Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

licitus sum, ubi ille petierit, re praestabo ruam hominem diligo, uero tua uoluntas ma-1rmi es apud me ponderis. In Romulo quidem tuo, quem inrtio sum complexus ut fratrem tuum, dein de amare coepi ut te fratre dignum, nihil praetermitto quod aut in os icio cohortandi aut etiam insudio iuuandi positum sit. sed ille, cui notissimae sunt occupationes meae, pudore, credo, facit, ut rarius ad me scribat: cum mihi, uel in maXimis negoch et uacare, non modo non molestum, sed etiam gratis mum sit quod tu,si uidebitur,ad illum scribes: imulq; litteris admonebis, ut, quo con illa Pata ιium G profectus , id si uilio O diligentia consequatur neque tamen hoc dico, quὸ deum hactenus quidem, lapsum esse putem; de quo etiam ca, quae uolumus, O videmus O audimus illed quod, infirmitatem eius aeta tis cum recordor , interdum, uereor , ut possit confisere. Vale. Venetiis. m

EPIs COPO CREATO, Romam agros audiui Episicopum esse creatum, latus sium non tam ob ipsam rem, quiae sane 'lperbonorifica; propterea quod Episcopatus D sacerd9-

62쪽

PAVLI MANV ΤΙ I

sacerdotium est, O maximum sacerdotium; quam quia, de te ipso cogitans, intelligebam te eum esse, cui ad illam honesandam dignitatem facultas in optima uoluntate non dee)siet. Tibi erunt quae multis solent esse laboriosa, uirtus, O uigilantia ex tua ueteri con uetudine facillima non enim honorem quasi legem bonitatis, ad quam te fingeres, accepti sed ad honorem bonus accesssi, multis antea, magnis irebus Paulo oo probatus: cur Pontificis omnium sapientissimo, optimo quio ipse Deo probatus est, O non probat nisi sui

similes. Gratulor igitur tibi, non ut gratulantur j, qui fere, quibus fructibas auctussis, unum cogitant, cetera magnopere non spectant; βed ut ij, quibus dignitas, o religi prima sunt qua tu coles maxime, O eris in Chricti militia antesignanus Grauem sane personam Episcopi ustinetis uestrum est, errantes animos in viam reducere et reducitis uos quidem praeceptis diuinae doctrinae tradendis sed magna uis es in exemplo, cum ea, quae traditis, ipsi uita, o moribus exprimitis quod tu praestabis utrunque omnium maxime: qui habes non doctrinam modo, uerum etiam el0quentiam, quarum altera imperitos erudias, altera languentes excites O uiuis, ut homo, satis extra culpam quod memini me multis abhinc

63쪽

abhinc annis in tua prima adolescentia miratum; caemea in claudarem, quae tamen im rari non poteram quod liccs adolescens, cum tua te ingularis, optimaq; natura ad decus inuitaret, O quasi manu prehensium duceret; nunc, aetate confirmata, cum ad uoluntatem accessierit ratio, dubitem quin idem mulio sis alacrius constantius A facturus dubitet qui te ignorat mihi, cui tuastidia, uisensus ex nostra familiaritate noti mi sunt dubitare non licet. Quare, ut ad prima redeam, non eo solam

nomine tibi gratulor, quὸd pisopus es, in summa dignitate constitutus; quod tibiscis es e commune cum multis; sed qucilis es, qui cum ista dignitate virtutem aequare possis . quod

quia uades quὰm non mesti potucrint, eo magis tu, qui potes, hoc ipsum, quod potes acceptum Deo referre debes , tantumq; munus in te collatum, illud quidem plurimi facere sed, quoniam es propri erga te amoris argumen tum, muneris caussam multo, qui in ipsum munus, pluris aestimare Vale. Venet s.

GABRIELI CATIANO,

.si scriptum elegantis me, sed illam lcm0ycm,

64쪽

vam a leti Sept. dederas nam haec recentior, cui nonarum Oft dies erat adscripta, argumentum habuit fere nullum uenio igitur ad pri9rem in qua cetera iucundisina illud eramolesum, quΘd te minus commode significas valere: sicribis enim, ualde te ob aduersam letudinem uereri, ne non illud, quod institu si, absoluere, ac perpolire tibi liceat. MDCatiane excita prudentiam tuam occurre morbi principijs ne ille, grauior deinde a

Llus, te, amicos tuos, qui te aegr0tam

te, ualere non possunt, diutius uexet. Hoc loco mibi ueniunt in mentem, quae tume olim, minus recte cum haberem prudentissime, amant sim monuisi illa, illa ipse tibi nunc inmemoriam redige quae tuae tunc pam te erant, eas nunc esse meas. Tu mihi non ex Hippocrate, aut Galeno, sed ex ueterum

philosophorum libris ea remedia , quibus ad salutem meam p stantius esse nihil potuit, attulisti: ego nunc idem in te facio, tuamq; tibi

medicinam restituo uis, quae meum morbum, te medente, sanarunt, ea tuo ipse in morbo praetermittere Dion uis, opinor non enim die dignum est qui ea spe legisti, unde honi, ne ali s cauere cum discant, sibi eos non caliere turpe est quare adhibe eam, quam ad omnes resfles, ad te curandum diligentiam, quod ii t

tria ist pil

65쪽

quod oneris huic isse te si ibi , id si grauius uidetur, qu im ut perferre piss, depone prius,

quὰm opprimare magnum es, quod moliris, O magni nonsolum ingenii, qu0 tu non eget, sed etiam otii quo nise abundas, quo modo te

spera ea, quae in iure ciuili distersa hunc, quae scis esse minime pauca, primum posse cogere,

deinde coacta ita dii onere, ut excertis generibus totum ius ciuile cognoscaturi atque ego tamen ic ex limo: si quis est, qui hoc praestare possit, aut eum te esse, aut omnino nem nem sed, quoniam res et fortunae tuae, quem admodum tu quidem Jrmas, ita ferunt, ut in forum tibi necessario sit eundum quae ratio, si modo: tibi, populo placere uelis, multi temporis exercitationem de siderat; haec autem quaeci te es iuris ciuilis instituta digestio, eius modio, ut nihil operosius extimetur uereor, ne, duarum rerum di cillimarum tractatione distracitus, utranque dum uis , neutram assequare quamobrem, quid suscipias , tu consilii es ego monendi partes, quaesunt prudentiae, non assumo neque enim plus ulla in re me olimo uidere, quam tu uides id , quod es beneuolentia meae, faciam, ut magnopere te non solum horter, uerum etiam rogem, ualetudini tuae minus, quam gloriae, ne

66쪽

PAVLI MANVTI I

gimus, tanta ui Lot, ii plurimas nostrae salutis parte is tua salute positas extimemus.

De Alciatilibres, ualde te amo sed, eum, hoc quidem tempore, cur mittas, non es. si niqusdam quae magis urgent. Quae scisci nobis anno proximosuperiore instituta, iam pene absoluimus. Domestica fere sunt ut uolumus.

fratres valent optime, ego scutsolco , hoc est, etsi non optime , sic tamen, ut sudij nostris frui liceat. quod si perpetuo detur equidem

hac mea tenuitate contentus ero; illam firmitatem, illa athleta rum latera contemno neque mihi unquam queri de natura ueniet in mentem, quae me corpusculo finxerit imbecillo gratias agam potius quo de fecerit, ut omnibus pene horis, aduerse ualetudinis metu, pectanda mili ratio sit, O continentiam , quae uim tu est, aut certe ad uirtutem ducit, cogar amplecti. Amamur a multis si modo ex uultu, uerbis amor agnoscitur colimur etiam inonnullis; qui, falsa de nobis opinione ad Di nostram consuetudinem, quasi do ii hominis uidentur expetere quibus egosi me patefecero facile hunc errorem eripiam et puto, Iaciam ne totos dies salutatoribus perpetuo demus. iale Venetiis. Francisco

67쪽

FRANCISCO VISINO,

Patauium. NasCIs, ut es quantum ego amori

nonro tribuam; cognosice ex hoc, quθd si perioribus mensibus licere mihi per eum putant ad tuas litteras, humani sim scriptas, nihil respondere: nunc, eodem fretus, etiam male, pondeo. Non es hoc, inquis, ocium colere suasit iam probaueris , quia non coluerim , ideo me turpem esse non placet ita duris legibus amicitiam Uringi, ut nunquam retia xentur summam diligentiam maximis in rebus si ab amico requiris, iure facis sed si etiam in minimis, non aequus es es enim profecto quaedamsiuauitas in negligentia: qitiam qui ex

amicitia tollit , horridioris', quam ut urbani moresserre possint quare, si amabilis esse uis, quanquamsi is te uno amabilior est in ueruntamen si id tibi propositum est, ut omnibus in rebus aeque amabilis , usque iucundus sis permute mihi ut liceat aliquando tecum

eis negligenti. Nam, quod ad tuas litteras attinet, ita iudico scriptas esse non soli m eleganter, in quo tamen non minima laus est sed etiam sapienter quod quia olet ab aetate tua longius abesse, non solum laude, sed etiam ad-D miratione

69쪽

, non nostici clari simum iuvenem, Aloysium Cornelium , i utaris uiri, Ioan nu Cornelii filium, in Cyprum in uiam siccu tus, tertium iam anu maris l. sed mihi hoc uelim credas affirmanti ea bona, quae magister tuus Aristoteles laudab/lia esse ditit omniafere in illo adolescente aut sciam, aut breui, ut ego auguror, futura. De Amaltheo at tem quid entiam, non expectas, opinor, ut 1 Anilicem, neque ut ego tibi eum quasi latenatem indicem, quom in il lustri quadam specula uirtus constituit quare coniunge te cum his: cloquentiam tres, timi adolescentes, state fere pares, concor illudio, secuti pulcherrimam uirginem, iligite quodsi me etiam socium recipitis, o riualem in hoc amore fertis: erit praeclara consiensio , latinae linguae formmam, quam superioribus temporibus Orpi barbarie uitiatam, nunc agnoscere uix possi Mus, posthac , ut opinio mea fert, intactam , illibatamq; tuebimur. Vale. Venellis.

PAVLO CONTARENO,

Venetiam.

Cura Veneti s proxime disces, ut in hanc folitudinem ex ista frequentia me conforrem magna sane latitia per ructar nodad

70쪽

ea, quae homini caris a sunt in uita, uxorem, ac liberos meos redibam O quὸd mihi, ociκm ad studii, amoenitatem ad ualetudinem quaerenti, hunc pepraeter ceteros locum expercndum atque adamandum intelligebam. s d ut in rebus humanis nihil est simplex, in summa uoluptate ni illae tamen hoc erat, quὸ ita fortuna tui sit, ut, quo tempore tibi per anniuersaria Patauim gymnasi ferias Venet j ei se, et commorari liceret, tum ego a te di Amycrer, magnamq; manendi cupiditatem maxima discedendi necessitas uinceret.

nec uero mihi dubium es, quin cum meosensu tuus quoque bensius congruat, O, quae me cura torquet, eadem te pungat uinci enim in ci0, atque amore, quam sit turpe, si te non mea uox aliquando docuis et, ipsi te libri, unde tauris illa prisclara, quibus ad laudem formamur, penitus erudirent quὸdsit, ut una simus, quod tu, ut opinor, sperabas, ego certe cupiebam , per interualla locorum non licet: at, quodproxim est, ut una esse uideamur, non uideo cur mare litteris, consequi non liceat nam propterea, semul esse, iucundum est quia mutuo sermone siruimur: n litteris non ego quidem tuam uocem audio, Meque tu meam sied, quae voci ubes res, eam nihilo minus, quam una cumsumus, percipi

mus i

SEARCH

MENU NAVIGATION