장음표시 사용
501쪽
SIN, l)z, Ezech. Xxx. Is, I 6, Iesia MX. Ist, ere ditur vulgo nomen Pelusii Aegyptium. Recte, an se
cus, viX ,dicam. Comparentur annotationes Doederis
Dinii ad Ieremiae l. , Eor steri in Epist. p 33, 34
et κος diceretur terminatio Graeca. '
, , ΣΤΙ ΛΒΩN , nomen Planetae apud Aegyptios. Ioannes Laurentius Philadelphiensis sedus, in opu sculo de Mensibus p. ai, scribit, Tij δὲ τεταρτην lase
nihil hic Aegyptiis. . Certe adripsorum linguam' Στίλβων non pertinet. Nomen Graecum est stellao Mercurii, non Veneris, quod alii volunt vid. Oeero II de M D . e. sto, Suidas V. , c. n. Tusseri, es DdMυν v. Στiλβων ν ibi Auerti. ' - -
zuῬXIL, nomen proprium Archiprophetae Ae-
502쪽
gyptii , cuius . discipulus fuisse Pythagoras dicitur, apud Clementem Alex. lib. I Strom. p. 336, ubi pro υγχώι, Ood regnuit Poturus, rectius legi ThuriSalburgius notarat. Testatur Iamblichus de V. RQ et 3, testantur et alii, Pythagoram, auctore et suasore Thalete, in Aegyptum esse profectum , eest tradidisse in . disciplinam prophetarum. Sonchidis vero non meminerunt. Negligenda non est annotatio, quam debeo humanitati mattenbachii nostri. ,, Clemens ex. aut ex turbidis haurit fontibus, aut limpidos tur bat: certe hausisse videtur ex Plutarcho de Isid. & ΟΩ P. . 354. D. Idem in Solone p. 92. E. Solonis docto res Oenopisin et Sonchis memorat. '' i. TACONA urbs eadem fuit, qudi Heracleopolis, Aegyptiace appellata ΗΔ culare, νε 'Ηρακλεους , Vei ΗρακλεοποMe. Ita Lablona ius in notis MSS. ad Dissi
de Gosen p. 84. ΤΟ ΡΑZIUS. De ipso lapide, non est, ut hie quidpiam dicatur , sed duntaxat de origine nominis. Quam qui quaererent in Graeco verbo τοπαθιν, quaσ-rire, investigare, lepide fallebantur. Si fides aliis apud Plinium fixxvn. sa, Topazin lingua Troglodytarum habet' significationem quaerendi, atque inde dicuntur Topaetos insula et lapis Topaeius sive ripatium. De verbis Plinii dictum est p. 437. Nasci lapidem istum in sinu Arabico, vel in Ophiode insula, veteres una fere uoue testantur. Vide Diodorum Sic. iri. 39 e. n. Wesselingit. Iungatur Nessus de Lapidibus p. 36, scribens , Τοπαθον λίθορ εςι λα φανης , θέλω παρεριφε
μενον κοπον εν τινι πελαγία νωar, ubi Berna citat
Glossas Iairicas MSS. , in quibus , Ἀραβιοe λἰθος, ὁ ira oti In verbis Epiphanii de x Is Gemmis P. I, inpentus es autem , lapis Τopagius , in Topaze civitata Indiae utrum signisseetur Aethiopia, an Arabia, incer . tum videtur. Legantur Togginii annotationes. Addit
503쪽
Epiphanius, Topagium Alabastris quibusdam negotia toribus parpo pretio venditum esse. Alabastros quoque I glebaeis pretio disi xisse maiori, Thebaeos nihilominus
obtulisse reginae: quae tunc temporis imperabat. Ala-hastri sive Alabastritae et Thebani erant Aegyptii. Parum abest , quin existimem, Indiam ex mente Epiph inii esse Aegaptum, quae eodem nomine appellatur ab 'gino Tab. ccLxxv , Iovis in India Thebas, rel. Intelligi Τhebas Aegyptias , docent Verba sequentia. Cons. ad istum locum Munckerus et Van Staperen p. 39st. Disputata a me pertinent .inprimis ad originem nominis , quae aut Arabica iudicatur, aut Aegyptia. HGerus in Mamissis Aegypt. p. Iar Rq. Topazium dictum censet de promontorio, quod a Ptolemaeo appellatur Βαυον, sirum in vicinia Topagi insulae, 'abhegyptiis forte vocatum πΔΗ - ΗΝΠue , vel 'TGII - RΔYH,II, , Tap - basseisi. . Coniecturam
magno eruditionis apparatu exornavit Forster, non innen, ut puto, omnibus persuasit. ' Scire admodum desidera am , an a. Tei schio, in libro MS. de Geminis et Lapidibus protiosis, Τopazius quoque commemoratus etae. Dubius haerebam, quia de eo plane nihiLin argumento capitum, quod exta4 in Specimine Ara'
bico Cl. Raxii p. 43, 44. Ea de re a me consultus. item , an e Tei schio vel aliunde fortasse vocis Topazium origo, seu Aegyptiaca, sive Arabica; possed onstabiliri, comiter respondit Vir Cl. his ipsis verbis: ,, Topazii nomen neque apud Tei schium neque apud se alium ullum scriptorem Arabicum inveni. Est in ,, Bibliotheea Reipublicae Gallicae codex manu exara ., tus versionis Arabicae libri Arsotelis περὶ Λιιων. , , Agitur in eo de Lxxv lapidum generibus; in quo-
,, rum tamen catalogo, quem debeo humanitati illu- , suis de Sa , Topazius non invenitur. Neque Permis sis hoc nomen usitatum esse credo. Certe in tractati
is Pursico Thisi de gemmis, cuius apographum pDssir
504쪽
,, det Bibliotheca Leydensis , non occurrit. Putob, gemmam, quae nobis Topazius appellatur, apud ,, Arabes sub nomine 'aeinlisi φνi,, eontineri, quod Jqm observavi, speciminis Tei - schaei p. 9 I. Apud veteres nomen hoc longius,, patebat, atque de pluribus diversis gemmarum spe- ,, ciebus adhibebatur; non tamen prorsus eadem signi- ,, ficatione Graecis accipiebatur ac Latinis. Ad illu- ,, strandam obscuri vocabuli originem nihil novi assemis re possim. Nam quae alii scripserunt, imprimis deis insula quadam maris rubri Topamion dicta, ea tibi ,, notissima esse scio
I4, diuertum, cuius. Alii aliud intelligunt, eX. gr. Venerem, Bacchum, orum, Apin, Serapin, Isidem, Osiridem, Adonidem. Legendus prae ceteris S denua de Diis Syris p. faci- 34o, et B erus in Additam. P. 312 ' 3II. Iungantur tamen Lowth et Remema ad Egechielis locum. Si Thammua fuerit Adonis, et numen origine Aegyptiacum, quae multorum est sententia, negligi haud debet, quod auctor Chronici Paschalis sive Alexandrini habet p. ISO, Θαμοζ, οπερθμνeue u rinviis De notatione nominis magnopere non solum indocti, sed etiam doeti dissentiunt. Praeeunte KDMero, vocem esse AEgyptiacam, alii autumant. Vide Blumbergi praefati ad Fund. L. Copt. p. 24. Rectius forte alii censent Hebraicam, de ipsa tamen etymologia multum diversi. Consulatur
unus Venema P. III -I73. cuius coniectura , pro
tam foret probabilis , quam est ingeniosa , aliunde posset illustrari et exornari. Sed id nunc non ago.
TROE. --,, Μons situs ex opposito Mempheos, et vicus appositus ei, vocabatur Troe, teste Strabone; et nunc mons idem obtinet nomen nisi Touran, id
505쪽
vero quoque Aegyptium est Numη - pH Dura, mons Solis V. Verba sunt Arsieri in Epistol. p. 3I,
cui ante oculos obversabatur locus Strabonis lib. xvii P. II 62, ὸν πέραν in scriptis codd. 3περ, monente Casaubono, in Mediceo tantum περαν, omisso ον, ut Cronoxius meo in exemplo notavit) ἐν τε 'Αραβια, Τρα ρκον τι καλειται πετρῶδες ἱκανως ορος, - καὶ κωμη πλη σιον - Tροια καλουμένη, κατοικια παυλπια των - Τρώων.
Ad de Diodorum Sic, 1. 56. cum not. messe gii p. 66. ΥΨΗAIT, vicus Aegypti, teste Stephano 'ri,
deinde urbS, eaque princeps et sedes Episcopi. Vide Celiarium Geogr. Ant. lib. Iv p. 47, ex quo intelli ges, dici ab aliis 'T ηλε, haberique nomen Graecum, loco inditum a situ altiori. In Numo Hadriani Imp. est 6BAIτων, appicto ariete, quod symbolum forte petitum ab urbis etymo, observante Mega in Num.
e A PBAIΘΟΣ nomen Aegyptium est urbis inter Bubasticum & Busiriticum amnes sitae. Nomen Lexico suo inseruit La Crotius p. IORA Graecis varie scribitur. Rectum est Φαρβαθος, redditumque Hierocli a Messelingis p. 728 , auctoritato Ptolemaei et Stephani Ioz., quibus adjungatur Hero dolus II. I 66, ubi Nobιος Φαρβα is , et inprimiqnumus Hadriani Imp., in quo si APBAL 'Ρrimum oΜuseo Regio editus est a Bello tom. xxvm Comm. Acad. Inscr. p. 543, 544, deinde a Mega in Num. Aeg. Imp. p II 8, insuper monente , Pharisithum nomen apcepita a palmarum proventu, ΕΡ-RH τὸ φέρε)ν φοίνικας. Quae observatio si vera est, non male ab aliis nomen Pingitur Fiτες
506쪽
mΛΑr, urbs et insula in Aegypto, cuius mentio perfrequens fit. Sita erat supra Syenen. Nomen varie scribitur. Herodoto I v. I78 dicitur insula d=λα, conspirantibus codicibus scriptis omnibus, quamvis ex eo dederit Stephanus let. Cons. I FHλ-gius, et ad Diodorum Sic. t. I p. 2s, qui vocat λαe. Apud Steph. Ibet. v. Tmeομός pro Φιλια reponendum esse, , dudum animadvertit Salmasius.
Strabo mox praebet t. XVII. P. II Ss, mox
Φιλας p. II73. Prius servavit TZetzes ad Lreophronem V. 2I a. In Antonini Itiner. p. 164 Philas, ubi quondam ex barbari temporis usu Filas, dedit u es lingius, quem vide et Surisam in notis. Α Lucano etiam appellantur Philae l. X v. 3I3, dicunturque raptia rura, regni claustra, ubi alia eruditi interpretes. Nomen Philarum sine dubio restituendum in Obmpiodoro apud Photium in Bibliotheca cod. Lxxx
P. I93, ubi διέχοντος ae ro των Φίλων διοι μια ημερῶν πέντε, lepido errore, vertitur, a meis contribulibus
quinque dierum intervallo dissantem, cum paucis ante locutus esset de I hebis et Syene, urbibus Aegyptiis. Idem nomen Plutarcho ut redderetur, voluit Meselingius ad Diodori Sic. l. c., cum antehac ederetur πυ-
λαις, de Is. et Osir. p. 359. Eodem circiter tempore uirius Φίλαις probavit, recepitque nuper Initen-bachius, Vir Cl. , p. 326. Quid plura Ne lectori
gravis sim ac molestus istiusmodi observationibus Geographicis, aut longius ab instituto aberrem, adiiciam pauca de origine nominis. . Estne Graeca Ita vulgo statuitur. Favent Diodorus Sic. l. c., Seneca apud Serpium ad Virgilii Aen. vi. Is 4, Procopius i. I de beIlo Pers. c. I9, Scholiastes ad Lucani l. c., alii. Saepe ac diu multumque equidem dubitavi, suspicatus, nomen esse Aegyptium, lumen praeferente Reinem l. II Uar. Leet. c. s. Suspicioni non paulum firmamenti ac roboris accessit ex consensu Amplissimi Aherblad, mihi Per literas anno superiori significantis, nomen non sibi
507쪽
videri Graecum, invenisse autem se istius germanam et mologiam, quam, ut et reliquas observationes, ad hoc Glossarium pertinentes, utinam Viro eximio per negotia publica, quibus nunc praepeditus est, quam primum Cum eruditis liceret communicare. quas dum avidi si1- me exspectamus, contenti simus, animadversione Amfleri in Epist. p. 36, urbem Philarum Aegyptiarice dictam suspicantis vel altam habitationem. Adiungit, forte Philas intelligendas Ies. LxvI. I9, ubi , B, ita tamen, ut eodem nomine omnis Nubia, quae certe est superior habitatio, quam reliqua Aegyptus, exprimi vidςatur. . Alia dedit Michaelis Suppl. L. Hebr. P. AOO5.
Φri A piscibus Niloticis annumeratur a SIrabon lib. X v II p. II79, et inhenaeo lib. v II c. 88 p. 142. Dicitur Aeliano in Id. Anim XLI. I 3 Αἰγυπτιος, θαυμνασα αξιορ, certe Rdmirabilis, si vera sunt, quae, fide aliorum, de Phyla ibidem narrantur. Sitne nominen Graecum , an Aegyptium , dubito. Certe in Fors iasi Descript. Animal. neque piscem inveni, neque nomen huic simile. Pleraque nomina piscium Niloticorum , de quibus Athenaeus l. c., videntur Graeca, pauca tamen Aegyptiaca. De Ἀβρα Ge dixit La-blonskius p. 4. Ad vocem Λατος , qua etiam piscis genus, quod in Nilo flumine inprimis gignitur, eodem teste appellatur , adscripsit Cafaubonus e se opinor , verae Graeciae fuit incognitus, et id nomen,
nisi fallor, vel Italicum vel Aegyptiacum '. Ex KDehero tamen dedit Lo Croto Lex. P. 33, Leius latus, piscis.
. PHUT, Uas, Gen. x. 6, Ierem. XLVI. 9, Ezech XXVII. Io, Nahum. ID. 9. Qui sunt Pisulaeti, et ubi quaerendi , et unde dicti Ex omnibus, quae, post Bocharium, copiose disputarunt Michaelis in Spi Geogra
508쪽
GeOgr. I p. I 6 -- I66, Suppl. Lex. Hebr. p. I99s, et Forser in Epist. p. Iet, I 3, unum huc praecipue Per tinet, conlectura nempe de origine nominis Aegyptia, ex qua mutaei nomen habuerint a voce Occidens, neglecta a Graecis aliisque litera postrema II. Addinis, Phutaeos habitasse extremam Africam versus Occidentem. Facilius mihi est , etymologiam hanc iudicare incertam, quam meliorem in medium afferre.
XQNdΡΙΤ sm mentio si in versione Alexandrina Gen. XL. 16, Pro Hebraico in quo interpretando admodum variant et veteres et recentiores. Vide' Pagism , Drusium, Cartwrlatum et Rosenmulierum ad istum locum, inprimis tamen Michaelis Suppl. L. Hebr. p. 696 sqq. . Non meminissem huius vocis, nisi Luc. Picques, in Commercio Literario P. 32 , eam existimasse videatur Aegyptiam , ut quoque m, de
qua dixi supra p. I 4. Qui secum recolat interpretia Coptici studium imitandi Alexandrino , mirari desinet eum quoque d*disla MDII p, H C. Vox Graeca est.
TXENT, insigne quoddam regium. Vix potero
huic qualicumque auctario rectius sincm et modum facere, quam Commemoranda voce, sine dubio Aegyptiaca, in monumento antiquo nostra aetate Primum . inventa, nusquam alibi reperiunda, nec satis adhuc ita lustrata. Legitur in Graeca Inscriptione Rosetana, l. Tab. aer. , sive pag. 2I ed. Cl. Ameithon. In me.
509쪽
dio aurcarum coronarum ἀσπιδοειδων dicitur suisse H ΚΑΛO ENH ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΨXENT HN ΠΕΡΙΘΕ-NENOΣ ΕΙΣΗΛΘEN ΕΙΣ ΤΟ EN MEM P. . . regium insigne dictum ΨXENT, quo redimitus Pt lemaeus Epiphanes) introisit in templum Mempheos.
Quo modo nomen scriptum sit in ejusdem monumenti Parte Aegyptia, 'adhuc ignoro, sed valde aveo scire, multo tamen magis, quid de eiusdem notatione vide tur probabile Amplissimo Akerblad, harum rerum hodie prae ceteris existimatori docto et intelligenti. , Du-hium ab initio visum est Eruditissimo Ammi on, Eclair cissemens sur Irinscription Grecque du Monument imum vε h Rosette p. 9o, 9 I, debeatne Bαψεια accipi de tunica regia, an intelligi diadema, sive corona regia a reliquis decem coronis ante memoratis diversa. Τan dem tamen posterius ei praeplacuit. Adiungam ver haec eius verba: YXENT est un mot de Pancienne langue Enptienne, rint D dois abandonner P Explicarion a ceux de nos saxans, qui se sent sipres a Petuis des langues orientales. Quorum in ordinem cum nec Cooptatus sim, nec per aetatem cooptari queam, diem ex die exspectabo. ut statuant ii, quid de hac voce ac nonnullis aliis, quas equidem leviter tetigi, sit iudicandum. In ipsa senectute quotidie discere, magna mihi et mirifica voluptaS.
Pas. I Partem aliquam Observationis' Iab ns ianae repetiit, .sed nulla de caussa vocem 'Αβλαβυ- . . νιον bis praebuit Scholaius in Repertorio Literat. Bibl. et orient. tom. Xm P. I, 4, s.
-- 4 ab lin penult. leg. -- 5 ch) lin. a legas: primum descripta a D'Am- se de nudison, U. Cl. , atque edita a C E.
510쪽
Pag. si Postquam Labisnuit sententiam de vocabulo OR verbis perpaucis memorasset, addidit Scholaius L c. p. 3, 4, Thebaeos diphthongum Dη saepissime vertere in rim , sed et ex per syncopen τὸ π Omittere , remanente tantum litera ἔ hinc vero ex - pEς oriri Sahidicum bi quod Μoses expressit -- II 'Aερια. Forser in Epist. ad L. D. Michaelis p. 8 Aegyptum appellatam Aeriam censet quasi H pH, Aere, domum Solis. i ca, Contendi possunt, quae Georgius Zoega, ad Namos Aegyptios Imperatorios pro stantes in Musto BOrgiano Velitris P. IT Q. disseruit. -- rs lin. as Raust oes. Legatur RauwoIN. - Ι6 l. I 4 is de cannes. Leg. 2 des c. -- 7 c M. Cons. Bello in Comment. Acad. Inscript. t. XXvIII p. 529. Gega L c. p. II 6 Athribis interpretatur civitatem numinis tene brarum, nomenque scribit c&Yp,RHX, tam
RΔΚs , urbs. Existimat Athribin facili etymo ab Athur sive Athor duci, dea, quam Venerem interpretati sunt Graeci. Idem istud verbo monuerat P. 73. aa l. 13. Pro beleuclitet struendum beleuchi Pten. Ita et infra pag. sa. - 23 l. a I. Legatur