Ioannis Seldeni Mare clausum, seu De dominio maris libri duo. Primo, mare, ex iure naturæ, seu gentium ... Secundo, serenissimum Magnæ Britanniæ regem maris circumflui ...

발행: 1636년

분량: 264페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

91쪽

Romana statium est Vrbis is Orbis idem. . Mare sputo non est magis inexhaustum, qtam orbis totus. . inm.. tudine, abundantia huic illud, ut pans Toti, plurimam cedit. Non . igitur ex hac causa impugnandum Maris dominiu-- dc non luna estatum illod de uriiversb Caesaris dominio manifesto filsum ut oportet) Ied ctiam ipsi naturali rationi adversum ob orbis ma- , r. G ἡ gnitudinem &abundantiam pariter asseramus. Rectius igitur ii. -i abj qui ut Mundi seu Telluris dominus est, ex Jure veteri. Imperator de Iuris i- Romanus spartis scilicet ejus amplae) ita etiam' esse eum Maris ctιoni In' dominum a volunt. Neque obstat illud Antonini Augusti, ubi Dia ςv- se Dominurn , sed Legem sui vulgo intelligitur in Maris appellat dominam; quod non dud si detur res γnsum ejus , itab L. δεμε. intelligendiun esse) ugi cat, quam ita in Rebus Nauticis obtinere

eatio s.f leges Rhodias, ubi Romanis non adversarentur, ut seis rescriptis ad legem non omnino contra easdem sutcunque utrarunque Moderator' ipse & dominus) dijudicare vestet. Neque aliter sere Alciatus e , a b is doctissimi illud interpretantur. Sed de responso illo

lib. 1. eap. tonini, plura moec Adeo ut non minus aut angustius Roman s. rum Imperium in decantatissimo illo, de liniversin dominio, pr d δηθὸ nunciato esse intelligcrent veteres, qu1m inter eos Petronius Azubi hisce rem explicat; ν ... Orbem Iam totum victor Romanus habebat; fEmeritam Mare, qua Terra, quodus currit utrunque.

Et vetus Inscriptios de Otivio Augusto, ORBE MARI E TERRA PACATO , JANO CLUSO , &α quemad

modum item historicis; Ianum uininum Terra Marique paraparta rerclusit. Tam Maria quam Tellurem amplissima ditionis Romanae magnitudine contineri quod& seperiti ostensem est secus) v

C A p. XXIII.

Testimoniis.-Seriptoribus aliud Ventibus excidere , .is in Mare dominium asserrisolent,

. 1- ' . ' restoridetur.

Estiit, . ut advcrsas heic Scriptorum sententias sterius exhibuaas, qua authoritatem in se serant, expendamus. Quod ad ii la Plauti Sc Plaoenicidis poetarum attinet; joculariter quidem agere

92쪽

DE DOMINIO MARI s, LIB. I. Si Trachalionem servum nequam cum Gripo piscatorς, apud Plautum liquet. Generatim commune esse omnium ait Mare, quod tam nondum occupatum significat,qaeim necessarib & naturaliter commune. Et quam hoc, illud potius eo in loco Quin communem seu nondum occupatam piscationem esse, intelligi potest; id est, populi sive Romani live Graecorum cuiuscunque snam utrique, ut exsuperioribus liquet,dominium erat alicujus Maris ante Plauti tempora) dominium ejusmodi finisse, ut pro suo libitu quidem Mari suo uti possient; praeternavigantes, Sc, si quae suerint commerciorum in eo incommoda, impediendo arcendoque. Pistatione tamen nemini hactenus eos ita eo in aequore de quo verba fiunt apud Plautum & Phoemici dum interdixisse, quin communis ea sive civibus sive vicinis maneret, velut agri compascui uius; cujus tamen revera possit esse dominus singularis cetera sibi commoda percipiens, quod palsim evenit. Scd & postmodum etiam, maxime in Imperio Orientata, 1 cii apud Graecos , piscationis Marinae privatumius in p. atrynonium tam privatorum quam Principis transiille , ex supra ostensis est manifestum. Adeo ut hujusinodi dictorum vis in privatum Maris dominium adducta evanescat cito omnis. Quod velli ex Ovidio habetur , Quid prohibetu aquas &c. squosae in re disputanda usitatius fere nihil est id non tam communionis aquarum assertio est, quam vehemens & hyperbolica rusticae turbae Lyciorum inhumanitatis increpatio. Hau sttim sitiens& sella petiit Latona ; idque cx lacu. Negant barbari. Increpat eos meritissim d illa. Sed non aliud facit haec vehementer, quam Ampelisca apud Plautum a placide, Sceparnioni servo a. quam neganti; Cur tu inquit Ampelisca aquam gravare amatis, quam hostu hosti commodat 'Quicquid enim sine detrimento pollessoris commodari, communicari poterit, id ut etiam ignoto poscenti seu peregrino tribuatur,ex-

igitur sepe ex ossicio humanitatis. Hostis enim ibi peregrinus est, ut priscis . non raro: -d etiam ex Scepamionis quaisone, qua puellam ludificatur, dignoscitur. sis

Cur tu , ait ille , operam Parne mihi, quam ede a civis civi commodaI f. liv. i. Civem peregrino opponit. Ex codem humanitatis officio manantilla, Non prohibere aqua profluente, pati ab igne ignem capere, lumen de lumine accendere, eiusmodi alia, quae accipienti utilia,L danti

93쪽

81 MARE CLAusu M, s Eudanti seu permittenti non molesta. Atque hoc morum dunta xat praecepto, quod Charitatis est, nituntur tam Latonae qu1m Ampe liscae postulata.Dominium aquarum privatum non negant.Non Latona lacus ; cuius privatum dominium elle satentur omnes in non putei, unde aquam Venetis sacerdoti poscebat, Ampelisca. Etiam de lacu mediocris aquae, Latonae illa verba fiunt. Ovidius ibi; Forte lacum mediocris aqua prospexit in imis irallibus.

Et postquam se in publica munera venisse dixerat, subiungit; tamen ut detis, Aupplex peto. Nom magis quid ibi reluctatur Aquarum dominio quam rerum quaruncunque, ad quas spectare possit illud Ennii; hilo minus ipsi lucer, quum illi accenderit. Atque hominum communia videntur quae sunt eiussiem generis omnia,ut monet Cicero. Quae tamen communio dominio, quod diaspicimus, non omnino derogat; nisi amicitiae squa omnia Philo phis communia dicta) Charitatis, liberalitatis iura, Dominio priavato adversari quis temerE dixerit. Neque magis contra facit quod e Virgilio affertur.Quid hoc esti Cunctispatere undam , dixit Virgilius, seu apud eum Ilioneus , de Mari Tyrrheno locutus. Ergo unda non potest omnibus unquam jure non patere. Argumentum satis futile. Nulla tellus fuit in primariam distributionem non veniens

quae ante occupationem particularem cunctis non pateret. Quin

non jus apud Virgilium, sed ossicium humanitatis tantummodo a Latino Rege petitur. Etiam & compensatio promittitur. Non erimus inquit) regno indecoren, nec vestia feretur Fama lepis Iantique abesset gratia facti. Beneficium igitur ex indultu Principis accipiendum erat,agnoscendumque; non ex Naturae omnibus communi jure exigendum, juxta Poetae mentem. Etiam interdum pro ipse aquae usis vectigal seu pensionem praestari passim scimus. Quita apud Batavos ha- betur ius Grura dictum in tractu Delphenu ; quod penes comites Plumarios semper extitit, Plupingraveri vocitant) quo coctores Cerevisiarii pro usu aquae centesimam sui memorat Hadrianus Iunius a) illis perseivunt. Eiusmodi suat alia obvia. Quod dem im occurrit apud Magistros Hieroselymitanos de Alexandro, id tantum Gincit cristimalle eos Alexandrum Maris dominium nactum non fuisse. Non jure potuille nancisci, neutiquam aiunt;

nec sane nisi suo, in Mari Magno seu Phoenicio , juri de quo

94쪽

DE DOMINIO MARI s, LIB. I. 83-

supta ex eorum scitis jam diximus) renunciarent, sine inci xantia crassa id dicere quiverunt. Et quicquid illi de Alexandrolymitani obiter ; certe Flavius Iosephus ipse Iudaeus de Iun f tus apud Ebraeos sui aevi si ipsi fides) celeberrimus, appellat V.

pasianum Caesarem δε νόπν a γῆι-λλα-σ Dominum tam Marti quam Telium. Atque affectasse regnum tam Maris quam Telluris Alexandrum ait Iiuimus h Quod & in deliberationem venit in Sc- i, oia . i. necae Suaseriis c. Sed haec omnia ex Scriptoribus aliud agentibus , cSυπιον. t 'quod & animadvertendum est. Debrisconsiliorum igitur, quae reluctantur, sentcntiis postremo videamus. CAP. XXIV.

Ad obiectionem ex Jurisconsiliis Veteribus depromptum Responsio.

Urisconsilliorum, qui adversi, sint veteres alii, alii recentiores. Si Veterum quantacunque introspiciamus testimonia, hoc selum ex illis de Maris communione eliciendum est 1, existimasse qui- vid. dem nonnullos, magni nominis viros, Mare ex jure Naturali de Gaspar. Gentium esse omnium hominum senaper dc necessario commu- Kockiμ' ne ; quod, tamen dum plurimorum seculorum , gentium plurimarum Mores & jura, sive Civilia sive Intervenientia , diligenter circumspicimus; orainino aliter se habere apertissime comperitur. 1 o. s. 6;. Nam id satis seperque liuam ostensis comprobavimus. Idque non Meqqsellim ex Historicis classicis quorum, in Populorum moribus , ςL-3 1 maxime publicis, indagandis aliisque ad ipsa Jura spectantibus, saepissimo usiis est maximus d) verum etiam ex ipsis Foederibus seuΡ- re plurium Gentium Interveniente , etiam dc Iurisconsiliis dis dis ta=ui non minoris nominis, Principalibusque in Imperio Constantino- vis . Fora politano edictis, praeter alia non pauca, unde quid ex Iure Naturali permissivo sit hac in re statuendum sicile quis possit ediscere. Etiam dc ex Iure Naturali seu Gentium licere voluere veterum aliquot e in aliena sylva vel agro venari & aucupari, atque in sta- injuriis. in alieno vel lacu, nedum flumine, piscari, ni dominus pCaeoccu- Φ. Μθ. pans interdiceret. Haec, inquit Cuiacius f Romani prudenrra, qui jus Gentium propius subsecuri sunt, ita censuerunt. Mores tamen ubique passim jus Gentium subegerunt, adia ut ne in flumine quidem publico pistini, neque ε' in agris libere venari aut ocupari liceat. Atque idem alibi g; Vsurpatione ii . d. a. rorum defendi potest fiscin,quisibi vendicat piscarius, ut privati, contra jus gallu L 1 Ge

95쪽

lecy. utriusque Iurulib. I. cap. si

8 MARE CLAusu M,SEu Gentium. Cum tamen Pistationum reditus, Legibus in pendestibus, inter Regalia numerentur; quos &viri docti inter Uectigalia vetera Fisci Romani censent, ipsiam Ulpianum testem adhites. Nam is inter publica vectigalia habet vectigalia pificariarum b, quemadmodum legendum volunt nonnulli. Aliis potius picariarum e substituentibus pro locis unde effoditur Pix. Certe in censi- a. se' 'bus ipse etiam Ulpianus habet lacus piscatorios. Utcunque vero, e cisiise. Mores gentium recentiores vetustius illud libere piscandi & venan ad tib. s. d. di aucupandique jus, sive Naturale quod vocabantὶ sive Gentium, 'udu ; si1begere; Quod scimus satis ex Vivariorum , quae vocant Foroiuoli . mildi seu Bonum ferinum, Fluminumque diversimode se habente passim e jure. Et absque interdicto Domini princ.Ubiis. Occupante, libertas illa vetus multis abhinc ferulis ex more recis e Vid. s. tissimo sublata est. Quod itidem dicendum de Mari; quicquid Gebastianum Veteres illi, sive eorum sequaces in adversem scriptitaverint. Etiam Orientali imperio jus illud vetus de communione necessaria M ..is., 2. iniustitia obtensem esse, diserth sui monstravimus)pr cte. Edia. nunciavit in edicto Leo Imperator. Unde male sane Michael At eonsis. taliates, dc si quis alius orientis Iurisconsultus Leone posterior, do-tud. de A- minio eius privato est reluctatus. Nec melius sanc vir magnus, qui '' contra juris rationem illud Leonemr mutasse scribit. Et in primis civ si cavendum est heic illud, quod nonnulli de ptiestantissimis illis Iusti eoli es. ρὸν nimi libris, qui corpus veteris Iuris conficiunt, ausi sunt asserere ;Sanctioni Ius f illis praescriptum libris non esinatis totum esse fedo Gentiam ctum; An- Naturae; ct aptarum flic esse ad Naturam univer ,ut Imperio extincto imo. Dia se t m, surrexerit tamen ct m omnes se effuderisvntes huma-s h. obse =Principibus ret,etsi est privaru concitam alastiniano.Quasi juslib. 1. s . Naturale & Gentium ex illis duntaxat libris esset hauriendum.Nam ut mittam non selum qukm plurimas in ipse Imperio Romano- Germanico sibique passim sanctiones moresque introductos, mirum in modum non pauca quae in illis habentur libris mutasse, verum Sc Occurrere, principes aliquot tam Hispaniae quam Gallia-I.eap. 1. 3. rum h omnimodum eorum olim usum foro interdum prohibuis.

3 M Musi se; nonnulla sane sint in ipse jure Gentium Europaearum squibus

modι alios, recem de venati- r

Matthau

Stephani de Iurisdictione

lib. 2 parti

96쪽

recepti sunt idque meritissim b tum in Scholas tum in tarum libri illi, qua singularia regnorum jura permiserint) jure inquam earum a FoeriMacommuni, seu Interveniente, quae non omnino sure nituntur Iultinianeo, sed ex moribus ci plane adversis, justitiae tamen ad trutinam fatis exactis, sunt orta. Capti in bello non fiunt servi, nec jura Cap- consumtivitatis aut postliminii quoad per nas hominum omnino in tom. i. so. usii, quae tamen titulum occupant in Digestis. Naufragio naves expulis ad litus, aut ad dominos pristinos pertinent ex Jure Justinia- r.

neo sin Imperio Romano-Germanico ctiam firmato) aut derelicta seu vacantia, ad repertores , nec fiscus sese interponit; cum L . p. 2 o. tamen, ex Gentium non paucarum iure, ipsis vicinisque interve- b C. tit. eniente, saepilis pro consiletudinis varietate fisco eas applicatas este sit

certissimum. Veluti apud Anglos, Aremoricos d, Siculos , Italiae 'i SD

litorum accolas aliquot s alios. Et tametsi de re tam luctuosa com- Iisestudio. pendium sectari crudele nonnullis , uti & Imperatori, sive Constantino sive Antonino, qui de ea re legem tulit,existimatur;&, praeter Interdictum Concilii Lateranensis Bulla Canta Domini

quotannis mimine excommunicati unis Pontiliciae eos in rix, tusesbM.

naufragorum bona sibi rapiunt i quocunque in Mari& qualicunque obtenso jure ; attamen fisci iuris hac in re origo ex seculis baria in C. Abaris natum non est, sed ex vetustissimis Rhodiorum legibus marita Furi . c. timis quae, florentibus Graecorum rebus, in usu in id primum mana vit, ut infra osthnditur, atque inde a compluribus principibus est re- cariti vceptum. Et cum Legatin Caesaru quod ait Bodinus in coram Henrico II. .is Iudieiis Francorram rege questa esset duas Nares ad litis eiectas, se ab Iordane VUL Capitalid ηο Principis nomine) captas esse, e que restitus Imrilarer, Annas Mom--ς Πο- morense Magister equitum respondit, ea qua ad litus fuissent eiecta gentium omnium Jure, ad Principes qui litoribus imperarent pertinere. Ita ιus in ra- ιλais, iis luit, ut ne Andreas quihm Doria questus sit de Navibus in litus Cesticum Cousuo . eiectis ct a praefecto classis Galliae direptis. Sic ille. Balenae etiam aliique Brat.art. pisces grandiores in litus eiecti non occupantis fiunt ex iure apud Anglos, Lusitanos i , alios, receptissimo, sed aut fisci sitiat aut eorum quibus Princeps quod idem est) ius elusinodi indulserit. Aliai,a, . t uepossent adduci, quibus satis constet ius Gentium & Naturale noni .rios.

97쪽

a Cicero

86 MARE CLAusu M, SE vomne ex sententiis seu scitis in Corpore Iustinianeo occurrentibus cruendum. Adeoque nec quod de Maris communione ibi interseritur, vim receptorum Gentium seculorumque tot morum aliquatenus minuere. Quin observandum est, commune in illis dici maehus lib. s. re, ut aer, ut ferae sutat communes. Quasi verbnon ipse aer conterminus in privatum dominium, ut occupatulam flumen , trans

ut & captae. Etiam litorum & portuum commvmo fere apud veteres illos coniungitur, ut non dissimilis, cum ea quam docent Maris. Quasi vero ex vectigalibus & Porioriis , quae bot. de tum in litoribus & portubus AEImperii Romani tum in libris bIu-yμεύς - stinianeis satis simi sui passim alibi) Dequentia, ipsa portuum &

litorum dominii qua sive populi illa Romam , sive, quod idem

otibiis heic est , Principis erant, ratio non manifestb eliciatur , se- in C. cundum id quod supra etiam ex Celse ς expressim habetur. Nam ς C p. z4. quemadmodum pro aedibus in ibio reipublicae seu publico ex- tructis pensio Gluta , quod solarium a Solo & Graecis Iurem, si,1 . consultis inde Σωλαριον e dichium , ipsam rempublicam seu Principem Soli dominum Hille satis erat argumento , ita sane de 1. 1it. de Portorium pro Portuum usii praestitum horum suille dominium Oper sim non dispar comprobabat. Et portus ipsi pro Continentis parte etiam recte habentur , quod alibi s occurrit. Quin de Hellele gelu. suum fecit ipse Iustinianus , ut liber portuum ψ-

Basilie. tiusve maris usus negotiatoribus naviculariisve , sine pretio ni- lib. 13. mis gravi, ab eo non permitteretur , si fides Procopio qui res ejus conteXuit, coaetaneo. Nec Maris dominium a Telluris po-- his, dominio dilesepare existimarunt qui Frederici ii A

Bam l. is. Epitaphio ante quadringentos ferme annos inscripserunt ii, V. tii. grui Qui Mare, qui Terras, populos, ct regna subegit; potior in Scilicet in Basilica Panormitana , ubi tamen, quemadmodum in P g re Imperio Romano-Germanico reliquo, tunc floruit jus Cxsareum. ἡ ἡ ἡ Summa est, Jureconsultos illos veteres non ibi umquae receptissi-D. publi mis Geruium per omnia sere secula moribus , sed etiam quae in-eanis. vicem sibi satis adversantur, hac de re oscitanter tradere; misi me In Aν- dum Mari ipsi ipsiim litus adeoque portus velut communionis non ς 'H h - disparis coniungunt. Unde tam ex ipserum inconsiderantia, quὶmst pu .aliorum autoritate pariter refelluntur.

98쪽

DE DOMINIO MARI s, LIB. I. 87C A P. XXV. De Re Uo Antonini Augusti, Se Dominum esse Mundi,Legem autem ut rusto vertitur) Maris, in L. Deprecatio, F. tit. de Lege Rhodia. Verus eiusdem restonsi sensiis drnova versio, sed genuina. In eo nihil comperiri quod Matis Dominio omnino restagetur.

inoniam verbinterea , quae, ex Iureconsultis priscis, contra Maris Dominium solent depromi, locum habet aded prim riuin, Antonini Augusti ad Eudaemonem responsum illud aliquoties sipra memoratum : ideo visum est seorsim de eo agere atque genuinum eiusce sensiim perscrutari , quem hactenus tum omnino fugisse interpretuin turbam , tum nullatenus Maiis dominio retuliari, quicunque diligentius rem totam introspexerit, perseasissimum ubi opinor habebit.Libello suppliceEud mon na fragus ab Imperatore petierat, ut BonaNaufragii siti aPublicanis direpta sibi restituerentur.Verba sint, ex Volusio Maeliano a ab inti

Imperator Antoninm,Naufragium in Dacia s sed de ea lectione statim plura ) facientes, direpti sumus a Publicamis Cyclades insulas habitantibus. R sponsum tulit ab Imperatore, huiusmodi plerimque an libris vulga-- tis,punctis distinctum. E'γὼ μὲν - κόσμου ὁ ο νόμω . GPήδιων κρινέσθω τὼ ναυ- , uoleia πιι τη-τέρων ἀυτῆνόμωσῆ is 1 ἀυτὸ ωὶ ὁ θειόταΤΟ- Α-ἔήρινο. Quod verti solet; Ego quidem Huni dominus, lex autem Maris. Lege id Rhodia qua de rebus nauticis praescripta est, iudicetur quatenus ei nulla nosbarum legum adve satur. Hoc idem Divus quoque Augustus iudicarit. Nec de versione aut lectione Responsi controversia aliqua habita est, praeterquam in verbis illis ὀ r νόμω Θαλαιοι, quibus respondet lex autem Maristeriodo clausum; ut plerunque sumitur , atque ut recepta tr itione nos in obiectis superius . memoravimus. Eorum qui ita verti volunt, fuere non pauci qui ostiavetiativo sautem inreui istimarunt, Imperatorem reliqui Terrarum Orbis dominium quidem se esse reipondisse, non autem Maris ; sed huius legem tantum , non hominum quenquam esse Dominum. Andreas Alciatus, Dum dicitur, inquit c , Ego quidem Mandi Dominus , Lex autem Marur, quidam Gaitici Doctores existimabant opto adversalvum, Maru

99쪽

stituta Principu.

Iurulib. I. 376.

c. Ie Forca

tuim in Cupidine Iurisp. c. 9. Mendose, apud A-

lib. 3. c. II

88 MARE CLAusu M, SE vimperium ad Imperatores non pertinui se. Subjicit vero; quod sanὲ perridiculis est tametsi Baldus Oct Iasen . hac ratione exissmaverint Venetos Ro-m.tno Imperio subditos non esse. Sensius aurem huiM lego is es scilicet, res maritimas lege Rhodia finiendas; ut paulo ante ipse explicat. Nam cum Imperatorsi muni Dominus, certὸ non rerra tantum sed ct Mare ipsius legibus parere debuerat, ct ipse in eu leges flatuere: chm tamen in Mari non lege propria iudicet,sed Rhodia, qua ab eo approbata est. Intellige ergo, dum dicitur, Ego Mundi Dominus, quia orbem terrarum ex lege mea re P.Lex autem, intellige Rhodia, Maris; quoniam ex ea ius m Mari redditur. Huic accedit quod particula hac g,id est, autem,non ua adversatur, ut prac dentia semper excladat. Ideo etiam vertit Alciatus, Lex autem Maris, qua lege Rhodiorum nautica iudicetur, oec. Meritissimo sanὲ perridic tam appellat eorum sententiam qui hinc Maris imperium ad imperatores non pertinuisse elici velint. Nam detur ita respondisse Imperatorem, ut vulgo vcrtitur. Sibi ite ideo negat Maris Dominium,

quia Legem esse affirmat Maris Dominam λ Nonne ipse intere Mundi sita scilicet respondit) adeoque Legis ipsius Dominus & a biter 3 Quod illi placuit, lex ς erat. Cuiuscunque igitur rei Lex Domina esset, ipsius Imperatorem cui suberat ipsa lex) dominum non fitille dicere, adeo absurdum est ut nihil supra. Alii sensum verborum ad hunc modum reddunt. Θωmm e sim mundi Dominas ct Imperator atque ita legibin selinus, neque renear ex pracepto aliquo subditis restondere, adhuc tamen lex sit Domina ct Regina Maris, id est, rebus quae in mari acciderunt, imperet mari, cum pertineat ad rex Nauticas, neque Fiscus praeferatur cum subditorum damno, sed ci ct privati aequa lance debee tractari iustitia, ct ideo respondere tenebitur Asicis. Ita Franciscus de A- maya in regio Granatensi senatu fisci Regii patronus. Dominii Marini negationis ne vestigium quidem ita admittitur. Sunt etiam qui sensum esse velint, ut Antoninus expressina dicat ama Maris i gem quam Mundi dominum seipsisn esse. in quidem mori di domunus, lex autem sum etiam ct Maris. Sic Ioannes minus. Atque alii aliquot 'linc propendent. Quibus si assensem praebuerimus, ctiam ip- Huri inris dominium Imperatorem sit,isitis tribuisse necesse est ut lateamur. Vir doctissimus Mihil Samuel Petitus Gallus, non negat, inquiis, Antoninus sti Maris dominam esse, ut non possit leges dicere iis, qui navigandi, ridas e ius dici Eudamoni 9 Publicanis qui in Cycladibus Insulis, ex Memdia; nequestem dicit se ita teneri hac lege Rhodia, urnam positit omnino Eudamoni succurrere adresis hanc legem, si quid illi farini ria, sed vult Eudamoni iudisium reddi ex hac quidem lege, ita tamen ut Ro

100쪽

DE DOMINIO MARIS, LIB. I.

maenarum legum nulli adversetur haec lex. Ita interpretatur ille etiamsi vulgata lectio retineatur; quam ille potius rejiciendam vult, atque legis nomen ibi dispungendum. Scilicet id quod est o p .θα-

λα-ι Lex autem Maris depravatum esse ex ό 1 ἀνεμω ροαλαασει ventus

vero Maru.Quas Imperator Mundi quidem se dominum dixisset,sed ita ventorum nihilominus imperio atq; tempestatibus subesse Ma- re, ut naufragia ne ipse quidem,etiamsi dominus, praepedire quiret. Etiam & cosinographiam Deprecationis emendat Petitus: Verba illa ἐν ex librariorum incuria irrepsille putat pro ἐν τη supple γαλαον )in mari Testo seu AEgaeo quod circa Telum insulam. Quid hic monstrι est,aut ille, em qui in Mari ad Dauam naustagium fecerant, a Publicanis qui Cycladibus fiunt i ulu direptosfuisse'Quanam haec es cosi;rο- ζωρbia' Vnde Publicani Cycladum Insularum ad Iratiam ' Quod appositissime dictum. Nam manifestum videtur de Italiae ibi mendum. Et certissimum est Telon insulam, sive ex Cycladibus sive Sporadibus unam,in Mari AEgaro ita polita este id quod ex Strabone . , Plinio ἰStephano de urbibus,scimus) ut tibi res optime constet, publicanos Cycladum naufragi in Mari Telio bona invasisse, quod de Mari seu litore Italico dicere,a ratione nimis est dissenum. Et forte in recensione illa Marium apud AEthicum cosmographum priscum, Mare Ionicum o P aum, Mare Lotades squod pro Leucadium depravate legi putant viri docti) Mare Plia, ipsum Mare Telium, etiam ex hac deprecatione, antequam depravata est, stimium, innuebatur nomine

Tillae. Atque de Responi. illo & libello stipplice seu deprecatione

Eudaemonis,ad hunc fere modum,quantu ad rem quam tractamus, viri docti. Ego vero cosmographiae emendationi libentissime asset sum praebeo. Sed lectionem veterem receptamque Responsi mutandam non existimo,excepta duntaxat interpunitione. Punctorum saepissime ratio nulla habita est in codicibus priscis, neq; usus ullus. Unde posteris subindeSyntaxis confusio. Perqua exigua aute eorum

dito plane liberatus. Nec quod voluit Imperator satis allecutos esse hactenus interpretes, in animum possiim inducere. Nam quid hoc ad remi Ego sum Mundi Dominus quide,lax Utem Maris domina. Si de lege generatim dicatur, certe lex aeque erat & Continentis domina. Etiam in Continente, ut in pelago , legis omnimodae dominus ipse

Cauti. Atq; ita Me nihil ad deprecationem hactenus attinuistiti re-

SEARCH

MENU NAVIGATION