Clementis undecimi pontificis maximi Homiliae in euangelia

41쪽

ejus coram Gentibus, ta Regibus, ac filiis Ilraeli Petrum diximus: Apostolorum apicem, Catholicae Fidei firmamentum, interpretem Divinitatis, supremum Theologorum fastigium, assertorem gratiae, destructorem Synagogae, in coelestis Regni Clavigerum diximus. Paulum diximus: Magistrum Nationum, Euangelii Praeconem, immobilem Ecclesiae columnam, fulgidissimum Christianae Legis lumen, felicem Coeli hospitem, intimum arcanorum Uei scrutatorem diximus. Petrum diximus: id satis ad laudem. Paulum diximus: praedicavimus satis. Quod tamen, Dilectissimi, Apostolorum laudibus demimus, addamus precibus; nostrisque calamitatibus eructiti, encomtis vota subrogemus. Splendidioribus idcirco

nominibus, quibus gloriosos Apostolici Ordinis Principes

Sanctissimi Majores nostri certatim coluerunt, ac Celebrarunt, praetermissis, juvat illos non alio nunc, quam suavit J Patrum, ac Patronorum nostrorum nomine, inter gravissimas, quibus circumquaque premimur, aerumnas, advocare. Adeste igitur Urbis nostrae, quam tam eximie dilexistis, quam verbo edocuistis, quam exemplo sanctificastis, quam sanguine consecrastis, Parentes optimi, Patroni amantissimi, adeste Gregi, adeste Pastori; ut vestris intervenientibus meritis, omnipotens Illius dextera, quae mari, ventisque imperat, quaeque vestrum alterum in gradientem in fluctibus, ne mergeretur, erexit, alterum tertio naufragantem de profundo pelagi libe

ravit , similiter glorificetur in nobis; quippe quae essicere so-

42쪽

quantum amicta undique, ac luctuosia Christianae Reipublicae facies miseris hisice temporibus praeseseri, constitutos, nullis stinat perturbationibus concuti, quos in Apostolicae Con-Ies1ionis Petra solidavit.

43쪽

i si aso Goo la

46쪽

HABITA IN DIE NATALI

Inter Missarum Solemnia

IN BASILICA PRINCIPIS APOSTOLORUM

ANNO DOMINI MDCCII.

Ox praecessit, dies appropinquavit: tu

dies Redemptionis novae, reparationis an liquae , felicitatis aeternae, in quo scilicet in fecit Dominus novum super terram; no straeque memor infirmitatis, de summa paternae claritatis altitudine descendens, terrena vi sitare non est dedignatus, & amissam mortalibus lucem fulgida adventus sui coruscatione restituit. Venit desi

47쪽

tem vetustas ; in Deos quippe facturus, qui homines erant, homo factus est, qui Deus erat; nec amittens quod erat, fieri voluit ipse quod fecerat. s)J Fecerat Deus hominem in exordio temporis ad imaginem, & similitudinem suam: factus est Deus homo in plenitudine temporis ad imaginem, & similitudinem nostram. Primus homo de Terra terrenus, secundus homo de Coelo coelestis. Ille 'in praecepta Dei negligens, peccati induxit damnationem: hic L J factus sub lege reddidit justitiae libertatem . Ille, cum esset homo, Deus

esse voluit, ut periret: hic, clim esset Deus, homo esse voluit, ut, quod perierat, vivificaret. Ita sane, qui ante tempora erat unicus Patri, unicus in tempore natus est Matri. Immortalis cum Patre, mortalis ex Matre. De Patre principium vitae, de Matre finis mortis. Post Matrem de Matre factus, ante Matrem de Patre non factus: sine quo Pater nunquam fuit,

sine quo Mater nunquam fuisset. Mirabilis quidem potentia, sed plane mirabilior misericordia, quod ille, qui sic nasci potuit, sic nasci voluerit. Voluit sic nasci Deus, Venerabiles Fratres, Dilecti Filii, humanae superbiae vulnera divinae humilitatis remedio curaturus: eo proinde tempore inter homines adscribendus, quo gentium Imperatrix Roma humani generis capita singula, adstuperbam imperii gloriam, iusserat

48쪽

paleae, aspera gramina circumdant. Divinam Genitricem, cui locus in diversorio non fuerat, antrum excipit suburbanum.

Inops Mater: inops Filius: inops Tugurium. Mater in foeno, Filius in praesepio. Hoc elegit Mundi fabricator hospitium: has habuit delicias Sacrae Virginis puerperium. O inanem hominum fastum nastentis inter mortales Dei humilitate depressumi o fallaces divitias, Christi paupertate damnatasto fluxas Mundi voluptates, Redemptoris nostri cunabulis subversast Addiscamus, Dilectissimi, nova haec erudientis nos sapientiae documenta a nondum loquente Magistro. Falso Christiani dicimur, si Christi imitatores non simus. Attendamus ad petram, unde excisi fuimus, & ad cavernam laci, de qua praecisi fuimus. Amemus Filii, quae Pater ama vit, sequamur Servi viam, quam secutus est Dominus. Diximus nuper cum Apostolo: in Primus homo de terra terrenus, secundus homo de Coelo coelestis . Addimus nunc cum eodem Apostolo: Sicut portavimus imaginem terreni, Portemus & imaginem coelestis. ω Abjiciamus opera tenebra