장음표시 사용
151쪽
to definit. Verum ne Parochiales
Ecclesa , o ipsarum Curati, sue
Rectores , quι ministrare habent Ecclesiastica Sacramenta , quIbus noscitur de iure competere, praedicare ,seu proponey e verbum Dei, ct
Confessiones audire fidelium debitis, o netessariis beneficiis defrauden
bur, quam quibus umque es qu-ο- documque relictis diu mese, vel m-di incre,ad quoscumque certos, vesdeterminatos usus, de quibus eiram quarta, siue canonica portio dari siue exigi non consumt,vel non debet de ture, vel non de datu , vel qualm tercumque donatis in moν te, seu mortis arisculo in infirmitate donantis,
vel daniis, de qua decesserat, quo modocumqtie directe, vel indirecreFratribu Vsis, vel aliis pro eisdem quartam parism quam auctoritate Apostoseca laxamus, ct etiam timitamus in Parachiatibus SacerdoIIbus, est Eensarum Rectoribus , seu curatis largiri integre teneantur.
s 1 . Patet ulterius conclusio, quoad hanc quartam portionem Canoni. cam ex declarationibus Sacrae Congregationis, de mandato Urbani Octaui executioni traditas per legatum eius a latere quas quaest. 7. num. T. exscripsimus.
it. Quod ii quaeras , quid sub Funeralibus intelligatur ' Respondeo cum glossa in dicta Clementi
lustrii l. Qticipo Pampi lonenii, M
dumtaxat in cera , cr atiis oblaIIo nibus quae deseruntur tempore , quod unctorum corpora adsepulturam Hseruntur . non autem de Missis, ct legatis, aut altis oblatronIsus eorum,
qui apud dicus Fratres sepeliuntur,
2. Ita Rota citat. Dccis. Domini Queipo,quam inuenies apud Dianam , ρart. 7. pag. mrhi I P. Quae ulterius pro exacta intelligentia Quartae Canonicae portionis, Parocho debitae, sic fatur.
Vnde cum sure communi oblatio- Inis fatrae , aut reliciae in Monaste rio non debereιur nisi quarta Ecclesia Parochiati, se hoc usu , se consuetudine ad quartam suneratium fuerit refricta est ex congiIutione Sancrae Memoriae P, affuinii d cla rantis Concilium πιιdentinum sessa Dde reformat.cap. I 3 fuerit con tutum ut a FraIritus non deberetur
nisi quarta eorum fune/ aliam , quae
152쪽
Vti . I X. De unitate Parochi. IL s
tempore seputiura fuerint oblata, esse suae Ecclesiae Rectorem, ut si idaue Sixtus Euartus ad Fratrum duo, aut plures eidcin Ecclesiae in-
fauorem tam consituerat, ut refert Sy user tu Summa morb. Canonica,
in fine, praetensio dicti Parochi, sco- gentis scilicet haeredes , & icitamentarios dciaucti, scpulti in Monasterio Cocolibri Eliacia. Dice-cesis ad celebrandum in Parochiali Nouemiarium, SI Caput anni , postquam in dicto Monasterio
PP. Dominicanorum celebratum cxtiterat, omnI Iure dotii a via
a q. Ex quibus, iunctis, quae Sacra Congregatio declarauit, & Vrbanus Papa Octauus s upra quas. .
nam. P. Obseruati praecepit, habe--s Clementinam Dudum quoad Canonicam portionem Parocho debitam, restrictam S limitatam hoc tempore exiliere, ad so lam quartam partem oblationum, quae cum cadauere ad Ecclesiam in qua sepeliendum ell, deferuntur. Caput etiam, Nos instituta, I. de Sepulturis, relatum supra numero 9. pariter limitatum ad eandem portionem este,cx eisdem demon
Q.V EST I O IX. Vt iam ad Paroni alia iura pertimeat,quod uni sis pro qualibet Parach ah Ecclesia ParochwJ1. Onclusio assirmat , ita proprium esse Parochi, vilicum. tor se non lubordinati praefician tur , nullus corum Parochus sit, nec corum Ecclesia Pavochialis dici possit Iliam tenent Petr Re buff. in praxi benefic pari. 2. titulo,
de non promotis Intra annum , nu-
moro 6 3. 6D o 69. fol. mihi sis 3. Ioseph Malchai d. de probatIonibus,
num. I F9. Pax Iordan. volum. 2.de re beneficiaria, ob. Io. Di.8. numero Der 26 o. Moneta de commutat. vlt. voluntat. cap. Lo. num. 26. Ioannes
Colligitur conclusio nostra ex 2. cap. MAIoribus, iuncta Glossa, eI 8. de Praebendis, cx Canonc , In Ap bus, P. quaest.I. ex D. Hieronymo,
Epsola q. Ad Rusticum Monachum desumpto, ubi sic ait. SInguli Ecclesiarum Episcopi , singuli Archipresbyteri, singuli Archidiaconι , or omnis ordo Ecclesiasticus suis Recror ibus nitri tir. Id est suis singulis in unoquoquc gradu Rectoribus. Estque cxprcsid definita in Ca- 3.none , sicut In unaquaque, et q. 2I. quies. 2. ex Rhemcnsi Concilio desumpto , de sic se habet. Sicut in unaquaque Ecelesia unus Presbyter
153쪽
debet esse: ita ipsa, quae Ponsa, vel dotem, qui eam cane, o sncere re-τYox Gus dicitur , non potes diuidi gat, Ut late per Oldrad. conss.67.
inter plures Presbyteros : sed unum Staphil. d. fol. Ι28 uum. I o. versia, tummodo habebit Sacerdotem, requiritur , o num. seq. Samen. d. qui eam caste, o sincere regat. Vu- fol. Ι26. in tit. D. Feon. in east In no- de interdicImus , ut nullus praesu- pro, in eo corol. prope M. vers. Sciasmat Ecclesiam inter duos, vel plures etiam de rescriptis, late Rebuff. indiuidere : quia Ecclesia Christi d. tit. de non promouenae intra an- ωxor, o sponsa debet esse,non scom nexum, nu. 6. cum altisseqq. Haectum. Hucusque Canon. Et can. Fc- Omnia Sacra ait Rota. Firmat de elesias, I . qu. i. idem desinit. Vidc nique conclusionem Conc. Trid. supra, q. .uum. 2. . ses. 23. cap. q. quod resertur infra . Firmat etiam conclusionem no- quaest. O num. q. stram Sacra Rota in una Recanat. Ea tamen intelligend.i sunt de s Parochiatu, 2 o. Maio,de ann. I S 77. Rcctore,seu Parocho proprietario, coram Cantutio, quam habet Vi- non autem de citis locum tenen- uianuS, In praxi turispatron. Db. 1. tibus, & de vicariis. Illi enim plu- cap. . num. 22. cuius haec sunt ver re S in una Parochiali Ecclesia con-ba, ex num .4 dc rupta. Gyartum, stitui bene post unt. Quia non ines vltimum requisium es, υι Pa- conuenit, quod unus iit ex proprio rachialem habens dicatur Curatus, munere,& ossicio Rector, & quod quod tanquam Rector suo nomine duos, aut plures assumat Presbytc- singulariter, est non cum aliis ad re- ros in partem solicis udinis suae, ad gimen Parochiam Ecclesia assuma- proprium subleuandum onus , si rur, ita ut si illi duo,vel plores prae- per se ipsum Ecclesiae deseruiat: sciantur, qui co essiones audiant, aut quod totum cxercitium illis baptiῆ nt, se alia ad curam spe- Committat si deseruire non potest,
ctantiaocrant, non tamen dicun- aut non tenetur, eo quod Ecclesiae, tur Curati , quta quemadmodum cui Parochialis illa unita, S: subie-
una sponsa non potes duos, υel ρω- cta est, per se metipsum deseruiat. res sponsos habere, cap. I. desponsa Et sic in pluribus Ecclesiis obser-
duorum,sic nec Ecclesia duos, υet uari, nemini dubium sit. In Ecclc- plures Curatos, cap. Cum non igno- sia S .inctae Crucis Naicientis, cu-νes, de Praebend o in τna Ecessa ius proprius Parochus cit Domi mnus debet esse Sacerdos, sponsus, o nus Abbas Regalis CG nobij San- Rector qui curam habeat , cap.In Mariae , & Praesul simul Nare. vibus . T. quaest. I. est melius, cap. rensis, iurisdictione ordinaria &Sicut in una, ZI. quaest.2. ibi, Sed quasi Episcopali in illa ciuitate unum Iantummodo habeat Sacese praeditus , duos Vicarios, vulgo
154쪽
Quast. I. Te proprietate Cura. Ir. 7
2 mentes de Cura, deputare con- promotis intra annum num. 3 6. fol.
sueuit , Sc me ita abhinc annis mihi q48. 3c rit. de dispensatione quad. aginta dc quatuor vidisse testificor. Domnus etiam Abbas Sancti Martini Matri tensis, qui δίParochus magnae illius parceciae est, non duos, sed plureS, tam ex Monachis suis, quam ex Clericis saecularibus pro illius seruitio ita destinare vident Matriti degentes, ut quoties ipsi placet Domno Abbati , per se ipsum Parochi munus xerceat Et Cum omne hoc fiat quiete, 6c pacifice , scientibus, de Consentientibus Illustrissimo Archiepiscopo Toletano, loci ordinario , ω Illustrissimo Nuncio Α-postolico, gato a latere,& Ministris tribunalium eorundem, simul ac Regiae. N Catholicae Maiestatis Supremorum Consiliorum ,& Coram infinitis pene,in omni scientia Doctissimis spectatae vitae, &sanctitatis Viris,nemini fas est dubitare, de eo quod valide, & licite
Vtrum curam nomine proprio exercere, in non alieno , ad
iura Parochi pertineat 3 Conclusio est assirmatiua , ita
ut verus Parochus no sit, qui nomine alieno curam habeat, MCxerceat. Ita Rebessus in Praxi Aeneficiorum , pari. a. sit. de non
ratione aetatis , num. I . Verbo,
Veturum, ex Staphil. in tract. de litteris Iratia , tit. de qualitat. O tu beneflc. vers. Paret igitur. Au
gust. Barbosa de Potes. Episcopi,
pari. 3. alugat. IJ. num. I F 9. ex Mili. in Repertorio, verbo, Ecclesia Paroebi alis, qua dicatur,GOΠΣMeZ, in Regul. Cancestar. glossa 6. num. 4o. dc ex Moneta de commutat.vL
tim. volunt. cap. IO. num. 26. VI
uianus in Praxi Iurispatronatus,
pari. I. lib. 2 .cap. 7. uum. I. I. ct 22.
ment. unica de officio Vicari, , ex Staphil. Leo ciI .vers. Requiritur, 3c ex Ludovico Gome E in Commentar.adregulam de Idiomate , quaest. II. num. 6. Vers. Requiritur. Ex quibus etiam docet curam anima rum propriam esse penes Praelatum,non penes vicarium, etiams perpetuus iste sit, quia haec cura
penes eum residet , qui nomine proprio, & non alieno illam exe
Nostram conclusionem tenent α Pax Iordanus volum. 2. de re Beneficiaria lib. I O. tit. 8. de collatione Parochiatium, num. I. Vers. Temitum M EIigius Bassaeus in Samma, Verbo, Vicarius , num. s. Vbi ait,
quod cura in habitu, dia quo ad
155쪽
exercitium residet penes principa lςm , si percipiat ipse fructus debitos ratione curae , apud Vicarium Vero pei petuum cst cxci citium , si fructus pcrcipiat,& in habitu apud principalem. Et num. 8. ait Vicarium temporalem non habere lil-risdictionem ordinariam, acl cli iure suo : iuxta quod intellige Lay man, rn quaestionibus Canonic Is de Praelatis Ecclesiasticis,cap. i 6. quoi 2o8. dicentem; Multum refeνι , Virum in Ecclesia parochiati Mona sit rio unita VIcaraus perpctuus, An vero te θνaDs, secularas , aut
Retularis misistitur sit. Nam iste subiacet etiam iurisdi Zioni,ac usitationi Abbatis Monaster0 tamquam principali R Liora suo , a quoetram amouera potes.Sed perpetuur, se intitulatus Vicarius parum a Praelato , inoque Monasterio inspiritualibus dependet Nam talis VI-
caraus Ius, ac tri u lum Parochralis
Beneficii ab Episi a tonsecutus est Cum autem ius seu titulus Beneficij indivisibilis sis neque enim unius Paroochia duo Parochi , unius Monosorij duo Abbates, unius Epsc
patus, duo Episcopi esse possunt ideo
dicendum es in hoc casu curam Pa rechiae ad duos perIInere diuersimode, ad Vicaraum qisdem in aictu ; ad
Rectorem , qui es Abias Monase-rν, in habitu Ita Layman Hoc enim intelligi debet,qua do Ecclesia non eli ad mensam unita Monisterij , ac per conse quem illius fructus,non Monait rium, sed Vicarius perpetuus percipit, qui xcie, Λ unice Parochus cst quoad exercitium , in titulatus ab Episcopo, pat umin spiritualibus a Monasterio dependens, uti diximus Drt. xquaest. 2.de Huso ne unIonis, num. I O. Malibi passim. Quando vero virio est ad mensam, non Vicarius percipit fructus, nec vero in Parochus, nccius, & titulum beneficij consequitur ab I piscopo , cum omnia iccensita penes Monasterium sint, iuxta di cha in eadem qu.esione de diuisione
alibi saepe ; sed solum ab Episcopo
consequitur Comnussionem , qui non potest illam perpetuam Conferre,sed ad nutum Monasterit, uti in citato num. I 3. Ostcnsum fuit. Illud autem , quod dictis n. z. 4 immediate addit Paulus Lauman,
scilicet. Et haec habitualis potestas in actum exire pol stoi Paro hia per
interam enim Reictor principalis, quuin casu nostro est A bbas admirus rare poterat. Hoc inquam, quomodo Verum sit, non capio, si velit Layman Abbatem, in hoc tantum duplici casu habere curam in actui. A quo cnim tunc illam accipit Anullo namquc iure pro tunc , habenti solam hibitualem , concedi.
iniicinio. Ergo si potest Abba,
exercere curam per mortem,& re
signationem Vicarij, poterit S isto stante : Quod inconueniens non est, nec eX eo crit titulus beneficii diuisus. Diqitigod by Coos e
156쪽
suas X. De proprietate Cura. I 29
diuisus, cum iste sit semper penes a Viuiano accepi. Sic enim illa nu-Monasterium, cuius nomine, &non proprio V icarius curam exe Ceat. Vnde duo Parochi dici non
s. Tandem, pro in terpretatione a me facta, debere scilicet intelligi istum Doctorem loqui de Vicario Ecclcsiae, quae ad mensam Monasterii non sit unita, facit distinctio
ab ipsomet tradita, quaest.2O6.8 redenti. Ibi enim ait. Parachia duobus modo Monasterio incorporatae
esse possenti: vel quoad temporalia autum, vel quoad ιemporalia, edis irata atia simul, sese pleno ιure. Glossia1n cap. 3.mb. Pleno iure, de priuilegus. Iste secundus modus incorporationis, seu unionis idem est quod unio ad missam , teste Glossa in Gl menti Frequens, Ver bo, Ad mensam, de exec . Praela
tor. Garcia , de beneficus, pari. II. cap. L. num. 3. Or q. Flores de Mena, variar quast.Bb. I qua'. to .numero Ι 8. M alis dicentes Vnionem ad mensam, conuerti cum Vnic ne
quoad spiritualia, & temporali 3,S pleno iure.Layman igitur cum negat dependentiam V icarij perpetui in spiritualibus , non potest loqui de ista unione ratione cuius subiicit temporalem Abbati.
ει Cones usionem nostram etiam itenuis Sacia Rota, rn D canalem Pa ochia , 2Ο. May,de ann. II T. Coram Cant itio, a nobis in Calce
Operis,la primera exscripta, fideliter quidem, Sc integre,prout illam
mero 3. ait. Tertium retustum est, ut obtinens Ecclestam Parochialem ad hoe τι dicatur Curatus exoceat cur m nom1ne suo, o non Hieno, τι in eap. Fxtirpanda , g. Rui vero, ese ibi Doctores, de praebend. archIA,
in Clem. I. num. q. versic. In non an
nexis , de o c. Vicarij. Mil. in Re peri. in verbo, Ecclesia Parothialis, qua dicatur.Staphil. d. fol. Iramen. dfol. II. 6. rutit. Quers. Requiritur etram. Rebus . in s apra xi benes tit. de non Promot. in ann.
Deinde probatur conclusio ex I. Canone, Fecisas , et I. 13. qu. V. in quo Dionysius Papa in haec ver- ita prorumpit. Ecclesias singulaν si nolis Presbyteris dedimus: Parach/- , ct caemeterra eis diuisimus: se unicuique rus proprium habere tuimin. Ex quibus euidens fit, nullum dari Presbyterum Parochum,cui proprium non sit ius Parochi,sed alienum. Vltimb probatur ex Trident, Rnosesset q. p. I . ibi, propriumpo pulum : & : propriis Me Parochiaae. Cuius adamussim verba, quaest sese
Q AESTIO XI. Vtrum limitatio territorij sii is
iambus Parochi λConclusio est, non dari Par r
157쪽
niti Ecclesia , cui praeest , iunitatum , &. certum habeat territ rium , certis limitibus designatum. Ita docent Petrus Rebussus, ti-ιulo , de non promotιs IntνA aamum,num. 3 6.ex Staphil. Zerola n Pr xi Episcop, verbo , Parochιa, vers. Ad quartum, Pax Iordanus, vota. mine 2. de Re Beneficiaria , lib. Io.rit. 8. de collatione Parochi aliam,
2. E stque expressa in cap. Ecclesias, ei I. II . quas . I. ibi. Ecclesias singulas fingatis Presbteris dediamus : Parochias, o caemeteria eis diuisimas : er unicuique rus proprium haberestatuimus: ita videlicet ut nullas alterius Paraehi ter minos,aut ius inuadaι: sed si unas quisque suis terminis contentus. Quid clarius In cap. etiam, Plures, et J4. I 6. quast. I. ex Concilio Toletano desumpto, sic definitum inuenio. Plures baptismales Eecissa in una terminatione esse non possunt sed una tantummodo cum
suis Capellis. Et si contentio fuerit
de terminatione duarum matruum
plebes utrarumque discernani: drsi non conuenerint, lis Dei iudicio di
3. In Concilio Affricano eap.8 1 ex quo sumptum est caput, Si / piscopus .el l .de Parochus, ct alienisparochianisMatutum est. Si Episcopus ex Donaratis ad Catholicam est
mnitatem eonversus, a ualiter i
rer se dividant eas , quae sic inuenta fuerint, ubi amba fartes fermi,
ιdest ut alia loea ad istum, alia ad
dat, quI ambas temporis in Epis parti habet, o minor eligatur. Concilium tandem Tritanti- 6. num , praecedentes confirmans Canones sacros, ita definit a. q. cap. Euonam puraque , vers. In sis quoque, et 1 3. In iis quoque ciuiIatibus,ae locis, ubi Parachiales Ecclesia certos non habenι fines, nec eo-mm Rectores proprium populum , quem regant, sed promiscue petentibus Sacramenta Adminspirant , mandat Sancta Synodus Episcopis pro tutiori animarum eis commissarumsalute , ut distincto populo, incertaν, propriasque Parochias, unicuique suam perpetuum , pecuba remque Parochum assignent, qui eaν cognoscere valeat a quo Ιου δε- cite Sacramenta susciprant.
Vtrum cura perpetua, F non ad tempud , ad iura Faro-
lum csse verum Parochum, qui non habeat curam Perpetuam, sed tantum ad tempus. Illam tenent Augustin. Barbosa, de potest. spiscopi, pari. alugat. F7. num. 36 I. ex Hoxeda de incompatibili
158쪽
cua'. XII. De perpetuitate cura. I I
cestari gloss. 6. num. 9 3. Zerola in Et probatur ratione. Quia inter . Praxi Episcop. verbo , Parochia, Parochum , & Ecclesiam suam vers Ad quartum. V iuianus, L D- Matrimonium spirituale contrahi-
repatronatus , pari. I. tib. 2. cap. 7. tur. Sed sicut Matrimonium car num 4 I. Ioan. Andr. cap. Delibera- nale ad tempus non contrahitur,tione, num. I. de officio leg. Bb. 6. sic nec spiritale. Glossa In cap. Abbas, eap. de multa , num. s. de Presbter , Verbo , Perpetur, Vni Praebendis. Benedictus de Capra, co de capellis Mon. Ch. Eigo Pauli habetur tom. I.communium opi- rochus curam perpetuam habete nion. OL mihi q87. Petr. Rebusias debet, ut sit Parochus verus. in Praxi de re beneficiaria , tit. de Deinde. Beneficium Parochia- snon promotu intra annum num. 66. te non est manuale,sed titulare, ut per notata in Cap. Cum ex eo, de saepius respondit Sacra Congrega- electione, in 6. Glossa in extrauan- tio Concilii ad cap. I 8. sessionis 2 q. gant. Execrabitis, Ioannis XXII. de reformatione, tesic Pace Iorda- Eligitis Bassaeus in Summa , verbo, no , volumine 2. de re beneficIaria,
Vicarius, num. 8. cx Nauarro in c. tib. Io.tit. II. num. 283 M tenuit Placuit,uum. 69. ditiin I. s. de Pin- multoties Sacra Rota apud ipsum, urtent. praecipue in una Toletana turis no r. Probatur conclusio ex capit. minandI 29. Nouembris II 8 r. c
Presbtret,unic. de Capeli Mon ram Blanchctto , in qua dubitato, Ectorum lib. 6. ubi Bonifacius Pa- An Dιcus fundator Parochraliseo pa V HI sic statuit. Presbteri, qui sit in fundatione statuere, quod Re- ad curam 8 puli p r Mina hos in Hor fit amouibitis ad nutum patro- eorum Ecclesiis praesentrent υν Et f in partem negatiuam se incli-e is , cst instituuntur ah ipsis cum n.mit. Ergo est perpetuum. debeant use peip ιυ consuetudine, Sed obiici cs. Datur Parochus, 6: vel utuι o qhouis eontrario nono, qui habeat curam animarum m sante,ab et dem nequeunt Ecclesiis, nualem, Sc amouibilem, ut videre nisi per piscopum , ct ex causa ra- est in Praelatis Rcgularibus, quitionabi δε amoueri. curam habent non solum II egula- . Eadem conclusio, non obscure rium suoium , sed etiam saecula- per Sac um Concilium Tridenti- rium degentium in parcocta suo num definita reperitur fessΣΑ. eap. Monastcrio annexa, Vt late proba L . ibi Mandat Sancta Synodus mustari. a. quaest. 2. de diuisione Epy opis ut di tincto pcpulo in rem unionis num. 9. 1. 2. I 3. 9 S. LV pr pria ae Parochias Omeui- in disquisitione de Iure,&potesta-quesum perρ tuum peculiaremque te Prioris annexi,num.n 8. seqq. ' inochum assignent. Q. cum tamen dicti Praelati tempora-
159쪽
les sint, & multi illorum manuales, Sc amouibiles, ut per se patet. Ergo falsa est conclusio as
serens nullum esse vorum Parochum , qui non habeat curam per petuam.
W7. Huic obiectioni respondeo separando curam animarum saecu-jarium spectantium ad Ecclesias
Monasteriis unitas, a Cura animarum Regularium Praelatis illorum subiectarum : Sc dico utramque Curam est e perpetuam, licet diuersa causa pro earum qualibet assignari valeat. Respectu igitur saecularium cura est perpetua, quia illa residet penes ipsum Monasterium ad cuius mensam Ecclesiae sunt unitae, ut bene docet Pax lom
danuS, volum. 2. de re benesicraria, lib. IO. tit. 8. de costatione ParochI
Iium, num. 64. Ec alibi ostendimus. Monasterium autem perpetuum est, ut eX'patet. Ergo quamuis Praelatus cius temporalis sit de m nualis, cura, quam in saeculares Pa-xochianos annexarum ebercet , Perpetua erit. 8. Immo concesso , quod cura di- ctorum saecularium .penes Praela tum ipsum immediate maneat ., Perpetua illa erit , quamuis ipse Lemporalis, 3c amouibilis sit, quia jurisdictio nunquam vacat, Cum mortuo, aut amoto , siue tandem absente Praelato .ipso mrc deuoluatur vel ad Capitulum , seu Con-Φentum , vel ad Praesidentem ne- λςDris subrogatum, cum corpus illud mysticum sine capite esic nequcat. Vide infa,num. Ioo. di quisitionis , de iure Prioris au-
Denique obiectioni respondeo s.
Praelatos Regulatcs , a iure pCrpC- tuos omneS COS elle, ut lato probo
in dicta disquisitione Canonica de
Prioribus annexis, num.4O. Et Cintum beneficia aptitudinc peFc tua sunt . licet ea obtinentes inmoueantur ratione obedientiae, quam professi sunt potvis quam CX natura ipsorum beneficiorum. Primum Iunicit, utique peipetuita, ex aptitudine, bc secundUm. Dem - pc amobilitas ratione status illa possidentium non ossicit,ad hoc viilla vera, dc propria bencficia dicantur, & sint, oc curata quidem. Vide quae liac de re diximus r. I. quaes. a. num.q. F. ct 6.
Quod probat glossa in Gem. EI IO. si principalis , vel b. Per eis Donem. Ja a. de rescriptis , ubi agens de Priore Conventuali naanuali , dc ad nutum 1 ut maioris remotabili, an sini licet Iudex delegatus csse V Icat, Cum pe petuus non sit, ac per conseque os nec Praelatus . seu dignitas, qu an qualitatem exigit, in Iudicibus delegat ες Apostolicas, cap Ssatutum , gUaucimu , Cl I I. de rescript . Lb. 6. sic ait De isto et ero, or de inciali, quem spisi pisad nutum remouet, mertia dubita
160쪽
uast. XII. De perpetuitate Cura. I
litate, possunt praefati Prior Con- potius ratione obedientiae, o ex milientualis, Sc Ossicialis Principalis professionis, quam ex natura bene Episcopi cile Iudices delegati, ely, possint remouerι ad nutum etiam reddit hanc rationcm , immediate Abbatis, qui potest etiam non remο- pol huc iba modo allata. Sed satis
es quod possunt esse perpetui, id est
cit. Item per mortem, vel remotio nem talium Priorum, licet obedien-trara , vacat Priohatur,ut patet Infra de suppl. negQ. Praelator. uia
aet. Haec glossa illa, cuius verba: possunt esse perpetui : & pir mor
rus. Benc , iccteque expensae demonstrunt Prioratum, & Ossicia- latum huiusmodi ex propria natura perpetuos cilc ; licci per accidens , obedientiai h sint, Sc ad nutum amouibiles. Et vacare quidem per amotionem , quia per- potui sunt, cx propria ipsorum na
a 2. Idem probat, & clarius, Sacra Rota in Sabinens. Archipresbytcratus, 27. Doccmb. de annN 6oo. coram Coccino, quam infra inuenies, ta 32. num.T. 8. 9 9. rationem decisionis hac reddens. Euia Beneficia Regularia aptisadmeώnt perpetua, nisis ea obtinentes
amoueantur. Et de his iudicatur ve
de perpetuis pro ut sunt de sua n
Iura um conferantur in titulum
ossunt imprarari , lura obtinentes
Ex quibus omnibus bene fit, I s. nullum elle Parochum non habentem curam perpetuam , ut in Monclusione alleluimus , & non solum respectu animarum faecularium quando cura residet pcnes
Monasterium , aut communita- εlcm immediate, aut per deuolutionem per mortem , aut amotio
nem Praelati,sed etiam quando penes Praelatum amouibilem residet, tam respectu animarum saecularium, quam regularium. Vnum hic obiaer adnotare du- I xi, quod licet verum iit, quod supra dicunt glossa, SI Rota, vacarC scilicet Prioratus Conventuatus obedientiarios, pcr Priorum amotionem, S impetrari posse; locum tamen impetrationi non dari in Prioratibus nostrae Congregationis Benedictinae Hispanae, duplicis Constitutionis Apostolicae vigore, quarum altera ab Alexandro Papa Sexto emanauit I.Kalendas ApriliS, anno a Sol. in fauorem Congrcgationis S. Iustinae de Padua , nostrae communicata per Iulium Secundum anno I IOS. altera vero a Iulio Tertio, tertio decimo Kalcnd. Martis anno I S I 3. in fauorem nostrae Vallisoletanae Co gregationis 3 quarum omniumem la, transumptaque autheu