장음표시 사용
141쪽
es. . Dico secundo. In necessitate, quando Parochus haberi nequit, quiuis Sacerdos siue ista laris siue Regularis potest licite, & tenetur infirmo Extremam - Unctionem nistrare. Sic docent Emanuel,
Leg. Deo citato, vers. Dico secundo. Castrus Palaus, ubisupra, num. I. Pax Iordanus, volum. I .de re Sacra, Iib. 3. tit. F. de Extrema-Vnctione, num. 8. Ratio est, quia in casu necessitatis adest tacita licentia Parochi ; Ze si haec desit ob Parochi malitiam , adest tacita licentia Papae , 5 Episcopi, quorum est supplere Parochi negligenti im. Non enim praesumendum est Ecclesiam 8c Principes eius , velle ob Parochi iniquitatem , infirmumvllum eo salutari praesidio,& forthilli ad salutem necessario, priuare. In casu etiam necessitatis , Sacramenti Poenitentiae ministratio,cuilibet Sacerdoti conceditur , ob hane utique causam , ut obseruat
Pax Iordan. υbi supra , o tit. q. de
s. Iurisdictionem in Ministro huius Sacramenti aut ficentiam illam habentis , necessariam es e dixi mus ι non utique ad illius valo; sed ad licitam administrationem. Non enim perficitur hoc Ex-reemse-Vnctionis Sacramentum
per modum iudici , & sententiae. sicut perficitur Sacramentum Poenitentiae s & sic non cxigit in illo ministrante , sicut exigit in istud perficiente,iurisdictionem,sed --nistratur tam unctione, quam deprecatione , quae actiones non expostulant essentialiter iurisdictionem , sed qualitatem Sacerdotis, iuxta illud Iacobi: in Epist. Cath
lica, cap. I. vers. 14. Inducat Presbyteros Ecclesia, est orent super eum, ungentes eum oleo. Et Trid. Ihsiq. de Sacramento Extrema-Vnctionis, none ε. Ad licitam autem administrationem, expostulatur iurisdictio, aut licentia habentis illam , quia Ecclesia decreuit, iure ordinario, extreme inungere, ad solos pertinere Pastores. V ide Pa
Adnotare tandem libuit, administrationem Sacramenti uncti nis Extremae , non esse ita pro prium ius, & munus Parochi, ut
excludatur ab Episcopo , benE enim potest be ipse per se ipsum
ministrare, cum sit uniuersalis pa-roeciarum totius di xcesis suae, Pastor , Ac Rector principalis: immole per alios a se delegatos, quia qui iurisdictionem, & potestatem ordinariam,seu ratione propriae dignitatis, officij,aut muneris habet, bene delegare illam valet. Pro hac adnotatione firmanda , faciunt, quae sepia quas. 3. de EacharisIta
142쪽
aeum.7. 8. o s. diximus. Ibi via niter benedicentem , tenendum
QVAESTIO VI. Hiram Parochiam in absentia proprij Farochi , malimeti
Matrimonium celebrare coram alio , auι benedictionem nuptialem ab et dio abo acci
a. Onclusio est negatiua , nisi a tamen praecedat Summi Pontificis , vel saltem Episcopi dioece- fini authoritas. Certum enim est neminem praeter Parochum , Vel de eius, aut Papae, siue Epistopi liaeentia posse oves suas Matrim nio coniungere, aut earum nuptias benedicere Unde Sacerdos, qui absque licentia huiusmodi alienum subditum matrimonio copulauerit, aut benedixerit, peccabit mortaliter , quia inuadet, & usurpabit alienum ius, cum graui ini ria illius Domini de incurret Papae
reseruaram ex ccmmunicationem,
si Religiosusille sit . in sententia Ioannis AEgidi; Trullench .in tram
de Parocho,cap. 8. & si clericus saecularis, contrahet suspensionem, de in utroque casu Matrimonium erit nullum. iuxta numero I. dicenda. Σ. EXCommunicationem, ramen non incurrere Religiosum , sine licentia Matrimonio coniungentem
non sibi subditos , aut eos liacm- ut certum est. Quia licet Conei-lium V iennente sub Clemente Pa. pa Quinto , dc habetur in Clementina prima deprιuilegiu , dc finiat, ut Regiose, quι clericis, auι laicis
vel Eucharistia, ministrare, Z Iair montave solemn Ore, non habita super his parochialis Presbyteri licentia speciali, excommunιωtIonis incurrant sententiam Us facto persedem Apostolicam dumtaxat ab- fluendi, haec poena non incurritur. Quia rationi consonum cst , ut quando noua lege , mitior imponitur poena, quam antiquiori lcge imposita erat, esset antiqua: praesertim quando tempore nouae legis , delictum minus Reipublicae periculosum fit. Sed sacrum Concilium Tridentinum fessio. 24. iudecreto, de reformatione Matrim
ny , cap I. statuit. uod si quis P rochm , vel alim Sacerdos ,siue Regularis , siue saeuiaris sit alterius parochiae ponses , e Flurum Parocha licentra matrimonio coniungere
aut benedicere ausus fuerit , ipso rure tamdiu suspensae maneat, quAm' diu ab ordinario eius Parochs , qui aratrimonro interesse debebat, seu a quo benedictio suscipienda erat, a soluatur. Eigo post Trident M. Concilij promulgat ionem,cesauit iam pana e communicationis, per viennense imposita Religiosis
143쪽
s. Et ita docent Tamburinus deictum, in cuius poenam sunt im- iure Abbat.lom. 2 disp. s. quaest 3. politae excommunicatio Clemcn-
quit ex eodem delicto duplex poena
incurratur iuxta not per dec.in cap.
de causis , de inci deleg. tradit
quaest. 2.yunct. 6.n. I. T alibi. Haec Iordanus, dc addit: qua declaratro
ne sensita Cardinalium scilicet,
quam ex attestatione Rebel l. de Bonacinae refert ,) nulti remanet dubitatio. Pelli Zarij verba sunt,ρι nam legιs uou.e diuersam, etiam lata sententiae , tostere poena n anti quam pro eodem delicto , si nondum erat eommissum. Quae utique, speciali nota sunt digna.
Quod autem post Concilium Tridentinum minus Reipublicae
Christianae periculosum sit doli
tinae, M suspensio eiusdem Tridentini Concilis , ex eo patet , quia Clandestina Matrimonia irrita sunt ipso nire, pol Ι conciliare Tridentinum decretum ; sccuS vero post Viennense. Vide Noctinot. ubi supra, num. 3 Α.in fine. Coniungere itaque, Sc benedicere parochia nos suos , ita Paroclutus, oc munus proprium est, ut liceant illi. absque Episcopi licentia huiusmodi coniunctio, S bcacdictio ; nisi ex legitima causa aliter Episcopus praescripserit, ita deci rante Sacra Congregatione Con-ciiij, in una Turritana, I 2. Mariij de anno 1633 apud Bonsedin. in Thesauro Eccles . decis resolui. 1 3.
sit Matrimonium celebratum coram Parocho,vel altero Sacerdote,
de eius licentia , contra Episcopi praescriptum e Respondet Antonin. Diana pari. S. trarii. 9. de excommunicat Ion , resolui. 79. vers.
sed ego, in hunc modum. Si tamen Parochus ab Episcopo , aut ab alio competente Iudice prohibitus sit ase. sistere Matrimonio, aut licentiam conferre , si id efficiat, quamuis peccet,valide tamen e ciet, quia simplici prohibitione non priuatur diecta potestate,immo priuari nequit qua-dIu manet Parochus quamuissit ad nutum amouibitis nisi Papa, μνι
144쪽
Concilio Generali, quia ab his accipit potestatem ad dicta absquesub ordinatIose ad Episcopum , quoad
eorum valorem ῆ quando υero Pa
rochus tantum est prohibitus Sacramenta administrare , potest valide, cr licite assistere Matrimonio, CT lIcentiam ad id conferre , quIAE neutrum est Sacramentum admin1strare. Haec ille, satis subtiliter,& fundath ; sed quod dicit de amouibili,
cum grano salis intellige, iuxta ea, quae dicemus infra. - Quod ii iterum quaeras, an Validum sit Matrimonium coram Parocho celebratum , si Sacerdos ille nondum sit 3 Respondeo ratum esse, S validum, ex Leonard.
Lellio .de Sacramento Matrimony, cap. I . dubio I. num. 2OO. Cuius
quidem verba, haec sunt, & resolutionis pariter fundamentum.Nota inquit) primo : Non esse necesse, ut Parochus si Sacerdqs , susscit ut sit vere Parochus habens titulum o ius Parochi , ct si tantum habeat primam tonsuram et quia ConcItium generatim loquitur Haec ille, qui ex eodem Concilio bene colligit , quod si Parochus committat alteri, Ut nomine ipsius adsit Matrimonio, ille debet esse Sacerdos. Concili; cnim verba in praefato e. Ι. decreti de reformatione Matrimoni, , huiusmodi sunt. Evi. aliter , quam 8raesente Parocho, vel alio Sacerdote, de ipsius Parachi seu Grdinari' licentia, σ duobus, vel
trahere attentabunt ἔ eos Sancta Synodus ad sic contrahendum omni no inhabiles reddit ; o huiusmodι contra crus irritos, ct nullas esse decernit , prout eos praesenti aecreto irritos facit, ct annullat. Insuper Parochum , vel altum Sacerdotem, qui cum minore testium numero , sereses, quisine Parocho vel Sace dote huiusmodi contractui interfuerint,nec non ipsos contrahentes,grauiter arbitrio Ordinarii punire praecipit. Pro prima parte resolutionis stat declaratio Congreg.COnc. I 2.
rocho, cap. 2I. num. FD dc alia apud eundem, ex Garc.de ben p. s. c. . n. II . ad y .
Sed dubitari potest , quando 8. sponsi diuersarum sunt parceciarum , quis censendus sit proprius Parochus : an scilicet sponti; an vero sponsae Rcctor Respondeo cum Lessio, ubi proximc uum. 2OI. quemlibet, in praesenti, esse pro prium , siue enim assistat Parochus sponsi, siue sponsae, Matrimonium
ratum erit, & validum, declararrunt Cardinales, ait prafatus Doctor. Illam vide hic n. D.
Sed quid , si propria parcecia 9.
procul uterque sponsus abesset Respondet idem Lessius quod si illi non essent breui reuersuri, posisent bona fide uti Parocho loci:
quia non videtur Consentaneum, ut teneantur diu expectare , aut
procul ire. Nec petere debent per P 3 litteras Diuitiaco by Cooste
145쪽
litteras licentiam a proprio P rocho , quia non est ipsius concedere licentiam extra suum locum, ait ex Nauarro , libro q. titulo I. consit. 67. o. Dubitatur ulterius, an quando sponti diuersatum sunt paraciarum, Parochus sponsi , possit in parcecia sponsis eorum Matrimonio assistere sine licentia Parochi sponse, de econtra Z Communis est Doctorum sciatcntia negativa. Sed an peccet mortaliter, SI Matrimonium sit irritum, stib contrariis opinionibus est. V Ll umque negant apud Dianam lari. tract. de Sacrament. refotat. 2 2. Thom. SancheZ, de matrimon. lib. 3. di purat. I9. num. I. dc Villalobos,1n Summ. tom. I. tracI. I 3. dryc. 18.num. 2. dc pro Valore MatrimoniJ, stat Lessius, num. 1ΟΣ. Vos Vota uarto. Vtrumque tamen affirmant apud eosdem Dianam , de Lessium, Nauarr. lib. . consLtit. I. ransi I. r. Basilius Pontius , tib. D de
:I, Pro sententia affirmativa faciunt declarationes Cardinalium, quas refert Diana. Prima ad Episcopum Brugnatensem ,. talis in. . Si quando vir ad domum uxoris acredit pro contrahendo , se eonsum mando matrimonio, is proprius P
nedictionem Sacerdotalem dare poterit de iure. Secunda ad Episco pum Leoniensem, talis Iesertur. Iretra. Vt proprius Parochus sit , qui uxoris
Parochus esto in domo uxoris eo trahitur,vel eius Par hia. Pro negativa vero facit alia declaratio, quae posterior apparet,ex relatione illius apud Barbosam , Cotu cyanea 6 6 F. decis sosolιcarum , numero II. in hunc modum, videli-
El. MatrimonIam contractum imrarochra habItationis uxoris coram
Parocho viri, o e conuerso, vati- dum es Sacra Congregat. Concιδεν recedens a priori contra ria deciso-sione penes metiraum de o c. o potes. Pa Ochr, cap. 2 . num. 4 DRursus dubitatur, an sit neces- Irsarium ad hoc ut Matrimonium ratum sit, Δ legitimum, ut Par
chi , de testes sponte illi adsint, Scob hune finem Respondeo cum
non esse necessarium, sed sufficere esse praesentes, & aduertere quid fiat. Et ita salt) habet declaratio Cardinalium. V ltimo inquiritur. An Abba- 33tes Sacerdotes Regulares, possint licite, de validc Matrimoniis contrahendis interesse, in Ecclesiis suis Monasteriis annexis Hanc difficultatem proponit, & resolvinnoster Abbas Tamburinus , in to-mo 2. de ore Abbatam, i parat. 8.qua sit a. num. 3. sub his verbis. D
co secunda , rn Ecclesis , quibus ess
aia Abbati pleno iure quo ad δε--lares non μι subiecta , potes ta
men idem. Abbas Matrimoniis Pa
146쪽
nire : tunc enim se habet tanquam Paro as ad quem spectat Paro νhianorum sinum Matrimoniis snteresse, veI alium Saeerssitem ad id ἀelegare. Concit. Trident loco cit.
id est sessa 4. de reformatione , capite r. J Ita ille, & ego, ex eodem Concilis fundamento, & quia Parochus verus est huiusmodi Ecclesiarum,uti pluries decisum, de sententiatum fuisse & executoriatum a Sacra Rota, infra videbimus pamre q. quaest. 9. n. 9. IO. II. 12. o I s. pariter ac in decisi s. IA. I F. I 6.V. II. I9. θ ao.
r. Onclusio est affirmativa. Il- iam tenent Sylvester verbo, Parochia, Trullench tracy. de Parocho, cap. 9. dub. . se q. n. t. se Io. Azor 2. pari. Instit. Moral. lib. 3. v. I 2. quam Da. Probatur conclusio ex Canone, Ecclesias gulas, ei. I. 13. quaest. I.
in quo sic Dion sius Papa Seuero Episcopo, Epist. 2. rescribens ait. Ecclesias fingui, singulis Presbi
ris dedimus t Parachias, o crem teria eis diuisimus unicuique iuu propriam habere flata imis : ita rideticet τι nustus alterius Par
ebia terminos , aut ius inuadat:
se sit unusquisque suis terminis
contentu . In quibus euidenter definit conclusionem nostram siquidem coemeteria, destinata utique ad sepulturas, ita inter Parochos diuisit, ut unusquisque proprium ius habeat in sibi destinato,& nullus coemeterium alienum inuadat , neque de terminis propris
Colligitur etiam ex c. Nos insti- s. tuta,el 3 .de Sepulturis,ubi Leo Papa Tertius,sic decernit. Statuimus, unumquemque in maiorum suorum sepulchris taeere.Et licet postea optionem cuique concedat eligendi sepulturam, etiam in alieno territorio 3 statuit tamen . Vt tertia pars eorum, quae Ecclesiae in qua sepeliri voluit reliquit, Ecclesiae red- . datur propriae , ob ius , quod in eum acquisiuit Ob Sacramentorum administrationem ι non tamen Concedit, ut in coemeterio Vnius , alienus Parochus aliquod cadauer sepulturae tradat.
Ius igitur Parochi est mortuo- Φ.rum corpora in parochia sua sepelire:quod verum est,etiam si adsine Canonici Chthedralis Ecclesiae in sua Parochia, Sacra Congregati ne Rituum ita declarante in Vite
147쪽
canon.cap. 69. num. 4 F. apud quos
plura de hoc iure Parochi videas,
ex praefata Sacra Congregatione. F. Et addit Trullench,num. IO. recipientes aliquem ad sepulturam in casu non concesso , non solum
peccarC mortaliter , cum ius alienum invadant, sed teneri restituere corpus si petatur, & quidquid
ratione corporis acceperint. Sed hax omnia attento iure communi
procedunt,& sccluso omni priuilegio,& consuetudine in contrarium communiter reccpta : S rcspectu illorum, qui extra suam Parochia, sepulturam non elegerint,potente Sillam eligere. Quocirca Carolus
Malictus tom. I. de Sacramentis,MAIDatione qq. Bractea 3 3. aliqua resert priuilegia , ex quibus docet, Famulos Religiosorum posse in eorum Monastcriis sepeliri, etiam non electa sepultura, bc P rocho recusanto. 6. Hic adnotare duxi,quod Paro chi corpora defunctorum in Ecclesiis Religiosorum humandorum, usque ad Ecclesias praefatas associare posse, dc ibi permanere, non tamen cum stola , neque decanta re,aut aliam functionem facere ibi posse. Ita docet TamburinuS,de tu-νe Abbatum,tom. I. disputI J quaest.
7.num. 2. I. er ex declaratione
S. Congregationis negotiis Episcoporum N Regularium praepositae in una Nicoteran. F. Iunio I 6, F, quam penes me authenticam ha
heo, insertam quidem in litteris Apostolicis de mandato Vrbani
Octaui,a Iulio Saccheti eius,& Sedis Apostolicae legati a latere emanatis in dictae , 5c aliarum declarationum, in fauorem Regularium, executionem I I.Octobris de anno i 62 s. In litteris autem praefati ApO- T. stolici executoris, haec habentur. Tmandamosalos Regulares,que con uetalia , 'en Proceson no puedamentrar en ias Parochras para Duara enterrara tos disuntos, oestre- feme ei Parocho, a esperado , exceptos et dicho Parocho diere ticencs
para elu, os Operado, 3 re queri do
glesias de Regulares, sis Heren ha-sa Lu puertas de ias Ulesiis de tis
distinios a las missas de Regulares , vastan via recta a estas sin passar primero por la Parochia parώpedire es vltimo vale. υ re ueri
148쪽
ris,3 esperados de los Regalares et pressedos en ei Concilio no hubo eo- clero , I Parochos pretenάIeren toda sumbra de pagaria sis Regulares, Ua que bramar et decreto , ono qui- no Ia paguen , vi tengau obligationseren venir en tar ca se sis Regula- a elis , ni us Parocos, I Clero pue- res tu edan etiam inuitis Parochis, dan pediria. Quae quidem omnia, I contra Iuvoluntad , irasportar, in declarationibus in ei dem liticia riuuar us euerpos a sus Ulesias, o riS insertis continentur.Et conclu-que en en elfuneracentierrost Oficio dii praefatus Iudex Apostolicu de los di unios , sola la Crui de cxecutor , obseruantiam omnium a quella Hlesia donae H dfunio se praedictorum praecipiendo sub poe-enterrare ,δε ha de oriarbolar , l&- nis,& censuris sibi, S sedi Apollo-uary poner. Tasi quando et distinio licae res ruatis. se en terrare en Ulesia de Regula res. sola su Cruet ara de assisir en el
flumbressera de la quaria funerat, dius Truuench , in Decalog. lib. 3. conforme at Santo concilio. T que eaρ. 3: & nouissime Carolus Mai
Vtruns decimarum, oblatIonum Canonicae portionis perci 'io, inter iura Paro ι veniat numeranda 3.
ionclusio est , ius cssc Paro- chi,omnia in titulo quaestionis recensita , pcrcipere. Sed de
149쪽
dccimam consideratam pro tui cpercipiendi fructus decimarum , post diuisionem Parochiarum adeo solis Parochis competere ut nullus alius illam habet e pollit. Quia solum competit his, qui ad populi soluentis salutem, spiritualia, ex obligatione ossici), ministrant, S soli Parochi hoc ciliciunt ministerium. Ita ille. 1. Quocirca Rota in Pampilouen si Parochiatu de Stella, i Dcccmbris de anno i y98. coram Eminentissimo Cardinali Seraphino Olivario, quam infra habes, la I 3.
in ordine , ita fatur. ι nde sequitur curam animarum ad eum spectare, qui percipit ea omnia emolumenta, quae curam gerenti, de Iure competunt , ut penes eum sit onus, penes quem es o commodum. sic uum. I.
i, sin .se Probatur etiam conclusio qu ad priorem eius partem, de decimis, ex decisione Rotae 2. Decembris I 6o S. coram Litta, in Gisbon. Iuris conferendi, infra la T. sic n. 2. decidentis. Denotatur manifeste Dominium esse penes eum, qui decimas percipit , ita ut Ecclesia dicatur de mensa illius , o curam residere penes AbbaIem. . Quoad oblationes autem, conclusionem etiam nostram tenentidem Sylvester Verbo, Decimae, g. I. 2. Zerola , Verbo, Parochia, versu, Ad quintum, Malictus,tom. I. de SacramentIs, Malleatione qq.
ma , tiI. de Parochis, num. 3. & ex Ioannc Andrea in cap Cum qu , num. de Praei endis. 1n 6. qui bene , utique Malletus, limitat ad oblationes, quae in usus ministro rum reponuntur. in Francisc Pelli-
i 38. Trullcnch in decalog. lib. 3. c. Ddub.is. dctrae t. de Parocho , c. I 2. De oblationibus quidem occa- I sione benedictionis sponsorum, ita ait Barbosa Collectan. IS . Decisionum Apostilicarum, uum. 3. Vid licet. Parochus , se non alius, debet percipere eleemosynam occasione benedicrionis sponsiorum. Sacra Ccngregatio in AcherentIn. Zy. Ianua ridi, l6O2. de qua attesatur Sellius, dicto cap. I9. num. 2y. scilicet in selectis Canon. Ita ille. Et de oblationibus in uniuersum , sic idem fatur. Couectan. y O. de oblaIionibus,num. 2. Oblationes facta in Ecclesia Cathedrali spei tant non ad se um sed ad Archipresbyterum, quι curam animarum ibi exercet. Sacra Connregatio Conciti, in Cauen. teste Rota in Lunen. Sarzanen. Oblationum 8. Februari, I 627. coram R. P. D. Mertino , cuius memini de incio, or potesate Parcchi
Ioannes AEgidius Trulleiach, si
in trans. de Parocho, cap. I 2. Valentinam Synodalem Constitu tionem de anno I 6 I. de hac materia factam, sub his verbis affert. videlicet.
150쪽
ssuas. VIII. De Decimis, Ponto. ollat. I 23
Cum ex commani iure proprium sis Pare chorum oblationes a populo recipere, ideo tuimus, ct ordinamus , ne vitas absque Parochi facu te istas recipiat, se etiam ut omnes, quae iure osseruntur Iam in Parochiali Ecclesia,quam in quavis alia, vel pro loco intra talis Parochiamnes ad dictum Parochum peras-neant. Per quod non intendimus Concordiis facitis inter Parachos, ct Ecclesias, vel alia loca pIa, quae in
existunt, in aliquo derogare. H ucusque Constitutio illa, cui, quoad ea, quae in principio ait , nempe
communi iure proprium csse Parochorum oblationes a populo rc cipere , fauere videntur Canon, ruta Sacerdotes , et i 3.& Canon Sanctorum Patrum , Cl Iq. O. q. I.& Can. Nulla liceat, et s. I 2. q. 2. aduersari vero declarationem Sacrae Congregationis ConciliJ, quoad id, quod addit de his, quae os
feruntur in quaviS Ecclesia . aut pio loco intra Parochiae fines exi- sienti. De qua utique declaratione , sic Ba: bosa , m praecitata collectanea, O . de obatione num. . ut
sequitur. P. Oblationes, o eleemosyna inter
Missarum solemnia possunt recipi a
Regularibin , qui possunt se vertere ad populum, o generalem confessonem pro eo faceres endo in medio Altaris, non autem isto dis dendo , o Ecclesiam circumeundo. Sacra Congregario in nullius Prouincia Raaennaten. II. Septem bris I 619. referentibus Aldan. in compendio Canon. resol. lib. I tιιι 3. numero . Ioann. Maria Nouarr. in Lucerna Regular. Verb. OblatIones. Haec ibi. Immo in literis Apostolicis, de 8. quibus supra quali. 7. num. 6. 91eqq. authenticis apud me habitis, haec Sacrae Congrcgationis Concilis declaratio inserta adest. Eleemogynae in Ecclesu Regularum: , ct
in concionibus ad Monasteriorum, Ecclesiarumque suarum commιdum
collacta, dispositom ipsorum liberae
Quoad Canonicam portionem, 9. quae ideo sic dicitur quia a Sacris canonibus instituta , patet conclusio, ex cap.Nos Instituta, ct i. de
Sepulturis , in quo Lood cretus statuit, quod si quis elegerit in alia, quam sua Parochiali Ecclesia se
poliri, tertiam partem corum, qUae Ecclesiae illian qua sepulturam clegerit , reliquit debeat suae dare Parochiali. Sic enim ait. Nulli tamen negan us propriam eligere se pulturam , o et tam alienam. Sed quia dignus esti operarIus mercede δεα, tertiam partem Itii iudieιj, illi Ecclesiae dari censemus , in qlla μυ- si pabWis refici consueuit. Patet etiam ex Clem. Dudum, Iog. Verum , la 2. de Sepultur. quae tertiam Canonicam portionem, ad quatiam coarctat , & limitat. Sic enim Sacrum Concilium Viennense sub Clemente Papa Quin-