Vitae humanae proscenium sub persona Gusmanni Alfaracii repraesentatum Caspare Ens editore 3

81쪽

ν 6 PR os C EN. V I Τ n. caussa non facerem Totum me illis asdico. Statuitur fornax, comparantur instrumenta, inflantur solles, miser Mercurius fictili vasi quasi sudatorio includitur : me & sumtus subministrante, bc operam quoque ubicumque possem impendente. Quum autem aliquando negocii cujusdam caussa pefigre essem piosectus; nequissimi illi homines, qui

diligenter hactenus omnia notarant, uxorem meam solam nacti, cistae in qua omnis mea asservabatur pecunia , rese-Tare cogunt, 'auserunt vidente illa, &frustra globum enim in os ei injec xant vociferari gestiente cum pulvicculo omnia, atque ita vineta illa relicta, abeunt atque excedunt: quae quidem ex ea re tantum concepit dolorem ut in lethalem inciderit morbum, & intra paucas horas fuerit exstincta. Domum ego reversus ubi vacuum inveni aerarium , uxorem mortuam, res spesque meas omnes ablatas, casum hunc quidem meum acerbissime tuli , mox tamen in consilium advocato animo,nihil melius

facturum me putavi quam si qui primitias aetatis meae Mundi consecraram Vanitatibus ejus extrema saltim Deo ac verae pietatis exercitiis dicarem. O infelicem te sic apud me cogitabam inmpientem ac plane perditum,.usmanum:

82쪽

Annon tot annorum experientia, tammuhiprosperi atque adversi casus satis tibi persuadere potuerunt, Vana esse quaecumque sub sole suntὶ Quid enim non expertus es, quodnam Vitae genus non es ingressus , quae pericula non adiisti quas miserias non sustinuisti, ut cor pori tuo esset melius Elanguit interim,& quasi captiva gemuit anima tua, tot foeda peccatis, tot percussa calamitatibus , tot districta angustiis, tot lacerata cruciatibus, ut nihil aliud quam interitum exspectet. Tandem, tandem evigila Gusmane;& rem preciosissimam, immo omnibus Mundi thesauris preciosiorem in tuto colloca. Noli amplius divina abuti patientia :quae ut ad poenitentiam te invitat, ita diu moranti graviora statuet supplicia.

CAPUT VIII.

Gu anm relicto Mundo in erramum se confert, S reliquos

annos divino cultui impendit.

Uggerebat haec animo divinus spiri

tus, carnem interim mundanae stimulabant cupiditates: quas malorum hominum consortio incendi non igno- Dd a Tans,

83쪽

rans, in eremum conferre me statui. Vitares , inquis, malorum consortia. Quomodo vero ego aut quisquam alius hoc

sacere possit3Ubi non illi ZEtiam qui boni videntur contagionem asserunt. Nihil ergo iam mihi placebat praeter solitudinem : in qua dum oberro, & inter cogitandum in has voces erupessem :Quo ego ibo t vocem audio: Ad paeniten-rram eas. Territus circumspicio: Eremitam vi deo e casula sua erepentem. Dubitantem ille me humanissimis verbis compellat,dc, Mi fili, inquit, cujus tu Vocem audisti ego sum. Nota mihi est praesens tua cura & sollicitudo. Viam quaesivisti quam ineas, ostendi tibi. Poenitentiam dixisti,nai Pater, inquam. Sed quid illa est Equidem, ut verum tibi satear, animum meum saepe illa subiit, in peccata tamen labi ae relabi sinit. Ille, Non vera, inquit illa suit poenitentia, sed poenitudo quaedam, & taedium seu

fastidium non tam peccati quam peccatum sequentis poenae. Poenitentia quam ego dico, aversio est a diabolo, conversio ad Deum, resurrectio a vitiis, carnis mortificatio, & cum Deo melioris vitae pactum. Cuius vis quanta sit, B. audi Bernardum sic praedicantem: o humilitas paenitentium , ὀ beata si es eo tentium, quantum vales apud omnipotentem, quam cito

84쪽

ΗuMANAE, LIB. III. 7sso vincti invincibilem . quam cito tremendum Iudicem convertis in clementissimum Patrem l Cave vero putes illud suffcere, ut agnoscas peccata, sed defleas quoque& vites in posterum necesse est. Ut peccata impios aeternis addicunt suppliciis, ita vera animi contritio iisdem liberat. Vide mihi furem aliquem aut praedonem , qui jam iam ad supplicium ducitur. Cui si rex aut Princeps quispiam occurrat & roget , Quo tu, miser duceris 3 Ad supplicium, inquiet ille, utpote furti aut latrocinii convictus. Quod si rex dicat: Miseret me tui. Tu si mihi credere & quod petiturus sum spondere velis, liberum te esse jubebor id vero hoc unum est ut peccati te poeniteat: quo gaudio illum exsultaturum , quid non promissurum putas Θ Tu,tu, mi Guia mane , in tot peccatis deprehensus jam inibi es ut ad aeternum ducaris supplicium , iuxta illud, Funes peceatorum ci eumplexi sunt me. Item: Iniquitates suae capiunt impium, O funibus peccatorum suo-ram unusquisque constringitur. Sed occurrit tibi Deus dicens:Vbi estquὸ vadisi Leva oculos tuos in directum, vide ubi pro-Ltratu sis: Sed doleas , doleas , inquam , ad infernum proficiscens, ut diabolo ibi excarnificandus tradaris: doleas iterum atque iterum: di veniam impetrabis.

85쪽

go P R O s c E N. V I T IEHaec enim ipse ego loquutus sum: Si impius egerit paenitentiam ab omnibus peccatis quae veratim e L ct custodiverit omnia praecepta mea , fecerit judicium O justi

tiam, vita vivet, non morietur : o-

-ium iniquitatum ejus quas operatus essnon recordabor. Et quare moriemini domus

Israel t quia nolo mortem peccatoris, dicit

Dominus.

Sed non satis est ut doleas, sed opus

etiam ut ita te divinae insinues gratiae, ne unquam ea excidas . Si forte Eques aliquis opulentus iter faciens in latrones inciderit, & ab eis despoliatus fuerit reidem ita nudo oberranti rex occurrat& quaerat unde veniret, cur ita nudus oberraret: ille vero respondeat, se incogitantia sua in latrones delapsum, &ab eis spoliatum : tum rex sic eum alloquatur : Id tantum age, mi homo, ut de incogitantia illa tua, qua tot bonorum fecisti iacturam , doleas, nec dubites amissa omnia atque etiam ampliora a me tibi redditum iri: numquid tu illum ex animo doliturum putas 3 Tu, mi homo, bona tibi a Deo credita, immo ipsum Deum , summum bonum , per summam incogitantiam & flagitia tua amisisti: tu equum tuum, animam scit, cet , quae corpori imperat & velut ine

quitat, perdidisti. Sed benignissimus ille

86쪽

HuM AN N, L I B. III. gi ille coelestis rex adest,& omnium bonorum restitutionem tibi pollicetur. Cave inprimis ne in divinam iram relabaris, qua nihil est magis horrendum. Quod si Rex aut Princeps suorum subditorum alicui amplissimum promiserit praemium , is vero maleficiis suis eo indignum se reddat: princeps nihilominus ei dicat: Tu quidem indignum teipsum promisso secisti beneficio, sed dole tantum id a te factum, meque etiam ablata tibi restituturum crederquem ille dolorem sibi non subeundum putaret3 Tibi quoque mi, homo, aeternae gloriae facta est promissio : quam

propter peccata amisisti. Sed occurrit tibi animae tuae Salvator Jesus Christus,& restitutionem pollicetur: tu modo doleas divinam iram abs te provocatamseamque omnibus viribus vites. Ut luxatum aliquod corporis mem

brum sine dolore in locum suum , ita nec anima sine dolore in divinam potest restitui gratiam : qui si verus animo insederit, externis indiciis, lachrymis,

moribus ac totius vitae conformatione

se prodet: quibus si fides, spes, charitas,

bona scilicet opera, accedant, non dubium est quin magnam spem salutis habere quis possit.

87쪽

ta ΡRosc. VITAE IIu M. nus ille vir animo meo inculcavit, singula recensere velim. Lampadem hanc Theologorum trado nationi:hoc ad extremum indicare tibi contentus, in ejus Eremitae consortium me venisse, sicque Mundo quasi esse mortuum. Tu Lector, bona imitare, mala fuge.

88쪽

NE seqtientes vacarent pagellae, has

precatiunculas addere placuit.

sus mundi scandala. Magni Deus architecte mangi , Et mundi Dem impii redemptor , Cujus tot benefacta, quot virentem Flores veris humum novi colorant , Vnius tamen aestimat nec assis. Ωuin faedo scelerum lato sepultM , Sm tantis odium bonis rependit. Tu custos igitur meae salutis , A mundi siticebris , a caduca Terrenae lecte beatiιais Ad caelestia transfer appetitum.

Ab quam dioisile est mihi tot oe tot ,

Immersos scelerum lue videre , Et vitare tamin, nec aemulari, 2 Tativa vitiositate pleno tConatus igitur meos , omnem Tu vitam moderare, ne perennem Sim mundi comes h m in gehennam. Qui tanto scelerum magis nefanda Crescit colluvie , suprema quanto. Appurrat propiud dies ruinam. Hac tu me pater e stem malorum Ereptum tibi consecra, tuis sim Addictim monitis: sit omniε in te , In re solo animi mei voluptas.

Te sultria, vota, lacrymaeque Ex

89쪽

Ex desiderio tui fluentes Nundi quisquiliis petant relictis. M te Christe Deus tuum popellum

Pendentem rege, duc manu, tuere:

Ne forsan leci ore mundi Asierem facie simul scelestis, Nandi moribus ut fi) assuescat.

O caelo Deus aura flans ab alto N enti illabere tu meae, aureaeque Ardentem pietatis inde flammam.

Tu desiderii mei magistra suim: Omnem surrige ad astra sensuum '

Donec carceris hujus exolutus

Vinclis , aethereae quod usque O . que Anhelat mea mens) sodalitati Aidar, sancta tuo Trias fa ore.

PETITIO PACIS.

QMi praepotenti magne DEus manu

Mundi triformis sceptra tenes , tuum Pressi clientes tot periclis Auxilium precibus vocamus. Defendat esto pax bona ab aethere Terrasque pennis ambiat aureis :Vι gens ab omni Christianunia Deum celebret tumultu. Armata saevis cesset Eonnium Bellona flagris : Omnis . impio Frustretur eventu et rannis Quae fili innocuum cruorem. . u

90쪽

Non inquietἱ buccina classico

Accendat iras militis : tirbium neua nec tormenta muros

Terrifico quatiant fragore. AEterna pacis faedera sanciant Vrum potentes, praecipuὸ quibus ius una , O pura Christi Relligio , pietasque cordi est. Ne ius , oe aequum vis fera supprimat ,

Verbive cursum praepediat tui Belli tumultus. literarum dilac pereant fabricae bonarum r

το sessionis quisque suae satur

Per vim , quod ultra est, diripiat nihil , . Tranquillitatem nulla turbet Ambitio genitrix furorum.

Tu factionum faedera dissipa : In Christianiperniciem gregis

Consarcinatos rumpe casses. Vis inimica ruat dolusque. Vasto in malorum gurgite nantibim Caelo potentem porrige dexteram , Sacris dicatam nec profans Servitio patearis angi Haereditatem : sic tua perpetim Crescet per orbem gustia : se tuum Sub pacis innotescet umbra Nomen utraque stib axe mundi

Infusa in almae Relligio sinum Pacis quiescat: sustitia bis soror A cceda Rhae junctis quod μ quam est