장음표시 사용
351쪽
qui , , districto sacrae eguia jugo mente sollicita emigi custodiebat. Nihil enim significat apud eos Auctores jugum sacrae erum, quam Benedictinae Regulae sugum.
Quapropter aflirmare possumus ipsum etiam . Audomarum δε ejus δί sancti Bertini communem MagistriimS. Eustasium eodem iugo oneratos fuisse. Nam Anonymus in vita sancti Audomari narrat, quod Sanctis usi sius cernens in B. Aurimari vultu es verbis gratiam cog
noscens esse Divinam , salubre dedit consimum , ut se Regulari sciplina secum in Dei perseverare fruitio. Igitur
Di in ardens amore , stiritualis Patris sequens conflatum,
sub sacrae Re Pia jugum mente devota se sufecerint. Ex qdibus non modo conjicere , sed aflirmare possumus, unius ejusdemque instituti fulisse bos omnes sanctos magistrum, discipulos , c unum idemque jugum sacrae Benedictinae Regulae duxisse.
Ad caput r. n. st pag. ys. Carolus Magnus Canones omnes Conciliorum quae sub
Pipino Rege celeblata suere, Mesusdem Pipini Capitularia, lege nova firmavit. Capitula vero , inquit, quae bonae memoria Genitor noster Pipinus xx in suis placitis conisi- tui es in Synodis, conservari volumus, Vult ergo Maxumus Imperator , ut Benedic in Regula quae in praedictis Conciliis mandatara recitata fuit, ubique Galliarum ser- Vetur neque iterum nobis opponant Adversarii nostΗ, alias fuisse Regulas a Benedictina distinctas , quae apud Gallos, Germanos erant in usuri nullas enim fui siecenset idem ipse Carolus Magnus , qui non solum non dari Monachos alienis Regulis deditos opinatur , verum etiam dubitat utrum aliquos praeter Benedicti nos dari sit possibile , aut saltem utrum id licitum videri possit , ut
alias dixi, Literum dicturus sum. Immo , quod omnia opinionis contrariae sundamenta penitus evertit, Carolus
Magnus vetat ne ulli Monachi ab antiquis Regulis alias promissis unquam recedant. Quamobrem si plures' gul: a Monachis admissi ae fuissent , nullo modo per Carolum Magnum ad Benedictinam accedere licitum suisset;
352쪽
iulsi enim, ut Cointius refert ex Sigonio ad annum 31.
V Arehiepiscopi, Epimpiis jura haberent quae legibus
sanctu essent, Monasteria ea disciplina tenerentur quia Patribus fuissent obstricta E in Capitulari , an. 789 vula ut Curici or Monachi In suo proposito ' voto quod Deo promiserunt perimaneant. Et capite 3 Capitularis anni o 1. Placuit, inquit , ut unus usque ex persena propria se sancto Deisemitio secundum Dei praecepta, or secundum sponsionem suam conservari faciat. Quapropter , inquam , si
aliquae Regulae praeter Benedictinam communi aut specialius receptae fuissent, nulli Monacho licitum fuisset iisdem tempbribus ad Benedictinam Regulam accedere , cum tot praeceptis Scirohibitionibus ligata & undique septa, nullum alterius instituti Monachum admittere potuissetiat cum Capitularia Sc Concilia sub Pipino dc Carolo Mag.
coacta , unam tantum loquantur Benedictinam Regulam , ad eamdem solam Monachos hortentur, eam
dem etiam solam imperent micendum ex eisdem Regibus 5 Conciliis eamdem solam ab Ascetis omnibus fuisse promis Tam , dc aliam quamcumque prohibitam ut ad Caroli mentem totus accedam , ea tempestate de admittendis aut rejiciendis Regulis apud Gallos Monachos nulla sui excitata quaestio , cum Benedictina sola apud omnes vigeret, nec ulli licitum videretur ex Carolo Magno cipe laudato, ut quamlibet aliam pro libito sumeret: sed novam legem interposuit Imperator, ne Monachi ab antiqua institutione desciscerent , .priori proposito dimisso, novo clamonachis alieno servirent tunc enim apud Monachos eo loco res erant, ut licita putarent quae
nefanda pluribus videbantur. Legimus enim in indice Epistolarum Adriani Papa tom. 6. Conciliorum , quod in partibus Italiae , usitaeque Monachi essem Monasticam contra nctos canones relinquerent, o matrimonia contraherent vestibus saecularibus induti Eaque de causa rogat Adrianus , ut Ea Carolus emendet. In Galliis vero eo venerat Monachorum quorumdam di solutio , ut integra Monasteria neglecta , c penitus oblita Regula Benedictina saeculariter viverent , quam
353쪽
ettramatam conversandi licentiam neque Carolus Magianus , neque Ludovicus Pius cohibere potuerunt adeo ut concedenda fuerint quaedam Monasteria ubi Monachis canonice contra canones vivere liceret , reditibus ad eorum sustentationem concessis. Id asserit Ardo Monachus
in vita sancti Benedicti Anianensis Abbatis. His τι ro Monasteriis , inquit , quae sub Canonica relicta sunt potesLie , onItituit eis Ludovicus Pius Are Ditim unde vivere regulariter possent caetera vero Abiai concust Alia vero Monasteria quae ad disciplinam Regiliarem servandam adduci poterant , Ludovicus Imperator S. Mne dicto Indensi resormanda commisit. Erunt quaedam Mois nasteria , inquit idem Auctor , instituta Canonica Net antes, Regula aurem praecepta ignorantes sicque se tum est providente Deo, ut omnia pene Monasteria in Aquia
tantista Regularem susceperint formam Iis ergd temporibus di lut Monasteria in duas divisa classes , pars
eorum una ab Ordine Regulari separata saecularibus canonicis adhaeses, altera vero correcta ira a S. Benedicto Indensi emendata ad exercitationem Regularem secundum Benedicti nam Regulam rediisse scribitur. Moniales vero Monachos imitata , mili sorte divisae in duas partes separatae fuerunt , c earum optima pars
vota semel promissa in aeternum servanda sancivit altera vero in Canonicas mutata, Sc votorum oblita ad seculum peritura redites incertum tamen utrum e sola earum cor rupta voluntate id contigerit , an ex Principis conniventia, ne dicam licentia accidisse videatur. Hanc dubitandi rationem anni 813. Concilium Moguntinum praebet his
verbilis Abbatissa cum snctimonialibus omnino recte o jusmivere censimus quae vero professionem fixi Regulae Benedicti fecerunt, regulariter imant Sin autem canonice et Lmant, leniter orsu diligenti cura cussoriam habeant. Quibus verbis permissi, apparet, ut Moniales Benedictinam professae Regulam ab eadem possint recedere. Sed re diligentius considerata , Concilium nunquam hujuscina ali licentiam dedisse multis rationibus certum habetur. Quamobrem dicendum arbitror his temporibus Sancti-
354쪽
moniales duplici generis in Monasteriis habitasse , qua tum aliae Benedictinam Regulam voto promiserant, aliae vero nullis editis votis eisdem Monasteriis affixae vivebant , perinde quasi Benedictinae vellent haberi , de inter Benedictinas numerari. Quae tandem revelata fronte Regulam negaverunt Canonicarum more conversari voluerim ad instar earum quae nostris temporibus Romarici montis Monasterium inhabitant , quarum. Abbatissa sola Benedictina vota promittere cogitur , caetera vero Benedictinis proventibus contentae nulla promissa aut servata Regula saeculariter c splendide vivunt , donec prima data occasione sese in a C p trimonium collocent, quarum exemplum solis mulieribus hactenus concessiim virorum nemo licitum sibi putavit.
licet aliqui reperti fuerint qui eodem seculo a votis liberi Monasteria fuerint ingressi, . ad modum Canonicorum ibidem permanserint, ut observare licet libro . Capitularium, ubi jubetur ut siciat Epimpusper singula Monastiria quantos qui ue Abbas Canonicos in suo Monasterio habeat, o hoc omnino ambo provideant ut si Monachi fieri o-
Iu rint regulariter vivant, sin autem canonice vivant omnino.
Nisi enim haec Monasteria Benedictinis addicta fuissent, Clericos qui ibidem morabantur nunquam Principes ad Monasticam vitam accipiedam adhortati suissent. Nec est qub hujuscemodi Monachorum DClericorum in iisdem Monasteriis conjunctionem mireris, cum nostra tempestate id etiam factum , idque fieri quotidie miremur. Viri namque clarissimi , mi maximis dignitatibus constituti
extingui Monachos patiuntur, quorum loco Cleri spretio conductos instituunt , qua de re tacere convenit, ne non solum inutiliter sed etiam ad invidiam loquamur. Ut ut sit de his omnibus, certum tamen manere puto ex canone Concilii Moguntini moniales omnes votis obstrictas inter Benedictinas numeratas tuisseri si namque aliquae alterius fuissent instituti , nullatenus Concilii Patres iis omissis de solis Benedictinis egissent, neque sola Benedictina mandata per Moriachos LMoniales adimplenda jussissent ne Caroli Magni leges irrumperentur,
355쪽
quibus toties mandaverat, ut omnes omnino secundum Dei Ca=. Cati praeceptum Iusta viverent ratione .... a Et unus ab e io μωm ε 3 se propolito vel professione unanimiter . . . . pliniter obsimas cap. s. vainent. b. Vt unusiquisique cx perso proprias insisAeriijis υilio secundam Dei praeceptum ' secvnuum sponsionem
C. .edi. fam pleniter conservare sudeat. c. Providendam ei ani- caioue Episcopo qualiter canoMci τι re debeant, nec non Monachi , uisi naum Crimm Canonicum vel Regularem vivere sudeant, ut ait ApoPolus, , qui ue in qua
DCUitui et oratione vocatus eis, in ea permaneat. d. Vt Clericio Moi
'' mihi inius proposito or voto quod Deo promiserunt perma- ελ-d Coin neant. Et tandem, ut Archiepsopi or Episcopi ora habe. -- rent quae legibus sancta essent, Monaueri ea disiplina tenerentur qua a Patribus fuissent obitricta. His vero politis capitularibus, Episcoporum mandatis , non video qua ratione affirmari possit , Pipinum , Carolum Masmum 5 Ludovicum Pium alienos Monachos ad Benedioenas leges adducere voluisse , soliusque Benedictinae Regu-Iae meminisse si tot alias novissent , cum ex opposito voluerint, ut Monasseria ea asiplina tenerenturistia a Pa-irisas sisni ob Dicta , .severissime , neque semel, sed saepius inhibuerint ne quisquam a promissa voto Regula
Ad cap. I si posti Isi. p. III. Inter numeratos Auctores qui sanctum Columbanum Benedictinis adscribi volucre, jure merito recenseri debet
piissima simul, doctissima Virgo Iacob de Blemur, Monasterii sanctissima Trinitatis Cadomensis alumna , quae in sin illos dies duobus aut pluribus sanctorum Benedictinorum vitis Gallice , pure meleganter compositis refertos libros composuit. Sic ergo loquitur ad vitam S. Bertinis die Septembris. Ceuaint apres τoir Due a devotion desint Vino es de se Compagno , Dur ensii a a porter lejavsuave de Irsu, CHRis sus D egle .piea Pere S. Levos, o sani connu quelle Aoitulariti de leur se', iIDur erant de vidire solitaires dans de regules sipa es. Quibus ex Auctore vitae S. Vinnoci laudatis his verbis concludit
356쪽
cludit. Voltu es parales de cet Authcur , qui repondent en passant a ceu qui rostent que a Regis de S. Colomban eudisserente de celle de S. Benos: a pulsique . Sertis et oit prisci'habii a Luxeiii , o qui apprenoti a se Disipostes maximes de notre sint Patriarche , i est tres- certain queces eu Remes ne sonipa dissxctes, se que cella de sine Colomba ne qu'une explication a cella de sint enos. Et ad diem 13 ejusdem mensis in vita sancti Amati Ceset is aQJ qai prinia coηduite Dionasere des Religieu- se fonde para Romariosius L Regis de notre sint Patria
che e ce que je remarque en passant, Iou repondre a ceux
oumbam, uis que cesse elus soni ciues indisser m-ment es queis privilege expedie en faveur des Religiensis fuit mention expresse de Oisre siste Regis , quo que DFonduteur es le Diremur Asent tous eu Mynes de Lu-xeui doni sint Colomban avolt ete Αἱbe citra unirundnombre d'exemples de ceti nature. Scio inter Auctore si
bis oppositos , plures esse qui se sorte ista pia Religiosa Virgine doctiores putentra sed pauci sunt qui pluitum
Sanctorum Benedictinorum vitas legerunt, ut ex eorum lectione spiritum Benedictinum possint haurire ex eorum actis eorum institutum dignoscere. Ad caput Ist. n. s. p. v.
S. Hildegardis haec verba Vindocinensis Abbatis scriptis consona ab ipso Deo se accepisse narravit. Irae ene-j ἡ '' dictus est quasi alter Moses in lapideo foramine jacens , orcorpus suum in multa asperitate ob amorem vita crucians o nuringens s quemadmodum etiam primus Moses in lapideis tabulis ex praecepto meo a peram es duram legem scribens Iudaeis dedit,sed ut lius meus eamdem legem perda L edinem Evangelii perforavit Sic etiam Benedictus fumulus meus , propositum hujus ordinis , quod ante ipsam di- mersissima conversatio fuit per dulcedinem inspirationis Spiritus sancti , discretam o planam viam fecit, ac per hoc plurimam cohortem seu Religionis colligit, ut etiam lius meus per sua vicitcm odoris sui popuum Abi coadunavit. Ti
357쪽
Ad caput primumpag. 6. n. . ad cap. ro infine ex Reinem lib. de Apostolatuuencictinorum in Anglia. Samma enim veneratio quam D. Gre rius erga inclissimhanc ordinem demonstravit, inde videtur clare ortum habuisse , quod iste eumrim Ordinem professus fuerit , idia primus Pontifcum,mrim approbavit l, ideo creditur ad eumdem reduxisse caeteras Monachorum Congregationes quae in Italia eo que fuerant sine Rectoribus aut regimine, ori eumdem nem Concilium illud Romanum in favorem
Monachorum nigrorum , quod omnes norunt, congregavit.
Gregorius Lope Iuris utriusque Doctor , Regis Hispaniarum Philippi III. Consiliarius Iudex Palatinus,
ciuoniam hac nostra aetate exorta es controversia dei nachatu sancti Gregorii Magni , Augustini Cantuariensis, sciorumque ejus , quos Gregorius in Angliam de suo Mona- fleri praedicandi Evangelii causa destinas legitur quibusdam iras ordini Benedictis addicentibus ι quibusdam mero id acriter pernegantibus , o Vses Ordini funeri quilii . e alicui alii Uribentibus nos qui mulium temporis in rebus vetustis , tum civilibus tum sacris, atque iis imprimis quae ad Britanniam nostram potissimum pectini, impendimus , rogati ut testimonium perhiberemus veritati, cum neutrius partis praejudiciis simus obnoxii , dicimus oras irmamus nos , duo stam Monachorum genera in primis Saxonicae apud Majores nostbo Ecclesiae temporibus r unum eorum qui Enptiensium mores sequuti in hac sola for bant ante adventum Auguriini, alterum eorum qui Benedictini Augustino itineris erant comites. Hanc traditionem a patribui ad filios derivatam esse samur i atque ita derivatam , ut non levibus innitatur fabulis aut ambitiosis partium conjeritaris , quin eam ipsum vetusta signata dei exhibent apud nos monumenta ; ab Augustino insuper ad Henricum VIII perpetuo in hac Insula uuii Benedictina institutio, nec Augustino recentiorem ejus esse originem originis e recentioris vestigium Libi comperimus. Tant2m
abest Equitianum aliquem in hac Insula fuisse Ordinem , ut
358쪽
nulti omnino ejusnodi neque ordinis neque nominIs mentio in vetustis quibus versamur Tabulariis habeatur. Sane aliorum fere omnium ordinum in hac Insula origines obser-- mimus, uti uniuscujusque etiam minimi ingressum suo anno consignatum habeamus, totius Benedictini ordinis origimmante Augusini seculum non invenimus , ipsius saeculo so-rnisse aperte reperimus unde exploratissimum nobis essep fitemur , non alterius ordinis fuisse ipsum sociorique ejus quam cnedictini: qui ideo procul dubio tam alias radices in Anglia egerit , quoniam primi illi Monachi a Gregorio in Insulam destinati exuta Benedictinae Professores extiterunt. Sic signatum Robertus Cotton , Ioannes Sel- dentis, Henricus Spelman, Gulielmus Canademus: Apud Reinerium p. 2 2. Hic praeter ordinem hos recentiores auctores recensendos, ex Reineri iterum exscribendos volui. Primum
Lope Hispanum, saecularem hominem , qui perspecto S. Gregorii grato in S. Benedictum desin e)us Ordinem animo , quodam quasi naturali sensu eumdem Benedictinum suisse indicavit Concilium Romanum in ejusdem ordinis gratiam coactum , e omnibus notum ad misit. Alios vero licet heterodoxos , quia tamen numerantur ab omnibus inter gravissimos Anglicanos Scriptores , qui tabularia quamplurima pervolutarunt, ideo laudo , quia eorum testimonium utpote cum fide tum moribus a nobis multum dissidentium , gravissimum puto, M solius agnitae veritatis intuitu nobis concessum existimo. Ex eo vero plures assertionum nostrarum positiones corroborari cense, si namque nulla alterius Instituti a Benedicti no distincti memoria apud Anglos habeatur perpetua traditione actisque plurimis , cum editis tum sola manu exaratis , eadem Regula a recepta
apud Anglos Religione Christiana perpetuo viguisse probetur quis quaeso his omnibus destitutus , antiquam Anglorum in mentibus nostris insitam opinionem evellere novam recentiorum Auctorum adinventionem de novo tentabit inserere micamus ergd cum Scriptoribus a me laudatis cum Mabillonio dissertatione de
359쪽
sincti Gregorii Monachates, ipsum summum PontificemAηateasi . Gregorium Benedictina institutione sorinatum, suos discipulos eamdem docuisse , dc . Augustinum non solum Anglos ad Catholicam fidem adduxisse . sed de futuros Monachos Benedictinis disciplinis imbuisse. Ex hac veritate nascitur alia, scilicet eodem tempore Benedictinam Regulam longe lateque per Gallias diffusam fuisse, Anglos Monachosa Moniales ad eas accessisse, ut quibus per sanctum Augustinum initiati fuerant institutis, plenius informarentur. Id accipimus a Beda lib. 3. historiae Anglorum cap. 8. Earcombertus , qui primus Regum Anglorum in toto Regno suo idola relinqui ac desueui. . . principali auctoritate praecep cujus filia Earto uua , ut condigna parentis soboles , magnarum fuit Virgo vinutum, inde enter smper serviens Deo in Monasterio quod in regione Francorum confisuctum est ab Abbat a nobilissima ιο-cabulo FAR anno salutis 6r . in loco qui dicitur Eriger
Nam eo tempore necdum multis in regione Anglorum Mona-μriis confractis , multi de Tritannia Monasicae conversationis gratia Francorum vel Ganiarum Monaseria adire s-lebant, or Passuri eisdem erudiendas ac stos coelesti copulandas mittebant, maxime in Brige o in Caleis in Andilegum Monaueri ir inter qua erat Sedredo tia uxoris Annae Regis Orientalium Anglorum . . .es lia naturalis ejusdem Regis Alburg utraque cum esset peregrina, prae merito
virtutum ejusdem Mona lini Brigensis est Abbati a constit
D. Eodem quoque missae videntur duae sorores Edelmundi Regis Australium Anglorum, quae ut habetur in vita sancti ν;fal. 3. Botuli adhuc tenesiuia missae fuerunt ultra mare, ad di m ut 0r-3, dum in Monasteriali νγmnasio disiciplinam Coelestis siphiae.
rais i. Eadem quae ex Beda modo laudavi, cripta quoque fuere
in actis S. Botulfi ab Auctore suppari Antequam in Bri- . Damia , inquit, rarissiana eligio dilataretur , oboles suas quique nobiles in Gallias mittebant, ut ibi plenius addi
rent, es sancta dei loriam , se seni conversationis in Apostolicis institutionibus disiiplinam. Hos inter qui his fidei Christianae primordiis apud Anglos disciplinam Monasticam a Gallis accepit in iisdem actis S. Botulfus nu-
360쪽
meratur , qui apud S. Faram aut in Jostrensi Coenobio, ut Domnus abillonius opinatur , habitum Monasticum induit. Sed ut appareat utrobique, in Galliis ubi Angli Monastice conversabantur,m in Anglia unde veniebant in Gallias iidem omnino institutum viguisseri notan . dum est ex eadem vita eundem Sanctum monasterium in Anglia iisdem legibus Gallicanis instituisse. Hoc disum dicere licet de sancta Hilda , quae apud Calam per
annum morata , a Lincto Aidano Epimpo in patriam re tib. 3. Mamocata multis successive Monasteriis praefuit , ut apud Bedam legitur. Hoc ipsum commune Gallis, Anglis institutum Anglos docuerunt', late propagarunt Calensis Coenobii sub sancta Bertita Monachi qui in Anagliam ad aedificanda Monasteria a Regibus Anglis vocati fuerunt rem ita refert anonymus aliorum sincta BerA
tilae Scriptor ipsi aequalis Sanctae Beritia, inquit, πηο
sit sobria obenuissima advocavit plurimam delium ani Bened ais. mas feminarum immo es virorum i nec summodo ex vicina p g - Provincia , sd etiam ex transmarinis panibus , sanctae ha-jus semina flici fama percurrente, ad eam , relictis parentibus se patria, cum summo amoris de siderio Plurimi viri S. -- ac formina fininabant tantumque fractum per eum Do pminus contraxit ad salutem animarum , ut etiam ex trans s. B.nedictimarinis partibus Saxoniae Reges illi deles ab ea promissae zz postularent, ut illis de suis sipulis ad eruditionem el unctam instructionem quam audierunt, in ea esse mirabilem
dirigeret, seu etiam qui mirorum es Sanctimonialium Carnobia in illa Regione construerent quam eligiose petitionem pro salute animarum non denegavit, sed cum consilio seniorum exhortantibus Fratribus urato animo cum magna diligentia es patrocinio Sanctorum, seu es voluminibus mul tis librorum electas perfnas ac deυotissimos homines illae direxit. Quae cum ita sint , Dexploratissimum sit, testimonio Roberti Cotton , Joannis Seldeni Henrici pel- man , Guillielmi Caindeni , solam sancti Benedicti Regulam una cum fide ab Augustino receptam Cnem jure potest inficiari, eamdem Regulam a Gallis Monachis ante eadem tempora receptam suisse, Si hanc ab Anglis in Gal-