장음표시 사용
141쪽
niunt, amicos tuos vici eos, si potero, sin minus, Iudio certe , O humanitate complectar ac ne dubita futurum ut, quo tu sis apud me pondere, cum intellexerint gratias tibi, quΘdeos tua commendationes profecutus, diligenter agant. Audio te quiddam pangere in rhetoricos Artotelis libros: quod quale expecto, auguror futurum, praeclarum scilicet, ac te dignum urge igitur; ut O coma muni utilitati, O tuae gloriae consulas Vale.
quando lata non suppetunt 9 annum habemus pestilentem; sepulcherrimam ciuitatem quo tidianus deformat aspectus mortuorum furere iam coepit morbus, O insultat in omnes palam, ne discrimine, qui antea repebat sen- m. latenter, necfere quenquam, nisi obscuri loci, infimaeq; fortis , attingebat quare diuinasunt imploranda remedia humana qua iaceant sepe docuit euentus. Vobis re te istic esse audio, perpetuoq; sit opto, tum ab huiusmodi morbo, qui non modo priuatas domos exhaurit , uerum etiam urbe deuastat , tum a cunctis discordiis, ac bellis, O intestinis, O lxternis. Te uero florere omni laude, valere auctoritate , ualere gratia , esse unum, ad quem
142쪽
omnes confluant consili auxil)q; caussa ni
plurimum laeter, male sentiam de uirtute, unde tibi lilluxerunt i male etiam de me ipso, qui tuam uitae rationem probaui quidem semper secutus autem sum, quatenus licuit licuit enim certe multo minus, qudna uolebam. unum si addis, ut ingenium tuum, quo nullum uidi nectantius, languere non sinas, ocij tui rationem conflare uelis, hoc es, ut aggrediaris ad scribendum illa praeclara, quae te audio tuis familiaribus esse pollicitum, aut, si iam habes insituta perpolias, nobiscumq;
cum posteritate communices nae tu, turmi,
omnium fortunam uincis, O solidam plane phsides felicitatem. quidem, quod ad me attinet, idem conor pro mea uirili parte: haereo, quoad possum, inscribendor sed mea ratio quam non sit eadem , quae tua, cognosce. Valetudinesum ea, quae facile in morbos incurrat, imbecilla prorsus, ct incommoda itaque sepe in cursit in litutorum meorum, cum progredi maxime uellem, consistere sum coactus. Accedunt, quae temporis baud exiguam partem auferunt, salutationes multae multorum:
in quibus uidetur esse honor, O est omnino quaedam species sed ualeat ambitio od omnia, quae detrimentum sudiis important. Quid domestica non enim tantum a messem dent
143쪽
dent ii, qui meos intra parietes uiuunt, u10r,
liberi, familia sed fatres quoque suas in me
uno ratim es habcnt itas uterque meis consiliis, alter etiam vicis prbus , quantulaecunque sunt, nititur, ac susentatur. Vides rerum incarum imaginem, ut in tabula depicta. nec tamen obrui me no fluctibus molesta ru; sed enitor sepe , ct con equor interdum, ut ex omnibus curis, atque occupat Iombus emirgam, meq; saltem per aliquot horas in portum recipiam litterarum quo sei frui diutius liceret, in caelo essem quia non licet, hortor te, cui ocu satis es, ingenii uero scientiae, iudicii multo plus, qudm mihi, uti ec omnia studiosorum ad utilitatem conferas quod sit facies; gloriosum tibi erit ex ipsa re, quem uideo praestare posse maxima; ceteris non modo re, uerum etiam eaepio fructuosium . fortasse enim, te praeeunte, alii,si luo modo poterimi, insitati laude subsequentur. Immeas anti
quitates, si, ut ille ait, 'isium opus es,
aliquando tamen , ut spero , pertexam. Vale. Venetiis. G, mihi tuae litterae, gratissimus uero qui te adscribendum animus impulit atque
144쪽
ego te antea diligebam; qu)d ingressum esse
minime uulgarem in uiam litterarum, longe ;peream processisse, intelligerem sed auxit a morem in te meum haec , a me nunc minus expectata eoq; iucundior, uoluntatis erga me tuae minime dubia significatio soleo enim amare in hominibus humanitatem haud paulo plus mehercule, quὰm doctimiam ac doleo DItum essee antea, casu dicam, an uoluntate tua in ut
oriatur inter nos quibusdam ex opinionibus diffensio , iis tamen de rebus quae si dilucide pateant, quod accidere potest utroque nostrum disputante, studiosis fortasse non nihil in eo copuletur id quod et in meis consiliis, O fuit semper antiquissimum P am, quὸd mea quadam improbas: si rectesentis, habeogratiam: errare possum; incorrigi uolo sin, ubi de meo
sensu iudicas, tua tefallit opinio ego tamen, quae a ludio ueritatis culpa manat, libenter ad laudem conuerto itaque, quod ad hanc partem spectat, nemo audiet me querentem excusabo te potius, atque etiam, quoad licebit, ornabo. Quὸd autem, quae meis in scriptis non improbas, ea disimulas, O in tuos commentarios, meo nomine ρ termiso, quasit noua transfers miratus , O requiseuipaulisper in eo modestiam tuam agam enim teculibere, sicuti tura mea posulat, inter bo
145쪽
nos uiros equum est. Illa de iudiciis extraordinarijs, qua te scribis edidisse, se dederis operam ut ad me perferantur, est ea discrepare ignificas sententia mea, gratissima tamen erunt et gaudeo te tam esse diligentem in meis scriptis peruolutandis, O occasimnem mei admonendi, O corrigendi tam libenter quaerere. sic enim intelligam; ubi corrigendi finem iecoris, nimirum, qsιaesupererunt, a te omnia probari unum peto sit conditio par de mihi, ut idem liceat per te, quod licere tibi per me uolo. quid ego de tuis itidem non probauero
noligrauius commoueri iudicemus pariter , ero de te, tu de me, utram in partem libet amemus tamen inter nos, ut boni uiri solent;
O, si quid fortasse de iudicio, nihil tamen debeneuolentia derahatur Libros, quos petis, habeo nullos, Cicerone excepto nec eius generis, nunc quidem tibi quidquam polliceor. quae uero ipse composuerim , paucis mensiibus habebis, si ualebo, commentarium in epistolas ad Quinctum fratrem, O librum de legibus Romanis qui est antiquitatum mearum sextus. De Sextiana oratione manuscripta, si contuleris cum impressa , quaq; loca uaria sunt, miseris; amabo te: idq; ut facias, rogo Vale. Venetiis.
146쪽
V me tibi satisfacere , , quod olim
petieras, id nunc, tisae memorem uoluntatis,
repraestare non enim, uisolebam, plebeio sermone tecum ago siedeo, quem in quadam epi' patricium appellasti; qui quam tibi sit in deliciis, quantumq; in eo studi posueris, et i dustriae, facile ex ea ipsa epistola potu comicere uerum, quod ad me attinet, non ego meas
litteras eius esse generis intelligo, ut ab homine patricioscriptae uideantur esse quid enim habent, ut ita dica, nobilitatis, quid plendoris aut insententi's, aut in uerbis conor equidem et huius me cupiditas laudis multo jam annos incitat stimoratur rei difficulta , occupatio domestici, ualetudinis infirmitas. scribo tamen assidue, quantum licet, O quoqβο modo licet animos delicet mihi facit, quod inter nos diritum sit, multoru inscitia cum quibus interdum me confero non sine uoluptate: scuti contra , cum in antiquitatem ipsam intueor, contemno me, plane , ipsi nihili blice uera enim illa fuit suisq absoluta numeris eloquentia nonra infantia es, mi Furnarinea nos balbi, nos elingues penesumus in Latina
147쪽
tina lingua se/quid agoi dum tecum suauissime loquor, nulla certa re proposita pagi nam , uerbis undique sua sponte confluentibus,
impleui erit igitur quod initio scribere fla- tueram idem clausula mearum litterarum. Mitto ad c , munusculum tenue, amorι tamen ignificationem in te mei, commentarios, a me nuper editos, in pictolas ad Brutum. Quinctum fratrem: quos , cupio, dili' ente legas id si asequor a te sed tui similibus; ho- nectabor, O gratia meis laboribus optima referetur Vale. Venellis.
Leodium. MIRABAR, cum in tuis uerbis tanta sit humanitas , quae tuo mehercule etiam elucet in uultu, cur deberi mihi tam diu paterere suas litteras, quas, ubi Leodium peruenisses, missurum flatim pollicitus eras hanc admirationem, in qua molesta quiddam inerat, susulit prorsus episola tua scripta sane elegantis me; in qua caussam tui flentus confers in peregrinationem, O negocii quod sit iam in ocio consedissi exerce ingenium tuum praeclaris insudus, non ut amicus tuus, qui nihil unquam parit, cum amen parturiat semper,
148쪽
sed ut edas aliquid, quo tuum nomen, terra cum laude coniunctu, ab hominum obliuione, omnis prorsus interitu uindues Leodiensem Epistopu, de quo multi multa narrant, omnis praeclara fummoq; digna principe, se quid habebo arris aut facultati ornabo laudibus in, quod Fuscipiam ρ stare non licebit; amabit ille tamen, ut opinor, uoluntatem tu me interim de meliore, ut ille inquit, nota commendabis; eiusq; in me beneuolentiam, si qua est, ea, qua apud illum uales gratia fouebis Vah, nosq;sepelitteris,si octu es saluta. Venetus.
'o a s in nostris sermonibus, huntanissime Leo, quod mihi maximum es argumentum
amoris tui, monere me, atque etiam rogare,
utpro tenuitate ualetudinis meae litteris utar moderatius, insudio uirtutis, quod difficilimum est, temperantiam adhibeam: am diciter tu quidem, officiose admodum sed hoc mihi persuadere uis prius illud persiuadeas oportet, non magnopere esse degloria laborandum, manes esse nos cogitationes,
stulta consilia, quae ad eam dirigantur ad qua caussam
149쪽
caussam non tu quidem unquam tantam asse- res eloquentiam, ut in re tam praestanti mihi M' quidem probes modum esseseruandum. quan- quam, quod ad rem attinet, tu quoque me- illi cumsentis, uel potius ego tecum in litteris af firmas esse uiuendum, O optandam in primis in scientiae cognitionem sed cum eo tamen uisalutis ratio habeatur obsecro te, mi Leo, quid tu existimas de s qui diuitias immodera te appetunt in num errare uidenturi certe . at ipsi aliter putant: itaque persequuntur insitu tu. quid de hs, qui honoressitiunt non dubito, quin hos quoque sentias peccare et peccant sab ne timida est enim ambitio, ideoq; misera neque tame paucisunt, quos inficit Me labes ego cum his intelligo me errare, O praterea ci. multis sed diuersa ratio est illi eas res plus aequo appetunt, quas consecuti, meliores nun- quam, deteriorcs etiam plerunque esciuntur rego in earum artium indagationesum nimius,
sic enim ipse ex imas quarum cognitio ueli ut exanimis uitia, inserit uirtutes itaque uides errorem aliorum cum turpitudine, se coniunctum, meum non modo non turpem, eorum etiam laudabilem. At morbisscpe tentamur. Primia, hoc quidem non est praeter naturam: ars enim praestare no potes, ut rectesiem
per ualeamus nam,si posset, ii, qui scientiam meduma
150쪽
medicinae tenent ipse nunquam aegrotarchi. deinde Hi praeclarum in maximis laborare
, quacunque re Irtutem emas, paruo
mas non posse autem nos ad ea, quae summsunt , sine udore peruenire , iudicat illud, quod poetae ne Herculi quidem Iuue nato, n, si maximis exanitatis laboribus , caelum de derunt Te imum rogo, qui me mones quene studia doctrinae uideo nunquam intermittere ullamne uoluptatcm ea cum uoluptate putas esse comparandam, qua elentes, aut
scribentes scimur λ potes esse tantasuauitas, qua non maior ea sit , quae perfundit animos nostros earum rerum intelligentia siuentes, quae sunt ad bene beateq; uiuendum necessariae QuΘdsi quis doctrinam contemvit haud seio, quid iste curet negligit animum; quo ni hil potes essepraestantius se ipse ignorat quo ni turpius 2 corpori seruit, ignauia ded ius; quod est illi commune cum beluis; quibus
ιdρ cipuum, ut alantur, uentriq; indulge ant, natura tributum itaque sequar Dum institutum, neque te, mi Leo, neque alios audiam,studiosellime monentes: quorum equidem amo uoluntatem iudicium tamen compaululum requirere. , ut ipsie quoque errauos amici partes, utar exemplo, suscipiam; sinite meam uocem in aures uestras inmeream