Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

131쪽

crarum litterarum quodq, habet foro,quod a publicis muneribus ocis totum id in theologia libentissime consumit. quem tu imitaris, ut audio si minus in studio doctrinae, at in uoluntate, in moribus, vitaeq; in littuto contemnere te aiunt, quae ceteris ab adolescentibus cum uoluptate sunt abhorrere a lusu, venatione , cursu, alea esleuia ducere haec, inania, indecora, turpia : deditum spe litteris, uel quibus ad humanitatem informamur, uel quibus ad excellentem liberalium disiciplinarum cognitionem adrilis aperitur: maxime uero solitum ea meditari, iurare diligenter, quibus stemnae uitae lalus comparatur diurnasunt haec munera, mi Fabi, non a nobis profescta, aut elaborata, nec omnibus impertita tibi contigit, ut ita lentires, O ita uelles habe gratiam Deo, qui te tantis in tenebris, atque erroribus praecipuo quodam lumine illubirii uerit . aliis non idem contuit mirari noli, neque caussam quaere abdita sunt, nec humanis comprehensibilia mentibus arcana caeli stet illud modo nib/ usiqua m fieri, nihil euenire aut insciente , aut nolente Deo quaeq; ille uult, ct quae per mittit, ea nequaquam reuocare ad nostrum iudicium debemus, neque, recte ne fiant, an si cus, interpretari. Et omnino uelim te, cum de diuinis rebus cogitas, minuere opinionem

132쪽

namq; putare certissimam doctrinam pietatem in Deum, aut beneuolentiam, O studium erga illos , qui nobis a Deo commendantur. Qui non dubito quin sepe ita cogites, ut credas nec te ita puto credere, ut re ipsa non prases cum te omnes ita uiuere confirment, ut diuis moribus prorsus absit arrogantia ueruntamen sii tibi laudo id, quod amas, o quod amandum extimas, non te gratiamineo in non haec tibilicet, parum necessaria, iucunda tamen commemoratio eni equitur illud ipse mihi satisfacio nam, quae laudatio uidetur, eadem si attendis, cohortandi etiam uim habet quo genere, pro mea in te beneuolentia, magnopere delector Atque etiam in

huiusimodisermones ego soleo libenter ingredi; quia, si nihil aliud, ipse mihi fructum ero

dum ea radio, quibus amore summi boni studioq; incendor Te autem, cum haec legis, iatari oportet uel tua caussa, qui tuum intelligas iudi tum nostra sententia comprobari; uel mea, quem sentire tecum uideas, O iisdem gradibus arare ascensum ad ea, quae quanta sint, ex eo conjcitur, quὀd ipsa tantum stes tranquillitatem parit animisi stris, osa no

a malis modo,seda malorum quoque motu uindicat Macte igitur ista uoluntate, O sosen-

133쪽

su mature uidisi, quis esset rectus adgloriam

cursius.sequere iudicium tuum nec tamen contemne nos, sit quando hortamur ipse nos uici sim , ubi languemus, hortare sic erit mutua gratia secamabimus etiam magis inter nos , mutuo beneficio prouocati. Vale.

Brixiam.

Eoi uero te, mi Pactori, tua caussa dilexisemper habes enim, quae tibi amorem concilient, do trinam ct humanitatem munera, qua mittis, me tibi obstringunt magis beneuolentiam in te meam augere non possunt quae enima uirtute profeItast non his tanquam adminiculis nititur, sed consiliit ipsa per se, eoq; iam processit, ut ad summum perueiusse uideatur praesta te mihi, obsecro, qualem ha tenus

cognovi amantem mei, O in amicitia consantem munus hoc erit omnium munerum

prae tanti ismum quod ego, qui sim mei erga te animi ipse mihi conscius, quas debitum expecto Vale uia. Vincentio

134쪽

VINCENTI STELLAE,

Brixiam.

SUPERIORI Bus diebus , quo magis incitabar cupiditate ueniendi ad te , uiseq-daeq; urbis, ut audio, pulcherrimae, qui esssem litteris tuis, O filii tui, id est utri que tuis, amantissime inuitatus co me reuos cabat magis pudor meus ; neque tam quid tua permitteret humanitas, qu im, quatenus mihi per modestiam meam progredi liceret, cogitabam ac sepe mecum sic. An tu alhominem, quem nunquam allocutus ῆ quem ne uidisti quidem ' adde quem uirum, quam nobilem , quam grauem , qud in districtum magnis rebus 'ego autem quis infirmus natura semper, nunc etiam ualetudine impeditus, exquisita quadam rationes cura tuendus. Contendebam equidem cum animo meo: nec uici facile sed uici tamen aliquando, decreui omnino ad uos primo quoque tempore me conferre uereor enim dum ualetudinis commodum expeIIo, O id ago, ut, quas morbus ademit, uires colligam, in hiemem ne imcidam, id est in imbres, Osigora quorum altero tuae corrumpuntur; alterum scis esse MFῆς τι πολεμιωτατον nam illud in quo tibi IDD

135쪽

fortasse, uel domesticis tuis incommodare mea mollities , paulo fastidio si or in uis Iu consuetudo potest , id non pecto aut enim ex uum quiddam erit . feretur acile aut si magnum , illus rabit benignitatem tuam Statutum igitur de re nee es, cur sententiam mutem : Ardendum de ratione itinetis: t amas ad meam uoluntatem , meumq; consilium, quae tuae' humanitas, totam relicis ego autem nihil puto commodius, nihil aptius adibrium infirmitatemfusentandam, quEm lecticula gestari sed habet 'ecies illa quod ad Fabium tuum scripseram, quiddam nimis honorificum nec e inissum, qui, quodsuperat for

tu ham meam, eo libeλiter utar. uerum uno

scetur ualetudini quam satis infirmam atque imbecillam concussus uexatio facile frangeret. c 3 quidem , quo mearum bene perita curationum ancilla cum filioli puero uebatur, opus est haec si habebo, uel potius cum habebo; uiserum med tua libera litate omnia expectare dabo me fatim in uiam quidem spe, ut aliquem e caeli mutatione fri IIum capiam, maximum qui dem ex tua humanitate, quam cantari ab omnibus audi Vale. uia. Eidem a

136쪽

M, Brixiam. in o D ueritus sum, feri uideo, ut imbribus madescat humus, E piluis in lutum coamulas impediat, ac turpi foede a 'ectu trigoris

etiam acres morsus hoc triduo sentire coepimus quae cum ni iter habentibus commoda dumicro, maiora ut timeantur, hiemis

propinquitas facit ut mihi uel mature , nulla interplita mora, ueniendum ad vos, uerioatum Asngilium necessario abiiciendum intelligam fibricula omnino tentamur quotidiana: sed opinor decedet cumprimum ex hoc me domestico maerore ereptumsatuam in tuis aedibus, id est in aliqua, uis ero, iucunditate, atque latitia iniurias autem caeli, lectica circummuniti, possumus contemnere qΗam0brem, quod tuo commodo fiat, dabis negocium tuis, ut Saturni die, aut, qui sequetur, proximo, uehicula perducant. Lenticario mandetur, atque etiam aurigae sum moderanti, ne quid approperent nisi me iubente; omnino rationem itineris ad Meam4oluntatem accommodent hoc tu, scio, Stella, uel me non scribente , mandasses nihil enim te praeterit, ob eximiam prudentiam nihil pomro non uis amicorum tuorum caussa, ob humanitatemprudent parem. Vale. Uula.. Francisco

r a t

137쪽

FRANCISCO OTHOMANO,

Argentoratum.

Ego ero, comprimi a te mea caussa librum tuum , minime uolo quin si ad me refers, ut edas quamprimumsuadeo rogo etiam pro eo, quantus est amor in me tuus quem non esse mediocrem, tuae litterae significant an ego ita in bonis artibus infensius ut industriae Francisci Otho mani impedimenta opponam, O eX-cellentis ingeni stu tuo, cum bene maturi ni condi potius, ac domenicos intra parietes asseruari, quam in publicum efferri, communicari cum omnibus uelimi illa de tuis hortis, O nostris fontibus, eleganter a te, nec ne sale, prolata sunt uerum, agam tecum perliberaliter, atque hanc partem libenter dissimulabo tibiq; totam largiar. in reliquis etiam habebo rationem amicitia nostrae, nuper Uituta , maiorem tamen fortasse ueritatis.

Tuascripta, quae Iordanus attulit, proxime edita, do trinam habent, O accuratam antiquitatis obseruationem itaque uigebunt s-

, mnibus , O laudabuntur quΘd si quid est illo quod desiderari possit orimum id leue est. deinde, ut scis , non imminuit, sed auget na- sus in formosi corpore pulchritudinem Uale Veneths.

Eidem s

138쪽

O a, mi Othoniane, oscium litterarum ime requirere nunquam siripsisti, quin rescripserim quὸd contra, quam res est, uidetur; alieno uitio sit a me quidem prorsus abri culpa De horologio quὸd iterum iam scribis,

uincit pudorem meum humanitas tua . iam Gnim statueram oneris tibi nihil imponere publica exponendi iuris cura occupato, pistidie aliquid scribenti, mille ad nos utilitas, ad te Dpsum gloria permanet negocium dederam Petro Pernae et ille curaturum promiserat nec

tamen biennio fidem soluit quare accipio libenter, quod das, humanis e tbomane tu mihi, quod tuo commodo bat,borologium Augustae elaboratum, ego tibi, quantam scripsi ris, pecuniam satim curabo . quale uelim, iam antea significaui, factum eleganter, a tisici non uulgari. Tema dixerat, quae ducuntur Gregia, minoris triginta scutatis Gm non olere. Hoc quidem esset nimium: nec rei amittaris ratio ferret cui consulere, quia copi si non G, uideor debere porro genus hoc, ameutorum ita soleo cupere , ut nun tu amam cupio autem ualetudinis non

libidinis caussa cum enim mestis tristem natura

139쪽

tura finxerit, accersenda extrinsecus iucundiat: tas est,qtiam a me ipsi petere non possum; eoq; aDis,lliod plurimus in cubiculo sum ut ectus iam quadriennio per totam hiemem oculorum morbo, moles tamen potius quam acerbo nolim igitur impensam csse supra decem scutatos aut omnino quindecim, eamq; ita eri,sii horologium probctor oculis eruditis. itaque uide, cui negocium mandes nam neque omnes intelligunt: et altis alia probantur ego formam, O artificium, nou materiam, cupio emere. De tuis Insit egi diligenter, hortatus sum aucri maximi propositia ubi ad pretium uentum est audirese negarunt itaque tibi au torium, cum Episcopi transigas quem facilem iam habuisti, ct in tuo merito satis, ut audio, liberalem. Sturmium saluta meis uerbis, eumq; communi litterarum nomine excita adscribendum utinam , quantum ualet, tantum uelit optime contuleretur studi s noctris, optime etiam i

psius gloriae quam si uult esse amplissimam,

habet unde conyequatur. Vale. Venetijs. Ioanni

140쪽

Argentoratum.

VoLFGANCVM Verte , cum aliquot abhinc annis Pataui adolescens daret operam Bonamico, dilexi multis nominibus plurimu . nam, ut omittam, quo O in Q eis stetitiqicedam index nobilitatis, O insermone, a que in moribus probitas elucebat; incensis ii terarum seudio colabat me, atque obseruabat diligentissime,lsic, ut in magna si equentia amicorum nemo tamen mihi esset illo carior , nemo iucundior tueor illum amorem, , quoa uiuam, tuebor, eiq; absenti memoriam, beneuolentiamq; quam debeo, si a tribus praestentibus vicia, quae potero, accurate praestabo hoc cum meastonte facturus esseem, quantum, Optime turmi, mihi accessisse uoluntatis existimas, quὸd eos tu, uir inter maximos sium-mus, ct in exercenda uirtute semper occupatus, commendandos mihi tuis litterispuluilitnam si quis se, qui de tuo ingenio, de dontrina, in primisq; de eloquentia bene sientiat, o loquatur; is ego sum; planeq; meos eo sensilii libenter conferam, ut, qui tibi carisunt, eosdem ego quoque diligam. Quare, si uis, da mihi ornandos, atque amandos, qui ad nos ue

SEARCH

MENU NAVIGATION