장음표시 사용
321쪽
SATISFIT DUABUS ADVERSARIORVM objectionibus. Q
UIERI Tu primo cur quomodo Columbani statuta Reguia nomen induerint. Respondeo primo, ex ipsa B. Benedicti Regula hoc ipsis nomen deberi, ut supra notatum est, cum S. Benedictus Decanorum dc Praepositorum praeceptis Regulis nomen indiderit, ea- que Regula appellatione, ut ita dicam, vestierit. Secundo, minime mirum videri debet Columbani statuta Regulae nomine vocatarac appellata, cum diversitas constitutionum, Wregularium observantiarum, diversorum Coenobiorum sub eadem Regula consistentium, etiam diversitatem ordinum induxerit, ut inductione patet alius est enim Cluniacensis Ordo a Cisterciensit,i uterque ab Ordine Tyronensi aut Majoris Monasterii differt, non diversarum Regularum principalium oppositione, sed constitutionum, statutorum circa eandem Regulam editorum diversitates unde nec etiam mirum videri debet, si forte aliqua Monasteria sub Regula Columbani fundata, instituta fuere, nulla B. Benedictimentione facta, quod utrum contigerit aliquando nescio eum idipsum in his omnibus ordinibus contigerit.
cuius rei unum aut alterum exemplum apponam. Habui- ωd a. mus inquit Villelmus de Varenna in fundatione Prio
ratus de euves in Anglii in proposito se moluntate per 1. . , consilium omni Lanfranci Archiepisopi ego o uxor mea, quod faceremus aliquam domum Religionis: tunc sum fuit nobis qujd de nulla alio Ordine tam libenter quam de
Cluniaco eam facere vellimus ,.es ideo misimus o requi tu ast vimus a domno Hu 'ne, c. . . Et in fundatione ullae ordinis Tyronensis apud eumdem Renerium ruciant universi, quod eo Adam de Rupe divina considens remuneratione , pro sanctae Ecclesiae exaltatione Monasserium in
terra mea de usi de iis concess . o hac praesimi charta
322쪽
eonfirmavi Deo seu Maria o S. Burico es Monachis Mordine Pronensi ibidem Deo fervientibus unam carrucam. quasi supponerent pii illi fundatores diverso dc proprie dictos Ordines fuisse in Monasteriis Cluniacenti, Tyroneni, eadem pene quae superitis S. Eligitis, rati scio, Emmo de Luxoviensi Monasterio dixere. In Andrenii Chronico de Majori Monasterio dictum legimus. Interea Comes inquit auctor Chronici bicut jampridem in animo conceperat, cum In Danno domiη L liri 6 qui U' , , --dam Flandria proceribus ad S. Iacobum iter arripuit ad . pacis iCarrofensi Carnobium tunc temporis religiosum , ad usus consuetudines Majoris Monauerit reformatum casu se
tuito divertit. Scimus omnes , Richardum Virdunensem Benedicti V. ii .is. num Monachum ejusdemque ordinis resermatorem fuis o passeri attamen ita de eo Chronici biensis continuatori
quitur , ac si ipse novam condidisset Regulam : Tuora siquidem, inquit , fuisse auctoritatis dignoscitur, ut totius pene Loiharingi Mona steria ejus in tuta pro lege servaverint, es servanda posteris per succedentia tempora tradide
Quid ergo mirum si in chartis quorumdam Monasteriorum habeatur ea fundata fuisse sub Regulari Columbari, tacito suppressoque S. Benedicti nomine, quod, ut dixi , me vidisse non memini, cum videamus certoque sciamus undata suisse Monasteria sub diversis variorum Coenobiorum ordinibus, innominata Benedictina Regula, licet eadem Monasteria ex ejusdem Regulta praescripto regerentur.
Vera tamen ratio, ob quam specialia cujussi bet Monaiaterii instituta Regulae nomine vestita filere , ab ipsorum statutorum natura petenda fuit, cum enim monasticae Regulae officium praestent, vimque legis habeant ad continendos, dirigendos Monachos, qui non solum ad Regulam principalem , sed ad specialia statuta servanda tenentur , nullus mirari debet, qudieadem instituta; gulae nomen acceperint, dc hactenus servent. Opnonunt secundo adversarii, S. Columbanum in Gal-
323쪽
liam venisse antequam Benedictim leges Hybernis Monachis essent impositae, d consequenter inserunt cumdem Sanctum Benedic ina Regula non fuisse deditum, priusquam Gallias adiret. Neque constare dicunt, an sancti Benedicti instituta postea receperit, cum novam ipse cohdiderit Regulam. Respondeo primo, satis non esse si dixerint, aut etiam probaverint doctissimi viri, Monachos Hybernos cnc-raliter Benedictinos non fui e antequam S. Columbanus patriam effugeret, nisi etiam manifestum faciant, nullos tunc temporis Hybernos sub S. Benedicti legibus militasse, quod facient numquam. Respondeo secundo idipsum S. Columbanum praestare potuisse quod de sancto Disibodo sancta Hildegardis narrat, qui ciuia in Germaniam eodem peregrinandi, e fidei promovendae studio pervenisset. Regulam S. Benedicti amplexus monasterium Benedictinis adscribendum condidit, ut videre est apud S. Hildegardem in ejus vita ab eadem S. Hildegarde composta. Respondeo tertiis, sanctum Columbanum aut Benedictinum fuisse in Hybernia, aut statim atque in Galliam appulit, Benedictinam Regulam servandam accepisse aut enim Scotica , aut sui ipsius, aut saltem Benedictina Regula vixit in Gallia ex his enim quae supra fusius disputavimus, quae etiam dicturi sumus capite sequenti, saltem hoc concedendum existimo, S. Columbanum Benz- dictinam vivendi formam secutum fuisse , modo constet eum nec Scotica, nec sui ipsius instituta servasse. At ex ipsius vita manifestum evadit, elim nec Scoticam Regulam habuisse, nec Scotorum Monachorti vivendi modum tenuisse, cum Scoti Monachi, quique eos imitabantur, usum vini, sicerae, mellis, 3c lactis prorsus ignorarent, o potus eis conssaret ex aqua plurima, o malorum agrestium sucis, ut ex tande venecensibus,, Ful densibus Monachis QS. Bonifacio Germanorum positolo patet , ex Columbani Regula, paximatius panis, Cat. farina aquis mixta isdem praeberetur in cibum. At
Columbanus ejusque discipuli cum Hyberni, tum Galli
324쪽
vinum iceramque in potum pisce caeteraque id generis in cibum habuere, ut supra diximus quam ob causam dicendum reor, nec Columbanum, nec ejus discipulos unquam Scotice in Galliis vixisse , neque septimum Columbani Regulta caput servasse. Praeterea neque Columbani Regula eis potuit imponi,
cum ipsemet Columbanus per quadraginta annos, aut amplius in Burgundia moratus fuerit , antequam propriam scriberet Regul. . Nam primo Anagratense Monasterium condidit , Monachosque tanto numero collegit, ut Luxoviens Monasterium ad eos excipiendos fuerit aedificandum Quo iterum tanta hominum multitudo ad conversionem confluxit, ut, sicut Ionas habet, bea. tus Columbanus cernens undique ad poenitentiae medicamenta libes concurrere, se unius Carnobii septa tantam conυe
suntium cohortem a que disti cultate non tenere, quamvis
. mente una, corde uno, tamen conversationi tam multitudinis incongruum alium experimento locum quaerit, quem aquarum irriguitas adornabat , cui Fontanas locum indidit. His ergo in locis Anagratensii, Luxovio, Fontanensi, Mena horum plebisas consititutis. Regulam quam tenerent Spiritu sancto repletus condidit. Tria ergo maxima Monasteria Columbanus construxit, numerosas Monachorum plebes adunavit, antequam Regillam conderet. Ex quo conjici datur eandem Regulam scripsisse uno aut altero, aut saltem paucis annis, antequam ejiceretur ex Galliari vix enim intra quadraginta quinque annos tanta Monasteria successu construi, atque Monachis repleri potuere, cum per duos ac viginti annos ipsemet Columbanus in colligendis Monachis ad Anagratensem eremum secum inhabitandam laboraverit, ut volunt novissimi Francorum Annales. In prior stiludine , inquiunt, ixit Columbanus annis duobus ac iginti, donec anno Christi hi ingentesimo nonagesimo Lixovium perrexit. Neque enim fas est credere breviori tempore Columbanum , reliqua duo, Luxoviens scilicet Ad Fontanense Monasteria condidisse, eaque Monachis tanto numero explevi e ut laudem perennem ab ipso in D
325쪽
titutam , strenue pieque peregerint. Quamobrem clim S. Columbanus per illos viginti quinque aut circiter annos Monachis praefuerit, ut nec Scotica, nec sui ipsius Regula eos suerit moderatus, quis
dubitet eum ab initio sibi bisque discipulis Benedictinam accepisse Regulam, d constructis demum Monasteriis specialia eis instituta sub Regulta nomine tradidisse
His elucidatis ad enumerationem statutorum quae Benedictinae Regida Columbanus addidit, veniamus. Ipsa eadem esse arbitror quae citato capite de Cursu psalmorum poenitentiali libro , quem Regulam statutorum vocanui, contineri diximus , quaeque ad Ossicium divinum celebrandum , dc ad errata punienda spectant.
Utrumque probatur primo auctoritate S. Eligit, qui in suo testamento specialiter jubet, ut divinum ossicium
modo a Columbano praescripto observetur, atque celebretur. Obtestor, inquit, ut Regulam supra dictorum Patrum quam in sepe memorato Monauerio Lux iens tenent, omni cusodia teneatis es ad placandam iram furoris Domini assidue impendaris quae adusque tempus Orderici Vitalis in omnibus S. Columbani Monasteriis observata sue- Lib. s. hist re, ut ipse refert. Ab ira siquidem Columbano, inquit, se formam orationum pro unonis ordinibus, qui in Ecclesia
I ii sant nigredinem vestium aliasique Aservationes sump- serunt, quas pro religione or honesai ipsius tenuerunt, orsequaces eorum usique in hodiernum diem Verum est equidem Ordericum credidisse S. Columbanum sua sola lege suaque Regula, non Benedictina vixisse ejusque solummodo discipulo Eustasium, Agilum, Faronem Aiadomarum, Philibertum sancti normam sis cepisse Benedicti. Sed cum haec ipsius opinio ex errore contigerit, eo quod, ut ipse resert Columbanum sancti Benedicti aequalem fuisse, de S. Maurum Columbano mortuo in Galliam accessisse crediderit quis dubitet r.
dericum, Columbanum aeque ac caeteros e)us discipulos
S. Benedici leges suscepisse ultro fuisse dicturum , si s. Columbanum in Gallias sub extremis . Mauri diebus, aut certe post ejus obitum advenisse novisset qui cum
326쪽
S. Benedicti Regulam in Columbani, M ipsius discipulorum Monasteriis observatam videret, statim intulit Eustatasium, alios eandem a S. Mauro Regulam suscepisse, hoc ipsitim de sancto Columbano illaturus, si hoc sibi per tempus licuisse putasset, praesertim cum eadem omnia quae ex S. Columbani Regula in observationem veniunt, in Columbani Monasteriis una cum S. Benedicti Regula servata viderit. Per alias autem observationes, Ordericum eas intellexisse existimo quae in Poenitentiali leguntur, ex quo serEsolo sanctiis Donatus tamquam ex propria dicta Regula duodecim capita suae Regulae attexuit, iis omnibus qua insuperiori Regula continentur omissis, excepto secundo capitulo, ex quo quadragesimum nonum ipsitus Donati Regulae caput confectum est, additis quibusdam ex Poenitentiali 3 ex Regula S. Benedicti verbis, ut vim legis 8 verae Regulae robur obtineret Getera vero Omnia tam Columbanus, quam ipsius discipuli ab ipsa S Benedicti Regula quam professi fuerant, mutuati fuere. SANCTI BENEDICTI LEGIBUS A S. MAURI alii que romulgatis , pleraque alia Galgia Mona Ieria ausulto , Nieqnam Columbanus Anagnutensem eremum
OMNisus Columbani Monasteriis ab anno quinia
gentesimo sexagesimo octavo, quo Anagratensis Monasterii initia secundo Annalium tomo locata suere, Benedictinorum ordini assertis atque vendicatis, nulla, ut spero, per eadem tempora ab eodem ordine Monacteria seiungent adversarii nostri, cum iisdem ut pluri. mum argumentis omnia quae tunc extabant Monasteria ejusdem ordini fuisse, meamdem sanctam sanctorumque Patrum Regulam coluisse cumulate probaverim, quod probationis genus ad anteriora tempora extendi debo. Non enim sanctorum Patrum Regulam, aut Regulam
327쪽
sanctam Columbanus in Coenobia Gallica primus invexit. sed eamdem jam a multo tempore inductam reperit, ut supra notavimus ex Audoeno, qui omnes Monachos Columbano anteriores eidem Regulae deditos scribit. Quam obrem cum . Odilone nobis interim dicendum, aeris , fata neraliter asserendum, qud post transilum piissmi Patris
Mini Benedicti, pcrra Mauram omnis pene Gastia ejus institutio-c hi. . . mi, Religionis usi it exordium. Nullos enim ab eo
ast tempore Monachos novimus , qui Benedictina doctrina non fuerint instituti nec alios suisse concedemus, nisi certis argumentis nobis alios fuisse manifestum secerint, aliasque Regulas fuisse probaverint, ouae a Gallis Monachis fuerint observatae. Cur vero omnem pene Galliam, non omnem prorsus Galliam S. Benedicti institutionis exordia suscepisse dixerit, nemini mirum videri debet i hac enim exceptione ac limitatione pauca quaedam Monasteria Gallica quae intra limites provinciarum Ariana haeresi insectarum ex-ris Mais, , tabant, aut certis quibusdam ritibus ab Ecclesia Romaurium . na dissidebant , a Benedictinae Regula prompta susce- pu 'ii itione exclusa voluit, ut optime nota Menardus noster. Cum vero caetera Coenobia, tum qu in sancti Mauri in Gallias adventu erecta suereri tum etiam'iue ab antiquis
temporibus fuerant dificata , Benedic ina videamus quis priora semper Benedictinaci posteriora vero ab eodem .incti Mauri in Franciam accessu Benedictinis institutis addicta negare potest 3 cum id doceat sancti Odonis auctoritas, id contigisse supponat Audoenus, 3 omnia quae ad celerem cu)uscumque Regulae susceptionem
conducere possunt, Benedictinae Regulae conveniant Videlicet ejusdem Regulae excellentia e necessitas au toris ipsius Regulet lanctitas, miracula, celebre nomen, discipulorum eximia virtutes, Principum favor, eorumque in eandem Regulam, is)us alumnos singulare studium, de quibus si singillatim loqui necesse esset, quis
dicendi finis 3 Q iapropter in his probandis nullatenus immorabor sancti enim Benedicti sanctique Mauri ipsius discipuli merita nemini ignota videntur, Regul.e
328쪽
ver excellentiam iis laudibus efferunt Concilia, summi Pontifices, Reges atque Doctores, quibus nulla hacte nus decorata fuit. Cujus speciale aeternumque praeconium commendatioque ejusdem Regulae versioni Gallicae praefixa videri potest. Sciunt etiam qui vitam S. Mauri per Faustum compos tam legere, quanto studio quantaque benevolentia S. Maurum sanctique Benedicti Regulam Theodebertus e Clotarius Galliarum Reges complexi fuerint. Deprecare illi , . Maurum o socios cius , inquit Theodebertus Re Florum alloquens, ut pio nobis ac liberis nostris po- ηυμ puloque totius regni a Deo nobis coliati, ipsius assidae
plorare dignentur misericordiam e paratissimos enim nos i sti . .
que promptissimos in omni suo invenientusse io, sis mam hujus religionis ita ab eis obsereari compererimus floret jam fma vulgum ab eorum Magi o ardue satis eam traditum audivimus, nec nostra Oxta voluntatem, o con tiam tuam regia loco illi deerat largitas. Et inseritis 'une R. Mauram petiit, ut Fratres cum in suam recipere L .irentur socii tatem , se nomen ejus inter sua Fribere nomina, O siliam Theodebaldum sancto viro, a Fratribus comm n- dabat attentius, praecipiens ipsi, ut semper devotus erva locum Lam esset, ac in omniἷus sancta ici congregationi arijutor ac defenseo exseret. ὀ Clotarius ver audita fama beati Mauri,frequenter eam ad si evocans, ejus pientissimis utebatur consiliis. Quae cum ita se habeant, non modo mirum non erit si dixerimus, sub illis Principibus mire propagatam Benedictinam Regulam, sed mirum alde id aliquos tantopere denegare. Qiij enim non sibi facile persuadeat, S. Maurum Regum familiaritates, amicitia, veneratione, qua eum prosequebantur, feliciter usum in Ordinem propagandum totum incubuisses; neque Theodebertum, neque Clotarium qui inter ejus alumnos numerari volebant,
ejusque conssilia saepius exquirebant de sequebantur, omissa primaria Ecclesiae Romana: Monachorum Regula, ipsoque . Mauro relicto, alios Monachos aliasque Graecas aut Syriacas Regulas ad informanda nova Monasteria,
329쪽
cum a se , tum ab aliis aedificata , exquirendas voluisse quis enim haec capiat araetcrea quos progressus non fecere minoribus auxiliis Ordines quidam posteriores, cum antiquiores , tum recentiores quorum exempla recense. bit aliquando R. . e Cointe in Annalium posterioribus tomis , a quibus enumerandis abstineo , ne odiosa comparatione gloriam ipsis debitam auserre videar.ν rasiti, Sanctus Iunianus primus inter eos numeratur, qui uno num ' aut altero anno a S. Mauri in Gallias adventu Benedic- ω zh.ὰ tina mandata exequuti fuere Clotario namque respondit, ut refert Vulfinus Boetius Episcopus Pictaviensis, qui acta S. Iuniani Ludovici Pii temporibus descripstos sub monasic ordine vitam, ere, es Monachis praelat m, o beatis mi Benedicti instituta servare, regularem
ejus vitam in omnibus observare. Quem adeo imitati me. re qui post monasteria condiderunt, aut antea condita rexerunt, ut ad annum quingentesimum sexcentesimum octavum , seu sub adventum S. Columbani pauca illa Monasteria, quae in Galliis erant , eamdem Regulam profiterentur, ut ex Audoeno jam multoties supra nota
Annalium auctor tib facilitis ullam Benedictinorum propagationem ante annum sexcentesimum quartum contigisse deneget Uulfinum Boetium ultro lacessit, dc probro , ut ita dicam, insimulat , quod Junianum interi. τη- - - Benedicti discipulos memoraverit. Melius Uulfrus , in- ann. My. a B Iunianum , cuIus vitam scribebat , facio solivum. a. Monachum Benedictinum, qui opus suum GHotin transmis
oras erat Abbati Mon erit Novaliacensis , in quo S. Benedicti exul tunc vigebat. Cum primo hujus opinionis commentum in Annalibus adverti , diuitiis attonitus msi , miratus qui fieri potuerit, ut vir eruditus, pius tam levibus argumentis , nullo auctore , antiquum auctorem episcopali dignitate fulgentem, gratuit mendacii ausus fuerit arguere. Facile nxit , inquit, Monachum Benedicinum , id est , nimia facilitate mentitus, Junianum M nachum Benedicti num exhibuit Sed quae ad suam opunionem probandam excogitavit argumenta videam: -
330쪽
one , inquit, o Radeyndis erexit Monasterium pueru-rum , in quo Regulam sancti Caesari voluit obsersari ni AD S. Benedicti mentione furitici quam sane non omisisset, si Iunianus , qui spiritualis ejus Pater agnosiitur familiae Benedictinae se addixisset. Quanto , ut ad hominem loquar , videmus Montalium directores Patresque spirituales, qui eas ad alienae, dc ab ea quam profitentur diversae Regulae praxim adigunt Qui , exempli causa, Patrum Oratorii, aut Societati JEsumoniales unquam adduxit, ut eorumdem Patrum Regulas assumerent easque servarent aminentisimus Cardinalis Berullus Carmeli tanas Moniales in Gallias evocavit , ovi , totaque vita continuo rexit ' Pater Ioseph Parisinus , Caphicinus, Calvariam benedica inarum Congregationem erexit, legibus munivit atque direxit , ut a Francorum Annalista aliquid desumam S. Donatus Bisentinus Episcopus qui solam De eodem R. Patres Columbani Regulam
observandam voverat, aliam Regulam Monialibus condidit , in qua vix aliquod Columbani Regulae vestigium
apparet. Quae dicta voli , ut manifestum evadat tene dicti nos in suo Martyrologio Iunianum ponere retinere potuisse , licet Radegundem iisdem tabulis non in scriberent , nullaque necessitate eam inter Benedictinas numerasse Meminerit etiam S. Caesarii Regulam adii sano Monasterio Benedictinam nullatenus exclusisse, nec excludendam pariter ab scelerio Pictaviensi , nisi ipse id contigisse novis firmisque rationibus probaverit. Aliud inane quod jecit fundamentum opinionis suae his verbis idem auctor posuit 'Anachoresim prefitebatur, cum Radegundis Pictavium pervenit, or ab illis tunc consutilatur qui Monactum ediscere cupiebant. Egressus es e cellula at construeret Carnobium , ac multis praeesset sipulis; non autem ut pro cisieretur Gla afolium , unde normam Benedictinam in agrum Pictaviensem asserret Fateor me nihil hic habere quod respondeam iam si hujuscemodi assertionibus mendaces asseruntur Episcopi madulatores probantur , nullus imposterum auctor quantumlibet clarus adulationis mendaciique vitio non laborabit utrumque