장음표시 사용
291쪽
ab essentia; id tamen non obest ri quin plures sint relationes , et unica tantum essentia ; quia cum e sentiae non opponantur , assunt omnes' in eadem essentia inveniri. Contra vero cum relationes sibi invicem opponantur, inter se real iter etiam aistinguuntur. Hinc illud theologicum axioma r In Deo omniα sunt unum , et idem, ubi nulla est oppositis r Iativa.
eius iso κε λὶ tints eorum , quae dicta sunt, seu totius Mysterii Trinitatis summa.
S. Augustinus ita Librum' suum secundum contra S. Augustini Maximum conclusit r Ex his enm Omnibus quae sicut potui, divulsui , sacis smaret, mi iS, . Fini, et Spiritus Sancti unam esse Mirtu Om , unam esse s stantiam , unam Deitatem , uinam' mesis'. . statem , unam gloriam , quia . ψsa Trinitas est se i imus Dominus Deus noster etc. Hoc excmplum secuti , ea quae superioribus capitibus sustus contra hae-Teses disputavimus , quasi in unum colligentes , t tam hujus augusti Mysterii summam breviter ob ocu-IOS Ponemus. Utemur. autem sere iis verbis ; quibus
Ecclesia in symbolo vulgo Libanasiano breviter il- Iud exponit.
Porro quasi basis, 'et sundamentum huius Myste- Μysterii Tei-
xii est, vi unum Deu m in Trinitate , et Trinita- n x. basis. rem λ unitate veneremur, neque confundentcts Amaonas , neque suisGntiam svanamtcs; auibus vor- his duae capitales haereses prosti Santur , Sabelliana , et Ariana, qtiamin . Privia Person confundebat a altera substantiam separasat. 'tres ergo admittendae' 'sunt divitiae Personae inter se realiter distinctae , una autem numerica, et indivisa earum essentia , quia non tres Dii, sed unus est Deus.
292쪽
ye isa Trinit. prima ex his Personis ceterarum origo est , et ri βψ principium, ipsa autem sine principio. Dicitur autem Pater, quia ab aeterno generat Verbum ; Ve bum inquam non transiens , sed per Se Semper Sub Secunda, sistens; et quod cum habeat eandem essentiam Patris tibi communicatam , vere est mus , non ingenitias tamen sἱcut Pater , sed genitus Deus verus de Deo vero, Filius unigenitus. qui est in Sinu. Patris, ci iusόμοέσtos. Terita autem Persona, quae Spiritus S. appellatur , a Patre , et Filio procedit non tamquam a duobus principiis, sed tamquam ab uno, eodemqtie principio, quia una, eademque est in Patre, et Filio virtus spirati Va. . . S. CLXXXVIII. . . Dριχ- ρησis , Porro eum in tribus hisce distinctis Personis una , fiet corciamin numero sit essentia, pater est totus iis qβε se Filio, et Spiritu S. , Pilius item totus in Patre, et Spiritu s. , ac demum Spiritus S. totus in Patre , et Filior haec mutua Personarum in se invicem c existentia a Grecis appeIlatur , a Latinis
autem circumimesssio. Haec circuminsessia duas capitales haereses Sabellii , et Arii manifeste explodit Sabellii quidem , si enim Pater, et Filius Personae
non ossessi distinctae , non potuisset Christus 'dieeror: Puter in me est, et ego in Patre; quod enim' uirum est , non potest dici in seipso. Arii autem quia si una non esset divinarum Personarum essen- , . tia, nou risset una esse in alia. propter eandem es- . . ta, , Sentiae unitatem quaecumqtie uni personae conveniunt, conveniunt etiam et ceteris ; Deo ulla alia . poni, aut 'excogitisi potest in Divitiis realis distinctio praetereium , quae eae oppositis relat Ionibus oritur. Quae om- , nili mirisce complexus est auctor symboli Quicunaque ; vulgo S.' Adianasio adscripti. Vid. P. I. ISag. .
293쪽
te caruelli se an iis in sterio Trinitatis
rudenter Theologi aliquas statueriint regulas , ad Prima regula tquarum amussim omnes de hoc Mysterio loquendi Nomina subsormulae exigendae sunt. Prima est i Nomina sui Rstantiva in plurali numero de Deo diei non P Sunt, num . plur. e- quia substantiae multiplicitatem significant , unde nunciari. salsae sunt hac propositiones : Pater , c t Filius , et Spiritus S. sum tres Dii , tres Domini, mel tres Creatores etc. Nomina autem adjectiva in plu- Bene vero rali de Deo enunciari possunt , quia haec multipli- djecti . . dant Personas , nOII substantiam, unde nil vetat, quin dicamus i Pater , et Filius , et Spiritus S. sunt tres creantes, tre. beatiscantes etc. Immo ut S. Thomas' servat , vere dici poSset , esse tros aeter nos , tres immensos etc. : et quamquam id negari videatur in symbolo Quicumque , m tautum ScuSu' negatur , quo Vocabula ista Sumuntur substantive; nam in sensu adjectivo in eodem symbolo dicitur riotae tres Personae coae Ernae sibi sunt, ct coaequales. Sic etiam cum apud SS. Patres similia ver- ba Ieguntur in plurali numero enunciata , adjectis intelligenda sunt, non substancive.
Alia regula est. Dici potest: Deus Deum genuit, Secunda tegu- nomine Dei intelligendo Personam ; unde Patres Ni-la ἀ Per, nacaeni in symbolo appellarunt Filium Desum de Dis , , 'V Deum τorum de Deo vero. Sed si hoc nomen Deus sumatur pro essentia , tunc salsa erit illa propositio , quia .essentia nec generat , nec generatur ; ut senim in iamcilio Lateranensi quarto definitum suit: semio non est generans , nequU VnitG , neque
Proce M , sed est Pater, qui generat, Filius qui , gignitur , Spiritus S. qui procedit. Quod si quan- .doque Sancti Patres substantiam a substantia geni tam esse dixerunt , improprio eorum locutiones intelligendas esse ostendit talius in I. Dist. 5. S. Dissiliges by Gorale
294쪽
Tertia Regula est. Trinitatem. de Deo dici posse,
quia significat numerum turnarium PeI Sonarem ; non
autem triplicitatem , quia haec significat proporticinem inaequalitatis : Unde etiam S. Augiistiuus Lib. 6. de Trinit. cap. r. inquiebat et Nec quoniam Trinitas est Deus ) ideo triplex ptumidus est ; alio in minor erit Pater solus, aut Filius solus , quam simia Pater, et Filius. CXCII. Quarta .Quae quarta Regula. Nomina , quae Personis Divinis
deessenti di' ratione essesntiae eonveniunt , singulari numem CDUnxiii et 'nom. do dubent; quae Vero iisdem convelaiunt ratione ei debent; ei proprietatum personalium , plurali. Hinc primo unaquae de pro- est existentia in Deo , tres autem subsistentiae. II. Priet. Per-- Una infinitas , una aeternitas , non si es ins nitates , n i. in Plur ' aeternitates etc. III. Dici potest aequaliter Ti initatem esse. unam rom , designatido' essentiam ; et esse tres res , si designentur Personae. IV. Dici destialius Pater , alius Filius etc. : non tamen Pater est aiatia a Filio ; quia nomen ullas designat personam , et altad naturam. V. Potest dici Deus solus cum aliquo adjuncto, cx. gr. solus Deus est aeternus Donnutum sine adjuncto , quia tunc excluderetur Pors ' nutrit m Trinitas ; eademque de causa Deum appellari non posse singularem, vel unicum, ostendit S. Hilarius Lib. r. si Trinit.
Deiros rAn dies pos- Εx his colligi potest, puram , putamque suiSse
sit : Tιιna celebrem illam quaestionem Oriam Sec. IX. de Trina Deita e . Hincmarus Remensis Diso pus contendebat , id sine haeresi dici non posse, quia Deitas naturam significat, quae una est; hinc vetuit eant in hymno plur. Martyr. TE Trina Deitas , Mnaque poscimus etc. et librum edidit de non trina Deitate. Hincmam se opposueriint BatramnuS Nonachus Corbeiensis , et infelix Gotteschalcus , qui tu oc in carcere Altivillarensi macerabatur , asserentes , trinam , et unam Deitatem catholice dici posse. N empe Deitas naturaliter una est, personaliter autem trina ; unde usus etiam obtinuit in Ecclesia 'canendi t Te trina Milas , una quU POScram. Diuitigod by Corale
295쪽
Ostenditur moest rium Trinitatis rectae rationi non repugnare. in
erum Vero contrarium. Se non potest, quia Im- Vma Verum
possibile est idem simul esse, et non esse : mysteri--ψpponiturum autem Trinitatis Certe Verum est, utpote a Deo manifestissime revelatum , et ab Ecclesia , quae e rare non potest, omnibus fidelibus ad credendum propositum : quae etiam recta ratio nobis evidenter proponit, certe vera sunt : non igitur mystcrium Trinitatis rationi contrarium esse potest. Quod etiam manifestius apparebit , solvendo praecipuas adversa- riorum cavillationes.
Principium, inquiunt Trinitatis hostes , longe ori- Trinitas non dentissimum est e quae' sunt ea m uni tertio, sunt opPonitur il-eGdem inter sct ; huic autem prineipio mysterium L Pyi sipi' Trinitatis e diametira opponitur; nam Pater, Filius,
et Spiritus Saticius sunt unum idemque cum divina 'essentia , nee tamen sunt idem intcr so. Sed resp. Prinei pium illud de iis esse intelligendum, quae Sunt idem cum uno tertio re, et ratio , non autem de iis , quae sunt idem re , disserunt tamen rationis. Sicut non licet ita colligere t actio , et passio εunt Ita non solum eontra Soeinianos , sed etiam eontra
Baetitim, qui mysteria esse eontra rationem colligit, quia sunt supra rationem c Vid. I. P. Isagog. S. a6. . Nullo Butem modo probari potest , quod Huetius habet in Quaest. Alnet. Lib. I. cap. 4. nempe rationem esse Suhmittendam -..tidei, etiamsi quid sibi mani esto contrarιtim et rePusuaris ab. σα Proponeretur ἔ Metat si credere Iuberetur, falsa esse prima minclyta , Mec totum esse majus Sua Parte , nec -- ratia aequalibus addita , facere aequalia. Simile quid d euerat etiam P. Elixalde in forma Merae Relig. quaerendas inMen. P. 1 ι ubi inquit , credendum esse Ecclesias hierarchica , si ima nigrum illud diceret, quod oculis Midetur album. Hypotheses hae sunt impossibiles, et absurda Proponuntur.
296쪽
idoni cum motu : ergo sunt idem infer se, quia noti sunt idem ratione cum motu , sed re tantum , ct eum actio opponatur relative passioni , propter hanes mutuam oppositionem actio realiter distiuguitur a passione, licet actio et Passio non distinguatur reali leva motu. Hoc eodem sere modo tres divinae personao reipsa sunt idem cum essentia divina , ratione . tameta
ab ipsa distinguuiuur ; et insuber sibi mutuo rela sive opponuntur ; unde sit , ut inter se realiter di
solvitve vetus Non dissimiliter solvitur vetus ille sabelliatiorum
sortiis R. paralogismus: Pater est Deus, Filius ori Dous, Spiriatus Sanctus est Deus ; ergo sunt tres Dii; quemadmodum cum dἱcitur: Petrus est homo , Paulus est ho mo , Joannos est homo , recte insertur esse tres h ' mines. Paralogismus inquam est: nam Petrus , Pau- Ius , et Ioannes sunt tres homines, quia quilibet misrum naturam habet ab aliis distinctam: Personae -ἰ: autem divinae eandem habentes naturam non' sunt. Disi unus Deus. Atque elim ita argumentari licet: Puter est Arsona , Filius est Persona , Spiritus Sanctus est Persona : ergo tres sunt Personae, quia Personae propthr.connotationem , et relationem mu tuam debent ab invicem distingui. Non autem ex
quo Pater sit Deus , Filius item sit Deus ,. et Spiritus Sanctus pariter Sit DeuS, colligere possumus es se tres Dis., quia natura Div;na est quid absol tum , non 'relativum ; quae proinde non multiplicatur , multiplicatis Personis , sed infinita cum Sit ,
Potest omnes tres Personas in Se continere.
os distinet Io- . Neque mysterium Trinitatis opponitur talteri prati ricin rationis eipio: impossibile est idem simul essct, et non esse : era Funt diversa enim ratione Divinitas est lina , et trina tutia I. Essetitia, trina in per sonis. sic etiam est in
municabilis ratione personae , communicabilis autem .ratione naturae , qtiae a Patre communieatur Filio, et a Patre et Filio communicatur Spiritui Sancto. Sola itaque distinctio rationis sui licit, ut Pruedi - . bi9iljZeo by Cooste
297쪽
ia contradictoria in Deo simili consistant: quem ad modum etiam ob eandem rationis disti uetionem homo . dicitur convenire cum brutis et ab iis dasserre.
'sed Illud disse ilius explieatu videtur, isomodo Quomodo Per
tres Dersonae in sinitae sint, et tamen una distingua- On Reso tur ah alia; si enim ab Invicem clistiuguuntur, Una rati quid habore debet , quod non habet alia ; hoe 'autem pugnat cum idea infiniti, quod nulla persectione carere potest. Haec dissicultas solvitur obser Vando , personas esse infinitas in genore relativo , non in g nere absoluto. Sic Pater, ut Pater, habet omnes persectiones possibiles Paternitatis ; unde . ut 'Donnisi unus Pater esse possit : non autem Xabet , aut habere potest persectiones , quae mmPetunt Filio, ut Filio , alias Pater esset Filius : hine praeter Patrem potest, immo debet esse Filius , qui pariter in suo genere relativo est infinitus: et sic d opiritu Sancto loquendum est. Quamvέs autem una persona , re duplicative ut persona , habeat aliquid, quo caret altera , mediate tamen et absolute singulae Personae habent persectiones aliarum , scilicet matione divinae essentiae , quae una , eademque est in omnibus. Sic quamvis Pater non Habeat pers etiones Filii , nec Filius persectiones Patris , quia tamen uterque unam eandemque habet naturam di vinam , a qua nec Paterni tas, nec Filiatio , nec aliae persectiones realiter distinguuntur , Sic modi ante hac natura divina singulae Personae habent Dersectiones aliarum. Quamobrem tametsi salsa sit Daec Propositis: Prater est Filius ; hae tamen verae sunt et Pater est ille Deus, qui Filius est; et Fiatius est idem Deus, qui Pater ; idque propter Pers narum circum insessionem , de qua supra diximus
S. 188. Et haec satis de hoc sublimi Religionis mysterio 'ὶ.Πaee et alia hnjus generis sophismata sn veterum Sabellianorum officina iamdiu fabricata, a SS. Patribus exploissa selieiter iam fuisse ostendit Nat. Alexander Diss. 25. ita see. III. Videatur etiam S. Thomas in Lib. IV. contra Geniati Ies , Cap. IX. et aeqv. et praeter Scholasti eos consuli potest opusculum , quod Guiu. Godes. Leibnitius contra Andream WissoWatium edidit, cui titulus: Sacrisancta Trianito a Per ωνα argumenta logica defensa.
298쪽
quod modo credimus ex iis , quae Deo nobis reVE ia re placuit, perspicue autem intelligemus, quando iii c4ylis videbimus Deum sicuti est. Cum enim unus. Deus videtur , inquit Sanctus Augustinus in Hal. 84. Trinitas Midotur , HIer , et Fidius , et oin tus Sanctus .... Beati mundo corde , cpzoniam ipsi Deum videbunt: ergo Deus promisit Ostendere se nobis. Qualis est pulchritudo ejus, Fratris, cogitate. Omnia ista Pulchra , quae videtis, , qu e amatis , i se fecit. . Si haec Pulchra sunt, quid est ipse Z Si haec magna sunt, quantus est ipset Ergo ex istis , quae hic ammus , illum ma s desiis remus , et comemnentes lata , illum diligamus ; ut ipsa dilectione per fidem cor mundemus , et munia um cor nostrum inveniat avectum illius 2 .
299쪽
COMPLECTIT U R. PARS L ISAGOGICA.C ,. I. De Religione. Pag.
C p. II. Ostenditur Religionem esse hominum societati admodum utilem. C P. III. Asseritur necessitas dioinae Repetationis ad oeram, puramque Religionem cognoscendam. Cap. IV. Possι bilis est repelatio quarundam peritatum , quae humanam quidem rationem stiPerant, ei tamen non πρOnia tur , ut sunt mysteria. CAP. V. Da notis, quctus pera Dei repelatio ab imρostorum fraudibus Secerni potest. Cis. VI. ostendιtur, notas dι Minae repetationis Idololatrariam superstitioni minime
Cap. VII. Neque Alcorano Mahumeti dioia
nae reoelationis notae conoeniunt.
C p. VIII. Eae recitatis suρeritis dioinae r pelationis nolis ostenditur eam existere in peteri Testamento. Digressio Critica , qua ostenditur, Pensateuchtιni esse genuinum Morsis Ostias, nec fuisse unquam ab aliquo imposiore con mictum , aut interρOlatum. CAP. IX. Lex oetus aliam promittebat perfectiorem , quae illi succedere debebat. CAP. X. Eaeislentia dioinae repelationis in N. T. ex 'dινinis ejus notιs, et charac/eribus Probatur. CAP. XI. Usιenditur Libros N. T. esse ge- . . Di0iliam by Cooste
300쪽
nusnos, et a Deo inspiratos atque integros ad nos perpense. Pas. C p. XII. De Traditio nibu3. Chy. XIII. De Iudi ce controoersiarum fidei.
Ostenditur eu m neque esse Scripturam sacram, neque Spiritum Prioatum, et inviato minus rationem humanam. CAP. XIV. Demo nstratur , admitti non posse in religionis negotio illam quorumdam is catholicorum tolerantiam , qua citr . Piaculum unicuique permittitur sentire , prout maluerit. C1p. XV. ostenditur Ecclesiam es e supremum , et insalictilem fidei , moriamque
CAP. XVI. An Ecclesia in iis, quae ad si-aei , morumque αοgmata non pertinent , definiendis sit infallibilis ICAP. XVII. De Tesseris, seu umbolis Via dei. C p. XVIII. Quid sit TheoIogia , et quae ejus dioisiones ZCAP. XIX. De oariis Propositio num generiabus, quas Theologia uogmatica complecti
C p. I. De Existentia Dei. C p. II. Ostenditur , Deum perum ab nemia ne rationis compote posse inculpate igno
C P. III. De nominibus Dei. CAP. IV. De essentia disina , quam ab adspecIabili rerum mundanarum unipersitate clioersam es e contra Pantheistas , et Dianosistas Ostenditur.