장음표시 사용
481쪽
2 De Grinio. Surrent. Antiquit. dandi, Henschei que continuator, qui hunc An nymum a se typis editum doctissmis notis illustravit, id operis Petro Diacono Casinensi minime tribuendum esse contendit . Revera namque hujusce sancti Athanasj vitae auctorem eidem fameto Synchronum, atque aequalem fuisset liquet ex plurimis apertissimis ejusdem vitae locis ; Petrum autem Diaconum Casinensem multo tempore post florui sse, seculo scilicet Ia . , incomperto apud Omnes est . Eumdem hunc auctorem cum ipsis Cuperi notis postremo recudit Ludovicus Antonius Μu-
praeposuit , in quo Petri Diaconi , vel potius seop Neap- subdiaconi Neapolitani , non autem Caunensis opus illud esse propugnat , ne in omnibus deflectat ab auctoritate Barori , qui , ut ipse ait Μuratorius, mir a somniando alienus minime id pra-Hiiisset, nise Codex Vaticanus, cui uni hanc vitan desemus, Auctoris nomen praetulisset . At Muratod excusatio nihil omnino Baronium purgat , qui Αnonymum hunc nedum Petrum Diaconum, sed Petrum Diaconum Casinensem appellat ita: Hoe
ter ex hac vita mιgravat , sed ante Uyum Ianctus
Athanasius Episcopus Neapolitanus , ita teHante P tro Diacono Casinensi, qui hoc item tempore vixit , resque ab eo praeclare gessitis conscribit. Si dixisset
Muratorius, Baronium repetasse in Codice Vari- . cano nomcn tantum Petri, do nominis sin i itu li
482쪽
ne adductum illum Diaconum Casinensem existi masse , aliquanto melius ipsi Baronio consuluisset , sed nostro judicio appositissime ad mentem Baron dixisset, Petrum hunc Diaconum suisse Catinensem, sed alium prorsus a celeberrimo illo Petro Di cono , qui historiam Casinensem post Leonem Ostiensem prosecutus est. Nam ipse Baronius , ut Μuratorius advertit , Petram ludios et ita audi rem sancio Athanaso Sy chronum facit ; ιμ propterea a Petro Diacono Cynense , qui anno II 3σ. furebat, satis di tinguit. III. At revera alibi hos duos Petros Diacinnos satis superque Baronius secrevit; sub initium enim seculi ra. complura tradit, quorum rogat testem Petrum Diaconum Casinensem , ut quum narrat sanctum Brunonem Episcopum Signiensem missum Legatum in Gallias cum Boamundo Amtiochiae Principe , & alia, indeque subdit : Us Petrus Diaconus te Hatur in Chronosigia Casinost. Η unc eumdem redarguit , quod assirmet invest, turas ab Innocentio Papa II. Lothario Imperat ri concessas in Conventu Leodicensi Sc. Ut ipse Petrus lib. q. cap. ss. , S sub Lothario vixisse credit Sc. Quis igitur non videt Baronium hunc Petrum alium fecisse ab illo, quem nuncupat Α ctorem vit. sancti Athanasj, quemque ait eodem cum ipso S. Athanasio tempore vitam vixisse pVideat igitur quisque quam immerito de Baronio haec dicat Ughellus : Ejusdem quoque S. Athanas scilicet vitam accurate ser fit Anoumui quidam
483쪽
os De Chri Pan. Surrent. Antiquit. Hus S nehronus , quem Petrum Diaconum Casine sem esse putat Baronius , ex quo multa ipse coliguom. IO. Annal. ann. 872. , qui certe esse non pomte II, quum Petrus Casinensis Diaconus , qui pocta ita secula vixit, lib. . Chron. Casin. eap.sσ. , ertis. De TD. IIIHI. Monaia. Casin. cap. s. melius
cap. 67. Η mnorum , vitarum , inmitiarum , c eerorumque operum a se conscriptorum Catalogum re
erasens de hae sandii Athanas j ista nihil dicat . Non enim tam crasse lapsus est Baronius, ut S. Ath nas Biographum putarit fuisse Petrum Diaconum Bibliothecarium Casinensem . Et quamvis revera hic Petrus esse nequeat Biographus ille ipsi S. Athanasio Sync ronus : tamen haec ratio , qua id probare conatur Ughellus, nihili facienda omnino; si enim attentius caput illud sσ. lib. . Chron. Casin. pe currisset, offendisset in fine verba , quibus exprimit Petrus Casinensis plura se scripsisse, quae ibi
non reserebat. Insuper quae ejus opera numerantur
cap. 47. De Uiris Illustribus Cassinensibus, non , omnia omnino sunt, quae scripsit Petrus Diaconus; ibi enim in notis ad idem Caput quaedam inter alia , quae testatur apud se asservare Io: Baptista Μ rus , recensentur, quae in illo capite non videntur annotata. Sed dicimus id nunquam Baronium tamniasse; & eosdem non esse, nec putasse, temporum , quibus eos consignat , diversitas evincit ;atque haec esset potior licet non omnino stabilis ratio . Etsi scripsisset , fortasse retulisset Petrus operum suorum , suique , supra quam credibile
484쪽
est , jactator , in quo excusatur ab Angelo deis Nuce in Notis . At haec a Caracciolo hausit , quem miramur id dixisse. Nec melius haec Μurat rius dicit : Certe Petrus Dracoxus in lib. de Vis LLH. Casin. nullum alium Petrum Diaconum Co
nensem scriptorem ante se commemorat , commemoram
turus si fuisset . Quibus verbis videtur tenuisse , Μuratorius nullum Auctorem potuisse aciemia mentis , aut memoriam Petri Casinensis effugero, neque esse potuisse quemdam Petrum Diac num Casinentem , Petro Diacono Bibliothecario de viris Illustribus Casinensibus scribenti ignotum , qui sancto Athanasio coaevus ejusdem vitam scripserit. At id videtur non adeo dissicile puta Johannes Baptista Μarus laudatus a Card. Bona in critica auctorum, ubi de Petro Diacono Camnensi, qui in notis ad cap. 47. Petri Diaconi Bibliothecas de Uiris Illustribus Casinensibus , quem typis edidit , sub finem de hoc Petro Diacono hujus opusculi de Viris Illustribus Casinensibus a ctore disserens subdit: De scriptis, laudisus, o mita noHri Petri Diaconi , qui dPDersus en ab alio Petro Diacono pariter Casenens, qui mitam sancti Athaηasst Neapolitam describit, agunt Leo OHiensis re Hor. Casin. Trithemius oc. At de Leone Ostiem si fallitur; nam non poterat Leo de scriptis loqui
Petri Diaconi, qui vix puer erat, quum obiit Leo . Praeterea id nimis audaeter praesertim, quum non omnem in Petro Diacono diligentiam , aut er
485쪽
Commenta praeva ad vit. S. Athan. . n. 16. T. 4.
18 De ciristian. surrent. Antiquit.
gentissimus . Is enim alterum Petrum Diaconum Casinensem cap. 3 s. de Vir. Illust. commemorat,
eumque institutorem suum vocat ; S ab Od risio Abbate Μonachum factum Casinatem, S ci
ca annum Io 8 o. floruisse ibi annotatur . Id ve-m non animadvertimus, ut credamus hunc Petrum posse Baronio suffragari, quum non vixerit sancti Athanasj tempestate; sed potius ut lapsus, a quibus alii sibi caveant, detegamus. IV. Ut ut tamen res se habeat, Anonymus hie scriptor ejusdem sancti Athanas j coaevus perhibet ortum duxisse eum decima Indictione , regnante Μichaele scilicet Balbo , dc Τhe philo , Romanae Ecclesiae praesidente Gregorio ;inde mortem obiisse Idibus Jud Indictione qui
ta , regnante Basilio Imperatore , qui Basilius dictuq Μacedo regnavit ab anno 8σ7. , usque ad annum 88cr. , annos scilicet I 8. S menses quinque . Praeterea idem Anonymus sanctum Athan sium quadragenarium fatis concessisse innuit his verbis r Praefatus autem mene sitis vir ante Epriscopatum vixit decem , o octo , o in Episcopatu sedit annos a a. Atque hinc perpensis Imperat Tum annis , quibus regnantibus ortus est, atque inde sanctam animam efflavit; atque animo ad sui ortus , mortisque Indictiones ab Anonymo traditas intento , statuit Cuperus cum aliis sanctum Athanasium in vitam ingressum anno 832. , mortique occubuisse anno ejusdem seculi 872. in. - quam Diuitia ny Corale
486쪽
LI. II. Diff. VI. Cap. III. Aas
tum sententiam omnia conveniunt, ct praesese tim verba etiam Johannis Diaconi alterius coaevi scriptoris , qui in vita sancti Athanas habet rMigra is ad Dominum, cujus corpusculum ad M
na Ierium sancti Benedicti , quod si tum in in Monte Corno , deportantes in Eceis a sancti Petri Apod Z
Ii isidem contatuta sepelierunt Indictione quinta anno Imperatorum 872. Haec quidem Chronologia optime contexta videtur . Tantum obiter adverte dum est, Anonymum tradentem sanctum Athan s1um , regnante Μichaele, in lucem editum , m moria sertasse lapsum fuisse; Μichaci enim , qui, ut habet Iohannes Curopalates , Zonaras , & C drenus , imperavit annos novem , ct menses octo, anno 8ao. Imperium auspicatus est, ct circa 8a . Τheophilum filium in Collegam ascivit, ac tandem anno 8as. , sive 828. cum aliquot mensibus mortem oppetiit . Trienti O igitur ante sancti Athanas ortum vita functus est Μichael Imperator. Quod nec, Antonius Caracciolus , nec Nicolaus Gianneltasius, nec Guillelmus C perus , aut Muratorius eruditissimi alioqui viri inspexerunt . Verum quum Indietiones , aliaque tempora anno Ortus sancti Athanas 832. apte Cohaereant , ea dissonantia non tanti pro nostro judicio facienda videtur . Quapropter eominus audiendos arbitramur Davidem Romaeum , & Co nelium Grasium Carthusianum nativitati S. Ath, nasj annum 833 . inconsulto assignantes . Praeterea
nullam fidem prauiandam i opinamur aliis Agi
487쪽
3o De Grinian. Surrent. Antiquit. graphis , qui circa annum mortis sancti Athana-0 etiam variant . Μagis enim , ac consultius credendum est Iohanni Diacono , ac Anonymo scriptoribus sancti Athanasj coaevis , quam Fer rario mortem sancti Athanas anno 877. consignanti, & Ludovico Zacconio sanctum Athanasium
anno 88 I. e vivis abiisse contendenti .
V. His obiter , strictimque praclibatis, quod e re nostra est, luculentissime colligitur sanctum Athanasium in vivis fuisse temporibus Gregorj IV. Sergj II. , sancti Leonis ΙV., Benedicti, Nicolai , ct Adriani II., Summorum Pontificum , qui Adrianus Neapolim misit Anastasium Bibliothecarium cum Abbate Caesario ; ut in universam Neapolitanam Urbem propter injurias sancto Athanasio a Duce illatas , interdictionis , vel anathematis fulmen intenderent , ut refert Anonymus quae poena , seu censura, quamvis in Clementina I. De Poenis videatur primo praescripta , multo antiquiorem suisse ex hoc Anonymi loco facillime eruitur . Sanctus igitur Athanasius Neapolitanus in vivis erat tempore praesertim Leonis IV. , sub c jus Pontificatu, anno scilicet 8 s. sanctum Athanasium Surrentinum cum quatuor aliis Surrent,nis Patronis in Saracenorum navibus apparuisse ,
Iuculentissime demonstravimus in Notis ad vitam sancti Antonini . Itaque luce clarius patet sarrctum Athanasium Surrentinum Patronum , qui jam id temporis inter Divos ascriptus suerat ,
488쪽
Lis. II. Diff. VI. Cap. III. ε 3 et
alium omnino esse a sancto Athanasio Neapolit no adhuc ea tempestate vivente.. Quare jure merito Cuperus subdit et Nos, expenses utrimi argumenis ,sententiae duos Athanasos istos ditaque
ii subscribimus . VI. Eundem animi sensum contra Romaeum pridem severunt Paulus V sius , Capacius, Femrarius, inhellus, qui opinionem suam variis comjecturis firmare non destiterunt . Festum enim sancti Athanas Neapolitani , inquit Capacius , celebratur Idibus Quintilis , at vero sancti Ath, nasj a Surrentinis VII. Kal. Februad . Quam rationem nullo negotio enervari putat Caracciolus ;fieri enim potuit, ut ob inaugurationem ejus nominis Ecclesiae hoc die sortasse celebratam, vel ob aliquod insigne beneficium ea ipsa die a sancto acceptum filium Surrentini deversimode a Ne politanis locaverint , quod & Ughellus advertit. Quocirca, rejecta Capad conjectura, aliam ipse firmiorem, ut putat, invehit. Quod scilicet in instrue
ptionibus, ct pictis imaginibus passim quinque
sancti Surrentini patroni conjuncti conspiciantur, nempe sanctus Renatus , sanctus Valerius , sam ctus Athanasius , sanctus Baculus, sanctusque Antoninus . Verum hanc ratiocinationem iacilius quispiam elevabit dicens quinque simul inscribi , &depingi Surrentinos patronos et sed non omnes Surrenti desunctos, unum ob accepta plurima beneficia aliunde ascitum , cujus rei innumera suppe
vita s. Athanasi . Uthellus Ital.
489쪽
3x De Grinio. Surrent. Antiquit. VII. Solidiora putat se attulisse Caracciolus
inter quae aliam apparitionem quinque sanctorum Tutelarium , qui Saracenos e Crateris mari et, minarunt , cuidam Sergio Pipino exhibitam commemorat , qua S. Antoninus inter duos Episcopos sese eo spiciendum dedit : Et hi amso senes , ambo barbam tonsi, quorum alter calvus Athanasium se dixit. Porro sanctum Athanasium Neapolitanum juvenem decessisse constat.
Quam conjecturam verbose nimis de more antevertisse videtur Romaeus , statuens sanctum Athanasium Neapolitanum plurimis aerumniS , moerore , Curisque vexatum , infirmaque valetudine affectum praemature senectam , canitiem que vultu , ac specie contraxisse , & praepropere calvefactum . Verum haec Romaei commenta satis , ac commo
de quisque redarguet, qui non est ignarus alterius apparitionis ejusdem sancti Athanas Neapolitani a pluribus scriptoribus enarratae cu d im caeco , qui illum videre visus est erine crispante, Hatura procerum , vultu Angelicum . Alius igitur omnino a sancto Athanasio Surrentino , qui deping tur ingravescens , vietus , rugosus . Etsi nostra quidem sententia hoc ex picturis elicitum argumentum enerve prorsus videatur et non enim
graphice tempore sancti Athanas j , vel diu post
hominum vultus pictura exprimere norunt, quum ea tempestate in Italia ars haec admodum Iabes
etata erat , ut vix diu post a Cimabue , & otio
490쪽
Lib. II. Diff. VI. Cop. III. 433
otio Florentinis amissam venustatem recupera re coeperit .
Solidiori igitur , invictoque argumento diser,
men inter duplicem Athanasium statuamus .
UIII. Hoc est quod sancti Athanas Neapo
litani corpus Neapoli humatum extet, quo aspODtatum suit e Casino monte, brachio ibidem rei,cto , ut tradit prae ceteris Caracciolus e at vero sancti Athanas Surrentini corpus Surrentum tentati , ac tenet , ut constans est ipsorum Sumrentinorum traditio ; Anonymus vitae sancti Andonini scriptor luculentissime testatur , qui , ut alias diximus , eodem seculo cum sancto Athanasio Neapolitano floruit ; hic enim, posta quam sancti Antonini apparitionem cum aliis tu telaribus Surrentinae Civitatis retulit , nominae quoque recensens addit : Vuorum eorpora Surre rum fovet. Quis porro adeo excors , ut robur , ac vim rationis hujus non deprehendat 3 Sancti
Athanasj Neapolitani pignus e Casino Neapolim in patriam suam remigravit; neque unquam Surrentum delatum fuisse penes ullum historicum legitur . Surrentum corpus sancti Athana sui retinet ; vides igitur duos fuisse hos , de quibus agimus , Athanasios . IX. Ulteriora adhuc petis argumenta ppra habimus : vetustum scilicet incisum lapidem a Capacio relatum in antiquo templo Surrentinae Dioecesis sancti Athanasj nomine insignitum hu