장음표시 사용
111쪽
UNAT IO CONCESSI AN O PATRONO COLO
N AE PRO ERIT SE IUS ERO AC UES MUNIFICA LARGITATE OL M HONORE M DEUITUM PRAE STANTISS OUIRO PRAESENS TEMPUSE EG ET A MUNAT CONCESSI
v. Principio eius marmoris dictio, sueae, o irithographia, , characterum forma ea est, ut
seliptio abitio exserta voce aetatem Tito longe sequiorem dicanda, ostentet ; itaque nec antiquius medio se culo tertio , nec diu recentius aevo Con
stantiniano suisse videtur . Praeterea, eum Demarchia , h. e. Graecanico Magistratu Munatium Filium lanctum exhibeat, ne liquam ad Ilerculaneum nostrum pertin re potest , utpote quod Romanum Municipium ad ultima usque tempora omni Graecitate alienum fuisse satis superque ostendimus . Id etiam dicendum de appellatione Colaniae , quam minime Herculaneo convenire supra docuimus . Denique ipsa vox Regio mutilano istim ab Hercu.laneo illam epigraphen abiudicat. Nam si ad Iserculaneum Coloniam illa pertineret,
Pes maria autem dicta est illa Regio, non
quia primas supra reliquas omnes regiones serret, sed quia inter primarias ad secundariatum disti ctionem censeretur; ea est enim eius vocabuli notio . Et quidem ea Regio , quae universam urbem Helculanei veluti repraesentabat, convenienssuit, ut primariis Neapolitanae urbis aequaretur.
Domuertatim principem suisse Neapoli masti-ptatum, testibus firmare non est opus . satis sit meminisse , o Spartiano HU Aug. p. ieta Hadrianum Neapoli suisse salutatum D arctum : per Latina op-
quid ineptius, quam unam eius Regionem mutilanensitim dicere, S ipsum Regionis nomen reticere p Quod si reponas Regionem illam proprio nomine dictam suisse primariam , tum illud uereti anensitim superquum erit ( ). Eis igitur uerculanen.ses proserat, illi prosecto esse nequeunt, qui olim sepultam urbem inhabitaverant. De aliis ergo Herculanenishus, sive potius eorum nepotibus , qui post suae urbis satum alio transmigraverant, lapidem loqui necesse est.
Contra vero Graeci Magistratus mentio, vs.
me quadrate ita etiam Coloniae adpellatio, qua per id. temporis urbem nostram gavi
sam esse docti Viri (s) demonstrarunt. Denique Reeionis (rb des gnatio Neapolim in
tento digito ostendit . Hanc enim urhemin
t Ia Disator, di iiij, es intimmis sest: apud Neapolim simarestit. Eodem honore apud Neapolitanos ornatum suisse & Titum , acutissimo eoniectatur Cl. Nicolaus Ignarisi in P . Nesa'. CUM 'Ae g.(ι) Vide Resinesium , Marochium in p. ad Carb. D tr. III, & prae reliquis iam tunidoralissimum Conlegam Nicolaum I narra in dem . Noap. Pari. II eis AEl. et ubi hanc patriae antiquitatis partem in summam lucem revocavit.
') Consule Magochium I. c. ' et i , ubi &de Diaconis regionariis etiam disserit.
112쪽
in Aetione, suisse distinctam haud secus
ac Roma , aliunde constat. Alium enim eiusdem prorsus aevi Neapolitanum titulum apud Gruterum pag. 36. n. c habemus,
cinio Potrono Cogoniae posuit(8). Ad haec Diagnus Gregorius epistola ad Fortunatum Neapolitanum Episcopum, de Acta S. Agrippini Episcopi Neapolitani eiusdem uerati
Ianensium regionis meminerunt; nisi quod ab utroque scriptore curtato nomine mmctilensitim dicitur. Sed & ex iisdem S. A grippini Actis novimus, ubi ea regio steterit , in ortivo scilicet nostrae urbis latere , eademque dictam etiam fuisse Plautim Furcitionsem e quod nomen hodieque illi
regioni superstes est , in qua S. Agrippini templum colitur (s). Quod si ita se res habet , unde quaeso
IIerculanenses isti in urbem Neapolim commigratiant , , regioni nomen dederunt pNemo sortasse non providet . Nimirum consepulto sub vulcanica strue Herculaneo , alter , ambove Duoviri a Tito de ducendae profugorum coloniae misi , non alibi eos , quam in vicina Neapoli collo.
candos putarunt, rati eos ex vicino posse avita praedia curare sua r quae quoniam montis eiectamentis obruta fuerant , visa sunt nova tunc adsignatione more coloni rum opus habuisse . Prolato igitur urbis pomoerio eo in latere , quod obrutum Herculaneum respiceret , profugos ibidem veluti novos Colonos statuerunt . Hinc
illa Regio uoreti gestiensis dicta e hine Herculis cultus , veluti patrii Divi , ibidem
maxime viguit , ut ad sera usque tempora ibidem manserit locus dictus Sanctae Mariae ad mletilem, & compit tim Bercti-Dtim , qua ad D. Augustini aedem itur (io),& extra Portam Nolanam aedicula dicta Sisii salvatoris od Pitim uereti eam (ii). Ex huius igitur marmoris testimonio , &priscis urbis nostrae nomenclationibus sa- 8 Apud Hade. Guillelmum olim stetisse dicitur s eiusmodi autem est:
ALFIO . LICINIO M. P. PATRONO COLONIAE . Ex . COMITI pvs REGIO THERMENSIUM.VERE.PATRONO
s) In M12ochiana Disseitationa de SS. Episcopis Neapolitanig in Appendico inter miracula
S.Agrippini p. ao. n.6. memoratur quaedam P
Dra in ciuitate Neapolitana habitatris REGIONE HERCULENSE, quae sanata uti Agrippino suit. Rursus a s quo ex soco scriptio Petri subdiaconi auctoris X saeculi incipit legitur: sim( S. Agrippinus ) . . . . ad sos consanguineos etiastandi gratiis p voret in ros sonorii Gid lices HER
otiis idem originem natisitatis semorat . Ergo ubi
tis, ni sallor, de IIerculanensum Colonia Neapoli post illam cladem recepta constat. Sed & ipsa colonia praesidium e Statii v III. auctoritate adsciscit, & contra inde Poetae
verbis lux os unditur. Papinius enim Syla. ehi. III cam .s , ut animos uxori adderet Ne
polim Vesuvii causa redire timenti, sic ait: Aon adeo Vesolatis apex, O sitim mea diri Montis hyems trepidis ex iacit cibibus tirles: Stant , populisque Oigent . mic auspicerandita Phoplo Tecta Dicarchei pontis, atqtie litora m tindis pira at lete magnae tractas imitiantia
otiae Capys ale iis i Dolt msonia Tetieris; vita quoque haud si a) proseriis tenuis, nec rara COIONIS
Dictitabat ergo non adeo Vesuvium sae viisse, ut omnes Campaniae urbes omnino exhauserit; stahant enim adhuc, atque vigebant Dicaearchia , Capua , atque Neapolis non tenuis propriis cibibus, nec rara COLONIS . Quare praeter suos Cives, Coloni etiam Neapolim tum temporis celebrabant Statio auctore . Unde autem Co-Jonos istos advectos dixeris, nisi ab obruta nereulaneo , postquam vidimus Herculanensium regionem inter primarias nostrae
urbis diu stetisse * Novi equidem Colonos a Poetis aliquando pro ineotis sumi et sed
tamen de iis dicunt , qui lares suos alicu-hi sxerint. Nee enim nego Herculanenses istos incolas potius , quam stricte Colonos dici potuisse et squidem nova prorsus Coloniae species erat illa, nec ab Urbe propagata, nec solitis de causis. Coloni vero idcirco dicti sunt recepti a Neapolitanis Herculanenses , quia & Duumvirum au et oritate deducti suerunt , & in civitatis
iura colonorum more admissi . Ceterumneseio , an Papinius Colonorum vocem
alio , quam stricto sensu usurpet . Illud certum est , alibi ea suisse usum , cum de
Sed nos Gaspari Barthio libentissime adsentimur, qui pro es reponit haud, atque sic adnotat : Mi
ror nsminsm doctorum hominum mei indirago ton rism hianc horam versorum conrtiptionem . At manee: enter e contria monum Poetae rant ; Antoni ara m eius est, nee propriis, nee is enis halitator sit aram o D Dam misto laec autem contraritim omnino tinnitiistr. Nobis tamen vulgata lectio minime incommodat s vel sc enim nobis rentia suffragatur. Quippe sensus alius esse non posset . quam ille: Nostra Neapolis etsi propriis civibuet torrae motu absumtis sit infrequens , colonis tamen aliunde advectia non est rara.
113쪽
Puteolanis , quos Colonorum iura, & cognomentum a Nerone adcepisse novimus , ik de Neapoli ianis loqueretur ; h. e. D.
sine aceita meis, pari et his largus , O glis . Si igitur Puteolanos stricto sensu cinnos dicit , cur non eodem pacto Neapolitanos 3 qui , licet Coloniae iura non adhuc obtinuerant , Coloni tamen iam tum ad pellari ob Herculanensum deductionem gestiebant , quod denique cognomentum imperatoris rescripto adepti sunt. ix. atque hinc datur intelligere , cur Neapo-
.u,'A. .. , ueresanivm , sive Porticum uereti is, di ,solitani quam supra ipsum obrutum Herculaneum Iec usu fuit, non coniectura ex Petronio
arguimus Cap. sportori , celebrahant , &sortasse stata die sacra supplicatione adibant . Imo vero non ab aliis , quam ab ipsis Neapolitanis IIerculanensibus templum illud cum Porticu fuisse denuo excitatum pronum est suspicari: quippe cum ager Herculanensis Neapolitano ipso iure adcesserit. sis . :,- P ex recepta hac I erculanen-
cogorii, se sti sum colonia factum fortasse arbitramur, ra Neapolis ut olim Neapolis Coloniae cognomentumti. h. 'et , iura petierit , atque obtinuerit; non tamen sub ipso Tito , neque sub Nerva( ut Maiochius in Disseritit. Ea Cathediri coniectavit ), sed potius, ut luculentissime ostendit eruditissimus Ignarra in De Pal
Ae OL Cop. V, Antoninorum tempore . Cum enim communicata soret, celehri Antonini imperatoris constitutione, toti orbi Romano civitas, tum ma1ime vetera Municipia in ius Coloniarum mutari gestierunt, quippe Coloniarum ius, & adpellatio melioris notae esse diu ante coeperat. Id vero ut Civitates ab Imperatoribus impetrarentur , nihil opportunius , quam praetendere , se olim colonos re vera recepisse . Uoc igitur praetextu cum Nea
politani iam primum Municipes (ig)sacti
minime carerent , utpote qui sub Tito
Derculanensium coloniam intra moenia reis
cepissent sua , haud dissicile ipsis suit ad
Coloniae dignitatem eo 'btentu perve Nire.
ouandoquidem initur splendidissimum il- xi.lud Municipium , veluti Pohil tu surculus , Mncuso, in nostram Neapolim instum aliquando suit;
ad domestica decora hoc sane non ultimum adcedit. Itaque nobismet iure gratulamur, quod Iserculanenses memorias exsequendo, patrias simul antiquitates inlustrare , &maiorum nostrorum historiam e tenebris vindicare opportunissime datum suerit.
(ir) Temperare hole mihi ron possum, quin Patriae antiquitati consulam , & ex Tullio locum proseram , quod adhuc nescio , quomodo eruditorum sollertiam fugerit, quotquot pro Neapolitano Municipio aduorsos Mario rellium digladiarunt. Pluribus enim sit locis Tulliog de Neapoli ad Municipii honorem evecta post civitatem Sociis, di Latinig datam meminit: sed eorum omnium auctoritatem declinare callidissime Mariotellius sategit, , cum nihil ultra suppeteret librarios negli-pentiae, vel sublesiae fidei accusavit, quas verba vel transposuerint, vel de suo insarciverint. At nihil clarius, nihil inoluctabilius, quam quod idem
orator habet in Ora sino pro Archia, ubi ut probaret Archiam Civem Romanum iure factum, narrat Op. 8 eum Tarentinos, o Rhet nos , mat Alanos eis tino Anulo : mox vero cum docuisset
ipsum Heracleae etiam fuisse idoneo tempore ii tartim , ctim lyx fer satu adscriptum , & domicilium in Italia habuisse , & intra sexaginta dies apud Praetorem suisse pro ii iam , quare ex lege ei civitas deberetur , ut argumentum cumulet , sic cap. s concludit et stitio ram ita stat , c d Ul ,
-nim per Tullium orat set pium sus ne civem Noapolitantina , vel Alointim, vel Tnrendinum , quam Heracliensem, ut ad Romanam civitatem aditum quis iuridice haberet. Dicat nunc Mariorellius considentissime, oborta Neapoli contentione ( ut Tullius idem Coris Iunis eos. 8 narrat , aeque ut Heracleae , ram myna pars in iis c mutatisis ANX si Iisertis om Hiienti antpforrent, a Neapolitanis publice repudiatam fuisse civitatem, ab Heracliensibus non item Verum & e Papinio Statio duo proseram loca eruditis nondum observata, quibus plane conscitur, Neapolim sua aetate Romanum Municipium fuisse , & quidem pleno iure . Dravaram enim V, curna. quo Patri epicedion canit , ut eius generis nobilitatem extollat , inter alia eum infantem praetexta fuisse indutum , &aurea bulla insignitum, quod Romano more ho nestioribus pueris suisse concessum, nemo ignorat
Ponso D, ursos infantia a git Amistis, Si vij bonores toa , es nos se pectoris Ortina . Haram autem IV e. m. s. Neapolitanis etiam
in Romanum Senatum aditum patuisse, modo senatorius census, & nobilis stirps adessant, test tur; eam enim dignitatem Neapolitani Menecra- iis filiis auguratur: sui a ct opes, o origo sntim , hac iam de
tritias intrares foroae , hoe mbo sis ipfa( Si modo prona bonis i miti iris a lat mina ) Romi sis Amon fare senatus. Adeo verum est Neapolitanos , et si Graecitatem in moribus retinere mordicus studuerint; Romanam tamen civitatem post te Am Juliam fuisse
114쪽
S. I. Otiid Vestiolo debeamtis . II. 5 retigestiens laetissemicla in Attittim . III. Cur primi Icademici de Pilti is tirbibus non esistertiorint. IV. Ouot faltilae de hisce Hosponitus prodierint. V. In qtiod temptis eam tra lationem disiti rarint. VI. metochio ea pro-υincia demandata . VII. Ain tuta laetidemia lati lati obtigit. VIII. Summaria huius diatritos partitio.
Quid de ant; lusorsbus Tito Caesare Vesuvinis incendiis scriptum , sue traditum olim fuerit. Rag. o. S.I. De yriscis Vestibii erastitionibtis 5 Ariei fi tierant. II. Non ita de Ietnae incendiis. III. Ouid Strabo de V stiola fluuid fit. IV. Ouid Vitruoltis. V. Ouid Diodorus Siculus. VI. Otio tim Diodores Ooeot Ctimis itim folim. VII. Cipantomachia Pro Vesubinis incendiis oti o adevia. VIII. Prima Vestibii ineendia ad mythicum tem-
Indubia vetustissimarum eruptionum monumenta . quae in Regiis effossionibus deprehendimus, unde remotissimam earum aetatem licet arguere. Pag. s. S. I. Materies ertie alia beterrimos insitimmo toti/j indicat. II. Otiomodo eructata den satur ante tierculaneum conditum. III. Otiomodo tinta Pomaeeios condito .
De priscis derculanes , & Pompeiorum conditoribus eum eae historicorum fide , tum ex ipsius adpellationis indicio. ym. IO. S. I. quid de laram urbium fundationes o iures tradidor iit. II. Oti nam mutiles eti-rtim ii itim stindator. III. Otiomodo Strabo eitis aetorem designat. IV. Non Grae-ctis uercules, nec Graeca ti itini nomines. V. Otiod histor aes praesidium ab illa ueraculis fabilia. VI. Phoenicum in hosa ortis adoptittis . VII. Incerta Vestioli orthogras hia remotam originem adseruit. VIII. Orientalis 'soli et mon. IX. Incerta ueniactitanei scriptura, ei qua et moti . X. Pompeioram etymon . XI. Straboari locus GPompeiis res tuendus . XII. Otiid notorsiou Athenis fuerit.
De uereulanei stu, & ambitu. Pae. I . S. I. Otiis nostrae inoestigationis scutis. II. Vetertim de mestilaneo testimonsa. III. Inoeterum descriptio detectae urbi qtiadret. IV. Osto pacto primaobi foli facies dignosci queat. V. Oua ve e tortio tis . VI. Duplicis mypties adornatio . Vil. II eritis Mappae fui ium . VIII. Veriss a Vetertim Arariptio e mappa adparet. IX. Constans sui tortim memoria. X. Pulsese de stiminibos O'iniones. XI. Ortibi sttiminis doctimentum. XII. Eitis alaetis inquiritar. XIlI. Oeeidui stiminis oestigia . XIV. Ostotempore dioeriit . XV. lan uerculanei sttis Petit ingerianis tabulae resiondeat .
XVI. Soati' lapidi: adhae stipesitis testimonium . CAPUT V
Da Pompelorum stu , & magnitudine . pag. v. S. I. Ouid recentiores de Pompeiorem situ vitiati sint. II. Veteres omnes maritimam titbem dixertint. III. Straboli, de eius Aa iesimonium. IV. Λmaecem etiam dix sed Pant. rol. Differt. C e runt.
115쪽
rant. v. Datando o risitatis eius fittis depresectis esse. VI. In scientiptis o e ris sitis oes ta comparent . VII. C. Plinii testimonio , qtio tisque mare procederetώifcimtis. I sit. C. Plinii itinioris, S Senectio Potiti mesentim nobis Iticem ossitndunt. X. Gratis Iaeotim urbis partem lambebat. X. Ubi steterit Pompeia Palus, S Ηe culis Salinae. XI. Otii fueriti Salinienses . XII. Otiae Pompeiorem magnitudo.
De Igerculanei, & Pompeiorum aliis alio tempore incolis, dominisque , antequam Bd
S. I. Strabonis sententia de primis ectram incolis . II. Osi primi incoitia uariis nominialtis adpeglati. IlI. Ctimani o Strabone illine merito erue tibi. IV. Dionysius , O C non Straboni concintini. V. T rrhoni S Pejugi pro eodem putilo a Strabone ad e ti Osis Dee erant. VI. lantiquissimus tit itisque Mosetigi adopiittis , O dominatio . Vs s. vilii Seriptores sesello etim mirabone , O Dionaesio eoncilianitir. VIII. Capuae sndatio ab I et Ucis no tam vinionem Frmat. IX. Pginii , S Dionaesii auctoritar Peregrinio non satiet. X. Imo Dionysiitis verio cliserottir. XI. misis igitur C manis Detis . XII. Samnitibiis deinde es erant. XIII. Otio id tempore eυenerit. XIV. Flori mens es Deatur. XV. Samnitiea montimenta in es ossis tirlibus inuenta . XVI. Variae uoutilanensis epistrophes, interpretrationes . XVI l. Nostra Iecho , O interpretatio. XVIJ I. Pompeiano vi rapte legittit, o interpretatur. XIX. Λlia Samniticia epigraphe Averrima est a .
ouo tempore utraque urbs Romanis cesserit. Rae. . . S. I. Otiundonam Romani Pompeios oecupari t. ls. Ouando mutiganeum . III. Utrmque urbs iteram a Romanis depicta . IV. Omnium oleissitudinum epilogus .
De politico Herculanel, & Pompeiorum statu praesertim sub Romanis. Rae. M. S. I. Ouae politia stib Oscis , Tyriaetii, , S Samnigibus. II. Ab Aomonis Primum Getae tithes . III. D inde Muniemiti. IV. Tulliti, Municipiorum nomine de anat . V. Irmora consentiunt. VI. Taeittis Pompoianos colonos dixit. VII. Ouomodo Tacitus intelliei positi. VIII. Tti itis dissetigiatram fouit. IX. Otiaenam PomReiana Colonia ex Triggio. X. lati militores Coloniae tithitim eonuitionem immutarent. XI. Η iusmodi fuit Coloniti Captiens , . XII. Militum Colonitio estitim ante S Igam satum tissitim non immutabant. XIII. Iioli testimonium . XIV. Otiae de Puteolis narran tur, nos confirmant. XV. Ptiuoli amnieipitim , se non sun Gntim . XVI. Cur, O quando Colonia ei aserint. XVII. Et modi Coloniae stiomodo adpo sitae. XVJ II. m-niciaetis aliqtiando itit dicho es,tra nati=tim ademta . XIX. Pompeiiani adcepiti Colonia Munic es mansertint. XX. Idem eo neittir ex eitis Colonitio Patrovis . XXI. Gr tia Pompeianis in se tis . XXII. Etiam ei litorem , quia lom fruebantur, ademtam volvit. XXIII. Fontisse nopos Cogono, tib Λugusto Pompeii a levertitit. XXIV. Sed non ante Neronem colonica iura adquispere .
Ex erutis Uerculanes inscriptionibus politici eius regiminis forma luculentius adstruitur . Pag. s.
S. I. Inseriptiones 5ere' anensis siphes, eaneris. II. Ivis et Capacio male tribtiltis neretilianeo. III. tar o n obitidietindus. IV. vilia inferiptio a Capacio edita. v. mec tiliqtie mutilanei A mmei, flosita fuit. VI. Ponderate mutilanei erustitisse nobiratis. VII. mutilanens, laittit Municipes. VIII. Id ipsim aliae inscriptiones reflantur. IX. Magistrato item smnieipatis. X. P ndantim illisa amnieipitim inscristis Aeet. XI. ueretilanens, Romoni, tribtibtis adlecti. XII. Munera Romae everunt uerculanae es. XIII. Aa Zalbus fuerit Proconstig . XIV. Praetor.
116쪽
Pompeianae epigraphae ad declarandum politicum illius urbis statum quamplurimum
valent. Pag.co. S. I. Inferistiones antiquitas artitae. II. AsriRDonra recenter insentae. Ill. Primae
inferiptionis fontentia . IV. Ouid ex altera erui possit. V. Tertiae supplementum . Vs. Otionam tempore Pompeii Colonia Saserint. IlI. latia eiusdem rei documenta, quae Tacito , concinunt. VIII. Ovis nobae Colonitio Patrontis. IX. Muniebium Pompeiortim Fundantim. X. otii serint Tribuni a sutilo. XI. Pompotam in tribus relati . XII. Pompeiani Magistrattis Municipatis. XIII. Programmata Pompeiana disylleis genoris. XIV. Ouaedam publica aticlaritate proposita . XV. iocationis Pro- Rrammes deseribitur. XVI. Otio loco inuentum. XVII. Otita sit Venerium. XVIII. Oid tabernae, pergulae, coenacula . XIX. In certia tibique forent locatistitim te oria. XX. Iocatio in qtiinetientium. XXI. Programma illid a dili itim. XXII. Si Iaae Aeant tir. XXIII. Patilio diuersa e liciatio. XXIV. Alitio ver hae alteritis generis . XXV. Cur eae Proponerentur. XXVI. Ηonoris titilli figlis eone ii . XXVII. ladelamationes adiectae . XXVIII. Patiptio adprecationes. XXIX. conclis.
De ultimo Verculanei, Pompeiorum, Stabiarumque exitio et deque illius vastitatis phaeis
S. I. sevo anno Titiana bastitas adciderit. II. ovo onni tempore, quo die. Ul. E quι-btis Bistorieis petenda . IV. Plutarchi luetirantistatim festimonitim . V. Tria illius c adis phaenomena praecipua. VI. Terra moltis praenuncii . VII. Otiando eo erint. VIII. Inbeata a nobis eorum indicta . IX. Erutionis exorditim . X. Ouae materies metata. XI. No irae in eam materiem obserotitiones. XII. I a materia dicta ignis. XIII. Eitis infitimmationis indicia. XIV. ovomodo serit pulo . XV. Nec aquis, nee oento fuit degata. XVI. Ouo pacto infra defeestiderit. XVII. Disrupta tum montis latera. XVIII. Intra Tittim rimae in monte eis bestit. XIX. Pginitis, S Silius aperta tectant tir. XX. Cassiodortis similem eruptionem deseribit. XXI. Eitis celeritatis indieia . XXII. Ptimietim, S cineris imbor pre Dione. XXIII. Ex Platarcho . XXIV. E Stratio . XXV. Eae Plinio. XXVI. Otities stim eant imbris montimaenia Aia beamus. XXVII. Cinis aquis miruttis satim pili stimieps doeidit. XXVIII. Otiid homines exanimaberit. XXIX. Cinerem aqua mixtum desidisse comperatim habemtis . XXX. cir in elobtilis et iis redo sis inoeniattir. XXXI. Num e monte aqua prodi rit . XXXII. quid peteres tram vinati sint ,
De aliis eadem eruptione obrutis Urbibus. Pae. s. . . S. I. Praeter duas urbes agitia itim periere. II. Retina Vestibio stiliaeets. III. Classarii Retinae stationem habesbant. IV. Ubi Retina steterit. V. Otitia poteris sitis indicia. I. Aburbana erat bilia . VII. Retinae et moti . VIII. Cur stipesos cladi fuerit. IX. tar inde nulla erat suga. X. lagiti Oilga in mutilanensi clero ex Seneca. XI. nesca cum Suetonio, S Toeito conellititur. XII. Paetis Felix in Stiluilio Pompeiorum . XIII. Ctir diectus Augustus Felix. XIV. opsontis tibi 'terit. XV. Cosa, ver Cora tibi posita. XVI. Ubi Taurania. XVII. Veseris an urbs.
Dis siublatum vicibus, varioque stu . Rae. 8 3 ... - . . S. I. Stabiae a Syl a dolettio. II. Stib Tito faetitiae . III, mi primittis constiterint. IV. Stabiani aeri pretensio , V. corintis ager ad mare eructirrebat. VI. Miamor
Auceriae. 6 Stabiarum fines defignans. VII. Sustiti marmoris ratio. VIII. Aiden-
117쪽
tat an idem, ae Puteal. IX. Vertioli, S F isti otictorites, . X. Puteal , O Bidental Pompeiis erata . XI. Oscct viat he interpretestor. XII. Otiae aedificia cum Stabimno marmore erata. XIII. septa Ridentalia adpellandes. XIV. Otiinam forent Bidentales Sacerdotes. XV. Cur vetusta disti laesis, chnii Stoliti, tim. XVI. Ibi igitur statuendi viritisque agri fineae. XVII. Stabiaes alto tio in iactario monte. XVIII. In ibia
s. l. Ouid eruditi aliqvot de obruti, ti, bibus vinati sint. II. Ouid Statius testatum regi tierit. III. lan hie Poeta sibi eonstest. IV. Otiid Mortialis . V. Otiid Dion Cassius, Vs. Ovid Psitarchvs . VII. Ouid Taetiti, . VIII. Ouid M. lavregitis lantoninus . X. otiid Tentigilantis . X. Otiles Ceographi. XI. T. Flori testimonio male uduersGrii obtittititur. XII. Nee Semitis ira 3 fcloest. XIII. Otitio Soraii oorbis fontentia subsit. XIV. Nee Martiontis Cape D. XV. mlto mitti, Dion. XV l. lan Petitingeraanti tabtila adi et rios itietittit. XVII. lan Tabtiliae Herclanium idem sit , ac uetus Herculaneum. XVIII. Herclanium, fa Nereulis Porticus qtiatdo stirrexerit. XIX. Λ-nonymus RapAnnos nostram sententiam firmat. XX. Pometi non cleque adsurrexerant. XXI. Erutti monumenta omne e gitim odistoriis negant.
Quodnam solatium Uerculanensum, & Pompeianorum superstilibus Titus Caesar ad tulerit. Pagd 6. S. I. Curatores remiti niltia Cam'aniae o Tito missi . II. Otio am eortim ossicium . III. Otio editorres Pomp ioni deducti sint, inceritim. VN. ueretilanesnses Nevolim de- ctos inscriptio doeet. V. Veteri ceretiganos ect inscrip io tibitidietin a. VI. Neapoli adferenda . VII. mutilanon m mundi re puram oemeta. VIII. Idem e Statio emere licet. IX. Eine Porticus Herculis Neapolitani peculii fuit . X. Einc etiam