장음표시 사용
121쪽
in ipso quia non pro om nium gustu haec talia, plerisque fatis est capita rerum delibasse. Caussa etiam, quia placuit quaedam eX-plicatius aut firmius iterare. Debui sane, ut hoc aeuum est in quo calumniae, ut ille inquit, Quasi herba irriua, istarerunt Uberrime. In culpa sumus, siue quid commisimuS,s1ue etiam omisimus: plerisque pulchrum non nisi τας α άνθας ά βιγι ὀκλε. γ ιν Ego vero scio minim es ta elicem, non subiectissit errori, ,hu non dementis es proprium, merum hominis. Itaque nonunc quidem cum caveo, satis cauero:
utique in isto vario , diffuso scribendi
122쪽
genere, in quo illinabo ra inuenire pomi, nemo omnia . Quo magis miru, quoidam nobis 1nsultare nec cogitare quam multa ipsi fortasse non repperissent, si primi quaesissent. Non sum tam LynceuS, inquiunt, quam mihi videor. Egone testor te summe Deus, non videor: cibquid olim in calida illa aetate calidius, abijt,in veris me pretijs nunc aestimo S pendo. Quo longius in hac vitae via progredior, magis magisque aspicio circumfusam animo caliginem , corpori imbecillitatem . Heracleitus, opinor, olim dicere solitus, Se tam iuuenis esset, missilae tam simis nihil ignorare mihi planissime contra euenit, inui olim aliquid scire visus, nunc parum aut nihil. Et o miseri, quid nos , doct rana, fama sumus 3 Ipsi puluis, illa opinio, ista Ventus. Atqui etiam tangunt quasi manum iniecerimus scriptis alienis . Vellem parcius ceri non merito meo fit,
qui prolixein libenter honorem ing iiij inuentoribusque habitum tui, nisi sicubi Dialogorum ratio id decorum id
impedivit. Tale in Saturnalibus nequc negamus virum magnum multa an
123쪽
te nos in eo argumento obseruitasse: sed scripta eius exstant, quid detraximus 3 Illud tamen non arbitror, ibi aut alibi insigniorem notam aut correctium culam mala fraude in nomen meum
transscriptam Tetigit aliquis hanc aut illam materiam quid tum ego fortassisas impleui. Et ut serio loquar, lectionis aut collect ionis tota ista res est cur alteri imputemus Tot iam annos, imo lustra,in jsdem illis scriptoribus versor, volu reuoluo in easdem curas male mehercules de industria ingenioq; nOstro sentit, quisquis aut non lecta ea nobis censet, aut neglecta. Vt e fonte quod haurimus , nostrum est, quis que tamen suo vase: sic quod e communibus illis scriptoribus, sed quisque pro iudici sui modo . Denique legere aut
colligere, parum est seligere, disponere eloqui, poscit laudem. Haecin talia satiare nos scriptionis poterant: melior ratio reuocauit,in suasit publico prodesse qua possum. Opes atque arma nostra, stilus Quem tamen in alium nunquam stringam aut proferam: absit: Christianum me comemini,id est, Sacer-- a dotem
124쪽
in me eXpetat. dc quandocumque moriar, feram mecum hanc conscientiam,
nullius me famae inuidisse , quosdam meae. Quod si aeuum hoc parum etiam gratum 1it quid noui a Suum cuique pretium 3 irrita repenari. Tu Lector vale.& iuuantem, aut certe Volentem, ama.
125쪽
B A L , Exoticam vocem esse per me suspicabar, didici S Hebraeam origine a Mart. Antonio Deirio, doctissimo, amicissimo viro nam illis Db, excelsum Gabal, terminus aut rectus stipes in agris. Quid nisi tale crux, quae erecta, S in excelso Reperiori in Persicarum vocum indice a Franc Ra plielengio nostro habui Gali notare excelsum. Iam nostras Vox quantulum abit, qui Patibulum Galgam appellamus' Cruces Caucasorum 4 Potes pro ipsis stipplici; accipere S cruciaria morte Ausonius de hac quoque Promethara: Sic inter rupes Sythicas stetit alitibin crux. de Promethaeo de corpore sanguinem ros. Iunius Bassus apud Senecam lib. I. Controu Iar. Nihil ampi putabam didici istius audaciae posse , quam quod in ista cruce Veniam nominauerat. Nusquamian crux, sed virgo deij cienda de saxo erat, Vestam inuocauit de cecidit illaesa. A, CAP. III.
Cons km se Christo dicit. Est illud Pauli ad Rom. cap. I.
Cruciarius. D uo modo S Verberonem, Flagrionem Macti giam dicimus, verbere, flagro, mastige dignum Tertullianus aliter hac voce utitur. Febri per cruciarioso mortiferos exitiuerogat hominem id est cruciantes. Qua mente S Vinum crucium in Lucilio Festus obseruat, insuaue acerbum.
ΣΓυρὼ o Σκολοψ.J Nec tamen nego pluribus etiam verbis
in hanc rem uti. Ecce&Iκρίον appellant crucem. Scriptor an Onymus apud Suidam: κρίω Ιουδεῖοι σωτη- ωροσηλωπιν Ligno recto Iudaei Seruatorem affixerunt Sunt qui ita hoc verbi explicent&vertant in Thucydidis vita, quam scripsit Marcellinus: ειον π νομιμον ἀττιγιο τάν ἐπαιαυτη δυ χια πιε,υτεκ-ν, ωμη Aθηνους Sφεντων Ait quosdam opinari Thucydidem peregredi in exsilio mortuum. Lignum enim siue Tabulam super sepulchrum eius positum esse. Hoc autem inanis se honorariν tumuli
126쪽
patrium signum se Penne Atticum haberi iiijs qui Iuli infortum obri sent nee Athenis epulti essent. Sunt, inquam, qui Crucem aut Furcam vertant, nec mihi probant. Magis est, taxusia1c lignum nauale sit . peregi mantis, aut absentiae indictu, quoniam Gaari fere ex Attica abitur i de quo Hesychium vide. Ille idem Grammaticus addit: Iκρίον, παρίRBA , ἡ ξυλο α des facis- νιξ ν Γι. Melius δεονXL Id esset lignremstue axu in quo malestici ligaintur. Atque ita Eustathius in Iliad. X. Σαr c,tis ἔτους κουργους ἔφης μ ὲ Aio: ser, in quo maleficos ligabant. Item Aristophanescii '' erit: p ων σαντα PMτον, πόακι δησας omni modo torquens, in assere tigans Reperio Sic in Eusebio Iκειόν pro cruce, di supra assi
litus depacis humi asseribus sui enderunt. Vade an non σανιδ legas potius, hoc nostro sensu Abducentes eum ad litus, asseri u frientes siu*enderunt Esset assixi in stipite simplex Κρω B. Ita palam Plutarchus in Caesare, de piratis: m'
κις ηπειλη 'κρεμιαν αἰνῶς : Saepe minatus cruci ere eos, ut LatinioInues loquuntur denarrant. Est S Antiochi regis edictum,
quo philosophos regno pellit, S poenam etiam assectantibus po
δυχ κρεαρεσρντο , , οἱ πατέρες υτών is ἀπίους ἔσοντα αεγ: in Iuuenum ero quicumque reperientur apud istos, i sus endentur, patres eorum haerebunt in maxima noxa Ira Athenaeus recitat lib. xii sed utrum de hac nostra in cruce suspensione, an de aha intrabe accipimus: In trabe, inquam, ad verberandum flagellandumque quem morem Graecis Latinisque fuisse, comoediae atque alia docent. Aliorum inanes logos. Ita vere, inanes. Nam Alciati quale
Lib.Y.pa est init Histi eum Milestum intellegi, quem Sardibus praepositum re g c. p. Artaphernes o Harpagus crucifixerunt , capite desec 2 se ad re- - , I gemmiso. Ita Herodotus, inquit, libro sexto Quod verum est: sed quid Histiato, cum Achae, Respondet, idea sic vocari a poeia, quia Histiata Milesim fuit, Mile ἐν coloni Ionum , Iones Achaei Ergo a Patria , Achaeus. Quis color in hoc sermones Sed nec amicum nostrum audio sine auctore scribentem chaeum in- Iezegi Ddia regem , qui ob avaritiam necatin in Pa Ioli aru pependit.
Memorem Veneris Proserpina donim. Ausonius fabellam aspicit , quae est ista Vcuus iam olim puerum hunc deamauerat,
127쪽
&ut sola frueretur , clam deposuerat apud Proserpinam. Sed
haec mox in cadem flamma ac repetenti Veneri negri dare. Lis est, itur ad Iouem. Ille rem sic componit, ut Adonis, quod ad usum , intres anni partes secaretur. Prima, ut Adonis Adonidis esset secunda Venerisci tertia Proserpurae. Acquieverunt sed enim Adonis pronior in Venerem , suum quoque trientem illi tribuit. Haec Apollodorus lib. II. Bibliothecae. Ergo istud est , quod Proserpina nunc cruce vindicat Theocritus desipse huc aspexit, Eidyll. XIIII.
Migras, b bone Adoni, istuc se ad in fera regna,
Nam vult non alteri concessum , ut modo ad inseros modo ad superos iret, Sc alternis copiam sui faceret duabus deabus. rbores recisas leuiter. Ad has, vel ad nudum alium stipiatem,allusit Quinctius in epigrammate quo poetam Graeculiisnfacete est ultus. Illo Philippum & Macedones insigni victoria fregerat, cuius laudem ad Aetolos transferre Alcaeus quispiam voluit Graeca leuitate Scilicet quia in auxiliis Romanis suberantasitoli Scripserat igitur:
Thessaliae, caesi mistia ter decies, tolo domiti sub Marte, se M.trte Latino, uos Titus e lata duxerat Iιalia. En IStolos Romanis praepositos, S quasi hi accesto illorum. Mo- mordat Titum M vltus est, sed versus versu. Rescripsit alludens: φλοιοὶ , ἄφυλλος , οδοι etπορε, τ&I δ H νωτβ Αλκαί6 3 αυρὸς πήγνυτα ηλιέαGes Corticibi ui se fronde carens, haec monte, viator, aeo crux de-fligitur aeria.
Quibus versibus significat crucem defixam ibi stare,quae hominem illum exspectet Plutarchum in Quinctio lege in simul
nota, altam hic Crucem poni, quasi in scelere insigni, suo loco a nobis dictum.
Isidem ero Cererem J Ipse Tertullianus hoc assirmat , de Coron1 militisci Prima Isis reperta spica capite circumtulit nam quae haec Isis quae spicas repperit, nisi Ceresi,
128쪽
usicio an Maecenati descripta. Ambigue pro sero , quia etsi
Maecenatis verba nobis faciunt, Vix tamen Senecae , qui velut
interpretans subdit petas licet , ct acutam se iuro ita Iegendum, non sensuro crucem subdas est tanti vulnus suum premere patibulo pendere distri crum. Atqui pendere,&patibulo quidem,
vix est ut conueniat in nostra Acutam Nini tamen patibulum etiam de uno ligno, in quo homo quomodocumque expa sust quod haud nimis velim sperni. Si displicet alia interpretatio quaerenda sit cruci Shic acuta. An ideo talis, quia cum dolore acri necat ut morbi quidam acuti medicis Lente probem Iema uesim opinari genus aliquod crucium triste, rarum, in quo stipes, cui homo acclivatur, stimulis clauisque acutis sit praefixus ut cum acquiescere vellet uri vox in Seneca pungeretur ac scinderetur in corpore averso. Nihil super hoc legi, fateor commentum est merum , nisi si quid iuuat illa Reguli machina, quae sic armata, in eam ipse inclusus. Quae etsi nostra crux non fuit a timarium potius quoddam S arca tamen S crucem Seneca appellauit epistola x CVII l. itemque libro de prouidentia cap. III. Certe quidem Acut evocem in Maecenatis versibus non sic leui te S in ventum additam, pie indicat Seneca, qui eam attollit ac repetit tu vide quasi in ea lententiae momcntum Iava olim sic legimM. J Nempem Curis secundis ridque e libris. tantum Z imo ante me Pinciasius, vir tideiri iudici bonus Mu- retus tamen aliter sed qui bene examinat, stabit a nostra cuius sentientia, Hanc vitam mihi sustine proroga, etiamseden
Ipsi verterunt ξύλ.ον δεδυαον Quod ipsum pro cruce posuit
incertus scriptor apud Suidam: Eυρ cili J εἰλλοῦς ν φθορεα, ἐάρέ- νὶμ διί ει ξυλ. Inueniens I ustum corruptorem suspendit in gemino ligno. Id est cruces: etsi Suidas interpretatur , πιν παρα ρω- tiruta φύρκαν. Vide ipsum in voce Διδυ&ον, di aλλου p
Penesia aut manui. In penula aut Veste monachorum rex, imo&cruces, si recte capio Nicephorum Gregoram , qui sic de Imp. Andronico monacho novello: νω μ ἐρυ Θον- πιαν
uina crucis signum inferne nigrum Duas diuersi coloris cruces
129쪽
appositas videtur dicere nisi tamen unam intellegit, sic distinctam. Quod manu autem tulerint, hodieque in Ethiopibus siue Abyssinis ille mos, ut vulgus reliquum cruces e collo pendulas gestet, monachi hoc amplius etiam manu . Auctor Damianus Moes in illorum rebus Illud etiam mihi nouitium legi, miseros oppressosq: cruces praetulisse naud aliter quam olim infulas velamenta Ligurinus lib. v Ira. de Italis hoc notat. qui ius auxiliumque poscebant ab Imp. Frederico: ex omnibus undique multi bibus ac vicis aderant, queruloque ferebant Innumeras ciamore cruces hoc quippe querelasciuore solent aperire suas. Cum anulo vel ansula. Ansulam Becanus facit, cinterpretaturis ita ingenium Sc scopus viri fuit μυοκάς, quasi moneamur apprehendere crucem, S eam tenere. Quid si oculum esse dicam Iuuet aliquid Macrobius, qui inter notas AEgyptiacas refert, S significare ait Solem Lib. I. Saturn cap. xx I. Osirim
eg=pti ut Solem esse asserant, quoties Hierogl phicis titteris suis exprimere volunt, insculpunt sceptrum ini eo lectem oculi
exprimunt se hoc signo Osirim monErant quia Solem Iouis oculum, Vestauit antiquito. Et sane quia signum hoc Ta Vitam menturam designauit nonne apposite Sol asscriptus, qui auctor vitae
Vnicornu enim cornua. Curiose, paene dixerim morose explicat Iustinus simplicius mulio Tertullianus aduers Iu d.
cap. . Tauri decor eius, cornua nicornu cornua eim, in eis natio
nes entilabit pariter usque ad summum terrae Ion utique Rhinoceros deBinabatur unicornis, nec Minotaurus bicornis sed Chri- Iius in isto significabatur cuius cornua essent crucis extima. Nam in antenna nauis, qua crucis pars en hac extremitates huim cornua vocantur. Vnicornis autem medi stipitis palus.
-λλων in νώ γγ οπαυων. Mutilus locus .i aptant quidem haec ad trophaea vulgaria, siue monumenta victoriar ego cum in verba intendo, ambigo & nescio quid de fascibus potius subolet dictum. Per istos ita verterim δ' d. progressus in publicum sunt illi vere signa imperi or potessatis Atque cum inserta securi, crucem referunt planissime. Nonne etiam Tropaea
inquies. Quis nescit sed praetuit fortasse aliquid de Tropaeis illis hic magis de fascibus mihi quidem dixisse videtur. Nee moueor quod ρο mita, voce Viatur: n uenne supra Malum in naus
130쪽
ies I B. I. naui sic vocavit rac Eusebius etiam Labarum illum militarem . Possunt de verba alia excidisse. Nec pono tamen ista, sed propono. sunt quis me docet In Nummis, statuis nihil tale video , nec usquam a cruce propositos Principes de iunctos. Subdubitabam an ad aquilas respiceret, quae volantium habitu a m caelum tendentium palliis alis conspiciuntur m Nummis, additum CoNfECRAT i O. Scilicet quati Iouis illa ales animam defuncti ferretis gremiunn lo Ui S.Certe quidem eani forma crucis esse de Patres monent& res ipsa docet. Sed non placci Hoc nUD magis , tellegere eum imagines defunctorum Principum , quae ordine nexae in militaribus signis. Nec enim morum solum illic estigies, sed magis mortuorum. De isto ipso arvo Conliantini Eusebius, libro II De vita etias cap. x v I Describit Licinis milites in pu
Et scripsi de hoc more ad Taciti Annales. Ergo hoc Iusimus exprobrat, Vos, inquit, cruces colitis, cum Imperatorcm S quidem Diuorum magme proponitis in hastisti vexillis, quid nisi in crucibus Nam ea illis figura Respexi etiam aliquando ad Tertullianum, in Apologetico Ρod non simulacrum pruis argilla deformat, croci se stipiti superposita Sed hoc distu sum
nimis est, nec tangit Imperatores tantum.
Populariter se ad caussum Cicero dixerit. Quod historica fide, non opinor Plinius non ei fautor lib. XX v I. cap. V. Νο-uumi inexcogitatum antea possea be nedium inti enit i e rex Tarquinius Superbus ut omnium ita defunctorum geret cymcibis corpora *ec anda ciuibus, simul es feris volucribus uaceranda. Nam liquet eum locu de mortuis S iis qui emterficerent laborum ladio, quos ille crucifixit. At non id in uiuis usurpauit primus, ut ait, Vltimusque. rboribus sub endunt. Haud iniuria ambigo, ad utram po nam referam, laquei, an Crucis. Nam nc verba alteria trum