장음표시 사용
131쪽
να De Grinio. Surrent. Antiquit. sua ampliasse , & coarctasse Μetropolitanorum rquae quidem omnia quam salsa sint , ct omnino commentitia, non hic Iocus explanandi . VI. Pallium tandem sacrum , quod recte ad letum est , nimia simplicitate ductus Iohannes Andreas, cui deinde plures ex antiquis barbaris Canonistis adhaeserunt , docuit non HAlium , sed Palleum potius esse scribendum ; quod sacrum Pallium gestantes debeant jejuniis , vigiliis , rerumque sacrarum studio pallescere , quae Siculis vrris similia merito improbat Stephanus Duram tus . Siquidem Pallium tenent constanter omnes antiqui canones, scriptoresque , & praecipue sanctus Isidorus Hispalensis, a quo etiam-ν dicitur : Episcopi pastium δεγο νονο ex lana, non ex
lino contextum ovis illius , quam Dominus aferram
tem quaesivit , inmentamque humeris suis sub litpelum significat . Episcopus enim , qui Christi opum gerit, ipsius munere fungitur , atque etiam ipse has tu iliud omnisus oHendit , se bona illius , o magni Pactoris imitatorem esse , qui eregis infirmitates sibi serendas proposuit . Id ipsum ferme invenies apud
auctorem Theoriae rerum Ecclesiae , quod opus aliqui tribuunt Germano I. Patriarchar Constantinopolit no , qui claruit Circa annum II s. strenuusque fuit cultus imaginum assertor ; alii Germano II. electo Patriarchar Constantinopolitano anno 1 Iaa. iidem que interpolatum opus esse volunt; ibi enim habetur et Humerati c1 μ, νομον eH Pontificis ad exemplum
Holae Aaron, quam gembant leg4les Pontifices suda
132쪽
riis longis nemo humero circumponentes ad Agnificam dum jugum mandatorum ChriHi . Humerale autem , quo Episcopus circumdatur , Agnificat ovis pellem , quam errantem quum Dominus rarmenisset , super humeris suis assi fit cic. Habet autem o Cruces, quia chriRus super humeros ipse quoque ginavit Crucem. VII. Vir eruditissimus Iohannes Μorinus ex verbis sancti Isidori arguit inter Latinorum , Graecorumque Ρallium magnum discrimen inte esse . Postquam enim primum descripsit , de illo Graecorum subdit, longam esse fasciam ejusdem , aut paulo majoris latitudinis primo collum inuo, ventem , deinde e collo per medium pectus Io ge infra genua descendentem , ut in antiquis imaginibus videre est . Itaque ejus figura diversa esta Pallio Latinorum , cujus descriptionem apud
complures invenies. Putat insuper laudatus Μorinus, ut etiam Petrus de Μarca , Pallium Graecorum cunctis Episcopis in consecratione tradi consuevisse, ut subdiacono Sticharium , Diacono Orarium , & Pres, bytero Epitrachelium , quod lubenter conced, mus; uti non improbamus , quod aliqui sentiunt, in Oriente Patriarchas Μetropolitis, hos Episcopis Pallium dedisse. V ΙΙΙ. Neque dissentimus a Petro de Marca, Pallium Imperiale dono datum fuisse Romano Pontifici a Constantino ; quod indumenti genus erat praeclarissimum , & fulgens , atque ad terram uoquς demittebatur , ac fascijs , lorisque pretiosis K cir-
Oper. saepeeit. p. I. lib. I. cap. sau. 8.
133쪽
Innoe. III. De M . Miss. lib. I.
s. Greg.M. IIb. 4. Epist. s 3. juxta antiqv. ordinat.
De Christio. Surrent. Antiquit.
circumamictum; idque non uno testimonio proba re conatur . Verum omnino salsum existimamus .
Pallium scilicet illud idem esse, ac quod Romani Pontifices olim praecipuis quibutiam Episcopis , modo omnibus Archiepiscopis tribuunt, longo detracto indumento , S syrmate , sed servatis solum fasciolis , quibus ornabatur Pallium ; cujus formam descripserunt olim Honorius August dunensis, Hugo a sancto Victore , & exactillime
Innocentius ΙΙΙ. , recenter vero doctissimus Carindinalis Bona . Hoc tamen Pallium antiquius sane fuit Constantino , ut liquet ex allata auctoritate
Isidos Hispalenssis , & ex dictis de ejus antiqui
tate . His omnibus adde contra Μarcam haec Verba sancti Grego Μagni : Pallium quoque transimi mus , quo fraternitas tua intra Ecclesiam ad sola Musarum solennia utatur. Pallium autem Imperi te etiam extra Μissarum solennia adhibere fas
IX. Romam advenit elapsis annis e Polonia sive Lithuania Archiepiscopus Poloskae , qui in Pontificium Sacellum cum aliis Episcopis Pontificio Throno assistentibus conveniens, quum cet ri Episcopi Cappa uterentur, i pse Pallium nostratibus simile longe , lateque diffusum usque ad talos adhibebat exterius utrimque laciniatum , sacri Dque imaginibus, ct aureis , argenteisque Oris acuphrygia egregie depictis distinctum juxta consu tudinem suae Ecclesiae, multo pretiosius iis , quae Graeci Archiepiscopi adhibere solent. Illudque ad
134쪽
L U. I. Cap. III. 7ssormam Imperialis Palij pro magnis Episcopis
elaboratum suspicati sumus. X. Opportune heic scrupulum, quo hac in re tenebatur olim Benedictus XIII. P. O. Μ.
elapso anno e vivis sublatus , reserre non omittamus . Rerum Liturgicarum, sacrorumque Rituum
peritissimus Pontifex dubitaverat , num in Ania versario omnium Defunctorum solennem Μissam celebranti ipsi Pallium esset induendum . Videbatur enim tunc cessare praecipuum Path mysterium ovem repraesentantis , quam bonus Pastor quaerere , humerisque superimpossitam in caulam Domini debet inserre , quod haudquaquam ansemabus purgantibus potest aptari; proinde accitis
in Pontificalis Sacelli sacrarium Eminentissimo Cardinali Bancherio, id temporis Urbis Praefecto in sacris Canonibus versatissimo, nobisque, ainborum sententiam rara humilitate , pluribus au scultantibus, expetivit: utrique ex tempore in eadem convenimus , decere scilicet , ut etiam in
omnium Defunctorum solennitate Summus Pomtisex Omophorium indueret; quod non omnia mysteria Path in ea solennitate adaeque cessarent; plinrima enim in eo scrutantur Rituum sacrorum scriptores , praecipue Alculnus , S Innocentius III.
Illud quoque nos addebamus, rem videri jam definitam ab Honorio III. , qui Episcopo Ravemnatensi circa usum Path in Defunctorum solenta, late Apostolicam Sedem consulenti respondit, a hiberi non posse , si is inter alios dies concessos
135쪽
non esset ascriptus. Itaque ideo non posse dixit, quia eam potestatem ei Summus Pontifex non s cerat . Ex quo insertur posse Summum Pontis ficem facultatem hanc etiam quoad Annivers 1ium Defunctorum aliis concedere ; ideo potest ipse juxta Hono sententiam , nec dedecet in ea etiam 1olennitate Pallio uti; Romanus enim Pomtifex habet plenitudinem potestatis, quam etiam Pallium exprimit; eo igitur uti quacumque die solenniter , publiceque celebraverit, ipsum decet ;ceteris vero Episcopis in partem tantum sollicit dinis vocatis non aliis diebus Pallium induere , fas est , quam iis , quos in concessione , facultateque facta Summus Pontifex expresserit. Haec
obiter. XI. Ad Petrum de Μarca redeuntes volemtem Path honorem sine Imperatoris venia non
fuisse olim concessum , quod pluribus quoque
firmat Ludovicus Thomassinus , nos omnes ab
ipsis allatas auctoritates de illo Imperiali splendido Pallio procul dubio intelligendas ducimus . Quum enim magnificum illud , fulgidumque omnamentum ab . Imperatoribus Romano Pontifici
traditum fuissset, ut verosimile est, decebat sane, tit non sine eorum consensu aliis impertiretur . Rescriptum Vero illud, quod refert Hieronymus Rubeus in Ravennatum Historia, quo Imperator Τheodosius anno 3 . plurimas Ravennatensi Μωtropolitae civitates subjecit, eique Path usum comcessit, ab eximio Cardinali Baronio , ct ab ipso-
136쪽
met de Μarca tamquam mera quaedam impo- stura exploditur . Ipse ejus latini sermonis spurc Atiae , ut inquit , omnem ejus aultoritatem et Dau. Sed quum in eo adhaereat Baronio , non video ,
quei ab eodem dissidere possit dicente , Pallium ab Imperatore concedi non posse eoquod indvimentum sit Ecclesiasticum : ubi optimus Cardin iis de antiquo Pallio sacra mysteria referente , &ad sacrificj usum adhibendo intelligendus est ;quod qui inficiatur sacrae potestatis esse', Laicis
circa sacra facultatem manifesto errore attribuit. Verum quod idem de Μarca ex Concilio Μatisconensi anni 1 8a. elicit, Pallium nempe Gallicanum , quod Archiepiscopi in Μissis celebrandis adhibebant, diversum a Romano fuisse, mindeste suppresso Antagonistae nomine oppugnat Casedinalis Bona, concil)que canonem recte exhibet. XII. Verum Path Imperialis usus firmari ubdetur auctoi itate Flodoardi, qui claruit circa amnum s o. Hic enim in Historia Ecclesiae Remei sis , cujus Episcoporum vitas persecutus est , de Iinomaro scriptum reliquit : Ηincmarus pro sua sanctitatis , ac sapientiae re erentia per intervent I nem Lothau Imperatoris Palitum ad cotidiam Lisuscepit Uum a IV. Leone Papa , a quo jam aliud susceperat in designatis I bi solennitatibus debis e fruensim ; quem quidem cotidiani Pa j usum nulti uinquam Archiepiscopo se concessisse , vel deinceps concessurum esse idem Papa in epictola tune ad eum duerecta te titur. Hanc Flodoardi concessionem com
137쪽
8 De Chri Zian. Surrent. Antiquit. mentitiam esse conjicit Cardinalis Bona ex respo sione ipsius Hincmari ad sanctum Nicolaum I.
Romanum Pontificem , a quo arguebatur de cintidiano , vel frequentiore , quam par erat , .usu Path. Purgat se Hincmarus , negatque id verum
esse , subditque t Nisi in die Natalis Domini , o
in die sanctae Reserrectionis ejus vix in toto anno Pallio utor . Potuisset siquidem omnem a se cubpam amoliri caussando privilegium a Leone IV. obtentum, si re vera impetrasset , ut resert Flo-doardus .
XIII. Verum si inter tantos viros nobis tamquam Anseri inter olores fas esset, sententiam promere , de Pallio Imperiali, ac fastose loqui Fl doardum statueremus : Ηincmarum vero de Palinlio benedicto, atque e corpore, ut dicitur in Dipi male , sincti Petri sublato , scilicet ex ejus ara depromto Iocutum . Ceterum sanctus Nicolaus utrique Pallio induendo modum fortasse satag bat imponere : Pallio sancti Petri , ut nonnisi in Missis solennioribus adhiberetur , statutisque ab Ecclesia Romana in concessione festis : Pallio I periali , ne cotidiano ejus usu luxum nimium , fastumque viderentur Episcopi in vestibus consectari . Illud vero , quod Petrus de Μarca contendit circa Path Gallorum Episcoporum diversitatem ab utroque , nuspiam huc usque , quod
sciamus , praeterquam apud eumdem de Μarca inventiam , aut auditum .
XIV. Haec mihi in mentem inciderunt, dum
138쪽
quaererem quandonam traditum suerit Pallium Archiepiscopo Surrentino , num ab incunabulis
illius Ecclesiae, quod non satis liquet, neque hariolari fas est . Illud insuper verissimum judicamus , quod notant eruditi viri, non omnibus scilicet Archiepiscopis antiquitus hunc honorem, , V. Card. Bona
neque omnibus Metropolitis in Occidente tribu- i' tum, sed iis tantummodo, qui celebriores, praecipuique ob Dioecesium praesertim amplitudinem , ac dignitatem erant, ut in Gallia Arelatensiis , in Hispania Hispalensis , in Dalmatia Salonitanus , in Italia Ravennatensas. Deinde sensim idem privilegium Romani Pontifices aliis impertiti sunt ,
donec omnibus Archiepiscopis indultum . Ante ejus receptionem Μetropolita, etiam si consecratus fuerit, nequit Archiepiscopi nomen assumere , nec convocare Concilium, neque consecrare sus fraganeos, ordinare Clericos , conficere Chrisma, dedicare Basilicas: de qua re vide Canones apud ξpix m. n. Antonium Augustinum . In Gallia temporibues ' i' 'Johannis VIII. antequam Pallium a Sede Ap stolica suscepissent , ordinationem facere aude hant Metropolitae; quapropter ab eodem Summo Pontifice redarguti , & damnati suerunt in epistola ad Rostagium Arelatensem, quae habetur intomis Conciliorum . Verum quamvis non constet quandonam Pallium Archiepiscopo Surrentino concessum fuerit: tamen liquet anno Io II. Archiepiscopum nominatum : ab initio vero Archiepiscopalem potestatem exercuisse. CA
139쪽
De Chrissian. Surrent. Antiquit.
Primaeeta Surrentinae Diarceseos confinia recen
sentur , o Episcopatus Catimaris fundatio. I. Uperioris capitis articulo III. innuebamus ab Apos olis in majoribus Provinciis , prae sertim Romani Imped Μetropolitanos Episcopos
fuisse collocatos ; rationemque etiam ab iisdem habitam , ut, ubi majores Flamines , celsiora inanium Numinum templa, ct civitates Neocorae extabant, ibi praecipui Episcopi crearentur ; qu fieret , ut , ubi errorum magistri valentius impietatem edocebant , ibidem strenuiores Evangelj praedicatores Christianam veritatem promulgarent;& ubi ex inseris emersae tenebrae veram sapientiam densius offundebant , Evangelica lux e Coelo delapsa validius eas dissiparet , clariusque illuceret ; S audientibus a pestiferis recessus , ad res vero salutares , veramque Christi fidem fiscilius 1uaderetur accesssus . Porro in secunda hujus operis parte dilucide probabimus Surrentinam civitatem ob Sirenum templum Neocoram suisse urbem ; quapropter
credibile est , ut eousque ejus Episcopalis jurisdictio extenderetur , quousque ejus reipublicae, de qua dicemus , longe , lateque potestas ses explicabat , per totum scilicet Promontorium, di ultra in planitie , ct continenti .
140쪽
II. Accuratam Promontos descriptionem in secunda parte trademus , interea ejusdem ambitum raptim circumeamus . Promontod isthmus e parte Septemtrionali, ad quam primum
spectant Geographi , assurgere incipit a Stabiarum
planitie , ubi nunc Castrum maris , Celebrem 1ane Campaniae urbem , alluit mare , quod ad Graecam plagam spectat ; dc exinde sinuose per u hem Cavam Μesocaeciam versus ad amoenitamum Veterem pagum , vulgo Hetri per a 3. mille passuum spatium porrigitur . Promontorium objectu laterum , qua Boream respicit , Fretum Stabiense essicit , qua vero Austrum , Sinum a
Paestanum. Longitudine in mare I 8. circiter milliariorum ad Occidentem hyemalem protenditur si recta linea practicae Geometriae ope dimensus fueris . Latera vero aliquando isthmo ipso lati ra , alicubi angustiora habet ; in apside , qua e regione Capreas insulam respicit, & ubi extructum ab Ulysse suit templum Minervae , vix duorum milliariorum latitudinem complet ; pl
res unicum Promontorium complectitur montes,
altissimos aliquos , alios humiliores et quidam a molli clivo , alii asperiores assurgunt; secernunt valles , ct compita ita, ut immane terrae spatium contineant, quod primo intuentium obtutum re fugit . III. In hoc Promontorio duae sunt Μetr politanae Ecclesiae ; Surrentina ad Fretum Stain biense , sive mavis , Surrentinum , cui tres Epi