장음표시 사용
511쪽
. Voce Ἀμένθει , repetita sunt a Scholato t. ta
3a Centaurium. Leg. Centaureum.
- 33 Pro Ἀνουφί sorte legendum esse Ἀναχοι, etiam Scholaius observavit p. 2.33 Antaeopolia . urbs Aegyptia , creditur Vulgo - nomen sortita ab Antaeo, de quo in fabulis. Herculis multa poetae. Nec ita tantum homines proletarii, sed et viri eximii, Labuns-kius Cellarius lib. IV Geogr. A. P, 52, Messelingius ad Antonini Itin. p. 166 , ubi appellatur inteu, in codice Neapolitano Antheu , in Hieroclis Synecd. p. 73I 'Aντεου νubl iterum comparetur Messelingius, monens, sic scribi pro 'Aνταιου. Si recte iudicat Zoe- ga I. C. p. I 24, sperans de Graeco sive Libyco Antaeo hodie cogitare neminem , nomen est Aegyptium , ductum de voce δI-ON , fgnificante reptile. ---3s ch . Mega l. c. p. 8 I autumat, nomen
Apidis patrio sermone suisse Δ 'C , ΓΠC ,
quo significaretur senex, vensra με pater,
37 G. Pro Ἀρουκοριν apud Phitarchum 'Aούη-- ριν legendum opinatur Lac. Boant in Observations upon the ancient Hillory of Egypt P. I si . Quae coniectura si placeat praeclaro Plutarchi editori, LVIttenbochio meo , neC mihi levis videbitur. ceteroquin non probanda.
a De verbis Is Ichii v. Ἀτωρ eadem apud
Scholatum l. c. p. 3. - 44 Αὐασεις. Comparetur Michaelis not. ad AbuAsedae Descrip t. Aegypti p. 3, 2I - 23. Is hisnthium sequitur Scholaius p. 3 et 4 in e plicatione huius ac vocis proximae Achi. Pa
512쪽
etius commendavit P. S. . Nomen Aegyptium . . fuisse σι ει - μ-ουτ cII, - ΕΓ uinod existimat Gunther I hI in notis ad versionem Germanicam Abdoliat hi Μemor lium Aegypti p. I 46. -- Crocodilum esse animal Aegypti proprium, Labons ius hic monet, iterumque' p. a 87. Quod si velit ita intelligi, ud tantum in Aegypto , non alibi, inveniantur Crocodisti, vereor ut verum scribat. Inspice Strabonem lib. XII p. 843, X v P. IOIO , ' Pausamiam lib. II c. 28, Aelianum lib. x II de N. Anim. C. 4 I. Erat tamen animal in Aegypto et in Nilo flumine maxime frequens. Hinc in centenis numis, ad Aegyptum pertinentibus, vulgatisque a millantio, Pellerinio, Mega, aliis, expressia inargo Croeodili. Sed comparetur unus E. Spaseemius de v. et P. F. p. 148. sqq. set Besa. - Εx eo intelligitur, cur AbIdus, Arabibus dicta Ensine, vulgari sermone vocetur urbs mogorum, quos inde evoc verit Pha- rao, teste Nubiensi apud Abiandam in Descr. Aeg. p. 25. Cons. Michaelit in notis. p. Io6. Vide tamen Ibn el-Vardi in Aegyp O p. 39, et
esse urbis Aegyptiae et templi Dianae, additisque , οἱ Αἰγυπτιοι Βουβατον τὸν . ἔλουρωψαm. Quid vero fetis ad Dianam ρ Docebit Antoninus Lib. fab. xxvm c. n. Munckeri et Verhokil. Dubia magis est nutio vocis Βουβαςοe Aegyptiaca. Felis hoc similive nomine in Lexico non appellatur , sed G ΔΥ Missis aliis, adscribam verba Georgii Megara p. Iaa : is Aliud etymon a voce st TC . quae
513쪽
quae Coptis bellum sonat , suadet situs excelse. . . aggere supra reliquas Aegypti urbes eminens, ut videatur aliquando fuisse propugnaculum. Si ita, deae nomen gentilitium pst, ut Dindymenae vel Cupridos: II E SI,- Rureo, dea Bubastitis, quod praecipuo ritu ibi colebatur. V A vero alienum non mihi videtur, Stephanum existimasse, Βουβασαρ Aegyptiis esse filam quia in Herodoti II. 6
quaedam alia monuit Bello t. xxvm Com-
. . . . ment. Acad. Instro. p 53 - . . .
pag. s4 Βου ρις. Quatuor eodem isto nomine in Aegypto erant urbes vel oppida, testante inusseda Deser. Aeg. p. II, I 2, ad quem notavit Miachaelis p. 6o - 6 . In mimo Antonini, ad Busiritas pertinente , adstat Serapidi Bos. Ο servat Gega l. c. . p. 187, Bovem respicere videri ad urbis nomen, quod Rribit ille a Bove et Iside a Plutarcho ductum, potitas repetendum. . - - α nomine Osiridis, praemisso R, vel B ' pro consueto Aegyptiorum articulo, quem illi hodie quoque per B, efferunt. In numis Hadriani Busiruicis comparet Bos et Osiris. V. Gega P. 1 7. - - 6 l. I S. ΜS. Vossimus. - sp cet ). Doctorum hominum sententias varias . de situ regionis Gosen diligenter exquisivit Lae. - . Boant in observations upon the ancient hist
-- Io Similia habet Gliolaius I. c. p. 6. - 66 l. a I. post, isse potest . . . --69 cndi 'Eρμον tu. De scribendi nominis ratio ne . Emetit, Arment, Armant, monuit -
514쪽
deesse in Codice suo ΜS. Restat ergo r ΝΠ, HU , . cul accedit Graeca terminatio Dialectus Sahidica, a b. asisspira φqne ρbhorrens, praebere dicitur STt , Ib ,, i unde 'Iβιρ apud
9s, 96 is inerra. iunge. .Forsieram, in Episto- lis ad Michanis p. 29, et quae ex iis infra
Mi Consulantur eruditi explanatores Α tiqq. Herculanensium tom. Vm P. IO. - II 3 - II s. Κόμμι. Quae de origine vocis hie Z: leguntur, in compendium redegit Sesolatis l. c. p. IO. Errore calami vel operarum di . ' citur illic cui significare consolationem. Iahonilius habet consolidationem. - Ia 8 cm. Μonere neglexi, Μ notum in Comm.. . . Acad. Inscript. Vol. XXXVI p. 9s-Ioo do prolixius disputasse, ut ostenderet, voces Mανθωρ et δεῖνο eamdem habere significationem. Cantilena nempe appellabatur δεῖνος, non de aliquo , cui nomen Linus, sed
de voce Phoenicia ruP lamentatio. orta e
515쪽
M VOCES AEGYPTIACAE verbo lue sive quod in Hiphil habet no
appe manar ou manen '' in Lexico La Croetiano has similesve voces mon inventi 'Forte alibi prostadiui Quod si verum digna est haec interpretatio, quae aecuratius.
naitisaei vol i Anecdot. Graecorum p. 86 Oνόματα Mὸν . Illic autem Mεσωρι in venitur. Lueris Arabicis nomen scribitur 3 - Ο in Virotis Careis ad Imaled iis
516쪽
Abul--hassen Μaured -Allataset si ve rerum Aegyptiacarum annales, e cod. MS. Cantabrig. a. 1792 editos , pag. 47 , pro quo AI apuJ Abdollatiphum p. 39 edit. Arab. Tubingensis. Loci verum sensum non assecutus erat in versione Germanica p. IasIVahi, nominum Aegyptiorum , mensibus. impositorum, eo tempore immemor, deinde tamen meliora doctus, p. IX praefationis.
Matthaei l. c. p. 86. I47, I 48. Annotationem Labsens ii ad epistolam Bourgueti dedit Scholaius i. c. P. 9, IO. - IAZ l. penult. Psalm. leg. PDaume. - 153 l. II. ius leg. cuiuS.
157 a ' Ad sententiam Ablans si accedit Seho
--I63 sqq. Ρaria praebet Scholaius p. Io. Pro Σχοινος legas ubique Σχοῖνος. - 169 Nομιος. Perraro ea vox prostat in numis A gyptiis. Invenit tamen Bello in duobus aereis Τraiani et Antonini Pii. U. Comment. Acad. Inscr. Paris. t. XXum p. 529. Numid. isti sunt maximi moduli, sed spuriae antiqui- tatis. Servabantur quondam in Museo Numario Pellerinii, qui vero ipse de legitima antiquitate dubitasse videtur. Melioris notae est numus Hadriani , in quo CAITHC NOMOC , primum vulgatus a Mega l. l. P. Ios. In lapidibus literatis non meminime vocabulum Nομος uspiam legere. - Ιn ano notatione p. I 69 l. I 6 pro oponaturd, nisi tamen legendum sit i , quod vicum, tribum, aut simile significat, et in
517쪽
tionem debes, sed Rapio nostro. Quae habet Lablons ius p. IIS, 176, de Nομος du
cendo ex UIR possessio et dum si plenui,
placuere itidem Scholaio p. I9.I78, Ι79. Νουν. Comparetur Scholaius p. Io, II.
I9I. Oυραιος, Basiliscus. Lectionem vulgarem in Horapolline defendit, originem vocis ab DdpD rex veram existimat, et Τehbam Nassur, de quo Alpinus Iu rer. Aegyp t. 4, in telligi vult Zoega l. c. p. 399, AOP I92, lin. Io, II. Nec aliter de Origine vocis Ουραῖος iudicat Scholatus P. I9. I95 k . coii. Assos'. est Φαωφι. V. Matthaei vol. I Anecd. Gr. p. 86. - i98 p). Non discedit Scholaius p. a I ; sed male illic ΠΛ pro IIct pingitur. - 2o3, 2o4, Phiala. Paria dedit ScholaiusI. II, I a. - 2o , lin. 4. sbcto . . Legas 5 . . - 223 r . ' Vocem notione templi, ab Aegyptiis sum tam esse, opinatur quoque hi ad Abdollatiphum p. I 87. - stas csb. Pro leg. - 224 lin. Io leg. - uus in not. leg.
r 233 c, Addatur annotatio Michaelis ad Abu fidae Aegyptum P. IO.
518쪽
Pag. 246 Cons. viri eruditi ad Antiquitates Herculanenses tom. Vm P. II O.
- 254 Saleb. Non dissimilia legas apud Scholaium
--256 l. I s. Gallici leg. Gallica. - 26o g). GUophilus eadem de re plenius dixit in Dissert. Misceli. P. 24I 24 . -- 26a ch . Cons. IVahi ad Abdollatiphum p. 94-99. Partem magnam Observationis Lahlofishianae repetiit Scholaius P. I 2, 13. - 285 g . amuleto plumbeo est quoque EICZETC CEPAIJIC, apud Mega l. c. P. II δ. - 286 cis . Adiungam verba Megae ad Num. Aegypt. Imp. P. 8O, 8I: Si post tot, quae
parvo sane cum fructu eX vocabulorum etymis disputavit Labonskius, novam vocis S rapidis originem proponere licet ex vernaculo Aegyptiorum sermone petitam, coniicio deum mortuorum veteribus dictum fuisse
i. e. Patrem sive dominum t nebrarum e unde factum aliis Sarapin , aliis Theraphin nemo mirabitur, qui ad peregri, narum Vocum consuetam corruptionem animus advertere solitus fuerit. Si vero ita, Sarapis vel Serapis nomen est Osiridis, qui a Babye caesus descendit ad inferos. V
- 289, 29o. originem vocis ΣΗ Θ non assecutos esse La Croetium et Iabumhium, existimat F. S. de Sohmidi de Sacerd. et Sacris. Aegypt. P. 2I4, Censetque cum ,, comparandum Set- Sol et Sol, Set, frequentativum Coptorum vocabulum, qualia in horum lin-
519쪽
gua plurima occurrunt, percussionem, cladem, destructionemapue significans, Deut. IX. v I , Gen. XIV. 5, 7, Num. XIV. 45. V NO- tum est verbum D , vel i5E T 3 4 ut alibi scribitur. An exinde Typhon dictus dictus sit , non ausim assirmare. 29O, 29 I. Bassus. Comparandus Rosen- mulier in Scholiis ad Gen. XLI. 42, et LXOd.
SI , 3 i5 . Dum haec analecta typorum machinis imprimuntur , ad me perfertur liber, inscriptus, Aeraptus auctore Ibn a Vardi, et hoc anno ex apographo Escoria. lensi primum Halae Arabice. editus a C. M. Eruehn, in quo scriptor p. 4 3 testatur, in infima montis Alahi, in Nili plaga australi eminentis , parte inveniri Smaragdi fodi nam , qualis non est alia in tota ista regione. Iunge notas ad istum Iocum p' 97, 98. Non una de causa operae pretium facturus mihi videor, si addidero, quae his diebus Ravius noster, Vir omni liberali doctrina et hum nitate politus, ut annotatio p. 3Is emenda retur atque illustraretur, ad me scripsit. En eius verba et se Vitiose expressum ex parum accurata scriptione speciminis mei:
520쪽
Memini Τypothetas, cum articulum ejusque puncta delere debuissent, sola puncta delevisse, unde natum est vocabuli hoc monstrum. Caeterum testibus, qui docent Smaragdos in Aegypto inveniri, addere liceat duos auctores perquam idoneos, Macrizium in tractatuMSS. de mineralibus et fodinis cuid. catal. Bibl. L. B. p. 487. n' I923b qui di serie ait: - --
Smaragdus Aeraptius est, inveniturque etiam in India in fodinis auri, et Ebn Hauhal celebrem Geographum, qui tradit Smaragdos utriusque nominis, et et inveniri in Aegypto in medio deserto ad austrum Nili, edit. OUe-P- 33. Vasta l. 23. Absinthium leg. Absinthium. 323 Σουροτ. Monuit aliquid Amelopenius in Addendis ad notas in Strabonem P. I 329. 334 Relegenda observatione Lablonskil. de Sphinge et Origine nominis Aegyptia, sed ei et
amico prorsus ignota, redeo in memoriam eorum, quae scripsit rega l. c. p. I O I44, ubi multa docte disputantur, lectu per- digna, sed hic non repetenda. Hoc tantum unum attingam. Scribit vir eruditus: ,, era et prima vocis Sphinx significatio nos latet, neque constat a quo haminum genere . primum usurpata sit. Frustra quaesivi in
Copticis lexicis Sphingis vocabulum. Graeci in sua lingua invenisse credunt, non plane improbabili etymo. V At vero in Addendis P. 4o I haec adiungit: ,, Subvenit posthac coniectura, q)ἱξ vel βίξ, quod antiquissim uinest Sphingis vocabulum , ob euphoniam post ea in σφὶγξ mutatum, esse Copticum