장음표시 사용
71쪽
xxiv ANTONII MARIAE GRATI ANIgister epistolarum , ingre iturus erat . quo ex loco quantus appa riturus tuerit, quam romanae aequalis magnitudini, hoc is
I iterarum volumine intelligi potest , nequaquam paribus de re-hus , aut pari diligentia , scriptarum . quas quidem literas, Michaelis Bonelli cardinalis, viri amplissimi atque ornat illi mi, studio, post mortem dulii conservatas , cum Julius ipse in mel maximed natis , publici iuris , ub I ad Illam
ad anonymum epistolam edendam ventum erit, me saeiurum polliceor. Aliquid etiam ex S. Gregorii Na-Σianzeni graecis operibus latine vertisse Pogianum , injecta iam tum milii suspicio suerat, cum in quadam Octaviani Ferrarii ad eum epistola , Mediolano die x. sept. an. Is 67. data , illa legissem ' Librum nactus Iais Ione veterem , in quo Abdianae'i scriptae orationes continentur, partim necdum etiam Uyis diotiuatae, omnes tamen cum tiberi comisentario, graece item , ut alia , conscripto . orationum indicem
hii literis adjeci, si quid ea res ad Quis tuum forsitan pertineret . Non mihi
videbatur tale aliquid POgiano nunciaturus Ferrarius fui se , nisi ante r ratus ab eo esset, ut aliquam diligentiam in conquirendis vetustis NaZi naeni mss. codicibus adhiberet, neque rursus hoc ipsum Pogianus Ferrarium rogaturus, nisi de aliqua NaElangeni operum interpretatione cogitaret . ita
equidem aliquando suspicabar. sublata deinde mihi suspicio, atque omnis propemodum dubitatio est, cum in ilium Io. Francisci Lombardii litterarum , ad Hosum dia G. nov. Is 68. datarum , locum incidi: ItiI. Poti erus post diem . . . . obiit: fe IeweI illis comitem praehuu . D eniis verteratoIim Chrysostomum περὶ o SDIM. card. Corofa c Antonius) eurabit propemoduis sort. propediens) Nuriandent apologe-eicuis in lucem edi . Is conjungendae orationis modus ct eard. Orasa oec , atque illa apologetici edendi procuratio , continuo post Postiani obitum aeord. Cur a suscipienda , nonne Po-eiani iptius latinam ejusdem apologetici interpretationem plane significat Conversus is quidem Naalanteni liberiam ante ab aliis fuerat, tu lucemque
Parisiis an . Isaa. ac Basileae an. 1 1Ο. editus . sed aliorum interpretatione
potuit sive non vidisse , sue non pro basse Pogianus et improbavit certe per idem tempus Iacobus Billius ; qui ejusdem Nazianzeni opera , in Iatinum
sermonem a se translata, Parisiis anno Is 69. vulgavit, illud in epistola ad Carolum card. Lothar iugum nuncupatoria testatus I Nec vero eo in Iabores , qui in hoc pistrino ante me dequ-darunt , elevabo ac fugiIIabo ... IIoc tantu in dicam, eos, gravioribus studiis addictos, nec fortasse , nisi recreandι animi causa , in hac trans Iatione versatos , tot Iocis ab suctoris sententia recessisse , ut neMinem mihi fore perfus deaw, qui inutilem se supervacaneam hanc secuudais versisnem fulse dicat . . . Atque haud Icis , an quisquam sit tanta dicendi facultate se perborum copia praeditus, qui tam tiberes ac profusas eloquentiae opes ita e Graecia in Latium asportare possit , ut non muItum illis gratiae preciique ex bitis modi transvectione decedat . Potuit igitur smiliter Pogiano superiorum latina Apologetici interpretatio displicere, ut
propterea de noWa ac sua cogitarit . Num autem eardinalis Caralla , quoaeum curaturum Lombardius assiemavitire ipsa praestiterit , prorsus ignor . hoc scio , valde illum ejusmodi rei
idoneum curatorem futurum fuisse ;eui illustre doctrinae S graeaarum praesertim litterarum peritiae testimonium Hostus cardinalis dat in hac , quaei cardinatatum, quo honore auctus a Pio v. die a . inart. an. 3 16 . fuerat,
72쪽
AD CARD. COMMENDO NUM EPIST. xxv
x me gratiam describi, in volumenque si referri curaverit,
veluti impolitum meae siciei officium vigetur confervandae do
die denique xo. iun. eiusdem anni gratulatur , epistola : Cum, ex qua disciplina prodieris , isecum reputo , infan
-iHaritate perfatus, quem vere descripsisse videtur, Di regulais virtutis cirrectae doctrinae uo main etiis fuisse di-rit , non potuI nos laeta=i Hurimum , quod te, triem viruis , i. cardinaIium collegium cooptatuis audivi; quod muI- eo illustrius factum te callega , nec sta
uis en ea re ornameatl ad ordinem no
strum accessisse video . sed , ni DIIor ,
eideor isibi vidire te Seiruto nostro , quem singularis νῖrtus, ct excessens doctrina ad ideis bonoris fastigium ante paucos annos evenit, Diniaiariter utentem , subinde ad ilium , tanquam ad oraculam quoddam , si qua de re du-Fitabas in graecis literis , recurrentem . eum Vitar ex lati tanti pontio eis disciplina prodieris , lati tantoque praeceptore istis Dinitiariter usus fueris , nihiI mirum est , si talis eo Ri ,
quaseis te videre nuna ct adistrari I cet I cum praesertim etiam reliquam vitae tuae temptis sisne non aliis in rebus , qua is in sacrarum Hieraruis studiis consum se videaris . indicat ενι eodoretur per te Iatinus factus, uteti in elegantius graece ferusisse non pu-
neque minore fructu Ie I ere. Scribit praeterea in vitis pontificam ct cardinatiuis Oldoinius , nonnuIIas S. Gregorii Natianeneni orationes e graeco in istinuis ab eo Persas. quot vero, quas ve is verterit, num ediderit, num dumtaxat scriptas, anno denique I syram riens , reliquerit , mihi quidem ignotum est, nec vacat hoc tempore curiosius quam utilius inquirere: prae sertim cum me ad sua graecorum scri storum interpretamenta recensenda ori au1 revocet; quorum si uno m , quod solum superest, Indicar , totam hane tractationem absolvero . Ant nius Hipparchus , homo graecus , ισ-caen a matre , idi basntio patre in Iibera , quemadmodum ipse ait, civitate natur, acceptis Pii IU. poni. max. litteris , quibus concilii tridentini i s auratio indicebatur, ad eum perlongam ac pernobilem epistolam , graecei criptam , die a a. avg. Is 6 I. Corcyrae dedit; qua causas , cur graecis episcopis commovere se suis sedibus ac Tria dentum accedere minus liceret, & Pii ipsius poni. max. lacides copiose atque ornate complexus est. Hanc quoque epiastolam latine Pogianus vertit. nos ver de ejus& argumento & auctore , ubi ad eam edendam venerimus,plura dicemus.
s Hoc volumen , quod heie Gratianus significat , esse illud idem puto, quod in vaticanam hi bliothecam olim illatum, in ea hodie quoque, numero 3 32. extra notatum, adservatur.
id ego in hac editione adornanda no adhibuit nisi quod in quibusdam , de quorum sincera legitimaque lectioue ambigebam , locis consului; & aliquot
praeterea ex eo epistolas, alibi non iuventas, depromti.
Alterum adhibui, quod mihi a Gratianis fratribus Autonio Maria , ac Carolo, viris humanissimis , S gentili illo suo Antonio Maria Gratiano digiissimis, ac de me optime meritis , Titerno transmissum est, illud nempe ipsum, de quo Tristum supra in nostra adnotati
ne 34. commemorantem audivimus,
Stanevit c hoe est Alberti Stan Ie .skii , poloni hominis , qui fuit inter card. Commendoni familiares) manu, quae milis ualde nota est legi enim non unas eius autographas ad Gratianum epistolas) non inseite, ut idem Trivius ait, descriptum,Sc plurimis locisGratia ui Ipsius manu , mihi item notissinia ,
73쪽
ctissimi ct amicissimi hominis memoriae, posterisque tradendae,
emendatum . At Ia In hoc volumine, quam quae in vaticano codice conspicitur, epistolarum dispositio ae distributio adhibita est : etsi dubitandum non sit , quin hoc ab illo tamquam fonte fluxerit. In illo , nulla neque
temporum , neque hominum sive qui scribunt, sive ad quos scribitur , ratione habita, temere omnes epistolae disjectae atque confusae sunt . in hoc, temporum successione neglecta, ad certa personarum generR singulae revocantur . quas Pogianus suo nomine scripsit, eae seiunctae sunt ab iis, quas 1cripsit alieno . in utrisque autem illud quoque servatum est, ut ad unum aliquem scriptae, si plures sint , cumscriptis ad alios non misceantur . itaque , quam multi sunt S ii, quorum nomine scribuntur , ct ii, quibus seri-huntur epistolae, totidem series epi-Ωolarum exsistulat. qu m quidem ra- ionem , etiamsi videam & in Ciceronis ad familiares , quae appellantur , ct
in aliorum epistolis retentam , numquam tamen probavi . miras enim ac meras tenebras hi storiae ac rebus o fundit . itaque novum ego ac valde
aerumnosum laborem suscepi, singulas ut epit totas ita, ut quaeque data deῖnceps et , nullo neque eorum , qui dederunt, neque eoru in , ad quos datae sunt, discrimine , collocarem . Rerumnosum autem hunc laborem dixi, aenae expertus sum , propterea quod , quum plurimis epistolis sive nullus, sue , quod in multis iactum est, mendosus earum datarum sive dies , sive mensis , sive annus adscriptus sit, haerendum mihi saepe atque aestuandum fuit , ut ia ordinem quamque suum tempusque redigerem. quod tamen in aliquibus nulla diligentia aut conatu assequi potui: quas propterea in unum
certum locum, tamquam lacerto da-M2 tempore , conieci.
Singulis praeterea summa rerum , In iIs tractatarum, eapita praefixi , S , ubi visum est, enarrationes subieci , multo aliquando ipsis epitholia longiores . quod , aliquibus fortasse placiturum, si aliis sorte displicuerit .
equidem moleste seram , me non nul
bus satisfacere . id maxime spectantem atque cupientem , potuisse δ e rumtamen illa me re consolabor , quoaenarrationes illas nemini, nisi volenti eas legere , scripsi ; ipsae autem, quem admodum etruleus ille de centum fambulis suis in extremo fere opere lepide festiveque dixit, non eorreranno di dise
illis serio diligenterque mandavi. Una modo in illa re a gratianel eodicis ratione non discessi, quod epi stolarum libros duos , alterum ad Ro herium Nobilium, Pogiani nomine, alterum ad Anselmuin Dandinium . Hieronymi Dandinii cardinalis uomi uescriptarum , qui in extremum eum eodieem reiecti sunt, ipse ad postremam editionis meae partem, etsi hujus partis, quam primam edo , epistolis seriptionis tempore antecede utes, reservarim . sunt illae quidem per quam scitae atque elegantes , ct , qu 2 tum iudicare possum , in suo genere persectae . sed , ut ad adolescentulos ac paene pueros scriptae , nee illam
habent, quam caeterae , varietatem gravitatemque rerum, nec aeque pro pterea legentes afficiunt ac tenent afuit autem nobis ipso statim initio exspectationi hominum , qui ad haec
Pogiani legenda aecessissent, occurrendum , &, ut quidque ciptimum ex ilislius seriptis haberemus, ita primum praebendum : quemadmodum ii faciunt , qui, quos ad convivium dignitatis causa invitarunt , iis primum exquisitissimas quasque epulas , tum saturi ae fastidientibus deteriores a
ponunt. cum his autem deterioribus
ut ita dicam, ad Nobilium ac Dandinium
74쪽
item hac suscipienda cura , hae ipsae epistolae ut edantur cfa .
in quo simul contuli magnopere eorum arbitratus 1um fluuiis . qui latine scribendi laudem appetunt, eamque , quanti est, tanti etiam faciunt. Cum vero mos invaluerit , ne quis divulgetur liber, quin clari alicujus viri nomine Commendetur, non alii ulli, quam tibi, Pogiani liber mittendus fuit, non solum quia nullius muniri atque ornari auctoritate magis potest, quam tua, sed quia a Pogiano ipso ex istius ordinis principibus nemo esti a majo-Eium epistoli g, ne iterum chronologicam rationem cogar pervertere, illas quoque conjungam, quae ad alios per eadem illa tempora datae sunt . itaque ab epistoIis acini 136 . primum exorsus, ita reliquas deinceps in eden do perpetua serie persequar atque complectar , ut in iis, quas Porianus p nremo vitae suae anno, hoc eth as 68. seripsit, tamquam priorem Operis partem absolvam . tum me rursus ad annum s I. reserens , quo primae ad Nobilium scribi sunt coeptae , easque ac consequentium annorum reliquas persequutus atque edeus, in anno de nique posteriori eidemque ultimae epistolarum parti finem impcinam. Praepos erum autem hunc ordinem , quem , in edendo opere , certo consilio sequi maluimus , licebit, perfecta demum universi operis editione, nullo negocio corrigere , totamque omnium epistolarum seriem ad rectam nusquamque interruptam temporum rationem revocare; si quis modo partem illam, re ipsa, hoc ei scriptionis tempore , priorem , sed posterius a nobis editam , posteriori huic, prius editae, praeposuerit , ct , ne quid
usquam perversitatis resideat, Gratiani hanc ipsam praefati aem utrique parti praefixerit. sa) Non modo eogitationem harum Pogiani epistolarum edendarum Gratianus susceperat, sed locum etiam aeneis formis excudendarum Bononiam delegerat I ad quem , Neapolitum, negocioruM c ru. Commendonieausa , commorantem , Fulvius Roge rius , civis bononiensis, litteras eas. quas autograph Zs legi, die 2 . mari.
an. 37s. dans , Dircini, inquit, D ps volete, et io porti a Bologua Ie Iet ιere deI Potriano per farie sita inpare , esineisl diceste, che desideravate , ob Io D eust . Sed neque tum , neque postea . cum Alexander Trivius illas ad eum litteras die as. dec. an. 114. supra a nobis relatas , dedit, suamque illi operam in Pogiani epistolarum editione . Coloniae Agrippivae curanda , detulit,
perfecta res eii . ann autem 1392.
idem Gratianus , hac ipsa sua ad card. Commendonum, qui jam ante aliquot annos obierat , praefatione admonitus, de iisdem epistolis edendia rursu a cogit re atque agere coepit . id, quod ex his ejus ad Antonium Caucum , Clementiae , Commendoni sororis filium . S. Gavelli sacerdotio praepositum , litteris , Roma die ast mari. ejusdem anni Senas datis , didicit M V. S. in Ba ramandato II votamedeiae lettere deι Poniano neI suo par tire , πὸ Io mi son ricordato di domo darilielo . se non Ilas portato Deo a Siena , ωδ faccis gratia ordinar qua .
75쪽
xvira ANTONII MARIAE GRATIA Ni
majori , ac ne pari quidem pietate atque observantia cuItus quem ille omnibus sermonibus unum praedicare bonorum cupiadum fautoremque QIebat, virtutisque patrocinium gerentem , non ostentantem . narrabat etiam, quoties rem suam , se inscio , Budio adjutam tuo, quoties item aliorum, qui tibi tantum in
rlier3. ore. Iudicasse autem card.Commendonum, aliquam e Pogiani his epi solis comptimi oportuitia, non miror . nam ego quoque in tres quattuorve earum locos incidi, quos, ne Cuius quam illorum hominum , qui tum vivebant , existimatio apud posteros vioIaretur, ex hac nostra editione removendos putavi. Sed , ut ad Gratianum revertar , quam saepe is de hisee epistolis edendis cogitarit atque egerit, videmus. quae autem res, quominus cogitata perficeret , obstiterit, ignoratur . fortasse amerini episcopatus , quem illi CIemens UIII. poni. max. detulit , & venetae legationis , qua ejusdem Clementis missu ferme per triennium functus est, multis ac magnis cutis implicitus atque distentus , de re perficienda amplius cogitare non potuit . equidem reliquas ejus omnes litteras ad annum usque 26 . quo an no vivere desiit, itemque aliorum ad eum scriptas apud me habeo ; in quibus tamen nullam Pogiani epis Olaru in mentionem amplius factam reperio . Hane igitur tamquam provinciam , ab eo praetermissam, a nemine umquam postea expetitam , mihi non illam quidem cujusquam consilio delatam . sed nihil tale cogitanti forte oblatam ,
ego suscepi ; ct , ne Pogiani scripta ,
quae , in hominum adspectum lucem que Proserenda, Gratianus maximam patiem eoi Iegerat, diutius in tenebria
uelitescerent, alterius famae ac nOmini consiliens , alterius voluntati obsecundans , utriusque fautor ac studi
sissimus , mea hac opera diligentiaque providi . Reliquum unum illud est, quod
sine flagitio a me praeteriri non posse censeo , ut plurimum me, plurimum Pogiani hasce epistolas , mea hac opella illustratas , BENEDICTI XIV. poni. max. incredibili benignitati , singularique beneficio debere , profitear . nam , quum eo libro , quem , Tabut rivis eeeseMe romanae feculi deeIMI sexti inscriptum,&Francosurti a eLipsiae anno II I. exculam , in eodem ferme argumento , quo permultas Pogiani epistolas , versari, & aliquid fortasse etiam Ipsus Dogiani id , quod
poli ea ita plane esse comperi) continere , inscriptione ipsa illa admonitus , suspicabar , mihi vehementer
pus esset ; quumque eum , non modo in urbe, verum etiam in universa Ita-IIa ct a me ipso Se ab amicissimis hominibus conquisitum , reperire nonis possem e ea re , nescio quo modo, a aBENEDICTUM perlata, is, quem plurimarum maximarumque rerum mole premi, S reip. christianae, quam late toto terrarum orbe patet, administratione urgeri distinerique constabat , quique privata haec ae mi alma curare atque adeo animadvertere sive noci posse sive etiam non debere videbatur, tanta tamen tam mentis acie atque amplitudine , tum providentiae lacu Ita te fuit, ut huic quoque tantulae rei consulere , mihique tantillo adesse at
76쪽
genii atque animi Iaudibus cogniti essent, comperisset. Atqui ego non sum nescius consuetudinis dicantium libros , quorum fere oratio in eorum Iaudibus versari consuevit, equorum diagnitate commendationem libris ipsis quaerunt . ego vero de P giano ipso, cujus hae sunt epistolae, quae tibi traduntur, m
cubiculi tune praesecto , nunc S. R. E. cardinali , ct civitatis bononiensis ar-ehiepiscopo, viro praestantissimo, optimi pontificis S gratia , qua valebat plurimum , A beneficiis, quibus est ornatus atque auctus amplissimis , plane digno , mandavit, me ut in ponti-fietas aedes suo nomine arcessitum , conspectui maiestatis suae sineret . quo cum venissem , ejusque pedes humi provolutus deosculatus essem , me ,
henignissime compellatum , ct salutiferae crucis signo pia eum precatione Ial ratum , iussit continuo surgere, sibique assidere; tum , sublato e mensula , ante ipsum posita , libro, qui ibi ad hoc ipsum paratus iacebat, mihique eum suis ipse sanctim nis manibus tradens, Eu, inquit, libruis, quem a te frustra diu es essesituis, re bus , quas babes institu tres, opportu-nuis novimus. cape, dilacte mi, atque
titere arbitratu tuo . quumque ego ,
etsi mihi verba in tanta rei novitate, tamque mirifiea Principis indulgentia atque humanitate deessent , tamen quam possem maximas gratias agerem, & sempiternas habiturum pr fiterer , librum vero ipsum simul atque legissem , redditurum me primo quoque tempore, reciperem, dignam tam sapiente tam benignoque pontifice sententiam hane protulit e Viris litteratis c me enim , sive errore quodam humano , sue inflammandi mei causa
ad similem laudem, illis aceensebat libros, ad sua ipsoruis studia aptos atque utilas , ab iis, qui non Di Idisi plane iIlitterati, nos inodo tauro os rendos , sed, si necesse fuerit , do inuis
etiam aferendos;nec restituendorum tem-
ρυ s praefinienduin iis bais inibus , qui , quam diu iis sibi utendum sit, melius . Iuam qui utendor dederint, scire pos-nt. Quam ego vocem, gravitatis . sapientiae veritatisque plenissimam ct a viro omnium litteratissimo prosectam , cujusque vim ae pulcritudinem non nisi qui vere litterati ipsi sint , aut certe serio versentur in litteris , easque naviter tractent, satis umquam pereepturi sunt, non modo ab iis, qui nunc vivunt , Verum etiam ab omni posteri tate summo cum plausu excipiendam , & ia omni terrarum regione , in qua modo aliquis sit litteria honor , celebrandam , atque inter sapientissimorum hominum apophthegmata ituram censeo et ut, quoties librorum inopia c quod saepe contingere necesse est 3 eruditi homines laborabunt, toties & idem dictum usurpetur , A BENEDICTI XIV. pontificatus tempora , litteris ac litteratia fausta & fortunata, non sine suspiratu desiderentur . Equidem tanta Principis liberalitate atque indulgentia si eulus , sive potius abusus sum , i
genti sane eum studiorum meorum , in hoc adamata cularum mearum
opere perficiendo , utilitate , ut, quum librum xv III. kal. sept. anu. 17 Ioab eo acceperim , illi kalendis ianua riis ann. I7s6. quibus haec ipsa seri hebam , nondum reddiderim , nec ver sim , nisi u ra cum Potiani editis epis cilis , meisque in eas nugis , qua
illa esse aliquid fout putare , deniquo redditurus; illud mihi sine ulla du-hitatione scire persuadens , ut m rara in persolvendo , quod illi debebam , hanc ipsam meam non ille debitoria lucrum, sed suum tamquam ex fundo locato fructum , aut ex credit s
77쪽
Iui, quam de te, loqui; tum quia mihi non tam, quid ipse merearis , spectandum est , quam , quid a me dici de te passurusss, cogitandum ; tum quia tuae Iaudes ita sunt factis tuis illu-Bres, ut mea praedicatione debilitari potius, quam ornari pol se
videantur. Vale. Romae. M. D. LXXIIII.
peeun Ia Denus, atque uberem usuram dueat. usque adeo BENEDICTU a XIV. poni. Opi. max. utilitatem suam non Iuci, sed litterarum ae studiosorum commodo atque emolumentis metI-gur i de eujus propterea diuturnitate v Itae atque ineolumitate, qui eumque adamari colique litteras , ct exsistere atque florere litteratos volumus, v - a facere nullo umquam tempore de sis emu 1 sNN
78쪽
-I IN DEXPrsor numeras paginam, alter paginae estamnam designat .
A Malibaal Attilius , Cornelius , Ioannes
Baptista . xx. r. de Atratio PauIlaa. xl I.,a. LIII. I. BEN Enreel xlv. poni. max. singulara tu terarum patrocinium , mira providentia , henignitas ineredibi is . xxviii. 1 seqq. Blanehinius Io.Baptista,Pogiani propinqua . v. I. Donello Michaeli eard. operam in scribendo P
glandi dat . LIR. I Borromaeus Carolus ea M. quantia opἱhus ahais uvneulo Pio m. auctus . vir. a. v III. I. Me diolanum eum Pogiano prosei scitur . . III. 1. Cone ionem in aede prine; pe de iusti fieatione habet. I x. r. a. Eius ad eard. sirietum e pliastola . xi. r. ad Pium IV. altera . x m. a. Ad Posianum tertia. xlv. a. Ad sommarisam quarta. xv l. I. Romam propere revertitur suprema esset a morienti summo pontifici praesiturus . xv I. r. a.
d. Bre*iarii reformatione eone; lii trid. deereis tum . xv m. t. Francisci Qui guo nil eard. Ninula . xx . R seqq. Quae ss. historiae in eo a Posiano retractatae , quae de novo inductae. xxv. di seqq. Emendationes aliquot per eard. Sit letum . L. a. di seqq.CAlinius Ludos Ieus . I. I Calidius Nutiua unus ex eatech; αἱ rem. auctoribus . xxx. I. 1 seqq. Eius epis Olarem duo in s. volamina. AM. Latinae Iuevbra tione . xxii . 1 seqq. c Mos an a at . . lectae, quos sua Ioea famam non U , lata.eIaremm υἰroram Noaisa Venetias an . I 368. Miras , calinii tinam arctare pag. II s. qua res a vir as eam patiII. Mastiti. , quae as uteν Μantirianas a . Itbν. r. Constituti senodales, R opera Indiei, brevi arto, missati impensa . suxi. s. Vitae sanniisa atri qua Ohi tua . xxxi . 2. & seq.ae Catechismo componando concilii trid. deereis tum , quiqua ad eam rem sub Pici 1 U. adhi-hiii. svm. S seqq. Quid praeter eius ediistionem sub Pi V. actum . xxxvi. a. Eius
latinitas atque elegantia. xxxvm. a. In va. νἱas linguas verso . a Caras , Alphontia ea d. I. I Carari Antonius card. F. IaCardia lea eone illi tria. interpretes. Mi . a. Carga Ioannes is xv I. Catieus Antonius . xxv r. a.
Chrysostomi citatio de S. Ignatii mari. laial
Cἱeada Ioannes Bapt Ista eard. LIII. a. Commendonus Io. Franei sera ea M. I. Correa Thomas . xx . t Cyprianua Ernestus Salomo . M. 1
DAndinius Hieronymus card. o. 1. 2.
Davane athius Frane; seus . rv. a. m. a. Diocletiani thermae consecratae . L.
i Rythraei Iani Veii Pinaeotheea .FErtii Theopompὲ hisae ad ea id sit letum ut
s. Fidelia mediolanense collegium . LUM. 1 Figlitieeius Alexiva. xx. I. Florebellium Antonaua . LVI. 1. 2. LVIII. I. a. Fontania ina Iu sua . I. r. Fureiticis Francinus . xl x. I. 2. ac seqq. Fariettius Alexander . x v. a. Fusea rarius Aesidius. Et x. I. I.1 seqq. xx II. I. .
Glua,nius Io. Petrus . o. a Gratiani Antonius Maria iunior, a C
rolus fratres . xxv. a. Gratianus Ant. Maria senior . I. . II. . III. . amix. I. xxv. a.' xv. xva 4 Lax. a. LoII. . a.