장음표시 사용
141쪽
texaminant, qui agunt de celebri Theor. Baldi in at h. si quas ruinas Cod. de Sacry. Eccles an in concessione Fundi Ecelesiasti ei
ad tertiam generationem primus acquirens Comprehendatur, adeoque an finiatur emphymusis in nepotibus, vel potius ad pronepotes extendatur, de qua Fulgin. de e bi. ea. a. per tot. De Luc. de emphdit. disi. I 4. n. q. Rot. Rom. cor. Merlin. dec. 62o. N. .4. Liburneu. Emph teusis s. Septembris I 7I2. g. Et renon len- .dum oec. cor. Neri Ba fies.
Successio in huiusmodi emphyleuticis concessionibus pertinet ad proXimiores ultimi desuncti, qui sint de comprehensis in investitura , non ad proximiores primi acquirentis. Si unus decc dat eum filiis illi admittuntur exclusis patruis etiam proximioribus Primo acquirenti io . Tertiae demum speciei est, quae mixta dicitur, utramque qualitatem ex supradictis retinens: in ea sola qualitas sanguinis non fumeit ad obtinendam successionem, nili accedar haereditaria..quae tamen susticit potentia, & non actu, quia scilicet posset Hle haeres, R non esset de facto, ex quo ultimus possessor
alium eXtraneum haeredem , remotioremque haeredem instituisset sit , vel sufficeret eumdem haeredem esse in re certa, & non universalis, & ita intelligendam esse arbitror doctrinam De Luc. de iur. patr. disi. 6o. n. 26. aliorum scilicet, quod in puncto iuris verius sit . ut etiam in Pudo, vel emphytheuli, vol qua eumque alia mixta successione, requiratur solum qualitas haereditaria primi acquirentis, non autem successorum Ia . Redeundo ad ea, quae superius notavimus certum est, quia emphyleusis concessa pro se, filiis, S nepotibus ab Ecclesia , non comprehendit taminas, nec ab hac regula receditur e . sola Pr prietate sermonis , vel ex verisimili interpretatione. Rot. ROIII. Zec. 239. num. 3. 9 4. par. Is . ab IIarprectoramen instit. h. t. definitur is contractus Iuris Gentium bonae fidei solo consensu constans cte Σ Pacion. de locat. 9 conducI. cap. 4. 3 De Luc. de emph teus in suma. Rot. par. 9. Tec. de . 427. per tot. Palma dec. 428. num. 3s. De Comit . de . Sen. 32. N.
142쪽
PRO regula statuendum est emphyleusim inalienabilem esse in
praeiudicium vocatorum , etiam a primo acquirente i , &praecipue si agatur de pactionata, ct mixta. Verum supradicta regula limitatur casu quo acquisita sit titulo oneroso α), nam primus acquirens cum dicto titulo potest vocaris praeiudicare s3 , & iuxta ea, quae tenent aliqui ex DD. tenendum videtur, quod si agatur de patre, vel axo in potestate filios, & respective nepotes habentibus, posse illos emphyleusim etiam pactio natam, quam acquisiverunt titulo lucrativo,
praecipue si concessio facta sit principaliter pro stipulante, & pro illis in praeiudicium eorum alienare ), sed quae dicta sunt de
Patre, & avo, non procedunt si agatur de matre, quae filios in potestate non habet, in extraneo, quam opinionem non fatis probat De Lue. de embl. dis. 7o. n. 3. 9 14. qui in contrariam Sententiam inclinat, quoad matrem , & extraneum , attentis casuum circumstantiis, ut apud euindem videre est. Illud tamen certum est, quod emphyleuta tam Ecclesiae, quam privati quamcumque alienationem rei emphite Uticae , ac meisliora mentorum facere nequit absque consensu Domini directi. sub caducitatis poena, ideoque alienare volens, tenetur etiam eidem denunciare pretium , quod ab aliis onertur cum termino
duorum mensium ad deliberandum si velit emere, quo et pso sine aliqua domini praedicti declaratione poterit emphyleuta vendere
Ad vitandas dubietates obtervandum est . quod inter aliena iationes non recensentur infra dicenda, & consequenter non inducunt poenam caducitatis, si sani irrequi lito domino. Priino itaque potest emphyleuta commoditatem rei emphyleuticae hvpothecae subiicere δό), usumfructum alteri concedere, servitutes imponere ), censunt constituere 8 , super re emphyleutica, dummodo tamen in actu concessionis huiusmodi onera imponere non sit prohibitum' s) , quae tamen omnia resolvuntur, resoluto iure emphyleutae imponentis, vel eiusdem haeredis universalis to , nisi sorte domini consensus acccsserit. Potest insuper absque consensu domini fieri alienatio inter ipsos comprehensos, quod intelligendum est in praeiudicium praedicti domini, non aliorum autem vocatorum in gradu anteriori,
praecipue quando agitur de emphyleusi pactionata sit .
143쪽
Itemque in dotem dari possunt bona emphyleutica dum modo non dentur aestimata, & Pro fundo dotali ir), & civa
praeiudicium vocatorum in gradu proximiorum , nam in empli telisi pactionata durat obligatio, ut superius innuimus ad. vitam emphytei'tae dotantis, nin dorans ex ipsis: investitura haberet huiusciodi facultatem , vel alii vocati ei lent eiusdem haeredes, nam tenerentur servare pactum defunctῖ 13 . i) Franc. dec. 2 s. Rot. par. I 3. re . dec: 3 I9. par. I 6. r.ec. dec. 3so per tot. 2 De Luc. de e bl disc. io. n. 3. Loiadec. s s. par. Io. rec. 33 i I. De Luc. disc. 7 a. urem. I 3. Dc. cit. Rot. dec. I 76. n. 32. par. s. rec. ) Controv. Bos l. p I De Lue. de empbi. art. 2. vum. 27. 4O 9 66. Cisrlin. coutroυ. Is 8. pertor s , Clar. I. em It sis qu. I 3. per tot. Fulgin. de iur. ewibi. iit. de atieuat. qu. r. nus. I. 6) Grat. discept. for. cap. 43.
num. 26 par. Io. recent. Fulgiu. tit. de Glienat. qu. I. num. 262.
Ad Theor. Bartu. in Leg: I. C. per quas perseu. nob. u uir. nimirum quod primus acquirons ex caulia onerosa pollit emphy- te usi in alienare in praeiudicium comprehen ibrum in investitura,& quando procedat vel non, vid. Foliu. de contra empbi. qu. 24. Torr. de maiorat. tit. de Acces tu fratri , empset resp. 4. Num. 4. tom. 2. Bon . de Metc. disp. 96. Lot. Bom. in nuperr. dec. . 398. num. 2. O seqq. t. s. par 2. Pisano e iste P . . . . I 693. . r. Pacion. 9 Venturivi impressi. apud Maus coss. 7s I. Quaenam dicatur ealfi lucrativa, vel onerose . .
EMphyleusis censetur acquisita causa lucrativa, quando primus: acquirens, nihil elargitus fuit domino d i recto pro . investitura si , nec ad hoc ut dicatur Onerosa susscit pactum de meliorando Σ); consideratur solutio, nisi illa sit talis, . quae gratia dyrssi Diqitigod by Cooste
144쪽
praeponderantiam in concedente excludat 3 , ideoque ad hune effectum attenditur cuius contemplatio fuerit habita in contractu vi, iuxta vero aliquorum opinionem onerosa causa esse dicitur, quando pretium solutum praeponderat salieni medietati valoris rei s , cum requiratur praeponderantia ex dictis supra 63. Theoricam vero in hac specie tradit Maviis. de tacit. Lb. 22. rit. 6. num. 23. Emphyleusis Ecclesiastica censetur aequi litati tuto oneroso, quia non conceditur nisi in evidentem Ecclesiae
LAudemium est praestatio, quae solvitur domino directo pro in
vestitura noviter acqui fita per emptorem de pretio emphy-teusis emptae, seu alio extraneo titulo, citra ius successonis , ex Prima vocatione promanante acquisitum, id est quando bona subem phyleuticantur ab emphyleuta i) , de pretio emphyteusis emptae ad rationem duorum, pio centenario, Cum si quinquagesima pars dicti pretii Σ , illud tamen potest esse maius, vel minus ex locorum consuetudine , & attenditur valor rei de rempore novae investiturae, non autem primae concessionis, ac deductis oneribus, & pensionibus, intelligendo etiam de valore utilis dominii separato a iure directi, nisi aliter servetur de Consuetudine . Animadvertendum ideo est , quod supra dictum laudemium dissert ab illa pecunia , quae vulgariter appellatur intratura , &quandoque etiam laudem tum, abusive tamen, & super qua si nihil paciscatur, non debetur, diversimode tamen se res habet in Iaudemio primae speciei, quod debetur etiam non Conven
145쪽
TRibus do causis emphyleusis amittitur, primo ob intermis. sam Canonis solutionem , secundo ob deteriorationem rei emphyleuticae, & tertio ob alienationem irrequisito domino. Ob interinissam solutionem cum liac distinctiotae; vel agitur de privata, seu loculari emphyleusi, & amittitur si per triennium nullum Canon domino solvatur I) , vel de Ecclesiastica si per triennium cest itum fuerit a solutione Canonis; thoc tamen praecipuum est., quod in Ecclesia ilica de iure concedi debet purgatio inorae cum termino duorum, mensum ad solvendum quod tamen ex Sententia DDi remittitur arbitrio Iudicis, nec emphyleuta expelli potest sine citatione, etiam si adesset pactum ingrediendi possessionem propria auctoritate 2 , morae potest etiam purgari de aequitate in emphyleust laicali 3). Quoad deteriorationem sciendum est, quod damnum debet esse grave, & pro manans ex culpa - & dolo emphyleutae in substantia priedii emphyleutici ). Ad alienationem quod attinet intelligendum est, si haee s,esne consensu domini, & hoc procedit in emphyt si Eccles astica, & mixta s) . i) Fulgin: de tur: empbi. iit. de Mut. qu. I. Rot. dec. 36l.
PI. par. I 3. rec. 2 Urceol. cossuis. fr. cap. 33. per tot. 3 Clor. s. empbteusis qu 8. nuruia i s. Paut Cris. dec. I 37 vol. I. Rot. piam tI. dec. 36 i. ni 7o. et seqq et par. 23. dec 37s. num. q. et dec. 27 I. n. 8 . 88. 89. rec. Corbul. de caus privatisi deterioraui . cv. pr. per tot. Magon. d c. Flor. IAS. uum. I. scretimeri dec. 47 . s rc U. for. cap. 33. Ros. par 9. rec. dee. 53. et par. Io. dec. 73. et dec. 3L9. N, 23. paL. I 3. De Renovatione. DUplex renovatio est, aut ex conventione, aut ex mente Legis ra ex conventione ea dicitur cum in contractu emphyleutico adest pactum renovandi de 29 annis in annos 29.
Conventio litec duos diversios casus respicit ex quibus plures dΠ erse dimanant essectus; primus nempe cas is est, quando pactum illud appositum fuit ad faciliorem probationem emphyleusis,, concelli usque ab initio in perpetuum, & tunc renovation Q etiam innis. Diqitigod by Corale
146쪽
omissa durat adhuc emphyleusis. atque omissio renovationis caducitatem non inducit i). Secundus est casus ubi ab initio secta sit renovanda de dip.
in 29. annos sub poena caducitatis, quia tunc si reno alio nota fuerit petita praefinito tempore dicitur ad dominum reversa. ipso iure, nec emphyleuta potest illam amplius petere a . Secundae speciei renovatio est , cum ob lineam finitam, res ad dominum revertitur , nam si ille velit rem emphyleuticam rursus locare debet ultimi emphyleutae agnatos praeferre, non tamen transversales pro ea summa, quam alter os sert 3 . Notabile veruin est in hac materia, quod haec renovatio datur favorc illius, cuius iura utilis dominii erant de tempore finitae praecedentis conductionis, praecipue quando facta fuerunt notabilia meliora monta Q. Haec tamen renovatio peti non potest quando emphyleusis fuit ad dominum reversa ex culpa emphyleutae vel uti ex omisia ea nonis solutione, ut videre est apud citatos Auctores.
3) Iυxta Theor. Partol. in Leg. r. I. permictitur f. de aqua quo-ιidiana , et aestva, de qua in Pisana devolui. emphyt. 7. Aprilis
7 s. art. q. pag. II. cor. Hensurini, et in Pisana seu stiparbelI. bonor. II. Innii I74s. cor. Franceschini p. 6. et in Pisana, seu C Ir1:ae n. bonor. 23. Septemnis I 749. cor. Usivelli β. 3. per tot ubi plura ad hanc materiam. Q. Corradin. δε iur. pr. lat. qu. 42.
De ordine succedendi in Empbtein securusum eiusdem
EX trium specierum emphyleusis praemissa distinctione ordo
successonis pendet. Nam si agatur de haereditaria idem lac aedendi ordo est, quam in bonis liberis , solo excepto Fisco si In eae, quae ex pacto. , & providentia sit, afi solos legitimos haeredes sanguinis restricta est successio, cum ordinoe proximitatis. Quod procedit ubi ad solos masculos, vel ast certum personarum genus successio restricta est. In emphyleusi eadem cadit proximitatis reguIa, quae in si- dei ministis ut Persima ultimo loco deficientis, non aure
147쪽
34 primi acquirentis metienda veniat, nisi aliter investiturae Lex disponat, vel mens primi acquirentis, quae successorum obligatoria siti illud tamen statuendum esti in emphyleusi non admitti reprehesentationis heneficium, ita ut gradu remotior proximiori aequalis fiat, ideoque vera proximitas est attendenda 1 . Spectatur tamen linearum ordo, qui in fideicommissis, ut semel ingrest, linea perseveret usque ad deficientiam 33. Ulterius admissa -- minarum Capacitate earum praeposterus intrat ordo, qui in ad nati liis fideicommisss habetur, nisi investiturae Lex, vel alia circumstantia diversmode suadeat .
Appendιx. Animadvertendum cst, quod in emphyteufi concessa pro se& filiis non comprehenduntur taminae, nisi coticessio facta sit a mina , Maranta in repetit. Leg. is potest n. 2 s. et Τ. de ac uir. Lere . Urceot cons. Dr. cap. 37. n II. α verum de sui natura est transmissibilis tam ad masculos, quam ad ει minas nisi adsit Statutum illas excludens, Magon. dec. Luc. T. per tot. S quando est concessa pro se, filiis masculis, & taminis intelligitur ordine successivo, non simultaneo stante Statuto exclusi vo tam inarum, Isarant. ubi supra Rot. par. I 2. rec. dec. 13s. Num. II. Sintelliguntur comprehenis, quando ex primo investito non s persunt masculi, Rot. ubi supra, An Empbleuta post deserere bona emphyleutica, O illa invito Domino renunciare, seu licentiare.
O stio haec dirimenda est in hypotes, quod agatur de emphyleusi ex pacto, & providentia, quae facta sit pro se,
A successoribus, nulla facta mentione haeredum, vel pro successoribus, eorumque &c. & quae realiter dicitur ex pacto, & providentia , ad eamque filii, di descendentes, uti filii simpliciter. di descendentes, non autem uti haeredes invitati censentur I . Nam quae dicenda sunt, neque mixtae, neque haereditariae 2P- rari polluhr; illam enim resolvendum videtur posse succetares refutare, quia regulariter in stipulatione huiusmodi emphyleusis
148쪽
3 sex pacto, & providentia tot sunt stipulationes & concessiones, quot sunt generationes in ea comprehensae r , ut est de donatione facta alicui, & eius filiis , S descendentibus, in qua tot censentur donationes, quot sunt personae vocatae 33. Ac ideo licet acquirens stipuletur pro filiis , nepotibus, & pronepotibus, attam ea illi obligati non remanent sine tacita, vel expresia eorum acceptatione 4 , nec refragatur contraria opinio, Fulgiv. O De Luc. quia eorum opinio procedit ubi defunctus se obligasset nomine proprio pro filiis, non quando pro illis solum stipulatur, & nomine alieno contrahit Andreo l. loc. cit. vel promittit de rato cum clausula alias de proprio &c. Quod obtinet quamvis filius si patris haeres ea ratione, quia pater contrahens nomine filii absentis, nee filium obligat. Non se, quia gerens simpliciter alienum negocium in nihil obligatur; non filium , quia non adfuit, nec consensum praebuit, & ideo prohibet eum , licet haeredem, resilire a contradiuob desectum proprii consensus s). . Quod procederet etiam si essemus in contractu, qui saperet locationem ,. quia non implicat eam posse pationatam esse, nec egredi personas expressas, ita ut ab indole stipulationis, vel alia lege conventionum alias sub locatione. non cadente
qualificatur sis , nec ab emphyleus distinguatur. Quamvis emphyleusis laicalis de sui natura sit haereditaria 7 , si acciderit eam concessam fuisse pro se, & descondentibus masculis reputatur ex pacto, & providentia, seu familiaris 8 . i) Bartol. in Leg. si tibi decem I. Pactus num. 7. Τ de padi.
149쪽
Amulta pro Neotericis Tabellionibus ad ornat. formul. et pro addit. ad praecedi ANimadvertant Notarii non apponere in instrumentis emphyleuticis, quae fiunt cum sicclesia clausulam pro se,& suis haeredibus, quia de sui natura non est transitoria ad haeredes, vel qualitas haereditaria non requiritur ad succedendum in emphyleusipaetionata, & hoc dicitur pro generali regula, nam aliquando inter partes potest diversiinode pacisci, quia contractus a voluntate contrahentium legem accipiunt. nisi Lex obstet, Advertat notarius similia instrumenta conficiens de utili dominio, quod quando fit venditio huiusmodi emphyleusis ponat in principio instrumenti s reservato tamen assensu domini directi ) hoc tamen in Etruria locum habere non videtur . si aga. tur de emphyleusi Ecclesiastica , ut ex Leg. diei 2. Martii I 769. I 8. Je qua inserius. Notarius in similibus venditionibus non dicat in instrumentos Titius vendidit Caio , talem petium terrae livella riar sed di vendidit meliora menta, seu utile dominium, prout in investituris,
quae fiunt a domino directo dici debet investivit Sempronium cle meliora mentis, seu de utili dominio α eo quia Livellarius
Notandum insuper, quod si verba investiturae sint conceptas pro se, & suis liae redibus emphyleusis intelligitur tantum de descendentibus, nam pronomen illud suis) praelatum verbo haeredibus, facit contrahentes intellexiste de descendentibus, Aho-
Item Emphyleusis, sub nomine perpetui, non transit ad extraneos , quia illud Verbum ordinem successivum importat inter vocatos, & non potest verisicari in extraneos, Leg s fuerit Τ. de legat. 3 Fusar de obstit. σι. 343. num. 2. Si emphyreusis acquisita suerit, pro se, filiis masculis, & Reminis, transit ad sue minas, nisi adsit Statutum exclusivum sceminarunt, Papiens in prax. forma libelZ assct praestat. Glossa recusavit, tu verbo masculis, et fuminis. Si emphyleusis concella fuerit m Titio, & suis deseendentibus per lineam masculinam is Filia Titii non comprehenditur in dispositione, nisi ex equitate deficientibus masculis, ad Theor. Castrens in Leg. Maritus num. s. Od. de Procurator. de qua Giova- gustu. n. 7. num. I9. tib I. PotiIi de renunc. dis . s. n. Io. et
150쪽
3 seqq. quod tamen diversimode statuum idem Giovagnon. dict. resp.
Caveat Notarius in invessitura ad quam solum masculi vocati intelliguntur non dicere. In vestiWit Caium pro se, & liberis, quia in liberorum appellatione, non sol in in asculi, sederiam sueminae continentur , sed dicat pro se , & filiis masculism & optimum erit dicere ad tollenda iurgia in exclusis omnibus filiis masculis descendentibus ex filia descendenti Remina.
Postremo caveat bono explicare mentem Contrahentium, exu uo linea incipere debeat, an a stipulante , vel ab eo vocatis. Pro regula tamen statuendum est, quod prima generatio incipiata filiis, & ideo sic dicendum est in instrumento α praefato 6c . praesenti, & recipienti pro se, suisque descendentibus, usque ad tertiam generationem ipsius recipientis inclusive, quia si diceretur accipi omphyleusim puta ad tertiam generationem, & non poneretur illud verbum ipsus recipientis, tunc oriretur dubium an recipiens di satur prima generatio, via. form. Senens in notis s. solet pag. mihi 2Is. iee usque adhuc monita, & adnotata fuere maiori ex par te sublata remanent in Etruria, ex dia Leg. anui r769. aedita super explicatione, seu augumento Legis respicientis manus mormas, Cum ibidem I. I 8. haec habeantur is Tutti i Beni stabili distolo di diretio dominio delle Mani Morte, veruno eCCettuat .
de quali ii dominio utile, ed ii possessis eon it ritolo di enfiteus , livello, precario, o amito perpetuo sia attua linente nelle mainni dei Laici, ancorchε risolubile per i patri, e condietioni apposte ne i contraiti si considerino come appodiati, e quasi altodia lidei posse ruri ali' efietto, che abbino it pleno arbitrio di disporrecome beni propii per alti tra i vivi, e di ultima volonta, salvos pre l' interesse, e tuiti i diritti, e prerogati re , che per disiposietione dei Gius comune si compelono at Padrone diretio, ed at enfiteuta, o livellario per natura dei contratio di enfiteus, o di livello perpetuo per la recaduciis per Is rinnova aione necessaria a favore di quegli, che hanno ii diritto di domandariata, per la ricogntrione net tempi convenuti per l' investitura, per ii canone, o laudemio; sermo stante pero, che debba starsial canone, o laudemio attuale convenum neli' ultimo contratio,
per cui it dominio utile E passato nei Laici, che non pol a accrescersi ne diretia mente, ne indiretia mente, e che i misi oramenti
ed accresci menti di qualunque genere, i quali venissem salti nei beni livellari ec. dat giorno della publicaetione della presente Legga in avvenire sano sempre net patrimonio libero deli' enfite uta. Tom. II. S E i