장음표시 사용
331쪽
enim in quemlibet auctorem impingere erit facillimum, quod ipsemet Annalium auctor suo ipsus experimento
Qua namque ratione conqueri poterit , si dixero eum ut Criticis quibusdam placeret , quibus ut plurimum scribit , S. Leobardum S. Columbani discipulum finxisse, Mex Benedictinorum albo erasisse , cum aliquid commercii , aut familiaritatis inter Gobardum c Columbanum, tam a. an'. aut ipsius discipulos intercessisse probare non possit. Sane Leobandus, inquit , ut haec temporum ratio docet, in monastici disiciplinis usus es Magistro, non quidem S. Benedicte, qui pridi m in Italia decesserat, sed Columbano , qui camsciis in loco cui men Anagrates , in Vofigo monte a mul- is annis degebat, o Cellam circa hunc annum quingente mum octuagesimum sextum condidit. Probet ergo Leotardum in S. Columbani familiaritatem venisse , aut saltem eum invisisse , antequam concludat eum fuisse Columbani discipulum. Quod diffficillime aut nullo modo exe.quetur, si vera sit, Patris D Joannis abillon opinio,
oua . Columbanum anno tantum quingentesimo nonagesimo in Gallias advenisse tenet, multisque probat hoc enim posito non solum S. Leobardus S. Columbanum non adiit ut Monasticem edisceret, sed nec adire potuit,
cum anno quingentesimo octuagesimo sexto nondum Columbanus Anagratensem eremum incoleret , sed in Monasterio Benchor sub obedientiae jugo vitam ageret monasticam Leobardus veris Cellam eodem anno aedificaret. Eodem modo eodemque jure affirmare possiim natistam iterum finxisse . Rod ingum in Bellilocense sanctunaque vandelinum in Theologiense Monasterium Agaunensium invexisse Regulam. Cum enim nullo modo probet sane tam Vvandelinum Theologiensem &ρο-dingum Bellilocensem Abbates , Agaunenses Monachos adiisse , ut Agaunensium normam in Theologiensem aut Bellit ensem agrum afferrent gratis eoiacm S. Patres vandelinum , 'odingum Agaunensium Regulam servasse finxit, quod ex ejus principiis clares, ut mihi videtur , cduco. Videamus
332쪽
Videamus tamen quibus rationibus suam opinionem de Sanctis vandelino cinodingo fulciat. Retulerat Menardus noster ex antiquo vitae S. Rodingi codice, eum in Bellilocens Monasterio Regulam S. Benedicti, quam in Coenobio Theologiensi didicerat, servari voluisse, quam assertionem seu potitis relationem sic refutat: At cum Repula, inquit, quam o inius in Coenolio Belitu
censi cis indiendam praecepit, nec alia censena si si ea, quam o a. n. s.
prius in MonashrioTheologiens didiceratur ut Monachis Theologiensibus, prior Beluiscensibus normam Agaunensium prae-sriptum existimamus. Huic opinioni non parum favet primarikm Templum , ut apud Agaunum , sic etiam apua G- bElcium, o apud Bollum sicum Deo in honorem S. Mauritii sociorumque avram dedicatum. Et alibi multam in an T ' liquis historiis occurrit argumentum , quo nixus Ordini Ee nec ma Abbates luteiensis adscribas; immo cum B. Vand linis Tabat iens Mo perium in honorem Sancti Maur tit construxerit, Dunensium Monachoram normam scutis videtur.
Quam varia , quam nova ratiocinandi , refellendi cstatuendi genera novus Annalium conditor invenit, ut novas quas ctiam adinvenit opiniones posteritati consignet Antiqui auctores , graves , aetate , antiquitate dedisnitate reverendi veteres etiam, annosi, antiquissiami characteribus notati codices, nihil omnino Benedictinis Monachis prosunt ad firmandam a Patribus suis acceptam traditionem de Regula in unoquoque Monasterio ab initio servata ut satis erit adversario nostro ad contrariam inducendam opinionem, si a simili templortim denominatione , quasi demonstratione quadam , diversorum Monasteriorum Monachos ejusdem Instituti fuisse probaverit. Cum . Vanduinin Tabuleiense Monasurium in honorem . Mauriri construxerit Agaunensium Monachornm nmam secatus videtur. Qua via si ulterius processerit, nillil ipsi erit probatu dissiciles nullius enim veritatis sundamentum non prorsus evellet , si praeconceptis opinionibus obesse videatur. Sed sorte plus ipsi , quam puta , us ratiocinandi methodus oberiti
333쪽
Eadem facilitate , iisdem argumentis quibus supra R. Patrem usum vidimus, omnia Monasteria quae ab anno quingentesimo quinquagesimo sunt aedificata, quorum primaria templa S. Petro dicata .fuere , Benedictinis annumeranda probabo, cum Glannasotiensis Coenobii primarium s P - templum S. Petri nomen reserat. M o Eccles , inquit vit Fa istus in vitari Mauri, in quam Fratres tam ad diurnam,qu. m ad nocturnum conveniebant Osficium, consecrata est in honorem S. Petri Apostolorum principis. Qua rationem nasteria Luxoviense, Cabilonenses, Corbe iense mem- meticens , pleraque alia Benedictinis annumerabuntur. Sed in his argumentandis naeniis diutius immorari non licet. Quaererem tamen , unde nam conjiciat S. Junianum
Glan nasolium nunquam ad iussi, nisi ex eo quod Vulfinus Boetius, qui solus Juniani acti posteritati mandavit, de hac prosectione non est loquutus Quasi vero singulas Juniani actiones Boetius scripserit. Eadem ratione concludere potest nullam Regulam professiim esse Iunianum nullumqueMonasticem docuisse, clim nullum locum adiisse
referatur, unde qualemcumque Regulam in agrum Pictaviensem inferret.
Caeterum , ut dixi, ut fissus Boetius non singulas Juniani actione , sed acta tantummodo miraculosa descri- satur benda suscepit, ut videre est in ipsius vita prologo aduia, inquit, tua me sanctitas , Aίba Godolen , cori ut tibi Ἀ-Aιia miraculorum gestu tanti viri quapos)ym oratione riptitanda explicem. Qu9di aliis scriptoribus contigit, qui
maximam partem eorum quae Sancti secere silentio pro termittunt , ut miracula narrent. Quod plerique illius aetatis auctores imitati fuere , ex quorum silentio nulla proinde veritas erui potest multoque minus ex eodem
silentio in iis quae conceptis verbis referunt , salsitatis possunt arqui. Secundo , responderi potest , Benedicti Regulam Junianum didicisse eo ipso tempore, quo Monasticem fuit professus , tunc videlicet cum ex eodematictore primo adolevit. Cum ex pueritia in adole centiam
transisset, inquit , comam ex cultu eligionis deposuit. Si ergo quaeratur ubi Benedictinam Regulam didicit , res-
334쪽
hondendum eodem loci id contigisse , ubi ipsam Iunianus comam capitis deposuisse refertur. Neque sibi quis uva sur pei suadere potest , omnes omnino Monachos Gallos a solo auro Regulam sumpsisse , licet eosdem ut plurimum sanctus ille Benedicti discipulus docueriti Reperiuntur namque alii qui eamdem
Regulam ex Italia in Gallias detulerunt quos inter numeratur . Martinus Vertavensis Abbas , qui , ut vult ipsius vitae auctor , Monastirium instituit quod Vertavum Momno dicitur, in quo turmam C risu militantium a gregios, ipse quoque chm eis regutar iliacae morum se subaluit it quam ' . Regulam priorum Patrum di cretis inuitutam a Transalpinis' '' frunt regionibus ab imo a Litam. Regula namque quae o. 1a.
priorum Patrum decretis sui instituta, ipsissima est S. Be- - nedicti Regula , cum alter Benedictus dicat , S. en dictam suam a caeteris sempsisse Regulam , se veluti muni-pidis , unum strenμ contraxisse manipuum quamque, ut sancta Hildegardis refert , idem Monachoram institutor γSanctoram mitis Spiritu sancto docente o offendente condidit. Nec aliquid obest si dixerint, aut objecerint eruditissimi viri, tunc in Italia plures suisse Regulas, nisi Sc hoc ipsum veritate niti docuerint,m insuper ostenderint aliam a Benedictina Regula distinctam vigui e , quae priorum Patrum decretis fuerit instituta. SANCTI ENEDICTI REGULA GALLIS
Monachis nota , antequam S. Maurus ad eos accederet.
A P. T XV .ETiAM si docti reperiantur auctores, qui quosdam
Sancto , qui in Galliis paulo ante, aut circa Sancti Mauri adventum obieres, in Benedictinorum numerum adscribant, quique proinde existimasse videntur, Gallorum aliquos Benedictina instituta servasse antequam Glan- nasolium conderetur , aut sanctus Maurus Benidictinam Regulam in Galliam afferret attamen ne jam a pluribus
335쪽
praeconcepta opinioni , qua contrarium opinantur , adversati , aut aliquid quod non sit manifeste compertum proferre videar in eam sententiasin ibo , quae, veritatem demonstret, Sca nulla earum opinionum multi mrecedat. Etenim certum habeo repertos Abbates , qui ante annum sexcentesimum quadragesimum tertium qua
dam Benedictinae Regulae capita, cum primum innotuit, desumpserunt , alios vero plura, tum deinceps maximam Regulae partem a pluribus assumptam. Non enim mihi etiam ipsi hactenus persuasi , priusquam . Maurus Regulam propagaturus accederet , aut ctiam statim atque lannasolium inhabitavit , totas ad unguen , aut integre a Monachis Gallis Benedicti leges servatas est e. Hoc enim pedetentim contigisse puto. Nam si a Benedicto Indens aliqua Regulae praecepta immutata suere, plura a Clemente quinto summo Pontifice in quorumdam Monachorum gratiam modificata, quaedam etiam a piissimis, sanctissimis Congregationibus omissa , aut parumper inflexari minime mirum videri debet , si Monachorum aliqui , etiam post S. Mauri in Gallias adventum , quaedam anteriortim Patrum praecepta servaverint neque enim , exempli causa , totam jejuniorum seriemari Benedicto praescriptam Sc imperatam singula Mona teria mox suscepere , sed antiquam tenuere jejuniorum consuetudinem ad annum usque quingentesimum sexagesimum septimum. Quod approbare videntur Concilii Turonici Patres , cumitatuunt , ut de jejuniis antiqua a Monachis inuituta sementur quae procul dubio a multis retineri videbant , ab aliis vero ob introductam Benedicti Regulam immutari. Quaenam enim necessitas 3ubendi, statuendi ut serventur instituta Majorum , si nulla immutatione praetermissa fuissent Per Concilium ergo licuit jejuniorum pristinum morem iterum sequiri jure tamen communi , quo ad meisliora progredi fuit semper licitum , praecepta a B. Benedicto jejunia quaelibet Monasteria nullo Concilii contemptu aut offensione observare potuerunt cum id egerint Patres, ut liceret instituta a prioribus Monachis jeju-
336쪽
nia servares nullus enim dixerit eos adstringere voluisse Clanna lienses , aucalios ejusdem instituti Monachos, ut omissa S. Benedicti Regula alienis proeptis inhaererent, quod a ratione fui ct alienum Antequam tamen hujuscemodi instituti susceptionem exhibeam , explicandum mihi videtur , qua ratione Galli caeterique per Europam Monachi tam faciles ad eam recipiendam fuere. Quamobrem summopere est observandum , nunquam opportuniori tempore Benedictinam Regulam ad sui diffusionem condi vel promulgari potuisse. Cum enim eam S. Benedictus edidit , nulla dabatur Latina Regula quae
observari posset Graeciae seu Orientales quaecumque circumferebantur Regulae , adeo erant alienae ab Occidentalium populorum institutis, ut nullibi earum sugum diu serri potuerit. Quam ob causam S. Eugendum suis discipulis Orientalium Patrum Regulas nullatenus imposuisse ipsius vitae anonymus scriptor asserit. Puta siermo ιμ-pria
attulit , inquit , ut eo utut one Patrum per mutationem, ,, OB Eugendi aliqua tangeremm juxta promisum . . . abre s o. nuntiantium exordia primitus intimamm. Sic nimque quod
non isti omnino ira quondam sanam ac praecipum assim Cappadocia urbis Antisses, vel ea quae sancrorum Lirinensium Patres , sanct quoque Pachcmim Sstrorum prisim Abbas, e si quae recentior venerabilis edidit Cassiam , ful-diosa praesumptione calcemm sed ea quotidie lectitantes, supra qualitate loci ci instantia laboris invicta , potiὲ quum Orientalium perficere affectamm, quia procul dubio sicac
haec fucili que natura vel infirmitas exequitur Gallicana. Non ergo Orientalium Regulae, sed S. Eugendi exem
pla ipsius discipulis pro legibus erant Qua in re imitati 'VII.
sunt Majoris Monasterii Monachos, qui, ut ait Severus Sulpitius, ad exemplara Martini instituebantur, nulla legesti ipta viventeSHinc apparet quam docte quamque sapienter Carolus Magnus legem tulerit , ut inquireretur , qua Regula mi Braτες p.
xissent Monachi in Gallia , pri quam Regula S. enedictiis ea trudita fuisset nulla enim tunc temporis dabatur,
aut admittebatur Regula , qua omnia , aut saltem Mo-
337쪽
nasteriorum Galliae pars aliqua teneretur. Cumque nihil re bonsi circa hanc quam proposuerat quaestionem Carolus acceperit , inde colligi potest neminem demonstrare potuisse , ullam Regulam antequam Benedictina Gallis innotesceret , in aliqua Galliarum parte monachis communiter praescriptam fuisse Hicet forte singulare aliquod Monasterium , quale Re actas , dari potuerit , quod aliquam ex Orientalibus Regulam pluribus aliis institutis
ad)unctam, aut e toto, aut ex parte servaverit aliquam
Haec omnia confirmari posscint ex Cassiano , a quo discimus singula quaeque Monasteria propriis vixisse legibus Tot , inqiii , propcmorim i os ac Reguia vidimus usurratas , quot etiam Monaueri Cesiasique consseximus. Nam unumquodque , ut dixi specialibus institutis provoluntate renunciantium , aut imperantium mutandis, aut abrogandis regebatur. Hac enim in re Cassianus AEgyptiosa caeterarum gentium Monachis secrevit, quod eorum instituta immobilia semper, eodem modo servanda manerent, aliorum Vero pro libitu variarentur ac Iib. a. in mutarentur. II.rque , inquit, per universam raptum
si - lubuidem , ubi Moxolaria non pro uniusis que renon' ciantis instituuntur arbitrio, sed per succesionesis traditiones Majorum usique in hodiernum diem vel permanent, et man ara fundantur . . . ideoque diversitates Norum ac Regularum per caeteras provincias cernim usurpatas , quod plerumque Seniorum insitutionis experies, c. In Europa ergo mutato, aut decedente uniuscujusque Monasterii Ritre aut Abbate Regula plerumque immutabatur , adeo ut incerta neque eodem modo semper mansurae imperarentur vivendi leges , quae facillime pro imperantiit in nutu immutari poterant. Experientia com-i,chis,' pertum ' inquit B. Fundanensis Abbas in Epistola ad C m. s. Simplicianum Abbatem S. Benedicti successbrem , multorum rectorum mores maria mimendi normas in Monasteriis peperi se H in ut opinor, contigit ut statim atque S. Benedicti vivendi norma innotuit , certatim Italiae , tum caeteranim gentivin Monachi eidem servandae se dederint,
338쪽
quo citius a crebris illis noxiisque mutationibus se liberarent , ut ipsemet Fundanensis Abbas observat eodem loci. Hinc sarium est, inquit , ut eam omnia Monasteria Ibi LCampaniae , Samnii, Valeriae, usitae, Liguriae se aliarum protinciarum Italiae , certam es renum Regulam viυendi, quam sancfisimus es Deo accepim Benedictus Magi risum instituit, servare decreverunt. Quo nihil clarius ad propositum afferri potest. Libentissime tamen caemcedam, multa ex Orientalium Patrum Regulis excerpta clim privatim , tum communiter a Gallis Monachis usurpata fuisse , ex iis prodiisse cellularum distinctionem se ab invicem separationem. Quem usum ab AEgyptiis Monachis nostrates mutuati
fieres, utri Eucherius ad . Hilarium scribit. Haec nunc i Lirinensis insula habet, inquit , ncri senes illos, Mi ... Ddiis Cellulis Egrptios Patres Galliis nostris intulerunt μνώ. Et hoc erat alterum Monasteriorum incommodum , cum Anachore sis sit observatu difficillima , c paucissimi ad eam colendam idonei reperiantur. Quapropter ut utraque vivendi difficultate suos discipulos S. Eugendus e-varet, primus omnium , ut quidem mihi videtur, mox ut S. Benedicti Regula prodiit in lucem , ex eadem multa desumpsit, quae discipulis servanda traderet. Iste namque, inquit Scriptor Anonymus in ejus vita, Viς S. Tv-
refututo Archimandritarum more, utilius omnes univit In sae. r. Bda.
medium : destructis namque mansionum aediculis , uno cun p. s 3.ctos sicut enodochio quisere fecit , ut quos causa unitae refctionis claudebat dicula , discreti que lectulis una ambiret o mansio, cui lumen diei sicut in ruthio inde ciens noctibuspraebebatur. Quae regularis Vitaeque communis specialis ratio a S. Benedicto praescripta fuit, cum ante ipsum non esset in usu , nec ab aliquo Monachorum Legislatore constituta. Singuli , inquit S. Benedictus , perfn- v. a. gulos lectos dormiant , lectisterni pro modo conversationis et
secundum dispositionem abbatis sui sing πώ accipiant sipotest
fieri omnes in uno loco dormiant M autem hicitudo non=nit, deni aut visen cum Senioriίmsuis, quisuper eos Eicitisnt,pausent Caudetijugiter in eadem Cella ardeat, imane.
339쪽
Alios fuisse Monachoriim Rectores, qui ex Benedi tina Regula plura ad observandum desumpserint, ex ipsius vita Auctore colligere possumus Sanctum enim Et gendum laudat , ub mens Monachorum contentus, victum sibi extra Refectorium commune offerri noluerit, licet aliter se gererent caeteri Monachorum Praepositi. Ise, inquit, Abbas sanctas mensulam suam , ut quosiam facere nuper audivi , nec victum unquam exceptavi a Fra-itibus. Quae de sola mensa in coclem resectorio a cieteris
separata intelligi non possunt , sed de propria Abbatum vivendi ratione per solam Benedictinam Regulam in Car. 6. Ret usum inducta. Mens Abbatis, inquit S Benedictus , cum CV hositibus se peregrinis si semper. Et alibi : Coquina Alba- iis es hostium perse si, ut inceriis horis supermenientes hostici , qui numquam sunt Me serio, non inquietent
Fratres. Ex quo conficitur , multos Abbates ad exemplum B. Benedicti victum a Fratribus exceptasse. Procedente ver tempore Monasterium Romanum,
seu S. Eugendi adeo Benedictinis legibus addictum, adeoque iis servandis deditum sitit, ut S. V vandregi situs illud prae caeteris Galliarum Columbanique Monasteriis clegerit , ubi Monasticem addisceret , ad quod peragendum ex observato Benedictinae Regula capite se hospitibus
Sae a. ιη suscipiendis fuit impulsus. Cum autem pergeret S. van-y- ρ dregislus hinquit ipsius vitae auctor, perio Beriam quod es constructum ultra Iurenses partes, cognomento Romanum,
petit ibidem hosfitium. Dii ipsi Abbas eum cum sitim diligentia recepit. Vbi cum juxta moris consiuetudinem ex Regula namque Benedictina hospitum pedes tam Abbas quam cuncta Congregatio lavare debetis mandatum DO-mini implentes ad lavandum pedes venissent i cognotis ipse Sanctus quod ibi erat in via arcta , quam isi per de ,
sed rium Chris polebat sectari.
Sancto Eugendo per aetatem licuit S. Benedicti Regulam legere, observares; quartus namque postri Romanum Condalescens Monasterium rexit. HuJulce Monasterii primus Abbas sui S Romanus , secundus S. Lupicinus, tertius benedictus ille decessbr, Nemausus nomine
340쪽
mine, quo ad Chrsum migrato volans nolensique . Eugen I, s. dus admini Brutiomm subterfugere non potuit subarratam l. anno scilicet quingentesimo septimo, quo praedecessis ρ. a. u. t..ejus diem clausit Xtremum. Quantum autem temporis praefuerit, facile dignoscere possumus. Nam septennis S Romano fuit oblatus, tunc videlicet cum tam ipse Romanus quam Lupicinus ejus frater excessissent e vita dicuntur namque praedicti Sancti sanctum Eugendum in visu e paterna domo ad monasticam vitam amplectendam CV sic In visiorie, ι . ,, inquit vitae ipsitus auctor , puer sanctus a duobus Religio nu. ns , sanctis scilicet Romano, Lupicino , extra domus
paternae sibulum situr Exctisus a somno ac missonis terrore perculsus rem gesam illico refert Patrici confessis namque Presbyter sanctus , cui potissimum proles dicari δε-
bcret, agnovit Mox igitur cum litterarum instruit clementis es anni exacto circulo , tamquam Samaci quondam , non in vico excubaturus templo , si ipse potius Chri 'eficiendus templum , . Romano oblatus est Patri, in quo vere ita beatorum Abbatum , qui eam in spiritu de incolatu terrestri eduxerunt, gratiarum gemina con fluxit
At S. Lupicinus tirca annum quadringentesimum octu gesimum objisse dicitur , quapropter circa eadem tempora S. Eugendus ortum habui consequenter ad annum quadragesimum supra quingentesimum perventia se rac triginta tribus annis praefuisse dicendus erit , cum sexagenario major animam exhalaverit, ut liabetur ibidem numero s.
Sancti Eugendi discipulorumque ejus agendi rationem qua primo quaedam S. Benedicti instituta anterioribus
adjunxere , tum multd plura , deinde omnia aliis omniabus omissis suscepere servanda , quamplures imitati fuere t quod tanto facilius fuerunt executi, quanto freque lius diversorum Patruin specialia instituta ad suorum Monachorum directionem gubernationemque una simul ser-yare solebant quem agendi vivendique morem adeo te