장음표시 사용
121쪽
tualiter eam contineant. Haec Ba bosa. Ratio autem quare enunciatiuae antiquae unionem probent
est. Quia verba plurium instiumentorum antiquorum habent vim famae , quae in antiquis plene probat. Bald.Saly. dc Cast. in Cum aliquis, C.de iur. delib. Dec. cap. I. col. .de Appestatio. Quocirca vide decisiones Rotae, quas qu. F. fct. t. m. q. adducam ubi additur sufficere ad plenam probationem, etiam
Contra tertium, duas enuntiativas antiquaS. . Limitat tamen Mascard. n. I .
id esse intelligendum procedere, quado quis probare intendit uni nem per huiusmodi enuntiativa verba , secus si vellet per viam praescriptionis illam probare: quia tunc lait debet probari praescriptio immemorabilis uti declarauit
Put loco ritato,num. 3. Aliam limitationem affert August. Barb.u. 3 l. ex Nicolao Garc. dicta pari. 9. c.2.
num. 2 IS. quod scilicet huiusmodi enuntiativae, ad bene probandum, debeant a personis non suspectis emanare : quod & Iordanus o
g. Quintus modus probandi unionem est per partis contrariae Confessionem, uti docet Mastard.co elus 16I8. citat. num. I S. ex Verat.
decis3qq. num. . Oseq. ubi dicit, quod si aliquis in literis suis narret unionem. dc petat dis membrationem, & separationem Ecclesi rum, resultet ex hoc unionis con
fessio. Quia qui petit diuortium,
fatetur Matrimonium Et per consequens unio erit probata. old. ransit. 2 96. Et non solum probatur unio ex antiquitate temporis , sed etiam proba itur solemnitates ad valorem unionis necessariae Ita Rebin num. 3 S. citat. ibi. Ex diuIurnitate temporis omnia praesumansur solemniter acya L. Auacumque Is depu-Huia. I. sciend. de verb. obtigat.
decis3 4y. num. F. Rom. conf2 7 F. quoad I. num. 3. & aliis. Et reddit
rationem num. 8. dictae conia. IAI 8.
quia ex diaturnitate temporis iis tutus , dc solemnitates praesumuntur. L. Sa Νι- familias, C. de petition. haered. l. Euι in ahena , g. I. st de acquirend. hared. eap. Peru nit de censib. Quocirca Pax Io danus num. 97. ex Alexand. eon tio 1 I9.tib. 6. δc Aetor pari 2 tib. s. cap.28. quas. Ιχ. ait, quod praesumitur inseruensse consensum requisitum scilicci ad unioncm , iuxta
dicta supra quasi. F. nisi contrarium
122쪽
, & Varia, , AC Paro-VLTA sunt quae Parochochiae competunt iura.No- nulla enim ex communi iure; aliqua etiam ex consuetudine parti- Cularium Ecclesiarum , stabilitanoscuntur. Sed quia de iis certae nequeunt assignari regulae, ad ea, quae Eommunia sunt,tam eX Communi iuris dispositione, quam ex communi Doctorum asseitione, explicanda, omissis, quae CX con suetudine, deueniamus. Et quae de Parocho dicemus , de Parochia etiam , cum proportione, intelligenda sunt. Discutiemus breuiter in praesenti, praefata Parochi iura, quia pro nostro instituto amplioridi cussione illa non indigent. Di-
rum , quod ad perfectam disquisitionem huius opciis, iit satis. Has igitur in quarta ista parte quaesti
nes tractabimus. V AE ST. I. Vtrum baptizare Parochianos suos sit propri, Paro-ehi ius ρII. rarum Parochianus reneaturso Paroeho semel in anno omnia sua peccata eo steri, ita ut alias i
se in avi violet , ct confessis sit
nulla ρIII. Vtrum Sacra Eucharisiae mini pratio , ad Parochum solum
V. Vtrum extreme ungere perti neat ad Parochum ρV I. Drum Parochiam in absentia propri, Paraehi valeant Matrimonium celebrare coram alis,aut bened cIionem nuptialem ab ut is alio aeripere 'VII. V rum ias Parochi sit, Parochianorum eadauera, Ecclesiasti- ea traderesepulturast . VIII. Vtrum Decimarum, oblationum , ct Canonica portionis perceptio, inter iura Parochi veniat numeranda ρI X.Utram ad Parachialia iura peditineat , quod unicus sit pro qualibet Parothiali Ecelsa Paro ehus ρX. 'rum , earam nemine proprio exercere , o non alieno ia iura Parochi pertineat pX I. Virum limitatio territoris sit de iuribus Paroehi ρ 'X II. Vtram cara perpetua, se non ad tempus , ad iura Paraehi spectet ρ XIII. VIrim Diui jred by Cc oste
123쪽
XI II. V ram A Paroehi ius, ceu brare in sua Parochia volentibus , necessaria ad Sacrificium minisνare ρXIV. Vrram munussit, o ius Parochi, quod ipse, se non abin nisis eius lirentia debeat in sua Parochia , aut possit sacram facere
X V. Vtrum praecedentiast Paro-ehi ius pXVI. Vtrum Parocho competal domus suae Parochiae in hebdomada Sanora benedicere '
XVII. Uirum sit Parochi ius, posse suam potestatem delegare , o
Vicarium deputare 'N V II l. Vtrum, omnia iura in prae cedentibus quastionibus recensi-ra ,sint ad consituendum Parochum essentiatia : an vero aliqua eorum , o qua nam illa
r. Onclusio est assirmativa. Na ta etsi omnes Sacerdotes val de , dc ex ossicio quidem baptizare valeant, s olis tamen Episcopis, de Parochis licet , illisque hoc ius Competit, v ti docent, & bene Pater Gabriel Vasque E in 3. pari. D.
m m. II. ct sequentibus , & Ioann. AEgidius Trullench , tractatu de
Parocho, cap. q. ex Communi D ctorum , dc ex Canone Interdicimus, eI IO. ι 6. quaest. I. ex quo n. F. inscrt, peccare mortaliter Sacer
dotem,si contendat baptizare sine licentia proprij Paroclii volentis illum baptizare , & expresse renuentis alienum illum baptizare, siue in propria,sive in aliena Parochia. Cuius ratio est, quia Sacerdos ille ius alienum invadit, tu sibi usurpat cum notabili Pastoris i iuria. Quae resolutio, etiam in ca su extremae neccssitatis pueli ba tizandi procedit. Quia huiusmodi neccilitas non tollit proprium it Parocho,nec dat licentiam iustitiae
taliter peccare baptiZantcm alienum Parochianum extra necessi
Sed dices. Quilibet licite fac re valet, quod tibi ex ossicio,& ratione proprii muneris competit, ius enim suum est : Ideo enim in nostra sentcntia Sacerdoti alteri, quam proprio Parocho baptizare non licet, quia istius munus est, deius, ratione propi ij ossicis, Pastoris scilicet. Sed cuilibet Sacerdoti ex ossicio competit baptizare , uti dictum est, & costat ex illo Matthaei
ultimo, in fine: Euntes ergo docete omnes, baptιreuntes eas, Scc. Sicut enim Diuitir
124쪽
raim Christus Dominus, Dan. 2Ο. cum Apostolis loquens : Aec Ite
Spiritum Sanetum, quorum remiseritis peccata, remIuuntur eis : Dedit eis, de omnibus aliis Sacerdotibus ius , 5c potestatem circa re missionem peccatorum actualium: ita loco citato Matthaei dedit tam Sacerdotibus particularibus,quam
ipsis Apostolis di istum ius , & facultatem circa remissionem originalis, S actualium peccatorum .Ergo quilibet Sacerdos licite potest
baptizare line consensu Paroclii, immo ipso Pa iocho renuente ,&
3 Huic obiectioni ut respondeamus, suppono communem distinctionem potestatis : iurisdictionis scilicet, & Ordinis Potestas enim iiii iidiction is divorsa omnin5 est, ab Ordinis potestate. Ista utique sine illa. traditur immediat a Christo omnibus, & singulis Sa Cerdotibus , ministerio Episcopi, illos in Sacerdotes osdinantis;aliasonim non posset Ecclesia vlli in ter dicero Sacerdoti bapti rare, aut a peccatis absoluere, si ad virum. quo a Deo iurisdictionem obtinuillet, independenter ab ipsa E Nesia. Potestas vero iurisdictionis, solum immediate fuit a Christo Domino, Diuo Petro &istius, in Summo Ecclesiae Pontificatu . su cussoribus, traditae, cum facultate illam , cum oportuerit, aliis dele g. ndi. Qti octica Concit Trident. IAE, J. cap. X L de reformat. sic alta
Euamuis Presbyteri in sua ordina-ἔIone a peccatis aἷsoluendi potetiatem accipiant : decernit tamen S. Synodus , nullum etIam Regularem,
posse Confessiones saecularium etIam
Sacerdotum audire, nec ad id id neum reputarι, vis aut Parochiale
beneficiam obtinutrit, aut ab Episcopis per examen, pilus videbitur esse necessarium , aut atias idoneus rudiceιur , ct approbationem , quarratis dι tar obtineat. Einus. Iq.c.7. ita affatur. Natura es ratio iudicν
1lud exposciι, ut sententia in sub-drtos dumtaxat feratur ,persuasum semper in Ecclesia Dei fuit, o verissimam esse Srnodus hac confirmat,nMEius momentι absolutionem eam esse debere , quam Saceydos 1n eum profert , tu quem ordInariam , aut
deleratam non habet' irreisdictionem. Habent igitur Sacerdotes iurisdictionem ad remittenda peccata Originalia per Baptismi Sacramentum, eo iure,qtici illam habent ad actualia per poenitentiae Sacra mentum remittenda dependenter scilicet ab Ecclesia ab eius . Supremo capite, Christi generali, Vicario, Pontifice Romano: It ut illam solum habeat illo, cui Papa concesserit mediatu, vel immediath. Quo supposito, facile obiecti ni fit satis. Ad maiorem enim respondcinus cum distinctione. Quia libet licite facere valet, quod tibi,
125쪽
tegre ex officio competit, conc
do maiorem: hoc cnim pacto, ius illius est ;) si incompicte,nego
libet Sacerdoti in ipsa ordinatio. ne Iraditur potestas ad remittenda peccata, cum dicit Episcopus Aecipite Spiritum Sanctum. Euorum remiseratis peccata , dc . quia non eo ipso quod quilibet Sacerdos sit, potest Poenitentiae Sacramentum licite, immo nec valide ministi are; sed noua indiget ad id potestate , iurisdictione scilicet. Quando enim Ecclesia, vel summus Pontifex, istam alicui Sace doli , ordinariam concedit, Complete ex officio ei competit, quia Cum potestate ordinis, simul habet potestatem iurisdictionis, ex officio ordinario illi competenti. Immo etiam si non ordinariam, sed delegatam tantum concedat Iurisdictionem, licet non ita stricte , poterit dici hanc Sacerdoti ex officio competere , quia solus Sacerdos illius est capax. Deficiente tamen potestate iurisdi- . ctionis siue ordinaria , siue delegam,incompleta quidem erit potestas ad remittenda peccata in Sacerdote ex sola ordinis susceptione. Et eodem modo philos phandum est de potestate sacerdotis quoad sacramentum Baptismi, de eius administrationem, quam s . Distinguo etiam minorem.
competit baptizare : incompletE competit , conccdo minorem ;complete, nego minorem. Quia ad licitam Baptismi administrationem , completa, seu intcgra potestas necessaria omnino est , quae ad integratur, Vt diximus, ex potestate ordinis, quae diuina immediate est , & cx potestate tutisdictionis, quae immediath ab Ecclesia procedit, Sc ideo humana Ecclesiastica dici debet, licet mediate a Deo homine, Iesu Christo
Domino nostro procedat ex testimoniis autem Matthaei,-Ioanis, nihil contra istam doctrinam colligitur, sed potius pro illa firmanda, solidissimum fundamentum
praestant, maxime Ioannis testimonium, iuncto cap. Si Episcopuου, et 2.de Paenitentiis, se remissionibus
lib. s. ibi Nasta quoque potes consuetudine introduci, quod aliquis prater sui superioris licentiam , confessoremsibi eligere valeat, qui eum possit soluere , vel ligare ScConc. Trident.&T 2 .cap. I 3. ibi peculiaremque Parochum assidinent,qui eas co noscere valeat, ct
a quo solo luite Sacramenta suscipiant. Notetur illud Sacramenta suscipiant ubi a cuiuslibet Sacramenti administratione licita , Omnem , praeter proprium cxcludit Parochum:ex quibus apparet , absolute negandam esse consequentiam, quia absolute falsum
est quod quilibet Sacerdos licithpouit baptizare sine Parochi baptizandi
126쪽
sitio'. II. De Paenitentia. 99
tizandi consensu,&magis falsum, de Paenitentim distinct. 6.Ibi enim quod illo renuente pollit. noster Urbanus Papa Secundus, ε. Secundo infert Trulleiach .gra- sic definit. Placuit, ut deinceps uiter peccare parentes si prolem nulli sacerdotum liceat quemlibet suam Parocho alieno,absque pro- commissum alteri Saccrdoti adpa prio licentia, baptizandam offe- nitentiam suscipere sne eius con-ram. Quod etiam docent Augu- sensu , cui prius se commisit. Vbistin. Barbosa , de Potestate Paro- Gloss. Verbo , commisit , ita ait.
Chi, pari. 2. cap. I . num. I. Pau- Commisit, id es, cuiuη parochi anusius Laxman, lib. F. tractat. 2. cap. est, ab alio enim non potest tigari, . num 2. Rationabiliter quidem, vel solui.&. Verbo, Pro ignorantia, quia client causa ut ius inuadere- sic inquirit. Sed numquid es utilis tur alienum, S ut iustitiae inuer- talis confesso, quam quis accipit ater tur ordo. nenseo iudice contra hane constitutionem de post quam pro parte affirmatiua , non tam probanda, quam pallianda , exemplum de ordinato a non suo Episcopo ad- maum IJarochia nud teNeatur suo duxit, asserens ex cap. Discopur,
Parona, semel in anno , om- p. quaest. I. verum ordinem recenia sua peccata confiteri, ita pisth, quaesitui ita respondit. Sed τί altas illius ius visisi . m dico eμm matrum, Ex quo appa ouestio sic νμV . quoad nullitatem confessionis alteri , quam proprio Parocho, nisi x. U Espondeo a stirmative; sit de legitima licentia, factae.1 men licentiam a Parocho Patct etiam cX cap Euod au- 3. non obtineat , aut ab alio Parochi tem, et 4 S cap. Omnis utriusque superiore , Papa scilicet. Episco- seum, cl. 12. de Poenitentiis & re-po uniuersali, aut Episcopo Dio2- missionibus, ibi enim Alexander
Cesano , quibus, ordine Hierar chico subordinata,& subiecta manet Parochi iurisdictio , dc potestas. Tertius Cantuarienti Archiepiscopo rescribens ait. Hoc volumus tuam fraterniIatem tenere , quod
cum a non suo iudice ligari nultas z. Responsio,& resolutio ista quo- valeat. vel absolui dcc. hic autem ad hoc ut teneatur Poenitens pro- Concilium generale Lateranense,pi io Parocho , aut alteri Sacerdo- sub Innocentio Tertio, ita defi-ti , de eius licentia confiteri paret nit. Omnis utriusque sexus fidelis, cx cap. Placuit, cum glolla , et s. postquam ad annos discretionis ye
127쪽
uenerit, omnia jua solus peccata saltem semel in anno Meliter con siteatur proprio Sacerdoti. Et infra. Sι quo autem alieno Sacerdoti vo luerit iuua de causa sua confiteri peccata,licentiam prius postulet,ctobtineat a proprio Sacerdose; cum aliter iue istum non possit absoluere , vel ligare. Haec omnia Sacrum Concilium.
q. Calixtus etiam Papa, in Epist.2. d Galliae Episcopos,& habetur
.Can. Nullas, et r. 9. qua st. 2. ita statuit. Nullin alterius terminos urpet, nec alterius parochianum iudicare, vel ordinare, aut excommunicare praesumat: quia talis iudicatio, vel ordinatIo , aut excom munIcatio, vel damnatio, nec rata erit, nec vires vll, habebit . quο-niam nullus alterius iudicis , nisi sui siententia tenebitur, aut iam
habemus, nullam est e consessio nem factam alteri, quam proprio Parocho, vel Sacerdoti, aut alteri idoneo de illius licentia,& cou- sensu expresso, aut saltem tacito, ut bene docet noster Carolus Malletus, tom. 1. de Sacramentis, Maueatione 44. Bractea 2I. Cu- ius Tatio est. QEua ad hoc Sacramentum iurisdictio requiritur ,
quae concedi praesumitur ab illairi habente, dum videt, aut scit, S
6. Quis autem idoneus Sacerdos Ad excipiendas consessioues sit ,
definit Sacra Tridentina Synodus sest 2 3. cap. I S. ibi.. Nullum etIa m Regularem posse Confessiones saecu
lar sum etiam Sacerdotum audire,
nec ad id idoneum reputari,nisi aut parochiale beneficium, aut ab spiscopis per examens litis υidebitur esse necessarium, aut altas idoneus iudicetur, o approbationem, quae
gratu detur obtineat. Notanda sunt verba illa: Paro-
chiale beneficium: de posse Confessones audire: illa etiam : ιdoneum reputari. Quae cum distributio-nC accommoda, dc tribuendo singula singulis debent intelligi. Vt scilicet, nemo ad audiendas confestiones idoneus sit, qui non sit Parochus,aut ab Episcopo approbatus. Et quod nullus audire pos sit Confesticines. qui non sit Parochus: non quidem qualiscumque , sed PGnitentis proprius. Quia cum hoc , ius illius sit, ab illo per Tridentinum non tolli tur, sed in illo supponitur & illo potest extra situm uti territorium, uti docent Barbosa de potist. Episcopiari. t. allegatio. 2 . m. 6. de Pax Iordanus, volumIne I.de re Sacra ib. s.lit. num. J ITHY ι . Et ratio est,quia iurisdictio v0lun- .raria extra territorium proprium
bene potest exerceri . l. a. de Uliacio Procon. Carolus Mallet. loco citato, Fractea II. qui Bractea I 8. docet Parochum habere approbationem a iure, quam Epis COpus reuocare non potest , licet Digit ipso by COOste
128쪽
possit illi eam suspendere& quod
dimisso Beneficio Parochiali, Cetas et approbatio, docet similiter,ex Henriq. tib. I. cap. L. num. 3 .dT q. Valerio Reginaldo, DLI.num I99.6 ex P. Franc. SuareZ dsutat.
s Quocirca Marcus Vidal. in Arca vitali, tit. de Iuri imone,
num. I I. sic ait.Notandum octavo,
quod Parochi habentes beneficium
rure ipso approbati pro omnι loco, erpossunt eligi ab Omni eo, qui facu tatem habet eligendi confessarium; unde possunt eligi in Iubitiis , in quibus , quamuis dicatur in quis possit eligere eonf sarium ab ordinarro approbatum ) pcr illam par
ticulam enim ab ordinario non cen
sentur exclusi approbati ab ipso iu-
resed potiorι ratione comprehendi, ut inoemgenis patet,cst inter alios Doctores notauit Io. Praep. quaest. 8.de approbat. dub. 2. num S. Hucusque Vidal , qui bene confirmat , Parochum habere approbationem a iure , & ubique posse suorum Parochianorum confessiones audire. 9. In conclusione, seu responsi ne, limitationem adiecimus hanc: si tamen licentiam a Papa non o tineat. Certum enim est, quod qui habet a summo Pontifice facultatem alteri,quam proprio Parocho,confitendi vel non suorum subditorum confessiones excipiendi , valide Sc licite de absque Parochi, aut alterius iniuria, tali uti posse facultate. Docent Eligitis Bassaeus , verbo Confessarius,
I. num. s. V idat, loco citato a num.
I 8. latissime , & doctissime quidem dc D. Thomas , Opucu o I9. Contra impugnantes Religionem, cap. 4. ubi sic ante medium ait, columna mihi 2 o. lit. H.Item , ad hoc facit eonsetudo Romana Ecclesia , ad quam accedentes a Pomnitentiariis Papa quIcumque Sacerdores litteras impetrant ut ers confiteantur. Item, legati Papa ereorum Paenitentiari, confessiones audiunt non petita licentia a P rochralibus, er etiam authoruate
Papa ubique praedicant: er ita patet, quodpraedicare, or confisones audire potest aliis committi sine licentia Sacerdotum parochiatium.
Haec Angelicus Doctor qui solidissimum istius doctrinae columna praecedenti ,sub littera B. hoc iecerat fundamentum. Vt enim ait ) omnem hierarchiam vide-mns iu Iesum consummatam , sic unamquamque in proprium diainum Sacerdotem summum , id est, Episcopum: unde cor i. Petr. 2.ricitur de Christo. Conuersi estis ad Pa- florem , er Episcopum animarum vestrarum. Hoc autem praecipue verum es de Romano Pontifice, cui ut Cyrillus dicit, omnes iure diuino caput inelinant , ese ei tanquam
Vs DomiM Iesu Chrso obediunt. se Chrysostomus dieit super illud
Dan. vltimo. Pasce oves meas,ides
129쪽
loco mei praepositus , est caput estof Irum, ergo ridiculum en dicere,
est blasphemia vicinum, quod Episcopus non possit usum clauium exercere in quemlibet sua dioecesis,
Pro alicra limitationis parte . in conclusione nostia polit.e , scilicet : s tamen Fpiscopi licentiam
non obtineat: sic idem D. Thomas loco citato ait. Dein e sendendum es quod aliqui ex commissione ἔρυcoporum possunt praedic re, se confessiones audire In parochus Sacerdotum. Nam extra de officio Iudicis ordinara, , cap. inter catera, dicitur quod Episcopus vi ros idoneos a ancrae praedicationis incium salubriter exequendum sumat. Et infra. Praec imm tam in cathedratibus, quam in conue tualibus Ecclesiis viros idoneos ordinari,quos Fpiscopi eoadiutores,o cooperatores habeant non soliιm in
praedicationis oscio, verum etiam
in confessionibus audiendis, o par- nitenti s Imungendis , ct caeteris, qua pertinent ad salutem anima rum. Sic refert Doctor Angelicus textum illum, fideliter quidem,&integre quoad illius substantiam,. M eisdem verbis, ab iis: Praecipimus, d C. Ex quibus concludit pro nobis in hunc modum Ex quo patet quod clerici conventuatium Ecclesarum alicuius dioecesis, qui non sunt Parochiales Sacerdotes, posunt praedicare , se confessiones audire aut horitate Episcopi. Quoad utramque tamen par- I L. tem , ratione probatur limitatio conclutionis nostrae. Primo, quia Confessiones audire iurisdictioniscit , dc ordinis simul , uti docet D. Thom cs, columna seu potius pagina 24o.sub lit. H. citata. Sed ea, quae iurisdictionis,& ordinis simul suntcommitti possunt, saltem his, qui ordinem habent, ut idem Doctor ibidem docet.Ergo cum Summus Pontifex, S Episcopus possint in Parochia Confessiones non rC-quisito Parocho cxci Pere , hoc idem alius quilibet Sacerdos poterit ex Papae, vel Episcopi commia
Secundo. Superioris tutis dictio ps ab inferiori non dependet, nec illam potest inferior limitare, arcta-r , aut restringere. Ita enim ait Ni colaus Papa, in Cau. Inferior Sedes, e q. distincI. 2I. Ius rior Sedes Superiorem absoluere non potest. Sola ergo potior inferiorem conuenienser absoluit. Hinc liquido per-vrdetur : quia quem non potest absoluere, non potes iudicio inferior potiorem ligare. Vnde Propheta ait. Nunquid gloriabitar securu contra eum, qui trahit eam 8 J His ita ex diuina friptura , o probabilium Patrum doctrina commemoratis , sole clarius exhibuimus, id est probauimus,ait glossa,verb. Exhibu Imus non posse quemquam , qui minoris aut horitatas est , eam qui maioris
potestatis es, iudicrissuis addicere, aut propriis desinitiositas sebiuga
130쪽
cisast III. De Eucharistia. Io 3
re. Haec Nicolaus ad Michaelem mentum e nisi forte de propris Sa- Imperatorem. Ergo cum Summus Pontifex, & Episcopus , superiores sint Parochi, non poterit iste
illorum authoritatem dc iurisdictionem ullo modo limitare, arctare , aut restringere. Ac per
consequens, quilibet Sacerdos de solius Papae, aut Episcopi quidem licentia poterit in qualibet Parochia, valide, de licite Confessiones
Vtrum Sacrae Eucharistiae mini
stratio ad Parochum solum sepectet ZConclusio est affirmativa, iu
Sacram Synaxim suis Parochianis ministrare, distribuere, de dispensare, tam in Paschate , quam m- stante morte, Sc quoties Voluntarie , seu ex deuotione sumitur, sit proprium ius Parochi. Ita habetur in Concilio Carthaginensi I. c. . N: in Mileuitano, cap. I 8. & in generali Lateranensi, sub Innocentio Tertio , Mex eo, in cap.Omnis utriusque sexus , de Poenitent. oremission. et I 2. quoad Paschalem saltem, ibi Confiteatur proprio Sacerdoti e se iniunctam Hi poenitentiam propriis miribus pudeat adimplere , suscipiens reuerenter ad minus in Pascha Eucharisia Sacra-cerdotis consilio, ob aliquam rationabIlem causam , ad tempus ab huiusmodi perceptione duxerit ab i-uendum : alioquin se vivens ab ingressu Ecclesiae arceatur, o moriens Christiana careat sepultura. Sic
Concilium Lateranense. Probatur etiam ex Iustino maria χ.
cyre, in Apologia secunda pro Christianis, subfinem, ubi agens de dispensatione huius Sacramenti, inquit eam fieri ab eo qui prae est. Et Tertullianus, in lib. de corona militu , cap. I. num. 3 3. ait, Omnibus mandatum fuisse , hoc accipere Sacramentum : subiungit tamennum. 3y. Nec de aliorum manu,
quam praesidentium sumimus. Quasi diceret, uti obseruat Pamelius Num. 33. cItato. Etiamsi Cluis lugomnibus mandauerit, sumere hoc Sacramentum, Id tamen non nisi de manu praeuiidentium , hoc est pastorum, sumendum esse. Sic refert,& sequitur praefatos Doctorcs Gabr. Vasq. tom. . in .part. D. Nom. dis'. 2I9. cap. 2. n. 2O. 9 2I. Eandem sententiam tenet Ioann. AEgid Trullench, tract de Parocho,
Ratione autem probatur. Quia 3 ministratio Sacramcntorum , Scgregem Domini pascere , munus est, non cuiuscumque, sed propris Pastoris : praecipuum autem Pa bulum, sacra est Eucharistia. Ergo illam ministrare tam in Paschate, Sc