divers. Alexandr. Ha. cons. 24. num. s. Ad materiam vid. Decius cons et r. n. 3. Menoeb. de arbitr. suae eas i 27. in M. Trombet. de societ. cap. 2. n. 2 . so. opbaL cons. 247. nam. I . in seqq. Michalor. de Fratr. par. 2. v. 4. nam. 8 Rot. dec. 68 num. II. pari. 18. rec. Praesupposita tamen societate universali expenta seste extra causam 1ocietatis, societati imputantur, adden. ad Putrix cons. 7. siti. D. Tereb damnam cap. I7o. num. 4. exceptis expenfis, quae veniunt ex delicto, vel culpa socri, quae societati imputandae non sunt.
Societas inter fratres, aliosque coniunc os solet divisione finiri, sed multae disputationes solent insurgere circa bonorum imputationem, seu collatione mi Coliatio itaque est haereditatis per sitium a parente luerariis titulo inter uiuos acquisitae in partitione deinde haereditatis ipse et parentis inter fratres diuidentes commvulcatis. Haec autem inter aequaliter succedentes locum habet: verum dubitari solet an donatio secta a patre uni ex filiis contemplatione certi matrimonii consciri debeat , & in axe patrimoniali reduci, ad hoc ut axis aequalis portio cuique ad lignetur, & respondetur adfirmative, id est debere conferri, la Tom. II. X te
175쪽
Hipothecae contractὶ ab uno, ex fratribus possidente bona pro. indiviso cum altero fratre Lisicit solum hora ,. quae in divisione: ex post legitim facta ipsi obliganti tetigerunt i is ubi habetue quod id procedit quando, fratres nota sunt in communiondi uni
IN uinio, vero ra Ur baxorum titulo lucratiivo ex paterna substa tia a Aio. acquisitorum in lentimam calculatio. Haec autem aia instat collationis ex voluntate, T statoris pendet M ut ex. gr. quando pater donat filio stib Patriae Potestate existeriti, quae donatio, morte confirmatur, quo casui donationem supradictam non Eon serri tradit si ,. quapropter Di Di disserunt an in divisionae habenda, sit ratio, expensarum factarum Per patrem. pro. Studio, Doctoratus, emendis. libris &C. & pro non imputatione concludunt quoties ex coniecturis non constet quot pater voluerit imputari r) . Illud tamen animastvertentum est, quod cum minoribus societas contrahi nequitia neci Contracta prauia mitur, ni si factb maiores illam approbaverint 3 peneS quem materiae omnibus numeris absolutα videri poterit ita dicto titulo ab articulo primo & seq. tamen, summatim ,. seu, in compendio tantummodo, nobis transcribere libuit, quae rusticalem divisionem re
piciunt, ut illa in prompta haberi possiti ab iis quῖ libris alia
Rario. dividendi iniec Rusticos,. artifices.. Certum siquidem est quod divisio. mobilium L & suphllectilium prOVenientium a communi stipite iniec Rusti eos, & Artifices fidin stirpes, & non in capita quod si bona fuerint acquisita Commiani labore dividentium, divisio sit in capita. illorum qui, laboris erunt
176쪽
Yaverunt in ξllis aequirendis. Et quoad velles inter dictas personas vestes quotidianae unicuique remanent, festivae vero, &Pretiosae aestimantur , di Pretium ponitur in communi masti dividendum, ut supra.
Si agatur de divisione frumenti, Et fructuum collectorum ex bonis communis stipitis, ec non acqinsitis ex sola industria laborantium, & tunc dimidia pars dividitur in stirpes, altera dimidia in capita laborantium; verum cum agatur de fructibus perceptis super bonis per ipsos dividentes aequisitis, vel conductis, seu cultis, tunc debent dividi in capita. & pro rata ill rum, qui laborarunt, quare si unus ex fratribus habeat plures
filios, qui laborarunt, alter Non, in divitione ratione maiorum 'operarum Pater maiorem partem cansequetur, & notandum est, quod habenda est ratio maiorum expensarum factarum in alimentis dictorum filiorum s illae sint considerabilis valoris . Quae ratio dividendi observatur, sive illi qui laborarunt
scit masculi , sive foeminae, sue adolesccntes, habita tamen ratione dandi aliquid plus illis, qui plus, & sortius laborarunt arbitrio boni viri, qua de re Pro regula tenendum est quod
adolescentes usque ad duodecimum annum nihil lucetamur citra et pensas alimentorum, ab anno vero duodecimo utque ad decimum Uctavum computantur pro dimidia unius viri, vel pro duabus partibus ex tribus; animadvertendum tamen si agatur de
Tusticis habentibus parvulos filios, qui custodierunt animalia, de- heret aliquid illis tribui ultra alimentum, tamquam mercedula.έ quod dicitur de fructibus intelligendum est de animalibus ex ininoustria acquisitis. His constabilitis, prius ex re dividenda deducitur semen, &eXpensae necessariae sectae in cultura, ct fructuum perceptione TXtra operam operantium, ita ut semen, ac expensas praedictas Consequatur ille, qui de suo proprio secit, at si de communi fuerunt factae in commune redire debent. Verum enim vero si inter praedictas personas agatur de di- visione stabilium, seu immobilium provenientium iure haereditario a communi stipite, dividuntur in stirpes, & non in ca- Pita ἰ eodemque modo dividuntur ea, quae fuerunt acquisita ex fructibus honorum haereditariorum, alia vero acquisita opera la
horantium dividuntur in capita, ut dictum fuit superius de mo-hilibus. Si inter fratres, & socios dividentes adsit Clerieus benefi-xiatus, hic fructus perceptos in communi durante communione petere nequit a con1bciis, di solum extantes , ac pendentes.
177쪽
I64 Quo vero ad Ductus dotales mulieris unius ex Qeiis, diacendum si fratres sustinuerunt communiter Onera matrimonii non restituuntur, & non diviti dividantur, cum speetent ad maritum constante matrimonio, qui Communiter vivebat cum aliis. Item in divisione bonorum ante omnia deducuntur debita, di sic dotes, tamquam aes alienum. Notandum insuper, quod debitum contractum ab uno ex sociis. si illud fuerit contractum, vel persolutum ratione maleficii patrati ab illo, in illius partem imputatur eiusque damno illud cedit, ut supra fuit observatum. Ulterius dos data filiae, vel filiabus unius ex sociis debet poni ad damnum societatis, & haec cst receptior sententia, quamvis nonnulli DD. eam impugnent, fallit tamen concIusio si agatur de societate particulari; & haec stixisse in hac materia sit satis
3s. O seqq- Q Lot. dec. 4o8. O SO . cor. Burat. Monita pro Tabellionibus ad Tit. de divis. O aT ornat Formiae diuisionis, seu familiae Lerciscundae. Opportune hic nonnulla notanda putavimus, quae quamvis di
versam materiam respicere Videantur, attamen observanda
sunt a Tabellionibus, ut recte ram Contractus, quam testametuae explere possint .. Primo igitur animadvertendum est, quod testator non potest perpetuo divisiones inter haeredes prohibere, sest bene ad tempus i .. Quod si probibuerit divisionem inter suos haeredes. vel iusserit communionem , sub poena privationis liaereditatis , via deatur induxisse fidei commissiam et .
Pater potest in testamento facere divisiones, adeoqtie illis aestiis standum est, quamvis essent inaequales,. nisi legitima fra darentur 3) . Et si fecisset testamentum instituendo aequaliter filios, po steaque inaequaliter divitionem secisset, cidem standum esset. Tenent aliqui, fratres non veneri invicem de evictione quando pater divisit eos in testamento Q. Sed hic aliqui distinguunt, quod aut Pater se ivit onus, vel non, & credebat portionem cuique adsignatam cala liberam, &. tunc agi posse dα
178쪽
evictione, si vero onus scivit, praesumitur bona assignasse cum suis oneribus, & nori datur evictio. Notandum, quod assignatio per patrem secta filiis eo vivente valet, non autem divisio sue . Divisiones inter fratres maiores sustinentur, si non sint laesi ultra dimidiam s , concludit quod divisio resormatur si laesio sit solum in sexta Parte, & maxime quando fuit per arbitros, quia in re sociali servari debet aequalitas. Periti divisores possunt ex
causa iusta dare unam rem uni fratri, & alteri alteram rem communem totam, ne totum parrimonium corrumpatur, seu devastetur , ubi quod in casu leparandae legitimae filii, iudex potest
si res commodam divisioncm non patiatur, assigriare magis unam, quam alteram rem ,& maxime ob incommoditatem divisionis.
Si fratres dividant fundum, & nil dicant de servitute eundi fratris, vel socii, unus non poterit habere transitum per sua. dum alterius, etiam si aliunde non possit habere transitum 8γ, ideoque ea uti sint Notarii, & socii dividentes reservare sibi ius transitus f. Ccu quo in haereditate repertae fuerint scripturae, instruis menta &c. haec deponi debent penes magis idoneum , seu seniorem I Q. Frater minor provocatus a maiore ad divisionem rei imm bilis potest sne decreto Iudicis in maiorem transferre suam portionem tri ἀ Divisio tamen a minore peti non potest
Quando minor provocatur ad divisionem multi DD. tenent maiorem dividere debere, minorem eligere, alii vero tradu sortis iudicio rem esse dirimendam, sed verius est hoc residere
in Iudicis arbitrio i 3 . Quomodo divisio, & partium adsignatio fieri debeat, & quis dividere, aut eligere 34 : Divisio erro. nea, quod possit rescindi is .
Divisio quantumvis ampla, & iurata cum clausula re de non contra veniendo is intelligitur rebus sic stantibus stis . adeoque dividentes tenentur sibi invicem de evictione ciet .
Clausia, seu explicatio Clausularum, quae in Me Deetellarumque adbiberi solem CIauc m quaς dixerunt habere communes in explicat, quod divisio non fit nisi de re communi i 8). Claus ra in una, & prima parte posuerunt m importat quod in divisione singulae partes singulis sunt ssignandae ip . Claus m est maioris vasoris &e. α denotat, quod in divisionα debet fieri aestimatio, ut partes sint aequales Io .
179쪽
ll Claus m pro Coaequatione m eo quia partes ut diximus fle-Bent esse aequales, nisi agatur de divisione facta a patre inter si-aios, quae potest esse inaequalis ai . Et hic notandum est, quod si res commode dividi non possit, divi sio non fit, sed res adiudicatur arbitrio Iudicis s11 , Ss ageretur de porta, seu scala per quam plures habent aditum
sit. eis. de adtion. f. de famia. hercise sub num. 37 fol. 438. sue
ra ueli. de iur. primogenior. in praefat num. 126. Misiver. Observ. 37. nam. I . cent. 4. Koppen. dec. qu. l. num. 1. II lib. r. f. si communis Τ. de reb. eor. qui sub tui. Leg. inter amnes cod. destrae diis minor. 4. Oinu. instit. rit. at . de auctorit. Tutor. lib. r. 9.
comm. diviae sivi g. si fam. Θ s ead. interueniunt instit. de osse. Iudic. io) Leg si quis putans s. si fandus f. comm. divis. Leg. Maevius I. M. f. famia. haerese. a t) L. inter filios. 9 L. inter
180쪽
De Aeeoman itα Aciomandita, sive societas inita per viam a comanditae, quae multum solet practicari Florentiae teste Cattaneo consit. 7- nihil proprie aliud est . quam communis nego latio inter acco mandantes, & accomandatarium pro capitalibus respective ab eis, in negotio expositis in quo non expenditur nomen accomandantium, sed accoma iactatarii dumtaxat, & sic ius formale ipsius negotii residet penes accomandatarium qui habet totale exercitium, & administrationem , & proprio nominae contrahit, & dis. trahit, & accomandans habet tantum interesse peς participati nem proe rata Capitalis immissi, non vero per proprietatem ita iure sormali ipsius negotii, ita ut dici nequeat quod ve, ex mandato expresso , veI tacito accomandantium contrahentes cum ne gotio sequantur fidem, & persisnam dictorum acco mandantium se Gitanea dia. cons I. sub ntim. r. Card. De Luc. disci 27 . num. q. in sege. De Loc. Rot. BC 6 o. ω s 4. n 8. in paria r. rec D. AnseM. Le commerc. disi. 98. nam. 38 se seqq. O melius ac latius prae ceIeris Rot. Rom. dec. I 2 s. num. 3. in seqq. post Urceon de transact. nuperrimae impressonis Genaae o I. se Romana Cambii 2 o. Martii 1684. eorais R. P. D. Ursim pener Turri variaria quot. tom. Σ. tit. I r. de Mercatura AC. I. num. 6- ω 7. ita quibus etiam mentio se de Statuto Florentino de accomanditis
Huiusmodi enim aecoman antes, seu participes ita accoma dita non obligantur erga creditores a comanditae ultra capitaliae Per eos vespective in negotio exposita; Aecomandatarius vero iniselidum obligatur erga omnes secum contrahentes, Hor. de . 7OR. lar. 3. reC. Anses. δε commerc. disc. 98. num. 39, Urceia. δ δεα 47 num. 7. ω Rot. post inceM. L. BC. II s. n. 4. Os. ω Torm
Limita tameta si aliquis ex secomandantibus passus; fuerit, veI permiserit, aut ex preise voluerit nomen suum ab accoma datario etiam expendi, quia tunc sine dubio in solidum ultra rapitalia, cum eodem accomandatario teneretur, Roc cor. uertim. BC. 6oσ. num. I s. O seqq. Anselae dict. dee. 98, uum. 6. Tor
Limita secundo si accomandatarius esset tantum praeposituNab acco mandantibus priγ anministratore, seu complimentario ali-Cuius negotii, itae ut ille appareret nudus minisset, sive institor