장음표시 사용
131쪽
Ec instante morte,quam quoties eX deuotione sumitur, munus est, dcius proprij Parochi. . Secundo probatur. Bona COmmunia Ecclesiae dispensanda , &distribuenda non sunt nisi per cos, qui authoritatem habent, dc administrationem illorum, gubernatlΟ- numque Ecclesiae. Sed has omnes
Parochus habct. Ergo pcr illum dispensanda, de distribuenda sunt
bona communia Ecclesia'. Tum sic. Sed Ocharistia ex bonIS communibus Ecclcsiae via uiri, de illorum maximum cst. Ergo ad Parochum tanquam munus, dc ius eius spectat iure ordinario, communi attento, sacrae Eucharistiae ministratio. Patet consequentia, quia
ex praemissis legitime illata appareat.
Vnde, qui sine licentia , saltim
tacita , aut praesumpta Parochi, Eucharistiam administrat , ctiam in mortis articulo, mortaliter pec-Cat,Vti docent, & bene, Trulleiach Ap. D num. 6. & Leonard. Lessius, de Sacramentis, qua l. 8 2. articul. 3. dubio uni o , num. Io Et ratio est manifesta, quia est usurpatio iuris alieni in re magni momenti, qUae
ex se pacem, de debitam Ecclesiae
Immo si Religiosus , sine Paro
chi licentia . Eucharistiam administret , vltra pcccatum mortale,
Sedi Apostolicae reseruatam, ipso isecto incurret, per Clementinam primam de priuilegiis. Vbi sic definit Concilium Viennense, sub Clemente ininto, Relgiosi, qui
Gerreis , aut laicis Sacramentum Vnmonis extrema, vel Eucharisia ministrare , mairImomave solemnitare , non habita seper his Parochiatu Presbyteri licent/a speciali:& paucis anteriectis prosequitur:
tentiam ipso facto, per Sedem Apo-floticam dumtaxat absoluendr. Pro
Per ea tamen , quae diximus, T. Summum Pontificem non excludimus, nec Episcopum Diopccsanum : uterque cuim ius otiam h
bet ad Eucharistiam, cum volueriti suis subditis respcetiue , sine ulla Parochi iniuria ministrare, S potiori iure. Quia, de ipsi Pastores isunt, Superiores quidem non solum Pai ochianorum , sed de Parochorum ipsorum. Si ergo hoc Sanctissimum Sacramentum s mcndum est de praviidentium, seu . Pastorum manibus, de c b id a P rocho sumatur, a fortiori poterita illud de manibus Papae,& Episcopi sumi. Pro quibus etiam militant rationes pro Parocho num. 3. .
se q. adductae. Sunt enim S ipsi. proprio Pastores,u uniuersaliorem
authoritatem, gubernationem , dc administrationem Ecclesia, S co munium Di siligod by c
132쪽
sius. III. De Eucharistia. Ios
munium bonorum eius habent. Militant etiam , quae diximus o. Ergo si ob aliqualem Praelatiam,
aut horitatem, gubernationem, Scadministrationem quam habet Parochus , ius habet ad Eucharistiam ministrandam, a fortiori illud habebunt Pontifex Summus &Epi Dcopus, qui supremam , & mediam illam habent. 8. Confirmatur argumento Diu. Thomae , Opusculo I9. pagina mihi x39. in fine , quod tale utique est. Secundum Dion um potes.ιs Episcopi in nostra Hierarchia smniuersalis ἔ potesas autem Sacerdotis , o ministrarum es potestas
particularis, ut patet in I. cap. orn I. Ecclesiastica Hierarchia r sed secundum quod probatum est a Philosophis, virtus uniuersatis e cacius agit in quod subiicitur virtuti
parιIculari, quam etiam ipsa particularis virtus.Ergo Episcopus magis habet usum clauium, in eos, qui subduntur Sacerdotibus, ouam ipsi Sacerdotes. Ita Angelicus Doctor, Cuius ratione, efficacius adhuc, id
probari potest de Summo Pontisce, de quo paulo ante dixerat, illud I. Petri L. Conuers sis ad Pa-s rem,o Episcopum animarum ve- rarum : praecipue verum esse de Romano Pontifice , eui ut Cyristus dicit, omnes iure diumo eaput inel
nanι , se ei tanquam ipsi Domino Iesa Chrso obediunt. Et Chrysso
mus dicitsupeν i ad Dan.vltim. Pasce oues meas d est, loco mei Praepositus, se caput es ratru.Haec D.Th. de Parocho,quo ad licentiam concedendam,pro administranda Eu- .charistia,a fortiori in Summo Pontifice, &in Episcopo: tum ab ea, quae modo dicta sunt: tum etiam quia Concilium Generale Viennense, in citata Clement. Religiosi, r. de Priuileg. non ideo expressit Parochi licentiam , quia ad illum solum ipsam Concedere spectaret, sed potius ut ostenderet sufficere a Parocho impetratam. Tum , quia in iure nomine proprij Parochi, veniunt Papa, Episcopus, dc istius vicarius,ut obseruat Marcus Vidat, in Area Vitali, tit. de Eucharistia Sacramento, ingust. 2.uum. I. Tum, quia Eucharistiae ministratio , est actus iurisdictionis ordinariae, saltem Sacramentalis: sed quilibet iurisdictionem ordinariam habens, illam potest alteri committere, & delcgare, quod est
licentiam ad illam exercendam concedere , delegatio enim praecipuus actus est iurisdictionis ordinariae. Ergo cum istam Papa, & Episcopus ad Eucharistiam ministrandam habeant, illam bene delegare valebunt. Ex praxi Ecclesiae euidenter id Io. patet. Summi enim Pontifices varia priuilegia Regularibus concesserunt cum facultate Sacram Eucharistiam fidelibus ministrandi. Eugenius enim Quartus , in Bulla Regularem vitam, Ia r s. Bullarii nostrae C ongregationis, nostris S.
133쪽
Instinae Monachis concessit hanc
facultatem, nam. I 8. Idem Pontifex eandem concessit nostrae Hispanae Congregationi, olim Valli soletanae, rn praui legio 44 eidem Nicolaus Francus legatus a latere
Apostolicius, priuilegio sexagesimo
tertio. Ordini Minorum eandem facultarem concesserunt Nicolaus Quintus, Sixtus Quartus, dc Leo Decimus. Socictati Iesu, Paulus Tertius. Iulius Secundus pro Minimorum ordine. Haec tamen, SI similia priuilegia , ita limitant facultatem, ut illorum rigore, solum Regularibus liceat, Eucharistiam ad suas Ecclesias accedentibus,ministrare. 1 o. Dissicultas tamen , & controuersia est inter Doctores, An scilicet liceat Regularibus in die Paschatis Resurrectionis Dominicae, Sacram synaxim fidelibus, Communionemve dispensare, pro ad implendo annuo communionis Paschalis praecepto ' Pro negativa
Sortes. in dub. Regular. Verb. Sacramenι oram administratio, n. F.
HenriqueZ. M alij. Pro qua etiam facit declaratis Sacrae Congregationis,in Epistola eiusdem ad Cardinalem Archiepiscopum Neapolitanum, Lo. Martij,de anno I 638. quam refert Eligius Bassaeus ver- , Communio sacra, sub num. in hunc, qui sequitur modum: videlicet. Conquestisant eoram Canctissi- II.
mo Domino Recrores Ecclesiarum Parochiatium sius ciuitatis de P tribus Theatinis, ct Societatis Iesu, quod asserere audent personas larcas assumentes in eorum oraterais , siue Congregationibus Eucharassae Sa-eramentum in die Paschalis, Eeel
sapraecepto satisfacere: eumque id minime sit permissum, sed fideles
sacram communionem tempore paschali a proprio, vel ab alio de ipsius Sacerdotis luentia suscipere teneantur , Sanctitas sua iussit Emi
nentia sua significandam , ct sub poena suspensionis a diuinis, o aliis sibi bene misis id prohibeat praefatis
Religiosis : maneatque ipsos lascos Sacramentum Eucharistia , ut supra, de manu proprν Parochι teneri suscipere , ut Ecclesiae praecepto satisfaciant. Ita igitur pro sua pa
sorali pietate omnino curabit Emi nentia vestra , cuι me humillime commendo. Roma dIe a. o. Marti,
i 638. Eminentiae vestrae Reuerendisissimae Humillimus Seruus, CARDINAL Is VEROS PIUS. Pro assimatiua tamen senten- I 2. tia sunt Eman. RodriqueZ in quaest.
nouissime Marcus Vidat Theatinus,in Arca Vitali, tit. de Eucharistia Sacramento, num. 2 Citatis pro ea Bartholom.a Sancto Fausto, de Euciarisia , La. quaest. 28 o. Beja ira
134쪽
in respons pari. q. casu q. Sorbo
in compendio priuilegior. Ordinis Minorum , verbo, Communicare.
Ioanne de la Crua, D. Marcello a S. Benedicto , de Diana pari. 2. tract. I . resolui. 7 3. qui tamen, licet satis probabilem hanc appellet sententiam, ego consulerem ait in fine, i ut Regulares in lati casu faueant Parochis , o talem sententiam ιn praxim non deducant,quod& consulunt alis huius sententiae
1 3 . Haec sententia fundatur in priuilegio concesso a Martino Papa Quinto q. Kalendas Octobris, de anno I s3. sui Pontificatus , quarto ἔ Monastelio Beatae Mariae de Guadesupe , Ordinis Diui Hiero. nymi,in Hispania , ob Deiparae celeberrimam , & miraculosissmam G Imaginem, notissimo. Cuius pria uilegis verba , sic ex compendio priuilegiorum dicti ordinis, g. 2
refert Eman. RoderIq. loco citaro, vers. Respondeo.
x . Concessit, quod deputati, meiprotem re deputandi Confessores in
Onasterio Beata Manae de Gua-dalve Sacramentum Eucharistia quibuscumque personis ad praedictum Mona perrum consuentibus, etiam in dre Paschatis ministrare
rum, aut cuiuslibet alterius licentiamin me requisita. Haec ibi. & ex g. compendν praefati , aliud priuile gii m eidem Monasterio a Paulo
Terrio Vivae vocis oraculo factum,
sic refert. Euod Antonius Carἀιnalis , ac I I. Poenitentiaraus Pauli Tertν , Anno primo sui Pontificatin, deermolertio calendas Februarν,de eiusdem Pontificis speciali mandato , vιua vo- eis oraculo super hoc ei facto induia sit, o concessi, quod omnes F Ires Presbyteri Monactery praedictι B. Maria de Guadalve , tam intra, quam extra in illam capellis,oratoriis, Graviis , o locis aliis eiusdem Monastery non contradicente Priore , aut in eius absentia , aut sede vacante, Vicario in possint miniBrare Sacramentum Eucharistia, etiam
in die Paschatis , subditis eiusdem Monaster ν , vel ab eo dependent bin , se aliis istuc eonfluentibus utriusque sexus Diarcianorum lo
corum , Curatorum, aut Rectorum,
ad hoc licentia minime requisita, ct sic praecepto Ecclesia satisfaciant.
non obsantibus contrarris quibus eumque. Sic exscribit Roderiqueet,
de addit. Haec AntonIiu Cardι- natis.
Quae duo priuilegia, per alia Pis I s. Quarti, & Pis Quinti, facta sunt
Communia omnibus aliis dicti ordinis Monasteriis, etiam si in his non militent causae, propter quas fuerunt concessa illi , uti docent 'Emanuel ubi supra , vers Cirta qua S Vidat, num. 3η. qui D ctores, ille loco citato, & iste n. s. Dianaque πιι supra , constanter docent, quod posita prassata communicatione priuilegiorum BCataeo 1 Mariae
135쪽
Mariae de Guadalupe aliis eiusdem ordinis Monasteriis, Sequituν euidenter, quod etiam possunt eis frui
rorum , se gratiarum plenissimam habent communicarionem, o sic s-
ne timore alicurus peceati , ct excommunrcationis pusunt Fratres Mendicantes, er ati1 in priuilegiis
communicantes, ministrare Sacra
mentam Eucharistia omnibus Melibus in die Paschatis. Ita Rodriq. de ex eo, alii. Pro quo adnotare libuit , nostram Hispanam Benedictinam Congregationem , omnibus priuilegiis, dc gratiis omnium aliorum ordinum potiri, frui,&gaudere , ex Privilegio is 3. sui Bullaris, per Clementem Papam Octauum concesso die 3 o. Septembris, anni i I92. quod incipit, Romanus Pontifex , supposito alio
Gregorij XIV. pro Congregatione Cisterciensi , etiam Hispana , de
anno I I 9 . immediate clapso, pariter incipiente,Romanus Pontifex,
quod inter huius Pontificis Bullas,tertium est apud Rodriqueet, in collectione , fol. mihi, in Bullario
authentico , II9 I. alias in non authentico, F 18.
. Sed pro exacta dictorum priuilegiorum Martini videlicet Quin
ti, SI Pauli Tertii, ac aliorum quidem Pontificum concedentium Regularibus facultatem ministrandi fidelibus Eucharistiam, excepto Paschatis die, aduertere duxi cum Uital num. 3I. Bassaeo, verb. Communio Sacra, num. I O. ROdriqueZ, quast. I 6. se artic. citat. vers. Nec Obsat, Lessio. De Sacramento Euchar. quas. 82. art. . dubro unico, vers fuando, num. I 2. & aliiS communiter , illa verba, & similia, in omnibus priuilegiis formalitere se intelligenda , non autem materialiter , ita ut accipi debeant non pro die, aut tempore ipso naturali, Paschali scilicet, sed pro communione in illo fieri debita, ad praeceptum Ecclesiae adimplendum. F n-de, luti ait idcin Lessiusὶ etiam ipso die Resurrectionis Religiosi ρυμαι dare Eucharastram secluso utique omni priuilegio,) modo illi quibus
dant , iam commun/carim , vel communicaturisnt in parareta intra
quindecim dies Paschales. Circa priuilegium etiam Pauli Is. Tertis supra num. I s. relatum, aduertere oportet, illud minime esse inualidatum per Gregorium X U.
aut Vrbanum Octauum reuocantes priuilegia vivae locis oracula concessa , quia per pritilegia Bullata confirmatum est , & sic iam non est oraculum , sed Bullatum, iuxta ea, quae infra in disquia sitione Canonica, de Regulari, de iure , potestate prioris annerii, num 30.er seq. Probabimus. Fuis se autem dictum oraculum per Bullas confirmatum , docet ViGI, num. qq. Zc constabit dicta dis of
Ex dictis constat , probabilissi- is .mam Diuiti eo by COOgle
136쪽
mam esse secundam sententiam, asserentem licere Regularibus,Eucharistiam fidelibus, sine consensu Parochi pro adimplendo Paschali praecepto, ministrare. Sed declarationi Sacrae Congregationis in co-trarium adductae , respondere liceat. In primis igitur dico illam, minime nostram impugnare sen
tentiam, cum non Eonstet authenis
tich de illa, non enim constat de attestatione authentica alicuius Cardinalis fidem facientis nomine Congregationis r nec oslanditur scriptura sigillo SecretariJ comprobata : nec tandem Papae rescriptum , de eo , demonsti atur. Qui autem declarationes Congregationum Sacrarum pro se citat, eas aliquo ex his modis authenticas esse probare debet, uti docet Vidat,
rit. de iurisdict. inquisit. . num. 27. ex Bonac. de legis. dis'. I. quaest 3. punct. 8.num. 6 dc ex Salas de legib. dist.2P. Iect. I 2.2o. Secundo dico. Esto praefata declaratio otandi valeat originalis,& authentica, reuocare non Valet facultatem,quam Religiosi habent vigore priuilegiorum praefatorum ad Eucharistiam mina strandam; tum, quia non cit sufficienter promulgara , N recepta et tum, quia declarationes Cardinalium vim legis non habent: tum, quia dato. &non concesso quod legis vim habeant , abrogare nequeunt legem ab alio factam : priuilegium autem quaedam lex priuata eit, dc priu
tum ius, Contra ius commune, ev.
Abbate, et 2 s. de verborum signi
cat. paulo ante fin. Ibi. uia eam
priuilegium sit lex priuata. Ergo priuilegia Apostolica praefata reuocare nequeunt declarationes Ca
dinalium in casu, quod leges sint, admisso. Tereid, & vltimo respondeo, il- Q. Iam declarationem in nullo casu militare posse, contra priuilegium habentes, Eucharistiam ministrandi in Paschate. Mihi, saltem, cui-dens ex ipsa est, ibi: Cumque id minime sit permissum. Solum enim l quitur cum his, quibus minime est permistum. Sed priuilegiatis permittitur , quod per priuilegiurn conceditur. Ergo illa Congregationis declaratio, etiam si lex esset,& sufficienter publicata . etiam de Summi Pontificis authoritate, Ontra priuilegium habentes , ministrandi Eucharistiam in Paschate
Vtrum ius Parochi sit, eis Par
chlani A sisse Sacrosancto S crisio , di bira sessis, in Parochiali assistant Ecclesia ἰδ
onclusio affirmat, ius Par I. cha, & Parochialis Ecclesiae esse, ut in illa Parochiani, diebus festis , Missam audiant. Ita Ioann. AEgid. Trullench, m tract. de Pa-Ο 3 rocho, ' Diqitiam by Coral
137쪽
rocho, cap. s. ex diuersis Conciliis, o ex cap. Vt Dominicis, et 2. de Parochiis, er alienis Parachianis, desumpto ex Concilio Nanneten. Ibi enim sic habetur. Ut Dominicis, iri festiuis diebus Presbyterι antequam Missam eelebrent, plebem interrogent, si alterius Parochianus in Ecclesiast,qui proprio contempto Presbtere, ibi velit Missam audire: quem si inuenerint, statim ab Eccle-sa abiiciant. χ. Vbi glosia, verb. Contempto, ait,& bene, quod ex iusta causa absens, bene potest audire diuina ita Ecclesia ad quam venerit. Et Trul-lancti addit num. 8. quod secluso contemptu Parochi , dc periculo ignorandi festa , ictuma indicta a
Parocho, excommunicationes ab eo publicatas, & cessante erronea superstitione, & iurium Parochialium fraude , per contrariam consuetudinem, licitE quis extra propriam potest Parochiam Missam audire. Sylvester, verb. Missa, II. g . q. & verbo , Parochia , Castrus
n. I 6. Maiij, idem quod Trullenchdocent.
x Quod si petas, An teneatur Parochus Missam diebus Dominicis,M festis pro populo offerre t RcΩpondet AEgid. Trullench num. I s. quod etiam si Parochus teneatur praefatis Dominicis, de festis Mis sim celebrare , ut illam populus audiat, non teneri de iure comm ni pro populo illam offerre, nec ei applicare : quia nullo iure id cautum reperitur. Decimae enim, ScPrimitiae, non pro Millae applic tione, sed pro Sacramentorum ad ministratione Parocho conferun- tur. Ita ille ex P. Franc. SuareZ, In l. pari. D.Nom. disp.86.sea. I.
art. I. dub. II. dc Barbosa, de potesate Episc. para. 2.aLeg. 23 Mum. 23. o de potest. Paroc. c. a. n. IO. Sed
addit Trullcnch. Si tamen stata-ιum θnodale,vel peculiaris consuetudo approbata in contrarium fuerit/b eruanda est. Eandem sentcntiam tenet An- tonius Naidus, in Summa , verbo,
Parochus, num. I9. ubi sic ait. Parochus videtur obligatus celebrare
pro suis Parochianis applicando nempe Missas, vel partem ipsarum ad ipsorum fructum , ct ut1litatem , pro quantitate redituum sui beneficiν ,prout censuit. Sol. de iust. lib.9. quas. D art. i. g. Nihilominus.
Ex quo sequeretur, quod non possent ei conferri eleemosyna, vel sipendia nee is βῶ, nec ab aliis pro Missis celebrandis. Sed haec opinio nimis dura videtur, nec ullo iure, vel efficaci ratione comprobatur. Ideo
verior videtur contraria, qua com
munis , nouissime dicitur per Mol-fes tract. D cap. I S. in D. se quam sequitur Faxinet. de Sacer d.obligat.
tione decimarum , aut fructuum
138쪽
sius. IV De Missa Sacrificio. m
si benefici, non teneatur Missas, cois. Et ex dictis fundamentam Sο-
nec omnes, nec aliquas istarum, qu- νι conuulsum manet. Hucusque sa-eelebrat, sinerre pro μὰ ovibus , sed pientissimus P.VMqueZ, qui unus, lautum coram populo ilias celebrare, bene pro mille , ius ceret , ad quo per Usum pracepto Ecclesiastico firmandam nostram sententiam, audiendi Missamsatisfieripost, ct M ad conscientias Parochorum per consequens posse, aut asuis, aut scrupulosas, omnino in praesenti ab alienis accipere stipendia, aut disticultate sedandas , si Sacrae eleemosynas pro ipsarum applica- Congregationis Concilij decisiotione: or ita seruari videmus com' contraria non obstat.Barbosa enim munι omnium Parochorum consue- incoPin. Is s. Apostolicarum decitudine. Haec omnia Doctus Nes' sonum , num. 2. dc Antonin. Diadus. na, pari. q. tract. q. resolui. 2 2.
Eandem etiam docuit Gabriel, ex Sellio in selectu Canon. cap. 28. UasqueZ xom. an 3 .part. D. Nom. num. q. se cap. Sy. num. I. hanc .quo. 8 3 .artic. 6. disput. 23 . cap. referunt,m Fanen. causa, factam,q. m. 27. fol. mihi FO3. qui pro 1. Septembris die, anni I 629. Vi- illa citat Maior. in 4.dis. s. quaest. delicet. Parochi , quibus diebus te
2. g. Contra hanc conclusionem, non uentur Missam celebrare , non poslonge a princ. dc Nauar. in Ma- sunt pro ea manualem eleemosnam nuati cap. 27. num. 92. & sic con- recrpere.
cludit immediate. Cum quibus Si non ob at,consulto dixi: quia cetium , se ego quoque aperte pro- cum dictam decisionem authen- nuncio , Parochum ratione institu- ticam minime viderim , neque dexionis primaria sui beneficii , non Sanctissimi speciali mandato fa- teneri ad oferendum unquam pro ctam, neque tandem sufficienter subditis , tametsi per se , aut per promulgatam, dc receptam sciam, alium celebrare debeat, ut populus quae omnia concurrere debebant facrificio issa inter epossit,quod ad lcgem, Sc obligationem inir longe diuersum est. Id autem verum ducendam, iuxta ea quae docent existimo, quia on tam nulla -- communiter Doctores,a sententia, tione,aut rure probari potestiumque cui firmiter adhaesi , ob multitum nutu totius Eeclesia Dia estalis di.m, dc grauitatem Doctorumst consuetudo , supra die in rure illam tuentium,ac ob rationes qui ipso, or ιnstitutione primario bene- bus ipsam fulciunt, recedere nefas fici, ad hoc eos teneri. Standum igi- duxi. Si enim Praelati Regulases tur erit, ut recte notauit Corduba, non tenentur pro suis subditis
consuetudini, o salutis, seu legi- Missam apelicare, cum tamen istibus Inodalibus eui eumque Diam illius oves ut, ipsique istarum Pa- 'store M
139쪽
stores, neque Episcopi illam debent offerre pro suae Dioecesis ovibus: neque summus Ecclesiae Pastor Papa pro omnibus fidelibus, quibus praecipue, strictiorique iure cura incumbit animarum, sibi respectiud subiectarum , quare ordinarius, inferiorqueta Parochus ad id tenebitur Z8. Neque obstat Concilium Tridentium seis 2 3. cap. I. ibi. Cum praecepto diuino mandatum sit omni
bus, quibus animarum cura commis
sa es, oves suas agnoscere , pro his sacrificium Osferre &c. Immo pro nobis faciet : quia si hoc diuinum praeceptum nullus diuinae legis peritus ita intellexit,neque ullus Ecclesiae Praelatus , ut quoties Pastores supremi, S medis hierarchiae, . sacra tenentur peragere, illa pro
ovibus teneantur offerre, Cum tamen carum cura principaliter siti piis commissa, nequid de infimis
intelligi debere capio, Ut teneantur,quoties celebrant ut parochiani adimpleant praeceptum audiendi sacrum. Sufficienter igitur praecepto diuino, & Concilis fiet satis a Parochis, Episcopis, de aliis subordi natis Praelatis , 5c a supre-ino , si oblato Sacrificio pro se , &pro qualibet alia obligatione , aut deuotione, illud offerant pro ovi bus suis respectiuE , iuxta illud le-
Uitici cap. I 6. vers. Ut roget pro se, se pro domo fua,se pro uniuerso car-
tu Israel. M insta Ur post quam egressus obtulerit holocaustumsuum, ae plebis, rogabit tam pro se , quo pro populo. Et iuxta illud Apostoli
ad Hebraeos, cap. I. vers. 27. diuimn habet necessitatem quotidie, quemadmodum Sacerdotes , prius
pro Iau delictu hostias offerre, dei de pro populi.
Vtriin extreme. ungere pertineat
ad Parochum Z Conclusio omnium Doct
proprium Parochi esse, hoc Sacramentum suis subditis ministrare. Illam tenet in genere Pax Iordanus,dum in volumine 2.de re ben friaria, lib. Io.titulo 3. num. F. ait. Ruatuor requiruntur ad eo fi-ιaendum beneficiumparochiale.Pr mum necessas ministrandi Sae
mensa respectu Parochi, o Meesyωι suscipiendi, respem parothi
norum. Et in specie,Castrus Palaus in sum. Moria. pari. .tract. 26. disputat uni punct. 7.num. 3. Vbi in haec verba prorumpit. Verum, e Ito, valide quilibet Sacerdos hoe Sacra mentum unctionis scilicet extremaeὶ ministrare posset,illicite tamen misi aret, nisi iurisdictionem ha beat in infirmum ab Eulsa non impeditam 3 ae proinde nisi Par ebus f proprius utique infirmi, vel a Paroebo potestatem habeat. Idem omnino prius docuerat
140쪽
Leonard. Less de Saerariento Ex- tia , alieno Patochiano Extremae- tremae-Vnctionis, cap. s. dub. 2. Et
Omnium ratio est. Quia pascere fideles spirituali Sacramentorum ι cibo, munus est Pastoris proprij.
Quod praecipue respectu huius' Sacramenti , fit manifestum ex Clementina, Ritigio se, la I. de ζνι- uilegiis , desumpta ex Concatio Generata Viennensi , sub Clemente Papa Quinto, ubi lic habetur. Re-Misi, qui Clertii, , aut laicis Sacramentum Vulsionis kxIremae, vel
centia speciati , praesumuerant, ex-
tiam ipse facto per Sedem Apostolι-
eam dumtaxaι absoluend/.s Ex quibus patet , quemlibet
Sacerdotem, mortaliter pcccare, Sacramentum Extremae-Vinnionis sibi non subdito ministrantem: quia ius alienum usurparet, Cum
notabili illius Domini , Patochi scilicet, intuita; excommunicationem autem dictae Clementinae non incurret, qui Religiosus non fuerit, uti bene docent Less. loco Italo, vcrs. Dico primo. Et Castrus Palatis, eod. num. 3. in sino. Solum enim loquitur prohibitio Concilii cum Rcligiosis exemptis, dc priuilegiatiS. . Sed quaeres. Peccabit ne mortaliter Sacet dos ,. dc Incurrct CXCommunicationem Religaosus , quoties fine speciali Parochi licen-Vnctionis Sacramentum nainistrauerit Z Respondco quod non. Sed ut responito clarior appareat, Vtrique quaesiti parti, sigillatim satisfacere duxi. Quare
Dico primo. In nullo casu incurret Religiosus excommunicationem Clemcntinae nisi cuni praesumptione, id est sciens, & audens
ctionem ministrauerit. Ratio est, quia lex Clcmentinae. solum praesumentes ligato intendit, ibi. Prae-humpserint : Ergo cum odiosa illa sit, cxtrahi non debet ad impropriam vel botum suorum significationem, nec extendi, sed archari, uti late probamus in Disquisi tione Canonica, dc Regulari, de Iure Prioris annexi, num . A I. se IO. Et sic solum ligabit praesumentes, qui solum sunt uti diximus, Sc interpretatur Marcus Vital, titulo de Eucharistiae Sacramento numero 9. Scientes, se audentes ausu
Ex quo fit excommunicatio- ς. nem illam minime incurrere Religiosum illum, qui bona fide , aut Cum ignorantia prohibitionis Clemcntinae , quamuis crassa illa sit, alieno Parochiano Eucharistiam,
aut Extremam V nctionem ministrauerit. Ita docent Vidat, nu. 39. citato, dc LeZana rn Summ. quaea. . Regular. tom. Verb. Eucharisia quoad Regula=es,num. CX Nauar.