Tractatus vnicus veritatum fundamentalium Ordinis minorum conuentualium a fr. Carolo Rainerio Ariminensi eiusdem ordinis ... cui in calce appositæ sunt tres breues dissertationes de Riui Torti cenobio, Assisiensi, & Sanctæ Mariæ Angelorum basilicis.

101쪽

rei non destructa,&connotative differt ab ipsa existentia, qu tenus licet in re sit idem cum existentia, connotat tamen prio. ritatem, ut plurimum, temporis, in quo res incςpit existere, vel saltem naturae s Patres autem de Familia. seu Regularis obseruantie & strictioris obseruantis non fuerunt anno Iao8. quan to inciepit ordo Minorum, nisi obiective, & idealiter ,& anno i 3 68. incaepit apparere eorum embrio, qui suit aliquo modo ordinatus a Concilio Constantiensi anno x t velas, ab Eugenio IV. ad maiorem persectionem redactus, sed adhuc sem plenam, ad plenam vero auctus a Leone X. anno Isr7., cum ei caput insertum est ,& corpus adequatum apparuit; vel distinguitur prima pars, ubi Regula immutata, &c. essentialiter, licet sit variata accidentaliter concedo, ubi est autem hς c immutatio substantialis cum mutatione accident

ii , nisi in Conventualibus, ut diximus errore sexto ξ ubi est immutata essentialiter, & accidentaliter, si hoc intelligatura die, quando Resormatio inducta est, negatur, si a die institutionis Regulae, negatur, ut diximus, suppositum, Regula enim S. P. Francisci per multos annos obseruata est solummodo

immutata essentialiter, & mutata accidentaliter in toto ordine , inducta autem Resormatione post multum tempus, & r

assumpta obseruantia puritatis Regulae in substantia, & accidentibus , quia haec supponit alio modo accidentaliter fuisse, obseruatam prius, ideo usurpare sibi nequit anterioritatem, di antiquioritatem; quod si haec sine ulla ratione per clamores,& vlulatus praetendatur,illam vindicabunt sibi iure potiori Patres Capuccini, ut deduximus Iatissime errore quarto in epistolam P. Fortunati a scatet igitur haec illatio vitio ampli ris probationis, ab ea, quam praetendit, inserens; cum vero subditur: ibi vero esse non potest,&c. negatur suppositum,dispensationes nempe Pontificias mutasse Regulam essentialiter, ut diximus errore sexto,& dicemus cap. 8,mutatio enim substantialis, quid ditatiua,ac essentialis, necessario fit per destructionem substantiar, quid ditatis, ac essentiae, quid ditas autem Regulae S. Francisci per mitigationem immutata viuit, ut declarant

102쪽

clarant Summi Pontifices ibidem allati. quod si P. Fortunatus corrigendo illationem, ut tenetur agere, inserat cum mutatione dumtaxat accidentali, negatur ibi non posse sublittere antiquioritatem. ijcies 4. Hoc praedicatum, Frater Minor, aequivoce dicitur de Minoribus Conventualibus, & diminute, sicut albedo de Atthiope ratione dentium, igitur non sunt instituti a

S. P. Francisco: probat antecedes P. Fortunatus n. IGO,I O Iroa ,& Io . hoc discursu; Ex praedicamentalis arboris δε-ctrina Philosophorum comunι calculo recepta, lenus non diu

ditur nisi per appositas disserentias , eum quibus salua saris quidditatum essentia, species alias, o alias constιtuit , c an mal cum rationali, ct irrationali suis diuidentibus disseren . tys, hominem constituit, o brutum, de quibus utpote rufum, O integre in earum constitutione in eatens, univoce praedicatur , quod se generi aliquod apponatur, quod non habeat aliud membrum, cui aut contrari , aut relative , aut Hsparative opponatur , illud nullo modo habebit rationem disserentia, nec cio genere illam speciem constituet, at fi quod apponitur teneri aliquod exprimat, quod sit de quidditate generis, ut alias dixi , non aliud, quam rationem generis reduplicat , ut dicendo animal vivens, cum vivens sit A qui ditate generis ; Si vero quod generi apponitur aliquiae importar generis quid ditati co-trarium , id minuit de quidditate generis , ct de constituto per tale genus, atque per hoc appositum generi, genus Usum non nisi aequivoce praesicaritur , v. g. Hcendo, animal pictum' palam est, quod pictum appositum animal minuit de qui itate animalis, pictum namque vivens, cr sensibile excludit que sunt de quidditate animalis . Statuamus ergo tanquam genus, Fratrem Minorem, de cuius sub antia est, ut alias dixi, paupertas , etiam in eommuni , s hoc genus diuidenaeum es tamquam per duas disserentias formales per Conventualem, se OL seruantem, oportet, quod disserentia tales sint, quod superari Gnt , non laedant generis, idest, fratris Minoris quidditatem,

se sic es, quod frater Minor Obseruans nil superaddit generi, F 3 nil --

103쪽

nil importat prater fratrem Minorem in pura sua regula eL seruantia permanentem, quod est de qui irate generis, ne δFratris Minoris ἱ Conventuatis autem laedis, seu diminate de quidssitate generis , nempe Fratris Amoris, qu a 'avertatis an communi dis Vationem ιmportar multa aut e dubium quod frater Mnor in esse tali formatiter per paupertatem in comuns constituitur, se a careris Religionibus etiam Ur Conc/lia Tri. dentinum dis A fur, utrum ergo gena1 de μ a. minuto prDaecetur visuoce cogitent MV. Confirmat id n. Io . improbando Minores Conuentu aistes nuncupari antonomasticC Minores. Fratres Minores antonomassice, ac essentiatiter illi per se dicuntur , qui Regula agrum Vnorum antonomassice omnino an sua pers rinone obseruant, at Patres Conuenturies regulam Minorum non sie anto. nomastice, ac ιn omnιmoda sua perfectione , imo non us a primarys suis perscrionibus mitigatam, ct Hoensatam prositetur , igitur non possunt dici antonomastice. ct essentiatiio Minores; auis enim AethIOPem respectu lactis dixerit antonomaissice alium , quia es aldius fecundum dentes ' abos ergo Minores, inquit n. 73. S. Franciscus instituit ' certe sua Regula obseruantes . igitur Minores Conventuales non sunt iust, tuti a S. P. Franciseo. Respondetur primo cribrando hunc rarum, de alias non

auditum discursum, negato igitur antece nri . texaminemus

eius partes singillatim . Genus non diuiditur nisi per an iud Ferentias fi doctrina praedicamentalis est, quou genus diuidatur per oppositas ditarentias, & contrahentes; sed ad mitistatur locutio , quia di flarentiae oppositae inter se, de contrahe tes genus, adduntur generi, seu illi adueniunt, vi loquitur Porphilius cap. g. de differentia, initio , IZuod si generi aliquod apponatur, quod non habeat aliud membrum , cuI aut co trarte , aut relatisc, aut Esparative opponatur, illud nullo modo habeb/t rationem disserentiae . exemplum huius doctrinae desideratur , nam praetcindendo modo a terminis substantialibus ,& essentialibus generis, ut facit P. Fortunatus, quod aduenit

104쪽

aduenit generi, & de illo praedicatur, vel est quid significativum, vel non significativum, si hoc secundum, ut bus bas, blitri, &c. & dicatur animal bus, bai, &c. ridiculum est de hoc discurrere, & sermo P. Fortunati huc non tendit, quia hoc additum nec potest dici differentia, vel non differentia , quia nihil significat, si est quid significativum, signatum eius erit in aliquo praedicamento, omnia autem praedicamenta sunt primo diuersa, igitur hoc additum habebit propriam differ tiam, secundum quam ab aliis diuersificabitur . At si quod apponitur generι aliquod exprim ri quod sit de quidditate generis , ut alias daxι, non aliud, quam rationem generis reduplicari τι iacendo animal vivens. Hoc assertum examen lubijt initio

Capitis huius. Si vero quod generi Uponitur aliquid impor-rat generis quidditati contrarium, id minuit de quidditate generis , se de constituto per tale genas. Aue scire quodnam est hoc constitutum per genus ς nam hoc vel fit solitarih a solo genere sine differentia, & hoc impossibile est, quia ide m nens idem semper est natum facere idem, et . de gener. & cor. t. 3 6., si solo, semper nequit constituere, ergo nunqua; Tum quia differentia non esset necessaria ad constituendam specie,& totum posset esse costitutum sine partibus essentialibus ; vel

fit cum differentia, α ita quod additur gerieri,non generi ad

detur, sed speciei constitutae ex genere,& differentia. Tum quia id, quod additur generi, estq: illi contrarium, ut ait P. Fortunatus, quomodo potest constituere cum genere specie δgenus enim constituit species cum differentiis sibi aduenien tibus, illudq: contrahentibus ,& has omnes, inquit Porphiarius cap. q. de differentia post medium, genus habet potestate non actu. Neque vero omnes oppositas habet, quoniam idem simul habebit o posita ; sed quemadmodum rensent, potestate quidem habet omnes eorum, qua sub se sunt, auferentias, a vero nullam. Si continet potestate non sunt sibi contrariae, licet sint contrariae inter se ipsas , ut patet etiam de materi respectu formarum, contrariantur enim multae formae Inter se, sed non cum materia. Statuamus ergo tanquamgenus'

105쪽

trem Misorem, de euius sub aatia est, τι alias dixi, pauperio vitam incommunit, Hoc dicitur, & non probatur, & nos id improbabimus Cap. s. ,& quidem asserti falsitas redarguitura legitimis dispensationibus a tot Pontificibus latis, d confirmatis a Concilio Trideatino sessi a I. cap. 3. & nouiter concessis. Sed sic es, quod frater Minor Obseruans nil superad- dii generi . Si nihil, ergo ut diximus initio huius capitis f. Ad idem, eritquid simplicitεr simplex. vel chimera, vel uniuersale Platonis . Nil importat prater fratrem Ninorem in pura sua regula obseruauιa permanentem . Vtanam id esset,

sed oppositum conuincunt Iud uua Pontificia de quibus vide iam dicta Errore quinto & copsuetudines contra paupertatem per annos. & annos, & per luitia, imo sol san scculum, intrusae, ut v. g. accipiendi pecuniam ex Concionibus, illam particulariter expendere, vehi quadriga , Equo, Asino, caligis uti, &c. .euod es de quiditate generis, ides fratris Mnoris i Actus secundus, ut diximus initio huius capitis S. Affertum, nequit esse de quidditate actus primi, Obleruare. autem regulam est actus secundus, igitur non est de quid ditate Fratris Minoris. Vide loco citato. Conventuatis autem Isindit, seu diminuit de quidditate teneris , nempe svir s Mnoris , quia paupertatis in comunν Hoen xιstnem ιmportat. Hoc

esse accidens praedicamentale Conventuali aduc niens, &Minori cognomen Conventualis habenti, legat P. Fortunatus Errore tertio aperto in sua epistola, videat etiam errorem

sextum, ubi dispensationem non lςdere substantiam conuincitur , sed id prolixius cap. 8. & 9. Nulli autem Διιῶ, M. ia

impugnatum est. o a caeteris Religionibus, etiam fler Concilium Trideminum disinguitur, Si distinguitur, ergo Frater Minor Obseruans non erit purum genus, nec censeo Patres Capuccinos a Concilio nominatos esse velle purum genus, cum etiam si vellent, esse non possent.. nam omnis distinctio habetur a sorma, de a differentia; Caput autem in quo Tria

dentinum loquitur de Capuccinis, & Obseruatibus est tertiucitatum paru supra sessi a 3. de regular. in quo exceptis ijsde, a dispentat

106쪽

dispensat in paupertate nullum priuilegium circa illam habetibus, ergo rigorosa paupertas non renuit dispensationem, nec pro quidditate habet non mitigari: ex his.

Respondetur a. directe ad argumentum negando antecedens,ad cuius probationem trantacta maloti cum dato examine , negatur utraque pars Minoris cum consequentia. Ad confirmationem negatur maior, nam cum sit accides

obseruare, vel non obseruare Regulam in rigore, non tollit ab obseruantibus illa sine rigore appellationem antonomasti. cam Minoris, quinimo hac antonomastica denominatione post tot dispensationes, Conventuales donati sunt a Summis Pontificibus, ut eruditissime conuincit P. Franchinus seel. 6. suae antiquioritatis a n. 4. ad sq. , quibus addendus est Sixtus V. a nobis memoratus exordio huius capitis in probada prima Conclusione, & quidem post totalem separationem Obseruantium a Conventualibus, initam a Leone decimo. Sed nec dedignatus est Leo ipse X. se facere assertorem huius sincerae veritatis, & ne fabulam texere videar, vel hirupanicam neniam reserre, in arenam descendat huius Pontificis assertum,obsignatum testimonio S. R. E. Eminentisi. Camdinalis ex Patribus Obseruantibus assumpti, iam pridem priami Ministri Generalis ossicio potiti inter obseruates, is suit Christophorus Numayus Foroliuiensis. In Bulla igitur quaedidit Pontifex iste pro cedenda a P P. Augustinianis, & nonnullis alijs mendicantibus, praecedentia in actibus omnibus publicis Minoribus de Obseruantia, incipiente Et si pro imiuncta, cuius summarium .penes Rodericum tom. p. Bullar. Apostol. Bulla trigesima prima Leonis X. pag. 3 o. est istud .

Summarium. ordinat, rauia Fraires Minores Obseruantia habeant in processionibus, ct alse actibus pu cIs, eundem locum , quem Conventuales eiusdem ordinis texere consueuerant antequam ab eis a erretur Hrnitas Mim feriatus . his vorbis haec mandat, medio, post otica authoritate statu mus, ct o dinamus , quod de catero , in omnibus, os gulis processioniabus, ct funeralibus, ct ridis publicis acribus quibuscunq: super

107쪽

dicto incedendi, se sandi ordine , ct digniori Deo tenendo, inter dictos Minores de Obseruantia, quos omnibus, ct singulis

praerogatiuis , quibus eiusdem Ordinis Conuent les Fratres Gi, se gaudere soliti erat, in Angulis Ciuitatibus, ct locis υti, o gaudere volumus, ct inter Eremita S. Audi ni , ac alios Ordrnum mend cantrum Fratres , idem ordo se ari debeat,qur ante translationem Ministri Generalis Misorum huiusmodi, ad Obseruantes, inter eosdem Eremitanos S. Augustini, ac alios Ord num mendicantium Fratres , ct Vsos Conventuales Mnores , siue in Urbe, suλ rn Atys locis , vel Terris, rura, ct vltra Manres constitutis obseruari consueuerat : In locIs antem

Gι Conueninales usi Mnores , nunquam fuerunι, sed soli

seruantes, inter eosdem Obseruanies Mynores huiusmori, ac alios Mnaecantes praedictos, hune ordinem seruari praecipimus, ct mandamus o quod Minores Obseruantes huius odi, antiqua se re Locum, quem ordo S. Francisci in simitibus ariribus tenere alibι hactenus consueuit , nisi consuetudo antiquitus approbata legitime θbseruata secus habeat. Hic aliquantiu per immoror, & a P. Fortunato exposco, quinam sit ordo S. Francisci, de quo satur Pontifex . Respondet S. a. n. IO. Ecce per Oraculum Pontificis quid per Minores Obseruates, vel quo ad rem, vel quo ad nomen intelligatur explicatum. Quaenam huic consequentiae tergiversatio esse poterit λ Οbseruantes illum locum antiquum teneant, quem ordo S. Fr tisci hactenus tenere consueuit, ergo Obseruantes idem reis

presentant, quod Ordo S. Francisci hactenus representavit; ecce igitur Minores illi, qui ab Ordine condito ad usque Religionis eiusdem diuisionem in pura regulae obseruantia peris seuerauerunt absque illo addito , obseruantes, simpliciter Fratres Minores dicerentur, eosdem tamen esse in re non possumus ambigere. Nomine igitur ordinis S. Francisci, intelligit Pontifex Patres de Obseruantia secundum P. Fortunatu, sed relicta trepidatione oppositum afferedi sine ulla tergiue satione, admitti poteli, Patres de Obseruantia, ubi non sunt Conventuali s , Ordinem S. Francisci representare, cum lon-

108쪽

sar, representat tamen Cesarem, & est Caesar representatiue, sed non realiter, acessentialiter, ubi tamen erant tunc tem poris , & in praesentiarum lunt Conventuales, ipsi non representarunt, nec representanti, sed suerunt, & sunt interupte Ordo S. Francisci ab eodem S. Patre institutus immediate, ut probauimus.

De mente tamen Pontificis, quid videlicet intelligat per

ordinem S. Francisci, lit haec antina duersio. Ait Pontifex. In locis autem ibi Conventuales usi MYnores nunquam fuerunt . seed soli obseruantes, cte. Minores Obsieruantes huiusmodi.antiquum siemper locum . quem ordo S. Francisi in sim tibus act.bus tenere atibi hactenus confutari , teneat . Uriasuit controuersia inter Patres de Obseruantia, di alios Mendicantes , quem locum in actibus publicis tenere dcbebant post separationem factam a Conventualibus, praetendebant enim Obseruantes locum digniorem, aversabantur illi, quia nunquam id fuerat actum in praxi; praxis enim erat, cededi locum Conventualibus, ut ibi etiam testatur Pontifex. Lis delata est ad Pontificem, qui ut erat satis propensus obteruantibus , victoria illis secit, hac lege, ut ubi erant Conventua Ies, ac obseruantes, isti digniorem locum haberent, quem prius obtinuerant ab Ordinis institutione Conuet uales v bior terrarum, ubi vero non existebant Conventuales , tenerent illum locum, quem alibi Ordo S. Francisci tenuerat : sed lo cum tenuerant iugiter Minores Conuentu ales, non Obserua tes, qui in actibus publicis non agnoscebantur, unde qua sopetier ut agnosci,' is maxima orta est, ubi erant Conventuales,& ubi non erant e Si enim ipsi habuissent locum ubi no erant Conventuales, Pontifex nil decreuisset pro illis locis , nec Obseruantes suscitassent discordiam cum suis pretensionibus; stetissent in loco possesso; Mendicantes no repugnassent, nec

oppugnassent, igitur per ordinem S. Francisci, qui alibi tonuerat hactenus, id est , ab Ordinis S. Francisci institutione. locum digniorem , necessario Pontifex intellexit Minores

109쪽

Conventuales. Altera auim aduersio sit. Pontificem duo hie mandata dedisse, unum pro digniori loco donato Patribus obseruan- 'tibus supra Eremitanos D. Augustini, & alios Mendicantes

erepto a Conventualibus ubi existebant, illis verbis. idem. ordo seruari debeat, qui ante translationem Misistri Gener tis , M. aliud pro eodem loco ubi Conventuales non incole-hant; quem locum assimilari voluit loco, quem alibi . siuὰ in Urbe, siue in alijs locis, vel terris, citra, & vltra montes possederat usque ad illud tempus anni isai. ordo S. Francisci,

unum autem praeceptum contradicere alieri non debet, nec

illud destruere. Dum igitur praecipit Pontifex obseruantes immitti in locum illum, quem Ordo S. Francisci alibi possidere consueuerat, istud alibi resertur ad illa Ioca paulo luperius enarrata, siue la Vrbe, siue in alijs locis, vel terris, citra, &vltra Montes: fed in istis locis ordo S. Francisci, qui locum

tenebat, erant Conventuales, in quibus omnibus, ipsos v

luit priuari loco proprio hactenus possessis, & in eodem suifici Obseruantes, igitur Ordo S. Francisci est ordo Minor u Conventualium ; Si enim illud alibi non refertur ad enumerata loca citra, & vltra Montes, in quibus Conventuales erant, ad quid refertur ξ ad concauum orbis Lunae, in quo non ad sat nec Conventuales, nec obseruantes Θ ad spatia imaginaria ξin quibus nullus vivit Θ Ex his autem alia. Praecipua ratio conficitur pro prima conchisione, quod Minores Conventuales suerint immediate instituti, ac progeniti a S. P. Francisco per locum ab auctoritate. Leo X. loco citato appellat ordinem Minorum Conventualium, ordine S. Francisci absolute, illumque testatur ab ordine condito ad annum is et t. etiam post diuisionem a se factam anno isi .

id enim spirat illud adverbium, hactenus alias quis fuit OG do , qui ante Conventuales locum obtinuerit ordinis S. Fr cisci, postea desierit tenere, illum: cesserit substitutis Min ribus Conventualibus λ tenuisse locum digniorem supra taremitanos S. Augustini, di alios Mendicantes, igitur ordo

110쪽

Minorum Conventualium fuit immediate progenitus a S. P. Francisco , & antonomastich propterea nuncupatus ordo S. Francisci naturalis, ac legitimus , non voluntarius, ac substitutus, qui non osset physice, ac realiter, sed representative Ordo S. Francisci,antecedens patet ex mox supra dictis: dum autem ordo Minorum Conventualium absolutam induit nuncupationem ordinis S. P. Francisci, &Ordo S. Francisci est ordo Minorum, manifeste liquet a Leone X, etia in post diuisionem, perly hactenus, a se nuncupari Conventuales abso lute, & antonomastice Minores, & testari esse ordinem a S. Patriarcha Francisco progenitum.

Et concessa minori, negatur consequentia, cum volunt ria , ac contumeliosa ccmparatione Conventualium cum

AEthiope. & Minorum de Obseruantia cum lacte, & quando ulterius quaerit, quos Minores instituerit S. P. Franciscus,iam dictum est conclusione prima.& cum resoluit quaestionem dicendo certe sera Reguia obseruantes , si ly, Obseruantes, accipiatur prout dicitur de corpore Minorum Regularis O, seruantiae , id falsum est; si vero accipiatur pro Obseruantibus Regulam S. Francisci absolute , conceditur, Conventuales

enim, ut probatum est oraculis Pontificum, obseruant Regulam S. P. Francisci, Iicet mitigatam. Respondetur a. retorquendo argumentum; Fratres Minores antonomastice, & essentialiter illi per se dicuntur, qui Regulam Fratrum Minorum omnino in sua persectione obseruant ; At Patres nuncupati de Obseruantia non sic obseruant, ut ostensum est errore q. , igitur, &c. Et ita antonomastice Minores dicendi erunt Patres Capuccini, quod cum falsum sit, falsitatis arguitur argumentum. Ex his. Colligo Minores Conventuales non alio titulo gaudero posse, ac debere, quam Fratrum Minorum filiorum S. Patris Francisci, qui, licet pauci sint comparative ad Patres de Obseruantia , non sunt propter hoc irridendi cum P. Fortunatonu. 26. , nam ubi multitudo ibi confusio, de electis testatur Seruator noster, Multi sunt vocari, pauci electi, d. Matth.