장음표시 사용
441쪽
38 De Chrinio. Surrent. Antiquit. bitandum domunculam D. Renati templo contiguam extruxisse. Cui rei nisi fuerit id a recenti re aliquo scriptore fortasse additum insistentes
cogimur asserere sanctum Renatum, quum in eam solitudinem se recepit sanctus Valerius, non modo vita sunctum , verum etiam templum jam
habuisse , & longe polh sancti Renati olim sanctum
nostrum Valerium vitam pertraxisse . In id fortasse animum intenderat Ferrarius , quamobrem de
eo inquit: uuo tempore hic sanctus Episcopus vix ris , non legi. Etsi enim ilium p I sanctum Renatum Ecclesiae Surrentinae praefuisse certum VI : non tamen an illi immediate successerit , sciri potuit . Et ante Ferrarium Romaeus in vita S. Valed jejune , par
ceque concinnata aperte contestatur tempus se nescire his verbis: Ouisus annis hoc fuit, non reperi. Cui se etiam lubens ascripsit Capacius . Unde , non apposite ait Ferrarius de sancto Valetio : De eo Da et id Romaeus Presbter Surrentinus in Iisello de Sanctis Surrentinis Protectoribus , Iicet tempus , suo forte eum latuit, omisit. Non enim forte , sed certo certius latuit Romaeum id temporis , quod satis apertis verbis ipsemet fatetur . II. At nos quid de sancti Valed aetate pec tiarius statuamus , conjecturis , ac monimentis
Surrentinis , quae , ut diximus , hostium injuriis , incendiisque periere , destituti non habemus , nisi heic illud subnectere, in quo cum Bollando convenimus ita scribente: Constit tamen certe poct famctum Renatum , qui quinto seculo floruit , vixisse , an
442쪽
Lis. II. Diss. V. Cap. II. 38 s
iὸ Rodbaldi Duris , qui circiter annum σso. Beam mentanum Principatum tenuit , aut Romualdi illius nepotis aetatem. De qua re alibi fusius dicemus. Quod ad Surrentinam spectat traditionem , rua innixus est Ughellus , opinamur illius senum vel recentiores , vel vulgus , aut ipsuo Ughellum non fuisse assecutum . injorum so lasse mens suit , hoc discipuli nomine potius innuere sanctum Valerium vestigiis S. Renati institisse , ad livius vitae exemplum suam instituis. se ., & ad virtutes , quas aemulatus fuit , acceς sisse propius : quam ejus . consuetudine fuisse , usum . Et prosecto sanctus Valerius in eamdem, quam sanctus Renatus incoluit , solitudinem se recepit , eodem pene modo Vixit , atque ex e dem eremo , ut iancto Renato contigit , in Episcopum Surrentinum vel invitus electus . III. Haec autem interpretatio si non placet, quo alio modo conciliari res possint , non videmus . Nisi sorte quis malit illius aedicular nomine , de qua mentio est in vita sancti Renati , imtelligi Μartyrium , quod etiam sanctis Consessoribus rara virtutum , ac miraculorum fama d cedentibus paulo post mortem excitari solebat , ut colligitur ex sancto Hieronymo de sancto Antonio Abbate loquente , quod nos attigimus in Dillariatione ad Lectiones sancti Antonini ; de qua re adi etiam Thomastinum. Inde acta S. Re- nati ita explicet , quod scilicet Surrentini vitae sancti Renati innocentia, ac signorum operatione C c c adduin
443쪽
38σ De Chri Dan. Surrent. Aniquit. adducti Episcopo suo martyrium statim post ejus
mortem erexerint , cui adjunctam aedem aedificarit sanctus Valerius , dum clavo Ecclesiae Surrentinae sederet pristinae solitudinis non immemor, ut in illam , quum per pastorales curas liceret , per aliquod dierum spatium sese aliquam
do abderet , ut sibi uni vacaret, quod Episcopis
Quoquo autem modo se res habeat, si cui hoc probatur, facile eidem est S. Valed aetatem si tuere , quippe qui proximum S. Renati in Episcopatu Successorem faciet . Qui vero id verosta militudini non adeo consonum existimarit , priorem potius sententiam probans , successorem scilicet sancti Renati fuisse , at mn proximum , ex ploratum saltem habuerit post sanetum Renatum, qui quinto seculo , ut diximus, floruit , S ante obsidionem a Rodoaldo Beneventi Duce sexto Surrentinis moenibus admotam, quae septimo k-culo advenit , vixisse . Quod quum admiseris , non erit improbabile sancti Ualed aetatem intra illum sere centum annorum hiatum statuere , qui inter Rosarium R. Concilio subscribentem anno Ass. , S Johannem, qui alteri Romanae Synodo interfuit anno sys., intercedit , per quod
sere centum annorum spatium eorum Episcoporum , qui Surrentinae Ecclesiae tunc praefuerunt ,
series omnino intercidit ; cui opinioni qui inc buerit , sanctum V alerium eo tempore, quod est intra quinti seculi finem , ct circa sexti excessum vixisse fatebitur. C
444쪽
De Nomise , Patria , o Familia sancti Valerj .
I. X T Alerius num praenomen fuerit, seu pro- V prium nomen , an Vero nomen , quod S cognomen appellamus , quis Lesbius Prytis divinaverit , quum ita nudum ad nos pervenit, ut ultra inquirere nulla ratio patiatur . Apud priscos vero Romanos, ct praenominis , & nominis loco positus . Praenominis, ut Valerius uelaticus, V Ierius rigetius . Nominis , ut M. Veserius Comnaeus , ex Valeria gente antiqua aeque, ac nobiliGsima natus Verum, quum sancti Valed familiam ex Aprdi dea gente, vetustissima traditione acceperint Sur rentini , ut mox dicemus , praenomen Valerius
II. Patria Surrentinum fuisse inveterata quoque traditio est : quam non spernenda sane conjestura firmavit in ms. Notulis ad seriem Sudirentinorum Episcoporum nobilissimus aeque , ac eruditus vir Hieronymus Sersalius nobis, dum Viveret , consuetudine conjunctissimus ) animas Vertens in cunetis memoriis, quae supersunt, deis Surrentinis Episcopis , ut in ossiciis ad celebram das eorum sanctorum laudes de externis, S alium
de accitis patriam memorari , de aliis in proprio C c c a solo
445쪽
3 88 De Grinam. Surrent. Antiquit. solo natos nihil adjici, ut de sancto Valerio, &de Rosario , aliisque , de quibus in tertio libro.Quocirca inter Surrentinos sanctum Valerium Connumerabimus, licet de hac re altum silentium apud Romaeum , Regium, Ferrarium , aliosque .
III. Quod ad familiam attinet , ex honesta gente Apredea adhuc florente ortum duxisse sat esum nostrum firma traditio est , quam scriptis consignavit Ughellus . Archiepiscopus Antonius Petius , qui summo labore , atque industria seriem Episcoporum Surrentinorum superiori sec Io concinnavit, ct in magna Archiepiscopalis pa- Iad aula udo subacto depingi curavit, sancti V Ied nedum patriam , & familiam expressit , sed insuper gentilitiam Apredarum tesseram assigi vo-Iuit , quae est hujusmodi: Parma, vel Pelta dea
ratam areolam continet, in qua humili loco tria montium contigua cacumina depicta extant, mindium lateralibus prominentius , in his duae insistunt albae columbae se invicem spectantes ; in sublimiori scuti superficie binae albae stellae essictae .
IV. Hanc tesseram acriter exagitat in suis notulis memoratus Sersalius , & leviter creduli praestantissimum alioqui Archiepiscopum censoria nota accersit , putans tempore sancti Valed , circa annum , ut credit , so. tesseraria ea scuta
vel non fuisse prorsus in more , vel a Μagnati bus , insignibusque viris tantum adhibita , non a popularibus, humilioribusque familiis, ut Aprodea . Praeterea Hierogliphyca illa montium , &Steli
446쪽
Lis. II. Diff. V. Cap. III. 38s
Stellularum in Impresis, ut ipse dicit , recentissime prorsus invecta esse , S a novis , vulgarisbusque viri, usurpata autumat , quod satis animadverti ait ab harum rerum peritis , quum antiqui tus animalia in illis tantum inserebantur . Et quo niam in Gentilitio scuto Gentis det Batro , quam nobilissimam , ct antiquissimam familiam esse fotetur , stellam deprehendit : illam alio modo radiantem scilicet, & primae magnitudinis depictam esse annotaVit. Verum in gratiam veritatis , quae Omnium no bis amicissima est , non tanti pendent hae amici jam nostri rationes , ut, absit invidia verbo, a liquissimam traditionem , & opus diligentissimi Archiepiscopi convellere valeant. Primo enim carpentis os occludere statim valeret reponens quispiam , Archiepiscopum noluisse indicare a sancti Valed ma)oribus phreno schema illud adhibitum, sed a gentilibus posteris, atque hanc ejus fuisse mentem significant cetera , qua posuit, Gentilitia schemata aliorum priscorum Episcoporum , ut usurpantur a posteris eorum cingnatis , prout exquisitis notitiis assequi potuit. Deinde quod innuit Apredeam hanc gentem non esse antiquam , aequivocationem patitur , ut recte notat Ammiratus , aliique passim . Cuncti enim a protoparentibus Originem vetustissimam ducimus , sed non Omnes eumdem antiquitatis
splendorem , ct fastum jactare possumus , quod iis datum est, qui ab insigni aliquo viro ob prae
447쪽
3so De Chrimo. Surrent. Antiquit. clara facinora noto , ct commendato descendunt a
V. Non inficiamur quidem nos frequentiora animalium symbola in scutariis tesseris antiquissimis temporibus adhibita suisse . Ex ipsa enim , Iacobi benedictione , unde hic mos enatus fuisse non immerito creditur, liquido constat . Jacob duodecim filiis suis vaticinia auspicatus est , Ssymbolis brutorum animantium usus et ut Judam Catulum leonis dixit; Dan Colubrum in via , Nepthali Cremum emissum ; Beniamin Lupum rapacem ;Issachar Alalaum fortem. Sed & inanimantium re rum symbola quoque non despexit; . ut riserum bellantium , pinguis panis cic. Quapropter miramur nonnullos typos hos Hi roglyphicos, ct insignia in Gentilitiis scutis primo in expeditione Hierosolymitana adinventa se re , vel etiam paulo post a Friderico Ainobardo, ut vult prassertim Paulus Iovius , post cujus gramve m auctoritatem, ut putamus, pedibus ivit Sersalis , quum statuerit in more non suis e sancti Valed aetate antiquissimas tesseras , quas Patriarchae Jacobo acceptas serimus , ut fusissime pros qui tur P. Athanasius Kircher locum illum Num
rorum enarrans: Singuli per turmas, atque vexilla, o domus cognationum suarum ea ba metabantur Alii Israel. Quae verba ita leguntur in versione Sy
riaca: Vir juxta vexillum, o Agnum suum, e se
cundum Domum patrum suorum . Unde reperta, an
liquissimas tesseras Gentilitias ct ipse hircher, &
448쪽
Lis. II. Diss V. cap. III. 3sr
sacrarum scripturarum inrerpretes docent.
Quid quod stellarum figuras in hisce
Phrenosthematibus recentes non esse , ut statuit Sersalius, sed antiquissimas fert idem Lircherus , ct hujusmodi unam reperisse apud. Gamael idem in mS. commentario in Pir e amoth, quod compactum est ex globo terrestri cum circulis, & stellis , ut nunc depingitur, circumdato , ut etiam inspexerit quicumque ipsum Lircherum in Ovo Zoroastraeo depictas stellas circumserente adierit. Stella item apud AEgyptios modo Dei symbolam , modo ninetis , modo temporis, interdum etiam hominis masculi animam significat ex Horo Apolline. Quod autem in antiqua tes era familiae deI Baias grandior, &radians depicta fuerit stella, id ex inventis allegoriis ab emblematum au itoribus oritur; aliqui enim primae magnitudinis, alii minores usque ad sextae magnitudinis, vel nebulosas exprimi voluerunt. VII. Sed nedum apud Hebraeos , & fg ptios has Gentilitias tesseras, & symbola in more
fuisse, sed apud antiquissimos quosque Phrygios, Τrojanosque, si Μaroni fides est habenda, ct am
ma dicta suis e constat . Fert enim AEneam Coi scendissse in editum Chartaginis scopulum, ut inspiceret , si aliae ex sua classse dispersae naves apparerent a saevis fluctibus jactatae: AEneas scopulum interea conscendit, o omnem
Prospeetum late pelago petit, Anthea si quasi aetatum mento videat , Phrui que biremer, Aut Castyn, aut cessis in puppisus arma Caici. hoc
2. De ea re V. etiam Die tium Valerianum .
449쪽
3baa De ChrisZio. Surrent. Antiquit. hoc est, insignia, ut proinde putent non immerito
Τiraquellus , Palatius , aliique instar Latinorum hanc vocem Arma pro Gentilitia tessera a nobis Italis usurpari. Clarius idem Poeta, dum in am in Epiro ab Heleno pridem Trojano sacerdote, ac Vate lautissimo hospitio receptum , auguratum, & multis tandem muneribus donatum inducit, inter quae: Et Conum insignis Galeae, Cristisque comantes , Arma Neoptolemi . ubi Servius exponit Arma depicta, quod rectius de insignibus , quam de armis proprie intellectis : immo mix de illis intestigi pote I; ut etiam interpretaandus in versu illo:
Pacem orare manu, praefigere puppisus arma.
Ex quibus inseras jure ne , an injuria saevus ille
mnium censor Laurentius Valla tam acriter mor
deat , ac suggillet Bartholum , quod Arma pro insignibus posuerat ; qua in re is optime a Τira-
quello , aliisque Censura vindicatur.
VIII. Licet vero symbola ea , ct Hieroglyphica in plura genera divident ii audiores , qui amplissimam in his , si fas est dicere , futilitatibus
scribendi materiam nacti , eam quam inanibus praeceptis cumularunt; quaedam enim Symbola a Gtaecis , & Romanis in numismatibus adjecta ;quaedam , ct ab his cuia etiam in metallis , quae in triumphis elargiebantur ; quaedam in gemmiS,S anulis , ac sigillis , quas tesseras Gentilitias a vetustissimis Graecis adhibitas suilla clarissime e
450쪽
pressit Ovidius , ubi narrat ab .stgeo patre agnT ph.lib. .v. Arr.
tum fuisso filium Τheseum ex insigni is sui generis , quae in capulo ensis sculta gestabat , propinatamque Veneficam potionem amovisse: Sum serat ignara Theseus data pocula dextra , uum pater in eapulo gladii cogdomis esumo Signa sui generis , facinusue excussit ab ore. Tyrrhenos item, atque Latinos lusce insigniis usos fuisse, ut de Teucris dixerat Virgilius , repetit ita: Salus Hercule pulchro Pulcher Aventinus , H eoque insigne paternu . ygii Rς d i 'Centum angues , cinctamque gerit serpentibus hy-
dram sNec non Horatius nomine Davi inquiens: Horati sermore.
Tu cum projectis insignibus , anulo equines , Romanoque habitu prodis. Et Τullius in oratione pro Sylla ambitus damnator Omnia , Pudices , haec omiFa sunt: Omnia generis , honoris , nominis insignia , atque ornamenta judicj calamitate occiderant. His tamen Τiraquellus putat satis declarari sua cuique generi insignia peculivvia fuisse, quae Gentilitia vocare possumus, & Ω- miliaria , idest, cuique familiae propria, ct pec tiaria . IX. Budaeus quoque antiquissima fuisse apud Plin.lib.3 .e 3 Romanos haec insignia propugnat; sed ea, quibus proprias imagines Μagnates, & viri principes, ut innuere videtur etiam Plinius , addebant ita, ut non tantum familiarum insignia fuerint, sed etiam peculiarium hominum ; atque ita consuetum ab