장음표시 사용
151쪽
De Christian. Surrent. Antiquit. ad Clerum , Ordinem , & Plebem in comper
to est . HOC Omne , quod asserimus de Episcopis Vi licis ex uno Canone Concilj Τoletani XII. co eti anno σ81. constat , cujus verba superius re
De quo insuper Concilio non omittamus illud , quod memoriae prodiderunt Fratres Sammarthani, scilicet Principes, Gothorumque Reges elaboras se, ut in vicis , parvis oppidis, ac Suburbiis Episscopi constituerentur , quod a Synodo improbatum fuit ; et Stephano Emeriten si , qui in vet, tum inciderat , quod obortis lacrymis Veniam petierit, poena remissa; ab hoc vero , qui fuerat creatus Episcopus , amotus fuit , S ad primum
vacaturum Episcopatum destinatus . XV. Verum , etsi confirmatio novorum Episcopatuum cito ad Romanam Sedem redierit , quasi perenni circulo eodem regrediente , unde sincoepit procedere e non tamen illico ademtum
Archiepiscopis suit jus praesidendi Episcoporum
electioni, illosque confirmandi, ordinandique , ut abunde prosequitur idem Τhomassinus ; quam quidem potestatem nedum in Oriente , & Occidente exercuerunt , sed & in ipsa Italia jure , etiam Decretalium, & sexti Decretalium ; Johamnem enim XXII. primum sibi reservasse plurium Episcopalium Sedium collationem anno I 3aa. sertodericus Raynaldus . Clemens vero VI. sibi a dixit provisiones omnes Episcopatuum , Abbatiarum s
152쪽
Lib. I. cap. IV. 93rum , ct Collegialium Ecclesiarum in Sicilia, &
in Regno Neapolitano , ut Roberti Regis partes
firmaret, ac roboraret; quapropter extra aleam
est, potuisse Barbatum anno mo. Episcopi C stri maris electionem conserre, Confirmare, atque Episcopum consecrare , illique tradere diploma
XVI. Vides hinc igitur, quei iactum sit, ut
electus Episcopus Stabiensis Gregorius a Barbato, qui sertasse ad eleectionem se contulerat , adsue ratque, confirmari, ordinarique potuerit; sed se stra est, quod proprio Μarte addit Capacius, Badibatum scilicet ad Summum Ponti rem diploma dedisse pro confirmatione. Id enim ea tempestate haud n cesse erat, nisi fortasse tunc incidisset prima Episcopatus Stabiensis institutio , quae re Vera jam multo pridem saeta erat. Ceterum suffraganeum Episcopum Cleri eligere: instituere autem , ct consecrare Μetropolitani erat; quinimmo quum in eligendis Episcopis aliquando cunctabundi , Ssegnius, quam par esset , procederent electores , in SP nodo Lateranensi IV. sub Innocentio III. habita anno Ia I s. statutum fuit, ut, quum id contina ret , elestio ad Μetropolitanum devolveretur. Sed parcendum Capacio homini a sacrorum Canonum studio , & cognitione alieno , qui pa Io ante in aIterum impegerat errorem , Caput et ConLLivius de Te libus , o Attinationibus Gregorio Μagno tribuendo, quod, nemine dubitante, est
153쪽
s De Chrinan. Surrent. Antiquit. XVII. Heic tamen non Omittendum advertere , quod Τhomassino consentiamus asserenti Episcoporum electiones saetas fuisse a Ciero , ii terveniente , atque astante plebe, non ut una cla maret , neque ut sua interponeret suffragiat sed potius, ut testimonium ferret de vita, honestateis , ac virtute eligendi , ut dicitur in Canone Omnissus a. Can. Guisquis . Can. Sacrosancta, o C. Messana , seu potius Massana , De Electione . Quod si non raro a populis electos Episcopos legimus , improprie , & per metonymiam , aut synecdochen electio pro attestatione accipietur ; quod scilicet bonum populi testimonium in caussa esset , ut is , quem probabat, eligeretur; quod nedum ex sacris scriptoribus , ct praecipue sancto C primo liquido eruitur ; verum S ex ipsis pro-
sanis evincitur ; Lampridius enim de 'Alexandro Severo haec habet : Is nempe Imperator , usi aliquos Imperatorer , vel Roctores Protinciarum d re , vel Praepositos facere, mes Procuratores, ideR ,
Rationales ordinare, nomina eorum proponebat hortans
populum , ut A quia quid haberet criminis , probaret manifestas rebus , o s non probaret, fusiret poenam eapitis ; dicebatque grave esse, quum id ChriHi i , edi Pudaei facerent in praedicandis Sacerdotisus, qui ominandi sunt , non fieri in Promisciaram Rectoribus . Liquet igitur , testimonium tulisse populum , elegisse Sacerdotes , penes quos sacra potestas erat ; Ordinasse vero Μetropolitanos cum duinbus saltem Episcopis, ut edicitur in Canone Ap stolis
154쪽
stolis tributo; quem sane numerum non ad esse tiam , sed ad solennitatem potius pertinuisse s runt plures Theologi , inter quos laepe laudatus
XVIII. Atque hinc fastum esse putamus, ut Episcopus Stabiensis bis singulis annis ad praestandum obsequium , ac reverentiam Surrentino Archiepiscopo accederet : S si modo tantum ad eamdem obedientiam e rostro publice evocetur in memoriam vetustissimae dignitatis, atque instrututionis e non tamen accedit ex Decreto ConciliΤridentini, ut inserius de Vico AEquensi, & Μassa Lubrensi etiam dicetur . XIX. Reliquum heic esset inquirere , quisnam primus fuerit oppidi Castri maris , sive Stabiarum Episcopus , quae sane res non liquido constat et certum tamen est , septimi seculi initio sanctum Catellum ejus civitatis Episcopum suisse, ut dic mus in Commentariis adlectiones ejusdem sancti, S sancti Antonini Abbatis. Sed longe ante Episcopos obtinuisse Stabias, Capacius , & Ughellus opinantur; Hiant enim anno Ursum Episcinpum Stabiensem Romanae Synodo I. sub Symmacho Summo Pontifice habitae subscripsisse ; Sre vera in ea Synodo quinquagesimo. loco post ipsius Symmachi nomen habetur et Rosarius Sur rentinus , o pro fratre meo Urso subscripse . Et u limo Episcoporum loco, antequam incipiant subscribere presbyteri, legitur e Ursus Stabianus . At vero Stephanus Balugius ex codice quodam
155쪽
sσ De ChriHian. Surrent. Antiquit. manu exarato Bibliothecae Coibertinae ejusdem a Synodi subscriptionem ita refert et Rosarius D,
scopus Ecclesiae Surrentinae subscripsi; tum sequitur et Stephanus Episcopus Neapolitanus subscrusi. Deinde iterum e Rosarius pro fratre meo Urio subscripsi. Et paulo post : Ursus Episcopus AHallime sub cripse . Itaque ille Ursus , qui in primo codice dicitur Stasianus , in hoc Balu 3 nuncupatur Di scopus Ecclesiae AH linae. Sed codicem hunc memdosum nimis esse ipsemet fatetur Balvetius , S in eo plusquam quingentos castigasse errores; quam vis Lynceus hic vir. crassum illum , ac palma rem adhuc non deprehendit , quo Constantius semel notatur Surrentinus Episcopus vice Rosa- έ; utcumque tamen est, non adeo liquido Colms at Ursum illum Stabiensem Episcopum suisse , licet ibidem , ubi legitur: Ursus Episcopus E
elefiae AHallinae, advertatur, codices ψ s. S IS 3. tenere: Ursus Discopus Stabianus . Ad haec accedit , quod in III. Synodo Romana sub eodem Symmacho biennio post coacta anno scilicet sor. octavo loco subscribat Ursus Episcopus Reatinus . At vero quis divinare posset , num Ursus ille in primo Concilio subnotatus idem, S unus fuerit cum eo, qui in hoc telytio subsignavit, ct an fuerit germanus Rosas, qui pro eo in prima Synodo subscripsit , fratremque appellavit, respiciens ad naturalem conjunctionem, non vero ad Religionis, sacrique Ministerj, quod exercebant , copulationem , locique propinquit 'tem p CA-
156쪽
cuo tempore Masse Lubrosis, o Visi AEquosis Episcopatus prodierint . I. T Eminem sane, qui Geographicas res vel e
limine salutavit, latere posse arbitramur, omnem illum teme tractum , ubi Vicana modo parva urbs , ejusque pagi , ct Μassae Lubrensis usque ad Minervae templum vici sunt, Surrent, nos colles suisse, ibique Surrentinas villas , rust, cosque vicos erectos, quod prae ceteris luculentio sime demonstrat Cluerius ; Papinius enim Statius in Iugubri carmine de morte patris cecinit r
Mittit Tyrrheni speculatrix Virgo profundi . Tacitus vero scripsit: Capreas se in insulam abdie trium militariorum preto ab extremis Surrentini Pr montor' disjunctam . Inter nostrates Capacius idipsum asserit de Vico Equensi, postquam illius loci dulcia vina descripsit, subdens et Guae tames Sum
reuina quoque meteres appellarint, omnesque Ilus eoAses dixerint Surrentinos; hac nihilominus aetate proprium sibi nomen compararunt; quocum egregie sconvenit Regni Neapolitani vernacula lingua d scriptor Scipio Μagetella. Idem astruxerat Capacio prior Μarinus Freccia nobilis vir , ct jure consultus de Aiqua, seu Vico AEquensi scribens: in is pulchra. uberrima Fructuum, o visi, e late N dei
157쪽
eu milia, o Colonia Surrentinorum civium, qui ad ha
r' . . . H. Verum ne lucubrationibus noliris ten stud lib. ι- tit do bras aliquando offundant voces , helc Opportune
V . Regni . Da quid Vici nomen , quid Μasis, quid etiam Villae, quid Pagi significet, breviter indicare non abs φημ' - 78' re suerit ad lucidiorem intelligentiam allegatorum Canonum Laodiceni, Sardicensis, dc Franc sordiensis Conciliorum , nec non Constitutionis sancti Leonis, atque eorum quae discussimus dae, Chorepiscopis , sive Episcopis Archiepiscopo Sumrentino suffraganeis. Est igitur Vicus frequens quaedam CoacerVati Villarum, sive aedium erectarum pro agros inco-Ientibus; proinde in I. Nulli liceat 28. Cod. I
stinianei De Episcopis , o Clericis Guod si ;
ubi cura exigendi legata pia , Vel testamentia, batque emergentia in iisdem dubia interpretandi, aedecernendi Episcopo tribuitur , scriptum est ruuod F in Vico , mel in Territorio tentator mortem obierit , illius cimitatis mir Retereia mus Disi pus exaestionem habebit, sub qua Vicus , mel Terr, Tuli. In Orat. torium e Toc. Itaque Vicus heic pars civitatis non est, ut apud Tullium, Horatium, aliosque Lalba: 'OT . nos ; quos civitatis vicos modo urbis regiones ,
158쪽
seu Biones dicimus : sed , ut alias apud eumdem Tullium, S Latinos Scriptores , multiplices, SCOadunatae domus in agris vici rustici appellatae sunt, Italice, ut praecipue Neapoli, Casti; Sudirenti . Tertieri . III. Pagi etiam Vici nonnumquam dicti a verbo Graeco πηγὴ , ut Festus credidit, quae quidem vox sontem significat, quia ἔ quoniam plerumque rustici habitatores circa sontes domus e true bant , ut Communem perennem aquam potaxent , & quo vellent ad irriganda arva deduc rent. Quapropter miror quod tam audacter des,niat disertissimus vir Cujacius : Pagas AP ως Promisciam; uade in idiotismo dicimus , Pus ; nos Itali Paese r unde venustissimus inter Tuscos
Che Appennin parte, et mar circonda , e t Alpe . Pagum siquidem Vicorum multitudinem, & peculiarem Vicum significare saepissime nos docent peritissimi Lexicographi. IV. Villae nomen proprie domum in agro significat , ut monet Erasmus , S cum Budaro omnes pene jureconsulti. Vitruvius Villam rusticam, & urbanam dividit; prior domus inculta coloni ; posterior domus domini agri , Italice , Casamento in Viiaa. Dispersae hae domus agrorum villae tam jure civili, quam canonico appellantur. Sed Gallico idiomate Villae nomine veniunt ci
vitates , & oppida muris , ac sessis munita; Id
159쪽
t oo De Chrisso. Surrent. Antiquit. etiam usurpavit praestantissimus Florentinus vates Dantes Alegherius, quod peculiare est apud illum: Io fui nato, e cresciuis Sora H set Flume carno, e lagran Vilia . Et alibi rcie Parca tra uto di Villa in Cilia. Μassa vero multitudinem praediorum colle ctionemque significat , ut frequentissime est in epistolis Cassiodori , & apud Gherardum de Nugris , ct Obertum de Orto in collatione juris
Feudalis . Eam vocem latinam esse in hoc sensa putat 3 acobus Criacias , non autem barbaram , quod vix crediderimus. Hoc idem dicito de Μassa, quae Lubrensis c gnomen accepit, Surrentinum scilicet agrum suiLse, in quo plura praediorum Surrentinorum frequemtissimae Villae fuerunt ; id clare .patet ex antiquo monimento extracto ex Archivo Ossicinae Μonet riar, quod in Archiepiscopali tabulario Surrentino extat hujusmodi: Literae Roberti Regis Ierusalem, atque utriusque Siciliae datae per Iohannem Grib Ium de Salerno Juris civilis professorem Vice, gerentem Protonotad Regni Siciliat anno a parta salute 13a Sane cita Robertus Rex asserit universitas hominum Lubrensium . . notorum Metium per Sindicos ejus , o Nuntios nostram pridem prae sentiam adiit , edi grames de civibus Surrentinis proponens in auditorio nomo querelas , a nobis Iaempliciter petiit, ut eos ab illis separare, o eximere,
ipsitque pre casilia diversa dispersis in vicem basit
160쪽
Lib. I. Cap. V. I Ire , novamque civitatem contatuere in territorio ,
quod Lubra , seu Massa vocatur, ut per hoe , o aptisticis bonibus, edi ab eorum oppressionisus tueri se possent, benigne concedere dignaremur . Rex vero ipse Lubrenses ab ea petitione repulit plures ob caus sis in illis sane literis inscriptas , inter quas haec etiam recensetur his prorsus expressa verbis: Por ro possessiones Surrentinorum civium per separationem
eamdem remanerent incultae , quas communiter Lu
bresses , flve Massenses ipsi colere , sea laborare se
ruatur . Sicque nobiles , qui vivunt ex ipsorum pse fessionum reditibus , cogerentur necessario mendicare . Et s notam civitatem contingeret eon bui , scut de terra Uici vicinanti , a primo inibi posset accidere Ique in Baroniam transit , quum hactenus de demario extitisset . Ex hoc constat , Μassae Lubrensis accolas Surrentinis , quod ad laicalem potestatem attinet , olim adhaesisse , Μassamque Surrentinorum Vicorum multitudinem fuisse . At vero proprios Episcopos longe ante annum I 329. haec frequςntia habitatorum ptaedia, vicosque obtinuisse liquet ex Ughello ; eapropter ab Episcopo Surrentino constitutos suisse credendum es h ; a tequam ea sive disciplina, sive abusus aboleretur constituendorum Episcoporum in Villis, Vicis aut parvis civitatibus ; duindeque usu , S conniventia , vel privilegio Romanae Sedis Episcopos eos perpetuo firmatos suisse , praesertim quod frequentiores evaserunt illorum pagorum habi