장음표시 사용
421쪽
consilio , Romam petere statuisse , ut Principis Apostolorum Lipsalaa inviseret, Venerareturque , S ultima suis civibus passis opem imploraret , atque a prima: Sedio Principe, & Capite tunc temporis Innocentio I. consilium , vel justa accipe ret . Igitur Romam adventasse credimus circa annum 4 II. vel AIa. , ubi diu expectantem Gabliae , ea immani propulsata tempestate , serenitatem plures annos commoratum suisse putamus . Ve- .rum , quum vidisset Occidentalis Imperj res in pejus ruere, Galliae faciem in dies sordidari, Ua datos , Alanos, &c, in Gallia sortiores fieri, avariis tyrannis Romanum Imperium scindi , Soccupari a Visigothis , Ataulphum Galliae Plac,
diae virum enecatum ab Honorio Imperatore, atque
ab eodem pacem initam cum Uallia Visigoth rum Rege, atque vel ab Ethnicis , vel ab Haereticis, praecipue Arianis Religionem Christianam vex ri, prout diris ostentis Coelessibus praedictum fuerat , meliorem temporum conditionem desperans s tius duxit, ut, Deo sibique diligentius vacaret, &orationibus, precibusque bono Religionis prospiceret, in solitudinem secedere. Itaque Deo , sic prinhante , Surrentum civitatem id temporis, & ab limminum memoria celeberrimam appulit anno Aa a. juxta Surrentinae Ecclesiae traditionem , cui potius firmiter adhaerendum , inde in solitudinem non
Ionge ab ipsa urbe divertit , ubi pietati , asceticaeque vitae serviens omni virtutum genere adeo Clarus evasit , ut ejus urbis Clerus, aliique, etsi Z et a inu,
422쪽
Romeus In Epit. υἰt. S. Renat; . di In vIta ejusdem susius descripta. errar. In Cais
3σ De Chrissian. Surrent. Antiquit. invitum eum a lucis abstractum in Surrentinum Episcopum cooptarint circa annum as. sedente sancto Bonifacio Ι. , & Honorio imperante, ut dicitur in secunda lectione; cui sedi usque ad e tremum diem, quem clausit circa annum qFO. pridie nonas Octobris, sanctissime praesuit . II. At licet Romaeus 3. Nonas Octobris semel, S iterum obiisse tradat . In epitome enim ait: Senex ex hac vita migraruit in Caelum III. Nonas Octobris . Et in vita ait : Et ad Vesum Chrinum profectus VI i i i. Nonas Octobris . Id sortasse asseruit opinione ductus , quod Surrentina civitas , dum ejus memoriam pridie Nonas Oct hris celebrat, depositionis ejusdem recolat diem , non obitus . Quod tutum non est . Surrentini enim eo die , quem sinum venerantur , in Co lum sanctum Renatum abiisse traditione didic runt ; S hoc eodem die Beneventi celebrari testatur Ferrarius, quamvis ipse Romaeum secutus
s. diei Octobris appinxerit. ΙΙΙ. Quod autem aliis diebus ejus festum diem agant Andicavenses, id nostro judicio tribuendum est ignorationi diei obitus ipsius sancti. Quinimmo putamus nullam de ipso obitus die, memoriam apud Andicavenses celebrari , sed quicumque ipsius sancti celebritati addicti sunt
dies, eos omnes propter varias translationes iam
cti corporis factas , aut peculiaria in eam civit tem collata beneficia solennitate, & commemoratione distingui; quum enim Andicavenses non ita
423쪽
Lis. II. DF. IV. cap. IV. 3σsita facile potuerint ipsius diei obitus cognitionem nancisci , ex quo partem sacri corporis obtinuerunt , festos dies agere ipsi sancto devotos propter
translationes, & accepta beneficia coeperunt. Plures sane dies sancti Renati venerationi devoverunt ; die enim xa. Aprilis corporis sancti Renati Relationem ex Italia Andicavum celebrari tradit sub ritu duplici ex Bollando Baillet. Et revera de ea relatione loquuntur obiter Bollandistae, sed die gr. Aprilis. Plurium ejusdem sancti corporis translationum , licet nunquam extra Andi- cavorum moenia delatum sit, memoria extat apud Andicavenses , teste Baillet ; quum scilicet sacrum Corpus inventum fuit; quum idem desessum est, exploratumque, atque aliorum oculis exhibitum , ut . incredulorum os obstrueretur ; & quum denique e sancti Μauriij templo in majorem , seu Cathedralem Ecclesiam Andicavensem translatum suit , cujus id temporis Patronus evasit . Hujusce autem translationis memoria die Io. Augusti quotannis recolitur , ut refert Baillet .
At, ipsemet Baillet perhibente cum Bollandistis , princeps, ct celebrior de eodem sancto solennitas per octo continuos dies quotannis instituitur non modo Andicavis, sed in tota ipsa Dioecesi die ra.
Novembris, ut etiam testantur Fratres Sammar
thani ; cujus solennitatis cognitio ansam dedit er- .randi Bollando, scribendique eodem die, II. scilicet Novembris etiam Surrenti idem festum celebrari , quod falsum utique est. Surrenti enim die
424쪽
3ω De Grino. Surrent. Antiquit. die σ. Octobris , ut diximus , obitus S. Renati m moria quotannis sub ritu duplici recolitur ; quis quid scripserit Romaeus, & Ferrarius etiam non uno in loco , praesertim in Catalogo Generali sanctorum, qui in Μartyrologio Romano non sunt , ubi inquit: III. Nonas Octosns Suryentistiti.ri uis hori m Picentibus sancti Renati Episcopi , o Ursis ejust yc,ών..ii a rim Protectorta . Ibi igitur emendandus est Bolamma ut .p. di- landi error, S tenendum omnino est, quod alibi Idem Eolla.d. ipsemet Bollandus asseruit: 1cilicet S. Renatum s Α ita.'. c ' Surrentinos VI. die Octobris solenniter venerari. Rri r sura. IV. Neque vero praetereundum est, quod
Baillet in vita sancti Renati subdit, illum scilicet Gl.iἱb;d is NOVembris, quo Andicavis sanctus R, natus solenni pompa colitur, ab ipsis Andic vensibus obitus, vel saltem depositionis credi . Quae fides, si ea est apud Andicavenses, ut refert Baillet, nihili prorsus ducenda; quippe quae
fundamento, ac verisimilitudine vacat. Satis enim diximus constantem esse apud Surrentinos traditionem , sanctum Renatum σ. die Octobris ad Co Ium evolasse, quo sane tempore ipsi Surrentini ejus obitus anniversaria, quo ad longissime potest mens hominum respicere immemorabile spatium praeteriti temporis, & antiquitatis memoriam recordari ultimam , inde usque repetens , semper
agitare consueverunt. Neque unquam de eodem
obitus die Surrenti facta est mentio illo mense , Novembris . Quid igitur 3 Quibus potius acquiescendum Surrentinis ne , apud quos sanctus Re
425쪽
natus supremo fato functus est , an Andicaven sibus , qui id tantum tenere possunt de sancti Renati obitu , quod ab ipsis Surrentinis didice.
runt Z Nos profecto imprudenter facturos arbitra remur , si , neglecta Surrentinorum traditione, auctoritateque, Andicavensium fidei faciliores a res inconsulto pratistaremus . Quare potius putandum est illum diem xa. sculicet Novembris ad celebrandam memoriam albcujus singularis in ipsox Andicavenses beneficj , Vel cuju1dam ex relatis translationibus, ct illius praecipue , quae ex Italia facta fuit ni certum omnino est hanc II. Aprilis recoli, ut attigimus ibi fuisse institutum , qui deinde hominum credulitate pro die obitus habitus est . V. Neque heic omittendum est advertere quod etiam Lutetiae Parisiorum peculiaris cultus, honorque sancto Renato tribuatur in sancti E
staclij templo , S in illo Collen Vasconum ratque id opera Renati Benedicti ipsius sancti Eustaclij olim Paroeci, & Vasconum Doctoris, qui ipsius sancti Renati vitam insuper condidit.
Da sancti Renati Lipsanis , o miraculis. I. I. T Ee minus dissidium est inter Surrenti-1 nos, ct Andicavenses de sancti Renati corpore. Credunt hi , ct quidem obfirmato ani-
426쪽
3σ8 De Chrissio. Surrent. Antrfuit. mo post sancti Renati mortem hujus corpus majores suos a Surrentinis repetiisse , sed quum primo repulsam passi essent, tandem, interposita Summi Pontificis auctoritate , obtinuisse, ut illud A
dicavum traducerent , cujus indemnitatem plurium translationum testimoniis student confirma
re ; atque id testatur Baillet, S P. Simon Martin , Saussay, Claudius Robertus , aliique. Ins
per addunt, ut ex eorum Epistola ad Surrentinos data liquet, anno xsσa. ab haereticis sanctum
corpus pene exustum, S quidquid e flammis eripere licuit, Carolum Andicavensem Episcopum in aurata capsula inclusum altari sancti Renati , quod est in capite Ecclesiae Cathedralis , imposuisse.
Sed dieant nobis Αndicavenses , quandonam
id accidit Quo Pontifice opitulante sacrum pi
gnus, invitis Surrentinis, obtinuerunt 8 Praeterea, si sanctus Renatus tamdiu Ecclesiam Surrentinam tenuit, si Surrenti diem clauserat extremum , quo jure poterant Andicavenses totum sacrum Corpus a Surrentinis expetere , qua aequa cauosa ab ijsdem per Pontificem obtinere Z Cui unquam persuaserint voluisse Pontificem immerito Surrentinis vim inferre, eosque sine ratione adbgere , ut sacro illo corpore, quod ad ipsos spectabat , tam injuste omnino privarentur . Cui persuaserint adeo faciles , dementesque fuisse , Surrentinos , ut sacrum pignus , quo praesent maxime gloriabantur, cujusque patrocinium , prae sidiumque in periculis, & calamitatibus experiri
coeperant, sibi passi fuerint auferri 3 Porro
427쪽
Porro nequidquam credibile est, templum iam cto Renato suo sine ejusdem Reliquiis posuisse . quod a primis usque Ecclesiae temporibus iactum nunquam est. Dicendum igitur hoc nimis confidenter , & sine ulla verosimilitudine jactare Α
II. Et profecto constans est tot seculorum apud Surrentinos traditio corpus sancti Renati Surrenti extare in eo templo repositum , quod D. O. Μ. illius nomine devotum suit , una cum corpore Divi Valerj ; neque monimenta desunt , quae nos hujusce rei certiores reddant . Primo enim ratio ipsa persuadet, nequidquam . sivisse Surrentinos, ut sacrum Episcopi sui codipus , quod adeo colebant , adeoque praesens sula temporibus experiri coeperant, ab e terna gente, Andiea, ensibus scilicet, nullo jure abriperetur .
Secundo templum sub ejus , ct sancti Valed
nomine excitatum ibi vel totum corpus , vel sabetem bonam partem esse innuit. Tertio ex eorum Actis constat Agapitum Episcopum Surrentinum, Rodoaldo Beneventi Duce civitatem aggrediente , Reliquias sinctorum Re- nati, & Valed ad eam avertendam pestem, horrisonumque flagellum seliciter adhibuisse . Quarto Anonymus, qui circa noni seculi finem vixit, ut diximus, de sanctis Surrentinis loquens ait et Guorum corpora Surrentum fovet . Quod albbi etiam animadvertimus.
Quinto id, quod nobis est conjecturae, & a
428쪽
3 o De Chrinan. Surrent. Antiquit. ctoritates testantur , stabili semper fide creditum
fuit a Surrentinis , ct inconcussa , constantique , traditione numquam interrupta posteri per omnia seculorum spatia , ct aetates a majoribus accepe
Sexto Fides, & traditio Surrentinorum re probata est, ut nullus amplius sit dubitationi locus. III. Crediderunt 1ane Surrentini jam inde ab antiquioribus seculis sacra corpora sanctorum Renati, & Ualed collocata olim fuisse sub ara maxima veteris Ecclesiae eorumdem sanctorum , quae attigua erat, ut nunc etiam videre est , coenobio Patrum Benedictinorum, quorum curae demandata suerat. Sed, quum nova jam Ecclesia, & elegantior prope antiquam excitata fuisset iisdem sanctis , Surrentinae civitatis graviores , prudemtioresque viri cotidie urgebant, ct iterum dei de , ac saepius interpellabant D. Jacobum Deis Gratiis Abbatem Casinatem , qui id temporis Surrentino illi sanctorum Renati , & Ualen coenobio praeerat, ut in veteri illo templo essederet; non enim fieri poterat , quin sacra corpora ibi quiescentia tandem aliquando inveniret . Quumque sibi in dies eo magis instare non desinerent
nobiles illi viri, postremo iisdem parere constituit pius Abbas . Quapropter post multa jejunia, ct
effusas preces manum operi admovit. Et primo in eo vetusto templo lampadem, seu lychnum, pensilem incendit, ut umbras, & noctem depelleret , qui tres dies, noctesque , etiam si nemo
429쪽
tis. II. Diss. IV. cap. V. 3 t
eonsumti olei desectum reparasset , clara luce , exardescens perduravit , per quod solidum temporis spatium efossores incepto operi assidue imi iterunt. Sed, quum jam medium tertiae noctis immineret, post magnos labores ex effodientibus unus tabulam marmoream eruit, sub qua duae arculae ex plumbo conflatae ejusdem omnino magnis tudinis quatuor scilicet palmorum inventae fuerunt ; altera ad caput arae maximae: e regione sub eodem Altari vetustioris illius templi altera . Tunc hujusce rei particeps eflectus Pater D. ID cobus Abbas , qui in suo cubiculo manebat in preces effusus . e vestigio locum adivit, statimque maxima , qua potuit, religione, ac reverentia primam capsulam, in qua corpus esse Divi Renati credebatur , laetitia perfusus aperuit , imvenitque ibi ossa lacte ipso candidiora , ct quae pars
in pulverem abierat , auri comminuti speciem , splendoremque praeseserebat. Ex ipsis autem Osi, bus , ut satis pietati suae faceret , particulam sibi
desumsit. Eo vero inventionis sacrorum corporum rumore per civitatem Surrentinam evulgato , Trajanum Sersalem puerum septimum annum agentem , oculis captum Parentes Patri D. J cobo Abbati stiterunt , ipsum enixe exorantes , obtestantesque lacrymis obortis , ut sacrorum
Ussium particulam sui nati oculis admoveret. Id se facturum non abnuit D. Jacobus, sed eos hortatus est , ut se consueto trium dierum jejunio , precibus, eleemosynis , aliisque piis operibus tan-
430쪽
3να Dec inan. Surrent. Antiquit. tae rei , tantoque beneficio accipiendo pararent ι indeque cum puero redirent . His omnibus ad unguem persectis , & elapso trium dierum spatio iidem parentes una cum caeco nato D. Jacobum conveniunt, qui in eorumdem sanctorum templo, postquam multam operam Numinis precationi dedisset , sacram illam sancti Renati Reliqui oculis caeci pueri pie, religioseque applicuit, quam postea vix post horae semi quadrantem removenS,itatim caecum antea puerum oculorum sensu praemditum , atque illa Caecitatis calamitate omnino liberatum summa cordis sui, ac parentum , asstantiumque laetitia , stuporeque admiratus est . Sed hoc ingenti sane miraculo tam Ρ. D. Jaco-hus , quam ceteri obstupescentes Deo mirabili in sanctis suis, ac sancto Renato immortales gratias proni egerunt .
IV. Ad haec quum idem Pater illud sacrorum ossium frustum reposuisset , eam suorum digitorum extremitatem, qua sacram reliquiam tetigerat , compluribus veluti aureis stellulis micareis animadvertit; quamobrem se tanto munere, tam
loque pignore, quod apud se habebat, indignum reputans , illud dono dedit Neapolitano Benedicti norum Coenobio sanctorum Severint , & Soq; ubi in Τhesauro Reliquiarum illius Ecclesiae a
huc summa cum veneratione , reverentiaque se
V. Praeterea pensilis lychni , qui in veteri illa Ecclesia ardebat , dum sacra corpora effode-