Iurisprudentiae civilis elementa iuxta Institutionum imperialium ordinem una cum quamplurimis practicis observationibus & monitis ex decisionibus praecipue nostrorum tribunalium depromptis, & clausularum explicatione ad formularii Florentini ornatum

발행: 1778년

분량: 506페이지

출처: archive.org

분류: 상속법

151쪽

t 38

Explicatio nonnullarum Clausu aram ad ornat. Formular. 9 Addit.

PRO se, & descendentibus α in dubio si non esset dictuin, an in

telligatur pro te, & descendentibus, ε. e bi. qu 62. n. a. tradit ta aut est concessa a pri ato, & non finitur. α aut ab Ecclesia, & tunc finitur, finita eius generatione. . Cadant. & redeant una cum omnibus meliora mentis α si non esset dictum an superficiarius detrahere Possit melioramenta.

D. de Grassis de expens et melior ameuti cap. I . num. 26. et cap. I. per rat.

An vero emphyleuta detrahat meliora menta in desectu lineae, Alexandi . cons 83. π 9. v. 3. Dec. cons s I 8. n. a. Gar. in s. e Di t. qI. Φs. firmat, quod si emphyleuta cadat culpa sua non possit repetera melioramenta, si . vero: Ob lineam, finitam eadem petere possit. De 29. annis, in 19. α mutatis, silc cetaribus an debeat peti nova in vellitura, cons. 86. n. s. et Io. vol. 4. Balae iniauth. s quas ruinas n. 6. 7. Cod. de Sacros Eceles De hac renovatione facienda de 29. annis vid. Ananiam conf. 9o. , Redoan. de reb. Eccles non alienand. qu. 2 i. Dictorum bonorum, vel partem eorum m Emphyleuta alienans. pro parte, .an quando non est Conventum cadat a toto, Rerian. sic. cit. Gar. I. emph t. qu. 13. Nee in alium transserre α. haec sunt sormalia verba. Leg. 3. in prine. Cod 'de iur. e bi. α & dum dicitur in alium ., intellige de extraneo m Clar. in ρ. e byteusis qu. I 4. Et non deteriora re quia Propter deteriorationem res ea- . ducatur una cum meliora mentii, Clar, ubi supra qu. 26. Rolanae V 49 num. I 4 Uu. Σ Cadant, & redeant in haec verba an importent ipso iure caducitatem, vel ministerium Iudicis requirant, dec. conis I 38. ni 2. . Kr possit. dictus &c. propria auctoritate α stante in oblervantia, an dominus possit propria auctoritate Occupare, quando noni adest. pactum m Clar. in s. emputeissis qu. m.

Ad habendum, & quidquid sibi, ac suis haeredibus placuerit faciendum vi aequi pollet clausulae, & quibus dederit , & ideo

iacit emphyleusim etiam Eccletiastica in transire ad haeredes e traneos, quando est posita in dispositivis, secus in executi vis, quod non procedit, si fuisset: additum,. natura i emPhyleusis non .

152쪽

mutata , at ii dictum fuerit tantummodo is Quidquid Titio placuerit absque mentione haeredum, hoc casu est personalis, &non egreditur personam Titii m At ii fuerit prohibita alienatio dicta clausilla non operatur vid. Marsa de elausulis par r. cIauq s, pag. mihi α & haec dicta sint satis , cum aliae clausulae explicatae remaneant, Cum agitur de contractibus locationis, seu Sc. vel explicationem non requirant, dum communiter innotescant ec.& usus misi plura docere. -

Cum sepe laudata I ex anni t 69 in Etruria normam prae beat in me cessionibus aliisque circumstantiis respicientibus hona qua ni plurimu Ecclesiastica, ideo imprimendam operae pretium duximus magistralem mei em diei 17. Maii 377s. coram ILIustri mis DD. Auritoribus Moresti , Broriani, ac Berna divo Buratri Rotae trior ιinae Auditorib. quae etiam inservi re poterit ad intelligentiam euiusdam instructionis, diei a. Martii i 69 Ty-δis imprelis, & praecise exaratae pro Tabellionibus, ut in principio eiusdem legitur m Decisio enim haec est videlicet.

ti . io Montis Sancti Samini Re integrationis.

OUantunque Bernardo, e Gio Balista Menchetli dopo la mora te di Paeso Menchetli avessero permesso, che dei di tui Beni ne continuassero ii possesso Lueta , e Anna Meneheret iste Sorelle , nondimeno indotii successiva mente dalia credenaa, che per la qualit di Maselli agnari a loro prelativa mente si deseris se l' Εreditu si fecero ieeito di occupare di arbitrio proprio ilpossesso dei belli , e sarne la voltura ali' Estimo in persona imro. Questo atro arbitrario. e spogliativo indusie Madda lena D Tanti Mlidre, e Tutrice Helle de ite Lucia, ed Anna a ricorreregiudiciat mentes at Magistrato dei Pupilli . Ma henche non poteD se cader dubbio, ehE l' occupagione arbitraria sosse illegittima , turiavia i Giudiei avendo credulo, che nei Beni livellari postinet Coinune di Alberoro di diretio dominio det Reverendissimo Capitolo della Chiesia Cattedrale di Aregro sesse douuta intieramente Ia successione a Bernardo, e Gio. Balista Menchetli pet gual Porzione, come agnati maschi, compressi ne i Contraiti di Investitura vd esclusione delle lammine, conserina rono per detri Beni it possesso gia preso, riservando ad untdiverso Giud aio ildecidere degli altri Beni. Questa Sentenga et venula avanti cli nestiuova mente ad ea me per la commissione ἰ.d, restitu Ei e sinii tegum, ed abbiamo oggi riserito, doversi revoenre, e reintegra

xe te Pupille Menchoeti ai possessis nei deni. Beni di Alburoto se

153쪽

Imperocelle effundo ridotii per I' Edilto deli' anno 1 69.1 Bent enfite uti ei di diretio dominio delle Mani Morte in tutio, e per tutio a iam Ultanga dei Beni altodiati, e liberi, e straneo

llitura per provvidcnga det Padrone diretio, e dei primo Acquirente, ma doveva regolatii la successione di questi Beni eon igradi di proIsmita a sorma dei Beni liberi: Concorrendo perraniato alia successione di Paolo Meiachetli Anna . e Lucia serelle gemmane dei de soni , ad esse erano douuti i Beni ad esclusione di Bernardo, e Gio. Balista agnati congiunti in sesto grado, Au-ibent. cessant. 9 quidem Cod. de legitimis haeredibus β. cineraminint. de legit. agnator. succus novelI. II 8. β. se igitur defunctas

neque de haered. ab intestat. venient.

E in vano i Disensori di Gio Balista, e Bemardo preten de vano di sestenere, che I' Edilto deli' anno i 69. rendesse liberi i Beni ensileutici solamente per l' essetio della dispoligione deli' uomo, percitu potetiero vendersi, perinutarii, o lasciarii a Chiunque per ultima volonta, e che la medesima liberta dei Beni non a veste luogo per rapporto alte successioni intestate, che s deseri sicano per sola disposigione della Legge, pretendendo, che :n questi casi dovcssero attendersi i miti deli' lavestrutura; poiche quest' assunto venulo gia pili volte ad e same net. nostri Tribunali, e stato sem pre riconosciuio per insussistente, econtrario allo spirito dei Legislatore, ed alia dispositione delit Edilto, e costante mente e stato giudicato ,.che i Beni enfiteuticidi diretio dominio delle Mani Morte, anche ait' essetis dello successioni legali, si devino reputare per liberi, ed altodiati, co- me apparisce dalle Decisioni Florentina Empisteusis I 8. Ianuarii

Augus I 77 av di Νῶ. Ne e necessario qui repetere i motivi, per cui ad Ogni e L fetio anche delia succedione legale, i Beni enfiteutici a tenore deli' Edilto si sono giudicati come liberi, ed. allodiali, essendo gia questi motivi plena mente e seminati nello Decisioni allegateo specialineole, nella Pisana praeiense successionis avonii di Noi, ove bene si .avverte, che l' Editio dirigendo te parole ai Beni, e non 3de: personu dei Livellari, dispone generat mente, che iBeni si consideriuρ come appodiati, e quasi alio tali dei P estori: Clie premessa quecla generale, e indefinita liberta dei Beni le

154쪽

. Dilanienti parole ald essetis, eis abbiano v pleno arbitrio, devono dirsi apposte dimostrativamente per esprimere uno dei principali emetti delia liberta, non per ristringere la liberta ad un solo e

setto: E che tale, e non altra e stata la volonta, e l' intenrione dei Legislatore, come si rite va dat g. 3 s. det medesimo Editto ,, ivi is Dichiariamo per modo di regola, che tuite te paroleta dispositive tanto dellae Legge dei 37s1., che della presente cim e piacluto di fare in augumento, e dichiaragione deli' altra, α debbano sem pre prendersi net significato ptu naturale, piuin conveniente allo samito della Legge, e piu uniforme ali' og-m gelio Politico, cheoci fiamo prefisti, che e stato, ed h quellori di assicurare ii libero commercio dei Fondi , che attualmenteis sono in matio dei Laici, a di restitui re alia libera contratiam gione ancora quelli, che Eno gia passati nelle Mani Morte ,, Ne in confronto della costante interpetragione data ali Edilto, e dalla Rota, e dagi' altri Tribunali, era di alcuna rite-vanga la spiegagione dat medesimo Edilto, salta netl' istrurione dei Notari per i' ad empimento della medesima Legge, ne ita quale ali ' Articolo quinto . cosi s legge in Che se ii Possessore, is o simili, seneta aver disposto fiet prederet Beni nε per attora inter vivos, ne per ultima volonta muoia ab intestato, i Be-α ni pra accennati Passeranno a quelli successiva mente comista presi. neli' ultimo Contrario m mentre e do tale interpetra-xione contraria at senti inento dei Legislatore, e alle parole deli Edilto di sopra elaminate non. merita di essere attesa, tantopluscuramente, perche l' Edilto medesimo at g. I. partando deinistruatone da darsi ai Notari per i 'e secuZione, ordina espressa- mente, che l' istruZione non deva aversi per parte di Legge, se non in quanto convienae colla disposigione deli' Editio. Non convenendo portanto ali ' Edilto la prederia interpetra-ηione, d*ve reputarsi erronea, e dii ne tana furorit . In Attit' instruetione medesima premette, che m lo spirito dolia Leg ee quello di assicurare ii libero Commercio di tutis it Gius mim perficiario presente, e futuro pressi in . turta l' estentione, dira cui e capace ex Che i Beni stabili di suolo di diretio dominio delle Mani Morte, si, debiano consideraro per appodiati, e quasi

altodiali dei Possessori: Chella faecilia dii alienarie e di disporred ei detii Beni ὸ un riseito deia' Ger considerati tali flesti eome ap- podiati, e quasi alladiati dei Possessori, e doli' aver l plano in is di di orae, come dei Beni propri . Ma se i Beni per I' Edilto aequi stano Ia liberta, e la qualita di sipdisi: sic. la secolla di disporre o uno, ma non it m In

155쪽

e fietto delia liberta, e deli' altodiali , ne viene in conseguenra. ehe gi' altri efietti ancora sano considerati neli' Edilto, e specialmento quello delia successione legiri ima ab intestato, essendo an cor questo una conse guenEa deli' altodia litὲ dei Beni, comeosserva no la Gog. nella Lex. i. g. permittitur j de aqua quot

noscendosi dat .Difensori di Bernardo, e Gio. Balista potos curo questo primo sondamento, ne propyn evano uia altro ue- dotio dati a dispoli Zione statutaria , per la riuale pretendovano die sier preseriti alle Sorolle dei desonio nella successione intellata , ma questo fondamento ancora tu riconosci uto tota linente in sussistente . Secondo lo Statuto di Alberoro , nol quat Territorio sono siluati i Beni alta Rubr. I 6. era antica mente stabilito, chele Sorelle , non ei essenda Nipoti, o Figii l. di es possino menire alT Eredita deI Fratelis, e Sorelia, Meome si dispone per D Leui

Chiarato, eis quanto alie Successioni ab intestato si ervi Io Statu to sotio la Rubr. r6 eas che sis conforme a quelli deI Monte SanSavino, eas che vi fisano sopra tal materia, e non vi essendo , si at tenda lo Statuto Florentino. Finalmente lo Staturo dei Monte SanSavinci Rubr. 62. detae furerisioni ab intestato dispone, che is δε- relle, o descendenti da ese non i vevbino, πὸ fiano ammese alia D cessione dei Fratello, o Arella loro . eri ab intestato morisse , esendo superstite fratello, o fratelli des morio, o morta tanto per linea Paterna, e Materna insieme, quanto Paterna solamente, o loro μ

Atte se dunque eta risorma det Comune di Alberoro, essendovi nella Terra dei Monte San Savino lo Staturo disponente delle successioni intestate . e confrontando questo Statuto con gliantichi Statuti di Alberoro di sopi a riporrari, de vela successio ne regolarsi con i detii Statuti dei Monte San Savino, ne e luolo a ricorrere allo Statum Florentino, elie a tenore desa nota .egge Urbem Nostram non si estende agit altri tuophi dei dominio in quelle materie , che sono stabilite con Statuto particolare dei: Luom. E siccome lo Statuto dei Monte San Savino es- pressamente preserisce alle Sorelle i soli Fratelli, o loro figit ma schi, cosi eiseddo morio Paolo Menchetli seneta fratelli, o figlidi fratelli, la successione era dovina a Lucia, ed Anna Sorellene poteVano in quella avere alcuna ragione Gio. Batista, e Ber- nardo Menchetli agnati congiunti, in sesto grado, mentre la pre- laetione

156쪽

Iarione dallo Statuto data at Datello, e figli dei Datello non vio dubbio, che si deva intendere lassativa mante ad esclusione diogni, altro agnato ptu remoto, Rot. in rec. dee. 373. n. 3. par. 3. dec. 37s num. I . par. 4. 9 dec. I 33. num. II. par. 9. Oeor. Mertin. decis 22. nam. Io. e la Rot. Nostr. cor. Accaris dec. 8. num. 2. 9 astud de Comitib. dec. 6o. num: 49. Final mente non merita va alc una consideragione I' altra pretansone promossa da Bernardo, e Gio. Balista Mentherii, chei' eselusione dello iam mino,.e loro discendenti dalla successione dei Beni livellari, sosse non ian patio d' Investitura' fatio per provideneta dei Padroni direret, ma una disposiZione particolare. con la quale it primo investito avesse voluto per modo di Fide- commisso disporre . dei. Beni tra i suoi i successori. Imperoce heprimiera inente considerandosi Ia. de ita disposi Eione, come Fide Commisso, . non poteva a tenore della Legge deri r dilan-dersi dalia nullita manifesta, non essendo i Menchetli di queli 'ordine di persone, alle quali e permesso fare i Fidecommissi;

Ma: inbolire erat trOppo evidente, che ii patio esclutivo dellesemmine ,.era stato.voluto, er ordinato dat Reverendissimo Capitolo Padrone direrto; mkhe,il Cancelliere di detio Capitolo attesta, ester consuetudine: in variabile det mede simoi di concederei Livelli iam pre a linea mascolina, escitae te iam mine, e i descendenti delle medesine: Riscontiati si pol i Reseri illicol qualiti Reverendissimo Capitolo permesse .la traflazione dei Beni controversi da altri Livellari in Baitolom meo Monchetti, o in Santi di . lui Figlio, tuiti si rieonobhero espressa mente ristretti ai discendenti masthi per linea mascolinat est luse te sena mine, e discendenti loro, o con la relagione at patii, e modi usati ineli antica Investitura, che per costante consuetudine dei Capitolo deve creder si sem pre e lusivaidelle iam mine, e loro discendenti, dimante rache costando, che t 'esclusi Gedelle fenimine pro veniva per la provideneta dei Capitolo,ridrone diretio . non pote-va it medesimo patio e si mersi dalla censura deli ' Edilto det i 69. Costando da tutio quello, . che: si h osservato, che la fuccessione nei Beni di Alberoro, non poteva confragione alc una pretendersi da Bernardo, e Gio. Balista Menelietti ad esclusione di Lucia , ed Anna sorelle dei desolato, manca con guen rementet' unico Titolo, col quale pretendevas iste nersi 4' illegittima occupaχione dei Beni , e richi edeva la Giustietia , che fossero te deite Sorelle re integrate at possesso, di cui erano state spogitate, e cheripetessero dagii occupatori i frutti in giustamen re percelli. E cou l' una, e l' altra Part insormando fu risoluto &c.

157쪽

14 De nudis SEquitur nune aliquid dicendum de Feudis, de quibus nullam

habemus notionem in Iustini ancis institutionibus & cum haec materia habeat connexionem quamdam cum contractibus emphytheuticis . & circa plurima, ut aiunt, fraterniaent, 'ideo non abs re duximus, saltem primordia innuere , ex quibus cupidi adO- Iescentes facilius possint coetera volentes ) pcrlustrare. Feudum igitur a fidelitate nomen sortitur, di recte describi potest α Benevola rei immobiIis concessio, cum translatione utilis dominii. sub obligatione fidelitatis, & servitiorum Onellorum m Is qui seudum concedit dicitur do ininus, qui vero accipit Uassallus. Dicitur is henevola concessio m quia ordinarie gratis conceditur; cum tamen non sit de substantia quod gratuito fiat; nam ctia in emi posse, constat ex cap. unis. de narura seudi, quando vero pro minori precio, quam valet emitur, speciem tamen in se Mnesidii retinet. Dicitur cessio m rei immobilis in quo nomine veniunt tam res corporales, & solo Cohaerentes, ut castra, praedia, sed etiam

incorporalia, ut Ius piscandi. iurisditionem exercendi . vectigalia &c Dicitur transferri m dominium utile m nam directum penes

dominum remanet.

Dicitur Vassallum obligari, ut domino sit fidelis, idest quod

contra dominum nil macia nari queat, sed cuiu csnsilio, S auxilio iuvare debeat. Dicitur m in re honesta re quia si ageretur de auxilio dando contra bonos mores, non teneretur Vastallus, & circa servitia inspicienda sunt pacta investiturae, & natura Contractus. Feudum dividitur in proprium, & improprium. Proprium dicitur quod veram naturam studi retinet. Improprium vero, a quo per pacta specialia a vera natura Dudi receditur, veluti sunt seuda in quibus soraninae succedunt; Feuda Dan ca in quibus nullum servitium praestatur. Feuda ad vitam, ut quando aliquid praestatur alicui personae de YErario

Principis pro servitiis praestitis , & praestandis , quasi merces

ad vitam.

Secunda seudorum divisio est, quod aliud sit novum, aliud antiquum, sed super hoc diutius non immorabimur, quia quoadesis tum iuris, vix aliqua disserentia inter eos sit.

158쪽

Τertia seudorum divisio est, quod aliqua snt personalia , aliqua familiae sive ex pacto, & providentia; Personalia dicuntur, quae personam Primi Vassalli non egrediuntur; ex pacto vero, & providentia dicuntur, quae concessa sunt in favorem di conservationem alicuius familiae, ac in quibus agnaia tantum 1nasculi a primo Vassallo descendentes succedunt; Fcudum tandem haereditarium , dicitur, in quo non solum agnati primi Vas falli, sive acquirentis, sed etiam quicumque haeretes extranei ab intestato, vel ex testamento succedant. Quarta divisio est in Ecclesiasticum, & Seculare: Ecclesiasticum quod ab Ecclesiarum Praelatis ex honis ad Ecclesiam spectantibus constituitur: Seculare vero quod a Principibus, vel D minis Sectitaribus. R etiam ab Ecclesiasticis de bonis patrimonialibus. Quinta divisio est quod seudum aliud sit regale, aliud nobile, aliud ignobile. Regale dicitur, quod ab Imperatore &c. cum Iure regalium conceditur, veluti Ducatus, Marchionatus, Principatus. Faudum nobile non rogale dicitur, quod personam accipientis nobilitat sine iure regalium, dummodo concedatur a Principibus his nobilitandi habentibus; Ignobile denique dicitur, quod nullam nobilitatem annexam hasci, ut si alicui pagus, domus, praedium in seudum concedatur .

Sexta demum , S ultima divisio est , quod nudum aliud est Ligium, aliud non Ligium; Ligium dicitur illud, in quo Vasia saltus specialiter uni domino obligatur, ut ei militare, & servire teneatur Contra quemcumque alium nullo prorsus excepto,

S iusiurandum huius fidelitatis Homagium appellatur; prout in Clem. Pastoralis a. de Sent. 9 re is D. , quae lauda nonnisi a summis Principibus concedi possunt; Non Ligium vocatur, ex quo Vassallus ita debet fidelitatem domino, ut tamen alteri ex eadem, vel alia causa similem fidelitatem praestare valeat; Clar. in I. seudum qu. xx. O ibi Harprea. in additionibus. Feudum tribus modis acquiritur scilicet pacto, cum investitura , praescriptione, & successione . Ρacto intelligitur mediante contractu. Investitura alia est propria, alia impropria, seu abusiva. Propria dicitur quando Vassallus actualiter in possessione rei seudalis introducitur . Impropria quando Vexillum , Hasta , Sceptrum, aut aliud si mite Vastallo tradit cum expressione, quod hoc fiat intentioni concedendi seudum . Tom. II.

159쪽

46 Praescriptione seudum aequiritur , si quis rem domini, tamquam seudalem triginta annos polsederit ,.& se pro Vassallo gesserit. Reguli riter in seudis nullae successio ex Testamento Iocum habet, nili contrarium suadeant pacta investirurae. Illud tam ea precipuum est in seudo, quod filius non potest haereditatem patris repudiare. & seudum agnoscere, rationem vide apuae Vu telum lib. I. cap. s. num.. 237. secvS est quoad agnatos.

Descendentibus prima debetur laeceilio seu talis; differt tamen Ius seu sale a communi, quia dei iure communi filii, α filiae equaliter concurrunt;. de iure vero laudati regulariter δε- minae , & ex lineae taminina descendentes excluduntur nisi laudum fit Minininum, vel saltem mixtum, super hanc materiam vide fusius Faehi, i, lib. 7. cap. s. Zo- defcudis p. 8. num. s 3. Uult ei. cap. 9. num. I9. Clar. iu 9. feodum. qu. 73. num. 7. 9 8. Notandum quoa filii, qui vocantur ad successionem debent esse naturales, & legitimi simul, idest ex iustis nuptiis procreati. Ex communiori tamen DD Sententia non excluduntur legitimati per sublhquens matrimonium, vid. IIenoch.. de prae Ni lib. 4. praesumpt. iv.

Regulariter ascendentes scilicet Pater , & Avus non succedunt, vid. Marder de jeud. par. 7 . cap. 6. nrem. 3. ch seqq. Circa succellionein collateralium distinguendum: est inter seudum novum, & antiquum,. nam ita studo novo regulariter solideseendentes succedunt non vero collaturales; In. seudo. antiquo etiam collaterales agnati, non cognatiis excluso casu in quo taminae admittantur succedunt, atque proximior remotiorem ax

cludit, & haec pro simplici notione dixisse susticiat.

Ad hoc ut nonnulla verba, seu notiones explicantes naturam emplistheusis,. seu seudorum intelligantur, ad rem visu fuit hic adiicere ea ruindem explicationem, ac Vim.

Quid sibi velit verbum allocli alia , seu verbum allodium m Allodi alia bona id est ab omni praestatione libera. apud. Ludewe.. relisu. amo tom. 6. p. 226. vide, Alodis. Alodialis idem quod Aloarius, seu tenens. Charta; Willelmi Ducis Normann. anno io a. in Monamco Auglici rom. 2. pag. 9s9. m dedi etiam Ecclesiam Radulphi Villae , & unum alodialem in ipsa Villa, infra dedi quoque unum alodialem. in Amunda- villa , quietum ab omni consuetudine αIam vero de horum vocabulorum Elymo ,. variae sunt auctorum sententiae. Cuiae iiis Alodium dictum vult, quasi sine lo-de, quod eius possessor sit sine lode,& nemini sit Leodes, id est Vassaltus . Bulaus a laudatione auctoris et Iictum vocabulum fingit,.

160쪽

quo qui predia eo iure habent, laudare, hoc est nominare

auctorem suum nemini tenentur. Rhenanus , & Vadianus a voce Germanica an lodi cleducunt, quod ea bona familiis velut coagmentata, & coniuncta essent, ex aen, α lodi, adsertium, sors

qυae ad aliquem pervenit familiae herciscundae iudicio . Alii abald, voce quae Vetus antiquumque significat, apud Aventinum in Glo quae notatio , inquit Bignonius ad haereclitate in , & paternam proxime accedit. Dominicus de praerog. allodior. Alode indictam opinatur quasi Ohn leideri , id est sine subiectione: a voce Leiden, quae Germanis pati, subire significat, sicut ex subiectione m , & servitium. Non desunt praeterea qui Alodein avoce Theutonica Los deducunt, quae sortem sonat, quasi at dium sit praedium , quod sine sorte obvenit. Spolin annus a Le-od, populare Saxonico: ita ut Aleod sit idem, quod praedium Populare, oppositum seudo, ' quod est praedium Dominicale. Quidam hane vocem ciusdem originis et I e volunt, cuius Alauda. qt ae vox est Gallica, ut mox innuimus: nam & Alaudum, pro

Alodum datum etiam constat. Vide Raguellum. Mendetinus abalder Elymon accersit, quod Λlodis sit Legitima haereditas, quae ab Aliters, id est maioribus noliris desertur, vel ah ael, quod sonat legitimum, ingenuum, & LOu, Onus, vel Ladon, tollere, viri ferre dc C. Denique plerique e doctioribus existimant , vocemelle primigeniam Gallicam, vel I rancicam, quae praedium ac rem Proprietario iure possessam denotat: quos inter est Gallandus. HicΚesius ad calcem Gram. Theotii eae pag. 93. Alodium oriri putat ab adiectivo Theotisco All , quod in compositi ne praefectionem , & praestantiam denotat: S a Scand Gotico Lod, vel Lood , quod fundi proventum, & fructum Territorii annuum cum usu ructu significat. Atque post allatos Blandicos, &Gothicos contextus colligit Lood esse vocem forensem Gothi eam, quae fundi fructum, vel usum fructum fgnificat; & cum adiectivo ali denotari praedium magis , vel minus liberum, cuius ponsessor dominium directum cum utili habet, absque ulla servitute; & proprie dicitur Allodium , vel non tenet perfecto, &pleno dominio, solvitque superiori domino censum aliquem , di

aliquod prestat servitium, quod est pars Allodii, & proprie constituit feodum , seu benefietum censui, aut servitio obnoxium, si tot coniecturis unam addere liceat, dicam vocem Alodii Gallicam videri, seu Britanicam, compositam scilicet, ex at articulo , & vocabulo Laud, vel Lod, quod est idem ac portio, pars, haereditas. Quomodo, & quando bona emphyleutica reducanturali odi alia, De Lue. de empbr. disi. 3. sub n. a . idque disc, I9. n. q. et s. T a Quod

SEARCH

MENU NAVIGATION