Ex Ctesia, Agatharchide, Memnone excerptae historiae

251쪽

P. 2Is. V. Ah ν ηιζαυ. Veniat aliquis qui me hic adiuuet. V.ε' Θρ οια άρκα am,i c. Nisi admirative haec pronutiada intelligatur, suspectus fuerit locus falso. V.sci α ορύταν tibi affirinoldigi in exemplar irquam recte, tu videris.

V. αίτη ζ έ τι δε βίον νωρύον. Fortasse δέδηγυιενον scripserat Appianus. Nec non δεδὸμ ον tamen ferri potest. γε- νυ τάδε ζ. Exemplari πλή illud additum habet

in margine ibidem pro πιναρ , os cc. pro quo tamen legendum Iri Hasce aut potius retinendum m-

tur quae est post mνα pone post is R.

ius periodi verbis subest error.significat quidem certe Metti aliquid do εωρον aliquid. Sedri tralis est ista

ut his verbis n5 deberet reddi ratio praecedentiu , qti id istud est oti τοκ ea εωρων Σόργης Λυτρος,&c. Vis dicam quod sentio credo scripsisse Appianum πὰρ ατ εγεωρων. citius lectionis non parua relicta hic Vident tiresse vestigia. nam ex postremis nominiso πνε syllabis ενε confusis cum verbo ἐωρω,factum fuisses εωρων nihi fit Verisimile quum autem ατ stllaba prima restaret nihil significans, mutatam fuisse in πή, quod aliquid significaret. Quid aut οἰriries ραν aleat,nemo lingua Graecae peritus ignorabit. P. 216.Vsa κ monoetes κα si erat inexeplari,

252쪽

2sqsed συκα, σα, suis manifesto errore. Alibi diciturmnino hunc locum, qualis est in exemplari,tibi repracsento: tu quomodo corrigi possit,videbis. Quanquam vereor ne nobis melioris alicuius exemplaris auxilium expectare necesse sit: qubd non solum corrupta sint hic vel based aliqua etiam desint. Qus d si

ex particula μυ locum mutilum esse non coniicere, ei fortasse ex conteistura opem afferre possem quuenim alibi etiam soleat ab iis qui se dedunt exigi ut arma sua tradant, non dubito quin hic scriptum ab

omiενεsUrim Si melius quid habes, lector , hoc profer: si non ais tere mecum. Mihi dubium non est quin post δε μυρίους expunge da sit cibιη τελειαρ post, λει reponenda. scio etiam illud δε βελγέ se ex urbis nomine corrupto esse: sed in cuius appellatione quum varient authores, quam potissimum scripturam sequi debeam,nescio. H AEae habui,lector, quae ad castigationem locorum in Appiano deprauatorum afferre possem. Scito autem , sex ccnta alia in contextu a me emendata fuisse errata,de quorum singulis4 valde longum ac taediosum superuacaneum etiam fuisset mentionem facere. Sed ea fere omnia huius generis sui: viam pro Ar,8 ha prorim2αMα pro αMα, Vicis sim.ε ci pro επι,8 α 5 tra:& haec certe duo omni sunt frequentissima.Nonnunquam με diro ζζ nproici. Sic g, ο α pro δεοιῶ. Sic ain Q pro αδεως,&εντος . . pro seti gi. Item, αM' ω pro αἱ viως. Vicissim χMως pro ἀλλ ώς. Verum ita semel habeto, in

253쪽

illa nostro exemplari,quaecunque fere distingcnda

erant,coniuncta quae autem c d iungenda, disiuncta esse : saepe etiam singularem pro plurali, plinate pro singulari,& casum pro casu haberi. Vt εργχν pro ἔρ- πν,δ ερ ρον pro ερ ν Deniqtie quaecuque corrupeiadae scriptura ratio ab ullo homine fingi aut excogitari potest, nostro libram nequaqua praetermissa fuisse extiti malo: cuius ego manu, ut pretios scilicet aliquod itatua λιον, apud me diligenter asseruo. ea, qu opus fuerit,ii , elissime repraesentaturus. Sed de his erratis fatis superque. Vnu fuit a me initio harum in Appianu castigationu praetermissiim : βχυ-κῶν praecedere det eie, άννιζαι sequi ut ipsis etiam Appiani aperte docemur verbis. EO tame quo a me collocati fuerunt ordine hi libri, nota in me oratum exeplari,sed in aliis etian 6 paulo antiquiorib'libris collocatos esse existimo. Et de Appiano hactenus. Meas autem in Ctesiam, Agatharchidem, em non e pauculas castigationes etsi antea tibi darem Adecreueram alioqui enim castigationibus in Appianum praeponi debuissent mutara nuc sententia, vel ob eas quae cum illis adnotata sunt variae lectiones, a te haberi volo. P. I. V.m τὸν γ m αλῶν Videtur prius hoc participium esse ex ptingendum.

locis in quibus ημιάρρενα habi S. V. Πεπσακα Puto legendurni επις αν visit accusativus.

. versu sequente pro g. st legendum puto

V si, τε απεται D. Aut adde dum vis ἱώ, aut subaudiri dicendum est.

254쪽

P.7.V. ἐρεῖς Iehi οἱ δῶέλκοντες In veteri libro in ter δεν - insertum erat superne οφεις sed locus hic neque emedari aeque intelligi nisi ex aliorum historia non potest. P. 8.V. σαι, - ετη ιοῦ - c. In altero exempli'ri,non sine magno errore, scriptus est inusitato modo numerus οω pro quo hic ιτ, ubi etiam mendum

esse quis suspicari possit.

gitur hic AmMatri v. at contra in iis locis qui sunt pag. 4 is, utrunque AmMανίδης Ἀαλλωνίδει, scriptum habet.

P. 18. V. δάτης ΤευΛύχPsυ. Si in utroque exemplari. in utroque rursus statim post Τερ πυχ Minost. Illud linguae communis, hoc Ionicae terminationem habet. P. '.V.m J μέταμελησς αυλω. Rectius dicetur ΔώH.

P.3r. V. AE,UMGς Videri posset legendum esse P

255쪽

ni fallor, inita hoc videbis,ubi etiam iam scribi de bet Quod tam apud λεξι καφοκ no reperto,sicut nec illud quod paulo post sequitur συσχωρυ μων. For

V.CI Pro έ του legendum est ευρτον. V.τως Pro οἰνειμ α fortasse melius Ηιέ, α. ferri tamen illud potest. Qv d autem: νον significat apud hune,id significare lαφαρον apud Appianain te simili exponenda,comperies pagina huius Vo

256쪽

satis placet: Sc locus mihi cst suspectus etsi utcsiqne sensus intelligitur.

lectio ex illa praue detorta videtur facta esse. V.αναρθροις Pro mihi, et δε M. Quarum vocum permutatio saepe occurrit. P.SO.V.τες τε, ν. Hoc repositi in loc si τεκναν. P. sq.V. - Proivo τοι POM)ρό ἔτα,perperata . V. νη twονάγαν ι χρον Κοπλέ mim. Videtur horum ι ον 5 ιχρον alterum abundare .Hoc enim dicere vult de verbo ad verbum Neque nimium fortis seu valida relinqtiatii ipsa arbor. Id est, haerens fortiter seu valide. In altero ex eplari legitur,4 ον,αγα νύ ρA,sime copulativa particula. P. Sp. V. νεφ's Malim νεμον πti,contra fidem tamen triusque codicis. ουρα ων memini Theophrastus es con crvo Θοον Φανομίμων ζωων. Vide pag. fili belli nuper a me editi,in quo sunt cum ex hoc , tum ex aliis eiusdem libris εκλογή Aristotcles quoque oo οἴ μύαχ, Ominat G τύ et μ.α υσμ dc Sotion poli eum, Ut

videbis pag. eius dena libelli 39. Nec Plinius horum

is qui craογων hanc confecit,non debuit authoris scriptis admiscuisse.

257쪽

γῆ ς,Vt φορτηγις pag.IIqhuius voluminis. V.Tωνδε Pro μωραώ in P m ma κολεόντων. de ita etiam in titulo legitur Περὰ in ρ'κολεόντων. y.6r. V. O 2 ἐλεφαντος - ου λέπετ . Videtur de-esie dativus πλατει aut , , aut vi aut 'sidi Sed ex duobus his posterioribus alterutrum malim, hoc modo, 2 ριν οὐρως λέφωτος πύμεγή, μου λέ-m V, τύδευδε καταδεε ρος Uzπα . id est,mIAeto λώm rara. Melius etiam τύ μεγbii, addito articulo, Vt addidi. Plinius de rhinocero te, L5gitudo et par,crura multo bretriora. am elephato, videlicet. Fateor autem longitudinem sonare potius Graci quam ρο-

γ. Dc. sed Graece dici μ-oc odis potius quam μ' γεθος, nego. In sequeti versu P πυξωααρφφερε ζ In λῖ.s δ&c Plinius subi figit illis verbis haec, Color buxeus. P.6 . V. Τμὶν cia a rara θος. De Cynocephalis Ctesias supra,pag. 29. V. BD Aut in locum trium dativorum repo

P. 6 IIoc λαλοῦντs: Videtur legendum καλοῦσ1, post a mονmus expuncta distinctione legendum λ δε pro ποι. dicit autem Udob subaudiens. ΘωMQex superioribus, perinde ac si dixisset et σαν ρω-

258쪽

mel huc errorem Obseruaui,posita particula ρώαν- dictum reperit, pro κροπῆρε c,hic κωπήρε' iactinere per me illi licebit. Nam im ρετμοις et οιοι hunc dixisse uti Κρετμοι ν ηε a poetis Vocantur, ne cogitare quidem ausim.

Ρ.67. V. in πάρρυπς Pro μηδενῆ I 16 1. Qia Laccentus discriminis gratia mihi magis placet, certe eum in hac significatione magis 1itatu esse video. P.68. U. δευri ρον Pro 6ὐκ si ore P Γυ 1ζίαν.

V. λοπς άνα-cέα καταφυγη .Hoc dicitii per appositionem quam vocant. Fortasse sine appositione rectius ore αβυέα κατατυ γ'.gitur in troque exemplari:contra quorsi fidem non dubitem reponere λη proe η. aut certe hoc post illud addere: ut sit αMκ υλκὰς ζφαίζ.d ita malim:nimirum enim lalsamum iasia Ἀλης nomine c5prehendetur.Itide ante dixitφαι προσφάτω.Eodem

modo Rapud Strabonem comperi post α Μη omisi sum fuisse hoc ipsum nomeQ,η, lib. x v i , ubi legi- μῶ. quum legendum sit, ου η'αΜης λη οὐδεμιας Sed Sapud Athenarum locum quendam ubi haec duo

nomina coniunxerat , in Aldina editione mendo sum reperio. V. λη Malim-λαύειν quam πηλαμ αίειν. Ρ I. V.μιῶ ζ φορας legitur in ambobus exeplaribus:quibus tamen ego repugnans,audacter repono Καπφορῆc. P.72.V. , Proetiae metis 1go altersi ex eplar habethIccis oram hac. at pag. 4 habes primum ἀμπώτων, deinde --πδες,postremo α,-nως, ex consensu

utriusque

259쪽

vtriusque. quibus Mego assentiri volui.

V.φυγῖν Ῥααιδος malim quam Mα,αιος. V. ν ωα e: Vide supra apud Ctesiam, P. 78.U.δων - μετὰ χόνον,&c.Videtur deesse τε V. προίτ. Rectius άλα κρατ1κατερον quam δ1P.8O. V. το, Κερετ. Nisi hic ponenda sit parentiae- sis quam posui, non video quomodo intelligi possiit hic locu S. V. Aμα θιν. Sic in ambobus exemplaribus hic Raliis omnibus in locis, perci. Vno latum in loco, videlicet pag. sequente, Asson η scriptum ha bent quam δετο ραφίαν m hoc cita aliis non ullis nominibus consulto retinui non ignorans μανις quam A -ο,κ,re istius scribi. P. 83. V. Asini οη Vt hic ex co sensu utriusque exeplaris impressim fici ειτον, Ita etiam ambobu consentientibus pag. sequente, Hestia ει g, quan uis de v-no eodemq; agi scirem, ad unam scriptura magis quam ad alteram utpote magis testatam inclinare. Osi' aut δέσματιρ - ,&α Alibi tamen ita reperiuntur apud hunc male inter se connexae sententiar,eiu

sorsitan qui ex eo descripsit,cul Pa.

260쪽

P.84.V. κατα πηνα ' Malim ciuia κατα λυσά apoc. V. τερον oti ta Ac 'ρειν. Legitur in altero codice ita pronia Vnde diicis versi essesquod dixi,corrigens locum quendam ex pag. huius voluminis 66 apud Agatharchidem . nam Vt illic μίμ' pro με erat in utroque exemplari,ita hic sol proi sed in altero

duntaxat.

fertur. Alateriai Men cum alii,tum Plinius. P.'i. V. K λακτ. Pro κίν Videtur legendum εἰ S .nam cum particula καν,huius loci sensus estet,Et irritus eorum fuisset natus. imperfecta manente

sentetia solet enim sequi aut tale quid post hae particulam ita positam. V. et τήν ν Pro τω κώκaDos P Γαλαιάων. quam scripturam,ni fallor,sequi debemus.

di mihi suspectus est hic locus.

P.9 . V. λῖς Videtur abundare it lante ετυχν. In uno exemplari scriptum est φιλοφρονου oi,in altero φιλοφρονου , Vbi etiam satis manifesto errore

φιλοφρόνου pro φιλόφρονος positum est. quid si φιλοφρο- νονγυωης legendum sit