Ex Ctesia, Agatharchide, Memnone excerptae historiae

237쪽

typographi in Appiani libros U

Pag. iro Versu et ξεν quis N ae Θυνων Qu'm habet et exemplar noitrum ας γἀ kΘυνῶν, ego ex δ ac , quod pluribus et bicipse iDei es ἰζηυ1 ῖ pag. ex iis qua is Ei υί dicuntur.p:ig.έο, facile intelligitur. Deesie aure in Verba inter io με ζαήλ. αἰ se ζα - νειν, neque affirmare neque negare Husim quia durum est quidem hoc genus loquendi. sed quod ferri tamen posse videat tir'. P. Iri. U. Rectius legeretur M. P. arct .i em ιιὼν lia rei ηο Aliquis primo aspectu sortasse iudicauerit legendum Διαι ζηζ,Vt contra dicitur άαις moesic Via non trita, MAE, Παι - ἐνη. Ego vero ita recte legi posse scio: sed quum alicubi me legere meminerim hac phrasin, et I οδοῦν ' μαλι χέσυ G, viro modo scripserit Appianus ciete cης an eo

plari cum alia multa erant menda, tum vero passim falsae laterpunc Diones Lex quibus quam plurima De mendaui, in quibus videlicet apertissimus erat error: nonnulla si quae a contentioso aliquo defendi posse videbantur, mutat e non sum ausus quanquam hic nemo mihi pi istas crit παρε a iungedum est cum

nim quis dicatur aliquo piosicis id eo ia aduenisset

238쪽

V.oto ανα πως.Nescio an serri possit hoc verbum,an potius legendum sit οἰνα ς σωζ. P. ab .P.' Letari Gitae τα In exemplari scriptu erat cim,ego Mesem reposui .sed & distinctio post in rido delanda fuit versitamen ne tum quidem quaeam expunxerissuspicione carebit haec periodus. P. II q. V.δεδεοπὼν φυγιδ. Reponendum puto φυγή. Vt pag.ris, Ῥέων est λεις φυγηκμ νος -- P. ras. V.mi l ψαφῖτον. Fortasse legendum σιω-φι, ιόνιον αἰ τω . Neque enim existimandum est ἰο- νιον iungi cumite dilui quod si ita esset,lamen Hii nori esset scribendum sed ιονιο dici subaudito nomine κόλαν.Vt modo dixerat ἐς in ἰνιον φθανο ,4 statim post dicit, ab iόνιον οἰκῶ M. V.άγειροώλεμο εοτ δε ξογα μογγας ηρ.Crediderim lege dum ἐς His confer hunc locu cum alio qui est pag. I O. P. ias. Vinia bool It θεώ π.Suspectum mihi esset siti pro si brucinisi huiusmodi alia apud hunc autho-

rem reperissem nec longe abeundum est: quum in

hac ipsa pagina M pro tam ν itidem die una sit.

P. I 27. V. in λου ου πολιορκεῖν In exemplari erat

V., s e τυῖνα σε, aes κ .Esset: ζήτασε ab ἐξ in os,quod nullo modo huic loco conuenit lege igi

, ἐπιπιν προς Απίζαν. Hoc mendum debueram audacter in ipso contextu correxisse. V. Lis οαπm 4υον. In exemplari erat ες 'οα-dose legitur participia ηγυμω put alite aut post

239쪽

illud deesse vocem aliquam.

Rectius disiuctiva particula ante τἰ eη ponetur. Videtu tamen aliquid praeterea ad huius loci emendationem desiderari. Nam πηααζ ν dicitur qui appropinquat& propius

ιαν. At quicquid in propinquo stat immobile, illudii ααζειν nescio quisnam dixerit Procliuis autem fuit lapsus ex mηααζουρος in πληωα ου σχς. Fieri tam possit et hanc ακυρολογου quispiam exemplo aliquo defendat. P. ra'. V. τες, 4 gεως διάδραμον In exemplari legitur α θάρ, quae tres voculae aliquandiu me torserunt quum nullo modo congruere posse loco in te uligerem,nec tamen errorem prima fronte deprchenderem. Postea autem reperi etiam quae meam in castigando hoc loco coniectura confirmaret. Sed quis rei tam certae fidem me facere velit V.εψοαππ. ἔφιδεν. In exemplari erat ἴφιλον,pOsitoin pro est is pro . prima syllaba mutaui, no postrema: quhd scirem quantum discrepent plerunque historici Graeci a Latinis in multis non hominu O- db sed etiam regionum, urbium,fluminum nomini bus.de quare alibi dicam quod sentio. Quod autem ad hoc fluuii nomen attinet apud Strabonem legitur uno in loco φδον in accusativo ubi rursus aliud mendu ,δον pro δεν. Nam Menricus Scrim gerus Scotus ex vetustis exeplaribus reposuit iatia ιν. P. Iso. V. να δεω . In exemplari IIω .Notum est

ex hoc Maliis historicis quid sit δεου est '. P. t i. V.χρίλογχοῦ-J In exemplari legitur σχορ- λογῖαν. hoc nihil significatrillud loco conuenien-

240쪽

teni significationem habet , Ralibi non raro sur

patur.

cortexi hunc locum,quium in exemplari esset, ς δευP.is . V. in J Deest hic substantivum. V.τῆς δε ε ρε. Ita coiTexi pro εση, quod erat in eNemplari V. γέν ω εαλουίξασα . Mirabar cur addidisset amticulii m. dum illud mirarer, coepi suspicari legenda esse συμ αλαααζα tis, quod apud alios historicos obseruaram: Scaliquot post d. ebus apud hunc ipsum id reperi pag. ros P. 1sq.V. ori rhηαγον appro λοίσοντος reposui

rinere quis velit,legendum πια ἀπαιπι. scimus enim ut Graeci post numerum eleganter hoc nomen ad

dat Sed ne hoc quidem modo scripsisse Appianum mihi persuadeo, datere aliquod mendum iub hac

voce existimo. P. I 6. V.ώ ς ειτ υλλιμα ανουλει. In exemplari reperi μήνυμα peri pro quo G ιμα pd ut m mor

loci Homerici, ad quena hic Dit ille a ludi Appianus, licui praecedentibus Verbi, item ad ali iam. Quum enim dicit, οι χνri λογα cri Hae λα-σκοντο Γάθεους, exprellit Homerica verba quae tune ιλ. ι,in his versibus quibus loqttitur de diis,