장음표시 사용
261쪽
pos Arἰmin. ut manis te haeIeseos accusari videantur. Sic s. Πε-hη resis aecu- lavius 'agmento 8. eos appellat Priaevariciatoros α - φ' , eademque pene phrasi utuntur S. Auibrosius in cap. VI. Lucae , S. Augustinus epist. I 85. Facundus Hermianensis Lib. 5. cap. 3. et S. IIieroiiymus , qui in Dial. adv. altius inclamans inquit : Imis Usiae nomen aboliuiim est. Tunc Af- caenae ridet damnatio continnuata est. Ingcmtiit totus Orbis , et Se esse Ariantvn miratus est etc.
Sed expliean-. Haec tamen omnia de Ariminensibus Episcopis ustiatur, Re Pr eci' rissimo dici potuerunt spectata duntaxat fidei pr pue S. Hier--, quae medullitus Ariana erat , licet sona- ηγNM' ne morba pietatem ; non autem Smctata intentionusubscribentium e quam orthodoxam fuiss: ex iis , quae sumius diximus, aperte liquet. Quantum autem at tinet, ad S. . Hieromymum , exaggeratam ct emphaticam essu. ejua locutionem nemo non videt ; nam a. etiamsi daretur , Pδtres, Ariminenses haeresi subscripsisse , non tamen inde ConSequeretur, totum mundum suisse Arianum ; ut enim S. Damasus apud Theodoretum Lib. 2. Hist. Eccl. Cap. 22. Observabad, nulltam praeiudicium nosse Po fiat ex . num roqui simul iis D/Mnum. CouNmCmne, cum CO otet, neque BQlusinum Discorem, cujus ante omnes fuit expectando, sentoratis . . . nequis' alios hujus' modi sto utis consensum commodasse. Demque hyi pex licam esse locutio in Hieronymi, ret ea, quae supra in eodem Hieronymo attulimus, et textus ipse declarant. Addimus praeterea et pauca verba ex e delini Diu, depromta ; postquam enim ex suisset , fuisse Ariminenses Paties decreto Alexandrinae Sy- . . nodi in suis dignitatibus conservatos , ita : subditi r
262쪽
c APUT ' XIV. De fido Liberii Rom. Pontiscis.
iberius Iulii in Romana sede anno 35ar succo . Libsuus insor, initio Pontificatus eximia dedit in Nieaena fide 'ς 'defendenda sortitudinis specimina ; et cum nullo mou bi .nnium 'i do aaducI posset, ut cum semiarianis coniniuiti vocatur. nem iniret, et S. Allianasii indeniti tibi ii eonso tiret , fuit a Constantio Imperatore anno 355. Besaeam in Thracia exilio relegatus , Pelice in ejus Io cum suffecto ; biennio autem post suae incgrestiti tus Ecclesiam universam usque ad 'iωrte in gaudii i-ine gubernavit. Porro hac in se duo nosis exa initia da sunt; primum , an pretio impiae. . praevaricati nis , Constant; i videlicet violentiae cedens , fuerit suae sedi restitutus y secundo an , si reipsa' lapsus fuit , etiam in Arianam haeresim consenseriti
Communis sere hactenus opinio fuit Libinulti exilii taedio fractum cum Semiariatiis utilonem insisse; et sormulae fidei Sirinii ab As consectae subscribo Us non hinii 'isti atque S. AtlaFasium condemnando reditum in ur- Dagantur.3 em obtinuisse. IIuic tamen opinioni alio. 1 non . ita ridem refragati sunt, et quidem 'noti 'ibus ducti argumentis. s') Re diu , 'multumque sic, nsa , decantat M. ille Liberii lapsus, si 'non ' illi itio chmmentistitius , dubius saltem 1 1ihi videtur
Aliquod de hae re dubiiij primis inovit Card. Rhah realias de Lauri a C post autem Gorgni t canon. Syes,ion. an in V. dissertatiouem edidit , Lili arium semper sibi constiantem non alia de causa fuisse ab exilio revocatum , quam Propter Dreces Bomana P. Matronarum , et populi seditionem. Haria ea Ddem sententiam de
263쪽
pira eo asseremio liactonus allata sunt argumenta, non onitiino firma esse ita breviter dumoris D. . S. CXXI. , ,
Liberii I. soldiit plures Liberii epistolae ex fru
Phbem'is' ni III l. ii ii, ejusdem Praevaricali Otiis tostus; larii pro,iant, luibus S. IIi latius commotior factus nun dubi lavit sunt supposi- Liberio ter anathema dicere. Verumtament praere
titiae. quam quod aliqui eruditi , ut Dupinius 'ia. Biblioth i; et circl. Porroxiius in R Pl. ad BGcnι Brit. ,. totum opustra ireniorum Hilario abjudicunt, heriniti apud criticos est, illud ab Arianis suisse foedo interpolatum; praecipue autem primam Liberii epistolam 'ad Orien tales esse supposititiam fatentur Critici Puitiores.
Apocryphas autem esse ctiam reliquas colligitur tuiti ex carum stylo, tum etiam. ex si untio Sulpitii So- eri , qui tamen, observantibus Maurinis, et Potia , io, quasi Breviat tum horum si agmentorum Suaa historiae inseruit. ' 'S. CXXV. O . Anathemati- Αpocryphos etiam esse struditi censent ii Ios ana-
mi, qm ἔφ' thematismos, qui in fragmemo VI. leguntur: Ana-r .ii ita a cticium Liberi, et sociis tuis ;poeirrhi. ' tibi an rhcma ; ct tertio Praevaricator Irae - ri. iideantur Baroilius ad an 457. , Natalis Alc-Iandur cissuri. 32. in Sec. IV t. I. , et editorcs Benedictini in notis Et sane non est Velinimile, Iuisse Hilarim tam aeriter insultare Liberio eo tem Wre., quo reno-ndo Synodum Ariminensem, mnem pristinde Anaviae , si quam admiserat, labem absterserat. is L
, quidem sum alia Hilarii verba , in qui-a.b Lis vide--Ιmmrat. alloquitur, in Lib tui. ψMuu i Vertisti usque ad Romam, bellunι ια-
varonius ad an. ab . Dupimius im
264쪽
um , eripuisti set les Discopum , Hi o 'te misorum squi ncscio utrum majore impi Iate reis Ucris , quiam remiseris. Haec tamen II ilarii verba eam lomtasse Constantii impicta tem spectant, qua jusserat , ut Liberius una cum Felice Ecclesiam administi axet ; quod populus Rom. audiens ita exclamavit : us mus , una scies , unus Episcopus. Fortasse etiam Hilarius de lapsu Liberii dubitavit ex rumoribus , quos Semi-Ariani vulgaverant; propterea etiam se ambigere ostendit , dicens et nescis, etc.
Argumentum omnium maximum pro Liliarii lapsu Aut apocry- desumi solet ex S. Athanasio , qui expresse mem rat tum in Mol. contra Arianos in duobus Oxtro mis paragraphis , tum in Epist. Seu VSt. Arians' . in qitibus rum ad Monachos nutu. 4 i. At vero et loca ista Liherii lapsii, S. Athanasii suspieione non carent: certum est enim , me inoratur.
et ' viris eruculis plane demonstratum , haec duo opuscula suisse a s. Athanasio elucubj ata' ante Liberii reditum : non ergo ipsius lapsus in iis mentio hiseri poterat. Ulterius observate Tillemontio Dot. 8 I. in Athali. quae de Liberii, atque ' Hosti' lapsu in Apologia leguntur , peri hae senSum Omnino I CP- turbant, quint otiam a Pambrochio in vita S. AtIiariasii numero a87. notatum est. Ac demum cum
Theodoretus ex Opcribus S. Athanasii ea desumpserit quae de Arianis scribit , ut patet ex Lib. a. Hist. cap. I 5. ; nihil autem reserat de Liberii lu-PSu, conjicere possumus, nihil de eo extitisse in genuinis S. Athanasii operibus, adeoque etc.
Duo adhuc sunt Liberii praevaricationis gravissi Neque S. Uiemi testes , scilicet S. Hieronymus ita Catal. Scrip . DDWis , ne- Meles. Cap. 97. et in Chronico; et Sinomenvs Lib- ris, itidus ista 4. Cap. ii 4. ubi narrat Liberium sui SSe ab Im in praebent Li
tore 'Mnnium aeuersitum , et Compulsum , --berii lapsus ar- ri noti ess δ' consubstantiialem prosteretur. Nega-gumentum. ri quidem non potest, haec duo testimonia magnum facessero nebotium s Sol a. tamen vim omnino COH in
eendi non. habetit. Nam So Uin nymus salsis Semiorianorum rumoribus' fortasse deceptus cst , quod illi saepe alias contigit ; ut cum Cyrillum Hieros Disitirco by Corale
265쪽
lyinitanum Arianis consentire putavit in chronoo :eum Theophili calumniis aurem praebuit adversuS sanctum Joannem Chrysostomum ; et Constantinum Imperat . ad Arianos de se isse scripsit : ex quibus aliisque constat , ipsum salsis rumoribus Plus aequo aurum quandoque praehuis e. Idem potiori jure do8ommeno dicendum , qui Liberici integro quasi Se culo posterior fuit , et qui aliqua otiam miscet in sua narratione parum verisimilia , et ab aliis II isto ricis silentio praetermissa ). '
Argumenta, Ceterum hujus Liberii lapsus nullum est vest o . 'd'hi. ἡ 'L; a P ad alios auctores , qui Arianorum sistoriam herii las, um . in liligunte': ScripSerunt. Nihil liabet de eo Stilia
tilium. ἰ Sacrae tium. J9. Lil erium dicit urbi restitutun ii ,., ob seditisnea Romanas , quod petiviteρ testati si 'a 3 utes Lib. cap. 37. addens eum a Cotis anticii Ulto I cvocatum suisse. Bum vero susius Thebi fore ius exponit Lib. a. Hist. Eccle g. Cup. I. Iciliachmatronas Rumanas cum solemni stultu , atque orna tu Imperatorum adiisse : Prum Rrccidiis , . inquit , Imperator flexus egi mitiau illuriι omnipio Lati indignissimum redise jussit. His addi poessunt SS rphanius , Phaebadius, et Augustinus, qui ' cum 'ruus . ta de Arianorum violentia Durrent; Libexta i menlapsum alto premunt silentio. Ad haec 'certi in ' ex
historia videtur , Liberium magna populi Rom. tratulat imae lixisse exceptum ; nam Theodoretus l . Citat . ita narratiquum conci redit i .lbst 'utristinanissimae plesbis ' acclama An x Pi Laso ac ' justhia PDuas reversus est ad mirondus ille taberius. Idem
Athan. not. u. ad n . 25 monet . in ve ru/li:, imu te dice Chroni et Hieronymiani Vati eapo lapsua. Mimcntiouem γ. unde doctissimus vir conjicit eum fuisse. eeutioribus exemplaribus additum. Quantum spectas cia so-zomenum videri potest nota appo ita ad Dissert. Ilei manni Sehouiner 'de non commentitio lamia Liberie Ronas P. ediatiori e sdcunda ab monymo multis, animadversionibus aucta
266쪽
ntetur Sanet. Hieronymus in C ronico inquiens , Liberium quasi τῶ torrem iii urbem it,trasse ; qui festivus, et triumphalis Liberii ingressus cum de-
Fatemur tamen , haec et alia hujus generis ar- Quae lamem gumenta , quae pro Liberio ab omni crimine absol- omnino vendo adduci Solent , non esse omnino invicta. Hinoe. sit , ut animo ancipites haereamus , nihilque certi assimari posse putemus. Hoc ctiam judicium tulissu videtur. Rufinus , qui Lib. I. Histor. ACcles. cap. a . haec habet : Liberius inbis Rom. Discopus Constantis vim nte regressus est. SUd hoc , utrum quod nequi erit volaritati suae ad subscribendum , an ad ργuli Rom. gratiam , a quo Princiscens fuerat exoratus, induis Vis, Pro creto comPertum : non habeo. Addere tamen non Piget , non immerito .
hae etiam in re timeri posse Arianoirum , et Semi- i Arianorum si audes. Eos scimus reserente Sozom
no Lib. 4. cap. 35. , sparSis rumoribus divulgasse , Liberium vocabulo tuoudemnato Fi- 'Iium Patri dissimilem suisse consessum , quae ceris 'putida calumnia fuit. Eosdem in Synodo Sardicensi suppositionis Litterarum fuisse conyinctos, uariat S. Athanasius in sol. ad Constantium. Ac deuique nemo ignorat , quot , et quanta crimina eidom Asianasio per summam calumniam imposucrint i Nei facile admmum erat, turbulentis iis temporibus ve
Hactenus de Liberii lamu nonnisi timide , et du- Liberius nolabitanter loqui potuimus , sed quando postea agitur haereaeos vi de. nota haereseos , quam illi nou pauci, nec igno- diςRivV biles Scriptores assingunt, ''ὶ certiora nobis ad eum
- Nulla autem sides habenda est aetis S. Eusebii, quae Prostant apud Balugium Tom. II. Miseeli. ex in quibus di- ' icitur . magnas io reditu Liberii, turhas , et caedes saetas fuisse; apocrypha sunt enim illa aeta anacronismis , et absurditatibus plena , ut videre est apud Tillemontium Tom.. VI. art. 75.
267쪽
Tres sormulae purgandum pracsto sunt argumenta. Sed primo ob- Si ten3ο se, vandum est, tres fidei formulus Sirmii intra paucos annos suisse cons taS 3 alteram a S mi-Αriatiis an . 35 I. ; alterum a Polamio Episcopo UlγSsipolimsi . Ariano au. ; tertiam vero an . 358. vel 359. a Marco Arethusi 5. Prima , et tertia ambiguis vermis conceptae , poterant ad senSum Orthodoxum sa- cito lκrtrahi ; non ita autem Secunda, quae Purum , putumque spirulint Arianismum. Qui Liberium hae
resi consensisse autumant , Consiqnenter etiam contendunt , eum secandae formulac Sirmiensi subser psisse. Qui autem Liberium ab hac itisamia liti rant, paucis exceptis 3 communiter censerit Liberium primae sormulae Sirmiensi consensum prQbuisse. cXXIX. -
Liberius sub- Haec autem sententia validis hisce momentis coci
seri Psit pri- fit matur. Primo. Si fides habeatur fragmentis S. Η mae ἔ quod ο--sormula Sirmiensis, cui subscripsit Liberius fuit conscripta a Tlure Moro Heracleensi, Basilio A cyrano , Sylvano Tharsensi , aliisque Episcopis Orientalibus , qui ua. nominantur ; at vero formula secutida tion ab Orientalibus , sed ab Occidentalibus , et quidem latine edita fuit , ut testes sunt Hilarius , et Athanasius in Lib. de Synodis. Praeterea neque Theodorus Heracleensis , neque Sylvanus Tharsensis, Deque Basilius Ancyranus in secunda formula partem habuerunt ; primus enim jam ab anno 355. obierat, ut Theodoretus testatur lib. 2. ust. Eccles. cap. 16. ; alii vero duo vel catholici erant , vel saItem Semiari aut hostes A maeorum , qui secundam sormulam cuderant. Accidit , in formula at Liberio approbata non legi nomina Germinii , tu sit , et Potamii , qui auctores fuerunt se undas P- mulae t si itaque Hilarii fragmentis fides habetur in
Et ex Merate. Si sdes pariter habetur iis , quae narrat iaci at Lib. 4. cap. .I5. Liberius Sirmium evocatus doctri
268쪽
nam Αnomacoriam coram Imperatore Constantio Pr Scripsit , edita confessione ; qua cos , qui Filium S χMnιιιm gubstareturin , Et PDr omnita putri S λ . Πι non esse assererent ; alienos ab Ecclesia Pr nunciabat r non itaque secundam formulam An In Orum probare potuit.
Neque obest , Ibi mulam a Liberio probatam V Quo sensu cari ab Hilario in fragm. Arianam persdsiam; h jusmodi enim ignominiae nomine V ari Poterat e , es. et liam prima sormula Sirmiensis, tum quod , ut ipse
Uilarius recto inquiebat adversus Constantium D. Ib.:
quidquid Praeter sdem unam nempe Nicaenam est, Persilia , non fdes est ; tum quod etiam in
prima formula Vox diaοὐbios omittebatur , quae tamen tanquam sidui tessera fuerat in Concilio Nicaeno consecrata ; tum demum, quia, tametsi hace sermula externo Verborum cortice catholica erat , habita tamen ratione auctorum suspecta merito reddebatur.
Non me latet , ab aliquibus vetustis scriptoribus Ae Liberius suisse Liberium haereseos accusatum ; notum enim apPellatus imprimis est illud S. Hieronymi de Scriptor. E cu .ci's. cap. 97. ubi dicit Liberium fuisse a Fortunatiano Episcopo Aquilejensi fractum , et ad subscri- 'Ptionem haereseos e Pulsum; et illud etiam AuX .lii , qui Lib. I. de ordinat. cap. 25. Quis enim nescit, inquit , quod Liberius , heu prosi dolar. Arianae haeresi subscripseris p Sed haec duriora
Sunt, et debent aliqua ratione ita emolliri, ut hae resis nomine nonnisi praevaricatio illa intelligatur , . in quam Liberium communicanD cum Arianis Pro lapsum fuisse auctores isti credruerunt. Quamquam Auxilius Sec. X. auctor , gestorum Liberii minus
accuratam notitiam habuisse videtur; ita enim Pr sequitur: tiberius apostata factus ωixit annos FCx Cum tamen ex historia constet , eum in Politificatu , ViXiSSe ut minus annos 34., et post reditum ab OXI- ilio regnasse fere 1 o. annis. Et de iis, quae ad Filii . . di initatem pertinent, hacteuus. Nunc de Spiritu S. Diuitiam by Corale
269쪽
S. cXXXIII. Haeresis ' ondum dompressa penitus erat Ariana impietas ,
α.d s. . iv circa n edii in Seculum IV. orta est Pneumat eontea S iei dehortim haeresis , ita dicta , quod hellum Spiri-ium S. S. Divinitati itis erret. Ejus auctor suit Maced uius Pseud Episcopus G nstantinop., qui ab haeresi Ariana ex parte recedens Filii Divinitatem consessus est, negavit tamen Divinitatem Spiritus S.; quamo :Velu ejus asseclas proprie Sunitariani di ti sunt ;quod tamen nomen minus proprie iis etiam tributum fuit, qui contra Arium , et Anomaeos Filium Patri in substantia similem suu o Rotουσιον latebantur , CamCatholicis tamen eundem sateri nolebant.
Macedoniani Quamquam vero MMaedoniani communi consonsu Dier e non Spiritum S. Dea sonam cssu divinam negabant . non quid Spieitu, titynen uniuS lahil anter Se erant , quando dicere β. esset. Cogebantur, quid ille esset. Aliqui enim ipsum meram energiam , seu virtutem Dei vocabant ; alii Cmatus am , quae solo grada ab Angulis disserret ;alii demum id ae ignorare salebatitur , quia saCrae Litterae nihil expressum super hac re haberent. Haec constant ex S. Gregorio Nagiang. Ocat. 37., ex S. Α- Damnata est thanasio epist. i. ad Serat'. , aliisque. Damnata suit haec hQureus. haec haeresis primo in Concilio Alexandr. cui prav- fuit S. Athanasius anno 362. , postea in Synodo Illyrici anno 36 ., deinde in Synodo Romana sub Damaso , ac demum II. Concilio Oecumeni stantinopoli celebrato avno 38 I.
Et merito, Merito autem misso hanc haeresim condemnatam quod Prob. ex iis abutide liquet, quae supra GP, II. ut sequ. .is Sabellianos disputavimus , imprimis autem ex ' sorma baptismi, quo argumento etiam Patres Con- Stantinopol. usi sunt. Unde etiam S. Basilius in Lib. de Spiritu S. cap. ri. Macedonianos appellabat Per Disitigod by Corale
270쪽
Iugur , et Praevaricatores , quia pactum eum Deo iiii tum in forma baptismatis irritum 1 aciebatit. i
Pra terea Spiritum S. esse Personam, eamque di-. vinam luculentissime docuit Christus Dominus iis ... o Veri,iS , quae t guntur apud Joan. Cap. XV. , et XVI. ubi promittit se missurum Paraclitum Spiriatum veritatis , qui a Putre Procodit: addit ins Pur et Cum autem menserit ille Spiritus veritatis , do fit mos omnem veri tem ; non enim loquetur G Fcmetipso , sed quaecumque audiet, loquetur,
σι quiae ventum sunt, ann cliabit vobis: et multa id genus alia , quibus Personam divinam signiscari omnes , solis exceptis Uuitat iis, et Macedonianis 'semper intellexerunt.
Demum explicatissimus est ille locus Mi. V., ubi demum e S. Petrus Ananiam sacrae pecuniae depeculatoremita objurgat v. 3. r Anania, cur tenuavit satanas cor tuum mentiri te Diritui sancmp post vero quisnam sit Spiritus S. docet subdens : Non es mentiatus hominibus, sed Deo. i
Accedit etiam communis , et vetustissima riclesiae Aecedit etiam uaditio, et sides , cujus testis locupletissimus est ille ii Rd x Q. glorificationis hymnus: Gloria Patri, et Filio , et Spiritui S. ; cujus usum a primis a cligionis Chri-fitianae temporibus obtinuisse probat S. Basilius de trisu S. cap. 29. allegatis testimoniis Clementis P. R., Athenagorae, Irenaci, duorum DionySiorum, Origenis , Asricani Historici, Gregorii de ausariensis etc. Addit S. Pater veteres preces lucernarias , in quibus dicebatur: Laudamus Putrem, et Filium, et S. Diritum.
I laustra autem aliqui cum Zivickero obsei vant, a- Praecluditur Pud Veteres dici ut plui imum consuevi,so Gloria e-V il/ti Z i Piatri, et JElio, in 'Ditu stincto vel cum Spi tu sancto. Eam x. S. Isafllius pluribus exeiriplis , et argumentis ostendit, idem prorsus utroque modo S Duiligoc by Cooste