장음표시 사용
101쪽
MARE CLAusu M', s Eusponsum. Si de lege Rhodia intelligas,eo sensu ut eam lege esse m ris dominam vellet Imperator quemadmodum Alciatus) quid illud est quod sequiturr lege Rhodia finiendam rem,quatenus Roman rum legu nulla advertetur. Anne lex Rhodia simiaiciter Maris domina, qu. ae nihilominus, etiam dum eo insignita est titulo, legibus ' Romanis est coercenda Concoqui haec nequeunt. Interpunge igitur,aut ad hunc modum; Eγω δε ni O' 3- - Τν νομωF Pόδιαν κριν- - ναυταλεν oli μή τιι τ ἡ-Τέρυν vis, ἔναντιU. Ego quidem Mundi dominin. Sed vero busti ossi leu illa lex seu
Mos est Marti. Lege Rodia decernarur ninuica, quatenus eidem prostrarum i
Mos uti mo, ex lege Rhodiorum nautica, Juduetur seu decernatur quat nus , M. Eudaemon Asiaticus, Nicomedia Bithyniae urbe oriundus, Mati in Tello seu AEgaeo quod circa Telum, naufragium pes
stis conqueritur bona sua publicanos Cycladum invasisse, opem Auia 'gusti implorans, perinde ac si injurii semma publicani ex ejus es mitate eompendium sibi sectilent. Dominum eum tautat & Impiratorem. Response aute Dominum se libenter agnoscit Imperator, adeoque dominum ut orbis Terraru, ctiam ipsius Mundi dominatustio contineri aiat. Quo etiam innuit suum esse supplicibus, qui injuria assicerentur, siaccurrere. At vero, quod ad rem attinebat querelae, seu deprecationem de Naufragii bonis a publicanis direptis, utrum injuria id factu ellet a publicam id non fatis constare. Quippe si prior lectio nostr seu interpunctio admittatur) generatim,H- fuit, & regulariter mos obtinet maritimus, seu lex Maris qua Nau-ragorum bona ad publicanos pertinent. Nam νομ ἡ Θαλα-iae vero mos seu lex illa haesis ossi in maris referius ad rem a publicanis gestam,qua in deprecatione breviter narrabatur.Quonia vero mori seu legi huic maritimae poterant esse,sive ex privilegio ive ex bon . rum qualitate, sive ex alia aliqira non nul, pro re nata, obtinente aege, temperamenta aliquot, quorum ratione forsua aut publicanis estet, hac in caus bonis abstinendum,aut conqtierenti ob tempora
lena aliquam exceptionem non agendum; ideo legibu& Rhodiorum navalibus, rem tam seccincte nullisque adjectis circumst intiis in lubello express ura,recte voluit decernendam; sed quatenus interea imges Romanae non adversarentur. Neque multum discrepat sensuvii posterior admittatur interpunctio & verso;Mundi quide sem D minus,& ditione mea tam Mare quam Tellus continetur. In utroq; injuria affectis, ut jus exigit,libenter succurro. Sed vero quodnam sit hac
102쪽
DgDOMINI MARIS, LIB. I. 9 Iliae in Clusa jus maritimum, & an querenti fuerit siccurrendu, decernatur ex Rhodiorum legibus quae in mari,permittentibus nobis, obtinent, ubi nostris non reluctantur. Ad priorem autem sensum,
quo lex maritima de Naufragorum bonis acJure Publicanorum id est,Fisci, cujus jus in eos translatum) asseritur, firmandum, haud p rum ficere mihi vidςtus, si constiterit ejusmodi legem seu morem tunc temporis obtinuisse. Qimd interpretes heic admittere non solent. Id certum quidem est, Iure Caesareo squa nunc libris iii Iustinianeis illud eonnatum habemus in Naufragii bona o dominis pristi- , nis servari, adeoque εc fiscui Vc publicanos inde arceri. Etia & mo- Urem,quo fisco applicantur,aut a jure maxime alienum, tum vi R mano-Germanici Imperii sententiis receptis, tum in jure Pontificio idamnari,quod seperiore tetigimus capite. Ceterum ipse Antonini δε
hujus Augusti aevo Antoninum Pium intellige; quem scribitJulius quir. Capitolinus, in jure sanciendo usiim sitisse Volutio Maeliano Iuris.
consilio, e cujus libris deprecatio S Responsum quod tractamus in Pande,stas translcriptum est legem seu morem de Naust Noru b Inejndib. nis fisco applicandis vim habuisse,non obscuris colligitur ex indiciis. I i.C. de Omnia fere quae in Pandectis occurrunt de Πs pristino domino semvandis,h Paulo,Callistrato,Ulpiano,qui compluribus annis post toninum hunc floruere, desiimia elle b manifestum est. Nonnihil b Locusv- etiam ad eandem rem ε PriscoJavoleno c, qui Antonino huic coaetaneus. Sed imperavit Augustus hic annos x x II, dc suactione, ut Vi- eL. t 1. detur ex Iavoleno, fiscalem hac in causa rigorem mitigaviti Unde - tit. de ad-cile evenire potuit,ut seb eodem & vis inesse potuerit legi seu mori se is qualem diximus,atque sub eodem potuerit sive abrogari, sive mitia gari Consticiatio principalis,quae,inCodice Iustinianeo i fiscum,liae in specie, nolit se intemonere,ab Antonio Contio,Iur sis ulto prae- musta stantissimo, Antoning ugusto ex autoritate codicis veteris M s.tri- riti. bitum, tametsi in editis Constantini nomen praefigatur.Verba sunt; si quando Naustagio navis expuis areit ad littus, vel si quavdo aliquam temram attigerit, ad dom: nos permeat. FHin merusese non interponat. Quod enim jus habet fissus, in aliena calamitate,ur de re tam luctuosa compendium
siectetur' Etiam & si1b Adriano,hujus, per adoptione, patre,eiu odi quid rescriptum esse docet in anus.Licm unicuique sic Ulpianus 0 Inu agium suum impune colligere constat, i iis Imperator Antoninus cum
Divo patresio relis sit. Liquidissima sint in hisce vestigia usis, si1b id
tempus, juris, viale diximus,fiscalis; quod& contra vim rescriptoruuere rumaepullulare litu esse certo linus.Nam & sub Theodosio seniore in uiu fuisse illudaliquo elicitur ex Valgu,seu Vi ris, nau-M 1 . fiagio
103쪽
MARE CLAusu M, SEufragio apud D. Paulinum μ. Exempla etiam similia sunt in Imperii Romano-Germanici litore .. Alia adferri queunt,ubi tamen leges aliquot in contrariu latae. Quin & Rhetores prisci,tam Graeῶ quam Latini,dum de serensiu quaestionu statibus exempla adducunt, hancipiam lege seu morem de naufragio moribus aliis in Graecia ac Ro
in specie non oportoc legum lectionestustra torqueri, sed ipsam rerum naturam introstuere. Quaestio scilicet eli, spolia an naufragia jam dicenda haec bona. Curius ite Fortunatianus Qua es simplex desinitio'uom unam rem simpliciter definimus. Vt, Nau stagia ad Publicanos pertineant. Cuiusdamna ragi corpus cum ornamentu ad usus expullium harena obrutum est.Id PMblicam eruerunt. Rei sunt bepulchri violati Hic enim simpliciter quaeritur,quid sit violaresepulchrum. Quin scripsisse deprecatione illam & responsum Volusium Maelianum, in libru Publicorum ex lege Rhodia liqvcl. Id est,
in recensione jurium sive fiscalium sive Publicanorum, in quibus etiam & Nausiani e fisco applicandi siveJus sive Mos. Quam acc modum est hisce,ut in response illo Antonini Augusti verba illa ό σ
quem ad leges Rhodias voluit ita ille exigi atq; decerni, ut interea, si quod rescriptum aliave lex Romana adversaretur,ne Rhodiae quidem vim obtinerent. Et qualisnani tunc esset Adriani re apti de quotapianus in suprὶ citatis) vis, fortenon isti erat,sine accurati re examine ne juristonsultis quide, quorum opera in response usus est Antoninus,exploratum. Sed,ut hanc rem demdm expediamus; sive vulgatam versionem, sive nostiam quis malit ominium Maris in responso illo negari aut in eo quidquam vestigii, quod dominio ejus restagetur, comperiri, nemo hominum, puto, nisi rationi ipse renuntiaVerit, re tota rite perpensa, existimabit. CAP. XXVI. Recentiorum Iuriscons illorum sentcntiis,qta adversantur,ma- . xime Fernandi Vasquii ct Hugonis Grotii, respondetur. SIve Blutis ad hunc modum, sive meritb submotis IurisconsultoruVeterum aliquot sentinius,quae ad perpetuam Maris commu-
104쪽
Ds DOMI Nio MARIS, LIB. I. 93nionem asserenda selent adduci: difficile non est Recentiorum authoritatem pariter reluctantem diluere. Nam si turbam corii ,sacis quide ingentem,qui sive ad corpin Justinianeum sive seorsim de hac
re scribentes a communione illa naturali nolunt recedendurn, ii
templemur; id plane eos facere deprehendemus, ut qui in Ulpiani 1 eu cujuscunque id genus alius magistri vetusti verba, quam par est,
fuerint addictiores. Nisi dicamus eoru nonnullos non tam ius ipsum hac in re,quam Jurisconsultorum,qua traditae sunt,opiniones explicasse. Perinde ac siquis Astronomica Aristotelis, Thaletis sententia Terram Νlari, discum,innataw,Stoicorum hoc illam ut cingulum ambire, Veteru de immenso sub AEquatore calore,& quae sunt eius modi alia a Posteritate, cui illuxit observationii experientia, reJecta damnataque ita explicaret; ut non tam rem ipsam disquirere, qualia Authoris,cusus velligia premeret, personam ut quid ille tantu sentiret doceatur) induere videretur. Sed ut radice succisa arbor corruit,ita summota Veteruit taliorum autoritate, recentiorum cuncta
ab ea tantu suffulta enervantur. Iam vero quod e Fernando Vasquio superilis adducitur,rationibus nititur aut manifesto fallis aut ad rem non pertinentibus. Nam quid hoc estὶ Mare ab origine MInri sic ille)ad hodiernum inque diem esse fuisseque semper in communi nulla ex parte inmmutatum, ut est notum. CertEnotissimum est eis,qui tantium secul larumque mores receptos juraque introspexerint, id quod maxime est contrarium.Id est, Maria aliquot tum in Principu tum in Privatorum dominium patrimoniumque, jure explorati sumo , transiit Ie; ut ex supra ostensis luculenter comprobatur. At verb & Praescriptionem cessare inter invicem exteros, neque injure Gentium,sed Civili tantum, locum vult a habere;aded ut inter eos qui Civili,quod praescri- a Illustrisptionem admittit,juri communiter non sii bsunt veluti interPrinci- contr
pes binos supremos) praescriptio juxta ejus sententia vi in sortiatur nullam. Quo,quid absurdius dici, ne cogitari quid c potest. Omnia stfereJuris Gentili Intervenientis capita ex Praescriptio ire seu invete- CL Hugorata consuetudincatinosio utentium consensu stabilita,ncndent. Ut Gratim in taceamus de Principibus,quorum territoria olim Roniano suberant
imperio, postea non Armis sollini sed & Praescriptione squae in Iura Gentium passim admittitur sui juris factis. Undena fit ut Servi non fiant,qui inud Christianos in bello capti, nisi quia ante secula aliquot . Christianae fraternitatis causa jus illud exolescere caepit, ct l, stiu=e'
Praescriptione iliter Gentes est firmata Unde redemptionis Capto- , e L ιbus rum pretia alia Principibus,alia capioitibus luendaὶScilicet ut ubi lib. 2. cap. decem millia aureorum nun excesserit pretium capienti; ubi exceL
105쪽
94 MARE CLAusu M, s Euserit, Principi sit selvendu. Quia,inquit Nicolaus Bocrius In Decis
nilaus Burde ensors',si excedis, urest quiniri quu cepit tuum Ducem aut Comitem vel alium Principem au Saronem, e est Principu;ct sta ser-' ratur in regno Francia, ct Anglia,ct Isi paniae. Temporis praescriptione servatum est inter Principes; ideo Se in jus transiit. Et praescriptionis sane titulum prorsus inter Principes negare, est ipsa Iura Gentiu intervenientia plane tollere.Quae habet Vasquius caetera de Charitate' &de inexhausta Maris abundantia funde discrime facit inter Flumina de Maria atq; id genus aliis,ad dominii rationem non omnino attinenti,de quo ante satis monitum cst. Ad alterum illisin devenimus,3 Virum ingentis eruditionis, S rerum humanarum divinarumque scientissimum, Hugone Grottu; cujus nomen passim in ore hominuarripitur ut naturali & perpetuae Maris communioni mire patroci nantis. Rem illam tractavit ille libris in binis; Mari Liber de in opere illo eximio De Iure Belli O Paci .Quod ad Mare Liberu attine in Lusitanos de commerciis per apertu Mare Atlanticum & Australe Indicanis conscriptii; habet quidem in eo,quae Jurisconsulti veteres de Maris communione. Eos etiam In partes,ad amplianda patriae commoda disputans, trahit;adeoque nec dominii privati capax Mareus leprobare nititur.Sed hoc argumentu est ci aliis ita priidenter circum italatum, ut hoc utcunque sive suadente sive corruente, caetera rem, quae prae manibus habuit,sustinerent. In titulum insuper 'uem οὐ tendunt Lusitani Inventionis, Occupationis,ite eum qui est mn tionisPontificiae,dis,utat Et fere a communione illa naturali &pe petua,qua mordiciis tenere volunt Jurisi sititi Caesarei quamplures, ipseq; firmare in rem sitam nixus est,aut interdum recedere via detur aut a re sustineri posse fateri. Nam de M aribus apud veteres b Mariti. Romanos insutis ,Maris,inquit b, natura hoc retallaim, MI Mare rocv. s. nisi exigua μι parte nec inaedificarifaciis nec includi potes; ct in posset, hoc ipsum ramen vix contingerer sine usus promiscui impedimento. Si quia tameis exiguum isa octuari potest, occupanti conceditur. Partis exiguae & majoris distrimen in dominio privato statuendo locu puto, non habet. Sed & divertitulum Maris disertis verbis excipit. Et paulo pbst; Non de tri interiore his agimus, quod terris undiq; infugum alicubi etiam fluminis
Dystudinem non exceditide quo tamen tonstat locutosRomanos Iura consultos, cum nobiles illas adverses miratam avaris labententias ediderunt.De Oceario quaeritur,quem immensium,infinitum, rerum parentem caelo conterminῆ aut quitas vocatssit dein, In bococeario non de sinu aut stero, nec de omni quidem e Cis. 7. eo, quod de More conmci pote controversa s. Inferius etiam ς; adiungendum est,eorum qui Alntiunt autoritatem huic quaestioni de Pr scriptione loqui-
106쪽
D E Do,ti Ni o MARI s, LIB. I. loquitur) non nise accomnistaria enim deMediterraneo loquuntur,rius de Oceario. Issi desinu, sis immensi Mari, quae in ratione occupatio plurimam disserunt.Et sinἡ ut occuparetur totusOceanus, nemo existianare potest non esse dissicillimum. Si tamen occuparetur,ut fretum aut tinus, ut totus Orbis veteribus occupari a Principibus dictus est, mque etiam in dominium occupantis pollet transire. Utcunq; fuerint etiam alii a qui exprcssim Maria interiora ac vicina ab aperto pelago a Io G
seu distusiore Oceano,heic ex ipso jure itidem distinguant. Sed nec praetereundum est, eos in quorum gratiam libellu istum conlcripsit Hugo Grotius,id est, ordinesHollandiae suae foederatos,non illi benter, seu potius sui videtur) secundum ipseru vota, audiisse de Maris communione atq; libero in eo ex jure Naturali seu Gentium piscatu
sententiam sinprimis qua Grotii erat) a Legato Iacobi RegisMagnς
Britanniae, publice in Hollandia habita oratione,damnata; aliosque, ne similem tuerentur,graviter ex ejus infortunio monitos.Cujus rei Grotius ipse testis est. Pro navigatione, scribit ille b, Indicana,proservan- b In Apoda apud nos pannorum politura Gorari quantum aerus quisquam. Pro libero
6-pscam in Oceano tantum, ut Carletamus Regu Britannιaru legatus, cum
ab inimicis meu incitariti esset M tantra me Iam captu scarceri traditus est ν - .,a rebus Barn eltianis immistias) quid publicὸ diaet,nihil quod duerer ante mu- asia inveneris,quam me principiumfecisse sermonia de ea libertate,ut quae ct tηtiqnem
Iure Gentium o omne memoriam excedente Uu nuererunici tamen a me in eo argumento nihil dictum scriptam fuerit riversum ab iis,quae anno MDCx federisorum Procerum legati m Britannis defenderant,atq; antehac maiores sim etiam ante secula AEquot. Et tamen arabar is Legatus Mei infortunii ρῖ. is . exemplo terrenisos debere, ne eam sientema tuerentur. Verum quide est
licentia in reos effundendi, quicquid potentioribus placuerit, usu pari selere. Sed dicta haec fuere non tam in Hugone Grotium,quam in ipsum quod perpera obtenditur communionis Marinae jus Naturale: cui expressius &simplicius multi,quam ipse, patrocinantur;
tam docte Ic ingeniose, nemo. Nec, quantu scimus, ut res se tunc habuere,displicuit Legati oratio Hollandi proceri bus. In libris autem deJure li Sc Pacis G posita qui de originis privati Dominii ratione e De Iure in eo quod est, Loca privatim assignata univeribis commodis non Θsi cere, propter Maris magnitudine dc abundantiam inexhaustam quae summat omnibus,in prilphium id jus abire non polle concludit. ζα Alia item a cla de interminita Matis natura; de quibus iurisq; satis est dictum supersiis.Sed tandem receptis populoru moribus se dedit,&de Maris proprietate seu dominio privato,ut extra controversia dinterdu concedenda,non semel loquitur Terrae, Flumina, M.t 3.
107쪽
96 MARE CLAus. , fruDE D o M. MARI S, LI B. Lct si qra pars viris in proprietate aluiuin populi venit, patere debet his quia Ibia. cap. transitu opus habent adjustas co .Pcmpa etiam de a Fluminu proprie-3-s '- tate varba faciens; ad hoc exempla videtur O mare occupari potuisse ab eo qui terras ad latus utruoq; possidean etiamsi aut Apra pateat,ut sinus ut semna ct insta,ut rem:dummodo non ita magna fit para Maris,ut non cum ter ris comparata portio earum videri possit.Et quod uni Populo aut Regi licet, idelicere videtur 9 duobus. aut tribus,se pariter Mare intersitum occupare roluerint. Nam 'flumina quae duos Populos interluunt, ab utroque occupata sintae deinde divis. Alia affert de Maribus occupatis, ita tamen ut intra diverticula & freta plerunq; se contineat. Neque exNaturali jure seu b Ibidim ratione,sed ex instituto proventile ait b Mare non occupatu esse, aut s k0 occupari sure non potui Isse. Mutato instituto, si quod dominio Maris privato in Iure veteri obstare, mutari etiam communionis ratione.
At fatis illud mutatum este ex iis quae hactenus demonstravimus,a unde ini fallor, liquet. Elia ipsa Iura tam Civilia, quam Intervenientia plurimarum gentiu huc faciunt abunde,ut est ostensum. Quibus inruper,ne quid trutinae praeponderationi desit, accedat, praeter Jurisconsultoru Caesareorum e Riliis, Hispania, Italia sententias superius,pro Maris privato dominio, allatas, Mantilla haec quae era ejus modi etia Iurisconsultis generatim de Mari disputantibus sumtaeae Eam, ut conflavitJurisconsultus in Imperio Romano-Germanico non incelebris, Regeneriis Sistinus, ipse quide privato Maris domi-e D. R. nio reluctatus,exhibeo. Quaestionis,inquit de Mari ct eius titore est, an salibus sicut summa navigabilia ct per quae alia navigabiliasunt,inter Regalia ref lib. 2. c p. rantur nam quicquid in Regalibus est,ita est Principibus privatu, ut ' 7 subditis quod suum est; unde res fiscites ita privatae sunt ita etia ipsi mMareeιusique litus de Regatibus*t'Cacberanus decisis s.n. 8 I. ct Ferrarius Montanus DeF d.ub.s.c. A. Persic. mersus pistandi Maris admini'ati co ipsism etia dominium ad regalia refert,nec inter Mare oriumen publicum
regalius'ecie esse ait.Sed ipse Sixtinus stibiicit;Sed verim e Maris O litoris
proprietate de Iure communi non esse de Regalibus, rem pro more eom, qui Ulpiani verbis addictiores heic quam par est, disputans,autores, qui adversantur,enumerans. Ceterum universis,quq hactenus ex tot seculoru Gentiumq; moribus, ac Iure tam plurimaru Cιviti quam communi seu Interveniente deprompta sint, rite perpensis, nemo puto indubitabit quin neque in natura ipsius Maris neq; in Iure sive Divino, sive Naturati,sive G Iiu quid maneat,quod ita Dominio eius privato reluctetur,ut id non jure omnimodo atque exploratissimo queat admittuadeoq; quin jure qualicunque Dominii privati capax sit qualecunq; Mare: quod erat demonstrandum. Libri Primι Finis.
108쪽
. C A P. LDicerulorum in libro hoc ordo. Oceanus Britannicus quadrimam parririn. . E MONsTRATO, seperiore in libro, Mare eariter ac Tellurem dominii privati capax es.se, idque ex Jure omnimodo, sive Divinum, sive Naturale, sive Gentium qualecunque accuratius perpendamus; restat ut de dominio Serenissimi R Eois Magnae Britanniae in Oceano circumambiente , & curnulatissimis quibus id firmatur fulciturque testimoniis, disrtatio instituatur. Qua in reis ordo servabitur, ut praemiti tur prim5 Maris circumflui tum Distributio ciun varia Appellatio, qine dissertationi inserviat. Dein ostendetur, , seculis vetustissi
mis per omne aevum, in nostra usque continenter tempora , DO-
minium Matis illius perpetua occupatione, id est, utendo pri V tim & iniendo, signatum, propagatumque velut nunquam non im dividuam sive Corporis totius patrimonii regni Britannici, sive pamtis eius, pro rata dominantium, portionem, seu ut Telluris appendicem nunquam disiunctam, eos, qui per toties mutantes rerum status heic regnarunt, sive Britannos scilicet, sive Romanos, sive Anglosaxones,sive Danos, Normannos, adeoque Reges insequentes quossibet pro diversa Imperii amplitudine) obtinuisse. Regum denique L nae Britanniae , Maris circumflui, ceu termini eorum imperii non terminantis sed terminati sui agrimenserum verbis utar) dominium, perinde ac ipsitis Insulae caeterarumque quas possident circumvicinarum, esse proprium. Circumambiens Magnam Britanniam Oceanus, quem Britannicum universim nuncupamus, quadrifariam partitur ; idque ad N qua-
109쪽
lib. de Terra dimensione. i DeSelenariu Stellarum lib.
98 MARE CLAusu M, s Euquatuor Mundi plagas. Ab Occidente Vergivius alluit, qui & Deu caledonii nomen induit, ubi Caledonum oras pulsat. Et Vergivii, in quo Hibernia sita est, pars censetur Mare Hibernicum, olim Val lis Scythica diebam, nunc Canalis Sancti Georgii appellatum. Tam seibeet id quod plagam Hiberniae occiduam alluit, quam quod Magnam Britanniam siam ita dictamὶ & Hiberniam interfluit,Bri tan licum dicendum. Neque enim haec solum, squae etiam antiquiatus Magna Britannia, atque interdum Injula simpliciter Magna di eebatur) sed etiam Hibernia Insula, caeteraeque ci cumjacentes, Bri tinniae vocitatae. Unde saeptiis Albion & Hibernia insulae Bri tannicae dc Britannides aequo appellantur. Quod videre est apud Strabonem, Ptolem*um, Marcianum Heracleotem, Plinium, Eu stathium in Dionysium Afrum, alios. Quin Hibernia Βρετ--ανια dicta est Ptolemaeo c. Et vetustus Scriptor Ethelmerdus, Hiberniam, inquit . , petunt, Eruarinidem olim a Iulio magno Caesa re vocatam. Forte usus fuerat is codice L Caesaris integriori. Nam nullibi in commentariis ejus quibus utimur, dicta eri eo nomine Hibertania. Et mutilum esse interpolatumque librum illum idque a Iulio quodam Celso, cujus nomen exemplaria bins. interdum prae se ferunt, observarunt viri docti φ. M Septentrionem Oceanus hic, Hyperboreus, Caledonius & Deucaledonius nuncupatur: in quo sparsae insulae Orcades, Thule, aliae, quae Britannicae seu Albi nicae item & Britannidesfdictae, mari alluenti nomen tribuere. Et Thule quidem squam alii Issandiam esse; sit,idque optime G She landiarum seu Zellandiarum maximam. Thilenini nautis h diactam , aliter alii coniectantud non silum Britannica insula antiquitus Vocitata, Verum etiam in ipsa Britannia nonnullis expres. um collocata est. Mahumedes Acharranides Arabs, qui&Ar censis gc Albategnius dictus, Mathematicus egregius, qui ante annos DCCCC floruit , Terrae tarundinem, inquit observantes a loco linea aquatitatis AEq-octia&έ versus septentri alam partem, insulante qua es in Britannia, ubi es majoris dies longitudo xx horarum, eam determinari deprehenderunt; Ptolemaeus h scilicet & ejus sequaces, qui parallelum per Thules seu Shetlandiarum Septentrionalia, id est, per gradum latitudinis Borealis L x III praeter quadrantem, ' ductum, Orbis habitabilis terminum esse statuerunt. Etiam & alii Thulen pro ipsa Britannia usurparunt seu Anglia. Aderant olim Imperatori Constantinopolitano fidi Custodes lau satellites Baran
gi dicti, idque assidui. Ex Anglia desumptos esse liquet, tum ex Ni